Style muzyczne-Memphis soul

 Memphis soul, znany również jako „brzmienie Memphis”, to najbardziej wyrazisty nurt soulu z południa USA. To mieniący się, zmysłowy styl, który powstał w latach 60-tych i 70-tych XX wieku w wytwórniach Stax Records i Hi Records w Memphis w stanie Tennessee, charakteryzujący się melodyjnymi, unisonowymi liniami instrumentów dętych, organami, gitarą, basem i dynamicznym rytmem perkusji. Wiele utworów w tym stylu zostało wykonanych przez wokalistów wspieranych przez zespoły w wytwórni Stax, Hi i Goldwax Records.
 

Brzmienie memphis soul różni się od brzmienia Motown z Detroit czy lżejszego brzmienia chicagowskiego soulu. Po wzroście popularności disco pod koniec lat 70-tych popularność memphis soulu spadła.  Muzyka soul to emocjonalny gatunek, który narodził się z ekspresji zmagań społeczności afroamerykańskiej.Soul jest podobny do gatunków takich jak Motown czy Rhythm and Blues, ale jest wyjątkowy ze względu na swoją tonalność i pochodzenie. Muzycy z Memphis, Willie Mitchell i Al Green, współpracowali, aby stworzyć podstawowe brzmienie całej muzyki soul, która wyłoniła się z Memphis. Do dziś cały gatunek muzyki soul z Memphis jest zgodny z ich dopracowanym brzmieniem z lat 70-tych. 

Memphis soul czerpie inspiracje stylistyczne z jazzu, Motown, Rhythm and Bluesa, muzyki gospel i doo-wop.Często występuje dialog między głównym wokalistą a chórem. Inne cechy charakterystyczne dla Memphis soul to klaskanie, funkowe rytmy, chwytliwe melodie i ożywczy ruch ciała wykonawcy. Instrumenty dęte i saksofony są powszechne w większości instrumentów soulowych z Memphis.

  Memphis soul jest wyjątkowy ze względu na swój wpływ na muzykę soul z regionu Południa. Soul był pierwotnie tworzony przez i dla społeczności czarnoskórej w Memphis, ale ostatecznie zyskał popularność wśród wszystkich grup rasowych. Soul był eksperymentalny i nowatorski. Przeszedł ogromną transformację od lat 50-tych do 70-tych. Soul jest dziś podstawą wszystkich amerykańskich gatunków muzycznych. Muzyka soul miała bezpośredni wpływ na muzykę rockową w Ameryce.

Charakterystyka

House Style żródłowe: Southern soul, gospel music, soul music, rhythm and blues, blues żródła kulturowe: 1960s; Memphis, Tennessee Typowe instrumenty : organ, guitar, bass, drums Okres popularności: lata 60-te i początek 70-tych w USA Pochodne formy: funk Subgenres

Styl muzyczny-Motown

 Zdominowany przez imperium Motown Records Berry'ego Gordy'ego, soul Detroit jest silnie rytmiczny i inspirowany muzyką gospel. Brzmienie Motown często obejmuje klaskanie w dłonie, potężną linię basową, smyczki, instrumenty dęte i wibrafon. Zespołem domowym Motown Records byli Funk Brothers. AllMusic cytuje Motown jako pionierską wytwórnię pop-soulu, stylu muzyki soul z surowym wokalem, ale dopracowaną produkcją i stonowaną tematyką, przeznaczoną na sukces w radiu pop i crossoverze.

 Wśród artystów tego stylu znaleźli się Diana Ross, Jackson 5, Stevie Wonder i Billy Preston. Styl ten, popularny w latach 60-tych, stał się bardziej popularny w latach 70-tych i doprowadził do powstania disco. Pod koniec lat 2000. styl ten powrócił do współczesnych piosenkarzy soulowych, takich jak Amy Winehouse, Raphael Saadiq (konkretnie jego album z 2008 r. zatytułowany The Way I See It) i Solange Knowles (jej album z 2008 r. zatytułowany Sol-Angel and the Hadley St. Dreams).

Style muzyczne-Southern soul

Southern soul lub country soul to rodzaj muzyki soul i country, który powstał w południowych Stanach Zjednoczonych. Muzyka ta wywodzi się z połączenia stylów, w tym bluesa (zarówno 12-taktowego, jak i jump), country, wczesnego R&B oraz silnego wpływu gospel, który emanował z brzmień czarnych kościołów z Południa. Gitara basowa, perkusja, sekcja dęta, organy i wokal gospel są ważne dla soulowego groove'u. Ta rytmiczna siła sprawiła, że ​​wywarła ona silny wpływ na rozwój muzyki funk. Terminy „deep soul”, „country soul” „downhome soul” i „hard soul” były używane jako synonimy „Southern soul”.


Niektórzy muzycy soul pochodzili ze stanów południowych: wśród nich byli pochodzący z Georgii Otis Redding i James Brown, Rufus Thomas i Bobby „Blue” Bland (z Tennessee), Eddie Floyd (z Alabamy), Johnnie Taylor i Al Green (z Arkansas).

South soul osiągnął swój szczyt w latach 60-tych XX wieku, kiedy popularny był soul z Memphis i brzmienie Muscle Shoals. W 1963 roku Stan Lewis założył wytwórnię Jewel Records w Shreveport w Luizjanie wraz z dwiema wytwórniami zależnymi, Paula i Ronn.Lewis podpisał kontrakty z takimi artystami soulowymi i bluesowymi, jak Toissaint McCall, Bobby Rush, John Lee Hooker, Charles Brown, Buster Benton, Lightnin’ Hopkins, Ted Taylor i Little Johnny Taylor. W 1966 roku wytwórnia Murco Records z siedzibą w Shreveport wydała utwór „Losin' Boy” Eddy’ego Gilesa, który przez pięć tygodni utrzymywał się na liście Hot 100 magazynu Cashbox. Murco Records odniosło sukces na listach przebojów soulowych dzięki innemu artyście, w tym Reubenowi Bellowi.

Innymi znaczącymi współtwórcami byli Stax Records z zespołem domowym Booker T. & the MGs oraz nowojorska wytwórnia Atlantic Records. Atlantic był domem Raya Charlesa i stał się jednym z pierwszych eksporterów „brzmienia Muscle Shoals”, dystrybuując utwór Percy'ego Sledge'a „When a Man Loves a Woman”, nagrany w FAME Studios Ricka Halla.FAME stało się studiem pierwszego wyboru zarówno dla nowych, jak i doświadczonych artystów. Ugruntowało pozycję miasta Muscle Shoals w Alabamie jako ważnego ośrodka południowego soulu. Aretha Franklin uważa, że ​​FAME było miejscem, w którym jej kariera się odwróciła, a Etta James nagrała tam przebojowy album „Tell Mama”.

Najbardziej znany artysta wytwórni Stax w latach 60-tych, Otis Redding, inspirował się rodakiem z Georgii, Little Richardem, oraz bardziej kosmopolitycznymi brzmieniami urodzonego w Missisipi Sama Cooke'a. Inni znani artyści Stax to Johnnie Taylor, Soul Children, Dramatics (z Detroit), Eddie Floyd, Staple Singers, Carla Thomas i Isaac Hayes.Albumy Sama i Dave'a, artystów wytwórni Atlantic Records, zostały wydane przez wytwórnię Stax, a na ich płytach wystąpili członkowie zespołu MGs. Wilson Pickett rozpoczął karierę solową dzięki współpracy z zespołem Stax, a Pickett nagrał wielki przebój „Land of a Thousand Dances” z muzykami FAME Studios w Muscle Shoals w Alabamie.

