Colts

Colts to jeden z dwóch czarnoskórych zespołów wokalnych z Bakersfield w Kalifornii
(drugim zespołem był The Paradons, znany z przeboju „Diamonds and Pearls”). Wokalista Ruben Grundy, jego brat Joe Grundy i Carl Moland mieszkali na tej samej ulicy w Bakersfield. Kiedy cała trójka przeprowadziła się do Los Angeles, aby studiować w L.A. City College, założyli zespół wokalny z kolegą ze studiów, Leroyem Smithem, pochodzącym z New Jersey. Kwartet szybko zwrócił na siebie uwagę promotora/autora tekstów/menedżera Samuela „Bucka” Ram, który podpisał z nimi kontrakt z wytwórnią Personality Productions i zapewnił im kontrakt z małą wytwórnią płytową Mambo z Pasadeny, należącą do Larry'ego Meada. 

 

Aby nadać im tożsamość, Ram podkreślił ich schludny, studencki wizerunek, wyposażając ich w czapki pierwszoroczniaków, co mogło ostatecznie podkopać ich popularność. Ram wykorzystał zespół do nagrania jednej ze swoich nowych piosenek, „Adorable”. Według Cashbox (13 sierpnia 1955 r.), ten „kwartet młodych studentów z Bakersfield” nagrał piosenkę wraz z kilkoma innymi w Pasadenie pod nadzorem czarnoskórego dyrektora artystycznego i filmowego Vity, Mike'a Gradny'ego. W ciągu tygodnia lub dwóch lokalny dystrybutor, Abe Diamond, zagrał dubbing utworu dla dealerów. Choć początkowo wydany przez Mambo, „Adorable” został przeniesiony na nową wytwórnię Meada, Vita, ponieważ szaleństwo na punkcie mambo stało się passe. Do 24 września singiel Vita był numerem jeden w programie radiowym Zeke'a Mannersa KFWB, a grupa występowała w programach telewizyjnych Ala Jarvisa i Larry'ego Finleya. Do 22 października utwór dotarł na szczyt listy przebojów R&B Cashbox w Los Angeles, gdzie utrzymał się przez niesamowite trzy miesiące. Płyta mogłaby stać się ogólnokrajowa, gdyby nie fakt, że The Drifters nagrali jej cover dla Atlantic Records. 

 

Cashbox pod koniec października wydał obie wersje w ramach Buy O' the Week: „Od momentu pojawienia się oryginalnej płyty Vita, entuzjazm wokół tego utworu narastał. Colts zaczęli z hukiem w Los Angeles, a później zaczęli robić furorę w Nowym Jorku, Filadelfii, Baltimore i Buffalo. Płyta Driftersów ukazała się później, ale w regionach, gdzie płyta Vita nie była dystrybuowana- i w wielu, gdzie była - również sprzedawała się bardzo dobrze. Choć Colts są już na krajowej liście przebojów, Drifters niewiele im ustępują. Ostatecznie zwyciężyła lepsza dystrybucja i mocniejsza wersja Atlantic; Drifters wynieśli „Adoreable” na pierwsze miejsce na liście R&B w kraju, podczas gdy oryginał Colts dotarł zaledwie do jedenastego miejsca na liście R&B. 

 

Aby kolejny singiel zespołu, „Sweet Sixteen”, zyskał popularność w całym kraju, Ram przyznał Alanowi Freedowi połowę autorstwa (drugą połowę stanowił Lyn Paul, jeden z pseudonimów Ram), ale emisja Freeda w radiu nie przyczyniła się do wzrostu popularności płyty, nawet gdy Colts występowali w okolicach Nowego Jorku z The Platters i The Penguins, a następnie odbywali trasę po kraju z Comets Billa Haleya, Frankie Lymonem, Clyde’em McPhatterem i innymi czołowymi artystami w ramach „The Biggest Rock 'n' Roll Show of 1956”. W międzyczasie „Sweet Sixteen” został przerobiony przez The Sounds (z udziałem niewymienionego w czołówce Bobby’ego Daya) w programie Modern. Records. Nawiasem mówiąc, druga strona singla, „Honey Bun”, została napisana przez Curtisa Williamsa z The Penguins. 

 

Trzeci singiel, „Never, No More” Joe Grundy'ego, nie wzbudził żadnego zainteresowania. W sierpniu 1956 roku Cashbox ogłosił, że Ramowi udało się podpisać kontrakt The Colts z wytwórnią Dot Records, ale nic z tego nie wyszło. Wrześniowa informacja w księgarniach z 1956 roku donosiła, że ​​The Colts dołączyli do składu żonę wokalisty Mela Williamsa, Mickey Lynn, zmienili nazwę na Four Colts & a Filly i zaliczyli występ w klubie nocnym Larry Potter's Supper Club w Los Angeles. Być może jednak przedsięwzięcie nie trwało długo, ponieważ w następnym roku The Colts byli stałymi bywalcami ekskluzywnego klubu Saints & Sinners, spotykając się z takimi gwiazdami jak Nat King Cole i Sammy Davis Jr. Pojawia się jednak wątpliwość, czy pierwotny zespół nadal istniał w tym czasie. 

 

 Właścicielem nazwy był Ruben Grundy, który najwyraźniej nie był już członkiem The Colts, a według wpisu w Cashbox z lipca 1957 roku, głównymi wokalistami zespołu byli Don Wyatt i Eddie Williams (dawniej The Aladdins), którzy zastąpili „członków powołanych do sił zbrojnych”. W tym samym miesiącu grupa Colts grała koncert w hotelu El Cortez w Las Vegas, a następnie w sierpniu wyruszała do Honolulu. To była ostatnia informacja, jaką media branżowe podały o zespole. Ruben Grundy, który najwyraźniej nie był już członkiem The Colts, nagrywał z girlsbandem dla wytwórni Spry Mike'a Gradny'ego w 1957 roku. Lokalne losy czterech Colts w latach 2000 są nieznane.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Adorable/Lips Red As Wine	Colts	10.1955	-	-	Vita 112	[written by Buck Ram][11[1].R&B Chart]

Coming of Age

 

Coming of Age to kwintet R&B, w którego skład wchodzą Israel Spencer, Tao Kese, Terrance
Quaites, Ivan Shaw i Maranthony Tabb. Grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Atlantic Records w latach 90-tych. Ich debiutancki album, zatytułowany po prostu „Coming Home to Love”, ukazał się w 1993 roku i znalazł się w pierwszej dziesiątce listy Billboard Top Heatseakers. 

