Bernadette Cooper jest amerykańską perkusistką, autorką tekstów i producentką,
najbardziej znaną z założenia w 1979 roku żeńskiego zespołu R&B
Klymaxx i bycia jego perkusistką oraz kreatywną siłą napędową w przełomie lat 80-tych. Dorastając w Compton w Kalifornii, rozwijała swoje umiejętności gry na perkusji w dużym chórze kościelnym w Los Angeles, co dało jej wczesne doświadczenie sceniczne i wpłynęło na jej styl muzyczny.
Cooper zgromadziła grupę poprzez przesłuchania i ogłoszenia prasowe, co doprowadziło do podpisania przez nich kontraktu z SOLAR Records i osiągnięcia komercyjnego sukcesu dzięki hitom takim jak „The Men All Pause”, który napisała i współprodukowała, oraz „Meeting in the Ladies Room”, w którym współtworzyła teksty. Klymaxx, zgodnie z wizją Cooper, wyróżniał się tematami kobiecego wzmocnienia, niezależności i odważnej osobowości, łącząc wpływy dźwięków syntezatorów z Minneapolis, funku i produkcji pop. Przeszła od grania głównie na perkusji do bardziej widocznej roli frontmanki, wychodząc, by śpiewać i angażować publiczność podczas występów. Różnice twórcze i wewnętrzne konflikty doprowadziły do jej odejścia z grupy w 1987 roku po sukcesie ich albumu Meeting in the Ladies Room. Po opuszczeniu Klymaxx, Cooper produkowała grupę Madame X, której album z 1987 roku Just That Kind of Girl zawierał przebój o tym samym tytule, i wydała swój własny solowy projekt The Drama According to Bernadette Cooper w 1990 roku w MCA Records. Później brała udział w reunionach, w tym w specjalnym programie VH1 Bands Reunited z 2005 roku i innych występach z oryginalnymi członkiniami. Cooper nadal koncertuje i występuje jako Klymaxx Featuring Bernadette Cooper, podtrzymując jej dziedzictwo pionierskiej postaci R&B i zwolenniczki kobiet w produkcji muzycznej.
Bernadette Cooper urodziła się w listopadzie 1958 roku w Los Angeles w Kalifornii. Wychowała się w dzielnicach Inglewood i Compton w Los Angeles. Cooper wcześnie wykazała pasję do muzyki, zdając sobie sprawę jako dziecko, że jest przeznaczona do życia w tej dziedzinie i wykazując zdolność do przewidywania progresji akordów podczas słuchania radia. W pierwszej klasie wykonywała piosenki Arethy Franklin podczas pokazów i opowiadań, a Aretha Franklin pozostała głównym wpływem w dzieciństwie ze względu na częste odtwarzanie płyt piosenkarki przez jej matkę. W wieku 12 lat nauczyła się grać na perkusji i zaczęła występować w kościele, rozwijając swoje umiejętności poprzez codzienne ćwiczenia i występy w objazdowej posłudze swojego ojczyma. Inne wczesne inspiracje to Sly Stone w radiu i dźwięki perkusji na płytach Isaaca Hayesa.
Jako nastolatka Cooper wpadła na pomysł zespołu złożonego wyłącznie z dziewcząt, opisując go jako pomysł zrodzony w jej nastoletniej głowie i przekształcający się w wizję skupioną podczas lekcji muzyki w liceum. W wieku 17 lat położyła podwaliny pod tę koncepcję, uczęszczając do liceum w okolicach Compton i Inglewood. Ta wczesna wizja zespołu złożonego wyłącznie z kobiet doprowadziła później do założenia przez nią Klymaxx.
