Web Analytics Z archiwum...rocka : grudnia 2020

czwartek, 31 grudnia 2020

St. Paul

 Paul Joseph Peterson (ur. 18 października 1964 r.), znany również jako St. Paul Peterson , jest wokalistą i muzykiem najbardziej znanym z członkostwa w zespołach The Family and The Time .
Urodzony w Minneapolis w stanie Minnesota, Peterson był najmłodszym synem w muzycznej rodzinie. Został odkryty przez Prince'a w 1983 roku i przygotowywany do zastąpienia Monte Moira jako klawiszowiec zespołu R&B The Time. Peterson zyskał rozgłos, gdy zespół pojawił się w przebojowym filmie Purple Rain .


Kiedy The Time rozpadł się w 1984 roku, Prince zebrał resztki, by stworzyć The Family z Petersonem jako wokalistą. Kadencja grupy była krótka, występując na żywo tylko raz (na First Avenue , gdzie kręcono Purple Rain ). Peterson wyjechał, aby rozpocząć karierę solową, wydając swój tytułowy debiutancki album w 1987 roku. Peterson wydał dwa single, „Intimacy” i „Rich Man” z albumu, a także teledysk do drugiego.

 Prince napisał piosenkę o wczesnym odejściu Petersona z The Family zatytułowaną „Dream Factory”, która została później wydana na kompilacji Crystal Ball z 1998 roku. Peterson wydał dwa solowe albumy w latach 90-tych dla Atlantic Records oraz nagranie na żywo z grupą Minneapolis All-Stars. Jego ostatni solowy album,Everything, został wydany w 2004 roku.

Peterson jest także muzykiem sesyjnym i wspierał wiele koncertów. W późnych latach 80-tych i wczesnych 90-tych Peterson koncertował jako członek zespołu Steve Miller Band . Koncertował także z Kennym Logginsem , Bozem Scaggsem , Donnym Osmondem , Davidem Sanbornem , Oletą Adams, a ostatnio Peterem Framptonem . 

W 1990 roku wydał piosenkę „Every Heart Needs a Home” na ścieżce dźwiękowej z Teenage Mutant Ninja Turtles. W latach 1998-2000 był basistą w zespole house w Donny & Marie  .

Peterson wyprodukował dwa utwory i dwa kolejne utwory na albumie Olety Adams z 2009 roku, Let's Stay Here . Zagrał także na albumie, który ukazał się 21 kwietnia 2009 roku.

W czerwcu 2011 roku Peterson i trzej inni członkowie The Family połączyli się ponownie jako  fDeluxe i we wrześniu 2011 wydali płytę Gaslight . Od tego czasu fDeluxe wydał RELIT, a ostatnio „AM Static”, zbiór coverów wykonanych w klasycznym stylu fDeluxe.

Peterson jest żonaty, ma dwoje dzieci i mieszka w rejonie Minneapolis. Córka Petersona Taylor (pod pseudonimem Jeanne Taylor) wydała swoją debiutancką EP-kę „Jeanne” 12 listopada 2016 r.

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Rich ManSt. Paul10.1987--MCA 53 110[written by St. Paul, Oliver Leiber][produced by St. Paul, Ricky P., Dan Brennan][32[16].R&B Chart]
Stranger To LoveSt. Paul07.1990-52[11]Atlantic 87 899[written by Carl Sturken, Evan Rogers, St. Paul][produced by Carl Sturken, Evan Rogers, St. Paul]

St. Lunatics

 St. Lunatics stanowią amerykańską hip hopową grupę utworzoną w St. Louis , Missouri w 1993 roku. Grupa składa się z przyjaciół z dzieciństwa Nelly , Ali , Murphy Lee , Kyjuan oraz udziałem City Spud .



Pierwszym lokalnym niezależnym hitem grupy był „Gimme What U Got” z 1997 roku. Grupa pomyślała, że ​​łatwiej będzie podpisać kontrakt Nelly niż całej grupie. W 2000 roku Nelly podpisał  kontrakt z Universal Records , a następnie reszta grupy. Podczas gdy Nelly pracował nad swoim solowym albumem Country Grammar , City Spud został aresztowany i skazany na 10 lat więzienia za napad . 

Po przełomowym sukcesie Nelly w 2000 roku St. Lunatics wydali swój debiutancki album Free City . W 2001 roku ukazały się piosenki „Summer in the City” i „Midwest Swing”. W 2002 roku Ali wydał swój solowy album Heavy StarchMurphy Lee wydał swój solowy album Murphy's Law w 2003 roku. Murphy założył własną wytwórnię UC ME Entertainment i obecnie promuje swoich nowych artystów. 

Od tego czasu Nelly przeszedł do udanej kariery solowej, a w 2011 roku Nelly nawiązał  współpracę z Vatterott College z siedzibą w St. Louis w celu otwarcia szkoły produkcji muzycznej w centrum St. Louis o nazwie Ex'treme Institute (EI) prowadzonej przez Nelly'ego.

W 2009 roku The St. Lunatics pracowali podobno nad nowym albumem, City Free , który miał zostać wydany latem 2009 roku. Album został przełożony na 2011r. Piosenka zatytułowana "St. Lunatics" wyciekła na początku marca 2009r,   wraz z „Get Low 2 Da Flo” wyprodukowanym przez Play-N-Skillz . Pierwszym oficjalnym singlem wydanym z albumu był „Money Talks” z udziałem rapera Birdmana . Drugim oficjalnym singlem wydanym z albumu był „Polo”.

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Midwest SwingSt. Lunatics06.2001-88[5]Fo' Reel 158 815[written by Jason "Jay E" Epperson][produced by Jason "Jay E" Epperson][41[20].R&B Chart]
Air Force Ones Nelly Featuring Kyjuan, Ali And Murphy Lee11.2002-3[20]Fo' Reel 019 509[written by Trackboyz, Ali , Kyjuan, Murphy Lee, Nelly][produced by Trackboyz][4[25].R&B Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Free CitySt. Lunatics06.2001-3[22]Fo' Reel 014 119[platinum-US][produced by Jason Epperson, Waiel "Wally" Yaghnam, City Spud, Rich Travali]
Who's The Boss Nelly & St. Lunatics 03.2006-114[1]Fastlife 66[produced by Jason Epperson]

Buffy Sainte-Marie

 Ur. 20.02.1941 r. w Piapot Reserve w prowincji Saskatchewan (Kanada). Po uzyskaniu tytułu naukowego Uniwersytetu Massachusetts zrezygnowała z kariery nauczycielskiej na rzecz śpiewania muzyki folk. W 1964 r., po udanych występach w Gerde’s Folk City, podpisała kontrakt z wytwórnią Vanguard. Debiut piosenką „It’s My Way” ujawnił jej talent wokalny i kompozytorski. Swoje zaangażowanie w obronę praw Indian wyrażała w pełnych uroku piosenkach: „Now That The Buffalo’s Gone”, „Cod’ine” i „The Universal Soldier”. Ostatnia z nich została nagrana także przez Donovana, który zaprezentował Buffy szerszym kręgom publiczności.

 Wśród kolejnych jej nagrań znalazła się liryczna piosenka „Until It’s Time For You To Go” nagrana później przez Elvisa Presleya. St. Marie była też znakomitą wykonawczynią utworów innych kompozytorów, m.in. Bukki White’a, Joni Mitchell i Leonarda Cohena. Wszechstronne uzdolnienia piosenkarki znalazły wyraz także na doskonałej skłądance country, I’m Gonna Be A Country Girl Again, oraz na longplayu Illuminations, wzbogaconym o brzmienie elektroniczne.

 Jako bojowniczka o prawa Indian Saint- -Marie wy lansowała w 1971 r. hit będący tematem przewodnim filmu „Niebieski żołnierz”, ale następne nagrania nie odniosły już tak znaczącego sukcesu. Powróciła do tematyki indiańskiej utworem „Sweet America”, lecz po rozwiązaniu się wytwórni ABC zrezygnowała z kariery i poświęciła się rodzinie oraz pracy na rzecz fundacji dziecięcych. W 1982 r. skomponowała piosenkę dla Joe Cockera i Jennifer Wames „Up Where We Belong”, która pojawiła się w filmie „Oficer i gentleman”

W 1991 r. powróciła na scenę i podpisała kontrakt z wytwórnią Chrysalis, który zaowocował ciepło przyjętym albumem Coincidence And Likely Stones.

W 1983 roku za napisanie (do filmu An Officer and A Gentleman) wspólnie z Waylonem Jenningsem i Jackem Nitzsche piosenki „Up Where We Belong” otrzymała Oscara. Natomiast w 1997 roku, za program Buffy Sainte-Marie: Up Where We Belong, kanadyjską telewizyjną Nagrodę Gemini. Skomponowała też muzykę m.in. do filmów Spirit of the Wind (1979) i Stripper (1986).

Także opublikowany w 1992 roku, po 16-letniej przerwie w nagraniach, album Coincidence and Likely Stories zawarł m.in. popularne później i śpiewane przez innych artystów (w tym indiańską grupę Indigo Girls) utwory „The Big Ones Get Away” i „Bury My Heart At Wounded Knee”, mówiące o współczesnej walce tubylczych Amerykanów o swoje prawa, obronie świętych ziem Indian i dramatach prześladowanych tubylczych działaczy z AIM.

W 1993 roku we Francji przyznano jej tytuł Międzynarodowej Artystki Roku, a władze Organizacji Narodów Zjednoczonych zaprosiły ją na uroczystość proklamowania Międzynarodowego Roku Ludów Tubylczych i Dekady Ludów Tubylczych pod auspicjami ONZ. W 1998 roku otrzymała najwyższe kanadyjskie odznaczenie- Order Kanady. Jest też laureatką prestiżowej nagrody fundacji tubylczych Kanadyjczyków National Aboriginal Achievement Award.

