Creation of Sunlight

Creation of Sunlight to amerykański zespół rocka psychodelicznego,
założony pierwotnie jako cover band w Long Beach w Kalifornii w 1968 roku. Choć początkowo wiele z historii zespołu pozostawało nieznane -nawet ich nazwa była ukryta - z czasem zespół zwrócił na siebie uwagę entuzjastów muzyki psychodelicznej dzięki swojemu jedynemu albumowi, który ukazał się w 1969 roku. Brzmienie Creation of Sunlight łączyło różne aspekty ich kalifornijskich odpowiedników, takie jak radosne nuty sunshine popu i ostrzejszy acid rock. 

 Zespół, pierwotnie znany jako Sunlight Seven, w składzie: Gary Young (wokal), Carl Estrella (gitara prowadząca), Don Sain (gitara rytmiczna), Steve Montague (gitara basowa), Jerry Griffin (instrumenty klawiszowe, wokal), Bob Morgan (perkusja) i Ron Clark (instrumenty perkusyjne, flet, saksofon). Wszyscy członkowie zespołu pochodzili z Long Beach w Kalifornii, z wyjątkiem Younga, który wcześniej pochodził z Oklahomy i prowadził zespół o nazwie The Torques. Na początku 1968 roku grupa zwróciła uwagę wytwórni DCT Recorders, która podpisała z nimi kontrakt płytowy. Jednak planowany album, pod roboczym tytułem Sunstroke, nigdy nie ujrzał światła dziennego poza fazą acetatu, co czyni go niezwykle rzadkim utworem, który znalazł się w książce „1,001 Record Collector Dreams”. Z książki wynika, że ​​na płycie znalazło się co najmniej pięć utworów, z których dwa, „Sevens Theme” i „Judy in Disguise”, nigdy nie pojawiły się na późniejszych wydawnictwach Sunlight Seven.

  Po zakończeniu projektu Sunstroke grupa zmieniła nazwę na Sunlight i wydała swój debiutancki singiel „Colors of Love” w nowo powstałej wytwórni Windi Records. Podejrzewa się, że utwory na płycie znalazły się na  odwrocie Sunstroke LP, ponieważ są alternatywnymi wersjami tego, co wydano później. Kontynuując nagrywanie dla wytwórni płytowej Windi, zespół rozszerzył nazwę na Creation of Sunlight i rozpoczął pracę nad albumem o tym samym tytule. Komentując lekkie harmonie wokalne grupy, historyk muzyki Richie Unterberger napisał: „przypomni wielu doświadczonym słuchaczom psychodelii Strawberry Alarm Clock, ponieważ ten również ma połączenie grubych organów i gitary fuzz, a także materiał i harmonie wokalne, które są nieco jaśniejsze niż aranżacje”. Unterberger porównał również brzmienie Creation of Sunlight do Association, Clear Light i West Coast Pop Art Experimental Band.

  Limitowana edycja albumu, zaledwie 500 kopii, została wsparta drugim singlem „David”, które nieuchronnie nie sprzedały się dobrze. Mimo to grupa stała się popularnym filarem Whisky a Go Go pod koniec 1969 roku i zaliczyła kolejne znaczące występy w Hollywood Bowl. W 1971 roku Creation of Sunlight rozpadło się. Z biegiem czasu ich album stał się przedmiotem licznych bootlegów, zwłaszcza w Europie, a oryginalne kopie Creation of Sunlight osiągnęły ceny czterocyfrowe. W 2005 roku Lion Productions dokonało pierwszej oficjalnej reedycji albumu. Mówiąc o reedycji albumu, krytyk muzyczny Beverly Paterson powiedział: „«Creation of Sunlight» to doskonały przykład rocka flower power w dobrym wykonaniu. Skąpany w promieniach soczystych melodii, błogiego śpiewu oraz progresywnych temp i aranżacji, album oferuje niezliczone skarby. Nietrudno usłyszeć radość, jaką Sunlight odczuwał nagrywając płytę, i możemy sobie tylko wyobrazić, dokąd zaprowadziłyby ich kolejne kroki, gdyby kontynuowali tworzenie muzyki”. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sometimes A Woman/Colors Of Love	Sunlight	.1968	-	-	Windi 1001	[written by G. R. Prophet][produced by Gary Young]
David/The Fun Machine	Creation of Sunlight	.1968	-	-	Windi 1005	[written by Gene Rigalski][produced by Valen, Young]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Creation Of Sunlight	Sunlight	11.1970	-	-	Windi 1001	[produced by Gary Young]

Ollie & Jerry

Ollie & Jerry to amerykański duet dance-popowy działający w latach 80-tych XX wieku,
w którego skład wchodzili perkusista Ollie E. Brown i wokalista/basista R&B Jerry Knight.Pomimo braku albumów studyjnych pod własnym szyldem, duet jest nadal szeroko znany ze swojego przeboju „Breakin'... There's No Stopping Us”, utworu inspirowanego muzyką taneczną, który znalazł się w pierwszej dziesiątce list przebojów w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Został on wykorzystany jako motyw przewodni filmu „Breakin'” i znalazł się na jego ścieżce dźwiękowej.  

Jednak zespół rozpadł się w połowie 1985 roku po wydaniu drugiego singla „Electric Boogaloo”. W rezultacie „Electric Boogaloo” nie powtórzył sukcesu „Breakin'...”, a duet jest powszechnie uważany za artystę jednego przeboju.

  Ollie Brown i Jerry Knight wcześniej pracowali razem jako muzycy sesyjni, a Knight był również członkiem zespołu R&B Raydio, w którego albumach Brown często brał udział jako perkusista sesyjny. Obaj założyli Ollie & Jerry w Los Angeles w 1984 roku, podpisując kontrakt z wytwórnią Polydor Records. Duet nagrał utwór „Breakin'... There's No Stopping Us” jako motyw przewodni filmu Breakin' z 1984 roku i wydał go jako pierwszy singiel ze ścieżki dźwiękowej filmu. Singiel stał się hitem, osiągając 5. miejsce na brytyjskiej liście przebojów  i 9. miejsce na liście Billboard Hot 100 w 1984 roku. Grupa promowała następnie utwór, występując w programie telewizyjnym Soul Train w trakcie jego sukcesu. Ścieżka dźwiękowa do filmu Breakin' osiągnęła 8. miejsce na liście 200 albumów Billboard w USA. 

W następnym roku duet wydał singiel „Electric Boogaloo”, będący tytułowym motywem przewodnim sequela „Breakin'”, „Breakin' 2: Electric Boogaloo”. Singiel odniósł całkiem niezły sukces na brytyjskiej liście przebojów, osiągając 57. miejsce. Utwór nie znalazł się jednak na liście Billboard Hot 100; odniósł natomiast niewielki sukces na listach Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs i Hot Dance Club Play, zajmując odpowiednio 45. i 43. miejsce. Po wydaniu utworu duet rozpadł się w połowie 1985 roku. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Breakin'...There's No Stopping Us/Showdown	Ollie & Jerry	06.1984	5[11]	9[18]	Polydor 821 708	[written by O. E. Brown, J. Knight][produced by Ollie E. Brown][3[16].R&B; Chart][1[1][13].Hot Disco/Dance;Polydor 821 708 12"][piosenka z filmu "Breakin'"]
Electric Boogaloo/Physical Clash	Ollie & Jerry	12.1984	57[3]	-	Polydor 881 461	[written by O. Brown, A. Giles, R. Regan][produced by Ollie E. Brown][45[12].R&B; Chart][43[5].Hot Disco/Dance;Polydor 881 534 12"][piosenka z filmu "Breakin' 2:Electric Boogaloo"]

T- Bones

Ta pochodząca z Los Angeles w stanie Kalifornia instrumentalna grupa studyjna została powołana do życia w 1964 r. przez wytwórnię Liberty Records w celu rejestrowania albumów, zawierających instrumentalne nagrania w stylu surf.
 

