Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Alabama. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Alabama. Pokaż wszystkie posty

środa, 18 marca 2026

Eddie Kendricks

Znany zarówno z lat spędzonych z zespołem Temptations, jak i z największych solowych
hitów lat 70., Eddie Kendricks należał do grona legend soulu, które przyczyniły się do rozsławienia Motown. Ten ekspresyjny wokalista (często śpiewający falsetem), urodzony jako Edward James Kendrick, dorastał w Birmingham w Alabamie, ale to wytwórnia Motown z Detroit uczyniła go gwiazdą. Kendricks mieszkał jeszcze w Alabamie pod koniec lat 50-tych, kiedy założył Primes z Kellem Osborne'em i przyszłym członkiem zespołu Temptations, Paulem Williamsem. Po przeprowadzce z Alabamy do Detroit, Primes zwrócili uwagę grupy z Motor City znanej jako Distants, w której skład wchodzili przyszły członek zespołu Temptations, Otis Williams, Elbridge Bryant i Melvin Franklin. 

 Zespół The Primes rozpadł się po zaledwie kilku latach współpracy, a zespół The Temptations (pierwotnie znany jako The Elgins) powstał w 1961 roku, gdy członkowie The Primes i The Distants połączyli siły. Ze składem, w którym znaleźli się byli członkowie The Primes: Kendricks i Paul Williams, a także byli członkowie The Distants: Otis Williams (niespokrewniony z Paulem), Melvin Franklin i Elbridge Bryant, The Temptations podpisali kontrakt z mało znaną wytwórnią zależną Motown, Miracle. The Temptations, którzy przez lata przeszli przez liczne zmiany personalne, nie odnieśli natychmiastowego sukcesu, ale w połowie lat 60-tych stali się gwiazdami dzięki takim hitom, jak „The Way You Do the Things You Do” i „My Girl” z Kendricksem w roli głównej.  

W połowie i pod koniec lat 60-tych grupa cieszyła się jednym wielkim przebojem za drugim, w tym „The Girl's Alright with Me” i „Get Ready”. Kendricks zajmował się również pisaniem piosenek i tworzeniem wielu aranżacji wokalnych zespołu.  Kiedy The Temptations osiągnęli swój 11. przebój R&B z „Just My Imagination”, Kendricks odszedł, aby rozpocząć karierę solową. Wielu fanów kwestionowało sensowność jego odejścia z tak popularnego zespołu, ale udowodnił, że jest całkiem solidny jako solista dzięki singlom z początku lat 70-tych, takim jak „Keep on Truckin”, hit numer jeden R&B, i „Boogie Down”, który dotarł do drugiego miejsca na liście przebojów R&B. Później pojawiły się inne godne uwagi solowe hity, w tym „Shoeshine Boy”, „Get the Cream Off the Top”, „Happy” z 1975 roku i „He's a Friend” z 1976 roku. 

Większość jego solowych albumów ukazała się w wytwórni Motown, chociaż Kendricks nagrywał dla Aristy i Atlantic pod koniec lat 70-tych i na początku lat 80-tych. Do tego czasu jego popularność znacznie spadła. Wokalista nie był zbyt często słyszany w latach 80-tych, choć w 1985 roku wziął udział w projekcie Sun City Artists United Against Apartheid i nagrał płytę „Live at the Apollo” z Darylem Hallem, Johnem Oatesem i partnerem Temptation, Davidem Ruffinem. Dwa lata później on i Ruffin wydali album dla RCA. 

Niestety, lata 90-te przyniosły przedwczesną śmierć aż trzech byłych członków Temptations. Najpierw Ruffin zmarł z powodu przedawkowania kokainy w 1991 roku, a następnie… Śmierć Kendricksa w 1992 roku i Melvina Franklina (w wyniku ataku padaczki) w 1995 roku. (Tragedia nie była niczym nowym dla członków Temptations: Paul Williams popełnił samobójstwo w 1973 roku). Kendricks miał zaledwie 52 lata, gdy zmarł na raka płuc w swoim rodzinnym Birmingham 5 października 1992 roku. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
It's So Hard For Me To Say Good-Bye/This Used To Be The Home Of Johnnie MaeEddie Kendricks05.1971-68[3]Tamla 54 203[written by L. Caston, S. Small][produced by Frank Wilson][37[6].R&B; Chart]
Can I/I Did It All For YouEddie Kendricks11.1971-101[3]Tamla 54 210[written by H. Davis, H. Griffith][produced by Frank Wilson][37[3].R&B; Chart]
Eddie's Love/Let Me Run Into Your Lonely HeartEddie Kendricks06.1972-77[8]Tamla 54 218[written by F. Wilson, A. Poree][produced by Frank Wilson][35[6].R&B; Chart]
If You Let Me/Just MemoriesEddie Kendricks10.1972-66[8]Tamla 54 222[written by F. Wilson][produced by Frank Wilson][17[14].R&B; Chart]
Girl You Need A Change Of Mind (Part 1)/Girl You Need A Change Of Mind (Part 2)Eddie Kendricks02.1973-87[3]Tamla 54 230[written by L. Caston, A. Poree][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][13[8].R&B; Chart]
Darling Come Back Home/Loving You The Second Time AroundEddie Kendricks07.1973-67[5]Tamla 54 236[written by K. Wakefield, F. Wilson, K. Errisson][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][67[5].R&B; Chart]
Keep On Truckin' (Part 1)/Keep On Truckin' (Part 2)Eddie Kendricks08.197318[14]1[2][19]Tamla 54 238[written by F. Wilson, A. Poree, L. Caston][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][1[2][16].R&B; Chart]
Boogie Down/Can't Help What I AmEddie Kendricks01.197439[4]2[18]Tamla 54 243[written by F. Wilson, L. Caston, A. Poree][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][1[3][19].R&B; Chart]
Son Of Sagittarius/Trust Your HeartEddie Kendricks05.1974-28[8]Tamla 54 247[written by F. Wilson, L. Caston, A. Poree][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][5[14].R&B; Chart]
Tell Her Love Has Felt The Need/Loving You The Second Time AroundEddie Kendricks08.1974-50[10]Tamla 54 249[written by L. Caston, K. Wakefield][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][8[15].R&B; Chart]
One Tear/The Thin ManEddie Kendricks12.1974-71[8]Tamla 54 255[written by L. Caston][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][8[11].R&B; Chart]
Shoeshine Boy/Hooked On Your LoveEddie Kendricks02.1975-18[18]Tamla 54 257[written by H. Booker, L. Allen][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][1[1][16].R&B; Chart]
Get The Cream Off The Top/Honey BrownEddie Kendricks07.1975-50[8]Tamla 54 260[written by B. Holland, E. Holland][produced by Brian Holland][7[14].R&B; Chart]
Happy/Deep And Quiet LoveEddie Kendricks10.1975-66[13]Tamla 54 263[written by L. Caston, K. Wakefield][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][8[16].R&B; Chart]
He's A Friend/All Of My LoveEddie Kendricks02.1976-36[12]Tamla 54 266[written by A. Felder, B. Gray, T. G. Conway][produced by Norman Harris][2[16].R&B; Chart]
Get It While It's Hot/Never Gonna Leave YouEddie Kendricks06.1976--Tamla 54 270[written by M. Holden, T. Life][produced by Norman Harris][24[14].R&B; Chart]
Intimate Friends/BabyEddie Kendricks01.1978--Tamla 54 290[written by G. Glenn][produced by Leonard Caston][24[14].R&B; Chart]
Ain't No Smoke Without Fire/Love Love LoveEddie Kendricks04.1978--Arista 0325[written by D. Bugatti, F. Musker][produced by Jeff Lane][13[14].R&B; Chart]
The Best Of Strangers Now/Don't Underestimate The Power Of LoveEddie Kendricks08.1978--Arista 0346[written by T. Macaulay, K. Potger][produced by Jeff Lane][49[12].R&B; Chart]
I Just Want To Be The One In Your Life/I Can't Let You Walk AwayEddie Kendricks01.1980--Arista 0466[written by M. Price, D. Walsh][produced by Patrick Adams][87[3].R&B; Chart]
(Oh I) Need Your Lovin'/Looking For LoveEddie Kendricks07.1981--Atlantic 3796[written by Eddie Holland. Brian Holland][produced by Randy Richards, Johnny Sandlin][41[8].R&B; Chart]
Surprise Attack/Say It AgainEddie Kendricks07.1984--Corner Stone 1001[written by R. Nevil, M. Love, D. Pain][produced by Eddie Martinez][87[6].R&B; Chart]
A Nite At The Apollo Live!The Way You Do The Things You Do / My GirlDaryl Hall & John Oates Featuring David Ruffin & Eddie Kendrick08.1985-20[11] RCA 14178[written by R. Rogers, R. White, Wm. Robinson, Jr.][produced by Bob Clearmountain, Daryl Hall & John Oates][24[14].R&B; Chart]
I Couldn't Believe It/Don't Know Why You're DreamingDavid Ruffin And Eddie Kendrick10.1987--RCA 5313[written by R. McNeir, M. Crump, R. Benson][produced by Ronny McNeir, Rick Iantosca, Jim Bonnefond][14[16].R&B; Chart]
One More For The Lonely Hearts Club/Don't Know Why You're DreamingDavid Ruffin And Eddie Kendrick02.1988--RCA 6925[written by Charles White, Charles Kendrick, Marvay Braxton][produced by John Oates, Jim Bonnefond, Rick Iantosca][43[10].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
All by MyselfEddie Kendricks05.1971-80[32]Tamla 309[produced by Frank Wilson]
People ... Hold OnEddie Kendricks06.1972-131[14]Tamla 315[produced by Frank Wilson,Leonard Caston Jr.,Bobby Miller]
Eddie KendricksEddie Kendricks06.1973-18[40]Tamla 327[produced by Frank Wilson, Leonard Caston, Gloria Jones, Pam Sawyer]
Boogie Down!Eddie Kendricks03.1974-30[17]Tamla 330[produced by Frank Wilson, Leonard Caston Jr.]
For YouEddie Kendricks12.1974-108[14]Tamla 335[produced by Frank Wilson, Leonard Caston]
The Hit ManEddie Kendricks07.1975-63[25]Tamla 338[produced by Frank Wilson, Leonard Caston, Brian Holland]
He's a FriendEddie Kendricks01.1976-38[19]Tamla 343[produced by Norman Harris]
Goin' Up in SmokeEddie Kendricks10.1976-144[7]Tamla 346[produced by Norman Harris]
Vintage '78Eddie Kendricks04.1978-180[3]Arista 4170[produced by Jeff Lane]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 29 stycznia 2026