Jej prace plastyczne, inspirowane tradycyjną indiańską sztuką, rzemiosłem i motywami tubylczymi, wystawiane są w prestiżowych galeriach Kanady i USA. Artystka wystąpiła też w kilku filmach fabularnych - jako aktorka (The Broken Chain) lub lektorka (Son of the Morning Star, White Snow) - a także w licznych filmach dokumentalnych i muzycznych.

Nadal prowadzi założoną przez siebie jeszcze w latach 60. fundację wspierającą edukację dzieci i młodzieży. Od kilku lat realizuje też nowy, wykorzystujący m.in. technikę internetową, edukacyjny projekt wielokulturowej wymiany międzyszkolnej Craddleboard Teaching Project.  



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
The Circle Game/Until It's Time For You To GoBuffy Sainte-Marie08.1970-109[5]Vanguard 35053[written by Joni Mitchell][produced by Maynard Solomon]
Soldier Blue/Moratorium (Bring Our Brother Home)Buffy Sainte-Marie07.19717[18]-RCA 2081 [UK][written by Buffy Sainte-Marie][produced by Buffy Sainte-Marie, Jack Nietzsche]
I'm Gonna Be A Country Girl Again/The Piney Wood HillsBuffy Sainte-Marie11.197134[5]98[3]Vanguard 35143[written by Buffy Sainte-Marie][produced by Bob Lurie, Maynard Solomon]
Mister Can't You See/ MoonshotBuffy Sainte-Marie04.1972-38[8]Vanguard 35151[written by Mickey Newbury, Towns Van Zandt][produced by Buffy Sainte-Marie, Norbert Putnam]
He's An Indian Cowboy In The Rodeo/Not The Lovin' KindBuffy Sainte-Marie08.1972-98[2]Vanguard 35156[written by Buffy Sainte-Marie][produced by Buffy Sainte-Marie, Norbert Putnam]
The Big Ones Get Away/I'm Going HomeBuffy Sainte-Marie02.199239[5]-Ensign ENY 650 [UK][written by Buffy Sainte-Marie][produced by Chris Birkett, Buffy Sainte-Marie]
Fallen Angels/Soldier BlueBuffy Sainte-Marie07.199257[1]-Ensign ENY 655 [UK][written by Buffy Sainte-Marie][produced by Chris Birkett, Buffy Sainte-Marie]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Little Wheel Spin and SpinBuffy Sainte-Marie05.1966-97[10]Vanguard 79 211[produced by Maynard Solomon]
Fire & Fleet & CandlelightBuffy Sainte-Marie07.1967-126[6]Vanguard 79 250[produced by Maynard Solomon]
I'm Gonna Be a Country Girl AgainBuffy Sainte-Marie08.1968-171[7]Vanguard 79 280[produced by Bob Lurie, Maynard Solomon]
The Best of Buffy Sainte-MarieBuffy Sainte-Marie10.1970-142[7]Vanguard 3/4[produced by Maynard Solomon]
She Used to Wanna Be a BallerinaBuffy Sainte-Marie04.1971-182[6]Vanguard 79 311[produced by Jack Nitzsche, Buffy Sainte-Marie]
MoonshotBuffy Sainte-Marie05.1972-134[8]Vanguard 79 312[produced by Norbert Putnam, Buffy Sainte-Marie]

Coincidence and Likely StoriesBuffy Sainte-Marie03.199239[2]-Ensign CCD 1920 [UK][produced by Chris Birkett]

 

                         Kompozycje Buffy Sainte-Marie na listach przebojów


 
  [solo]
09/1965 The Universal Soldier  Glen Campbell 45.US 
09/1965 Universal Soldier  Donovan 53.US
10/1965 Until It's Time for You to Go   The Four Pennies 19.UK
11/1967 The Piney Wood Hills   Bobby Bare 15.Country Chart
02/1970 Until It's Time for You to Go   Neil Diamond 53.US
07/1971 Soldier Blue   Buffy Sainte-Marie 7.UK
11/1971 I'm Gonna Be a Country Girl Again   Buffy Sainte-Marie 98.US/34.UK
01/1972 Until It's Time for You to Go   Elvis Presley 40.US/5.UK
08/1972 He's an Indian Cowboy in the Rodeo   Buffy Sainte-Marie 98.US 
08/1973 Until It's Time for You to Go   New Birth 97.US
02/1992 The Biggest Ones Get Away   Buffy Sainte-Marie  92.UK
07/1992 Fallen Angels   Buffy Sainte-Marie  57.UK


[with   Jack Nitzsche,  Will Jennings]
08/1982 Up Where We Belong   Joe Cocker & Jennifer Warnes 1.US/7.UK


 

Sailcat

 Sailcat to amerykański zespół rockowy, który podpisał kontrakt z Elektra Records na początku lat 70-tych i był najbardziej znany z przeboju „ Motorcycle Mama ”.

 

Zespół,  southern pop /rock, był pomysłem Johna D. Wykera i Courta Picketta , którzy utworzyli grupę w 1971 roku niedaleko Decatur w Alabamie . Wyker był weteranem muzycznej sceny rockowej Muscle Shoals w Alabamie, który grał w The Rubber Band z Johnem Townsendem (później z Sanford-Townsend Band ). Pickett był wokalistą i basistą z Tuscaloosa , Alabama , który właśnie przeniósł się z Macon , Georgia , gdzie grał i śpiewał w Sundown, zespole,w którym również był Chuck Leavell (dawniej Rolling Stones i Allman Brothers ), Charlie Hayward (z Charlie Daniels Band ) i Lou Mullenix (z Alex Taylor Band i Dr. John ). Court był także bratem Eda Picketta , z wspomnianego The Rubber Band. W latach sześćdziesiątych Ed grał z innymi muzykami w Granny's Gremlins w Tuscaloosa Alabama, w skład której wchodzili Hal Holbrook, Marvin Rust i Bruce Stewart.


Wczesna taśma demo albumu, nagrana przez duet (zawierająca piosenkę „Motorcycle Mama”), została początkowo odrzucona przez zespół, ale po tym, jak została zaprezentowana Elektra Records, doprowadziła do podpisania kontraktu płytowego i wydania w 1972 roku albumu zatytułowanego Motorcycle Mama. . Powstały album, wyprodukowany przez Pete'a Carra , był albumem koncepcyjnym z motywem motocyklowym . Okładki i rysunki wewnątrz okładki zostały narysowane przez Jacka Davisa i przedstawiają motocykle , głównie Harley-Davidson, z serią rysunków do każdego utworu na albumie. Piosenki w luźny sposób opowiadają historię włóczęgi na motocyklu, który najwyraźniej zarabia na życie, spotyka kobietę i osiedla się, by założyć rodzinę. Jednak najwyraźniej zachowuje niektóre ze swoich samolubnych leniwych zachowań, ponieważ ostatni rysunek pokazuje go leżącego na werandzie, podczas gdy jego żona wiesza pranie, a jego dziecko pracuje w ogrodzie. 

W 1972 roku singiel „Motorcycle Mama” zajął 12. miejsce na liście singli Billboard , a album zajął 38. miejsce i poprowadził ich do występów na American Bandstand oraz w Carnegie Hall . W Kanadzie singiel osiągnął 14. miejsce.  John D. Wyker i Sailcat wykonali zarówno „Motorcycle Mama”, jak i „Walking Together Backwards” na ich pierwszym występie telewizyjnym 26 sierpnia 1972 roku. Sailcat wyruszył w trasę promującą album i wydał jeszcze jeden   singiel „Baby Ruth”. Jednak wkrótce po wydaniu albumu zespół się rozpadł. (Album został oficjalnie ponownie wydany na CD w 2004 roku).
 

Lider Sailcat, Wyker, który był członkiem zespołu Rubber Band,  nagrał oryginalną wersję „ Let Love Come Between Us ” (późniejszy hit dla Jamesa i Bobby'ego Purify ), grał z wieloma wielkimi południowymi muzykami rockowymi, takimi jak między innymi Eddie Hinton , Dan Penn , Delaney Bramlett . Wyker pracował nad projektem charytatywnym o nazwie The Mighty Field of Vision Anthem , grupą zajmującą się zbieraniem funduszy dla muzyków, którzy przeżyli ciężkie czasy. Wyker zmarł w swoim domu 8 grudnia 2013 roku w wieku 68 lat.
Jeśli chodzi o Picketta, wydał później solowy album, Fancy Dancer , dla wytwórni Elektra w 1973 roku.

Na kompilacyjnym albumie Rubáiyát z 1990 roku piosenka „Motorcycle Mama” została wykonana przez zespół The Sugarcubes z udziałem Björk .

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Motorcycle Mama/Rainbow Road Sailcat06.1972-12[15]Elektra 45782[written by John Wyker][produced by Pete Carr]
She Showed Me/Sweet Little Jenny Sailcat04.1973-115[2]Elektra 45844[written by Court Pickett, Pete Carr][produced by Pete Carr]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Motorcycle Mama Sailcat08.1972-38[14]Elektra 75 029[produced by Pete Carr]

środa, 30 grudnia 2020

Brian McKnight

 Brian Kelly McKnight (urodzony 5 czerwca 1969r) to amerykański wokalista, autor tekstów, aktor, producent muzyczny i multiinstrumentalista. McKnight jest najbardziej znany ze swojego mocnego falsetu . Jego praca przyniosła mu 16 nominacji do nagrody Grammy, trzecie miejsce po Zubinie Mehcie i Snoop Doggu za rekord   nominacji do nagrody Grammy bez wygranej.