Firma zatrudniła Joe Saraceno (ur. 16.05. 1937 r. w Utica w stanie Nowy Jork w charakterze producenta zespołu z racji jego wcześniejszej współpracy z inną popularną studyjną formacją - The Routers (znaną z przeboju "Let's Go").
 

Skład T- Bones zmieniał się wraz z każdą kolejną sesją nagraniową. Ich jedyny przebój z Top 10,
"No Matter What Shape (Your Stomach's In)" z 1965 r., dotarł w USA do 3. miejsca listy bestsellerów. Czwarty album grupy No Matter What Shape (z 1966 r.) nagrany został w składzie: Danny Robert Hamilton (ur. w Spokane w stanie Waszyngton, USA; gitara), Frank Carollo (ur. w Leland, w stanie Mississippi, USA; bas) i Tommy Dark Reynolds (ur. w Nowym Jorku, USA; perkusja).
 

Kolejny singel zespołu "Slippin' 'N' Chippin'" z 1966 r. dotarł do 62. miejsca zestawień, poprzedzając wydanie long-playa o tym samym tytule. Po opublikowaniu następnej dużej płyty T-Bones przekształcili się w grupę wokalno-instrumentalną o nazwie Hamilton, Joe Frank & Reynolds, której największą popularność przyniósł singel "Fallin' In Love" z 1975 r.  

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Draggin' /Rail-Vette	T-Bones	02.1964	-	-	Liberty 55 677	[written by Perry Botkin Jr.][produced by Dave Pell]
That's Where It's At/Pearlin'	T-Bones	08.1965	-	-	Liberty 55 814	[written by Stan Hoffman][produced by Dave Pell]
No matter what shape/Feelin' fine	T-Bones	10.1965	-	3[13]	Liberty 55 836	[written by Granville Sascha Burland][produced by Joe Saraceno][melodia wykorzystana jako jingiel reklamowy Alka Seltzer]
Sippin' n chippin'/Moment of softness	T-Bones	03.1966	-	62[5]	Liberty 55 867	[written by Granville Sascha Burland][produced by Joe Saraceno]
Underwater/Wherever You Look, Wherever You Go	T-Bones	05.1966	-	-	Liberty 55 885	[written by J. Andrews][produced by Joe Saraceno]
Fare Thee Well/Let's Go Get Stoned	T-Bones	09.1966	-	-	Liberty 55 906	[written by T. Reynolds, J. Carollo, J. Hamilton][produced by Joe Saraceno]
Balboa blues/Walkin' My Cat Named Dog	T-Bones	10.1966	-	-	Liberty 55 925	[written by J. Saraceno, J. Murphy][produced by Joe Saraceno]
Proper Thing To Do/Tee Hee Hee	T-Bones	02.1967	-	-	Liberty 55 951	[written by Susan Haber][produced by Joe Saraceno]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
No matter what shape [Your Stomach' s in]	T-Bones	02.1966	-	75[12]	Liberty 7439	[produced by Joe Saraceno]

Third Eye Blind

Zespół Third Eye Blind powstał na początku lat 90-tych z incjatywy Stephana Jenkinsa.
Pierwszy skład tworzyli Stephan Jenkins, Adrian Burley (perkusja) i Jason Slater (bas).
Skład zmieniał się kilkakrotnie na przestrzeni ostatnich lat. Po pewnym czasie skład został uzupełniony przez Ariona Salazara (bas), Tony'ego Fredianelli (gitara) i Kevina Cadogana (gitara). Do czasu odejścia z zespołu z zespołu Fredianellego w 1994, zespół występował z dwoma gitarzystami. Równie często zmieniała się obsada na perkusji (kolejno Tim "Curveball" Wright, Steve Bowman, Michael Urbano), aż do czasu, gdy w 1995 roku do zespołu dołączył Brad Hargreaves.
 

Zespół koncertował w San Francisco i okolicach oraz nagrywał dema w latach 1994, 1995 (rozesłane do wytwórni płytowych), 1996, by w czerwcu tego roku podpisać kontrakt z wytwórnią Elektra. Debiutancki album zatytułowany "3EB" ukazał się 8 kwietnia 1997. Pochodzą z niego przebojowe nagrania: Semi-Charmed Life, Graduate, How's It Going To Be, Losing A Whole Year oraz Jumper , które długo utrzymywały się na amerykańskich listach przebojów.
 

W latach 97-98 zespół często koncertował otwierając koncerty m.in. Oasis, Rolling Stones, U2, a także w czasie samodzielnych tras koncertowych: "Put The Past Away", "Bring the Bay Tour" i "Bonfire Tour". Rok 1999 to czas wytężonej pracy nad drugim albumem, który ukazał się w listopdzie tegoż roku pod tytułem "Blue". Na początku roku 2000 kapelę opuszcza gitarzysta Kevin Cardogan, który zostaje zastąpiony przez ex-członka Tony'ego Fredianelli. 3rd Eye Blind odbyło także trasy koncertowe: "Dragons & Astronauts Tour" i "Red Summer Sun Tour", promujące to wydawnictwo. Obecnie muzycy przebywają w studiu nagraniowym pracując nad nową płytą, której wydanie planowane jest na 2002 rok...  

Zespół kontynuował działalność, ale z wieloma zmianami w składzie i długimi przerwami między albumami przez kolejne piętnaście lat. Zespół wydał Out of the Vein w 2003 roku i Ursa Major w 2009 roku z gitarzystą Tonym Fredianellim, ale wkrótce potem rozstał się z nim, pozostawiając jedynie Jenkinsa i Hargreavesa jako pozostałych członków. Skład zespołu ustabilizował się ponownie w połowie lat 2010., dodając Kryza Reida (gitara prowadząca), Alexa Koppa (klawisze) i Alexa LeCavaliera (gitara basowa). Nowy skład zaowocował zwiększoną produkcją i krótszymi przerwami między wydawnictwami - Dopamine (2015) oraz serią EP-ek: We Are Drugs (2016) i Thanks for Everything (2018). Po tym, jak Koppa zastąpił Colin Creev, ukazały się szósty i siódmy album studyjny: Screamer (2019) i Our Bande Apart (2021). 

