Controllers

 The Controllers to amerykańska grupa wokalna grająca soul i R&B,
pochodząca z Birmingham w Alabamie, która nagrała serię udanych nagrań pod koniec lat 70. i 80-tych XX wieku. 

Początkowo stanowili ośmioosobową grupę gospel, a do czasu rozpoczęcia nauki w gimnazjum zespół liczył już czterech członków: Reginalda McArthura (baryton), Rickeya Lewisa (tenor), Larry'ego McArthura i Lenarda Browna.  Rosnąca renoma w Birmingham doprowadziła do spotkania z Clevelandem Eatonem, basistą Ramsey Lewis Trio. Pod przewodnictwem Eatona, Soul Controllers, jak się wówczas nazywali,  nagrali swój pierwszy singiel zatytułowany „Right on Brother, Right On”. Stał się on regionalnym hitem, gdy zespół uczęszczał jeszcze do Fairfield High School. 

  W 1976 roku grupa zwróciła na siebie uwagę wytwórni Juana Records, prowadzonej przez Fredericka Knighta, również z Birmingham. Nagrywając w Malaco Studios w Jackson w stanie Missisipi, ich pierwszy singiel z płyty Juana trafił na listy przebojów, ale to ich drugi album, „Somebody's Gotta Win, Somebody's Gotta Lose”, ugruntował ich pozycję. Utwór, trwająca ponad osiem minut ballada, wspiął się na 8. miejsce na liście Billboard R&B w USA i na 3. miejsce na liście Cash Box soul w 1977 roku (103. miejsce na liście BB Pop). Występy sceniczne grupy pomogły im również supportować Raya Charlesa, Nancy Wilson, B.B. Kinga i The Temptations. 

 Następna ballada, „Heaven Is Only a Step Away”, wspięła się na 37. miejsce na liście R&B, ale pomimo wydania dwóch kolejnych albumów w Juana, grupie nie udało się odnieść kolejnego wielkiego sukcesu singlowego. W 1983 roku grupa podpisała kontrakt z nieżyjącym już Jimmym Bee, menedżerem z San Francisco, i podpisała kontrakt płytowy z MCA Records. Ich pierwszy singiel wydany przez wytwórnię, „Crushed” (z udziałem Steviego Wondera grającego na harmonijce ustnej), przywrócił im miejsce na listach przebojów, osiągając 30. miejsce na liście R&B w 1984 roku, a dwa lata później „Stay” wspiął się na 12. miejsce. Ich cover utworu Marvina Gaye'a „Distant Lover” również okazał się popularny. Te przeboje zaowocowały serią występów w programie Soul Train oraz w Radio City Music Hall i Carnegie Hall. W tym czasie grupa występowała również w MTV, w programie BET Video Soul oraz na antenie HBO. 

 Pod wodzą Bee, Controllers przenieśli się w 1989 roku do wytwórni Capitol Records, aby wydać album „Just in Time”, którego współproducentami byli Donnell Spencer Jr., Sam Sims, Ollie E. Brown i Vassal Benford. Album nie znalazł się w pierwszej czterdziestce list przebojów, ale przywrócił im popularność wśród wiernych fanów. Jednak dwa utwory z albumu trafiły na listy przebojów. Kompozycja Donnella Spencera, „Temporary Lovers”, dotarła do 43. miejsca na liście Billboard R&B, a kolejny utwór „Just in Time”, skomponowany wspólnie przez Spencera i Simsa, dotarł do 87. miejsca. Po przerwie w koncertowaniu i nagrywaniu, czwórka powróciła pod koniec lat 90-tych i dołączyła do Malaco Records, aby nagrać swój samodzielnie wyprodukowany album „Clear View”, który zawierał cover utworu Steviego Wondera „Superstition” oraz poprawioną wersję „Somebody's Gotta Win”.