 Niezwykle ceniony i uznany wokalista, producent oraz tekściarz. McKnight to jeden z symboli muzyki r&b lat 90-tych, ale i w XX w. doskonale radzi sobie na muzycznej scenie, trzymając się nieco w cieniu młodszych i popularniejszych kolegów.
 

McKnight od najmłodszych lat wiązał swoją przyszłość z muzyką. Jako dziecko śpiewał w chórze gospel, którym dowodził jego dziadek. W liceum Brian powołał do życia swoją pierwszą grupę, wykorzystując ten okres również do nauki gry na instrumentach. Stał się w tym prawdziwym omnibusem, jako samouk nauczył się i z powodzeniem gra na pianinie, gitarze klasycznej i basowej, bębnach, perkusji, trąbce, tubie, rogu i puzonie.
 

W wieku osiemnastu lat McKnightowi udało się wywołać zainteresowanie Eda Eckstine’a z mercury records. Po kilku tygodniach negocjacji strony osiągnęły porozumienie i artysta podpisał umowę na trzy płyty. Zbiegło się to w czasie z dużymi sukcesami, jakie odnosiła formacja Take 6, w której jednym z wokalistów był starszy brat Briana - Claude. Pierwszym krążkiem artysty w profesjonalnej karierze okazał się zatytułowany po prostu Brian McKnight album wydany w listopadzie 1992 r. 

Dzieło było przyzwoitą porcją zmysłowego r&b, a za jego produkcję odpowiadał sam Brian oraz Brandon Barnes. Płyta nie sprzedała się co prawda w oszałamiającym nakładzie, ale przyniosła jeden ogromny hit, nagranie „One Last Cry”, które w 1993 r. dotarło do 8. pozycji na liście billboardu. W tym samym roku McKnight nagrał jeden ze swoich największych przebojów w karierze - wykonane w duecie z Vanessą Williams „Love Is”. Piosenka została wykorzystana w szalenie popularnym wówczas serialu „Beverly Hills 90210” i dotarła aż na 3. miejsce listy billboardu. Od tego czasu artysta z Buffalo był już uznanym wokalistą o dużej renomie.
 

McKnight podtrzymał tę pozycję dwoma kolejnymi krążkami wydanymi dla mercury. Na płycie I Remember You z 1995 r. znalazły się przeboje „Crazy Love” i „On the Down Love”. Z kolei wydany 23 września 1997 r. album Anytime jest do dziś jednym z największych komercyjnych osiągnięć artysty. Płyta sprzedała się w podwójnie platynowym nakładzie i była nominowana do Grammy. Spory wpływ na to miała producencka pomoc niezwykle rozchwytywanego i popularnego wówczas Puff Daddy’ego (dziś   Diddy), który wyprodukował hitowe nagranie „You Should Be Mine (Don’t Waste Your Time)” i zaaranżował McKnightowi opiekę ze strony duetu   The Trackmasters - mistrzów komercyjnego r&b i hip-hopu.
 

Anytime było ostatnią płytą nagraną przez muzyka dla mercury. W1998 r. podpisał on umowę z motown, gdzie zadebiutował świątecznym krążkiem Bethlehem z października 1998 r. Album nie miał wydźwięku komercyjnego, był on wyrazem fascynacji McKnighta muzyką gospel i oddaniem hołdu Bogu.
Kolejnym tradycyjnym już wydawnictwem artysty było Back at One z września 1999 r. Krążek utrzymany był w podobnym klimacie do Anytime i zupełnie nieoczekiwanie, wbrew opinii krytyków, którzy ocenili płytę dość średnio, stał się ogromnym sukcesem Briana. Materiał dotarł do szczytu BILLBOARDU i sprzedał się w ogólnej ilości ponad trzech milionów sztuk. Przyniósł też sobą trzy przeboje - „Back at One”, „6,8,12” i „Stay Or Let It Go”. Płytę i pochodzące z niej single nominowano aż do pięciu nagród Grammy, jednak McKnight musiał się obejść smakiem, ponieważ żadna statuetka nie trafiła w jego ręce. Na otarcie łez przypadły mu za to w udziale nagrody image award i American
 
Żaden z kolejnych krążków artysty nie powtórzył już sukcesu Back at One. Było to o tyle paradoksalne, że wszystkie wydane przez niego później płyty zostały wyżej ocenione przez prasę, zabrakło na nich za to hitów mogących w znaczny sposób wywindować ogólną sprzedaż.
Poza solowymi nagraniami Brian McKnight ma na koncie multum gościnnych występów, które zapisały się złotymi zgłoskami w historii muzyki r&b i czarnego popu. Fani szczególnie sobie cenili jego występy w nagraniach: „Never Again”   Justina Timberlake’a, „All the Way” Kenny’ego G i „Just the Two of Us” Willa Smitha. Artysta pojawił się też jako gość, tekściarz bądź producent na krążkach   Alicii Keys,   Marii Carey, Boyz II Men, Josha
Grobana
i   Mary J. Blige.
 

Artysta jest wyjątkowym pechowcem, jeśli chodzi o nagrody Grammy. Był jak dotąd aż 16-krotnie nominowany, ale ani razu jego nazwisko nie zostało wywołane podczas gali, gdy wyczytywano ostatecznych triumfatorów.
Muzyk obecnie mieszka w Los Angeles. Jest rozwiedzionym ojcem dwójki synów. Co ciekawe, w pewnym momencie swojej kariery, zmęczony nagrywaniem muzyki postanowił na pewien czas poświęcić się innej swojej pasji - koszykówce. McKnight grał w latach 2003-2005 jako rozgrywający klubu aba Ontario warriors, zyskując za swą dyspozycję bardzo przyzwoite oceny dziennikarzy sportowych.