Po tym, jak Sam i Dave przenieśli się ze Stax do Atlantic Records, producent Stax, David Porter, i jego partner w pisaniu piosenek i produkcji, Isaac Hayes, postanowili założyć nowy zespół wokalny składający się z dwóch mężczyzn i dwóch kobiet. Zrekrutowali oni J. Blackfoota, Normana Westa, Anitę Louis i Shelbrę Bennett, tworząc zespół The Soul Children. W latach 1968–1978 The Soul Children mieli 15 hitów na liście R&B, w tym trzy, które trafiły na listę Billboard Hot 100, i nagrali siedem albumów.  

Inna wytwórnia z Memphis z lat 60-tych, Goldwax Records, tworzyła dla Jamesa Carra, Spencera Wigginsa i zespołu The Ovations. Al Green, Otis Clay, O.V. Wright, Don Bryant, Ann Peebles i Quiet Elegance nagrywali dla wytwórni Hi Records z Memphis z lat 70-tych, gdzie ich produkcją zajął się Willie Mitchell. 

Rick Hall był znanym producentem R&B w utworze „Muscle Shoals Sound” pochodzącym z Muscle Shoals w Alabamie. Sekcja rytmiczna Muscle Shoals Rhythm Section grała na hitach wielu artystów Stax z końca lat 60-tych i połowy lat 70-tych, a także artystów z Atlantic Records: Wilsona Picketta, Percy'ego Sledge'a, Joe Texa i Arethy Franklin.Producent i gitarzysta sesyjny Chips Moman wyprodukował Bobby'ego Womacka, a Womack napisał dla Wilsona Picketta piosenkę R&B „I'm in Love”. Bobby Womack zasłynął przebojem R&B „If You Think You're Lonely Now” w 1981 roku. 

Malaco Records wprowadziło na rynek Dorothy Moore, Bobby'ego Blanda, Johnniego Taylora, Denise Lasalle, Little Milton i innych. W 1983 roku były wokalista Soul Children, J. Blackfoot, odniósł sukces na listach przebojów soulowych dzięki singlowi „Taxi”. W 1987 roku Marvin Sease zasłynął przebojem R&B „Candy Licker”.
Po 1990 roku muzykę soul z południa nadal nagrywali i wykonywali wokaliści tacy jak Sharon Jones, Charles Bradley, Peggy Scott-Adams, Trudy Lynn,Roy C, Sir Charles Jones, Barbara Carr, Willie Clayton, Bobby Rush, Denise LaSalle, Gwen McCrae, Johnnie Taylor,Omar Cunninghami William Bell. 

Style muzyczne-soul

Muzyka soul to popularny gatunek muzyczny, który narodził się w społecznościach afroamerykańskich w całych Stanach Zjednoczonych pod koniec lat 50-tych i na początku lat 60-tych XX wieku. Chwytliwe rytmy, akcentowane oklaskami i improwizowanymi ruchami ciała, są ważną cechą charakterystyczną soulu. Inne cechy to nawiązywanie i odpowiadanie między wokalistami prowadzącymi a wspierającymi, szczególnie napięte brzmienie wokalu oraz sporadyczne improwizowane dodatki, wirowanie i dźwięki pomocnicze. Muzyka soul znana jest z odzwierciedlania tożsamości Afroamerykanów i podkreślania znaczenia kultury afroamerykańskiej.


Soul ma swoje korzenie w afroamerykańskiej muzyce gospel i rhythm and bluesie i łączy przede wszystkim elementy gospel, R&B i jazzu. Gatunek ten powstał w wyniku walki o władzę o zwiększenie świadomości Afroamerykanów na temat ich afrykańskiego pochodzenia, a nowo odkryta świadomość doprowadziła do powstania muzyki, która szczyciła się dumą z bycia czarnoskórym. Muzyka soul stała się popularna do tańca i słuchania, a amerykańskie wytwórnie płytowe, takie jak Motown, Atlantic i Stax, odegrały znaczącą rolę w jej rozwoju w okresie ruchu praw obywatelskich. Soul zyskał również popularność na całym świecie, bezpośrednio wpływając na muzykę rockową i muzykę afrykańską. Odrodził się w połowie i pod koniec lat 90-tych XX wieku wraz z podgatunkiem neo soul, który zawierał elementy nowoczesnej produkcji i wpływy hip-hopu.

Muzyka soul zdominowała amerykańskie listy przebojów R&B w latach 60-tych XX wieku, a wiele jej nagrań trafiło na listy przebojów pop w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i innych krajach. Wielu wybitnych artystów soul, w tym Ray Charles, Sam Cooke, Otis Redding, James Brown, Aretha Franklin, a także różni artyści z wytwórni Motown, tacy jak Supremes i The Temptations, mieli duży wpływ na rozwój gatunku i wszyscy zyskali w tym czasie ogromną popularność. Po 1968 roku gatunek muzyki soul zaczął się rozpadać. Niektórzy artyści soulowi przeszli na muzykę funk, podczas gdy inni wokaliści i zespoły rozwinęli bardziej eleganckie, wyrafinowane, a w niektórych przypadkach bardziej świadome społecznie odmiany.Na początku lat 70-tych muzyka soul zaczęła wchłaniać wpływy rocka psychodelicznego i rocka progresywnego, a także innych gatunków, co doprowadziło do powstania soulu psychodelicznego i soulu progresywnego. Do wybitnych artystów soulowych tej epoki należą Marvin Gaye, Jackson 5, Stevie Wonder, Curtis Mayfield, Isaac Hayes, Al Green i Bill Withers. Neo soul, który przejął wpływy hip-hopu, pojawił się około 1994 roku.

Inne podgatunki soulu to „brzmienie Motown”, bardziej rytmiczny i przyjazny popowi styl, który wywodzi się z wytwórni o tej samej nazwie; Southern soul, porywająca, energetyczna odmiana łącząca R&B z wpływami muzyki gospel z południa USA; Memphis soul, lśniący, zmysłowy styl; New Orleans soul, który wyłonił się ze stylu rhythm and blues; Chicago soul, lżejsze brzmienie inspirowane gospel; oraz Philadelphia soul, bujna orkiestrowa odmiana z wokalem inspirowanym doo-wop. Muzyka soul to gatunek, który wyewoluował z afroamerykańskiej muzyki popularnej w Stanach Zjednoczonych w latach 50-tych do 70-tych XX wieku. Jest głęboko zakorzeniona w gospel i bluesie, charakteryzując się intensywnym wokalem, schematami call-and-response i melizmatami. Muzyka soul reinterpretowała brzmienia wcześniejszych pionierów rhythm-and-bluesa, takich jak Chuck Berry i Ray Charles, i stanowiła powrót do afroamerykańskich korzeni muzycznych po pojawieniu się rock and rolla, postrzeganego jako biała interpretacja rhythm-and-bluesa.