Bernadette Cooper założyła Klymaxx w 1979 roku, będąc pionierką jako Afroamerykanka, która stworzyła całkowicie żeński, niezależny zespół funkowy i R&B, który odniósł duży sukces komercyjny. Oryginalny skład zespołu został skompletowany poprzez ukierunkowaną rekrutację, w skład której weszli gitarzystka Cheryl Cooley, klawiszowcy Lynn Malsby i Robbin Grider oraz wokalistka Lorena Porter Shelby. Basistka i wokalistka Joyce Irby dołączyły do zespołu później, po podpisaniu kontraktu z wytwórnią płytową SOLAR Records. Jako wizjonerka stojąca za grupą, Cooper ukształtowała jej charakterystyczną tożsamość, kładąc nacisk na odważną postawę, dramatyczny styl i elementy spoken word, które łączyły zadziorne komentarze z tematami wzmocnienia pozycji kobiet i ich niezależności. Cooper była perkusistką, wokalistką i wschodzącą gwiazdą muzyki zespołu, występując zza perkusji podczas występów, by wygłaszać „przekomarzania” i bezpośrednio angażować publiczność. Odegrała kluczową rolę w popchnięciu grupy w stronę autonomii twórczej, opowiadając się przeciwko podrzędnym tekstom pisanym przez zewnętrznych autorów piosenek płci męskiej i przewodząc przejściu na samodzielnie pisany materiał pod kierownictwem dyrektora SOLAR Records Dicka Griffeya.
Ta zmiana osiągnęła punkt kulminacyjny wraz z ich przełomowym trzecim albumem, Meeting in the Ladies Room (1984), który ugruntował pozycję Klymaxx jako siły napędowej branży dzięki pewnemu sobie, kobiecemu brzmieniu. Wśród jej bezpośrednich wkładów twórczych, Cooper była współautorką i współproducentką przeboju „The Men All Pause” (1984) z Joyce Irby, podobno tworząc tekst w godzinę po otrzymaniu ścieżki instrumentalnej. Jako centralna artystka i siła twórcza, odegrała kluczową rolę w sukcesie innych kluczowych hitów z tamtej epoki, w tym „Meeting in the Ladies Room” (1985) i ballady „I Miss You” (1985), która podkreśliła połączenie funku, charakteru i emocjonalnej głębi zespołu.
Bernadette Cooper rozpoczęła karierę solową wydaniem debiutanckiego albumu Drama According to Bernadette Cooper w 1990 roku w wytwórni MCA Records. Ten 12-utworowy projekt uwydatnił jej wszechstronną rolę jako artystki, autorki tekstów i producentki w stylu new jack swing. Oprócz pracy solowej, Cooper opracowała koncepcję, wyprodukowała i wyreżyserowała krótkotrwały, całkowicie żeński zespół wokalny Madame X pod koniec lat 80-tych. Trio, w którego skład wchodziły Alisa Randolph, Iris Parker i Valeria Victoria, wydało swój album o tym samym tytule w 1987 roku i osiągnęło sukces na listach przebojów dzięki singlowi „Just That Type of Girl”. Cooper współpracowała również z innymi artystami, pisząc teksty piosenek i produkując je, w tym z Bette Midler, Teeną Marie i Salt-N-Pepą. Te umiejscowienia odzwierciedlają jej ciągły wpływ jako twórczej siły działającej za kulisami, wykraczający poza jej własne nagrania i przedsięwzięcia zespołowe.
Wkład w ścieżkę dźwiękową
Bernadette Cooper wniosła znaczący wkład w ścieżki dźwiękowe filmów dzięki swojej roli autorki tekstów, producentki, aranżerki i okazjonalnej wykonawczyni, zajmując się głównie umiejscowieniem utworów, a nie oryginalną ścieżką dźwiękową do filmów. Jej praca obejmuje kilka filmów z końca lat 80. i lat 90-tych, często czerpiąc z doświadczeń z Klymaxx lub tworząc nowy materiał do konkretnych projektów. Do filmu Fatal Beauty z 1987 roku Cooper napisała piosenkę „Just That Type of Girl” w wykonaniu Madame X, która pojawiła się w filmie i jego ścieżce dźwiękowej. W filmie Action Jackson z 1988 roku wyprodukowała, napisała i zaaranżowała piosenkę przewodnią „Action Jackson”. W 1991 roku została uznana za autorkę ścieżki dźwiękowej do filmu „True Identity”, gdzie napisała i wykonała główną piosenkę „The Underground”. W 1995 roku Cooper wyprodukowała, napisała i zaaranżowała utwór „I Am the Body Beautiful” do ścieżki dźwiękowej filmu „To Wong Foo, Thanks for Everything!” Julie Newmar, w wykonaniu Salt-N-Pepa z udziałem Bernadette Cooper, który został wykorzystany jako utwór otwierający film. Ponadto skomponowała utwór „I Look Good” do teledysku Bette Midler o tym samym tytule z 1997 roku.