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
The Way Love GoesBrian McKnight06.1992--Mercury 866782[written by Brian McKnight ,Brandon Barnes][produced by Brian McKnight ,Brandon Barnes][11[19].R&B Chart]
Goodbye My LoveBrian McKnight10.1992--Mercury 864492[46[9].R&B Chart]
Love IsVanessa Williams & Brian McKnight01.1993-3[28]Giant 18 630[written by Tonio K,Michael Caruso,John Keller][produced by Gerry Brown][55[15].R&B Chart]
One Last CryBrian McKnight06.1993-13[22]Mercury 862404[written by Brian McKnight ,Brandon Barnes,Melanie Barnes][produced by Brian McKnight ,Brandon Barnes][8[25].R&B Chart]
After the LoveBrian McKnight10.1993--Mercury 862710[written by Brian McKnight ,Brandon Barnes][39[20].R&B Chart]
Let It SnowBoyz II Men featuring Brian McKnight01.1994-32[7]Motown 2218[written by Wanya Morris, Brian McKnight][produced by Boyz II Men ,Brian McKnight][17[9].R&B Chart]
I'll Take HerIll Al Skratch featuring Brian McKnight09.1994-62[14]Mercury 856124[written by Alphonso "Al Skratch" Constant, Lorenzo "Big Ill" Grooms][produced by The LG Experience][16[20].R&B Chart]
Let It SnowBrian McKnight12.1994--Motown 2218[written by Wanya Morris, Brian McKnight][produced by Boyz II Men ,Brian McKnight][20[3].R&B Chart]
Crazy LoveBrian McKnight04.1995-45[20]Mercury 856730[written by Van Morrison][10[31].R&B Chart][piosenka z filmu "Jason Lyric"]
On the Down LowBrian McKnight08.1995--Mercury 852082[written by Brian McKnight ][12[21].R&B Chart]
Still in LoveBrian McKnight11.1995-103[15]Mercury 856896[written by Brian McKnight ,Brandon Barnes][produced by Brian McKnight ][24[20].R&B Chart]
Moody's Mood For LoveQuincy Jones feat. Brian McKnight,Rachelle Ferrell,Take 6 & James Moody08.1996--Qwest[71[2].R&B Chart]
Let It SnowBrian McKnight12.1996--Motown 2218[written by Wanya Morris, Brian McKnight][produced by Boyz II Men ,Brian McKnight][37[3].R&B Chart]
You Should Be Mine (Don't Waste Your Time) Brian McKnight featuring Kelly Price & Mase09.199736[2]17[20]Mercury 574760[written by Sean "Diddy" Combs, Ron "Amen-Ra" Lawrence, Brian McKnight, Mason Betha, Kelly Price, Stevie Jordan, James Brown][produced by Sean "Diddy" Combs, Ron "Amen-Ra" Lawrence, Stevie J][4[24].R&B Chart]
AnytimeBrian McKnight11.199748[2]6[40]Motown 860768[written by Brian McKnight ,Brandon Barnes][produced by Albert Castillo, Charles Chavez,Steve Chavez][1[4][43].R&B Chart]
Let It SnowBrian McKnight01.1998--Motown 2218[written by Wanya Morris, Brian McKnight][produced by Boyz II Men ,Brian McKnight][38[2].R&B Chart]
The Only One for MeBrian McKnight06.1998-60[14]Mercury 860768[written by Brian McKnight ][12[18].R&B Chart]
Hold MeBrian McKnight featuring Tone & Kobe Bryant12.1998-35[12]Motown 860885[written by Brian McKnight , Jean-Claude Olivier, Jerry Barnes,Katreese Barnes][produced by Brian McKnight ][12[18].R&B Chart]
Let It SnowBrian McKnight12.1998--Motown 2218[written by Wanya Morris, Brian McKnight][produced by Boyz II Men ,Brian McKnight][35[3].R&B Chart]
Back at OneBrian McKnight08.1999-2[37]Motown 156501[gold-US][written by Brian McKnight ,Brandon Barnes][produced by Brian McKnight ,Brandon Barnes][7[32].R&B Chart]
Stay or Let It GoBrian McKnight02.2000-76[8]Motown 156248[written by LaShawn Daniels, Fred Jerkins III, Rodney Jerkins, Harvey Mason Jr. & Brian McKnight][produced by Fred Jerkins III, Rodney "Darkchild" Jerkins][26[20].R&B Chart]
6, 8, 12Brian McKnight05.2000-108[10]Motown 158125[written by Brian McKnight ,Brandon Barnes][48[13].R&B Chart]
Coming Back HomeBeBe featuring Brian McKnight & Joe08.2000--Motown 158490[produced by Allstar][61[18].R&B Chart]
WinBrian McKnight01.2001-125[1]Motown 158549[written by Brian McKnight ,Brandon Barnes][produced by Brian McKnight][51[15].R&B Chart][piosenka z filmu "Men Of Honor"]
Love of My LifeBrian McKnight09.2001-51[20]Motown[written by Brian McKnight ][produced by Brian McKnight][11[28].R&B Chart]
StillBrian McKnight01.2002-115[6]album cut[written by Brian McKnight ,Brandon Barnes]
What's It Gonna BeBrian McKnight featuring Jermaine Dupri06.1992--Mercury 866782[written by Brian McKnight ,Brandon Barnes][produced by Brian McKnight ,Brandon Barnes][11[19].R&B Chart]
Tell Me The Way Love GoesBrian McKnight featuring Jermaine Dupri04.2002-91[5]Motown 015880[written by Brandon Barnes, Brian McKnight, Grover Washington, Jr.][produced by Jermaine Dupri][48[10].R&B Chart]
Shoulda, Woulda, CouldaBrian McKnight04.2003-106[7]Motown[written by Brian McKnight , Harvey Mason Jr., Damon Thomas, Eric Dawkins & Tony Dixon][35[20].R&B Chart]
Hold Back The Night (The Joey Negro Remixes)K.W.S. Featuring Trammps12.199230[7]-Network NWKDJ 65 [UK][written by Baker, Harris, Felder, Young ]
What We Do HereBrian McKnight10.2004-112[9]Motown[written by Brian McKnight ][35[24].R&B Chart]
Everytime You Go AwayBrian McKnight04.2005-111[9]Motown[written by Brian McKnight ][produced by Brian McKnight ][36[22].R&B Chart]
To YouEarth, Wind & Fire featuring Brian McKnight01.2006--Sanctuary[71[11].R&B Chart]
Find Myself in YouBrian McKnight08.2006-109[15]Motown[written by Brian McKnight ][produced by DelValle, Joselito; McKnight, Brian][27[54].R&B Chart]
Used to Be My GirlBrian McKnight12.2006-114[2]Warner[written by Tim Kelley,Bob Robinson,Brian McKnight][produced by Tim & Bob][25[23].R&B Chart]
What's My NameBrian McKnight03.2007--Warner[written by Brian McKnight ][33[20].R&B Chart]
The Christmas SongBrian McKnight12.2008--Razor & Tie[written by Robert Wells, Mel Tormé][57[4].R&B Chart]
What I've Been Waiting ForBrian McKnight09.2009--Hard Work[written by Brian McKnight ][28[20].R&B Chart]
Just a Little BitBrian McKnight03.2010--Hard Work[written by Brian McKnight ][85[5].R&B Chart]
Fall 5.0Brian McKnight08.2011---[54[18].R&B Chart]
TemptationBrian McKnight Featuring Brian McKnight Jr.09.2011---[86[3].R&B Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Brian McKnightBrian McKnight09.1992-58[37]Mercury 848605[platinum-US][produced by Brian McKnight, Brandon Barnes]
I Remember YouBrian McKnight08.1995-22[27]Mercury 528280[gold-US][produced by Brian McKnight]
AnytimeBrian McKnight10.199748[2]13[62]Mercury 536215[2x-platinum-US][produced by Bruce Carbone,Herb Trawick,Brian McKnight,Peter Black,Sean Combs,Charles Farrar,The Hitmen,Ron "Amen-Ra" Lawrence,Stevie J.,Anthony Nance,Troy Taylor,Trackmasters,Keith Thomas]
BethlehemBrian McKnight12.1998-95[6]Motown 530944[produced by Bruce Carbone,Herb Trawick,Brian McKnight,Bill Meyers,Wanya Morris]
Back at OneBrian McKnight10.1999-7[52]Motown 153708[3x-platinum-US][produced by Bruce Carbon,Herb Trawick,Kedar Massenburg,Damien Smith,Brian McKnight,Fred Jerkins III,Rodney Jerkins,Anthony Nance]
SuperheroBrian McKnight09.2001-7[28]Motown 014743[gold-US][produced by Bruce Carbon,Herb Trawick,Kedar Massenburg,Damien Smith,Battlecat,Brian McKnight,Bill Meyers,Anthony Nance,Steve Thompson,Lavel "City Spud" Webb]
From There to Here: 1989–2002Brian McKnight11.2002-62[4]Motown 066114[produced by Brian McKnight]
U TurnBrian McKnight04.2003-7[15]Motown 067315[gold-US][produced by Bruce Carbone,Kedar Massenburg,Joint Custody,Brian McKnight,Rockwilder,The Underdogs]
GeminiBrian McKnight02.2005-4[15]Motown 003317[produced by Bruce Carbone,Silas White,Brandon Barnes,Nikki Holliwood,Karma Productions,Brian McKnight,Poke & Tone,andy "Sanman" Ruiz]
TenBrian McKnight12.2006-32[13] Warner Bros. 44468[produced by Silas White,Bryan-Michael Cox,Brian McKnight,Tim & Bob,WyldCard]
I'll Be Home for ChristmasBrian McKnight12.2008-109[5]Razor & Tie 7930183011[produced by Silas White,Brian McKnight]
Evolution of a ManBrian McKnight11.2009-20[3] E1 Entertainment 5122[produced by Silas White,Brian McKnight]
Just MeBrian McKnight07.2011-39[3]eOne 5162[produced by Brian McKnight]
More Than WordsBrian McKnight04.2013-64[1] eOne 2475[produced by Brian McKnight]

wtorek, 29 grudnia 2020

Maysa

 Maysa Leak (ur. 17 sierpnia 1966r) to amerykańska piosenkarka jazzowa lepiej znana pod pseudonimem Maysa. Wielbicielom smooth jazzu znana jest zarówno z pracy solowej, jak i z brytyjskiego zespołu Incognito.

  Doskonała wokalistka soulowo-jazzowa, której kariera kojarzona jest przede wszystkim z długim okresem współpracy z brytyjską legendą acid-jazzu i soulu, formacją Incognito.
Leak urodziła się i wychowała w Baltimore. Miłością do muzyki zapałała po obejrzeniu z rodzicami znanego musicalu „Purlie”. Wówczas zdecydowała, że chce być piosenkarką, co przyczyniło się do powzięcia konkretnych kroków w procesie edukacji. Maysa ukończyła prestiżową uczelnię Morgan state university na wydziale śpiewu klasycznego, będąc zarazem członkinią znanego na całe Stany Zjednoczone chóru uniwersyteckiego. W międzyczasie zajęła drugie miejsce w jazzowym konkursie im. Billie Holiday, czym zwróciła na siebie uwagę   Steviego Wondera i jego formacji Wonderlove

Dostała nawet propozycję angażu, jednak dla Maysy priorytetem była nauka, stąd negatywna odpowiedź, ale zarazem obietnica, że jak tylko dostanie dyplom, natychmiast dołączy do Wonderlove. Tak też się stało, po ukończeniu szkoły Maysa wyjechała do Kalifornii i pomogła formacji Wondera w nagraniach utworów do filmu „Malaria” (oryg. „Jungle Fever”, reż. Spike Lee, 1991, USA). By móc się utrzymać, nagrywała także dżingle do reklam i pracowała w lokalnych sklepach z płytami.Przełom nastąpił, gdy w 1991 r. producent Steve Harvey zapoznał Leak z założycielem i liderem formacji Incognito - Jean-Paulem „Bluey” Maunickiem. Ten zachwycił się talentem wokalistki i natychmiast zaprosił ją do Londynu na nagrania. Przez kolejnych kilka lat artystka mieszkała w stolicy Wielkiej Brytanii, nagrywając i koncertując w ramach Incognito.
 

W 1994 r. piosenkarka powróciła do Baltimore, a rok później ukazał się jej pierwszy solowy album - Maysa. Od tego czasu nagrała sześć bardzo dobrze przyjętych przez krytyków i fanów krążków z pogranicza soulu i jazzu.
Jej płyty nigdy nie były nachalnie promowane, artystka wychodzi bowiem z założenia, iż dobra muzyka zawsze się obroni i znajdzie swoich odbiorców, zaś cała machina przemysłowo-komercyjna jest wrogiem prawdziwej sztuki. Takie podejście przeszkodziło Leak w zrobieniu kariery proporcjonalnej do skali talentu. Maysa jest matką synka o imieniu Jazz.