Styl muzyki soul charakteryzuje się emocjonalną intensywnością i osobistą ekspresją. Zawiera elementy muzyki gospel, takie jak wykorzystanie zakorzenionej w kościele techniki call-and-response i technik wokalnych. Muzyka soul czerpie również z bluesa, co jest widoczne w jego ekspresyjnym i często improwizowanym stylu wokalnym. Gatunek ten został spopularyzowany przez artystów takich jak Aretha Franklin, James Brown i Otis Redding, którzy nasycili swoją muzykę tematami o znaczeniu osobistym i społecznym.

Muzyka soul wywarła również wpływ na inne style muzyczne i sama była przez nie inspirowana. Brzmienie Motown, uważane za formę soulu, charakteryzowało się lżejszym, bardziej popowym stylem, podczas gdy soul południowy był bardziej surowy i emocjonalny. Wraz z rozwojem gatunku, przyczynił się on do rozwoju funku, disco i hip-hopu, a nacisk na rytm i groove stał się fundamentem dla tych późniejszych stylów.

Muzyka soul ma swoje korzenie w tradycyjnej afroamerykańskiej muzyce gospel i rhythm and bluesie, a także jako hybryda ich stylów religijnych i świeckich- zarówno pod względem treści tekstowych, jak i instrumentacji - która rozpoczęła się w latach 50-tych XX wieku. Termin „soul” był używany wśród muzyków afroamerykańskich, aby podkreślić poczucie bycia Afroamerykaninem w Stanach Zjednoczonych.

Według AllMusic „muzyka soul była wynikiem urbanizacji i komercjalizacji rhythm and bluesa w latach 60-tych.”Samo określenie „muzyka soul”, odnoszące się do muzyki gospel ze świeckimi tekstami, zostało po raz pierwszy potwierdzone w 1961 roku. Termin „soul” w żargonie afroamerykańskim ma konotacje z dumą i kulturą Afroamerykanów. Zespoły gospel w latach 40-tych i 50-tych XX wieku sporadycznie używały tego terminu w swoich nazwach. Styl jazzowy, który wywodzi się z gospel, stał się znany jako soul jazz. Wraz z tym, jak w latach 60-tych XX wieku wokaliści i aranżerzy zaczęli wykorzystywać techniki zarówno gospel, jak i soul jazz w afroamerykańskiej muzyce popularnej, muzyka soul stopniowo stała się terminem zbiorczym dla ówczesnej muzyki afroamerykańskiej. Sam Cooke jest uważany za jednego z „ojców założycieli” muzyki soul. 

 

 Według Acoustic Music Organization „pierwsze wyraźne dowody na istnienie muzyki soul pojawiają się u „5” Royales, byłej grupy gospel, która zwróciła się w stronę R&B, oraz u Faye Adams, której utwór „Shake A Hand” stał się standardem R&B”. Do ważnych innowatorów, których nagrania w latach 50-tych XX wieku przyczyniły się do powstania muzyki soul, należeli Clyde McPhatter, Hank Ballard i Etta James. Ray Charles jest często cytowany jako twórca spopularyzowanego gatunku soul dzięki swojej serii hitów, począwszy od „I Got a Woman” z 1954 roku. Wokalista Bobby Womack powiedział: „Ray był geniuszem. Zainicjował świat dla muzyki soul”.Charles otwarcie przyznawał, że wokalista Pilgrim Travelers, Jesse Whitaker, miał wpływ na jego styl śpiewania. Little Richard, który zainspirował Otisa Reddinga, i James Brown mieli na niego równie duży wpływ. Browna nazywano „Ojcem Chrzestnym Muzyki Soul”, a Richard ogłosił się „Królem Rockin' and Rollin', Rhythm and Blues Soulin'”, ponieważ jego muzyka ucieleśniała elementy wszystkich trzech gatunków i ponieważ inspirował artystów z każdego z nich. Sam Cooke i Jackie Wilson są również często uznawani za ojców soulu.

 

 Cooke zyskał popularność jako wokalista zespołu gospel Soul Stirrers, zanim kontrowersyjnie zajął się muzyką świecką. Nagranie przez niego utworu „You Send Me” w 1957 roku zapoczątkowało udaną karierę w muzyce pop. Co więcej, jego nagranie z 1962 roku utworu „Bring It On Home to Me” zostało opisane jako „być może pierwszy album definiujący doświadczenie duszy”. Jackie Wilson, współczesny Cooke’owi i Jamesowi Brownowi, również odniósł sukces w wielu dziedzinach, zwłaszcza dzięki przebojowi z 1957 roku „Reet Petite”. Był szczególnie wpływowy dzięki dramatycznej interpretacji i występom. 

Reprezentatywne płyty

James Brown 20 All-Time Greatest Hits! 1991 R&B; Barry White All Time Greatest Hits 1995 R&B; The Dells Anthology 1999 R&B; Sly & the Family Stone Anthology 1981 R&B; Various Artists Atlantic Rhythm & Blues 1947-1974 [Box] 1991 R&B; Various Artists Beg Scream & Shout: The Big Ol' Box of '60s Soul 1997 R&B; Al Green Call Me 1973 R&B; Various Artists Dave Godin's Deep Soul Treasures: Taken From Our Vaults, Vo 1997 R&B; Gladys Knight & the Pips Essential Collection 1999 R&B; The Chi-Lites Greatest Hits [Brunswick] 1972 R&B; Sam Cooke Greatest Hits 1998 R&B; Aretha Franklin I Never Loved a Man the Way I Love You 1967 R&B; Marvin Gaye Let's Get It On 1973 R&B; James Brown Live at the Apollo [1963] 1963 R&B; Ray Charles Modern Sounds in Country and Western Music 1962 R&B; Stevie Wonder Original Musiquarium I 1982 R&B; Otis Redding Otis Blue: Otis Redding Sings Soul 1966 R&B;

311

Grupa amerykańska założona pod koniec 1988r w Omaha/Nebraska jako grupa grająca mieszaninę
rapu,punk i reggae.Jej pierwotny skład tworzyli Nick Lofton Hexum - lead vocals, guitar, programming, Douglas Vincent "SA" Martinez - vocals, turntable, programming, percussion, Aaron Charles Wills (a.k.a. P-Nut) - bass guitar, Tim Jerome Mahoney - lead guitar, i Chad Ronald Sexton - drums, programming.Tylko ogromnej wytrwałości i zaangażowaniu swoich fanów zawdzięczają swój komercyjny sukces.
 

Zaczęli od wydania trzech krążków we własnej wytwórni What Have You Records w latach 1990-1991.Dammit!, Hydroponic, and Unity emanowały żywiołowością ich występów na żywo i pozwoliły na rozwój popularności w środkowo-zachodnich stanach USA,po ich wyjeżdzie do Kalifornii i podpisaniu kontraktu nagraniowego z dużą wytwórnią.Ich pierwszy album "Music" nagrany dla PolyGram w 1993r przyniósł im po trzech latach Złotą Płytę.Rok póżniej wydają swój drugi krążek "Grassroots".
 

Największą popularnością cieszył się wydany w 1995r "311",znany także jako The Blue Album,zdobywca potrójnej platyny,przynoszący dwa przebojowe single-"Down" i "All Mixed Up".Rok póżniej piosenki z płyty długogrającej "Transistor" [debiut na 4 miejscu Hot 200 Billboard Album]-"Beautiful Disaster", "Transistor", i "Prisoner" stają się hitami wielu rozgłośni radiowych.
W 1999r światło dzienne ujrzał ich kolejny album "Soundsystem" a pochodzący z niego singiel "Come original" cieszył się ogromną popularnością w radio i telewizji.Kolejny "Flowing" został użyty w ścieżce dżwiękowej filmu "American Pie".
 