 

Ich debiutancki singiel „Coming Home to Love” osiągnął dwudzieste siódme miejsce na amerykańskiej liście przebojów, a ich kolejny singiel z 1994 roku, „Baby Be Still”, dotarł do sześćdziesiątego trzeciego miejsca. W 1994 roku grupa wystąpiła z Tishą Campbell i De La Soul w programie „Soul Train”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Coming Home To Love	Coming of Age	10.1993	-	101[12]	Zoo 14 099	[produced by Kashif][27[20].R&B Chart]
Baby Be Still	Coming of Age	01.1994	-	-	Zoo 14 116	[written by J. Valentine][produced by Dennis Lambert, Jeffrey Valentine][63[8].R&B Chart]

College Boyz

 College Boyz to amerykańska grupa hiphopowa i aktorzy dubbingowi,
w skład której wchodzili R.O.M., Squeak, B. Selector i DJ Cue. Grupa podpisała kontrakt z Virgin Records. Początkowo nazywała się RMG, ale po przeprowadzce do Los Angeles zmieniła nazwę na College Boyz. Swój debiutancki album „Radio Fusion Radio” wydali 7 kwietnia 1992 roku nakładem Virgin Records.  Album nie odniósł wielkiego sukcesu, ale udało mu się dotrzeć na trzy różne listy przebojów, osiągając 118. miejsce na liście Billboard 200, 25. miejsce na liście Top R&B/Hip-Hop Albums i 2. miejsce na liście Top Heatseekers. Radio Fusion Radio wydało również przebój „Victim of the Ghetto”, który osiągnął 68. miejsce na liście Billboard Hot 100 i 1. miejsce na liście Hot Rap Singles. 

 4 października 1994 roku grupa wydała swój drugi i ostatni album „Nuttin' Less Nuttin' Mo'”. Utwór dotarł do 80. miejsca na liście Top R&B/Hip-Hop Albums, a singiel „Rollin” dotarł do 49. miejsca na liście Hot Rap Singles. Zespół College Boyz rozpadł się w 1994 roku, a Romany „R.O.M.” ostatecznie odniósł sukces jako aktor, a DJ Cue założył The Row Church Without Walls  w dzielnicy Skid Row w Los Angeles.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Victim Of The Ghetto	College Boyz	05.1992	-	68[15]	Virgin 98 635	[written by Eric "Quicksilver" Johnson, Tony Joseph,][produced by Eric "Quicksilver" Johnson, Tony Joseph][28[15].R&B Chart]
Hollywood Paradox	College Boyz	08.1992	-	-	Virgin 12 586	[written by Larry Barker, Robert Orr, Rom][produced by Rom][65[8].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Radio Fusion Radio	College Boyz	05.1992	-	118[11]	Virgin 91 658	[produced by Adonis,Dez,DJ Ron-Ski,Eric "Quicksilver" Johnson,Humphrey Riley,I-Roc,Jammin' James Carter,Karl F. Stephenson,Tony Joseph,Wiz1]

By Chance

 By Chance to męski kwartet R&B z końca lat 90-tych z Los Angeles w Kalifornii.
Niewiele wiadomo o nich, ale podpisali kontrakt z wytwórnią Persona Records. W 1999 roku wydali swój jedyny album „Gotta Get That Lovin”, który osiągnął 58. miejsce na liście Billboard R&B Albums. Ich jedynym jak dotąd występem na liście był singiel „Baby It’s On”, który osiągnął zaledwie 85. miejsce na liście Billboard Hot R&B Singles, utrzymując się na niej przez 7 tygodni. Tytułowy utwór został wydany jako kolejny singiel, ale nie znalazł się na listach przebojów. Po tym wydarzeniu słuch o nich zaginął i zespół popadł w zapomnienie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Baby It's On	By Chance	02.1998	-	-	Persona 0600	[written by Billy Moss, Livio Harris][produced by Billy Moss, Jamie Foxx][85[7].R&B Chart]

Lennon Sisters

 Lennon Sisters to amerykański zespół wokalny, który w różnych okresach składał się z trzech lub
czterech sióstr. Kwartet pierwotnie składał się z Dianne (znanej również jako DeeDee; urodzonej jako Dianne Barbara 1 grudnia 1939 r.), Peggy (urodzonej jako Margaret Anne 8 kwietnia 1941 r.), Kathy (urodzonej jako Kathleen Mary 2 sierpnia 1943 r.) i Janet (urodzonej jako Janet Elizabeth 15 czerwca 1946 r.).

Wszystkie urodziły się w Los Angeles w Kalifornii, z niemiecko-irlandzkiego i4 meksykańskiego pochodzenia. Pierwotny kwartet stanowiły najstarsze cztery z dwunastoosobowej rodziny. W 1992 roku młodsza siostra Mimi zastąpiła drugą siostrę Peggy, która przeszła na emeryturę. Siostra Dianne również przeszła na emeryturę. Grupa regularnie występowała w cotygodniowym programie telewizyjnym The Lawrence Welk Show. Obecny skład zespołu, występujący głównie w kurortach Welk, składa się z Mimi, Janet i Kathy. 

 Kwartet zadebiutował w The Lawrence Welk Show w Wigilię Bożego Narodzenia 1955 roku, po tym jak ich kolega ze szkoły, Larry Welk, syn Lawrence'a Welka, zwrócił na nich uwagę ojca. Welk był chory w domu, leżąc w łóżku, gdy jego syn przyprowadził siostry, żeby zaśpiewały dla niego. Był pod takim wrażeniem, że zadzwonił i umówił je na występ w tym tygodniu. Były filarem programu, aż do momentu, gdy w 1968 roku odeszły, by rozpocząć własną karierę. 

Kwartet liczył zaledwie trzy członkinie w latach 1960-1964; najstarsza siostra Dianne wyszła za mąż, opuściła zespół, a następnie ponownie do niego dołączyła. Peggy śpiewała partię harmonii wysokiej, Kathy partię harmonii niskiej, a Janet i Dianne partie harmonii średniej i prowadzące. Ich pierwszy hit, „Tonight, You Belong to Me”, osiągnął 15. miejsce na listach przebojów w 1956 roku. Następnie w 1961 roku ukazał się singiel „Sad Movies”, który okazał się ich najlepiej sprzedającym się utworem. Zapewnił im jedyny singiel numer 1 w karierze, docierając na szczyt list przebojów w Japonii. Wspólnie z siostrami Lennon produkowano takie artykuły jak kolorowanki, papierowe lalki i książki z opowiadaniami.

 

 

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tonight You Belong To Me	Lennon Sisters	09.1956	-	15[13]	Coral 61 701	[written by Lee David, Billy Rose][#1 hit for Gene Austin in 1927]
Sad Movies (Make Me Cry)/I Don't Know Why	Lennon Sisters	09.1961	-	56[7]	Dot 16215	[written by Loudermilk][produced by George Cates, Lawrence Welk, Randy Wood]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Christmas With The Lennon Sisters	Lennon Sisters	12.1961	-	95[4]	Dot 25 343	-
Somethin’ Stupid	Lennon Sisters	05.1967	-	77[18]	Dot 25 797	[produced by "Snuff" Garrett]

Rhythm Heritage

 Rhythm Heritage to amerykański zespół funk/R&B z lat 70-tych XX wieku,
najbardziej znany z przeboju „Theme from S.W.A.T.” z 1976 roku, który zajął pierwsze miejsce na listach przebojów w USA.  Sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy i w lutym 1976 roku zdobył złotą płytę przyznaną przez Recording Industry Association of America (RIAA).  