Zespół odniósł sukces komercyjny pod koniec lat 90-tych, a albumy Third Eye Blind i Blue uzyskały status sześciokrotnie platynowej płyty w Stanach Zjednoczonych oraz pojedynczo platynowej płyty.  Kilka piosenek również odniosło sukces komercyjny, a „Semi-Charmed Life”, „Jumper” i „How's It Going to Be” znalazły się w pierwszej dziesiątce listy przebojów Billboard Hot 100 w USA, a „Never Let You Go” znalazło się w pierwszej dwudziestce. Third Eye Blind sprzedał na całym świecie około dwunastu milionów płyt. 

Single

Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Semi-charmed life/Tatto of the sun	Third Eye Blind	06.1997	33[5]	4[43]	Elektra 64 137	[4x-platinum-US][silver-UK][written by Stephan Jenkins][produced by Stephan Jenkins, Eric Valentine]
Graduate /Horror show	Third Eye Blind	11.1997	83[1]	-	Elektra E 3883 [UK]	[written by Stephan Jenkins, Kevin Cadogan][produced by Stephan Jenkins, Eric Valentine]
How' s it going to be/Semi-charmed life/Horror show	Third Eye Blind	03.1998	51[1]	9[52]	Elektra 64 130	[2x-platinum-US][written by Stephan Jenkins,Kevin Cadogan][produced by Stephan Jenkins, Eric Valentine,Ren Klyce]
Jumper /Graduate	Third Eye Blind	11.1998	-	5[20]	Elektra 64 058	[3x-platinum-US][written by Stephan Jenkins][produced by Stephan Jenkins, Eric Valentine]
Never let you go/Anything	Third Eye Blind	06.2000	195	14[22]	Elektra E 7050	[platinum-US][written by Stephan Jenkins][produced by Stephan Jenkins, The Mud Sisters, Arion Salazar, Third Eye Blind]
Deep inside of you	Third Eye Blind	07.2000	-	69[12]	Elektra	[written by Stephan Jenkins][produced by Stephan Jenkins, The Mud Sisters, Arion Salazar, Third Eye Blind]
Blinded (When I See You)	Third Eye Blind	05.2003	-	116[5]	Elektra	[written by Stephan Jenkins, Arion Salazar, Tony Fredianelli][produced by Stephan Jenkins, Arion Salazar ,Jason Carmer]

Albumy

Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Third Eye Blind	Third Eye Blind	06.1997	-	25[104]	Elektra 62 012	[6x-platinum-US][produced by Stephan Jenkins, Eric Valentine, Ren Klyce]
Blue	Third Eye Blind	12.1999	-	40[53]	Elektra 62 415	[platinum-US][produced by Stephan Jenkins, Arion Salazar, and Third Eye Blind]
Out of the vein	Third Eye Blind	05.2003	-	12[9]	Elektra 62 888	[produced by Stephan Jenkins, Arion Salazar, and Third Eye Blind]
A Collection	Third Eye Blind	08.2006	-	103[3]	Elektra 78779	[produced by Stephan Jenkins, Arion Salazar,Eric Valentine and Third Eye Blind]
Ursa Major	Third Eye Blind	09.2009	-	3[7]	Mega Collider 01	[produced by Stephan Jenkins]
Dopamine	Third Eye Blind	07.2015	-	13[2]	Mega Collider 12	[produced by Stephan Jenkins]
We Are Drugs EP.	Third Eye Blind	10.2016	-	175[1]	Mega Collider 05	[produced by Stephan Jenkins]

Felice Taylor

Felice Taylor (ur. jako Florain Corella Flanagan, ur. 29 stycznia 1944r  - zm. 12 czerwca 2017r)[1] była amerykańską wokalistka soul i pop, najbardziej znaną z nagrań z końca lat 60-tych.

 

  Urodzona w Richmond w Kalifornii w Stanach Zjednoczonych, Taylor zaczęła śpiewać z siostrami Normą i Darlene Flanagan w trio The Sweets, które nagrało dwa single: „The Richest Girl” dla wytwórni Valiant w 1965 roku oraz „Satisfy Me Baby” dla wytwórni Soul Town. 

 

Pierwszy solowy singiel Taylor, „Think About Me” dla wytwórni Groovy, został przypisany Florainowi Taylorowi. Jej największy sukces przyszedł po podpisaniu kontraktu z wytwórnią Mustang Boba Keane'a, filią Bronco Records. Tam współpracowała z autorami tekstów i producentami muzycznymi, Barrym White'em i Paulem Politim, którzy wspólnie napisali „It May Be Winter Outside (But in My Heart It's Spring)”, niewielki przebój, który osiągnął 42. miejsce na liście Billboard Hot 100 i 44. miejsce na liście R&B na początku 1967 roku, oraz jego kontynuację „I'm Under the Influence of Love”. Trzeci singiel, „I Feel Love Comin' On”, również napisany i wyprodukowany przez White'a i Politiego, nie został wydany w Stanach Zjednoczonych, ale osiągnął 11. miejsce na brytyjskiej liście przebojów, gdy został wydzierżawiony wytwórni President Records pod koniec 1967 roku. 

 

Po opuszczeniu Bronco, Taylor nagrywała dla Kent Records, a później w Wielkiej Brytanii z członkami The Equals. W 1973 roku podopieczni White'a, Love Unlimited, nagrali nowe wersje utworów „It May Be Winter Outside” i „Under the Influence of Love”, a Barry White nagrał „I Feel Love Comin' On” na albumie Love Unlimited Orchestra, Rhapsody in White, który znalazł się w pierwszej dziesiątce listy przebojów.Wydaje się, że sama Taylor nie nagrywała po początku lat 70-tych. 

 

 Była żoną Johnny'ego B. Taylora i miała czworo dzieci.  Zmarła w czerwcu 2017 roku w wieku 73 lat. Została pochowana na Cmentarzu Narodowym Riverside w Riverside w Kalifornii.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
It May Be Winter Outside (But In My Heart It's Spring)/Winter Again	Felice Taylor	01.1967	-	42[6]	Mustang 3024	[written by P. Politi, B. White][produced by Keene, White][44[5].R&B; Chart]
I Feel Love Comin' On/Comin' On Again [Bob Keene Orchestra]	Felice Taylor	10.1967	11[13]	-	President PT 155	[written by P. Politi, B. White]

Fred Smith

Fred Sledge Smith (ur. 18 maja 1933r- zm. 29 lipca 2005r), często nazywany Fredem Smithem,
był amerykańskim autorem tekstów piosenek R&B i producentem muzycznym, który współpracował m.in. z zespołami The Olympics, Bobem i Earlem, Billem Cosbym i Watts 103rd Street Rhythm Band. 

 Smith urodził się w Los Angeles, gdzie jego matka, Effie Smith, pracowała jako piosenkarka i komik. Karierę kompozytorską rozpoczął w latach 50-tych XX wieku wraz ze swoim przyjacielem Cliffem Goldsmithem. Napisali wspólnie piosenkę „Western Movies”, którą nagrał zespół wokalny The Olympics, zarządzany przez ojczyma Smitha, Johna Crinera. Utwór został wydany przez wytwórnię płytową Demon i w 1958 roku osiągnął 8. miejsce na liście Billboard Hot 100 oraz 7. miejsce na liście R&B. Smith i Goldsmith kontynuowali wspólne pisanie nowatorskich i tanecznych piosenek aż do początku lat 60-tych XX wieku. Ich przeboje Olympics obejmowały „Hully Gully” (później przerobione na „Peanut Butter” przez zespół Marathons, za który Smith i Goldsmith również zostali uznani autorami), „Shimmy Like Kate” (adaptację piosenki z lat 20-tych XX wieku „I Wish I Could Shimmy Like My Sister Kate”) oraz „Dance By The Light of the Moon”; napisali również „Patti Ann”, hit z 1962 roku dla Johnny'ego Crawforda.