 W 2000r zespół kupuje studio nagraniowe w Hollywood,które nazwał The Hive.Tam też nagrywa wszystkie kolejne krążki począwszy od "From Chaos".Pochodzący z tej płyty singiel "You Wouldn't Believe" i videoclip z udziałem Shaquille O'Neala zdobywa ogromną popularność dzięki emisji w MTV.Sporą popularność zdobył też w 2004r cover piosenki The Cure "Love song" nagrany przez 311 i wykorzystany w filmie "50 pierwszych randek" i umieszczony kilka miesięcy póżniej na ich kompilacji "Greatest Hits".
 

16 sierpnia 2005r ukazuje się ich kolejny-ósmy studyjny album Don't Tread on Me.Videoclip tytułowego singla wielokrotnie prezentowany jest w MTV,VH1 i innych kanałach muzycznych.  

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Do you right	311	06.1993	-	20.Modern Rock Tracks	Warner Bros 18468	[written by Nicholas Hexum, Chad Sexton, D. Martinez]
Don' t stay come	311	.1995	-	21.Modern Rock Tracks	Album track	[written by Nicholas Hexum][produced by Ron Saint Germain]
Down	311	07.1996	-	37[20].Hot 100 Airplay	Capricorn	[platinum-US][written by Nicholas Hexum, D. Martinez][produced by Ron Saint Germain]
All mixed up	311	11.1996	-	36[20].Hot 100 Airplay	Album track	[platinum-US][written by Douglas Vincent "SA" Martinez and Nick Hexum][produced by Ron Saint Germain]
Come original	311	09.1999	-	119[8]	Album track	[6.Modern Rock Tracks][written by Nick Hexum, S.A. Martinez, Aaron "P-Nut" Wills][produced by Hugh Padgham, Scott Ralston]
You wouldn' t believe	311	07.2001	-	120[3]	Album track	[written by Nicholas Hexum, D. Martinez][produced by 311, Saint]
Amber	311	08.2002	-	103[10]	Album track	[3x-platinum-US][written by Nicholas Hexum][produced by 311, Saint]
Creatures [For a while]	311	08.2003	-	118[6]	Album track	[written by Nicholas Hexum, Tim Mahoney, D. Martinez]
Love song	311	05.2004	-	59[20]	Volcano	[platinum-US][written by Robert Smith,Simon Gallup,Porl Thompson,Roger O'Donnell,Boris Williams,Lol Tolhurst]
Don' t tread on me	311	08.2005	-	107[8]	Volcano	[written by Nick Hexum, SA Martinez, Aaron "P-Nut" Wills][produced by Ron Saint Germain, 311]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Grassroots	311	07.1994	-	193[1]	Capricorn 42 026	[gold-US][produced by Eddie Offord, 311]
311	311	08.1995	-	12[72]	Capricorn 42 041	[3x-platinum-US][produced by Ron Saint Germain]
Enlarged to show detail	311	11.1996	-	95[1]	Capricorn 010039	[platinum-US]
Transistor	311	08.1997	-	4[33]	Capricorn 536181	[platinum-US][produced by 311 ,Scotch Ralston]
Live	311	11.1998	-	77[2]	Capricorn 538263	[produced by 311 ,Scotch Ralston]
Soundsystem	311	10.1999	-	9[13]	Capricorn 546645	[gold-US][produced by 311, Hugh Padgham, Scotch Ralston]
From chaos	311	06.2001	-	10[29]	Volcano 32184	[gold-US][produced by 311, Ron Saint Germain]
Evolver	311	07.2003	-	7[10]	Volcano 53714	[produced by 311, Ron Saint Germain]
Greatest Hits ' 93-' 03	311	06.2004	-	7[17]	Volcano 60009	[platinum-US][produced by 311, Ron Saint Germain, Scotch Ralston, Eddie Offord, David Kahne]
Don' t tread on me	311	08.2005	-	5[7]	Volcano 69522 2	[produced by Ron Saint Germain, 311]
Uplifter	311	06.2009	-	3[7]	Volcano 48091	[produced by Bob Rock]
Universal Pulse	311	08.2011	-	7[5]	311 Records 88088217521	[produced by Bob Rock]
Stereolithic	311	03.2014	-	6[3]	311 Records 311 CD001	[produced by Scott Ralston]
Archive	311	07.2015	-	126[2]	Volcano 88875100592	-
MOSAIC	311	07.2017	-	6[2]	BMG 538287991	[produced by Scotch Ralston,John Feldmann]
Voyager	311	07.2019	-	18[1]	BMG 538484901	[produced by Scotch Ralston,John Feldmann,Matt Malpass,Mat Zo]
Full Bloom	311	11.2024	-	118[1]	SKP, Inc. SKP004	[produced by Scotch Ralston,Colin Brittain,Tim Pagnotta,Ian Walsh,Chad Sexton,Evan Miles Anderson]

Walker Hayes

 

Charles Edgar Walker Hayes (ur. 27 grudnia 1979r w Mobile w Alabamie) to amerykański artysta muzyki
country i autor tekstów.  Hayes urodził się 27 grudnia 1979 roku w Mobile w Alabamie. W 2002 roku ukończył Birmingham-Southern College, uzyskując tytuł licencjata z muzyki. W 2005 roku Hayes wraz z żoną Laney Beville przeprowadził się do Nashville. Podjął pracę jako autor tekstów piosenek dla Mercury Records i Capitol Records.  

 

W 2010 roku wydał swój pierwszy solowy singiel „Pants”, który we wrześniu osiągnął 60. miejsce na liście przebojów Hot Country Songs. Hayes współpracował z Coltem Fordem i Rodneyem Atkinsem w 2014 roku. Po utracie kontraktu z Capitol Records, Hayes pracował w sklepie Costco, aby się utrzymać. Jego pierwszy singiel dla Monument Records, „You Broke Up with Me”, oraz towarzyszący mu album „Boom.”, odniosły sukces na listach przebojów w 2016 roku i doprowadziły do ​​muzycznego przełomu Hayesa. 

 

 W 2021 roku piosenka „Fancy Like” stała się viralowym hitem dzięki filmowi opublikowanemu na TikToku, na którym tańczy ze swoją najstarszą córką, Lelą, i osiągnęła pierwsze miejsce na listach przebojów muzyki country.

 

  Hayes jest trzeźwy od 2016 roku. Jego siódme dziecko, Oakleigh Klover Hayes, zmarło wkrótce po porodzie 6 czerwca 2018 roku, gdy rzadkie pęknięcie macicy odcięło dopływ krwi do dziecka.Muzyk mieszka z żoną i szóstką dzieci w Thompson's Station w stanie Tennessee.