Nagrali również muzykę przewodnią do kilku innych programów telewizyjnych ABC, w tym „Keep Your Eye on the Sparrow”, również z 1976 roku, z serialu Baretta (śpiewanego przez Sammy'ego Davisa Jr.). Zespół Rhythm Heritage został założony w 1975 roku przez producenta Steve'a Barriego  i klawiszowca sesyjnego Michaela Omartiana. W jego skład wchodzili basista Scott Edwards i perkusista Ed Greene . Na niektórych nagraniach zespołu grali również Ray Parker Jr., Jeff Porcaro , Victor Feldman, Jay Graydon, Dean Parks, Ben Benay i Bob Walden.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Theme From S.W.A.T./I Wouldn't Treat A Dog (The Way You Treated Me)	Rhythm Heritage	11.1975	-	1[1][24]	ABC 12 135	[gold-UK][written by Barry De Vorzon][produced by Michael Omartian, Steve Barri][11[20].R&B Chart][utwór z serialu TV "S.W.A.T."]
Barretta's Theme ("Keep Your Eye On The Sparrow")/My Cherie Amour	Rhythm Heritage	04.1976	-	20[13]	ABC 12 177	[written by M. Ames, D. Grusin][produced by Michael Omartian, Steve Barri][19[12].R&B Chart][utwór z serialu TV "Barretta"]
Disco-Fied/(It's Time To) Boogie Down	Rhythm Heritage	08.1976	-	101[3]	ABC 12 205	[written by Michael Omartian, Michael Price ][produced by Michael Omartian, Steve Barri][80[3].R&B Chart]
Theme From Rocky (Gonna Fly Now)/Last Night On Earth	Rhythm Heritage	02.1977	-	94[3]	ABC 12 243	[written by B. Conti, C. Connors, A. Robbins][produced by Michael Omartian, Steve Barri][78[5].R&B Chart][utwór z filmu "Rocky"]
Theme From Starsky And Hutch/Disco Queen	Rhythm Heritage	10.1977	-	-	ABC 12 273	[written by Thomas W. Scott][produced by Michael Omartian, Steve Barri][93[7].R&B Chart][utwór z serialu TV "Starsky And Hutch"]
Holdin' Out (For Your Love)/Sky's The Limit	Rhythm Heritage	03.1978	-	-	ABC 12 334	[written by M. Omartian, M. Price, D. Walsh][produced by Michael Omartian, Steve Barri][92[5].R&B Chart]

No Doubt

Wraz z powrotem punków w połowie lat 90-tych nastąpił renesans ich
nieco bardziej komercyjnych rywali, zespołów new wave. No Doubt znalazło niszę jako zespół new wave/ska, dzięki sile osobowości wokalistki Gwen Stefani -na przemian ucieleśniającej utraconą niewinność małej dziewczynki i feminizm riot grrrl - co znalazło odzwierciedlenie w przełomowym singlu zespołu „Just a Girl”. 

 Założony w 1986 roku jako zespół ska inspirowany zespołem Madness, No Doubt początkowo tworzyli John Spence, Gwen Stefani i jej brat Eric. Grając w klubach imprezowych w Anaheim, trio dołączyło do basisty Tony'ego Kanala, urodzonego w Indiach, ale wychowanego w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Zahartowani samobójstwem Spence w grudniu 1987 roku, No Doubt mimo to kontynuowali działalność; Gwen została jedyną wokalistką, a do zespołu dołączyli gitarzysta Tom Dumont i perkusista Adrian Young. 

 Występy na żywo zespołu No Doubt zaczęły budzić zainteresowanie w regionie, a w 1991 roku wytwórnia Interscope Records podpisała z nim kontrakt. Debiutancki album zespołu, zatytułowany po prostu „Beacon Street Collection”, wydany rok później, będący osobliwym połączeniem popu i ska z lat 80-tych, popadł w zapomnienie w obliczu ruchu grunge. W rezultacie Interscope odmówiło wsparcia trasy koncertowej No Doubt ani dalszych nagrań. Zespół zareagował, nagrywając samodzielnie w latach 1993 i 1994; rezultatem był wydany własnym sumptem album Beacon Street Collection, znacznie surowszy i bardziej inspirowany punkiem niż debiut. Eric Stefani odszedł tuż po jego wydaniu, pracując później jako animator w serialu „Simpsonowie”. 

 Pod koniec 1994 roku Interscope zezwoliło na wznowienie nagrań, a album „Tragic Kingdom” ukazał się w październiku 1995 roku. Album stanowił dokument rozstania Gwen Stefani i Kanala, których związek trwał siedem lat. Dzięki nieustannym trasom koncertowym i występom utworów „Just a Girl” i „Spiderwebs” w programie Buzz Bin na kanale MTV, album trafił do pierwszej dziesiątki w 1996 roku. Stefani, która nie kryła swoich popowych ambicji, stała się centralnym punktem uwagi jako alternatywa dla grupy twardzielek dominujących na listach przebojów. Pod koniec roku „Tragic Kingdom” osiągnął pierwsze miejsce na listach przebojów, prawie rok po premierze; trzeci singiel z płyty, ballada „Don't Speak”, był jak dotąd największym hitem zespołu. 

 Długo oczekiwany następca No Doubt, „The Return of Saturn”, ukazał się wiosną 2000 roku, a „Simple Kind of Life” i „Ex-Girlfriend” odniosły sukces zarówno na scenie mainstreamowej, jak i uniwersyteckiej. Rok później Stefani nawiązała również współpracę z raperką Eve, nagrywając singiel „Let Me Blow Your Mind” (który w 2002 roku zdobył nagrodę Grammy w kategorii „Najlepsza współpraca rapowo-wokalna”). Stefani dołączyła jednak również do jej zespołu, wydając ich piąty album. Odrodzenie ska i new wave'owe brzmienia Rock Steady pojawiły się tuż po premierze głównego singla „Hey Baby” w grudniu 2001 roku. Album przyniósł kilka wielkich hitów – największym z nich były ciężkie syntezatory w „Hella Good” i uwodzicielskie reggae w „Underneath It All” - a grupa kontynuowała trasę koncertową promującą płytę przez kolejne kilka lat, co doprowadziło do wydania w 2003 roku zbioru hitów „The Singles 1992-2003”. 

 W następnym roku zespół zrobił sobie przerwę o nieokreślonej długości, gdy Stefani rozpoczęła karierę solową, wydając w 2004 roku album „Love.Angel.Music.Baby”. Ta przerwa trwała prawie dekadę, podczas której Stefani utrzymywała się w centrum uwagi dzięki dwóm przebojowym solowym albumom (drugi, „The Sweet Escape”, ukazał się w 2006 roku), podczas gdy pozostali członkowie zespołu realizowali inne projekty, z których najbardziej znaczącym był projekt Tony'ego Kanala z P!nk w 2008 roku. 