  Utwór „Hully Gully” został później przerobiony przez wielu innych artystów, w tym Chubby Checkera i The Beach Boys. Smith i Goldsmith byli również współproducentami wielu wczesnych płyt Olympics, a Smith przejął wyłączną odpowiedzialność za produkcję około 1963 roku.  W 1963 roku Smith rozpoczął pracę dla wytwórni Mirwood, założonej w Los Angeles przez byłego dyrektora Vee-Jay, Randy'ego Wooda. Zaczął współpracę z duetem Bob i Earl - Bobem Relfem i Earlem Nelsonem - i wspólnie z nimi współprodukował ich płytę „Harlem Shuffle”, zaaranżowaną przez Gene'a Page'a z udziałem Barry'ego White'a. Płyta z opóźnieniem trafiła kilka lat później do pierwszej dziesiątki listy przebojów w Wielkiej Brytanii, a Smith był również współautorem i współproducentem kilku kolejnych singli duetu. W 1965 roku Smith współtworzył i wyprodukował utwór „The Duck”, pod którym podpisał się Jackie Lee, pseudonim Earla Nelsona. Płyta osiągnęła 14. miejsce na amerykańskiej liście przebojów, a Smith kontynuował współpracę z Nelsonem nad kolejnymi singlami podpisanymi jako Jackie Lee. 

Wiele produkcji Smitha dla Mirwood, nagranych dla takich artystów jak Jimmy Thomas and the Mirettes, choć w tamtym czasie odnosiło jedynie sukcesy regionalne, zyskało popularność w klubach soulowych z północnej części Wielkiej Brytanii. Regularnie współpracował z aranżerem Jamesem Carmichaelem.  Pisał i produkował również utwory dla innych małych wytwórni płytowych w Los Angeles, takich jak Arvee i Tri-Disc.  W 1967 roku Smith założył własną wytwórnię MoSoul, a także współtworzył i wyprodukował przebój R&B „Grits 'n Cornbread” lokalnej grupy Soul Runners, który zajął 33. miejsce na liście przebojów. Zespół wspierał również Billa Cosby'ego na jego udanym albumie „Silver Throat: Bill Cosby Sings”. Album, którego producentem był Smith, zawierał przebój „Little Ole Man (Uptight, Everything's Alright)” - przebój nr 4 na amerykańskiej liście przebojów - a Cosby wydał po nim album „Hooray for the Salvation Army Band”, również wyprodukowany przez Smitha.  

Smith zmienił nazwę zespołu akompaniującego na Watts 103rd Street Rhythm Band i nagrał go dla innej swojej wytwórni, Keymen. Pierwszy hit zespołu pod nową nazwą, „Spreadin' Honey”, został ponownie współtworzony i wyprodukowany przez Smitha, który kontynuował produkcję zespołu po podpisaniu kontraktu z Warner Bros. Records; później zmienili nazwę na Charles Wright & the Watts 103rd Street Rhythm Band.

 Na początku lat 70-tych Smith krótko współpracował ze swoją matką, Effie Smith, w Stax Records, ale rozczarował się przemysłem muzycznym i po zamknięciu wytwórni Stax w 1975 roku odszedł z branży rozrywkowej. Zmarł w Los Angeles w 2005 roku w wieku 72 lat.  Epitafium na jego nagrobku brzmi: „Nigdy nudny, zawsze kochany - sprawił, że Ameryka tańczyła”. 

Kompozycje Freda Smitha na listach przebojów

[with Cliff Goldsmith] 07/1958 Western Movies The Olympics 8.US/12.UK 12/1958 (I Wanna) Dance with the Teacher The Olympics 71.US 09/1959 Private Eye The Olympics 95.US 02/1960 (Baby) Hully Gully The Olympics 72.US 06/1961 Dooley The Olympics 94.US 07/1961 Dedicated (To the Songs I Love) The 3 Friends 89.US 08/1961 Hully Gully Again Little Caesar & the Romans 54.US 03/1962 Patti Ann Johnny Crawford 43.US   [with Cliff Goldsmith, Jimmy Eaton, Mickey Leader & Terry Shand] 12/1960 Dance by the Light of the Moon The Olympics 47.US   [with Cliff Goldsmith & Bill Spitalsky] 03/1961 Little Pedro The Olympics 76.US   [with H.B. Barnum, Martin J. Cooper, Cliff Goldsmith ] 04/1961 Peanut Butter The Vibrations 20.US   [with Robert Kuhn & The Romans] 09/1961 Memories of Those Oldies but Goodies Little Caesar & the Romans 101.US   [with Diane Rogers, Zelda Samuels] 07/1963 Dancin' Holiday The Olympics 86.US   [with Earl Nelson] 11/1965 The Duck Jackie Lee 14.US 04/1966 Do the Temptation Walk Jackie Lee 113.US   [with Earl Nelson & Sherlie Matthews] 03/1966 Your P-E-R-S-O-N-A-L-l-T-Y Jackie Lee 111.US   [with Sherlie Matthews, Walter Ward & George Brown] 09/1966 Baby, Do the Philly Dog The Olympics 63.US [with Nathaniel Nathan] 01/1967 Grits 'n Corn Bread Soul Runners 103.US 09/1967 Spreadin' Honey Charles Wright & the Watts 103rd Street Rhythm Band 73.US   [with Bill Cosby] 12/1967 Hooray for the Salvation Army Band Bill Cosby 71.US

Vibrations

The Vibrations to amerykańska grupa wokalna soul z Los Angeles w Kalifornii,
działająca od połowy lat 50-tych do 1976 roku.  Najbardziej znanymi przebojami grupy były „My Girl Sloopy” (1964) i „Love in Them There Hills” (1968). Odnieśli również sukces dzięki szybkiej piosence „Surprise Party for Baby” (1971) w Wielkiej Brytanii, popularnej na północnej scenie soulowej. W skład kwintetu wchodzili Don Bradley, Carl Fisher, Dave Govan, James Johnson i Ricky Owens. 

 

Grupa początkowo nagrywała jako The Jay Hawks i w 1956 roku osiągnęła przebój „Stranded in the Jungle” (18. miejsce na liście przebojów w USA).  Po kilku zmianach składu grupa odniosła kolejny sukces z piosenką „The Watusi” w 1961 roku (25. miejsce na liście przebojów w USA); Jednocześnie odnieśli sukces pod nazwą The Marathons, grając „Peanut Butter”, przeróbkę olimpijskiego utworu „Hully Gully” z nowymi tekstami Hidle'a Browna Barnuma i Martina Coopera (nr 20).