Cleveland Eaton

Cleveland Eaton był basistą jazzowym, kompozytorem, producentem i pedagogiem.
Jego niezachwiane poczucie czasu równoważyło swing z soulem i było podtrzymywane przez bogate, ciepłe, głęboko korzenne brzmienie. Chociaż Eaton wydał tylko kilka koncertów jako lider - przełomowy jazz-funkowy album z 1973 roku Plenty Good Eaton for Black Jazz jest z pewnością jego najbardziej znanym - był również poszukiwanym muzykiem towarzyszącym ze względu na jego techniczne umiejętności gry na akustycznych kontrabasach i elektrycznych basach.  

Dołączył do Ramsey Lewis Trio w 1964 roku na dekadę, grając, pisząc i aranżując. Jego kadencja w grupie zbiegła się z ich najbardziej udanym okresem, w którym zdobyli trzy nagrody Grammy, cztery złote płyty i single. Jednocześnie pracował w sesyjnej stajni Cadet/Chess. Oprócz podstawowego członkostwa w Soulful Strings Richarda Evansa, nagrywał z dziesiątkami artystów jazzowych, soulowych, bluesowych i popowych. Później dołączył do orkiestry Counta Basie i zyskał przydomek „Basista Hrabiego”; pozostał w zespole przez 17 lat. Jego członkostwo zaowocowało zdobyciem przez Eatona pożądanych miejsc na koncertach z wieloma innymi artystami.  

W 1976 roku wydał singiel disco „Bama Boogie Woogie” dla Gull, który trafił na listy przebojów w całej Europie. Po nagraniu w latach 80-tych albumu „Strollin' with the Count” dla Ovation, Eaton wrócił do Alabamy, gdzie uczył muzyki, występował, nagrywał i koncertował z własnymi zespołami aż do swojej śmierci w 2020 roku. 

 Urodzony w Fairfield w Alabamie, Eaton nauczył się grać na pianinie w wieku pięciu lat i, zachęcany przez rodziców, zaczął grać na trąbce i saksofonie w szkole podstawowej. Nauczyciel zapoznał go z kontrabasem w szkole średniej i pozwolił mu zabrać jeden z nich do domu na ćwiczenia. Spędzał niemal każdą chwilę na nauce gry na instrumencie i był już profesjonalistą w dziewiątej klasie, kiedy to dołączył do Leon Lucky Davis & the All-Stars (swój pierwszy samochód kupił za pieniądze zarobione na koncercie). Na Uniwersytecie Stanowym Tennessee A & I studiował u Fessa Whatleya, który wcześniej uczył dziesiątki profesjonalnych jazzmanów, w tym Sun Ra i Erskine'a Hawkinsa. Eaton grał również w szkolnym zespole jazzowym, jednocześnie zdobywając tytuł licencjata z muzyki. Oprócz stania się lepszym muzykiem, Whatley pomógł Eatonowi rozwinąć umiejętności kompozytorskie i aranżacyjne. 

 Po ukończeniu studiów Eaton opuścił Alabamę i przeniósł się do Chicago w stanie Illinois. Zagrał jeden z pierwszych koncertów z Ike Cole Trio i nagrywał z Donald Byrd & Pepper Adams Quintet (w którego skład wchodził również Herbie Hancock). Nieustannie działał na scenie klubowej Windy City - kiedyś wystąpił z ponad tuzinem zespołów w ciągu jednego dnia. Eaton zastąpił basistę Eldee Younga w Ramsey Lewis Trio (współzałożyciel Earth Wind & Fire, Maurice White, przejął rolę perkusisty od Redda Holta). W latach 1964–1974 Eaton nagrał z triem 30 płyt. Jego kadencja przyniosła mu trzy nagrody Grammy, pięć złotych płyt - „The In Crowd”, „Hang on Ramsey!” i „Wade in the Water” w 1966 roku, „The Sound of Christmas” w 1968 roku i „Sun Goddess” w 1974 roku - a także cztery złote single, w tym „Wade in the Water” i „Hang on Sloopy”. 