Zespół No Doubt powrócił do działania w 2009 roku, organizując trasę koncertową, której towarzyszyła zapowiedź nowego albumu. Ukończenie tego albumu zajęło trochę czasu, ale ostatecznie został ukończony w 2012 roku i wydany jesienią tego samego roku pod tytułem „Push and Shove”. Poprzedził go singiel „Settle Down”, który zadebiutował na trzecim miejscu listy przebojów Billboardu. W 2016 roku, gdy Stefani wracała z trzecim solowym albumem „This Is What the Truth Feels Like”, Dumont, Kanal i Young utworzyli nowy zespół o nazwie DREAMCAR z frontmanem AFI, Daveyem Havokiem. 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Just a girl/Different people	No Doubt	10.1996	38[7]	23[29]	Interscope IN 80 034	[2x-platinum-US][gold-UK][written by Gwen Stefani/Tom Dumont][produced by Matthew Wilder]
Don' t speak	No Doubt	02.1997	1[3][25]	1[16][63].Airplay Hot Chart [10.96]	Interscope IN 95 513	[3x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Gwen Stefani/Eric Stefani][produced by Matthew Wilder]
Just a girl [reissue]	No Doubt	07.1997	3[14]	-	Interscope IN 95 539
Spiderwebs	No Doubt	10.1997	16[12]	18[39].Airplay Hot Chart	Trauma IND 95 551	[platinum-US][written by Gwen Stefani/Tony Kanal][produced by Matthew Wilder]
Sunday morning	No Doubt	12.1997	50[6]	-	Interscope INDX 95 556	[gold-US][written by Gwen Stefani/Eric Stefani,Tony Kanal][produced by No Doubt, Guy Charbonneau, Charlie Bouis]
New	No Doubt	06.1999	30[4]	123[2]	Work/Higher Ground HIGHS 22	[written by Gwen Stefani/Tom Dumont][produced by Jerry Harrison, Eric Stefani, Gwen Stefani, Tom Dumont, Tony Kanal][piosenka z filmu "Go"][7[22].Modern Rock Tracks]
Ex- Girlfriend	No Doubt	03.2000	23[7]	111[7]	2000 Interscope 497 358-2	[written by Gwen Stefani/Tom Dumont,Tony Kanal][produced by Glen Ballard][2[18].Modern Rock Tracks]
Simple kind of life/Full circle/Beauty contest	No Doubt	10.2000	69[2]	38[13]	Interscope 4974162	[written by Gwen Stefani][produced by Glen Ballard]
Hey baby	No Doubt feat Bounty Killer	02.2002	2[33]	5[20]	Interscope 4976682	[gold-US][written by Eric Stefani, Gwen Stefani, Tom Dumont, Tony Kanal, Mark Stent, Sly & Robbie]
Hella good	No Doubt	06.2002	12[7]	13[20]	Interscope 4977362	[platinum-US][written by Gwen Stefani,Pharrell Williams, Chad Hugo, Tony Kanal][produced by Nellee Hooper, Eric Stefani, Gwen Stefani, Tom Dumont, Tony Kanal]
Underneath it all/Hella good/Hey baby	No Doubt	10.2002	18[13]	3[30]	Interscope 497779	[platinum-US][written by Gwen Stefani,Django Stewart][produced by Eric Stefani, Gwen Stefani, Tom Dumont, Tony Kanal, Mark Stent, Sly & Robbie]
Running	No Doubt	03.2003	-	62[6]	Interscope
It's my life	No Doubt	12.2003	20[9]	11[10]	Interscope 9813724
It's my life/Bathwater	No Doubt	03.2004	17[19]	10[28]	Interscope 9861993	[platinum-US][silver-UK][written by Mark Hollis, Tim Friese-Greene][produced by No Doubt, Hellee Hopper]
Settle Down	No Doubt	10.2012	85[1]	34[8]	Interscope USUM 71207364	[written by Gwen Stefani,Tony Kanal,Tom Dumont][produced by Spike Stent]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Tragic Kingdom	No Doubt	10.1995	3[63]	1[9][90]	Interscope IND 9003	[diamond-US][platinium-UK][produced by Matthew Wilder]
Return to Saturn	No Doubt	04.2000	31[4]	2[46]	Interscope 4906382	[platinium-US][produced by Glen Ballard, Jerry Harrison, No Doubt]
Rock steady	No Doubt	12.2001	43[29]	9[76]	Interscope 493158	[2x-platinium-US][gold-UK][silver-UK][produced by No Doubt, Nellee Hooper, The Neptunes, Ric Ocasek, William Orbit, Prince, Sly & Robbie, Steely & Clevie, Philip Steir, Mark "Spike" Stent]
The singles 1992-2003	No Doubt	12.2003	5[65]	2[45]	Interscope 001495	[2x-platinium-UK][2x-platinium-UK][produced by Glen Ballard, Dito Godwin, Jerry Harrison, Nellee Hooper, No Doubt, Sly and Robbie, Matthew Wilder]
Everything in time [B-sides,rarities,remixes]	No Doubt	10.2004	-	182[1]	Interscope 003289	[produced by Glen Ballard, Elvis Costello, Jerry Harrison, No Doubt, et al.]
Push and Shove	No Doubt	10.2012	16[2]	3[13]	Interscope 3712422	[produced by Glen Ballard, Elvis Costello, Jerry Harrison, No Doubt, et al.]

Night Ranger

Utalentowana i wyrafinowana amerykańska grupa pomprockowa,
która w latach 1981-88 nagrała całą serię interesujących albumów. Zespół debiutował w składzie Jack Blades (śpiew/bas), Brad Gillis (gitara), Alan Fitzgerald (klawisze, wcześniej w Montrose), Kelly Keagy (perkusja) i Jeff Watson (gitara).
Początkowo występowali w okolicy swojego rodzinnego San Francisco. Szybko przyciągnęli uwagę promotora Billa Grahama, który załatwił im koncerty u boku Santany, Judas Priest i Doobie Brothers. Pierwsze cztery albumy grupy znalazły się w czołowej czterdziestce na listach "Billboardu", a longplay Seven Wishes w 1985 r. osiągnął nawet pierwszą dziesiątkę.
Zespół wydał także dwa przebojowe single "Sister Christian" i "Sentimental Street", które znalazły się odpowiednio na 5. i 8. miejscu listy "Billboardu". Tuż przed nagraniem w 1988 r. płyty Man In Motion grupę opuścił Fitzgerald, a pozostali muzycy zmienili orientację na bardziej hardrockową.
Album, wyprodukowany przez Keitha Olsena, był pierwszą komercyjną klapą zespołu. Kilka miesięcy później uległ on rozwiązaniu. W 1990 r. ukazał się zestaw Live In Japan, prezentujący jeden z koncertów formacji z 1988 r. Jack Blades utworzył razem z Tedem Nugentem, Tommym Shawem i Michaelem Cartelone popularną grupę Damn Yankees, natomiast Brad Gills najpierw dołączył do Ozzy'ego Osbourne'a, a w 1993 r. wydał solowy album Gilrock Ranch.
Night Ranger był solidną formacją w typie Journey/Kansas/Styx. Jednak pomimo sukcesu odniesionego w USA, grupa nie zrobiła większego wrażenia w Europie.  