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
What About Our Love?Maysa09.199590[1]-Blue Thumb 3061[written by Byron Stingily, Phillip Temple, Rex Rideout][produced by Ray Hayden][51[13].R&B Chart]
SexyMaysa02.1996--Blue Thumb 3071[produced by Mtume][83[9].R&B Chart]

Curtis Mayfield

Jeden z najważniejszych muzyków soul i funk lat 60. i 70-tych. Mayfield był wielce utalentowanym multiinstrumentalistą, od początku do końca zaangażowanym w proces powstawania swojej twórczości, począwszy od komponowania, przez pisanie tekstów, aranżowanie, na nadzorowaniu miksowania dźwięku skończywszy. Artysta ten być może nie zdobył tak szerokiej sławy i uznania, jak współcześni
mu   Marvin Gaye czy   James Brown, ale wśród znawców soulu uznawany jest za kluczowego reprezentanta tego gatunku.

 W najlepszym okresie kariery, Mayfield był jednym z orędowników równouprawnienia czarnych Amerykanów. Słowem i muzyką walczył o jedność i godność, co w połączeniu z oryginalnością jego twórczości dało mu status ikony czarnych brzmień. Doskonały wokalista i gitarzysta, a do tego bezkompromisowy głos ludu - w latach 60-tych, razem z wokalną grupą The Impressions, wydał jedne z najpiękniejszych soulowych nagrań tamtej dekady. W latach 70-tych, już jako artysta solowy, był jednym z pierwszych, którzy otwarcie poruszali trudne społeczne kwestie. Curtis Mayfield potrafił znaleźć idealną równowagę pomiędzy oddaniem się muzyce i pracy na rzecz poprawy stanu amerykańskiego społeczeństwa. Znajdował czas, by tworzyć niezapomniane utwory zarówno dla siebie, jak i dla wielu innych artystów, tworząc brzmienie nazywane „chicagowskim soulem”.
 

Już w liceum Curtis Mayfield postanowił profesjonalnie zająć się muzyką. W 1956 r. porzucił szkołę i zaczął komponować materiał dla lokalnego zespołu The Roosters. Po dwóch latach grupa zmieniła nazwę na The Impressions. Pierwszy duży przebój przyszedł w 1958 r. - „For Your Precious Love” bardzo spodobało się publiczności r&b. Po drobnych przetasowaniach składu Mayfield objął obowiązki głównego kompozytora i pierwszego wokalisty grupy. W 1961 r. do pierwszej dwudziestki najpopularniejszych singli w Stanach Zjednoczonych trafiła piosenka „Gypsy Woman”, która była w całości dziełem Mayfielda. Zespół dynamicznie się rozwijał, w czym największe zasługi miał właśnie Curtis. Dzięki niemu, w połowie lat 60-tych, The Impressions regularnie trafiali na listy przebojów. 

Stała za tym doskonała produkcja muzyczna jego autorstwa - podszyty muzyką gospel soul, idealne wokalne harmonie, wpływy brzmień latynoskich uwypuklone jego perfekcyjną i szalenie oryginalną grą na gitarze, a do tego superpunktualna sekcja dęta. W latach 60-tych The Impressions aż czternaście razy gościli w pierwszej czterdziestce najpopularniejszych singli w USA. W tym czasie Mayfield napisał jedne ze sztandarowych utworów czarnej muzyki, jak „We’re a Winner”, „Keep on Pushin”’ czy „People Get Ready”, stając się ulubionym artystą Martina Luthera Kinga Jr.-a. Równolegle z pracą w The Impressions, artysta komponował dla innych wykonawców, skupionych w wytwórni okeh, m.in. dla Waltera Jacksona i Gene’a Chandlera.
 

W 1970 r. Mayfield zdecydował się opuścić The Impressions i rozpoczął karierę jako artysta solowy w ramach utworzonej przez siebie wytwórni curtom records. Nie rozstał się jednak z zespołem definitywnie, ale wcielił go do swojego wydawnictwa. W latach 70-tych Curtis Mayfield z jednej strony skupiony był na karierze solowej, ale podobnie jak wcześniej w okeh records, zajmował się również komponowaniem dla innych artystów. Dla curtom nagrywali m.in. The Staple Singers i Baby Tfuey & The Babysitters - w tym drugim udzielała się Chaka Khan. Jako niezależny twórca, pracujący na własne nazwisko, Mayfield jeszcze bardziej skręcił w kierunku społecznego komentarza, który w piosenkach The Impressions był mniej jednoznaczny. Jeden z jego pierwszych solowych singli, zatytułowany „(Don’t Worry) If There’s a Hell Below, We’re All Gonna Go” bez ogródek opisywał życie w murzyńskich gettach USA, w których narkotyki i przemoc były na porządku dziennym.
 

W1972 r. Mayfieldowi udało się przebić do mainstreamu dzięki ścieżce dźwiękowej do filmu Gordona Parksa z gatunku blaxploitation, zatytułowanej Superfly i pierwszemu singlowi „Freddie’s Dead”. Artysta z gracją rozwinął poruszane już wcześniej przez siebie tematy niesprawiedliwości społecznej i tragicznej sytuacji biednych, czarnych Amerykanów. Nigdy wcześniej ani on, ani nikt inny, nie mówił jednak o tym w sposób tak finezyjny i przejmujący. Delikatne a jednocześnie motoryczne aranżacje, które znalazły się na Superfly, stanowiły doskonały kontrapunkt dla tematycznej ciężkości filmu i albumu. Podobnie jak słodki falset Mayfielda i wyszukane melodie, które swoją lekkością mitologizowały codzienną gehennę większości Afroamerykanów. 

Sukces Superjly przyniósł artyście kolejne propozycje komponowania na potrzeby filmu, co ten z powodzeniem zaczął robić. W 1976 r. powodzeniem cieszyła się ścieżka dźwiękowa do obrazu „Sparkle”, w której materiał napisany przez Mayfielda śpiewała Aretha Franklin. Jednocześnie Superfly postawiło poprzeczkę bardzo wysoko, a artyście trudno było do niej dorównać kolejnymi nagraniami. Jego single w drugiej połowie lat 70-tych pozostawiały słuchaczy raczej obojętnymi, nie licząc sporadycznych, drobnych przebojów, jak np. „So in Love”. W latach 80-tych Mayfield był już tylko przyblakłą gwiazdą, od której krytycy oczekiwali wielkich dzieł, on jednak nie był w stanie ich stworzyć.
 