 

 Podczas gali Billboard Music Awards w 2022 roku Hayes zdobył Nagrodę Muzyczną w kategorii Najlepsza Piosenka Country za utwór „Fancy Like”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Pants	Walker Hayes	09.2010	-	-	Capitol Nashville	[written by Walker Hayes][produced by Marshall Altman] [40[21].Country Chart]
Why Wait For Summer	Walker Hayes	02.2011	-	-	Capitol Nashville	[written by Fred Wilhelm & Walker Hayes][produced by Marshall Altman] [42[10].Country Chart]
You Broke Up With Me	Walker Hayes	11.2017	-	62[19]	Monument 88644632683	[2x-platinum-US][written by Walker Hayes ,Kylie Sackley, Thomas Archer][produced by Shane McAnally] [9[39].Country Chart]
Fancy Like	Walker Hayes	07.2021	-	3[45]	Monument 88644955383	[7x-platinum-US][written by Walker Hayes, Kesha Sebert,Cameron Bartolini, Josh Jenkins ,Shane Stevens][produced by Walker Hayes, Joe Thibodeau, Shane McAnally] [1[24][49].Country Chart]
U Gurl	Walker Hayes	12.2021	-	108[5]	Monument	[gold-US][written by Dylan Guthro, Jodi Guthro, Walker Hayes][produced by Dylan Guthro] [28[20].Country Chart]
AA	Walker Hayes	01.2022	-	28[24]	Monument	[2x-platinum-US][written by Shane McAnally ,Luke Laird, Walker Hayes][produced by Walker Hayes, Shane McAnally, Joe Thibodeau] [3[31].Country Chart]
Y'all Life	Walker Hayes	07.2022	-	111[1]	Monument	[written by Walker Hayes,Pete Good,Josh Jenkins][produced by Walker Hayes,Joe Thibodeau] [32[31].Country Chart]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Boom	Walker Hayes	12.2017	-	37[8]	Monument 48324	[produced by Walker Hayes,Shane McAnally]
Country Stuff (EP)	Walker Hayes	07.2021	-	32[26]	Monument	[produced by Tofer Brown,Walker Hayes,Shane McAnally,Nash Overstreet,Joe Thibodeau]
Country Stuff the Album	Walker Hayes	02.2022	-	9[35]	Monument 196587075712	[platinum-US][produced by Tofer Brown,Dylan Guthro,Walker Hayes,Shane McAnally,Jordan Mohilowski,Nash Overstreet,Tedd T.,Joe Thibodeau]

Zac Efron

Zachary David Alexander „Zac” Efron (ur. 18 października 1987 w San Luis Obispo) – amerykański aktor i piosenkarz.

Karierę aktorską rozpoczął w 2002r. Sławę zdobył dzięki roli Troya Boltona w filmach z serii High School Musical.

Laureat nagrody Grammy 2019 w kategorii „Najlepsza składanka ze ścieżką dźwiękową z kina, telewizji lub innych mediów wizualnych” za album z muzyką z filmu Król rozrywki.

Urodził się w rodzinie żydowskich emigrantów z Polski jako syn Starli Baskett i Davida Efrona w San Luis Obispo w stanie Kalifornia. Jego pradziadkami byli Nasko Reuben Efron i Dworja Kleszczewska, urodzeni w Boćkach, woj. podlaskie. Jego ojciec był inżynierem elektrykiem w elektrowni, a jego matka pracowała jako sekretarka w tej samej elektrowni, co mąż. Ma młodszego brata, Dylana.

Zaczął występować w szkolnych przedstawieniach, gdy miał jedenaście lat. Chodził też na lekcje śpiewu. Jego nauczycielka literatury poleciła go swojemu agentowi w Los Angeles.

W 2002 zaczął występować w rolach epizodycznych w serialach telewizyjnych. Zadebiutował rolą
Pete’a Laemke w Big Wide World of Carl Laemke. Grał postać Camerona Bale’a w serialu Summerland, w drugim sezonie dołączył do jego stałej obsady. W 2003 roku grał w filmie telewizyjnym Droga po marzenia, w którym wcielił się w Stevena Morgana, jednego z dwóch autystycznych bliźniaków.

W 2006 zagrał Troya Boltona, jednego z głównych bohaterów filmu muzycznego Disney Channel High School Musical. Rola zapewniła mu światową rozpoznawalność. Wkrótce po premierze filmu piosenki, wykonywane przez niego w duecie z Vanessą Hudgens, trafiły na amerykańskie listy przebojów. Singiel „Breaking Free” pobił ówczesny rekord awansu w notowaniach, w ciągu dwóch tygodni trafiając z 86. na 4. miejsce list przebojów. Umiejętności wokalne Efrona zostały podane w wątpliwość, gdy wyszło na jaw, że w ścieżce dźwiękowej do filmu High School Musical jego głos został zmiksowany z głosem kanadyjskiego piosenkarza Drewa Seeleya. 23 sierpnia 2007 w wywiadzie dla magazynu „Rolling Stone” Efron przyznał, że dołączył do obsady filmu, gdy piosenki były już napisane dla głosu tenorowego, podczas gdy on sam śpiewa barytonem, co było powodem tej decyzji producentów.

W 2007 zagrał Linka Larkina w kinowej adaptacji broadwayowskiego musicalu Lakier do włosów. Wystąpił też w dwóch teledyskach – „Say OK” Vanessy Hudgens i „Sick Inside” Hope Paltrow. 17 sierpnia premierę miał film High School Musical 2, który obejrzało wówczas 17,2 miliona widzów, co ustanowiło nowy rekord w historii amerykańskiej telewizji kablowej. 24 października 2008 do polskich kin weszła ostatnia część trylogii, High School Musical 3: Ostatnia klasa, w której Efron ponownie wcielił się w rolę Troya Boltona.

Jego kolejny film to Znów mam 17 lat. W 2009 do kin wszedł następny film z Efronem w roli głównej – Me and Orson Welles. Akcja filmu dzieje się w 1937 roku w Nowym Jorku, opowiada o nastolatku zatrudnionym do występu w sztuce Juliusz Cezar. W 2010 roku zagrał Charliego St. Clouda w dramacie romantycznym Charlie St. Cloud, oparty na bestsellerowej powieści Bena Sherwooda The Death and Life of Charlie St. Cloud opublikowanej w 2004 przez Bentam Books. W filmie znajduje się scena, w której Tahan uderza Efrona piłką w jądra. Efron wyznał w jednym z wywiadów, że od tamtej pory ma problemy z kroczem.

W 2011 zagrał głównego bohatera w filmie Jonny Quest. W 2012 zagrał w dreszczowcu Pokusa, a w 2014 - w dwóch komediach: najpierw w komedii Ten niezręczny moment, w którym zagrał jednego z trzech przystojniaków, a następnie - w komedii Sąsiedzi, na którego planie złamał rękę.  