Ponadto występował na koncertach z Johnem Klemmerem, Gene’em Ammonsem, Dexterem Gordonem, Jerrym Butlerem, Minnie Riperton, Terrym Callierem i wieloma innymi. Eaton wydał w 1973 roku album „Half and Half”, swój debiutancki album lidera dla wytwórni Gamble Records należącej do Kenny'ego Gamble'a i Leona Huffa, dystrybuowanej przez Columbię. Dwa lata później wydał przełomowy, często samplowany klasyk jazz-funku „Plenty Good Eaton” dla wytwórni Black Jazz Gene'a Russella z Zachodniego Wybrzeża. W następnym roku podpisał kontrakt z wytwórnią Ovation i wydał „Instant Hip”, pionierskie dzieło łączące free funk fusion i afrofuturystyczne disco.  

Eaton przez dwa tygodnie występował jako zastępca w orkiestrze Count Basie, co przerodziło się w 17-letni epizod. Legenda jazzowego fortepianu nazywała Eatona „basistą Counta”. Występował na ostatnich albumach Basiego i kontynuował grę z orkiestrą do lat 90-tych, co przyniosło mu dziesięć albumów. W 1979 roku jego zespół Garden of Eaton wydał kolejny futurystyczny album disco „Keep Love Alive”, na którym znalazł się singiel „Bama Boogie Woogie”; Utwór trafił na listy przebojów w całej Europie i przez kolejne trzy lata był podstawą amerykańskiej kultury tanecznej. 

Eaton został wprowadzony do Alabama Jazz Hall of Fame w 1979 roku. W 1980 roku, będąc z Basiem, wydał album „Strollin' with the Count” dla Ovation. W tym okresie występował z wieloma znakomitymi artystami, takimi jak Ella Fitzgerald, Frank Sinatra, Dizzy Gillespie, The Temptations, Smokey Robinson i wieloma innymi. 

Po śmierci Basiego w 1984 roku, Eaton wrócił do Alabamy w następnym roku. Wkrótce potem wydał album „Live, Vol. 1” dla Cleveland Eaton Trio Plus Voices. I. Kontynuował również występy i nagrania z zespołem Basie, prowadzonym przez Franka Fostera na płytach „The Legend, The Legacy” z 1989 roku oraz „Live at El Morocco” z 1992 roku, a także z zespołem Big Boss Band z George’em Bensonem w 1990 roku. W 2008 roku został wprowadzony do Galerii Sław Muzyki Alabamy. 

W Alabamie kontynuował występy z Robertem Moore’em & the Wildcats, Magic City Jazz Orchestra i Rayem Reachem. Jego własny zespół, oryginalny  Cleve Eaton & Co. nagrał single takie jak „Corner Pocket” i „The B'ham Shuffle”; ich charakterystyczne brzmienie płynnie łączyło R&B, współczesny pop dla dorosłych z jazzem crossover. W późniejszych latach występował jako Cleve Eaton & the Alabama All-Stars. Eaton zmarł w lipcu 2020 roku w wieku 80 lat.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Bama Boogie Woogie/The Funky CelloCleveland Eaton09.197835[6]-Gull GULS 63[written by C. Eaton Sr]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , ,

środa, 28 stycznia 2026

Heartland

Heartland to amerykański zespół country z Huntsville w Alabamie.
Pierwotnie w jego skład wchodzili Jason Albert (wokal prowadzący), Craig Anderson (gitara rytmiczna), Todd Anderson (perkusja), Chuck Crawford (skrzypce, wokal wspierający), Mike Myerson (gitara prowadząca) i Keith West (gitara basowa, wokal wspierający). Podpisując kontrakt z wytwórnią Lofton Creek Records w 2006 roku, zespół znalazł się na szczycie list przebojów country dzięki debiutanckiemu singlowi „I Loved Her First”, będącemu jednocześnie utworem tytułowym z debiutanckiego albumu. 
 
Po tym, jak pięć kolejnych singli nie znalazło się w Top 40, wszyscy członkowie z wyjątkiem Alberta i Crawforda odeszli, a dołączył do nich były solowy artysta Chad Austin. Ten skład rozpadł się w 2012 roku. W 2023 roku zespół reaktywował się w składzie Craig i Todd Anderson, Mike Myerson, Dustin Myerson oraz wokalista Lance Horton. 
 
Zespół Heartland został założony w 1994 roku przez braci Craiga i Todda Andersonów oraz Mike'a Myersona. Wystąpili na czerwcowym koncercie w stanie Alabama w 1997 roku i rozpoczęli starania o kontrakt płytowy z pomocą autora piosenek Walta Aldridge'a.Heartland podpisał kontrakt z niezależną wytwórnią płytową Lofton Creek Records w 2006 roku. Debiutancki singiel zespołu, „I Loved Her First”, ukazał się jeszcze w tym samym roku i dotarł na szczyt listy przebojów Billboard Hot Country Songs. Debiutancki album zespołu, również zatytułowany „I Loved Her First”, ukazał się w październiku 2006 roku. Ken Burke z Country Standard Time wystawił albumowi pozytywną recenzję, chwaląc instrumentarium i „hardcorowy południowy wokal Alberta”, a także dodając, że album charakteryzuje się „zwinnym wykonaniem i mnóstwem chwytliwych refrenów”.
 
 Po słabym odbiorze drugiego i trzeciego singla, zespół opuścił wytwórnię Lofton Creek i podpisał kontrakt z Country Thunder Records w marcu 2007 roku. Rozpoczęli współpracę z producentem Markiem Brightem, ale zamiast tego wydali „Once a Woman Gets a Hold of Your Heart”, którego współautorami byli John Rich z Big & Rich i Richie McDonald z Lonestar, a Rich pełnił również funkcję producenta. Po nim ukazał się „Slow Down”, który nie znalazł się na listach przebojów. Wytwórnia została zamknięta w marcu 2009 roku.
 
  W lipcu tego samego roku zespół przeniósł się do Permian Records i wydał singiel „Mustache”. Z zespołu odszedł również Myerson. Do 2012 roku wszyscy pierwotni członkowie, z wyjątkiem Alberta i Crawforda, opuścili zespół, aby założyć rodziny. Dołączył do nich Chad Austin. Pod koniec lat 90-tych Austin nagrał dwa albumy dla Asylum Records, a później podpisał kontrakt z Broken Bow Records. Albert zmagał się również z problemami z głosem, które wymagały ćwiczeń i odpoczynku. Aby zmniejszyć obciążenie strun głosowych, wszyscy trzej członkowie na zmianę śpiewają główne partie wokalne.We wrześniu 2012 roku skład Alberta, Crawforda i Austina wydał nowy singiel „The Sound a Dream Makes”. Został on wyprodukowany przez Jamesa Strouda i wydany nakładem jego wytwórni R&J Records. 
 