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Don't Tell Me You Love Me / Night Ranger	Night Ranger	01.1983	-	40[11]	Boardwalk 171	[written by Jack Blades][produced by Pat Glasser][4.Mainstream Rock]
Sing Me Away / Play Rough	Night Ranger	04.1983	-	54[9]	Boardwalk 175	[written by Jack Blades,Kelly Keagy ][produced by Pat Glasser]
(You Can Still) Rock in America / Let Him Run	Night Ranger	12.1983	-	51[12]	MCA/Camel 52 305	[written by Jack Blades,Brad Gillis][produced by Pat Glasser]
Sister Christian / Chippin' Away	Night Ranger	03.1984	-	5[24]	MCA/Camel 52 3505	[written by Kelly Keagy ][produced by Pat Glasser]
When You Close Your Eyes / Why Does Love Have to Change	Night Ranger	07.1984	-	14[17]	MCA/Camel 52 420	[written by Jack Blades,Brad Gillis,Alan Fitzgerald][produced by Pat Glasser]
Sentimental Street / Night Machine	Night Ranger	05.1985	-	8[17]	MCA/Camel 52 591	[written by Jack Blades][produced by Pat Glasser]
Four in the Morning (I Can't Take Any More) / This Boy Needs to Rock	Night Ranger	08.1985	-	19[13]	MCA/Camel 52 661	[written by Jack Blades][produced by Pat Glasser]
Goodbye / Seven Wishes	Night Ranger	11.1985	-	17[18]	MCA/Camel 52 729	[written by Jack Blades,Jeff Watson ][produced by Pat Glasser]
The Secret of My Success / Carry On	Night Ranger	03.1987	-	64[8]	MCA/Camel 53 013	[written by Jack Blades,David Foster,Tom Keane,Mike Landau ][produced by David Foster]
Hearts Away / Better Let It Out	Night Ranger	07.1987	-	90[3]	MCA/Camel 53 131	[written by Jack Blades][produced by Pat Glasser]
I Did It for Love / Woman in Love	Night Ranger	10.1988	-	75[5]	MCA/Camel 53 364	[written by Russ Ballard ][produced by Pat Glasser]
Forever all over again/Anything for you	Night Ranger	08.1997	-	102[7]	Legacy 78 617	-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Dawn Patrol	Night Ranger	12.1982	-	38[69]	Boardwalk 33 259	[produced by Pat Glasser]
Midnight Madness	Night Ranger	11.1983	-	15[69]	MCA/Camel 5456	[platinum][produced by Pat Glasser]
Seven Wishes	Night Ranger	06.1985	-	10[45]	MCA/Camel 5593	[platinum][produced by Pat Glasser]
Big Life	Night Ranger	04.1987	-	28[18]	MCA/Camel 5839	[gold][produced by Kevin Elson, Wally Buck, David Foster , Night Ranger]
Man in Motion	Night Ranger	10.1988	-	81[8]	MCA/Camel 6238	[produced by Keith Olsen, Brian Foraker]
Greatest Hits	Night Ranger	05.1989	-	-	MCA MCAD-42307	[gold][produced by Pat Glasser]

Night

 Night, była grupą dosyć lużno związanych ze sobą muzyków sesujnych
z Los Angeles,którą stanowili wokalista Stevie Lange, występujący wcześniej z Grahamem Bonnetem i Eltonem Johnem,Chris Thompson, wcześniej wspomagający War of the Worlds i współpracujący z grupą Manfred Mann's Earth Band i pianista Nicky Hopkins.
 

Pierwszym ich nagraniem był cover utworu "Hot Summer Nights" Waltera Egana,który trafił do Top20 zestawienia Billboard.Ich debiutancki album Night wyprodukował Richard Perry dla własnej wytwórni Planet w 1979r.Kolejny Long Distance wydany rok póżniej przepadł na rynku.Thompson wraca do grupy Manfreda Manna a Night rozwiązuje się w 1982r.
 

Utalentowany Lange nagrywa album solowy High Cost of Living, i pracuje z tak uznanymi grupami jak: Gang of Four, Johnny Hates Jazz, Mighty Lemon Drops, i Swing Out Sister.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hot Summer Nights / Party Shuffle	Night	06.1979	-	18[15]	Planet 45 903	[written by W. Egan][produced by Richard Perry]
If You Remember Me/Theme from "The Champ" [Dave Grusin]	Chris Thompson with Night	08.1979	-	17[19]	Planet 45 904	[written by Carole Bayer Sager , Marvin Hamlisch][produced by Richard Perry]
Love On The Airwaves / Day After Day	Night	02.1981	-	87[3]	Planet 47 921	[written by Chris Thompson, Robert Weston][produced by Tim Friese-Green]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Night	Night	08.1979	-	166[4]	Planet 2	[produced by Richard Perry]
Long Distance	Night	.1980	-	-	Planet 52 251	[produced by Tim Friese-Green]

Bob Welch

Wokalista, autor tekstów i gitarzysta Bob Welch cieszył się krótką passą sukcesów
w mainstreamie pod koniec lat 70-tych po czteroletnim okresie w zespole Fleetwood Mac, poprzedzającym fenomen. W 1971 roku Welch zastąpił Jeremy'ego Spencera i pozostał w zespole na albumach „Future Games” (1971), „Bare Trees” (1972), „Penguin” (1973), „Mystery to Me” (1973) i „Heroes Are Hard to Find” (1974). Najlepszym momentem Welcha w zespole Fleetwood Mac był senny, jazzowy utwór „Hypnotized” z płyty „Mystery to Me”. 

 Welch został poproszony o pozostanie w zespole pomimo dołączenia Lindsey Buckingham i Stevie Nicks, ale odszedł i założył hardrockowe trio o nazwie Paris. Zespół - w którego skład wchodzili były basista Jethro Tull, Glenn Cornick, były perkusista Nazz, Thom Mooney, a następnie przyszły perkusista Tin Machine, Hunt Sales - wydał dwa chłodno przyjęte albumy w 1976 roku. Welch postanowił wówczas tworzyć jawnie komercyjną muzykę pop i udało mu się to osiągnąć dzięki wydanemu w 1977 roku albumowi „French Kiss”, który uzyskał status platynowej płyty i zawierał przeboje „Sentimental Lady” (ponowne nagranie utworu Bare Trees) oraz „Ebony Eyes”. 