 Reginald McArthur (urodzony jako Reginald Duwayne McArthur 25 września 1954 r.) zmarł 19 kwietnia 2018 r. w wieku 63 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The People Want Music/Feeling A Feeling	Controllers	08.1976	-	-	Juana 3406	[written by Mary Holland Bryant][produced by Frederick Knight][82[5].R&B Chart]
Somebody's Gotta Win, Somebody's Gotta Lose/Feeling A Feeling	Controllers	10.1977	-	102[2]	Juana 3414	[written by David Camon][produced by Frederick Knight][8[19].R&B Chart]
Heaven Is Only One Step Away/Sho Nuff A Blessin'	Controllers	02.1978	-	-	Juana 3416	[written by David Camon][produced by Frederick Knight][37[10].R&B Chart]
If Somebody Cares/The Reaper	Controllers	12.1978	-	-	Juana 3419	[written by David Camon][produced by Frederick Knight][65[9].R&B Chart]
I Can't Turn The Boogie Loose/I'll Miss You Always	Controllers	09.1979	-	-	Juana 3424	[written by F. Knight, M. Ward][produced by Frederick Knight][90[4].R&B Chart]
We Don't/Gunning For Love	Controllers	02.1980	-	-	Juana 3426	[written by J. Sahmwell, T. Tate][produced by Frederick Knight][43[9].R&B Chart]
My Love Is Real/Ankle Chain	Controllers	04.1982	-	-	Juana 3701	[written by David Camon][produced by Frederick Knight][76[5].R&B Chart]
Crushed/Nothing Can Stop This Feeling	Controllers	09.1984	-	-	MCA 52450	[written by Michael Watson][produced by Nick Johnson][30[14].R&B Chart]
Just For You/Leaving Me	The Controllers With Valerie DeNece	02.1985	-	-	MCA 52511	[written by Nick Johnson,Grady Young][85[3].R&B Chart]
Stay/Undercover Lover	Controllers	03.1986	-	-	MCA 52704	[written by Vernon Jeffrey Smith,Barry J. Eastmond][produced by Kenny Thomas][12[16].R&B Chart]
Distant Lover/Got A Thang	Controllers	07.1986	-	-	MCA 52865	[written by Marvin Gaye,Sandra Greene,Gwen Fuqua][produced by Galen Senogles, Ralph Benatar, The Controllers][34[12].R&B Chart]
Sleeping Alone/Deeper In Love	Controllers	08.1987	-	-	MCA 53149	[written by Victor Burns][produced by Galen L. Senogles, Ralph Benatar][24[12].R&B Chart]
Play Time	Controllers	02.1988	-	-	MCA 53214	[written by Sam Dees, Janet DuBois][produced by Ralph Benatar, Galen L. Senogles][69[7].R&B Chart]
Temporary Lovers	Controllers	04.1989	-	-	Capitol 44329	[written by D. Spencer, Jr., S. Sims][produced by Donnell Spencer Jr., Sam Sims, Jimmy Bee, Michael J. Brown][43[10].R&B Chart]
Just In Time/Temporary Lovers	Controllers	08.1989	-	-	Capitol 44414	[written by D. Spencer, Jr., S. Sims][produced by Donnell Spencer, Jr., Sam Sims, Jimmy Bee][87[3].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
In Control	Controllers	12.1977	-	146[6]	Juana 200 001	[produced by Frederick Knight]

Mitty Collier

Mitty Lene Collier (ur. 21 czerwca 1941 r.)  to amerykańska pastorka, piosenkarka gospel
i była piosenkarka rhythm and bluesowa. W latach 60-tych XX wieku wydała wiele udanych płyt, z których prawdopodobnie najbardziej znanym jest „I Had A Talk With My Man”. 

 Mitty Collier urodziła się w Birmingham w stanie Alabama w Stanach Zjednoczonych,[1] jako siódme dziecko Rufusa i Gertrude Collier. Uczęszczała do Western-Olin High School, Alabama A & M College oraz Miles College, gdzie studiowała anglistykę.Zaczęła śpiewać w kościele jako nastolatka i koncertowała z zespołami gospel, Hayes Ensemble i Lloyd Reese Singers, zanim zaczęła śpiewać rhythm and bluesa w lokalnych klubach, aby opłacić studia. W 1959 roku, podczas wizyty w Chicago, wzięła udział w programie talent show DJ-a Ala Bensona w Teatrze Regal, wygrywając przez sześć tygodni z rzędu i zdobywając miejsce w programie z B. B. Kingiem i Ettą James jako nagrodę. To zwróciło na nią uwagę Ralpha Bassa z Chess Records, który zaproponował jej kontrakt płytowy.