 W lipcu 2019 roku zespół (w składzie Jason Albert, Charles Crawford i Keith West) wydał swój pierwszy od ponad dekady album zatytułowany „I Loved Her First: The Heart of Heartland” w wytwórni Permian Records. Znalazło się na nim 10 nowych, autorskich utworów, a gościnnie wystąpili Tracy Lawrence w nowej wersji ich pierwszego przeboju „I Loved Her First” oraz Samantha Crawford w utworze „When Love Comes Around”. W 2023 roku bracia Anderson i Mike Myerson reaktywowali Heartland z nowym gitarzystą Dustinem Myersonem i wokalistą Lance’em Hortonem. Zespół zapowiedział również premierę nowego albumu, którego premiera planowana jest na koniec roku nakładem Yellowhammer Records.

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
I Loved Her FirstHeartland08.2006-- Lofton Creek[written by Walt Aldridge,Elliott Park][produced by Walt Aldridge][1[1][23].Country Chart]
Built To LastHeartland02.2007-- Lofton Creek[written by Elliott Park][58[2].Country Chart]
Once A Woman Gets A Hold Of Your HeartHeartland10.2007--Country Thunder[written by John Rich & Richie McDonald][52[7].Country Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
I Loved Her FirstHeartland10.2006-11[11]Lofton Creek 9006[produced by Walt Aldridge]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 1 stycznia 2026

Shorty Long

Frederick Earl „Shorty” Long (ur. 20 maja 1940r - zm. 29 czerwca 1969r) był amerykańskim
wokalistą soulowym, autorem tekstów piosenek, muzykiem i producentem muzycznym wytwórni Soul Records należącej do Motown. W 1980 roku został wprowadzony do Galerii Sław Jazzu Alabamy. 

Long urodził się w Birmingham w Alabamie i dołączył do Motown w 1963 roku z wytwórni Tri-Phi/Harvey, należącej do siostry Berry'ego Gordy'ego, Gwen, i jej męża, Harveya Fuquy.Jego debiutancki album, „Devil with the Blue Dress On” (1964), napisany z Williamem „Mickeyem” Stevensonem, był pierwszym nagraniem wydanym przez wytwórnię Soul należącą do Motown, filię przeznaczoną dla artystów o bardziej bluesowym profilu, takich jak Long. 

Choć utwór ten nigdy nie znalazł się na listach przebojów w całym kraju, został nagrany i stał się hitem w 1966 roku przez Mitcha Rydera & Detroit Wheels. Singiel Longa z 1966 roku „Function at the Junction” był jego pierwszym popularnym przebojem, osiągając 42. miejsce na liście Billboard R&B w USA. Inne single to „It's a Crying Shame” (1964), „Chantilly Lace” (1967) i „Night Fo' Last” (1968). 

Największym przebojem Longa był „Here Comes the Judge”, który w lipcu 1968 roku osiągnął 4. miejsce na liście R&B i 8. miejsce na liście Billboard Hot 100. Inspiracją do utworu był komiczny występ Pigmeata Markhama z programu „Laugh-In” w programie „Rowana i Martina” o sędzim, którego autorem był Pigmeat Markham. Jego własny utwór „Here Comes the Judge” - podobny utwór z innym tekstem - znalazł się na listach przebojów trzy tygodnie po utworze Longa, również w lipcu 1968 roku, i osiągnął 19. miejsce na liście Billboardu.  

Wśród singli Longa z 1969 roku znalazły się „I Had a Dream” i „A Whiter Shade of Pale”. Za życia wydał jeden album, „Here Comes the Judge” (1968). Long grał na wielu instrumentach, w tym na pianinie, organach, perkusji, harmonijce ustnej i trąbce. Był konferansjerem podczas wielu koncertów i tras koncertowych Motortown Revue, a także współautorem kilku jego utworów („Devil with the Blue Dress On”, „Function at the Junction” i „Here Comes the Judge”). Long był jedynym artystą wytwórni Motown, oprócz Smokeya Robinsona, któremu pozwolono na produkcję własnych nagrań w latach 60-tych.

  Marvin Gaye w biografii Davida Ritza „Divided Soul: The Life & Times of Marvin Gaye” opisał Shorty’ego Longa jako „pięknego gościa, który miał dwa hity, a potem został zignorowany przez Motown”. Gaye twierdził, że „walczył o takich artystów jak Shorty” w Motown, ponieważ nikt nigdy nie zabiegał o ich poparcie. Kiedy Holland-Dozier-Holland przyszedł do Gaye’a z utworem, ten stwierdził: „Dlaczego chcesz mnie produkować? Dlaczego nie produkujesz Shorty’ego Longa?”

 Śmierć 29 czerwca 1969 roku Long i jego przyjaciel utonęli, gdy ich łódź rozbiła się na rzece Detroit w Michigan. Stevie Wonder grał na harmonijce podczas jego pogrzebu i położył ją później na jego trumnie. Epitafium pisarza Rogera Greena głosi: „Tak oto kończy się kariera człowieka, który śpiewał to, co chciał śpiewać - wszystko, od bluesa po romantyczne ballady, od dzikich i szalonych numerów po utopijną wizję nieba na ziemi. Niski wzrostem, ale wielki talentem, bawił nas i zadziwiał, a w końcu stał się dla nas inspiracją”.

 Motown wydało ostatni album Longa, „The Prime of Shorty Long”, w listopadzie 1969 roku, pięć miesięcy po jego śmierci. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Devil With The Blue Dress/Wind It UpShorty Long05.1964-125[4]Soul 35001[written by Frederick Long, William Stevenson][produced by Wm. Stevenson][26[8].R&B; Chart]
Function At The Junction/Call On MeShorty Long09.1966-97[1]Soul 35021[written by F. Long, E. Holland][produced by Lamont Dozier,Brian Holland][42[9].R&B; Chart]
Night Fo' LastShorty Long02.1968-75[4]Soul 35040[written by Clarence Paul,Frederick Earl Long][produced by Lamont Dozier,Brian Holland][42[5].R&B; Chart]
Here Comes The Judge/Sing What You WannaShorty Long06.1968-8[11]Soul 35044[written by Suzanne de Passe,Shorty Long,Billie Jean Brown][produced by Shorty Long,Billie Jean Brown][4[10].R&B; Chart]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

piątek, 24 października 2025

Hank Williams

Hank Williams, właśc. Hiriam Williams (ur. 17 IX 1923r w Mount Olive, USA - zm. 1.01. 1953r w
Oak Hill), kompozytor, wokalista i gitarzysta. Dla wielu znawców i krytyków - najwybitniejszy wykonawca w historii muzyki country i artysta, który miał zasadniczy wpływ na rozwój rock and rolla.
Urodził się z wadą kręgosłupa, powiększoną po upadku z konia w wieku siedemnastu lat. Całe życie lekami i alkoholem uśmierzał paraliżujący ból. W wieku siedmiu lat zaczął grać na taniej gitarze kupionej przez matkę. Najwięcej nauczył go czarnoskóry muzyk Teetot Williams. W 1937 młody śpiewak wygrał konkurs talentów i założył zespół The Drifting Cowboys. Występując w stacjach radiowych, zyskał przydomek The Singing Kid (śpiewający dzieciak). Już jako lokalna gwiazda, Williams udał się (w 1946) do Nashville, gdzie zainteresował swoimi talentami kompozytorskimi szefów wydawnictwa Acuff-Rose.
 