W sierpniu 1990 r. podczas koncertu w Nowym Jorku wydarzył się wypadek, który skutecznie zakończył wszelkie nadzieje na comeback Curtisa Mayfielda - na artystę spadła część oświetlenia sceny. W wyniki wypadku został on sparaliżowany od szyi w dół. Już przykuty do łóżka, z pomocą innych muzyków nagrał album New World Order w 1995 r., który krytyków nie zachwycił, chociaż podkreślano wielką pasję, dzięki której Mayfieldowi w ogóle udało się tę płytę stworzyć. W marcu 1999 r. artysta został przyjęty do rock and roll hall of  FAME, ale ze względów zdrowotnych nie wziął udziału w ceremonii. Zmarł kilka miesięcy później.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
(Don't Worry) If There's a Hell Below We're All Going to Go / The Makings of YouCurtis Mayfield11.1970-29[12]Curtom 1955[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield,Bill Inglot][3[13].R&B; Chart]
Move on up/Give it up/Beautiful brother of mineCurtis Mayfield07.197112[10]-Buddah 2011 081 [UK][written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield,Bill Inglot]
Get down/We' re a winnerCurtis Mayfield11.1971-69[7]Curtom 1966[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][13[9].R&B; Chart]
We got to have peace/We' re a winnerCurtis Mayfield02.1972-115[3]Curtom 1968[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][32[5].R&B; Chart]
Beautiful Brother of Mine / Love to Keep You in My MindCurtis Mayfield05.1972--Curtom 1972[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][45[2].R&B; Chart]
Freddie' s dead [Theme from "Superfly"]/UndergroundCurtis Mayfield08.1972-4[16]Curtom 1975[gold][written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][2[17].R&B; Chart]
Superfly /UndergroundCurtis Mayfield11.1972-8[15]Curtom 1978[gold-US][written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][5[15].R&B; Chart]
Future shock/The other side of townCurtis Mayfield07.1973-39[10]Curtom 1987[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][11[11].R&B; Chart]
If i were only a child again/ThinkCurtis Mayfield10.1973-71[4]Curtom 1991[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][22[11].R&B; Chart]
Can' t say nothing/Future shockCurtis Mayfield12.1973-88[5]Curtom 1993[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][16[12].R&B; Chart]
Kung fu/Right on for the darknessCurtis Mayfield06.1974-40[13]Curtom 1999[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][3[16].R&B; Chart]
Sweet Exorcist / SufferCurtis Mayfield10.1974--Curtom 2005[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][32[8].R&B; Chart]
Mother' s son/Love me right in the pocketCurtis Mayfield03.1975--Curtom 2006[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][15[11].R&B; Chart]
So in love/Hard timesCurtis Mayfield09.1975-67[7]Curtom 0105[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][9[18].R&B; Chart]
Only You Babe / Love to the PeopleCurtis Mayfield08.1976--Curtom 0118[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][8[13].R&B; Chart]
Party night/P.S. I love youCurtis Mayfield09.1976--Curtom 0122[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][39[11].R&B; Chart]
Show me love/Just want to be with youCurtis Mayfield04.1977--Curtom 0125[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][41[9].R&B; Chart]
Do do wap is strong in here/Need someone to loveCurtis Mayfield10.1977--Curtom 0131[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][29[16].R&B; Chart]
You are,you are/Get a little bitCurtis Mayfield07.1978--Curtom 0135[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][34[12].R&B; Chart]
Do it all night/Party partyCurtis Mayfield09.1978--Curtom 0141[written by Curtis Mayfield,Gil Askey][produced by Curtis Mayfield][96[3].R&B; Chart]
No goodbyes/Party partyCurtis Mayfield12.197865[3]-Atlantic LV 1[written by Curtis Mayfield,Gil Askey][produced by Curtis Mayfield]
This year/[instr]Curtis Mayfield03.1979--RSO/Curtom 919[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][40[8].R&B; Chart]
Between you baby and me/You' re so good to meCurtis Mayfield & Linda Clifford08.1979--RSO/Curtom 941[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][14[18].R&B; Chart;B:46[9].R&B; Chart]
Love's Sweet Sensation Curtis Mayfield & Linda Clifford05.1980--RSO/Curtom 1029[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][34[11].R&B; Chart]
Love me ,love me now/It' s alrightCurtis Mayfield.1980--RSO/Curtom 1036[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield,Gil Askey][48[9].R&B; Chart]
Tripping out/Never stop lovingCurtis Mayfield09.1980--RSO/Curtom 1046[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][46[10].R&B; Chart]
She don' t let nobody [But me]/You get all my loveCurtis Mayfield09.1981-103[2]Boardwalk 122[written by Curtis Mayfield,Dino Fekaris][produced by Curtis Mayfield,Dino Fekaris][15[15].R&B; Chart]
Toot an' Toot an' Toot / She Don't Let Nobody (But Me)Curtis Mayfield12.1981--Boardwalk 132[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield,Dino Fekaris][22[13].R&B; Chart]
Hey baby[Give it all to me]/Summer hotCurtis Mayfield10.1982--Boardwalk 155[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][68[8].R&B; Chart]
Baby it' s you/Breakin' in a streetsCurtis Mayfield09.1985--CRC 001[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][69[9].R&B; Chart]
[Celebrate] The day after youBlow Monkeys with Curtis Mayfield05.198752[2]-RCA MONKT 6 [UK][Written-By - Dr. Robert][Producer - Michael Baker ]
Superfly 1990Curtis Mayfield & Ice-T09.199048[3]-Capitol CL 586 [UK]
New World OrderCurtis Mayfield09.1996--Warner 17 568[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][49[20].R&B; Chart]
No One Knows About A Good Thing (You Don't Have To Cry)/We people who are darker than blueCurtis Mayfield03.1997--Warner 17 406[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][61[12].R&B; Chart]
Back to Living AgainCurtis Mayfield08.1997--Warner 17 324[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][88[2].R&B; Chart]
AstoundedBran Van 3000 feat. Curtis Mayfield06.200140[2]-EMI 89 7554 2 [UK][written by Curtis Mayfield, James Di Salvio, Gary McKenzie, Dominique Grand, Sylvain Grand][produced by Ric Ocasek, James Di Salvio, The Brothers Grand]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
CurtisCurtis Mayfield10.1970-19[49]Curtom 8005[gold-US][produced by Curtis Mayfield]
Curtis/Live!Curtis Mayfield05.1971-21[38]Curtom 8008[produced by Curtis Mayfield]
RootsCurtis Mayfield11.1971-40[19]Curtom 8009[produced by Curtis Mayfield]
SuperflyCurtis Mayfield08.197226[2]1[4][46]Curtom 8014[gold-US][produced by Curtis Mayfield]
Curtis Mayfield/His early years with The ImpressionsCurtis Mayfield03.1973-180[6]ABC 780
Back to the worldCurtis Mayfield06.1973-16[26]Curtom 8015[gold-US][produced by Curtis Mayfield]
Curtis in ChicagoCurtis Mayfield11.1973-135[10]Curtom 8018[produced by Rich Tufo, Roger Anfinsen]
Sweet exorcistCurtis Mayfield05.1974-39[22]Curtom 8601[produced by Curtis Mayfield]
Got to find a wayCurtis Mayfield11.1974-76[7]Curtom 8604[produced by Curtis Mayfield]
There' s no place like America TodayCurtis Mayfield06.1975-120[11]Curtom 5001[produced by Curtis Mayfield]
Give ,get,take and haveCurtis Mayfield07.1976-171[8]Curtom 5007[produced by Curtis Mayfield]
Never say you can' t surviveCurtis Mayfield03.1977-173[3]Curtom 5013[produced by Curtis Mayfield]
HeartbeatCurtis Mayfield08.1979-42[16]RSO 3053[produced by Curtis Mayfield, Bunny Sigler, Norman Harris, Ronald Tyson]
The right combinationLinda Clifford/Curtis Mayfield07.1980-180[4]RSO 3084[produced by Curtis Mayfield, Gil Askey]
Something to believe inCurtis Mayfield07.1980-128[10]RSO 3077[produced by Curtis Mayfield, Gil Askey, Keni Burke]
New world orderCurtis Mayfield10.199644[2]137[18]Warner 46 348[produced by Curtis Mayfield, Brian Fleming, Carlos Glover, Narada Michael Walden, James Fischer]

Martha Davis

 Martha Emily Davis (ur. 19 stycznia 1951r), amerykańska wokalistka rock and new wave   z Berkeley w Kalifornii . Jest najbardziej znana jako wokalistka zespołu The Motels , ale nagrała również kilka solowych albumów, napisała wiele piosenek do filmów, była w telewizji i pracowała na scenie z Teatro ZinZanni .

 

Martha Emily Davis urodziła się 19 stycznia 1951r roku w Berkeley w Kalifornii . Była drugim dzieckiem, ponieważ jej rodzice adoptowali starszą siostrę Janet.  Ojciec Davis był administratorem na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, a jej matka pracowała jako nauczycielka w przedszkolu w Berkeley. Dorastając w konserwatywnym i artystycznym domu, Davis zaczęła brać lekcje gry na gitarze i baletu w wieku 8 lat. Davis opowiadała, że ​​jej miłość do muzyki pochodzi nie tylko od jej rodziców, ale także od opiekunki (studentki prawa ), która ostatecznie została uznanym sędzią: Thelton  Henderson  . 

W wieku 15 lat, gdy dowiedziała się, że jest w ciąży, Davis zrezygnowała z pierwszej klasy liceum. Pośpiesznie zawarła małżeństwo z ojcem dziecka Ronnie Paschellem, 17-latkiem, z którym spotykała się od 12 roku życia.  Paschell zapisał się do Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych wkrótce po zaślubinach.   Młoda para następnie rozpoczęła nowe życie w bazie lotniczej w Tampa na Florydzie.

Pomimo posiadania drugiego dziecka z Paschellem, małżeństwo było burzliwe. Davis później ujawniła, że słowa „Słyszałem, jak mówił / Słyszałem, jak mówił / Nie zamierzał cię zabić / Po prostu miał zamiar spieprzyć twoją śliczną twarz” z piosenki „Celia” były inspirowane czymś, co   Paschell powiedział jej podczas ich małżeństwa. Kiedy Paschell został wezwany do służby w Wietnamie, Davis napisała do niego list stwierdzający, że zamierza wrócić do Berkeley, po czym para rozwiodła się w 1970 roku. Po powrocie do Berkeley w 1968 roku, 17-letnia obecnie Davis stwierdziła, że jej rodzinne miasto zmieniło się, gdy kontrkultura była w pełnym rozkwicie. W tym też czasie Davis starała się zdobyć maturę. Często musiała zabierać ze sobą córki, kiedy chodziła na zajęcia. 

W wieku 19 lat matka Davisa (rozwiedziona z ojcem Davis ) popełniła samobójstwo. Po śmierci matki ojciec Davis  zachęcał córkę do nauki w szkole zawodowej. Jednak po odkryciu pamiętnika swojej zmarłej matki Davis dowiedziała się, że jej matka - studentka angielskiego na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, która kiedyś należała do Phi Beta Kappa - chciała zostać autorką, ale zrezygnowała z marzeń, aby wypełnić swoją domową rolę. Davis wysunęła teorię, że „Moja matka została żoną, którą chciałby mój ojciec… To była brutalna i samotna lekcja, kiedy umarła, ale nauczyłem się od niej, żeby się nie poddawać”. Davis kupiła dom, korzystając ze spadku pozostawionego przez matkę i  żyła jako samotna matka z zasiłku. W tym czasie Davis zwróciła się w stronę kariery muzycznej. 
 

W 1971 roku, wciąż mieszkając w Berkeley, Davis dołączyła do The Warfield Foxes .  Chociaż Davis została uznana za założyciela, została zaproszona do śpiewania dla zespołu przez swoją przyjaciółkę Lisę Brenneis.  Jako samotna matka Davis często zabierała ze sobą córki na próby. W 1973 roku ojciec Davis  zmarł z powodu choroby. 

W 1975 roku Davis musiała opuścić swoją rodzinę i dom w Berkeley, aby The Warfield Foxes mogli spróbować rozpocząć swoją muzyczną karierę w Los Angeles. Nazwa grupy powoli przekształciła się w The Motels po zainspirowaniu się zajazdami motorowymi, które mijali wzdłuż Santa Monica Boulevard.Jednak zespół odniósł mieszany sukces, ponieważ warunkiem wstępnym było przynależność zespołu do wytwórni, aby móc występować w lokalach muzycznych.   Zespół rezydował w Echo Park , a Davis rozpoczęła swój pierwszy znaczący romans od czasu jej małżeństwa z kolegą z zespołu, Deanem Chamberlainem (gitarzysta). Ich związek rozpadł się w 1977 roku, kiedy Chamberlain opuścił Motels, a Davis wykorzystała zerwanie jako inspirację dla swojej piosenki „Total Control”


Po zmianie członków zespołu w 1978 roku, w składzie znaleźli się Davis (wokal prowadzący, gitara), Jeff Jourard (gitarzysta), Marty Jourard (klawisze; saksofon), Michael Goodroe (bas) i Brian Glascock (perkusja). 12 maja 1979 roku The Motels podpisali kontrakt z Capitol Records , a pierwszy album grupy Motels (1979; wyprodukowany przez Johna Cartera) został wydany jesienią tego samego roku

Lata 80-te były przełomowe nie tylko dla rosnącego sukcesu muzycznego Davis, ale także dla jej kryzysu zdrowotnego.  Walczyła z rakiem piersi w 1984 roku i została z tego powodu leczona chirurgicznie. Davis przekształciła grupę w zespół nowej fali lat 80-tych, który stworzył pięć albumów wyprodukowanych przez Capitol Records.