  Nagrywała dla wytwórni Chess w latach 1961-1968, wydając 15 singli i jeden album, w większości wyprodukowane przez Billy'ego Davisa. Jej pierwszym albumem był „Gotta Get Away From It All”, który nie odniósł sukcesu. Jej pierwszy prawdziwy sukces przyniósł w 1963 roku utwór „I'm Your Part Time Love”, będący odpowiedzią na „Part Time Love” Little Johnny'ego Taylora. Utwór osiągnął 20. miejsce na liście Billboard R&B, a następnie ukazał się utwór „I Had A Talk With My Man”, zsekularyzowana wersja gospelowej piosenki Jamesa Clevelanda „I Had A Talk With God Last Night”. Zaaranżowana ballada osiągnęła 41. miejsce na liście Billboard Hot 100 i 3. miejsce na liście Cash Box R&B i stała się jej najbardziej znaną piosenką , którą później coverowali m.in. Dusty Springfield, Jackie Ross i Shirley Brown.  

Jej kolejny utwór, „No Faith, No Love”, był również przeróbką utworu Jamesa Clevelanda „No Cross, No Crown” i osiągnął 29. miejsce na liście Billboard R&B i 91. miejsce na liście przebojów pop. W 1965 roku wydała album Shades Of A Genius. Jej ostatnim przebojem z 1966 roku był „Sharing You” (10. miejsce na liście R&B, 97. miejsce na liście przebojów pop). Odeszła z Chess w 1968 roku po nagraniu singla, nowej wersji „Gotta Get Away From It All” w FAME Studios w Muscle Shoals z producentem muzycznym Rickiem Hallem.

 Następnie nagrała pięć kolejnych singli i album dla wytwórni Peachtree Records Williama Bella w Atlancie w stanie Georgia. Jednak w 1971 roku na jej strunach głosowych pojawiły się polipy, co spowodowało utratę głosu i porzucenie świeckiej kariery muzycznej.

  Potem zaczęła poświęcać się wierze chrześcijańskiej. Po odzyskaniu głosu nagrała kilka albumów z muzyką gospel, z których pierwszy, The Warning z 1972 roku, zawierał utwór „I Had A Talk With God Last Night”. Późniejsze albumy obejmowały Hold The Light (1977) i I Am Love (1987). Założyła również linię modlitewną do studiowania Biblii oraz program pomocy społecznej „Feed-A-Neighbor” (FAN), za który w 1987 roku otrzymała klucz do miasta Birmingham. Została kaznodzieją i przyjęła święcenia kapłańskie w 1989 roku, a później została mianowana pastorem More Like Christ (MLC) Christian Fellowship Ministries w Chicago. Pracowała również na Uniwersytecie Chicagowskim, a także pisała sztuki teatralne i kontynuowała śpiewanie muzyki gospel. Otrzymała wiele innych nagród humanitarnych i innych, w tym nagrodę Woman of Wonder Award przyznawaną przez National Council of Negro Women (NCNW) w 2000 roku. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I'm Your Part Time Love/Don't You Forget It	Mitty Collier	10.1963	-	-	Chess 1871	[written by A. Smith, C. Hammond][20[2].R&B Chart]
I Had A Talk With My Man/Free Girl (In The Morning)	Mitty Collier	09.1964	-	41[10]	Chess 1907	[written by B. Davis, L. Caston,James Cleveland][produced by Roquel Davis,Riley Hampton][3[13].R&B Chart]
No Faith, No Love/Together	Mitty Collier	01.1965	-	91[5]	Chess 1918	[written by B. Davis, L. Caston][produced by Roquel Davis][26[6].R&B Chart]
Sharing You/Walk Away	Mitty Collier	03.1966	-	97[2]	Chess 1953	[written by Ronald Saunders][produced by Billy Davis][10[9].R&B Chart]

Eddie Kendricks

Znany zarówno z lat spędzonych z zespołem Temptations, jak i z największych solowych
hitów lat 70., Eddie Kendricks należał do grona legend soulu, które przyczyniły się do rozsławienia Motown. Ten ekspresyjny wokalista (często śpiewający falsetem), urodzony jako Edward James Kendrick, dorastał w Birmingham w Alabamie, ale to wytwórnia Motown z Detroit uczyniła go gwiazdą. Kendricks mieszkał jeszcze w Alabamie pod koniec lat 50-tych, kiedy założył Primes z Kellem Osborne'em i przyszłym członkiem zespołu Temptations, Paulem Williamsem. Po przeprowadzce z Alabamy do Detroit, Primes zwrócili uwagę grupy z Motor City znanej jako Distants, w której skład wchodzili przyszły członek zespołu Temptations, Otis Williams, Elbridge Bryant i Melvin Franklin. 