Piosenkarka Molly O'Day nagrała dwie jego piosenki Six More Miles i When God Comes and Gathers His Jewels. Sam z towarzyszeniem grupy The Wranglers z Oklahomy, nagrał singla z utworem Calling You dla niewielkiej wytwórni Sterling. Następny krążek z utworem Move It on Over trafił na listę przebojów muzyki country i wspiął się na czwarte miejsce, osiągając nakład ponad 100 tys. egz.
W następnych latach aż trzydzieści pięć piosenek nagranych przez artystę znalazło się w dziesiątce największych przebojów stylu country. Były wśród nich Lovesick Blues, Why Don't You Love Me, Long Gone Lonesome Blues, Cold, Cold Heart, Hey, Good Lookin', Jambalaya (On the Bayou), Your Cheatin' Heart czy I'm So Lonesome I Could Cry.
 

11 czerwca 1949 Williams po raz pierwszy wystąpił w Grand Ole Opry - gdzie rozszalała publiczność zmusiła go do sześciu bisów. Sława i gwałtowny przypływ pieniędzy spowodowały, że skłonność do alkoholu przekształciła się w alkoholizm. W latach 1951-52 na zmianę przebywał na leczeniu i popadał w nałóg, często aresztowany za zakłócanie porządku lub jazdę po pijanemu. Artysta brał także narkotyki i leki uśmierzające ból kręgosłupa. W sierpniu 1952, po serii przerwanych lub odwołanych koncertów, został wyrzucony z Grand Ole Opry. Cztery miesiące później zmarł na tylnym siedzeniu samochodu w drodze na koncert w miejscowości Canton w stanie Ohio.
 

Po śmierci sprzedano miliony płyt z jego nagraniami. Wielu artystów zawdzięczało popularność piosenkom stworzonym przez Williamsa. W 1964 nakręcono o nim film biograficzny zatytułowany Your Cheatin' Heart. Piosenki do filmu nagrał jego syn Hank Williams Jr., który sam osiągnął spore sukcesy, zwłaszcza w latach 80. W 1987 Williams uhonorowany został przyjęciem w poczet Rock and Roli Hall of Fame. Wiele kompozycji Williamsa stało się klasycznymi utworami, jego nagrania wytrzymały próbę czasu, a życie obrosło w legendę.  

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Move It On OverHank Williams08.1947-4[3].Country ChartMGM 10 033[written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
Honky Tonkin'Hank Williams07.1948-14[1].Country ChartMGM 10 171[written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
I'm A Long Gone DaddyHank Williams07.1948-6[3].Country ChartMGM 10 212[written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
Mansion on the hillHank Williams03.1949-12[2].Country ChartMGM 10 328[written by Hank Williams,Fred Rose][produced by Fred Rose]
Lovesick blues/Never Again [I will knock on your door]Hank Williams03.1949-24[1]MGM 10 352[gold-US][1[16][42].Country Chart;side B:6[2].Country Chart][#44 hit for Frank Ifield in 1963][written by Irving Mills,Cliff Friend][produced by Fred Rose]
Wedding bellsHank Williams05.1949-2[29].Country ChartMGM 10 401[written by Claude Boone][produced by Fred Rose]
Mind Your Own BusinessHank Williams07.1949-5[11].Country ChartMGM 10 461[written by Hank Williams]
You're Gonna Change [Or I'm Gonna leave]/Lost highwayHank Williams10.1949-[4[9].Country Chart;side B:12[3]]MGM 10 506[written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
My bucket's got a hole in itHank Williams11.1949-2[12].Country ChartMGM 10 560[written by Hank Williams][produced by Fred Rose,Jim Vienneau]
I Just Don't Like This Kind of Livin'Hank Williams02.1950-5[5].Country ChartMGM K 10 609[written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
Long Gone Lonesome Blues/My Son Calls Another Man DaddyHank Williams03.1950-[1[8][21].Country Chart;side B:9[1]]MGM K 10 645[written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
Why Don't You Love MeHank Williams05.1950-1[10][25].Country ChartMGM K 10 696[written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
They'll never take her love from me/Why Should We Try AnymoreHank Williams10.1950-[5[6].Country Chart;side B:9[1]]MGM K 10 760[written by Leon Payne][produced by Fred Rose,Jim Vienneau]
Moanin' The Blues/Nobody's Lonesome For MeHank Williams11.1950-1[1][15].Country Chart;side B:9[4]MGM K 10 832[written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
Cold, Cold Heart/Dear JohnHank Williams03.1951-[1[1][46].Country Chart;side B:8[4]]MGM K 10 904[gold-US][written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
Howlin' At The Moon/I Can't Help It [If I'm still in love with you]Hank Williams05.1951-[3[10].Country Chart;side B:2[13]]MGM K 10 961[written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
Hey Good Lookin'Hank Williams07.1951-1[8][25].Country ChartMGM K 11 000[written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
Crazy heart/Lonesome WhistleHank Williams10.1951-[4[18].Country Chart;side B:9[2]]MGM K 11 059[written by Murray,Fred Rose][produced by Fred Rose]
Baby We're Really In LoveHank Williams12.1951-4[15].Country ChartMGM K 11 100[written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
Honky Tonk BluesHank Williams03.1952-2[12].Country ChartMGM K 11 160[written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
Half as muchHank Williams05.1952-2[16].Country ChartMGM K 11 202[written by Curley Williams][produced by Fred Rose]
Jambalaya [On the bayou]/Window shoppingHank Williams08.1952-20[6]MGM K 11 283[gold-US][1[14][29].Country Chart][#16 hit for Blue Ridge Rangers in 1973][written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
Settin' the woods on fire/You win againHank Williams10.1952-[2[12].Country Chart;side B:10[1]]MGM K 11 318[written by Nelson,Fred Rose,Ed Nelson][produced by Fred Rose]
I'll never get out of this world aliveHank Williams12.1952-1[1][13].Country ChartMGM K 11 366[written by Hank Williams,Fred Rose][produced by Fred Rose]
Kaw-Liga/Your cheatin' heartHank Williams02.1953-[1[13][19].Country Chart;side B:1[6][23]]MGM K 11 416[written by Hank Williams,Fred Rose][produced by Fred Rose]
Take these chains from my heartHank Williams05.1953-1[4][13].Country ChartMGM K 11 479[written by Fred Rose,Hy Heath][produced by Fred Rose]
I won't be home no moreHank Williams07.1953-4[9].Country ChartMGM K 11 533[written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
Weary blues from waitin'Hank Williams10.1953-7[2].Country ChartMGM K 11 574[written by Hank Williams][produced by Fred Rose]
Please don't let me love youHank Williams04.1955-9[3].Country ChartMGM K 11 928[written by Ralph Jones][produced by Fred Rose]
There's a tear in my beerHank Williams Jr with Hank Williams02.1989-7[10].Country ChartWarner/Curb 27 584[written by Hank Williams][produced by Barry Beckett,Jim Ed Norman,Hank Williams Jr.]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Father & sonHank Williams & Hank Williams Jr.08.1965-139[3]MGM 4276-
Hank Williams Sr/Live at The Grand Ole OpryHank Williams 08.1982-27[2].Catalog Album ChartMGM 5019-
The best of Hank & HankHank Williams & Hank Williams Jr.01.1993-179[1]Curb 77 552-
24 of Hank Williams' Greatest HitsHank Williams06.1996-30[3].Catalog Album ChartPolydor 823 293[platinum]
Men with broken heartsThree Hanks [Hank Sr,Hank Jr and Hank III]10.1996-167[1]Curb 77 868-
20 of Hank Williams' Greatest HitsHank Williams10.1998-40[1].Catalog Album ChartMercury 536 029-

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 11 września 2025

Walker Hayes

 

Charles Edgar Walker Hayes (ur. 27 grudnia 1979r w Mobile w Alabamie) to amerykański artysta muzyki
country i autor tekstów.  Hayes urodził się 27 grudnia 1979 roku w Mobile w Alabamie. W 2002 roku ukończył Birmingham-Southern College, uzyskując tytuł licencjata z muzyki. W 2005 roku Hayes wraz z żoną Laney Beville przeprowadził się do Nashville. Podjął pracę jako autor tekstów piosenek dla Mercury Records i Capitol Records.  
 