 Wydany w 1979 roku album „Three Hearts” w dużej mierze powtórzył formułę, ale osiągnął jedynie status złotej płyty; singiel „Precious Love” trafił do Top 40. Na obu albumach gościnnie wystąpili członkowie Fleetwood Mac. Welch wydał jeszcze cztery albumy do 1983 roku, ale sprzedaż stale spadała. Do 1987 roku Welch przeprowadził się do Phoenix w Arizonie i założył zespół Avenue M. Pod koniec lat 90-tych kontynuował karierę kompozytorską w Nashville w stanie Tennessee. Welch publicznie popadł również w konflikt z byłymi członkami zespołu Fleetwood Mac. W 1994 roku wniósł pozew, twierdząc, że zaniżono mu tantiemy za jego kadencji. Sprawa została rozstrzygnięta poza sądem, ale Welch twierdzi, że Fleetwood Mac w odwecie doprowadził do wykluczenia go z wprowadzenia zespołu do Rock and Roll Hall of Fame w 1998 roku. Welch był jedynym wczesnym członkiem, który nie został uhonorowany. 

 Zmarł w wyniku samobójczego postrzału w swoim domu w Nashville 7 czerwca 2012 roku; Bob Welch miał 65 lat. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sentimental Lady/Hot Love, Cold World	Bob Welch	10.1977	-	8[18]	Capitol 4479	[written by Bob Welch][produced by Lindsey Buckingham, Christine McVie]
Ebony Eyes/Outskirts	Bob Welch	01.1978	-	14[17]	Capitol 4543	[written by Bob Welch][produced by John Carter]
Hot Love, Cold World/Danchiva	Bob Welch	06.1978	-	31[10]	Capitol 4588	[written by B. Welch, J. Henning][produced by John Carter]
Precious Love/Something Strong	Bob Welch	02.1979	-	19[15]	Capitol 4685	[written by Bob Welch][produced by John Carter]
Church/Here Comes The Night	Bob Welch	05.1979	-	79[3]	Capitol 4719	[written by Bob Welch][produced by John Carter]
Two To Do/Imaginary Fool	Bob Welch	11.1981	-	107[2]	RCA 12356	[written by M. Clark][produced by Michael Verdick]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
French Kiss	Bob Welch	10.1977	-	12[46]	Capitol 11 663	[platinum-US][produced by John Carter,Lindsey Buckingham,Christine McVie]
Three Hearts	Bob Welch	03.1979	-	20[17]	Capitol 11 907	[gold-US][produced by John Carter, Richard Dashut]
The Other One	Bob Welch	12.1979	-	105[8]	Capitol 12 017	[produced by John Carter]
Man Overboard	Bob Welch	10.1980	-	162[5]	Capitol 12 107	[produced by John Carter]

Whispers

 The Whispers to amerykańska grupa wokalna z Los Angeles w Kalifornii.
Od końca lat 60-tych XX wieku zespół tworzy przeboje, a najbardziej znany jest z dwóch singli R&B, „And the Beat Goes On” z 1979 roku i „Rock Steady” z 1987 roku, które zajęły pierwsze miejsce na listach przebojów. Zespół ma na swoim koncie 15 singli R&B w pierwszej dziesiątce oraz 8 albumów R&B w pierwszej dziesiątce, z czego dwa, „The Whispers” i „Love Is Where You Find It”, dotarły do ​​pierwszego miejsca na listach przebojów. Zespół zdobył dwie platynowe i pięć złotych płyt według RIAA. 

 Zespół The Whispers powstał w 1963 roku w Watts w Kalifornii. W jego pierwotnym składzie znaleźli się bracia bliźniacy Wallace „Scotty” i Walter Scott, a także Gordy Harmon, Marcus Hutson i Nicholas Caldwell. Po zaproszeniu do obszaru Zatoki San Francisco w 1966 roku przez Sly'a Stone'a, grupa przeniosła się w tamte rejony, gdzie zaczęła budować reputację jako olśniewający zespół koncertowy. Walter Scott został powołany do służby w wojnie w Wietnamie w tym okresie na osiemnaście miesięcy, powracając do zespołu w 1969 roku po zwolnieniu ze służby. Po tym, jak Harmon uszkodził krtań w wypadku samochodowym w 1973 roku, zastąpił go były członek Friends of Distinction,Leaveil Degree. 

 Po serii singli w wytwórni Dore w Los Angeles, grupa podpisała kontrakt z małą wytwórnią Soul Clock w Los Angeles, prowadzoną przez producenta Rona Carsona, który był odpowiedzialny za ich przełomowy hit „Seems Like I Got to Do Wrong” w 1970 roku. Przenosząc się do większej nowojorskiej wytwórni Janus, Carson kontynuował produkcję, zanim sprzedał wszystkie swoje nagrania Janus, a grupa nagrywała wówczas głównie w Filadelfii w połowie lat 70-tych. W 1978 roku grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Dicka Griffeya SOLAR Records.  

W latach 1979-80 utwory „And the Beat Goes On” / „Can You Do the Boogie” / „Out the Box” zajęły 1. miejsce na liście przebojów Hot Dance Club Play. W Wielkiej Brytanii „And the Beat Goes On” osiągnął 2. miejsce, a „It's a Love Thing” stał się ich drugim utworem w pierwszej dziesiątce w 1981 roku, osiągając 9. miejsce. W 1987 roku ich piosenka „Rock Steady” osiągnęła 7. miejsce na liście Billboard Hot 100 w USA, 10. miejsce na liście Cash Box Top 100 w USA i 1. miejsce na liście R&B. The Whispers założyli później własną firmę producencką Satin Tie Productions, dzięki której wydali w 2006 roku swój niezależny album For Your Ears Only. 