 

  Grupa nagrała kilka klasyków muzyki soul od czasu swojego pierwszego hitu w Atlantic Records w 1963 roku. Cover ich utworu „My Girl Sloopy”, przemianowany na „Hang On Sloopy”, był hitem McCoys w 1965 roku.  Ich utwór „Cause You're Mine” z 1968 roku (Epic Records 5-10418, choć pierwotnie wydany przez Okeh Records) znajduje się na 48. miejscu listy The Northern Soul Top 500 autorstwa Keva Robertsa. Roberts stwierdził: „Ten utwór powala cię na bok już przy czwartym takcie i kontynuuje wyścig z czasem, pozostawiając cię zwalonego w pyle rozkoszy!”.

 

  Późniejszy singiel „Surprise Party for Baby”, przypisywany zespołowi The Vibrating Vibrations (Neptune Records N-28), znajduje się na 188. miejscu listy The Northern Soul Top 500 i był praktycznie nowym singlem, gdy został wykorzystany na scenie Northern soul w Blackpool Mecca w 1971 roku. Roberts dodał: „Intro i późniejsza harmonia „Hey, Hey, Hey, Hey” działają jak magnes, wciągając słuchacza na parkiet. Kolejny refren, „Hope She's Going to Show Up”, to typowy dla Gamble'a i Huffa utwór, nawiązujący do utworów Intruders sprzed kilku lat”.

 

The Vibrations na krótko rozpadli się w 1971 roku. W tym czasie Owens dołączył do Temptations, choć został zwolniony po kilku pierwszych występach. Owens i pozostali członkowie Vibrations przegrupowali się i kontynuowali działalność, ostatecznie stając się zespołem występującym w klubach nocnych w połowie lat 70-tych, zanim oficjalnie rozwiązali grupę w 1976 roku.  Ricky Owens zmarł w 1995 roku.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stranded In The Jungle/Don't Say Goodbye	The Jayhawks	06.1956	-	18[11]	Flash 109	[written by James Johnson, Ernestine Smith][9[3].R&B; Chart]
So Blue/Love Me Like You Should	Vibrations	08.1960	-	110[3]	Checker 954	[written by DeSylva, Brown and Henderson]
The Watusi/Wallflower	Vibrations	02.1961	-	25[8]	Checker 969	[written by James Johnson,Shirley Hall,Leslie Temple][13[5].R&B; Chart]
Peanut Butter/Talkin' Trash	Marathons	04.1961	-	20[12]	Arvee 5027	[written by Fred Sledge Smith, Cliff Goldsmith][25[3].R&B; Chart]
The Junkernoo/Continental With Me, Baby	Vibrations	04.1961	-	112[3]	Checker 974	[written by Vibrations,Shirley Hall]
My Girl Sloopy/ Daddy Woo Woo	Vibrations	03.1964	-	26[9]	Atlantic 2221	[written by Bert Berns, Wes Farrell][produced by Bert Berns][10[12].R&B; Chart]
Sloop Dance/ Watusi Time	Vibrations	10.1964	-	109[5]	OKeh 7205	[written by D. Penn, L. Goodweather, D. Sharh][produced by Carl Davis, Curtis Mayfield]
Keep On Keeping On/Hello Happiness	Vibrations	02.1965	-	118[1]	OKeh 7212	[written by R. Johnson, D. Sharh][produced by Carl Davis, Curtis Mayfield]
End Up Crying/Ain't Love That Way	Vibrations	05.1965	-	130[1]	OKeh 7220	[written by D. Sharh][produced by Carl Davis, Curtis Mayfield]
Misty/Finding Out The Hard Way	Vibrations	10.1965	-	63[7]	OKeh 7230	[written by E. Garner, J. Burke][produced by Carl Davis][26[9].R&B; Chart]
And I Love Her/ Soul A Go-Go	Vibrations	10.1966	-	118[3]	OKeh 7257	[written by R. Castel, D. Sharh, R. Johnson][produced by Manny Kellem][47[2].R&B; Chart]
Pick Me/You Better Beware	Vibrations	04.1967	-	-	OKeh 7276	[written by G. Brown][produced by Manny Kellem][39[6].R&B; Chart]
Love In Them There Hills/Remember The Rain	Vibrations	04.1968	-	93[2]	OKeh 7311	[written by K. Gamble, L. Huff, R. Chambers][produced by K. Gamble, L. Huff][38[2].R&B; Chart]

Fantasy Records

 Założycielami wytwórni byli bracia Max i Sol Weiss ,którzy w latach 40-tych mieli swoją
tłocznię płyt w San Francisco.
Jednym z ich pierwszych klientów był pianista Dave Brubeck.Jemu zawdzięczają lokalny sukces,po którym ich zakład przekształcił się w 1949 roku w wytwórnię płyt.Jej nazwę -Fantasy zaczerpnęli z magazynu science-fiction.
 

Wydawali nagrania innych muzyków jazzowych takich jak:Gerry Mulligan,Vince Guaraldi,Chet Baker czy Cal Tjader,rejestrowali także większość występów aktora Lenny Bruce.
W roku 1968 ,kiedy wytwórnię odkupił od braci Weiss, Saul Zauentz zaczęły się dla wytwórni platynowe czasy za sprawą ich najpopularniejszych podopiecznych -Creedence Clearwater Revival,którzy sprzedali około 100 mln swoich płyt.
 

Od 1970 roku ich siedzibą jest Berkeley,a sukcesy wydawnicze kontynuują za sprawą The Blackbyrds,Sylvestra,Ruth Brown i Freddy Cole' a.
Na początku lat 70-tych szef wytwórni Ralph Kaffel sprzedaje katalog Fantasy trzem niezależnym wytwórniom z Nowego Jorku:Prestige,Riverside i Milestone.
 

Po tej operacji intensywnie realizować program reedycji największych sław jazzu minn. Milesa Davisa,Theloniusa Monka,Billy Evansa,Johna Coltrane' a,w serii "Original Jazz Series".
W 1977 roku nabyli katalog innej legendarnej label z Memphis-Stax i prawa wydawnicze dla Johnnie Taylora i Staple Singers.
 

W 1991 roku ogłasza kupno praw do wydawania katalogu-Specialty,pierwszej powojennej wytwórni specjalizującej się w edycji nagrań czarnych wykonawców.
W 1995 roku kupuje dwie nowe wytwórnie-Takoma [Waszyngton i Kicking Mule[Berkeley].