Drugi album Motels Careful (1980), również wyprodukowany przez Cartera, został wydany 15 czerwca 1980 roku.Pod koniec 1981 roku, gitarzysta Tim McGovern (który zastąpił Jeffa Jourarda) ostatecznie odszedł,po czteroletnim romantycznym związku z Davis  zakończył się zaciekłą walką o władzę z jego strony.  Motels zatrudnił następnie producenta Val Garay'a jako menadżera grupy, który zajmował się również produkcją trzeciego albumu zespołu All Four One . All Four One został wydany 6 kwietnia 1982 roku. Albumy zespołu Little Robbers i Shock (wyprodukowane przez Richie Zito) zostały wydane odpowiednio w 1983 i 1985 roku. Davis związała się romantycznie z gitarzystą zespołu, Kevinem McCormackiem, z którym była współautorką piosenki The Motels „Isle of You”.

Mniej więcej w tym czasie Davis stwierdziła w wywiadach, że często inwestowała własne pieniądze w zespół. Jednak, chociaż The Motels łączyła rodzinna więź, Davis skrupulatnie zdecydował się zwolnić wszystkich członków zespołu.Album Policy z 1987 roku (który miał być kolejnym albumem The Motels ) stał się pierwszym solowym albumem Davis.  Polityka nie została dobrze przyjęta, a Davis stwierdziła później, że piosenki z albumu (z których jedna została napisana przez Diane Warren ) nie pasowały do ​​jej stylu.

Do 1989 roku Davis poprosiła o zwolnienie z kontraktu z Capitol Records . Podczas gdy Davis częściowo zrezygnowała z późniejszej produkcji muzyki, nadal miała niewielką rolę w filmie 

Wczesne lata 90-te oznaczały koniec zaangażowania Davis z saksofonistą, z którym była związana podczas tworzenia jej albumu Policy . Od strony muzycznej Davis została poproszona o stworzenie muzyki do kilku filmów, w tym Madhouse (1990) i Miracle Beach (1992).  Oprócz współpracy z artystami takimi jak Clarence Clemons , Charlie Sexton i Kenny G , Davis grała również sporadycznie, prezentując swój oryginalny materiał.  Pod koniec dekady Davis ponownie regularnie pisała piosenki, a nawet stworzyła nowe wcielenie The Motels .

W 2001 roku nowy skład Davis  i The Motels pojawił się w programie telewizyjnym Hit Me, Baby, One More Time . Swój pierwszy solowy album od siedemnastu lat zatytułowała So The Story Goes, a w 2005 roku dołączyła do Teatro ZinZanni na dwumiesięczny występ w Seattle.   Napisała muzykę i pomogła stworzyć album do tego programu.   W 2007 roku Davis i zespół pojawili się w australijskiej serii koncertów Countdown Spectacular 2 .m W następnym roku Davis wydała Beautiful Life (2008) i jej solowy album (który ukazał się w czasie, gdy Davis przechodziła kolejny rozwód) dotyczył śmierci i spuścizny jej matki. Wydała dwa inne albumy z The Motels , a  w 2010 roku Davis stworzyła swój pierwszy album dla dzieci zatytułowany Red Frog Presents 16 Songs For Parents and Children .  W 2018 roku Davis wydała album The Last Few Beautiful Days .
 
Wśród dzieci Davisa są córki Maria i Patricia. W 1982 roku Davis adoptowała syna Phila od swojej siostry Janet.  Jej najstarsza córka Maria zmarła w 2016 roku po walce z uzależnieniem od opioidów. Śmierć Marii zainspirowała wiele piosenek z albumu The Last Few Beautiful Days . Davis kontynuuje trasę koncertową i mieszka na 72-akrowym ranczo (które podwoiło się jako studio nagraniowe dla niej) niedaleko Portland, otoczone wieloma jej zwierzętami.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Don't Tell Me The Time/LustMartha Davis11.1987-80[8]Capitol 44057[written by Martha Davis][produced by Richie Zito]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
PolicyMartha Davis11.1987-127[13]Capitol 48 054[produced by Richie Zito]

poniedziałek, 28 grudnia 2020

Billy Davis Jr.

Billy Davis Jr. (ur. 26 czerwca 1938r w St. Louis w stanie Missouri )  to amerykański muzyk , najbardziej znany jako członek 5th Dimension . Wraz ze swoją żoną Marilyn McCoo , w latach 1976 i 1977, nagrywał płyty z „I Hope We Get to Love in Time”, „ Your Love ” i „ You Don't Have to Be a Star (To Be in My Show) ”. Davis i McCoo byli małżeństwem w 1969 roku stali się oni pierwszą afro-amerykańską parą małżeńską w serialu telewizyjnym , The Marilyn McCoo & Billy Davis Jr. Show, w CBS latem 1977 roku,w tym samym roku „You Don't Have to Be a Star (To Be in My Show)” zdobył nagrodę Grammy .


Davis dołączył do 5th Dimension , zwanego wówczas Versatiles , w 1966 roku. Pierwszym wielkim hitem grupy był utwór „ Up, Up and Away ” z 1967 roku , napisany przez Jimmy'ego Webba . Piosenka zdobyła cztery nagrody Grammy w 1968 roku i była tytułem   pierwszego   LP 5th Dimension. Rok później grupa nagrała piosenkę „ Stoned Soul Picnic ”. Składanka „ Aquarius / Let the Sunshine In ” (z musicalu Hair ) osiągnęła pierwsze miejsce na liście Billboard Hot 100 w USA od kwietnia do maja 1969 roku i zdobyła nagrodę Grammy w kategorii Record of the Year . Nagranie grupy „ Wedding Bell Blues" znalazło się na szczycie listy US Hot 100 w listopadzie 1969r. Davis śpiewał główną partię męską w singlach grupy " Worst That Could Happen "," A Change Is Gonna Come / People Got To Be Free " i " I'll Be Lovin 'You Forever " ”.

W 1975 roku Davis i McCoo opuścili 5th Dimension i zaczęli występować jako duet. Podpisując kontrakt z ABC Records, nagrali swój debiutancki album z 1976 roku, I Hope We Get to Love in Time . Pierwszym singlem był utwór tytułowy, który okazał się umiarkowanym hitem. Ich następca, „You Don't Have to Be a Star (To Be in My Show)”, był jeszcze większym hitem, osiągając pierwsze miejsce na liście Billboard Hot 100 w USA w styczniu 1977 roku. Davis i McCoo otrzymali złoty singiel. oraz złoty album, a także nagrodę Grammy za najlepszy występ R&B duetu lub grupy z wokalem. Zostali pierwszym czarnym amerykańskim małżeństwem, które prowadziło program telewizyjny The Marilyn McCoo & Billy Davis Jr. Show, w CBS latem 1977r. Wydali jeszcze jeden album w ABC w 1978, wyprodukowany przez Franka Wilsona i zawierający balladę „My Reason To Be”. Para podpisała kontrakt z CBS Records w następnym roku i wydała swój ostatni album jako duet w październiku 2008 roku, kiedy to wydali The Many Faces of Love , zbiór przebojów z lat 60. i 70-tych.

Album Marilyn and Billy zawiera piosenkę „ Saving All My Love for You ”, która później stała się hitem numer jeden Whitney Houston . Zawierał również dyskotekowy singiel „Shine On Silver Moon”. Para zdecydowała się na karierę zawodową na początku lat 80-tych.

W 1982 roku Davis nagrał album gospel, Let Me Have A Dream , z pastorem Jamesem Clevelandem. Davis kontynuował ten projekt, występując gościnnie na albumie jazzowo-popowym Scotta Scheera.



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Three Steps From True Love/Light A CandleBilly Davis Jr.06.1975--ABC 12106[written by J. R. Bailey, K. Williams][produced by McKinley Jackson][82[6].R&B Chart]
I want youBilly Davis Jr.03.1990--got 2002[47[9].R&B Chart]

Little Big Town

Amerykańska grupa country założona w 1998 roku w Nashville (Tennessee), w której skład wchodzą: Kimberly Roads i Karen Fairchild (pierwsze członkinie) oraz Jimi Westbrook i Phillip Sweet, którzy dołączyli do zespołu w jakiś czas potem. 

 Dwie przyjaciółki z college'u Kimberly Roads i Karen Fairchild z Georgii położyły kamień węgielny pod budowę zespołu w latach 90-tych., który został ukończony w 1998 roku wraz z dwoma wokalistami Jimim Westbrookiem i Philem Sweetem z Arkansas . Pierwszy kontrakt płytowy z Mercury został rozwiązany z powodu różnic muzycznych, dopiero z wytwórnią Monument , która wcześniej odnosiła sukcesy z Dixie Chicks , rozpoczęła się kariera Little Big Town

Swój pierwszy album (Little Big Town) wydali dopiero w 2002 roku, a single "Don't Waste My Time" i "Everything Changes" znalazły się szybko na wysokich miejscach list przebojów muzyki country. W 2005 roku wydali drugi album o nazwie The Road to Here, który jeszcze przed 2006 rokiem uzyskał tytuł platynowej płyty. Trzeci album A Place to Land wydali 6 listopada 2007 roku. 