W 2010 roku wydał swój pierwszy solowy singiel „Pants”, który we wrześniu osiągnął 60. miejsce na liście przebojów Hot Country Songs. Hayes współpracował z Coltem Fordem i Rodneyem Atkinsem w 2014 roku. Po utracie kontraktu z Capitol Records, Hayes pracował w sklepie Costco, aby się utrzymać. Jego pierwszy singiel dla Monument Records, „You Broke Up with Me”, oraz towarzyszący mu album „Boom.”, odniosły sukces na listach przebojów w 2016 roku i doprowadziły do ​​muzycznego przełomu Hayesa. 
 
 W 2021 roku piosenka „Fancy Like” stała się viralowym hitem dzięki filmowi opublikowanemu na TikToku, na którym tańczy ze swoją najstarszą córką, Lelą, i osiągnęła pierwsze miejsce na listach przebojów muzyki country.
 
  Hayes jest trzeźwy od 2016 roku. Jego siódme dziecko, Oakleigh Klover Hayes, zmarło wkrótce po porodzie 6 czerwca 2018 roku, gdy rzadkie pęknięcie macicy odcięło dopływ krwi do dziecka.Muzyk mieszka z żoną i szóstką dzieci w Thompson's Station w stanie Tennessee.
 
 Podczas gali Billboard Music Awards w 2022 roku Hayes zdobył Nagrodę Muzyczną w kategorii Najlepsza Piosenka Country za utwór „Fancy Like”.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
PantsWalker Hayes09.2010--Capitol Nashville[written by Walker Hayes][produced by Marshall Altman] [40[21].Country Chart]
Why Wait For SummerWalker Hayes02.2011--Capitol Nashville[written by Fred Wilhelm & Walker Hayes][produced by Marshall Altman] [42[10].Country Chart]
You Broke Up With MeWalker Hayes11.2017-62[19]Monument 88644632683[2x-platinum-US][written by Walker Hayes ,Kylie Sackley, Thomas Archer][produced by Shane McAnally] [9[39].Country Chart]
Fancy LikeWalker Hayes07.2021-3[45]Monument 88644955383[7x-platinum-US][written by Walker Hayes, Kesha Sebert,Cameron Bartolini, Josh Jenkins ,Shane Stevens][produced by Walker Hayes, Joe Thibodeau, Shane McAnally] [1[24][49].Country Chart]
U GurlWalker Hayes12.2021-108[5] Monument[gold-US][written by Dylan Guthro, Jodi Guthro, Walker Hayes][produced by Dylan Guthro] [28[20].Country Chart]
AAWalker Hayes01.2022-28[24] Monument [2x-platinum-US][written by Shane McAnally ,Luke Laird, Walker Hayes][produced by Walker Hayes, Shane McAnally, Joe Thibodeau] [3[31].Country Chart]
Y'all LifeWalker Hayes07.2022-111[1]Monument[written by Walker Hayes,Pete Good,Josh Jenkins][produced by Walker Hayes,Joe Thibodeau] [32[31].Country Chart]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
BoomWalker Hayes12.2017-37[8] Monument 48324[produced by Walker Hayes,Shane McAnally]
Country Stuff (EP)Walker Hayes07.2021-32[26] Monument [produced by Tofer Brown,Walker Hayes,Shane McAnally,Nash Overstreet,Joe Thibodeau]
Country Stuff the AlbumWalker Hayes02.2022-9[35] Monument 196587075712[platinum-US][produced by Tofer Brown,Dylan Guthro,Walker Hayes,Shane McAnally,Jordan Mohilowski,Nash Overstreet,Tedd T.,Joe Thibodeau]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

sobota, 21 grudnia 2024

Juana Records

Juana była niezależną wytwórnią disco i soul założoną w 1975 roku w Alabamie przez Fredericka Knighta i Clintona Harrisa. Frederick Knight zarządzał wytwórnią, zajmując się zasadniczo całą produkcją i częścią pisania piosenek, a także nagrywając jako artysta w wytwórni. Dystrybucją Juany zajmowała się TK do 1980 roku, a następnie przez pewien czas w 1981 roku, gdy T.K. podupadał, Juana była samodzielna. Później w 1981 roku H&L dystrybuowało wytwórnię, ale w 1982 roku wrócili do samodzielnej dystrybucji. Wytwórnia była uśpiona po 1982 roku w zakresie płyt winylowych, ale wydała kilka płyt gospel od 2000 roku. 

 Ich skład obejmował tylko kilku artystów, ale trzech artystów miało większość singli i wszystkie albumy. Pierwszy był sam Frederick Knight, znany z utworu „I've Been Lonely For So Long” [Stax 0117], który wiosną 1972 r. zajął 8. miejsce na liście przebojów R&B i 27. miejsce na liście przebojów pop. Knight wyprodukował wszystkie albumy wydane przez wytwórnię oraz większość, jeśli nie wszystkie single.  

Knight urodził się w 1944 r. w Bessemer w Alabamie. Pod koniec lat 60-tych ukończył Alabama A&M University, uzyskując dyplom z muzyki, i natychmiast udał się do Nowego Jorku, aby znaleźć sławę i pieniądze. Po nagraniu kilku piosenek i wydaniu jednego singla („Have a Little Mercy”/„Sauerkraut” w wytwórni 1-2-3 [1724], spółce zależnej Capitol), wrócił do Bessimer, aby założyć firmę wydawniczą i produkcyjną. Nagrał piosenkę napisaną przez żonę, „I've Been Lonely for So Long”, pod koniec 1971 roku w Birmingham i wysłał demo do Stax Records w Memphis. Piosenka była hitem, ale jego kolejny singiel, „Trouble” [Stax 0139] osiągnął tylko #102 na listach przebojów Bubbling Under. Dwa kolejne single w ciągu następnych dwóch lat na Stax nie powiodły się, a Stax przeniosło go do swojej filii Truth Records, gdzie wydał trzy kolejne single w 1974 i 1975 roku. Drugi z nich, „I Betcha Didn't Know That” [Truth 3216] osiągnął #27 R&B wiosną 1975 roku. Kilka miesięcy później opuścił Stax/Truth i założył własną wytwórnię płytową, Juana. 