Najpopularniejsze płyty

BLACKBYRDS ACTION 12/28/77 FANTASY Gold ALBUM BLACKBYRDS CITY LIFE 04/09/76 FANTASY Gold ALBUM BLACKBYRDS UNFINISHED BUSINESS 04/12/77 FANTASY Gold ALBUM CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL BAD MOON RISING 06/18/90 FANTASY Platinum SINGLE CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL BAYOU COUNTRY 12/13/90 FANTASY Multi Platinum 2.0 CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL CHRONICLE 09/30/96 FANTASY Multi Platinum 4.0 ALBUM CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL COSMO'S FACTORY 12/13/90 FANTASY Multi Platinum 4.0 ALBUM CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL 12/13/90 FANTASY Platinum ALBUM CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL CREEDENCE GOLD 09/30/96 FANTASY Multi Platinum 2.0 ALBUM CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL DOWN ON THE CORNER 12/13/90 FANTASY Platinum SINGLE CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL GREEN RIVER 12/13/90 FANTASY Multi Platinum 3.0 ALBUM CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL GREEN RIVER 12/13/90 FANTASY Gold SINGLE CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL HAVE YOU EVER SEEN THE RAIN 03/17/71 FANTASY Gold SINGLE CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL HOT STUFF 09/30/96 FANTASY Gold ALBUM CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL LOOKIN' OUT MY BACK DOOR 12/13/90 FANTASY Platinum SINGLE CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL MARDI GRAS 06/12/72 FANTASY Gold ALBUM CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL MORE CREEDENCE GOLD 09/30/96 FANTASY Gold ALBUM CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL PENDULUM 12/13/90 FANTASY Platinum ALBUM CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL PROUD MARY 12/13/90 FANTASY Platinum SINGLE CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL ROLLIN' ON THE RIVER 09/30/96 FANTASY Gold ALBUM CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL SUSIE Q 12/13/90 FANTASY Gold SINGLE CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL SWEET HITCH-HIKER 12/13/90 FANTASY Gold SINGLE CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL THE CONCERT 09/30/96 FANTASY Platinum ALBUM CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL UP AROUND THE BEND 12/16/70 FANTASY Gold SINGLE CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL WHO'LL STOP THE RAIN 12/13/90 FANTASY Platinum SINGLE CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL WILLY & THE POOR BOYS 12/13/90 FANTASY Multi Platinum 2.0 ALBUM GUARALDI, VINCE A CHARLIE BROWN CHRISTMAS 09/30/96 FANTASY Platinum ALBUM MARINER, NEVILLE AMADEUS (SOUNDTRACK) 09/30/96 FANTASY Platinum ALBUM SYLVESTER STEP II 02/13/79 FANTASY Gold ALBUM

 

Valley Vue Records

Valley Vue Records to kalifornijska wytwórnia płytowa założona przez Hillery Johnson
w 1983 roku. W wytwórni występowali m.in. Jerry Butler, Craig T. Cooper, Klymaxx, The Manhattans, Johnny „Guitar” Watson i Michael Wycoff. 

 Była to mała kalifornijska wytwórnia płytowa z siedzibą w Palm Springs.  Jej założyciel, Hillery Johnson, był producentem takich artystów jak Donny Hathaway.Johnson był również wiceprezesem Atlantic Records. Oprócz Johnsona, założyciela  , wiceprezesem i dyrektorem generalnym był Michael Dion. Dion założył wytwórnię jazzową ITI Records w Kalifornii.

  Album Johnny'ego „Guitar” Watsona „Strike on Computers” został wydany przez Valley Vue VV69.  Po około trzyletniej przerwie w muzyce, Watson trafił do studia z Johnsonem, po tym jak Johnson, który był jego fanem, zasugerował, żeby coś razem zrobili. W rezultacie powstał album „Strike On Computers”, który został wydany przez wytwórnię. W 1988 roku chicagowski wokalista bluesowy i soulowy Cicero Blake wydał w tej wytwórni swój album „Too Hip To Be Happy”. W latach 90-tych piosenkarz R&B Lamarr K. Swing wydał swój debiutancki album, który w rzeczywistości nosił tytuł „His Debut Album”. Album został wyprodukowany i wydany przez Valley Vue Records. Produkcją zajął się Lonnie Reaves, a producentem wykonawczym Hillery Johnson.

 Na początku lat 90-tych wytwórnia wznowiła album „Bustin Loose” zespołu Chuck Brown and the Soul Searchers.  Album Jerry'ego Butlera „Simply Beautiful” z 1994 roku został również wydany przez tę wytwórnię.  Jazzowy album Tada Sislera „So Good To Come Home To” był dystrybuowany w USA przez Valley Vue. Na albumie wystąpili Gerald Albright i Terri Lyne Carrington. 

Too Short

Właśc. Todd Shaw. ur. 28.04.1966 r. w South Central w Los Angeles.
W wieku 14 lat przeniósł się do Oakland. Jest raperem wyjątkowo niskiego wzrostu, a jego teksty przekraczają granice wszelkiego prawdopodobieństwa w opisach niesamowitych możliwości seksualnych. Raperską karierę rozpoczął w dość nietypowy dla zachodniego wybrzeża sposób, zainspirowany utworami Sugarhill Gang i Melle'a Mela.
 

"Razem z moim ówczesnym partnerem, Freddym B. wykorzystując miejscowy slang, zaczęliśmy śpiewać o ludziach, różnych miejscach i całej okolicy. Nagrywaliśmy "30-minutowe taśmy i sprzedawaliśmy na ulicach". Po trzech latach namawiania przechodniów do zakupu kaset, sprzedawanych na ulicach, w autobusach i z samochodu, Too Short podpisał w końcu kontrakt z niezależną wytwórnią 75 Girls.
 

Trzy pierwsze kasety "Don't Stop Rappin'", "Players" i "Raw, Uncut & X Rated", którym od strony muzycznej nie można było nic zarzucić, wprowadziły charakterystyczny dla Too Shorta styl - teksty, opowiadające o alfonsach. przestępstwach i strzelaninach. W 1986 r., po nagraniu trzeciej płyty-kasety, wspólnie z menedżerem Randym Austinem artysta założył własną firmę Dangerous Music. Legenda głosi, że wydany dla niej album Born To Mack sprzedał się z samochodu wykonawcy w nakładzie ponad 200 tys. egzemplarzy. To ciekawe wydarzenie zaintrygowało nawet wytwórnię Jive. Druga wersja albumu, nagrana właśnie dla tej firmy, zyskała tytuł złotej płyty. Warstwa tekstowa utworów osiągnęła nieznacznie lepszy poziom na płycie Life is...Too Short wydanym wyłącznie przez Jive, który został płytą platynową. Na listach przebojów w USA gościł on przez kolejnych 78 tygodni.
Raper rzadko tłumaczył się ze swoich dokonań: "Nikt nie może mi zarzucić, że deprawuję amerykańską młodzież, albo że obrażam wszystkie kobiety. Tu chodzi przecież tylko o pieniądze" - przyznawał krótkowzrocznie. Następny album Short dog' s in the house cieszył się znacznie mniejszym powodzeniem, a o jego zawartości świadczy chociażby utwór "Bitch Killa". W warstwie muzycznej 

Too Short zawsze opierał swe nagrania na samplach. pochodzących głównie z utworów Kool And The Gang Sly Stone'a, Graham Central Station i in. Short dog' s in the house stała się jego drugą platynową płytą, chociaż w znacznej części na kład sprzedany został w Oakland i okolicach. Swego rodzaju przerywnikiem, szczególnie dla artysty tak monotematycznego jak Too Short, był album Shorty the pimp. Postać o tym właśnie imieniu, o której przygodach opowiadały utwory, niby odpowiadające o biografii wykonawcy. Wizerunek ten, zainspirowany filmem "Superfly" i innymi blaxploitation movies był jednak mocno przesadzony. Płyta zapoczątkowała stałą współpracę rapera z Attem Banksem i Shortym B. Kolejny longplay Get in where you fit in, prezentujący opowiastki oparte na niesmacznych podtekstach seksualnych, zdecydowanie przypominał pierwsze albumy i szybko dostał się na 1. miejsce amerykańskiej listy przebojów R&B.;
 