 Zespół The Primes rozpadł się po zaledwie kilku latach współpracy, a zespół The Temptations (pierwotnie znany jako The Elgins) powstał w 1961 roku, gdy członkowie The Primes i The Distants połączyli siły. Ze składem, w którym znaleźli się byli członkowie The Primes: Kendricks i Paul Williams, a także byli członkowie The Distants: Otis Williams (niespokrewniony z Paulem), Melvin Franklin i Elbridge Bryant, The Temptations podpisali kontrakt z mało znaną wytwórnią zależną Motown, Miracle. The Temptations, którzy przez lata przeszli przez liczne zmiany personalne, nie odnieśli natychmiastowego sukcesu, ale w połowie lat 60-tych stali się gwiazdami dzięki takim hitom, jak „The Way You Do the Things You Do” i „My Girl” z Kendricksem w roli głównej.  

W połowie i pod koniec lat 60-tych grupa cieszyła się jednym wielkim przebojem za drugim, w tym „The Girl's Alright with Me” i „Get Ready”. Kendricks zajmował się również pisaniem piosenek i tworzeniem wielu aranżacji wokalnych zespołu.  Kiedy The Temptations osiągnęli swój 11. przebój R&B z „Just My Imagination”, Kendricks odszedł, aby rozpocząć karierę solową. Wielu fanów kwestionowało sensowność jego odejścia z tak popularnego zespołu, ale udowodnił, że jest całkiem solidny jako solista dzięki singlom z początku lat 70-tych, takim jak „Keep on Truckin”, hit numer jeden R&B, i „Boogie Down”, który dotarł do drugiego miejsca na liście przebojów R&B. Później pojawiły się inne godne uwagi solowe hity, w tym „Shoeshine Boy”, „Get the Cream Off the Top”, „Happy” z 1975 roku i „He's a Friend” z 1976 roku. 

Większość jego solowych albumów ukazała się w wytwórni Motown, chociaż Kendricks nagrywał dla Aristy i Atlantic pod koniec lat 70-tych i na początku lat 80-tych. Do tego czasu jego popularność znacznie spadła. Wokalista nie był zbyt często słyszany w latach 80-tych, choć w 1985 roku wziął udział w projekcie Sun City Artists United Against Apartheid i nagrał płytę „Live at the Apollo” z Darylem Hallem, Johnem Oatesem i partnerem Temptation, Davidem Ruffinem. Dwa lata później on i Ruffin wydali album dla RCA. 