Z albumem A Place to Land nie mogli powtórzyć sukcesu dwa lata później, ale teraz ugruntowali swoją pozycję jako solidni wykonawcy country. Z powodu rozległych tras koncertowych i pobocznych projektów, ukończenie czwartego albumu „ The Reason Why” zajęło 2010 rok. Po raz pierwszy zajęli pierwsze miejsce na  listach przebojów country i zajęli 5 miejsce na oficjalnej liście Billboard 200. Piosenka Little White Church była ich trzecim hitem w pierwszej dziesiątce krajowych list przebojów.

Little Big Town odniosło dotychczas największy sukces w 2012 roku piosenką Pontoon . Był to nie tylko jej pierwszy singiel numer jeden country, ale piosenka sprzedała się w ponad dwóch milionach egzemplarzy. Była też nagroda Grammy za najlepszy występ country w grupie oraz CMA Award za singiel roku . W 2012 i 2013 roku otrzymali również tytuł Śpiewającej Grupy Roku przez CMA . 

Album Tornado następujący po singlu był jej największym sukcesem i ponownie sprzedał się w milionach egzemplarzy. Na Grammy Awards 2016 zdobyli dwie nagrody za najlepszy występ country w grupie oraz za najlepszą piosenkę country za piosenkę Girl Crush . Dwa lata później piosenka Better Man z albumu The Breaker otrzymała nagrodę Grammy.




Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Don't Waste My TimeLittle Big Town02.2002-- Monument[written by Karen Fairchild, Kimberly Schlapman ,Phillip Sweet ,Jimi Westbrook ,Irene Kelley ,Clay Mills][produced by Little Big Town,Blake Chancey][33[19].Country Chart]
Everything ChangesLittle Big Town08.2002-- Monument[written by Jennifer Kimball,Tommy Lee James,Phillip Sweet,Karen Fairchild,Jimi Westbrook,Kimberly Roads][produced by Little Big Town,Blake Chancey][42[9].Country Chart]
BoondocksLittle Big Town01.2006-46[20] Equity[platinum-US][written by Karen Fairchild,Kimberly Roads,Phillip Sweet,Jimi Westbrook,Wayne Kirkpatrick][produced by Little Big Town,Wayne Kirkpatrick][9[36].Country Chart]
Bring It On HomeLittle Big Town09.2006-58[18] Equity[written by Greg Bieck,Tyler Hayes Bieck,Wayne Kirkpatrick][produced by Little Big Town,Wayne Kirkpatrick][4[35].Country Chart]
Good as GoneLittle Big Town01.2007-- Equity[written by Karen Fairchild,Kimberly Roads,Phillip Sweet,Jimi Westbrook,Wayne Kirkpatrick][produced by Little Big Town,Wayne Kirkpatrick][18[21].Country Chart]
A Little More YouLittle Big Town07.2007-101[13] Equity[written by Karen Fairchild,Kimberly Roads,Phillip Sweet,Jimi Westbrook,Wayne Kirkpatrick][produced by Little Big Town,Wayne Kirkpatrick][20[25].Country Chart]
I'm with the BandLittle Big Town11.2007-- Equity[written by Karen Fairchild, Kimberly Schlapman ,Phillip Sweet ,Jimi Westbrook ,Wayne Kirkpatrick][produced by Little Big Town,Wayne Kirkpatrick][32[21].Country Chart]
Life in a Northern TownSugarland Featuring Little Big Town & Jake Owen07.2008-43Warner Bros.[written by Gilbert Gabriel,
Fine LineLittle Big Town11.2008-- Capitol Nashville[written by Karen Fairchild, Kimberly Schlapman ,Phillip Sweet ,Jimi Westbrook ,Wayne Kirkpatrick][produced by Little Big Town,Wayne Kirkpatrick][31[19].Country Chart]
Good Lord WillingLittle Big Town02.2009-- -[produced by Wayne Kirkpatrick][43[12].Country Chart]
Little White ChurchLittle Big Town09.2010-59[20] Capitol Nashville[gold-US][written by Karen Fairchild, Kimberly Schlapman ,Phillip Sweet ,Jimi Westbrook ,Wayne Kirkpatrick][produced by Little Big Town,Wayne Kirkpatrick][6[31].Country Chart]
Kiss GoodbyeLittle Big Town02.2011-- -[written by Hillary Lindsey,Steve McEwan,Gordie Sampson][produced by Little Big Town,Wayne Kirkpatrick][42[15].Country Chart]
The Reason WhyLittle Big Town05.2011-- -[written by Karen Fairchild, Kimberly Schlapman ,Phillip Sweet ,Jimi Westbrook ,Wayne Kirkpatrick][produced by Little Big Town,Wayne Kirkpatrick][42[14].Country Chart]
PontoonLittle Big Town08.2012-22[20] Capitol Nashville[2x-platinum-US][written by Natalie Hemby,Luke Laird,Barry Dean][produced by Jay Joyce][1[21].Country Chart]
TornadoLittle Big Town03.2013-51[20] Capitol Nashville[gold-US][written by Natalie Hemby,Delta Maid][produced by Jay Joyce][6[26].Country Chart]
Your Side of the BedLittle Big Town08.2013-96[1] Capitol Nashville[written by Karen Fairchild, Kimberly Schlapman ,Phillip Sweet ,Jimi Westbrook ,Lori McKenna][produced by Jay Joyce][29[20].Country Chart]
SoberLittle Big Town11.2013-102[1] Monument[written by Liz Rose,Hillary Lindsey,Lori McKenna][produced by Jay Joyce][27[20].Country Chart]
Day DrinkingLittle Big Town11.2014-40[20] Capitol Nashville[gold-US][written by Karen Fairchild, Troy Verges,Barry Dean,Phillip Sweet ,Jimi Westbrook ][produced by Jay Joyce][4[26].Country Chart]
Girl CrushLittle Big Town05.2015-18[24] Capitol Nashville[5x-platinum-US][written by Lori McKenna,Hillary Lindsey,Liz Rose][produced by Jay Joyce][1[36].Country Chart]
Smokin' and Drinkin'Miranda Lambert featuring Little Big Town10.2015-- RCA Nashville[written by Natalie Hemby,Shane McAnally,Luke Laird][produced by Frank Liddell,Chuck Ainlay,Glenn Worf][32.Country Chart]
Pain KillerLittle Big Town01.2016-- Capitol Nashville[written by Karen Fairchild,Jimi Westbrook,Blair Daly,Hillary Lindsey][produced by Jay Joyce][49[1].Country Chart]
Home Alone TonightLuke Bryan featuring Karen Fairchild02.2016-38[19] Capitol Nashville[written by Jody Stevens,Cole Taylor,Jaida Dreyer,Tommy Cecil][produced by Jeff Stevens,Jody Stevens][3.Country Chart]
Better ManLittle Big Town02.2017-34[20] Capitol Nashville[platinum-US][written by Taylor Swift][produced by Jay Joyce][1[26].Country Chart]
Happy PeopleLittle Big Town04.2017-- Capitol Nashville[written by Lori McKenna,Hailey Whitters][produced by Jay Joyce][40[12].Country Chart]
When Someone Stops Loving YouLittle Big Town02.2018-- Capitol Nashville[written by Lori McKenna,Hillary Lindsey,Chase McGill][produced by Jay Joyce][36[21].Country Chart]
Summer FeverLittle Big Town06.2018-- Capitol Nashville[32[5].Country Chart]
The DaughtersLittle Big Town04.2019-- Capitol Nashville[written by Karen Fairchild,Sean McConnell ,Ashley Ray][produced by Little Big Town][29[1].Country Chart]
Next to YouLittle Big Town02.2020--Capitol Nashville[written by Michael Jade,Trevor Jarvis,Hillary Reynolds][produced by Little Big Town][40.Country Chart]
Wine, Beer, WhiskeyLittle Big Town06.2020-100[1] Capitol Nashville[written by Tofer Brown ,Karen Fairchild, Sean McConnell, Kimberley Schlapman, Phillip Sweet, Jimi Westbrook][produced by Little Big Town][23[20].Country Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
The Road to HereLittle Big Town06.2006-51[98]Equity 3010[platinum-US][produced by Wayne Kirkpatrick, Little Big Town]
A Place to LandLittle Big Town11.2007-24[14]Equity 3018[produced by Wayne Kirkpatrick]
The Reason WhyLittle Big Town09.2010-5[12] Capitol Nashville 88755[produced by Wayne Kirkpatrick, Little Big Town]
TornadoLittle Big Town09.2012-2[65]Capitol Nashville 44288[platinum-US][produced by Jay Joyce]
Pain KillerLittle Big Town11.20141437[73] Capitol Nashville[platinum-US][produced by Jay Joyce]
WanderlustLittle Big Town07.2016-103[1] Capitol Nashville[produced by Pharrell Williams ,Chad Hugo,Justin Timberlake]
The BreakerLittle Big Town03.201765[1]4[16] Capitol Nashville[gold-US][produced by Jay Joyce]
NightfallLittle Big Town02.2020-13[2] Capitol Nashville[produced by Little Big Town,Daniel Tashian,Ian Fitchuk,Jon Green,Tofer Brown]