W roku 1994 Too Short nie wykazywał jednak ochoty do kontynuowania swej monotonnej kariery. Zniechęcony jej ingerencją w życie osobiste mówił: "Nie mam już wpływu na to, jak odbiera się mój sceniczny wizerunek, zupełnie jakby był on czymś niezależnym ode mnie. Ludziom wydaje się. że na co dzień jestem takim samym ciemnym typem, jak ten. o którym opowiadam w moich tekstach". Krytycy nieprzychylni jego twórczości uznali, że spotkało go to, na co zasłużył. W 1996 r. po wydaniu 10 albumu Too Short ogłosił, że udaje się na zasłużoną emeryturę. 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Life Is...Too Short	Too Short	03.1989	-	-	Dangerous Music 1164	[written by Todd Shaw ][produced by Todd Shaw ][43[13].R&B Chart]
The ghetto/What rap?	Too Short	11.1990	-	42[14]	Jive 1397	[written by T. Shaw, A. Eaton, D. Hathaway, L. Hutson][produced by Too Short, Al Eaton][12[18].R&B Chart]
Short But Funky	Too Short	02.1991	-	-	Jive 1434	[written by D. Edwards, K. Foster][produced by Too Short, Keenan "The Maestro" Foster][36[11].R&B Chart]
I want to be free [That' s the truth]/Punk bitch	Too Short	07.1992	-	69[1].Hot 100 Singles Sales	Jive 42 068	[written by J.R. Bailey, K. Williams, M. Kent, T. Shaw][produced by Ant Banks][41[11].R&B Chart][sample z "I want to be free"-Ohio Players]
I' m a player/Only the strong survive	Too Short	10.1993	-	85[3]	Jive 42 152	[written by Todd Shaw,William Collins,Gary Cooper,George Clinton, Jr.][produced by The Dangerous Crew][39[15].R&B Chart][sample z "Hollywood squares-Bootsy' s"- Rubber Band]
Money in the ghetto	Too Short	02.1994	-	90[3]	Jive 42 195	[written by Todd Shaw,Robert Bell,Ricky West,Khalis Bayyan,Claydes Smith,Dennis Thomas,George Brown,Robert Mickens][produced by The Dangerous Crew][64[10].R&B Chart][sample z "Hollywood swinging"-Kool & The Gang]
Cocktales /The Loot [Ant Banks]/Whipped cream,nuts & cherries [Goldy]	Too Short	01.1995	-	69[9]	Jive 42 255	[written by Todd Shaw, Stuart Jordan][produced by Shorty B][43[11].R&B Chart]
Gettin' it/Never talk down [Rappin' 4-Tay & M.C. Breed]	Too Short feat Parliament Funkadelic	08.1996	-	68[10]	Jive 42 409	[written by Belita Woods,Gary "Mudbone" Cooper,George Clinton,Todd Shaw][produced by Shorty B,Parliament-Funkadelic][49[14].R&B Chart]
Rappers' ball/Things i' ll never change [E-40]	E-40 feat Too Short & K-Ci	02.1997	164	29[14]	Sick Wid' It/Jive 42 436	[written by Earl Stevens,Todd Shaw,Cedric Hailey,Anthony Banks][produced by Ant Banks][19[18].R&B Chart][sample z "Playboy short"-Too Short]
Game Over	Scarface featuring Dr. Dre, Ice Cube and Too Short	03.1997	-	-	Rap-A-Lot	[written by A. Young, O. Jackson, R. Vick][produced by Dr. Dre][73[2].R&B Chart]
Call me	Too Short feat Lil' Kim	05.1997	-	90[3]	Jive 42 447	[written by Todd Shaw, Kimberly Jones ,Stuart Jordan][produced by Shorty B, Too Short][30[20].R&B Chart][piosenka z filmu "Booty call"]
Independence Day	Too Short with Keith Murray	05.1998	-	-	Short/Jive 46600	[written by Todd Shaw , Keith Murray & Quinton "Quint Black" Banks][91[3].R&B Chart]
Fuck Faces	Scarface featuring Too Short, Tela and Devin the Dude	06.1998	-	-	Rap-A-Lot	[73[1].R&B Chart]
Invasion of the flat booty B********$/Don' t stop rappin [Eightball & MJG]	Too Short	09.1998	-	51[10]	Short/Jive 42 543	[written by Todd Shaw][produced by Erick Sermon][41[14].R&B Chart][sample z "Do the do"-Kurtis Blow]
More freaky tales/Couldn' t be a better player	Too Short	01.1999	-	121[2]	Short/Jive 42 571	[written by Too $hort greentick & Mike D][50[12].R&B Chart]
Players holiday	T.W.D.Y. Feat Too Short ,Ant Banks and other	05.1999	-	90[16]	Thump Street 2265	[38[20].R&B Chart][sample z "Lovely day"-Bill Withers]
That Drama (Baby's Mama)	Jim Crow Featuring Too $hort	07.1999	-	-	Noontime/Epic 79 172	[written by D. Green, R. Lewis, T. Shaw, J. Pha][produced by Jazze Pha][95[3].R&B Chart]
Pimpin' ain' t no illusion/Bells to match [Smitty & Sonji]	UGK feat Kool Ace & Too Short	09.1999	-	47[11].Hot 100 Singles Sales	Jive 42 633	[74[8].R&B Chart]
2 B*tches/2 women/Pimp sh*t	Too Short	06.2000	-	24[16].Hot 100 Singles Sales	Short/Jive 42 701	[written by Todd Shaw & Phalon Alexander][54[12].R&B Chart]
You nasty/She know [The Nation Riders]	Too Short	09.2000	-	46[7].Hot 100 Singles Sales	Short/Jive 42 719	[written by Q. Black, T. Shaw][produced by Quint Black][69[5].R&B Chart]
Bia' Bia'	Lil Jon & The East Side Boyz feat Ludacris,Big Kap,Too Short & Chyna	08.2001	-	94[3]	BME/TVT 7780	[written by Jonathan Smith,Sam Norris,Stephanie Lewis,Todd Shaw,Christopher Bridges][produced by Lil Jon][47[24].R&B Chart]
Shake that monkey	Too Short feat Lil Jon & East Side Boyz	11.2003	-	92[7]	Jive 55 065	[written by Todd Shaw,Jonathan Smith][produced by Lil Jon][56[20].R&B Chart]
Choosin'	Too Short featuring Jazze Pha and Jagged Edge	07.2004	-	-	Short	[written by B. Casey, B. Casey, P. Alexander, T. Shaw][produced by Jazze Pha][61[8].R&B Chart]
Blow the Whistle	Too Short	03.2006	-	101[8]	Short 80 866	[written by Todd Shaw][produced by Lil Jon][70[20].R&B Chart]