Niestety, lata 90-te przyniosły przedwczesną śmierć aż trzech byłych członków Temptations. Najpierw Ruffin zmarł z powodu przedawkowania kokainy w 1991 roku, a następnie… Śmierć Kendricksa w 1992 roku i Melvina Franklina (w wyniku ataku padaczki) w 1995 roku. (Tragedia nie była niczym nowym dla członków Temptations: Paul Williams popełnił samobójstwo w 1973 roku). Kendricks miał zaledwie 52 lata, gdy zmarł na raka płuc w swoim rodzinnym Birmingham 5 października 1992 roku. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
It's So Hard For Me To Say Good-Bye/This Used To Be The Home Of Johnnie Mae	Eddie Kendricks	05.1971	-	68[3]	Tamla 54 203	[written by L. Caston, S. Small][produced by Frank Wilson][37[6].R&B; Chart]
Can I/I Did It All For You	Eddie Kendricks	11.1971	-	101[3]	Tamla 54 210	[written by H. Davis, H. Griffith][produced by Frank Wilson][37[3].R&B; Chart]
Eddie's Love/Let Me Run Into Your Lonely Heart	Eddie Kendricks	06.1972	-	77[8]	Tamla 54 218	[written by F. Wilson, A. Poree][produced by Frank Wilson][35[6].R&B; Chart]
If You Let Me/Just Memories	Eddie Kendricks	10.1972	-	66[8]	Tamla 54 222	[written by F. Wilson][produced by Frank Wilson][17[14].R&B; Chart]
Girl You Need A Change Of Mind (Part 1)/Girl You Need A Change Of Mind (Part 2)	Eddie Kendricks	02.1973	-	87[3]	Tamla 54 230	[written by L. Caston, A. Poree][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][13[8].R&B; Chart]
Darling Come Back Home/Loving You The Second Time Around	Eddie Kendricks	07.1973	-	67[5]	Tamla 54 236	[written by K. Wakefield, F. Wilson, K. Errisson][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][67[5].R&B; Chart]
Keep On Truckin' (Part 1)/Keep On Truckin' (Part 2)	Eddie Kendricks	08.1973	18[14]	1[2][19]	Tamla 54 238	[written by F. Wilson, A. Poree, L. Caston][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][1[2][16].R&B; Chart]
Boogie Down/Can't Help What I Am	Eddie Kendricks	01.1974	39[4]	2[18]	Tamla 54 243	[written by F. Wilson, L. Caston, A. Poree][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][1[3][19].R&B; Chart]
Son Of Sagittarius/Trust Your Heart	Eddie Kendricks	05.1974	-	28[8]	Tamla 54 247	[written by F. Wilson, L. Caston, A. Poree][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][5[14].R&B; Chart]
Tell Her Love Has Felt The Need/Loving You The Second Time Around	Eddie Kendricks	08.1974	-	50[10]	Tamla 54 249	[written by L. Caston, K. Wakefield][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][8[15].R&B; Chart]
One Tear/The Thin Man	Eddie Kendricks	12.1974	-	71[8]	Tamla 54 255	[written by L. Caston][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][8[11].R&B; Chart]
Shoeshine Boy/Hooked On Your Love	Eddie Kendricks	02.1975	-	18[18]	Tamla 54 257	[written by H. Booker, L. Allen][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][1[1][16].R&B; Chart]
Get The Cream Off The Top/Honey Brown	Eddie Kendricks	07.1975	-	50[8]	Tamla 54 260	[written by B. Holland, E. Holland][produced by Brian Holland][7[14].R&B; Chart]
Happy/Deep And Quiet Love	Eddie Kendricks	10.1975	-	66[13]	Tamla 54 263	[written by L. Caston, K. Wakefield][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][8[16].R&B; Chart]
He's A Friend/All Of My Love	Eddie Kendricks	02.1976	-	36[12]	Tamla 54 266	[written by A. Felder, B. Gray, T. G. Conway][produced by Norman Harris][2[16].R&B; Chart]
Get It While It's Hot/Never Gonna Leave You	Eddie Kendricks	06.1976	-	-	Tamla 54 270	[written by M. Holden, T. Life][produced by Norman Harris][24[14].R&B; Chart]
Intimate Friends/Baby	Eddie Kendricks	01.1978	-	-	Tamla 54 290	[written by G. Glenn][produced by Leonard Caston][24[14].R&B; Chart]
Ain't No Smoke Without Fire/Love Love Love	Eddie Kendricks	04.1978	-	-	Arista 0325	[written by D. Bugatti, F. Musker][produced by Jeff Lane][13[14].R&B; Chart]
The Best Of Strangers Now/Don't Underestimate The Power Of Love	Eddie Kendricks	08.1978	-	-	Arista 0346	[written by T. Macaulay, K. Potger][produced by Jeff Lane][49[12].R&B; Chart]
I Just Want To Be The One In Your Life/I Can't Let You Walk Away	Eddie Kendricks	01.1980	-	-	Arista 0466	[written by M. Price, D. Walsh][produced by Patrick Adams][87[3].R&B; Chart]
(Oh I) Need Your Lovin'/Looking For Love	Eddie Kendricks	07.1981	-	-	Atlantic 3796	[written by Eddie Holland. Brian Holland][produced by Randy Richards, Johnny Sandlin][41[8].R&B; Chart]
Surprise Attack/Say It Again	Eddie Kendricks	07.1984	-	-	Corner Stone 1001	[written by R. Nevil, M. Love, D. Pain][produced by Eddie Martinez][87[6].R&B; Chart]
A Nite At The Apollo Live!The Way You Do The Things You Do / My Girl	Daryl Hall & John Oates Featuring David Ruffin & Eddie Kendrick	08.1985	-	20[11]	RCA 14178	[written by R. Rogers, R. White, Wm. Robinson, Jr.][produced by Bob Clearmountain, Daryl Hall & John Oates][24[14].R&B; Chart]
I Couldn't Believe It/Don't Know Why You're Dreaming	David Ruffin And Eddie Kendrick	10.1987	-	-	RCA 5313	[written by R. McNeir, M. Crump, R. Benson][produced by Ronny McNeir, Rick Iantosca, Jim Bonnefond][14[16].R&B; Chart]
One More For The Lonely Hearts Club/Don't Know Why You're Dreaming	David Ruffin And Eddie Kendrick	02.1988	-	-	RCA 6925	[written by Charles White, Charles Kendrick, Marvay Braxton][produced by John Oates, Jim Bonnefond, Rick Iantosca][43[10].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
All by Myself	Eddie Kendricks	05.1971	-	80[32]	Tamla 309	[produced by Frank Wilson]
People ... Hold On	Eddie Kendricks	06.1972	-	131[14]	Tamla 315	[produced by Frank Wilson,Leonard Caston Jr.,Bobby Miller]
Eddie Kendricks	Eddie Kendricks	06.1973	-	18[40]	Tamla 327	[produced by Frank Wilson, Leonard Caston, Gloria Jones, Pam Sawyer]
Boogie Down!	Eddie Kendricks	03.1974	-	30[17]	Tamla 330	[produced by Frank Wilson, Leonard Caston Jr.]
For You	Eddie Kendricks	12.1974	-	108[14]	Tamla 335	[produced by Frank Wilson, Leonard Caston]
The Hit Man	Eddie Kendricks	07.1975	-	63[25]	Tamla 338	[produced by Frank Wilson, Leonard Caston, Brian Holland]
He's a Friend	Eddie Kendricks	01.1976	-	38[19]	Tamla 343	[produced by Norman Harris]
Goin' Up in Smoke	Eddie Kendricks	10.1976	-	144[7]	Tamla 346	[produced by Norman Harris]
Vintage '78	Eddie Kendricks	04.1978	-	180[3]	Arista 4170	[produced by Jeff Lane]