  Knight wydał kilkanaście singli i trzy albumy na Juana, ale nie był ich gwiazdą. W rzeczywistości tylko jeden z jego singli znalazł się na listach przebojów, „The Old Songs” [Juana 3700], przeróbka hitu Barry'ego Manilowa, który osiągnął #74 na listach przebojów R&B pod koniec 1981 roku. The Controllers, pierwsza grupa, która podpisała kontrakt z Juana (ich menadżerem przez jakiś czas był Clinton Harris), odnieśli znacznie bardziej konsekwentny sukces na listach przebojów, z siedmioma hitami R&B w wytwórni Juana w latach 1976-1982 (z 13 wydanych singli) i ośmioma kolejnymi hitami w latach 1984-1989 w innych wytwórniach. To właśnie Controllers mieli zaszczyt być pierwszym singlem Juana, „Is That Long Enough for You”/„Pictures and Memories” [Juana 3401] w 1975 roku. Grupa pochodziła z Fairfield w Alabamie (kilka mil od Birmingham) i składała się z braci Reginalda i Larry'ego MacArthurów, a także Ricky'ego Lewisa i Lenarda Browna. Zaczynali w liceum jako siedmioosobowa grupa o nazwie Soul Controllers, ale po ukończeniu szkoły średniej trzech członków odeszło, co zaowocowało powstaniem czteroosobowej grupy, która skróciła swoją nazwę. Ich drugi singiel Juana, „The People Want Music” [Juana 3406], był pierwszym singlem wytwórni, który znalazł się na listach przebojów, zajmując 82. miejsce na listach przebojów R&B. Ich piąty singiel Juana, „Somebody's Gotta Win, Somebody's Gotta Lose” [Juana 3414], wydany w październiku 1977 roku, zajął 8. miejsce na listach przebojów R&B i 102. miejsce na liście przebojów pop. Inne hity Controllers to „Heaven Is Only One Step Away” [Juana 3416, 2/78, #37 R&B], „If Somebody Cares” [Juana 3419, 12/78, #65 R&B], „I Can't Turn the Boogie Loose” [Juana 3424, 9/79, #90 R&B/#42 dance], „We Don't” [Juana 3426, 9/80, #43 R&B] i „My Love Is Real” [Juana 3701, 4/82, #76 R&B]. 

  Trzecim sukcesem Juany był utwór Anity Ward, której odurzający hymn disco z lata 1979 r. „Ring My Bell” [Juana 3422/T.K. Disco 124, napisany przez kogo innego, jak nie Freda Knighta] osiągnął pierwsze miejsce na listach przebojów pop, R&B i dance. Był hitem nie tylko w USA, ale także w wielu krajach na całym świecie. Knight wydał wcześniejszy singiel w Juana, „Spoiled By Your Love”/„Make Believe Lovers” [Juana 3417] na początku 1978 roku, ale nie odniósł sukcesu. Nagrali piosenki na cały album, ale potrzebowali jeszcze jednej, aby ukończyć album. Knight wypuścił piosenkę, którą napisał dla Stacy Lattislaw, która miała disco, ale opowiadała o dwóch nastolatkach rozmawiających przez telefon. Szybko przepisał tekst, ale Ward nadal nie była pod wrażeniem i była niechętna. Knight namówił ją do nagrania jej i z biegiem lat w końcu polubiła tę piosenkę. Niestety, jej kolejne nagranie, „Don't Drop My Love” [Juana 3425/T.K. Disco 420] gwałtownie spadło na listach przebojów, osiągając #26 dance, #52 R&B i #87 pop. Po "Don't Drop My Love" Juana wypróbowała jeszcze dwa single, z których żaden nie znalazł się na listach przebojów. 

 

 W 1981 roku Anita Ward miała poważny wypadek samochodowy w pobliżu Tupelo w stanie Missisipi. Po wyzdrowieniu z wypadku została nauczycielką. Przed podpisaniem kontraktu z wytwórnią Juana Anita ukończyła Rust College w Mississippi z tytułem magistra psychologii, więc to było naturalne. W ostatnich latach pojawiała się okazjonalnie na różnych wydarzeniach, śpiewając między innymi swój światowy hit. Inni artyści z singlami w Juana to Sam Frazier, C.L. Blast (Clarence Lewis, który miał dwa single dla Juana i ostatecznie umieścił dwie piosenki na listach przebojów R&B dla innej wytwórni w latach 80-tych), True Image i Tommy Tate. Od początku do 1980 roku Juana była dystrybuowana przez T.K. Productions z Miami. Seria singli rozpoczęła się od 3401 i trwała do 3426. Albumy rozpoczęły się od niezręcznej serii 200 000, która trwała do 200 006. Pod koniec lata 1980 roku Juana zerwała więzi z T.K. i zaczęła dystrybuować własny produkt. 

W 1981 roku Juana zatrudniła H&L do dystrybucji, a ta umowa trwała około roku. Seria singli zmieniła się na serię 3700, a albumy na serię JU-4000. Po wydaniu łącznie trzech singli, dwóch albumów i singla disco 12", Juana i H&L rozstali się, a Juana wróciła do samodzielnej dystrybucji w 1982 roku i później.

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Frederick Knight

Frederick Knight (ur. 15 sierpnia 1944r) to amerykański piosenkarz R&B, autor tekstów piosenek i producent muzyczny. 
 Knight nagrywał w Mercury i Capitol w Nowym Jorku, zanim podpisał kontrakt ze Stax Records w 1972 roku. W 1972 roku miał swój jedyny brytyjski przebój, „I've Been Lonely for So Long”. Piosenka była na liście przebojów przez 10 tygodni i osiągnęła 22. miejsce.Brak dalszej aktywności na listach przebojów sprawia, że ​​jest określany jako gwiazda jednego przeboju. Knight pojawił się jednak w filmie dokumentalnym Wattstax, który został wydany w 1973 roku.
 
  Po upadku Stax Knight założył Juana Records, pisząc i produkując The Controllers, a także miał na swoim koncie pierwsze miejsce na brytyjskiej liście przebojów dzięki „Ring My Bell” Anity Ward w 1979 roku.Knight nagrał utwór „I've Been Lonely for So Long” w Birmingham w Alabamie, z doświadczoną ekipą soulową z południa, a w 1975 roku ponownie uderzył utworem „I Betcha Didn't Know That”.
 
 Utwór „Be for Real”, napisany przez Knighta i pierwotnie wykonany przez Marlenę Shaw na jej albumie Just a Matter of Time z 1976 roku, został przerobiony przez Leonarda Cohena na album The Future z 1992 roku; a następnie przez The Afghan Whigs na potrzeby filmu Beautiful Girls z 1996 roku.