Bossy	Kelis featuring Too Short	04.2006	22[6]	16[20]	LaFace 78 811	[2x-platinum-US][written by Kelis Rogers-Jones, Shondrae Crawford,Todd Shaw, Sean Garrett][produced by Bangladesh][11[23].R&B Chart]
Keep Bouncin'	Too Short featuring Snoop Dogg, will.i.am and Fergie	10.2006	-	-	Short 00 588	[written by A. Shaheed Jones-Muhammad, R. James, C. Broadas, K. Fareed, M. Taylor, T. Shaw, W. Adams][produced by Will.i.am][93[4].R&B Chart]
Life of da Party	Snoop Dogg featuring Too Short and Mistah F.A.B.	03.2008	-	105[6]	Doggystyle	[written by Snoop Dogg, Stanley Peter Cox, Elijah Blue Molina, Todd Anthony Shaw][produced by Scoop DeVille][48[18].R&B Chart]
Dat Baby	Shawty Putt featuring Too Short and Lil Jon	08.2008	-	-	BME	[68[8].R&B Chart]
Bitch	E-40 Featuring Too $hort	09.2010	-	-	BME	[written by Earl Stevens, Todd Shaw, Vincent Tolan, Curtis Jackson][produced by Vincent "VT" Tolan][80[16].R&B Chart]
On My Level	Wiz Khalifa featuring Too Short	03.2011	-	52[9]	Rostrum/Atlantic	[ platinum-US][written by Cameron Thomaz,Tod Anthony Shaw,James Scheffer,Danny Morris][produced by Jim Jonsin ,Danny Morris][16[20].R&B Chart]
First Date	50 Cent featuring Too Short	11.2012	-	-	G Unit	[written by Curtis Jackson,R. Richardson,Todd Shaw,J.W. Alexander,W. Hutchinson][produced by 45 Music][48[1].R&B Chart]
Girls	Kid Cudi Featuring Too $hort	04.2013	-	103[1]	Wicked Awesome	[written by Scott Mescudi,Todd Shaw,Dion Norman,D. Ordogne,Carl Brown,Shelly Goodhope,Tanesa Tavin,Daniel Brattain,Veronica Mendez,Darrell Mitchell,Albert Cota,Chantel Roquemore,Michael Monagan][produced by Scott Mescudi][37[2].R&B Chart]
Loyal	Chris Brown featuring Lil Wayne and French Montana or Too Short or Tyga	02.2014	10[38]	9[36]	RCA	[4x- platinum-US][2x-platinum-UK][written by Christopher Brown,Tyrone Griffin, Jr.,Nicholas Balding,Mark Kragen,Bobby Brackins,Dwayne Carter,Karim Kharbouch,Stanley Cox,Omololu Akinlolu,Mason Betha,Sean Combs,Christopher Wallace,Todd Shaw,Asha Puthli,Deric Angelettie,Michael Stevenson,Jermaine Mauldin,Shawn Carter][produced by Nic Nac,Kragen][4[32].R&B Chart]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Life is...Too Short	Too Short	02.1989	-	37[78]	Jive 1149	[2x-platinum-US][Producers: Too Short,R. Austin,T. Bohanon,Al Eaton]
Short dog' s in the house	Too Short	09.1990	-	20[53]	Jive 1348	[platinum-US][Producers: Al Eaton , DJ Pooh , Too Short , Sir Jinx]
Shorty the pimp	Too Short	08.1992	-	6[21]	Jive 41 467	[platinum-US][Producers: Ant Banks,D'Wayne Wiggins,Too Short]
Get in where you fit in	Too Short	11.1993	-	4[33]	Jive 41 526	[platinum-US][Producers: The Dangerous Crew,QD3 ]
Cocktails	Too Short	02.1995	-	6[20]	Jive 41 553	[platinum-US][Producers: Ant Banks,B. Turner,L.A. Dre,Shorty B,Spearhead X,The Dangerous Crew,Too Short]
Gettin' it [Album number ten]	Too Short	06.1996	-	3[25]	Jive 41 584	[platinum-US][Producers: L.A. Dre,Ant Banks,Colin Wolfe,MC Breed,Shorty B,Spearhead X]
Can' t stay away	Too Short	07.1999	-	5[14]	Jive 41 644	[gold-US][Producers: Too Short,Erick Sermon,Diamond D,Ant Banks,Kenny Flav,Delite,Mike D.,Jermaine Dupri,Jay Mac,Jazze Pha,Lil' Jon,Quinton Banks]
You nasty	Too Short	07.1999	-	12[9]	Jive 41 711	[gold-US][Producers: Ant Banks,DJ Silk,Don "DJ Snake" Brown,Erick Sermon,Jazze Pha,Michael "Mike D" Dinkins,Prowla,Quint Black,Sonny B]
Chase the cat	Too Short	11.2001	-	71[3]	Jive 41 761	[Producers: Ant Banks,Daz Dillinger,Jazze Pha,Meech Wells,Spearhead X,Taj "Mahal" Tilghman,Tone Capone,Too $hort,Yaku Allen ]
What' s my favourite word?	Too Short	09.2002	-	38[4]	Jive 41 816	[Producers: Ant Banks , George Clinton , Dez , Shorty B. , Too Short]
Married the game	Too Short	10.2003	-	49[8]	Jive 53 722	[Producers: Ant Banks , Dez , Jazze Pha , Lil Jon]
Blow the Whistle	Too Short	09.2006	-	14[6]	Jive 83501	[Producers: Lil Jon,Jazze Pha,Droop-E,Filthy Fingaz,Maestro,Playa Poncho,Sonny B,will.i.am]
Get off the Stage	Too Short	12.2007	-	160[1]	Jive 19183	[Producers: Too $hort,Anthony Taylor,Cooly C,DJ Kizzy Rock,Gennessee,Spec,Traxamillion,Young L]
No Trespassing	Too Short	03.2012	-	129[1]	Dangerous Music 857490003017	[Producers: Too Short,Vincent "VT" Tolan,Erk Tha Jerk,Rob-E,Rico Tha Kidd,Chase Hattan,DJ Klypso,Lil' Jon,FX,Beat Roc,Marc Garvey,C. Ballin,Evan Bogart,Elijah Baker,Exclusive,Wallpaper]
History: Mob Music And Function Music	E-40 And Too $hort	11.2012	-	97[1]	Heavy On The Grind Entertainment HTG 53	[Producers: Droop-E,Sam Bostic,ShonuFF,Rick Rock,DJ Battlecat,Demolishbeatz,Benjamin Blapperson,Studio Tone,Caviar,OZ,J. Wells,J2]
History: Function Music	E-40 And Too $hort	11.2012	-	62[1]	Heavy On The Grind Entertainment HTG 54	[Producers: DecadeZ,ShonuFF,Scorp Dezel,Dupri,Willy Will,Rick Rock,Droop-E,Traxamillion,Tone Bone,AJD Nyce,DJ Upgrade]
Snoop Cube 40 $hort	Too $hort with E-40, Ice Cube, and Snoop Dogg as Mount Westmore	12.2022	-	188[1]	Heavy On The Grind Entertainment HTG 54	[Producers: Mount Westmore,Ant Banks, Big Zeke, DecadeZ, Dem Jointz, Droop-E, EJ Galloway, Jelly Roll, Jenn Em, Kato, P. Keys, P-Lo ,Prohoezak, Rick Rock, ShawnSki, Soopafly, Uncle Chucc, We Got Hits Productions]