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Breaking Free	Zac Efron, Andrew Seeley & Vanessa Anne Hudgens	02.2006	9[21]	4[11]	Walt Disney HSMCD 01	>[platinum-US][gold-UK][written by Jamie Houston][produced by Jamie Houston]
Start of Something New	Zac Efron, Andrew Seeley & Vanessa Anne Hudgens	02.2006	-	28[4]	Walt Disney	>[gold-US][silver-UK][written by Robbie Nevil,Matthew Gerrard][produced by Matthew Gerrard]
Ladies' Choice	Zac Efron	08.2007	96[1]	-	Decca MIUCT 8873	>[written by Marc Shaiman, Scott Wittman]
Gotta Go My Own Way	Zac Efron & Vanessa Anne Hudgens	09.2007	40[3]	34[3]	Walt Disney MIUCT 4949	>[platinum-US][silver-UK][written by Andy Dodd, Adam Watts][produced by Andy Dodd, Adam Watts]
Everyday	Zac Efron & Vanessa Anne Hudgens	09.2007	59	65[2]	Walt Disney	>[gold-US][silver-UK][written by Jamie Houston][produced by Jamie Houston]
Bet on It	Zac Efron	09.2007	-	46[3]	Walt Disney	>[written by Antonina Armato ,Tim James][produced by Antonina Armato ,Tim James]
Right Here, Right Now	Zac Efron & Vanessa Hudgens	11.2008	137	119[1]	Walt Disney	>[written by Jamie Houston][produced by Jamie Houston]
The Boys Are Back	Zac Efron & Corbin Bleu	11.2008	101	101[3]	Walt Disney	>[written by Robbie Nevil,Matthew Gerrard][produced by Matthew Gerrard]
Just Wanna Be with You	Zac Efron & Lucas Grabeel, Olesya Rulin, and Vanessa Hudgens	10.2008	-	153	Walt Disney	>[written by Adam Watts,Andy Dodd][produced by Adam Watts,Andy Dodd]
Can I Have This Dance	Zac Efron	11.2008	81[1]	98[2]	Walt Disney MIUCT 8872	>[written by Adam Anders,Nikki Hassman][produced by Adam Anders,Rasmus Bahncke]
Rewrite the Stars	Zac Efron & Zendaya	01.2018	16[10]	70[7]	Atlantic USAT 21704623	>[3x-platinum-US][3x-platinum-UK][written by Pasek and Paul][produced by Greg Wells, Joseph Trapanese,Justin Paul ,Alex Lacamoire]
The Greatest Show	Hugh Jackman, Keala Settle, Zac Efron, Zendaya & The	01.2018	20[34]	88[4]	Atlantic USAT 21704616	>[2x-platinum-US][3x-platinum-UK][written by Benj Pasek and Justin Paul, Ryan Lewis][produced by Greg Wells, Jake Sinclair, Ryan Lewis, Justin Paul, Alex Lacamoire]
The Other Side	Zac Efron with Hugh Jackman	07.2018	48[11]	-	Atlantic USAT 21704620	>[gold-US][2x-platinum-UK][written by Benj Pasek,Justin Paul][produced by Greg Wells,Jake Sinclair, Justin Paul,Alex Lacamoire]

Tamika Patton

Tamika Patton (urodzona w Filadelfii w Pensylwanii) to była wokalistka R&B z końca lat 80-tych, która odniosła sukces jako artystka gospel. Tamika dorastała w rodzinie muzyków i uczęszczała do prestiżowej Philadelphia High School for the Creative Arts. Później podpisała kontrakt płytowy z wytwórnią Orpheus Records. 

W 1989 roku wydała swój debiutancki album studyjny „#1”, który  w ogóle nie trafił na listy przebojów. Główny singiel, cover utworu Marvina Gaye'a i Tammi Terrell z 1967 roku „Your Precious Love” (z udziałem wokalisty R&B Erica Gable'a), osiągnął 20. miejsce na liście przebojów Hot Black Singles magazynu Billboard, utrzymując się na niej przez 14 tygodni. Kolejny singiel, „Number One”, osiągnął 75. miejsce na liście przebojów Hot R&B Singles magazynu Billboard, utrzymując się na niej przez 6 tygodni. 

W latach 90-tych Tamika przeszła na muzykę gospel. W 1999 roku wydała swój drugi i zarazem pierwszy album gospel, „Born Again”, nakładem wytwórni Kept. W 2000 roku zaczęła wcielać się w rolę piosenkarki Mahalii Jackson w sztuce gospel „Hallelujah Mahalia!”, którą wykonuje od 21 lat. W tym samym roku założyła Tamika Patton Ministries i Chosen Vessel Productions (firmę świadczącą usługi dla przemysłu muzycznego, takie jak wokal studyjny i na żywo, wokal prowadzący i chórki, produkcje teatralne, taniec, inżynieria dźwięku i produkcja dźwięku). Od tamtej pory Tamika współpracowała z różnymi artystami, takimi jak Patti LaBelle (która osobiście wybrała ją na wokalistkę wspierającą), Kirk Whalum, Yolanda Adams, Tramaine Hawks, Fred Hammond, Kenny Lattimore, Jekalyn Carr i Earl Bynum. Koncertowała również w kraju i za granicą, zbierając entuzjastyczne recenzje. 

 W 2011 roku odbyła trasę koncertową z Jamesem Fortune i FIYA, a Radio One i Praise 103.9 FM przyznały jej tytuł „Najlepszej Inspirującej Wokalistki”. W tym samym roku wydała singiel „More Than Faithful”, a następnie wystąpiła w programach „Bobby Jones Show” i „Ellen Degeneres Show”. W 2018 roku Tamika zajęła drugie miejsce i jako jedyna solowa wokalistka zajęła pierwsze miejsce w konkursie Stellar Awards Indie Artist Showcase w Las Vegas w stanie Nevada. Została również uznana za „Najlepszą Inspirującą Wokalistkę w Ameryce” przez Radio One podczas inauguracji konferencji Inspirational Music Conference. W tym samym roku wydała świąteczny album „A Warm December”. 

Obecnie nadal jest aktywna zawodowo; w 2020 roku wydała singiel „Stand on His Promises” z udziałem piosenkarki Korey Mickie. W 2021 roku rozpoczęła prowadzenie własnego serialu telewizyjnego „Czas, talent i skarb” w stacji KBCN Media TV. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Your Precious Love	Tamika Patton (Duet With Eric Gable)	12.1989	-	-	Orpheus 72254	[written by N. Ashford, V. Simpson][produced by Darryl Shepherd ][20[14].R&B; Chart]
Number One	Tamika Patton	04.1990	-	-	Orpheus 75613	[75[6].R&B; Chart]

2066 & Then

Grupę 2066 & Then stanowili: angielski wokalista Geff Harrison oraz niemieccy instrumentaliści - gitarzysta Gagey Mrozeck, pianiści Steve Robinson (właściwie Rainer Geyer) i Veit Marvos, basista Dieter Bauer oraz perkusista Konstantin Bommarius.

 

Formacja, której nazwa wzięła się podobno z dodania tysiąca lat do daty bitwy pod Hastings, powstała wiosną roku 1971 i już na jesieni nagrała dla United Artists swój jedyny album "Reflections On The Future". Sesja miała miejsce miejsce w studiu znanego producenta i realizatora nagrań Dietera Dierksa w Stommeln opodal Kolonii.
 

Płyta sprzedawała się jednak bardzo słabo, co w połączeniu z wielkimi kłopotami finansowymi zespołu doprowadziło do jego rychłego rozwiązania latem 1972 roku. Nie ukazał się też przygotowywany do wydania singiel "I Wanna Stay"/"Time Can't Take It Away". Drogi muzyków rozeszły się. Harrison i Mrozeck zasilili grupę Kin Ping Meh.
 

Robinson grał w Nine Days' Wonder i Aera. Marvos występował kolejno w Emergency, Tiger B. Smith i Midnight Circus. A Bommariusa usłyszeć było można w Abacus oraz na płycie formacji Karthago zatytułowanej "Rock'n'Roll Testament".  