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
I've Been Lonely For So Long/Lean On MeFrederick Knight04.197222[10]27[14]Stax 0117[written by Posie Knight, Jerry Weaver][produced by E. Walker][8[14].R&B Chart]
Trouble/FriendFrederick Knight09.1972-102[4]Stax 0139[written by Frederick Knight, Aaron Varnell][produced by Elijah Walker]
I Betcha Didn't Know That/Let's Make A DealFrederick Knight03.1975--Truth 3216[written by Frederick Knight, Sam Dees][produced by Frederick Knight][27[15].R&B Chart]
The Old Songs/Bundle Of LoveFrederick Knight11.1981--Juana 1948[written by Frederick Knight][produced by Frederick Knight][74[9].R&B Chart]

                                         Kompozycje Fredericka Knighta na listach przebojów


[with Arron Varnell]
09/1972 Trouble Frederick Knight 102.US

[with Lloyd Price]
07/1973 Trying to Slip (Away) Lloyd Price 32.R&B Chart

[with Sam Dees]
03/1975 I Betcha Didn't Know That Frederick Knight 27.R&B Chart
09/1979 I Betcha Didn't Know That KC & the Sunshine Band 25.R&B Chart

[solo]
05/1975 It Ain't No Fun Shirley Brown 94.US
07/1975 You're Everything I Need Major Lance 50.R&B Chart
11/1976 For Old Time Sake Dorothy Moore 53.R&B Chart
11/1977 Let the Music Play Dorothy Moore 50.R&B Chart
02/1978 This Time They Told the Truth Z.Z. Hill 42.R&B Chart
04/1979 Ring My Bell Anita Ward 1.US/1.UK
04/1979 I'm in Too Deep James Bradley 72.R&B Chart
10/1979 Don't Drop My Love Anita Ward 87.US
10/1984 50/50 Love C.L. Blast 81.R&B Chart
04/1991 Ring My Bell Monie Love vs. Adeva 20.UK
10/1991 Ring My Bell DJ Jazzy Jeff & the Fresh Prince 53.UK/20.US

[with Michael Terence Ward]
09/1979 I Can't Turn the Boogie Loose The Controllers 90.R&B Chart

[with David Camon]
06/1980 I Wanna Get Down C.L. Blast 93.R&B Chart

[with Dana Knight ]
08/1998 I'll Hurt You Kristine 89.R&B Chart

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

niedziela, 8 grudnia 2024

TQ

 Terrance Quaites ur. 24.05.1976r Mobile (Alabama, USA) Wokalista łączący muzykę r&b i hip-hop spod znaku new jack swingu. Popularny na przełomie XX i XXI w. przede wszystkim w Niemczech i Wielkiej Brytanii. W Stanach Zjednoczonych nie osiągnął nigdy wielkiej sławy.

 

TQ dorastał w przyzwoicie sytuowanej rodzinie w Compron. Od najmłodszych lat fascynował się muzyka, na początku klasycznym soulem i r&b, później zaś rapem z Zachodniego Wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Jego idolami byli z jednej strony  Aretha Franklin i   Stevie Wonder, z drugiej zaś 2Pac, Too Short czy Ice Cube. Swoją karierę Terrance rozpoczął w formacji r&b Corning of Age, w której składzie był przez kilka lat na początku lat 90-tych. Największym osiągnięciem zespołu był hit „Coming Home to Love" z wydanej w 1993 r. płyty Coming of Age. Gdy niedługo później formacja się rozpadła, Terrance postanowił rozpocząć karierę solowa.
 

Mieszkając w Compton, muzykowi udało się zdobyć wiele ciekawych koneksji, przede wszystkim z rodzimymi twórcami hip hopu. Dzięki temu na debiutanckim solo TQ wydanym w listopadzie 1998 r. They Never Saw Me Coming można było usłyszeć członków Tha Dogg Pound, K-40, Too Shorta czy Tray Dee, Łącząca r&b z rapem płyta nie zyskała uznania w Stanach Zjednoczonych, ale znalazła fanów w Europie, gdzie single „Westside", „Bye Bye Baby" i „Better Days" stały się dużymi przebojami w 1999 r.
 

Drugi album TQ ukazał się w wyniku wielu problemów wytwórni SONY/ EPIC tylko w Europie. The Second Coming osiągnęło w Wielkiej Brytanii podwójną platynę, jednak brak amerykańskiej edycji spowodował, że artysta postanowił opuścić rodzimy label i przeniósł się do CASH MONEY RECORDS. Materiał nagrany we wcześniej wymienionej wytwórni - Gemini- nigdy nie ujrzał światła dziennego. Muzyk pojawiał się co prawda regularnie na płytach innych twórców zwięzanych z CMR, jednak w momencie, gdy wytwórnia ta wpadła w małe problemy finansowe i zdecydowała się zwolnić tempo wydawania nowych materiałów, TQ postanowił rozpocząć w pełni niezależną karierę.

  Z pomocy niewielkiego labelu LIGHTYEAR jesienią 2004 r. Terrance wydał krążek Listen,,., jednak nie zyskał on ponownie większego uznania w Stanach Zjednoczonych. Okazało się, iż w Europie  zdecydowanie zmalała grupa fanów wokalisty, w związku z czym płyta okazała się wielką klapa, spychając TQ do bardzo głębokiego muzycznego podziemia. Czwarty solowy album artysty - Gemini - ukazał się 30 listopada 2007 r. W związku z brakiem zainteresowania dużych firm dystrybucją materiału, artysta zdecydowałsie go wydać jedynie w Intemecie.Efekt był taki, że premiera wydawnictwa przeszła brz najmniejszego echa i mało kto .się o nim dowiedział. Podobny los spotkał krążek Paradise z kwietnia 2008 r, Płyta co prawda pojawiła się fizycznie na rynku, ale nie znalazła najmniejszego odzewu wśród fanów i dziennikarzy.
 

TQ i producent Jay stworzyli label Headbeatin' Records. Pod swoje skrzydła zgarnęli oni kilku młodych, utalentowanych muzyków (m.in, The Vandalz, The Homies i P-Nutt), których umiejętności zaprezentowali na kompilacji The  Headbeaterz Compilation wydanej w 2001 r. Terrance próbuje swoich sił także jako aktor i reżyser filmowy, jednak większość produkcji, w jakich się do tej pory udzielił, nie miała okazji zadebiutować na wielkim ekranie, będąc z miejsca przeznaczona do dystrybucji na rynku domowych DVD.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
WestsideTQ10.19984[11]12[16]Epic 6668102[gold-UK][written by Donald Custis][produced by Femi Ojetunde, Mike Mosley, TQ][10[20].R&B Chart]
Bye Bye BabyTQ05.19997[9]-Epic 6672372[written by Terrance Quaites,Mike Mosley,Tye Howard][produced by Mike Mosley]
Better DaysTQ08.199932[3]-Epic 6677532[written by Terrance Quaites,Brycen Evans,Thomas Anderson][produced by Brycen Evans,Thomas Anderson][71[7].R&B Chart]
SummertimeTQ with Another Level09.19997[10]-Northwestside 74321694672[written by Doug Rasheed, Terence Quaites][produced by TQ]
DailyTQ04.200014[5]-Epic 6692752[written by Terrance Quaites,Howie Hersh,Damian Young,Marcell Hall][produced by Da Mizza][38[18].R&B Chart][sample z "Just a friend""-Biz Markie]
Let's Get Back to Bed – Boy!Sarah Connor featuring TQ10.200116[5]-Epic 6718662[written by Kay Denar, Rob Tyger, Terrance Quaites][produced by Kay D. ,Rob Tyger]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
They Never Saw Me ComingTQ05.199927[9]122[10]Epic 4914032[produced by TQ,Mike Mosley,Jazze Pha,Femi Ojetunde,Ty Howard]
The Second ComingTQ05.200032[2]-Epic 4977602[produced by TQ, Livin Proof]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)