Cleveland Eaton

Cleveland Eaton był basistą jazzowym, kompozytorem, producentem i pedagogiem.
Jego niezachwiane poczucie czasu równoważyło swing z soulem i było podtrzymywane przez bogate, ciepłe, głęboko korzenne brzmienie. Chociaż Eaton wydał tylko kilka koncertów jako lider - przełomowy jazz-funkowy album z 1973 roku Plenty Good Eaton for Black Jazz jest z pewnością jego najbardziej znanym - był również poszukiwanym muzykiem towarzyszącym ze względu na jego techniczne umiejętności gry na akustycznych kontrabasach i elektrycznych basach.  

Dołączył do Ramsey Lewis Trio w 1964 roku na dekadę, grając, pisząc i aranżując. Jego kadencja w grupie zbiegła się z ich najbardziej udanym okresem, w którym zdobyli trzy nagrody Grammy, cztery złote płyty i single. Jednocześnie pracował w sesyjnej stajni Cadet/Chess. Oprócz podstawowego członkostwa w Soulful Strings Richarda Evansa, nagrywał z dziesiątkami artystów jazzowych, soulowych, bluesowych i popowych. Później dołączył do orkiestry Counta Basie i zyskał przydomek „Basista Hrabiego”; pozostał w zespole przez 17 lat. Jego członkostwo zaowocowało zdobyciem przez Eatona pożądanych miejsc na koncertach z wieloma innymi artystami.  

W 1976 roku wydał singiel disco „Bama Boogie Woogie” dla Gull, który trafił na listy przebojów w całej Europie. Po nagraniu w latach 80-tych albumu „Strollin' with the Count” dla Ovation, Eaton wrócił do Alabamy, gdzie uczył muzyki, występował, nagrywał i koncertował z własnymi zespołami aż do swojej śmierci w 2020 roku. 

 Urodzony w Fairfield w Alabamie, Eaton nauczył się grać na pianinie w wieku pięciu lat i, zachęcany przez rodziców, zaczął grać na trąbce i saksofonie w szkole podstawowej. Nauczyciel zapoznał go z kontrabasem w szkole średniej i pozwolił mu zabrać jeden z nich do domu na ćwiczenia. Spędzał niemal każdą chwilę na nauce gry na instrumencie i był już profesjonalistą w dziewiątej klasie, kiedy to dołączył do Leon Lucky Davis & the All-Stars (swój pierwszy samochód kupił za pieniądze zarobione na koncercie). Na Uniwersytecie Stanowym Tennessee A & I studiował u Fessa Whatleya, który wcześniej uczył dziesiątki profesjonalnych jazzmanów, w tym Sun Ra i Erskine'a Hawkinsa. Eaton grał również w szkolnym zespole jazzowym, jednocześnie zdobywając tytuł licencjata z muzyki. Oprócz stania się lepszym muzykiem, Whatley pomógł Eatonowi rozwinąć umiejętności kompozytorskie i aranżacyjne. 