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Reflections on the future	2066 & Then	.1972	-	-	United Artists UAS 29 314

Bobby Vee

Robert Thomas Velline (ur. 30 kwietnia 1943 r.), znany jako Bobby Vee, to amerykański piosenkarz
pop. Według magazynu Billboard, Vee miał 38 hitów na liście Hot 100, z czego 10 dotarło do Top 20. Urodzony w Fargo w Dakocie Północnej, wydał swój pierwszy singel „Suzie Baby”, autorską piosenkę napisaną przez Vee, nawiązującą do utworu Buddy'ego Holly'ego „Peggy Sue”, nagraną dla wytwórni Soma Records z Minneapolis 1 czerwca 1959 roku. Do końca lata „Susie Baby” osiągnęła pierwsze miejsce na listach przebojów we wszystkich lokalnych stacjach radiowych w regionie Środkowego Zachodu, a duże wytwórnie płytowe dzwoniły z zainteresowaniem do tego młodego piosenkarza.  

 

Bobby Vee and the Shadows podpisali kontrakt z Liberty Records jesienią 1959 roku i zespół działał do 1963 roku. 1 czerwca 1959 roku Shadows udali się do Minneapolis na swoją pierwszą sesję nagraniową. Umowa z Soma Records zakładała nagrania w Kaybank Studios od dziewiątej rano do dwunastej w południe. Nagrali cztery utwory instrumentalne i do dwóch z nich dodali wokal Bobby'ego, zanim skończyły się pieniądze i czas. Płyty zostały przypisane Bobby'emu Vee and the Shadows. Stronę A singla stanowił utwór „Suzie Baby”, będący bezpośrednią kontynuacją utworu Holly „Peggy Sue”. Loma miała lokalne powiązania z lokalnym dystrybutorem płyt, a płyta szybko zaczęła być grana w górnym Środkowym Zachodzie, stając się najlepiej sprzedającym się singlem w tym regionie. Joe Sadd, regionalny promotor Liberty, usłyszał zespół, gdy „Suzie Baby” była numerem jeden w Minneapolis. Wykonując swoje zadanie, Sadd wysłał kopię do Hollywood. Liberty zaproponowało wydanie singla w całym kraju pod własną wytwórnią z opcją wydania drugiego singla. Uzgodniono, że jeśli płyty odniosą sukces, podpiszemy długoterminowy kontrakt. Liberty wydało „Suzie Baby” w pierwszym tygodniu sierpnia 1959 roku. Pod koniec miesiąca utwór szybko znalazł się w dolnych partiach list przebojów. Vee otrzymało roczny kontrakt z Liberty, podobnie jak zespół The Shadows. Potem nic się nie wydarzyło.

 

  Gdy „Suzie Baby” zaczęło zanikać w pamięci, Vee został pospiesznie przeniesiony do Los Angeles, aby nagrywać pod bezpośrednim nadzorem zespołu Liberty. Nadzorem Vee był producent Thomas „Snuff” Garrett. Garrett był 19-letnim producentem hipsterów z Lubbock w Teksasie, który przyjechał z Dallas. Garrett przeprowadził się do Los Angeles i Liberty Records w 1958 roku. Piosenkarz Adam Faith naśladował styl Holly i nagrał w Wielkiej Brytanii płytę „What Do You Want?”. Bobby Vee otrzymał zadanie wykonania coveru utworu, który miał być sprzedawany na rynku amerykańskim, ale jego nagranie nie odniosło sukcesu. Formuła Garretta polegała na pozyskiwaniu utworów od płodnych kompozytorów z nowojorskiego Brill Building i dbaniu o to, aby słowa piosenek były śpiewane w sposób, który pozwalał na ich wyraźne i zrozumiałe brzmienie. Przełomowym utworem dla Bobby'ego Vee był „Devil Or Angel”, który pod koniec 1960 roku, gdy Vee miał zaledwie siedemnaście lat, znalazł się w pierwszej dziesiątce list przebojów. Niedługo później Vee wydał kolejny utwór z pierwszej dziesiątki, „Rubber Ball”, którego współautorem był Gene Pitney. „Rubber Ball” pozwolił również Bobby'emu Vee poznać fanów rock and rolla w Wielkiej Brytanii, gdzie utwór dotarł do czwartego miejsca. Nagrywając dla Liberty na początku lat 60-tych, Bobby Vee stał się jedną z największych gwiazd rock and rolla po obu stronach Atlantyku.