 Grupa otworzyła drugi mecz World Series w 1989 roku w Oakland–Alameda County Coliseum swoją interpretacją hymnu narodowego. Marcus Hutson opuścił zespół w 1992 roku z powodu raka prostaty. Według strony internetowej Whispers, kiedy Hutson zmarł 23 maja 2000 roku, przyrzekli, że nigdy go nie zastąpią i zaczęli występować jako kwartet. Jerry McNeil zrezygnował ze stanowiska klawiszowca pod koniec 1993 roku, aby spędzać więcej czasu z rodziną. W 2014 roku Whispers zostali wprowadzeni do Narodowej Galerii Sław Rhythm and Bluesa. Filadelfijski zespół kompozytorów soulowych, Allan Felder, Norman Harris, Bunny Sigler i Ronnie Baker, wykonał kilka utworów Whispers, w tym „A Mother for My Children” i „Bingo”. Nicholas Caldwell zmarł z powodu zastoinowej niewydolności serca w swoim domu w San Francisco 5 stycznia 2016 roku w wieku 71 lat. Założyciel Gordy Harmon zmarł w swoim domu w Los Angeles 5 stycznia 2023 roku w wieku 79 lat. Założyciel Walter Scott zmarł po krótkiej chorobie 26 czerwca 2025 roku w wieku 81 lat. Tym samym Wallace Scott został ostatnim żyjącym członkiem oryginalnego składu od 1963 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Time Will Come/Flying High	Whispers	08.1969	-	-	Soul Clock 107	[written by Gordy Horman][produced by Ron Carson][17[7].R&B Chart]
Seems Like I Gotta Do Wrong/Needle In A Haystack	Whispers	09.1970	-	50[9]	Soul Clock 1004	[written by Dee Ervin, Lynn Farr][produced by Ron Carson][6[11].R&B Chart]
There's A Love For Everyone/It Sure Ain't Pretty (Hard Core Unemployed)	Whispers	12.1970	-	116[1]	Janus 140	[written by Sugar Pie De Santo][produced by Ron Carson][31[6].R&B Chart]
Your Love Is So Doggone Good/Crackel Jack	Whispers	05.1971	-	93[2]	Janus 150	[written by Rudy Love, Dee Ervin][produced by Ron Carson][19[6].R&B Chart]
Can't Help But Love You/A Hopeless Situation	Whispers	02.1972	-	114[1]	Janus 174	[written by Michael Gately, Robert John][produced by Ron Carson][35[8].R&B Chart]
I Only Meant To Wet My Feet/You Fill My Life With Music	Whispers	07.1972	-	-	Janus 184	[written by D. Daniels, T. McFaddin][produced by Ron Carson][27[8].R&B Chart]
Somebody Loves You/Can We Love Forever	Whispers	01.1973	-	94[4]	Janus 200	[written by Terri McFadden, Warren Sams][produced by Ron Carson][45[3].R&B Chart]
A Mother For My Children/What More Can A Girl Ask For?	Whispers	02.1974	-	92[4]	Janus 231	[written by Ronnie Baker, Norman Harris, Bunny Sigler, Alan Felder][produced by Bunny Sigler, Baker, Harris, Young][32[13].R&B Chart]
Bingo/Once More With Feeling	Whispers	06.1974	-	-	Janus 238	[written by A. Felder, B. Sigler, N. Harris][produced by Baker, Harris, Young][40[9].R&B Chart]
What More Can A Girl Ask For?/Broken Home	Whispers	10.1974	-	-	Janus 244	[written by Alan Folder, Norman Harris][produced by Baker, Harris, Young][60[10].R&B Chart]
In Love Forever/Fairytales	Whispers	12.1975	-	-	Soul Train 10430	[written by J. Hernandez][produced by Don Cornelius, Dick Griffey, The Whispers][40[12].R&B Chart]
One For The Money (Part 1)/One For The Money (Part 2)	Whispers	08.1976	-	88[10]	Soul Train 10700	[written by V. Drayton, R. Turner][produced by "The Harris Machine" Norman Harris][10[15].R&B Chart]
Living Together (In Sin)/I've Got A Feeling	Whispers	10.1976	-	101[6]	Soul Train 10773	[written by V. McCoy, J. Cobb][produced by Norman Harris][21[15].R&B Chart]
You're Only As Good As You Think You Are/Sounds Like A Love Song	Whispers	02.1977	-	-	Soul Train 10878	[written by B. Gray, A. Felder][produced by Don Cornelius, Dick Griffey, "The Harris Machine" Norman Harris][91[4].R&B Chart]
Make It With You/You Are Number One	Whispers	08.1977	-	94[4]	Soul Train 10996	[written by D. Gates][produced by Don Cornelius, Dick Griffey][10[17].R&B Chart]
I'm Gonna Make You My Wife/You Never Miss Your Water ('Til Your Well Runs Dry)	Whispers	11.1977	-	-	Soul Train 11139	[written by W. Bell][produced by Don Cornelius, Dick Griffey, The Whispers][54[9].R&B Chart]
(Let's Go) All The Way/Chocolate Girl	Whispers	06.1978	-	101[11]	Solar 11246	[written by M. Ragin, R. Burke, A. Posey, J. Brown][produced by Dick Griffey, The Whispers][10[18].R&B Chart]
(Olivia) Lost And Turned Out/Try And Make It Better	Whispers	09.1978	-	-	Solar 11353	[written by M. Anthony][produced by Dick Griffey, The Whispers ][13[22].R&B Chart]
Can't Do Without Love/Headlights	Whispers	06.1979	-	-	Solar 11590	[written by K. Burke, C. Mayfield][produced by Dick Griffey, The Whispers][43[11].R&B Chart]
Homemade Lovin'/You'll Never Get Away	Whispers	08.1979	-	-	Solar 11685	[written by L. Sylvers][produced by Dick Griffey, The Whispers][66[6].R&B Chart]
A Song For Donny	Whispers	10.1979	-	-	Solar 11739	[written by D. Hathaway, Carrie Lucas][produced by Dick Griffey, The Whispers][21[15].R&B Chart]
And The Beat Goes On/Can You Do The Boogie	Whispers	02.1980	2[12]	19[15]	Solar 11894	[gold-US][written by Leon Sylvers, Stephen Shockley, William Shelby][produced by Dick Griffey, The Whispers][1[5][20].R&B Chart]
Lady/I Love You	Whispers	04.1980	55[3]	28[11]	Solar 11928	[written by Nicholas Caldwell][produced by Dick Griffey, The Whispers][3[19].R&B Chart]
My Girl/(Olivia) Lost And Turned Out	Whispers	07.1980	26[6]	-	Solar SO 8 [UK]	[written by W. Robinson, R. White][produced by Dick Griffey, The Whispers]
It's A Love Thing/Girl I Need You	Whispers	02.1981	9[11]	28[15]	Solar 12154	[written by W. Shelby, D. Meyers][produced by The Whispers, Dick Griffey, Leon Sylvers III][2[20].R&B Chart]
I Can Make It Better/Say You (Would Love For Me Too)	Whispers	05.1981	44[5]	105[3]	Solar 12232	[written by W. Shelby, S. Shockley, D. Meyers][produced by The Whispers, Dick Griffey][40[10].R&B Chart]