 Po ukończeniu studiów Eaton opuścił Alabamę i przeniósł się do Chicago w stanie Illinois. Zagrał jeden z pierwszych koncertów z Ike Cole Trio i nagrywał z Donald Byrd & Pepper Adams Quintet (w którego skład wchodził również Herbie Hancock). Nieustannie działał na scenie klubowej Windy City - kiedyś wystąpił z ponad tuzinem zespołów w ciągu jednego dnia. Eaton zastąpił basistę Eldee Younga w Ramsey Lewis Trio (współzałożyciel Earth Wind & Fire, Maurice White, przejął rolę perkusisty od Redda Holta). W latach 1964–1974 Eaton nagrał z triem 30 płyt. Jego kadencja przyniosła mu trzy nagrody Grammy, pięć złotych płyt - „The In Crowd”, „Hang on Ramsey!” i „Wade in the Water” w 1966 roku, „The Sound of Christmas” w 1968 roku i „Sun Goddess” w 1974 roku - a także cztery złote single, w tym „Wade in the Water” i „Hang on Sloopy”. 

Ponadto występował na koncertach z Johnem Klemmerem, Gene’em Ammonsem, Dexterem Gordonem, Jerrym Butlerem, Minnie Riperton, Terrym Callierem i wieloma innymi. Eaton wydał w 1973 roku album „Half and Half”, swój debiutancki album lidera dla wytwórni Gamble Records należącej do Kenny'ego Gamble'a i Leona Huffa, dystrybuowanej przez Columbię. Dwa lata później wydał przełomowy, często samplowany klasyk jazz-funku „Plenty Good Eaton” dla wytwórni Black Jazz Gene'a Russella z Zachodniego Wybrzeża. W następnym roku podpisał kontrakt z wytwórnią Ovation i wydał „Instant Hip”, pionierskie dzieło łączące free funk fusion i afrofuturystyczne disco.  

Eaton przez dwa tygodnie występował jako zastępca w orkiestrze Count Basie, co przerodziło się w 17-letni epizod. Legenda jazzowego fortepianu nazywała Eatona „basistą Counta”. Występował na ostatnich albumach Basiego i kontynuował grę z orkiestrą do lat 90-tych, co przyniosło mu dziesięć albumów. W 1979 roku jego zespół Garden of Eaton wydał kolejny futurystyczny album disco „Keep Love Alive”, na którym znalazł się singiel „Bama Boogie Woogie”; Utwór trafił na listy przebojów w całej Europie i przez kolejne trzy lata był podstawą amerykańskiej kultury tanecznej. 

Eaton został wprowadzony do Alabama Jazz Hall of Fame w 1979 roku. W 1980 roku, będąc z Basiem, wydał album „Strollin' with the Count” dla Ovation. W tym okresie występował z wieloma znakomitymi artystami, takimi jak Ella Fitzgerald, Frank Sinatra, Dizzy Gillespie, The Temptations, Smokey Robinson i wieloma innymi. 

Po śmierci Basiego w 1984 roku, Eaton wrócił do Alabamy w następnym roku. Wkrótce potem wydał album „Live, Vol. 1” dla Cleveland Eaton Trio Plus Voices. I. Kontynuował również występy i nagrania z zespołem Basie, prowadzonym przez Franka Fostera na płytach „The Legend, The Legacy” z 1989 roku oraz „Live at El Morocco” z 1992 roku, a także z zespołem Big Boss Band z George’em Bensonem w 1990 roku. W 2008 roku został wprowadzony do Galerii Sław Muzyki Alabamy. 

W Alabamie kontynuował występy z Robertem Moore’em & the Wildcats, Magic City Jazz Orchestra i Rayem Reachem. Jego własny zespół, oryginalny  Cleve Eaton & Co. nagrał single takie jak „Corner Pocket” i „The B'ham Shuffle”; ich charakterystyczne brzmienie płynnie łączyło R&B, współczesny pop dla dorosłych z jazzem crossover. W późniejszych latach występował jako Cleve Eaton & the Alabama All-Stars. Eaton zmarł w lipcu 2020 roku w wieku 80 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Bama Boogie Woogie/The Funky Cello	Cleveland Eaton	09.1978	35[6]	-	Gull GULS 63	[written by C. Eaton Sr]

Heartland

Heartland to amerykański zespół country z Huntsville w Alabamie.
Pierwotnie w jego skład wchodzili Jason Albert (wokal prowadzący), Craig Anderson (gitara rytmiczna), Todd Anderson (perkusja), Chuck Crawford (skrzypce, wokal wspierający), Mike Myerson (gitara prowadząca) i Keith West (gitara basowa, wokal wspierający). Podpisując kontrakt z wytwórnią Lofton Creek Records w 2006 roku, zespół znalazł się na szczycie list przebojów country dzięki debiutanckiemu singlowi „I Loved Her First”, będącemu jednocześnie utworem tytułowym z debiutanckiego albumu. 