Występy Bernadette Cooper na ekranie ograniczają się wyłącznie do teledysków, w których została wymieniona jako aktorka, grająca samą siebie jako artystkę i członkinię zespołu Klymaxx, a także w roli solowej. Wystąpiła w kilku teledyskach Klymaxx podczas aktywnych lat zespołu w latach 80-tych, w tym „The Men All Pause” (1984), „Meeting in the Ladies Room” (1985), „I Miss You” (1985), „Sexy” (1986) i „Man Size Love” (1986). Cooper zagrała także w swoim solowym teledysku „Bernadette Cooper: I Look Good” (1990). Oprócz występów, była producentką muzyczną wybranych teledysków Klymaxx, w szczególności „The Men All Pause” (1984) i „Sexy” (1986). Nie ma żadnych osiągnięć Cooper w filmach fabularnych, serialach telewizyjnych ani innych formatach innych niż teledyski jako aktorka.
Bernadette Cooper przewodzi trasie koncertowej Klymaxx z udziałem Bernadette Cooper, którą przedstawia jako najbliższą jej pierwotnej wizji grupy, z pełnymi energii występami klasycznych hitów, kładącymi nacisk na mocny wokal, styl, charakter i dramaturgię. Nadal wydaje nową muzykę i koncertuje pod tym szyldem, będąc wyłącznym właścicielem nazwy Klymaxx w Wielkiej Brytanii. Klip z jednego z jej występów w 2024 roku stał się viralem na Instagramie i TikToku w ciągu 24 godzin, osiągając 1,4 miliona wyświetleń. Cooper brała udział w reaktywacjach Klymaxx, w tym w specjalnym programie VH1 Bands Reunited z 2004 roku, który próbował ponownie połączyć oryginalnych członków, oraz w dokumencie TV One Unsung z 2009 roku, który przedstawiał historię grupy. W 2021 roku dołączyła do oryginalnych członkiń Lynn Malsby i Loreny Porter Shelby, publicznie kwestionując wprowadzenie grupy do inauguracyjnej klasy Women Songwriters Hall of Fame, twierdząc, że wyróżnienie to przyznano składowi koncertowemu prowadzonemu przez Cheryl Cooley, który błędnie przedstawił autorstwo piosenek. Cooper stwierdziła, że Cooley „napisała minimalną ilość utworów i żadnych hitów” i określiła prezentację jako „oszustwo”, zauważając, że ona i kwestionujące członkinie nie wezmą udziału w ceremonii.
Bernadette Cooper mieszka w Jersey City w stanie New Jersey. Wcześniej była właścicielką i zarządczynią Museum 68 (znanego również jako Museum68Vintage), sklepu z odzieżą vintage w okolicy.Po przeprowadzce wynajęła kamienicę w dzielnicy Van Vorst Park, przekształcając parter w butik, a sama mieszkając na piętrze. Sklep został od tego czasu zamknięty.
|
Single |
| Tytuł |
Wykonawca | Data wydania |
UK |
US |
Wytwórnia
[US] |
Komentarz |
| I Look Good (An Interview With Bernadette Cooper) | Bernadette Cooper | 09.1990 | - | - | MCA 79022 | [written by Bernadette Cooper][produced by Bernadette Cooper][30[10].R&B Chart] |
| Stupid | Bernadette Cooper | 12.1990 | - | - | MCA 53 978 | [written by Bernadette Cooper,James Wilson III][produced by Bernadette Cooper][69[6].R&B Chart] |