 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Suzie Baby/Flyin' High	Bobby Vee And The Shadows	08.1959	-	77[4]	Liberty 55 208	[written by Bill Velline,Bobby Vee,Robert Velline][produced by Snuff Garrett,B. Alexander]
What Do You Want?/My Love Loves Me	Bobby Vee	04.1960	-	93[2]	Liberty 55 234	[written by Les VanDyke][produced by Snuff Garrett]
One Last Kiss/Laurie	Bobby Vee	05.1960	-	112[1]	Liberty 55 234	[written by Charles Strouse,Lee Adams][produced by Snuff Garrett][piosenka z musicalu na Broadway'u "Bye bye Birdie"]
Devil Or Angel/Since I Met You Baby	Bobby Vee	08.1960	-	A:6[19]/B:81[1]	Liberty 55 270	[A:written by Blanche Carter][B:written by Ivory Joe Hunter][produced by Snuff Garrett][56 hit-The Clovers]
Rubber ball/Everyday	Bobby Vee	11.1960	4[10]	6[13]	Liberty 55 287	[written by Aaron Schroeder,Ann Orlowski][produced by Snuff Garrett]
Stayin' In/More Than I Can Say	Bobby Vee	02.1961	B:4[16]	A:33[7];B:61[5]	Liberty 55 296	[A:written by J.D. Loudermilk][B:written by Jerry Allison,Sonny Curtis][produced by Snuff Garrett]
How many tears/Baby Face	Bobby Vee	05.1961	10[12]	A:63[4];B:119[1]	Liberty 55 325	[A:written by Gerry Goffin,Carole King][B:written by Harry Akst,Ben Davis][produced by Snuff Garrett][#1 hit for Jan Garber in 1926];#42 for Bobby Darin in 1962]
Take good care of my baby/Bashful Bob	Bobby Vee	08.1961	3[16]	1[3][15]	Liberty 55 354	[written by Gerry Goffin,Carole King][produced by Snuff Garrett]
Run to him/Walkin' With My Angel	Bobby Vee	11.1961	6[14]	A:2[15];B:53[9]	Liberty 55 388	[A:written by Gerry Goffin,Jack Keller][B:written by Gerry Goffin,Carole King][produced by Snuff Garrett]
Please don' t ask about Barbara/I Can't Say Goodbye	Bobby Vee	02.1962	29[9]	A:15[11];B:92[1]	Liberty 55 419	[A:written by Jack Keller,Bill Buchanan][B:written by Gerry Goffin,Carole King][produced by Snuff Garrett]
Sharing you/ In My Baby's Eyes	Bobby Vee	05.1962	10[12]	15[10]	Liberty 55 451	[written by Gerry Goffin,Carole King][produced by Snuff Garrett]
A forever kind of love/Remember Me, Huh?	Bobby Vee	09.1962	13[15]	-	Liberty LIB 10046 [UK]	[written by Gerry Goffin,Jack Keller][produced by Snuff Garrett]
Punish her/Someday (When I'm Gone From You)	Bobby Vee	09.1962	-	A:20[8];B:99[2]	Liberty 55 479	[A:written by John Gluck jr.,Neval Nader][B:written by Ted Glasser,Tom Lesslie][produced by Snuff Garrett]
The night has a thousand eyes/Anonymous Phone Call	Bobby Vee	12.1962	3[11]	A:3[14];B:110[2]	Liberty 55 521	[A:written by Marilyn Garrett,Benjamin Weisman,Dorothy Wayne][B:written by Burt Bacharach,Hal David][produced by Snuff Garrett][from film “Just for fun”]
Charms/Bobby Tomorrow	Bobby Vee	03.1963	B:21[10]	13[10]	Liberty 55 530	[A:written by Howard Greenfield,Helen Miller][B:written by Howard Greenfield,Miller,Richard Feldman,Richard Gottehrer,Rick Goldstein][produced by Snuff Garrett]
Be true to yourself/A Letter From Betty	Bobby Vee	06.1963	-	A:34[7];B:85[2]	Liberty 55 581	[A:written by Burt Bacharach,Hal David][B:written by Richard Gottehrer,Jerry Goldstein,Robert Feldman][produced by Snuff Garrett]
Never love a Robin/Yesterday And You (Armen's Theme)	Bobby Vee	12.1963	-	99[1];B:55[7]	Liberty 55 636	[A:written by Burt Bacharach,Hal David][B:written by Richard Gottehrer,Jerry Goldstein,Robert Feldman][produced by Snuff Garrett]
Stranger in your arms/1963	Bobby Vee	01.1964	-	83[3]	Liberty 55 654	[written by Hank Hunter,Vic Thomas][produced by Snuff Garrett]
I ' ll make you mine/She's Sorry	Bobby Vee	02.1964	-	52[8]	Liberty 55 670	[written by Robert Velline][produced by Snuff Garrett]
Hickory, Dic and Doc/I Wish You Were Mine Again	Bobby Vee	05.1964	-	63[8]	Liberty 55 700	[written by Dewayne Blackwell][produced by Snuff Garrett]
Where Is She?/How To Make A Farewell	Bobby Vee	08.1964	-	120[1]	Liberty 55 726	[written by Barry Mann,Cynthia Weil][produced by Snuff Garrett]
(There'll Come A Day When) Ev'ry Little Bit Hurts/ Pretend You Don't See Her	Bobby Vee	12.1964	-	A:84[5];B:97[1]	Liberty 55 751	[A:written by Ben Weisman,Dotty Wayne, Marilyn Garrett][B:written by Steve Allen][produced by Snuff Garrett]
Cross my heart/This Is The End	Bobby Vee	02.1965	-	99[1]	Liberty 55 761	[written by Sonny Curtis,Robert Thomas Velline,Tom Lesslie][produced by Snuff Garrett]
Keep On Trying/You Won't Forget Me	Bobby Vee	05.1965	-	85[5]	Liberty 55 790	[written by Van McCoy][produced by George Martin]
Run Like The Devil/Take A Look Around Me	Bobby Vee	09.1965	-	124[2]	Liberty 55 828	[written by Paul Leka,Irwin Shuster][produced by Snuff Garrett,Dallas Smith,Dave Pell]
A Girl I Used To Know/Gone	Bobby Vee	02.1966	-	133[2]	Liberty 55 854	[written by Jack Clement][produced by Snuff Garrett]
Look at me girl/Save A Love	Bobby Vee	07.1966	-	52[8]	Liberty 55 877	[written by James Williams][produced by Snuff Garrett,Dallas Smith]
Come back when you grow up/That's All In The Past	Bobby Vee & The Strangers	07.1967	-	3[16]	Liberty 55 964	[written by Martha Sharp][produced by Snuff Garrett,Dallas Smith]
Beautiful people/I May Be Gone	Bobby Vee & The Strangers	11.1967	-	37[7]	Liberty 56 009	[written by Kenny O'Dell,Kenny Gist Jr.][produced by Snuff Garrett,Dallas Smith]
Maybe just today/You're A Big Girl Now	Bobby Vee & The Strangers	02.1968	-	46[6]	Liberty 56 014	[written by Martha Sharp][produced by Snuff Garrett,Dallas Smith]
My Girl, Hey Girl/Just Keep It Up (And See What Happens)	Bobby Vee	04.1968	-	35[9]	Liberty 56 014	[written by Gerry Goffin,Carole King,Ronald White,William "Smokey" Robinson][produced by Snuff Garrett,Dallas Smith]
Do what you gotta do/Thank You	Bobby Vee	08.1968	-	83[4]	Liberty 56 057	[written by Jimmy Webb][produced by Snuff Garrett,Dallas Smith]
[I' m into lookin' for] Someone to love me/Thank You	Bobby Vee	12.1968	-	98[3]	Liberty 56 080	[written by Toni Wine,Carole Bayer][produced by Dallas Smith]
Let' s call it a day girl/I'm Gonna Make It Up To You	Bobby Vee	08.1969	-	92[2]	Liberty 56 124	[written by Irwin Levine,Neil Sheppard][produced by Snuff Garrett]
In And Out Of Love/Electric Trains And You	Bobby Vee	02.1970	-	111[2]	Liberty 56 149	[written by Robert Velline][produced by Snuff Garrett]
Sweet sweetheart/Rock 'n Roll Music And You	Bobby Vee	11.1970	-	88[3]	Liberty 56 208	[written by Gerry Goffin,Carole King][produced by Dallas Smith]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bobby Vee	Bobby Vee	03.1961	-	18[15]	Liberty LST 7181	[produced by Snuff Garrett]
Hits of the rockin' 50' s	Bobby Vee	10.1961	20[1]	85[8]	Liberty LST 7205	[produced by Snuff Garrett]
Take good care of my baby	Bobby Vee	02.1962	7[8]	91[14]	Liberty LST 7211	[produced by Snuff Garrett]
Bobby Vee meets The Crickets	Bobby Vee	07.1962	2[27]	42[23]	Liberty LST 7228	[produced by Snuff Garrett]
A Bobby Vee recording session	Bobby Vee	07.1962	10[11]	121[6]	Liberty LST 7232	[produced by Snuff Garrett]
Bobby Vee' s golden greats	Bobby Vee	11.1962	10[14]	24[44]	Liberty LST 7245	[produced by Snuff Garrett]
Merry Christmas from Bobby Vee	Bobby Vee	12.1962	-	136[3]	Liberty LST 7267	[produced by Snuff Garrett]
The night has a thousand eyes	Bobby Vee	04.1963	15[2]	102[5]	Liberty LST 7285	[produced by Snuff Garrett]
Bobby Vee meets The Ventures	Bobby Vee	06.1963	-	91[8]	Liberty LST 7289	[produced by Snuff Garrett]
Bobby Vee sings the New Sound from England!	Bobby Vee	06.1964	-	146[2]	Liberty LST 7352	[produced by Snuff Garrett]
Come back when you grow up	Bobby Vee	10.1967	-	66[12]	Liberty LST 7534	[produced by Dallas Smith]
Just today	Bobby Vee	04.1968	-	187[7]	Liberty LST 7554	[produced by Dallas Smith]
Bobby Vee singles album	Bobby Vee	04.1980	5[10]	-	UA UAG 30 253
The Very Best Of Bobby Vee	Bobby Vee	05.2008	18[1]	-	EMI 2132292 [UK]