 

Po tym, jak pięć kolejnych singli nie znalazło się w Top 40, wszyscy członkowie z wyjątkiem Alberta i Crawforda odeszli, a dołączył do nich były solowy artysta Chad Austin. Ten skład rozpadł się w 2012 roku. W 2023 roku zespół reaktywował się w składzie Craig i Todd Anderson, Mike Myerson, Dustin Myerson oraz wokalista Lance Horton. 

 

Zespół Heartland został założony w 1994 roku przez braci Craiga i Todda Andersonów oraz Mike'a Myersona. Wystąpili na czerwcowym koncercie w stanie Alabama w 1997 roku i rozpoczęli starania o kontrakt płytowy z pomocą autora piosenek Walta Aldridge'a.Heartland podpisał kontrakt z niezależną wytwórnią płytową Lofton Creek Records w 2006 roku. Debiutancki singiel zespołu, „I Loved Her First”, ukazał się jeszcze w tym samym roku i dotarł na szczyt listy przebojów Billboard Hot Country Songs. Debiutancki album zespołu, również zatytułowany „I Loved Her First”, ukazał się w październiku 2006 roku. Ken Burke z Country Standard Time wystawił albumowi pozytywną recenzję, chwaląc instrumentarium i „hardcorowy południowy wokal Alberta”, a także dodając, że album charakteryzuje się „zwinnym wykonaniem i mnóstwem chwytliwych refrenów”.

 

 Po słabym odbiorze drugiego i trzeciego singla, zespół opuścił wytwórnię Lofton Creek i podpisał kontrakt z Country Thunder Records w marcu 2007 roku. Rozpoczęli współpracę z producentem Markiem Brightem, ale zamiast tego wydali „Once a Woman Gets a Hold of Your Heart”, którego współautorami byli John Rich z Big & Rich i Richie McDonald z Lonestar, a Rich pełnił również funkcję producenta. Po nim ukazał się „Slow Down”, który nie znalazł się na listach przebojów. Wytwórnia została zamknięta w marcu 2009 roku.

 

  W lipcu tego samego roku zespół przeniósł się do Permian Records i wydał singiel „Mustache”. Z zespołu odszedł również Myerson. Do 2012 roku wszyscy pierwotni członkowie, z wyjątkiem Alberta i Crawforda, opuścili zespół, aby założyć rodziny. Dołączył do nich Chad Austin. Pod koniec lat 90-tych Austin nagrał dwa albumy dla Asylum Records, a później podpisał kontrakt z Broken Bow Records. Albert zmagał się również z problemami z głosem, które wymagały ćwiczeń i odpoczynku. Aby zmniejszyć obciążenie strun głosowych, wszyscy trzej członkowie na zmianę śpiewają główne partie wokalne.We wrześniu 2012 roku skład Alberta, Crawforda i Austina wydał nowy singiel „The Sound a Dream Makes”. Został on wyprodukowany przez Jamesa Strouda i wydany nakładem jego wytwórni R&J Records. 

 

 W lipcu 2019 roku zespół (w składzie Jason Albert, Charles Crawford i Keith West) wydał swój pierwszy od ponad dekady album zatytułowany „I Loved Her First: The Heart of Heartland” w wytwórni Permian Records. Znalazło się na nim 10 nowych, autorskich utworów, a gościnnie wystąpili Tracy Lawrence w nowej wersji ich pierwszego przeboju „I Loved Her First” oraz Samantha Crawford w utworze „When Love Comes Around”. W 2023 roku bracia Anderson i Mike Myerson reaktywowali Heartland z nowym gitarzystą Dustinem Myersonem i wokalistą Lance’em Hortonem. Zespół zapowiedział również premierę nowego albumu, którego premiera planowana jest na koniec roku nakładem Yellowhammer Records.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Loved Her First	Heartland	08.2006	-	-	Lofton Creek	[written by Walt Aldridge,Elliott Park][produced by Walt Aldridge][1[1][23].Country Chart]
Built To Last	Heartland	02.2007	-	-	Lofton Creek	[written by Elliott Park][58[2].Country Chart]
Once A Woman Gets A Hold Of Your Heart	Heartland	10.2007	-	-	Country Thunder	[written by John Rich & Richie McDonald][52[7].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Loved Her First	Heartland	10.2006	-	11[11]	Lofton Creek 9006	[produced by Walt Aldridge]