This Kind Of Lovin'/What Will I Do	Whispers	09.1981	-	-	Solar 12295	[written by W. Shelby, K. Spencer, N. Beard][produced by Leon Sylvers III][17[15].R&B Chart]
In The Raw/Small Talkin'	Whispers	02.1982	-	103[4]	Solar 47961	[written by Glen Barbee, Charmaine Sylvers, Donna Meyers][produced by Leon F. Sylvers III, Ricky Sylvers, The Whispers][8[15].R&B Chart]
Emergency/Only You	Whispers	05.1982	-	-	Solar 48008	[written by Kevin Spencer, Nidra Beard, William Shelby][produced by Leon F. Sylvers III, The Whispers][22[12].R&B Chart]
Tonight/Small Talkin'	Whispers	04.1983	-	84[4]	Solar 69842	[written by Jerry Knight][produced by Leon F. Sylvers III][4[16].R&B Chart]
Keep On Lovin' Me/Try It Again	Whispers	05.1983	-	-	Solar 69827	[written by Wardell Potts Jr., William Zimmerman, Kevin Spencer][produced by Leon F. Sylvers III, Ricky Sylvers][4[18].R&B Chart]
This Time/Love For Love	Whispers	10.1983	81[3]	110[1]	Solar 69809	[written by Grady Wilkins, Percy Scott][produced by Whispers][32[9].R&B Chart]
Contagious/Keep Your Love Around	Whispers	12.1984	56[3]	105[4]	Solar 69683	[written by Bopz Watson, Roggie Colloway, Melvin Gentry, Bobby Lovelace][produced by Reggie Calloway][10[15].R&B Chart]
Some Kinda Lover/Never Too Late	Whispers	03.1985	91[1]	106[4]	Solar 69658	[written by Boaz Watson, Kenny Edmonds][produced by Reggie Calloway][17[14].R&B Chart]
Don't Keep Me Waiting/Suddenly	Whispers	05.1985	-	-	Solar 69639	[written by Kenny Edmonds][produced by Reggie Calloway][60[7].R&B Chart]
Hello Stranger	Carrie Lucas feat. Whispers	07.1985	-	-	Constellation 52 602	[written by Barbara Lewis][20[14].R&B Chart]
And The Beat Goes On/Some Kinda Lover	Whispers	03.1987	45[4]	-	Solar MCA 1126	[written by L. Sylvers III, S. Shockley, W. Shelby][produced by Dick Giffey, Leon Sylvers III, The Whispers]
Rock Steady/Are You Going My Way	Whispers	06.1987	38[6]	7[23]	Solar 70006	[written by Babyface, L.A., D. Ladd, B. Watson][produced by L.A., Babyface][1[1][18].R&B Chart]
Just Gets Better With Time/Say Yes	Whispers	08.1987	-	-	Solar 70012	[written by Gary Taylor][produced by Gary Taylor][12[15].R&B Chart]
Special FX/Give It To Me	Whispers	08.1987	69[4]	-	Solar MCA 1178 [UK]	[written by L. Sylvers III, J. Sylvers][produced by Leon F. Sylvers III]
In The Mood	Whispers	11.1987	-	-	Solar 70017	[written by D. Simmons, Babyface][produced by L. A., Babyface][16[15].R&B Chart]
No Pain, No Gain	Whispers	04.1988	81[2]	-	Solar 70020	[written by L. Sylvers III, K. Grady, K. Aubrey][produced by Leon F. Sylvers III][74[6].R&B Chart]
Innocent	Whispers	06.1990	-	55[11]	Capitol 44 593	[written by Brookins, Jones, King][produced by Robert Brookins][3[15].R&B Chart]
My Heart Your Heart	Whispers	10.1990	-	-	Capitol 44 627	[written by Gary Taylor][produced by Gary Taylor][16[15].R&B Chart]
Is It Good to You	Whispers	02.1991	-	-	Capitol 44 626	[written by Tsuyoshi Takayanagi,Kevin Spencer][produced by Tsuyoshi Takayanagi,Kevin Spencer][7[14].R&B Chart]
I Want 2B the 1 4U	Whispers	06.1991	-	-	Capitol 44 722	[written by Skylark][produced by Skylark][58[4].R&B Chart]
I want to know your name	Walter & Scotty	04.1993	-	-	Capitol 44 930	[28[15].R&B Chart]
Sticks and stones	Walter & Scotty	07.1997	-	-	Capitol 44 964	[64[8].R&B Chart]
Make Sweet Love To Me/My Funny Valentine	Whispers	03.1995	-	-	Capitol 58 330	[written by Magic, Cornell Moss, Ray Dewey][41[18].R&B Chart]
Come On Home/Better Watch Your Heart	Whispers	07.1995	-	-	Capitol 58 422	[written by P. Stewart III, T. Harrell Jr., G. Stewart][60[10].R&B Chart]
Caravan of Love	Whispers with Russ Freeman & the Rippingtons	05.1996	-	-	GRP 3073	[written by Ernie Isley, Chris Jasper and Marvin Isley][89[5].R&B Chart]
My, My, My	Whispers	12.1997	-	-	Interscope	[written by Kenneth Edmonds,Daryl Simmons][73[1].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Whispers' Love Story	Whispers	05.1972	-	186[2]	Janus 3041	[produced by Ron Carson]
One for the Money	Whispers	08.1976	-	189[6]	Soul Train 1450	[produced by Norman Harris]
Open Up Your Love	Whispers	07.1977	-	65[10]	Soul Train 2270	[produced by Don Cornelius, Dick Griffey, the Whispers]
Headlights	Whispers	05.1978	-	77[28]	Solar 2774	[produced by Dick Griffey, the Whispers]
Whisper in Your Ear	Whispers	04.1979	-	146[9]	Solar 3105	[produced by Dick Griffey, the Whispers]
The Whispers	Whispers	01.1980	-	6[35]	Solar 3521	[platinum-US][produced by Dick Griffey, the Whispers]
Imagination	Whispers	01.1981	42[5]	23[27]	Solar 3578	[gold-US][produced by The Whispers, Dick Griffey, Leon Sylvers III]
This Kind of Lovin'	Whispers	10.1981	-	100[9]	Solar 3976	[produced by Leon Sylvers III, The Whispers]
Love Is Where You Find It	Whispers	01.1982	-	35[25]	Solar 27	[gold-US][produced by The Whispers,Leon Sylvers III,Ricky Sylvers,Wallace Scott,Walter Scott,Nicholas Caldwell]
The Best of the Whispers	Whispers	03.1982	-	180[5]	Solar 4242	-
Love for Love	Whispers	04.1983	-	37[29]	Solar 60 216	[produced by Leon Sylvers III, the Whispers, Nicholas Caldwell, Al Johnson, Ray Obiedo, Grady Wilkins]
So Good	Whispers	12.1984	-	88[26]	Solar 60 356	[produced by Leon Sylvers III, Reggie Calloway, Nicholas Caldwell, Wardell Potts, Wilmer Raglin, Grady Wilkins]
Just Gets Better with Time	Whispers	05.1987	63[4]	22[37]	Solar 72 554	[platinum-US][produced by L.A. Reid & Babyface, Leon Sylvers III, Nicholas Caldwell, Larry White, Gary Taylor, Grady Wilkins]
More of the Night	Whispers	08.1990	-	83[24]	Capitol 92 957	[gold-US][produced by Joel Davis, Gary Taylor, Gordon Jones, Robert Brookins, Sir Gant, Peabo Bryson, Tsuyoshi "Taka" Takayanagi, Kevin Spencer, Zac Harmon & Christopher Troy, Steve Russell, Greg Dalton, "The Riddler," Skylark, Jerry McNeil]
Toast to the Ladies	Whispers	04.1995	-	92[8]	Capitol 30 270	-
Thankful	Whispers	11.2009	-	172[1]	Kingdom 8888	-