w latach 60., 70. i 80-tych XX wieku. Choć były siostrami, ich pseudonimy sceniczne brzmiały Sue Glover i Sunny Leslie. Przez trzy lata (1969–1972) należały do brytyjskiej grupy popowej Brotherhood of Man.
Urodzone jako Yvonne Wheatman (Sue) w 1949 roku i Heather Wheatman (Sunny) w 1951 roku w Madrasie w Indiach, zadebiutowały razem w 1963 roku pod pseudonimem The Myrtelles, wydając cover utworu Lesley Gore „Just Let Me Cry” w niezależnej wytwórni płytowej Oriole. Singiel nie odniósł sukcesu komercyjnego. Dziewczyny wydały następnie dwa single pod pseudonimami Sue and Sunshine, zanim ostatecznie zdecydowały się na nazwę Sue and Sunny. Podczas nagrywania z autorem tekstów i producentem Kennym Lynchem, dziewczyny zmieniły nazwę na The Stockingtops na jego prośbę, ale uznały, że to nie dla nich i wróciły do Sue and Sunny.
W 1965 roku zaśpiewały chórki w singlu Alexa Harveya „Agent OO Soul” / „Go Away Baby” (Fontana - TF 610), wyprodukowanym przez Chrisa Blackwella z Island Records.
W 1966 roku, gdy Sunny (młodsza z pary) miała zaledwie 15 lat, obie przeszły na zawodowstwo, występując w kabaretach. Po trzech latach uznały, że ich publiczność jest dla nich za duża i wyjechały do Niemiec, aby zagrać w bazie lotniczej. Tam, pomimo wydania dwóch niemieckich singli, nadal czuły się nie na miejscu i wróciły do Londynu.
Podczas pobytu w Londynie poproszono je o sesję wokalną jako chórki dla Lesley Duncan. Sesja przebiegła pomyślnie i nagle duet stał się pożądany, nagrywając z wieloma innymi, takimi jak The Ace Kefford Stand, Dusty Springfield, Python Lee Jackson, Elton John, Cerrone, Love Affair, Lulu, Mott the Hoople, Peter Wyngarde, T. Rex, Tom Jones, David Bowie i Joe Cocker. To właśnie sesje Cocker, a w szczególności „With a Little Help from My Friends”, gdzie Sunny śpiewała z Madeline Bell i Rosettą Hightower, wyniosły dziewczyny w światło reflektorów. Kiedy „With A Little Help” osiągnął pierwsze miejsce na brytyjskiej liście przebojów, towarzyszyły Cockerowi w kilku programach telewizyjnych, w tym Top of the Pops. Współpracowały teraz z tak różnymi artystami, jak James Last, Frank Zappa, Giorgio Moroder i Brotherhood of Man, z którym znalazły się na listach przebojów w 1970 roku z przebojem „United We Stand”.
W marcu 1972 roku singiel „Third Finger, Left Hand” otarł się o miejsce w pierwszej trzydziestce brytyjskiej listy przebojów, wydany pod nazwą The Pearls. Nazwa ta odniosła większy sukces, gdy w zespole grały Lyn Cornell i Ann Simmons.
Sue i Sunny nie są do końca pewne, ile płyt faktycznie wydały. W wywiadzie dla Disc, który ukazał się 20 kwietnia 1974 roku, Sunny powiedziała: „Sue i ja nagrywaliśmy sami i mieliśmy kilka singli. Ale nic z tego nie wyszło”. Podobno nagrali około tuzina singli, ale żeby jeszcze bardziej skomplikować sprawę, nagrywali również pod nazwami Sue & Sunshine, The Stockingtops oraz w składzie The Nirvana Orchestra. Nagrali również album dla CBS, który, co zaskakujące, został wydany - z inną okładką - przez filię CBS, Reflection.
W 1974 roku Sunny w końcu odniosła sukces piosenką „Doctor's Orders”, a w 1976 roku Sue, znana obecnie jako „Sue Glover”, nagrała solowy album dla DJM zatytułowany „Solo”. Sue i Sunny trzykrotnie śpiewały chórki w Konkursie Piosenki Eurowizji. W 1969 roku towarzyszyły Lulu w drodze do zwycięstwa w Madrycie, wykonując „Boom Bang-a-Bang”. W 1975 roku powróciły, by supportować Joy Fleming w Sztokholmie, dołączając do Madeline Bell w utworze „Ein Lied kann eine Brücke sein”, który zajął siedemnaste miejsce. W 1981 roku Sue powróciła do występu w konkursie UK Song for Europe, występując z zespołem „Unity” z piosenką „For Only A Day”, ale nie zyskała uznania jurorów i zajęła ostatnie miejsce.
Sue i Sunny ponownie połączyły siły, śpiewając chórki w brytyjskiej piosence Vikki Watson „Love Is...” w Göteborgu podczas finału Eurowizji w 1985 roku. Piosenka ta zajęła czwarte miejsce.
Siostry regularnie koncertowały z popularnym niemieckim liderem orkiestry, Jamesem Lastem, przez większość lat 70-tych. Były również częścią Birds of Paris, grupy wokalistek wspierających, która współpracowała głównie z producentem disco Alecem R. Costandinosem, w skład której wchodziły Madeline Bell, Joanne Stone, Kay Garner, Vicki Brown i Katie Kissoon. Sue, Sunny i Bell śpiewały chórki na trzech albumach Donny Summer w drugiej połowie dekady.
W 1979 roku Sue Glover wystąpiła w debiutanckim spektaklu telewizyjnym Victorii Wood pt. „Talent”, wcielając się w rolę piosenkarki klubowej „Cathy Christmas”.
|
Single | ||||||
| Tytuł | Wykonawca | Data wydania | UK | US | Wytwórnia [UK] |
Komentarz |
| Doctor's Orders/It's Only When You're Feeling Lonely | Sunny | 03.1974 | 7[10] | - | CBS S CBS 2068 | [written by G. Stephens, R. Greenaway, R. Cook][produced by Roger Greenaway] |
