Pokazywanie postów oznaczonych etykietą disco. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą disco. Pokaż wszystkie posty

piątek, 24 października 2025

Carol Williams

 Carol Williams - urodziła się w Monclair w stanie New Jersey.Wokalistka disco,była
pierwszą kobietą z którą podpisała kontrakt wytwórnia Salsoul.Współpracowała z producentem Vince Montana i grupą Salsoul Orchestra.Jej najbardziej popularnym nagraniem był utwór "More",popularny w czasie gdy muzyka disco dopiero wchodziła na salony.Singiel z tym nagraniem był pierwszą 12 calową płytą sprzedawaną w sklepach na całym świecie.
 

Sukces singla doprowadził do nagrania albumu 'Lectric Lady wydanego w 1977r i zawierającego " Come Back " a także klasyk klubowy " Love is You ".Sample z tego utworu użył włoski artysta DJ Spiller w instrumentalnej ścieżce "Groove Jet" z EP-ki "Mighty Miami EP",a w 2000r wokalną wersję jako "Groovejet (If This Ain't Love)" nagrała Sophie Ellis-Bextor.
 

Sukcesy singli zaowocowały kontraktami koncertowymi i występami w modnych wówczas klubach jak:Studio 54 i Odyssey 2001 ,a także występami telewizyjnymi z Salsoul Orchestra.W 1978r podpisuje kontrakt z kanadyjską wytwórnią Roy'a B. ,Quality,gdzie nagrywa w duecie z Tony Valorem "Love Has Come My Way".Dużą popularnością w klubach cieszą się jej utwory z albumu Reflections Of ,"Tell The World" i "Dance the Night Away".Odbywa turnee po świecie razem z The Trammps, Thelma Houston, Village People, Tom Jones i James Brown.
 

W 1982r lansuje rhythm'n'bluesowy hit "Can't Get Away From Your Love" nagrany dla wytwórni Vanguard."You've Reached the Bottom Line" w 1983, "What's The Deal" w 1987 , i "Queen of Hearts" nagrany w 1989r były kolejnymi utworami które trafiły na listy przebojów.Carol Williams jest ciągle aktywna występując na koncertach wspomnieniowych koncertując wspólnie z własnym zespołem.  

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
MoreCarol Williams.1976-102[3]Salsoul 2006[written by Norman Newell,Riz Ortolani,Gaetano Oliviero][produced by Vincent Montana, Jr.][temat z w³oskiego filmu dokumentalnego "Mondo Cane"][#8 hit for Kai Winding in 1963][98.R&B; Chart]
Come Back / Love Is YouCarol Williams02.1977-29[6].Hot Disco/DanceSalsoul 2031[written by Vincent Montana,Carol Williams][produced by Vincent Montana, Jr.]
Shake [It easy]Carol Williams and The Billy Mersey Band04.1982-65[3].Hot Disco/DanceZoo York 02683-
Can't Get Away (From Your Love)Carol Williams10.1982-38[11].Hot Disco/DanceVanguard 58[written by W. Braithwaite][produced by Darryl Payne]
You've Reached The Bottom LineCarol Williams04.1983-59[5].Hot Disco/DanceVanguard 64[written by M. Braithwaite][produced by Darryl Payne]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
'Lectric LadyCarol Williams.1976--Salsoul SZS 5506[produced by Vincent Montana, Jr.]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

poniedziałek, 20 października 2025

Mai Tai

Mai Tai to holenderski girlsband z Amsterdamu, który pierwotnie składał się z trzech byłych
wokalistek wspierających: Jetty Weels, Mildred Douglas i Carolien de Windt. Trio zostało założone w 1983 roku przez holenderskich producentów muzycznych Erica van Tijna i Jochema Fluitsmę. W 1983 roku wydały swój debiutancki singiel „Keep On Dancin'”, który nie trafił na listy przebojów, ale stał się hitem w holenderskich klubach nocnych. Latem 1984 roku wydały kolejny singiel „What Goes On”, który osiągnął 24. miejsce na holenderskiej liście Top 40. Ich trzeci singiel, „Body and Soul”, osiągnął 9. miejsce na brytyjskiej liście przebojów i 23. miejsce na holenderskiej liście Top 40. Czwarty singiel Mai Tai, „Am I Losing You Forever”, osiągnął 24. miejsce na holenderskiej liście Top 40. Utwór osiągnął również 78. miejsce na liście przebojów w Wielkiej Brytanii. 

W 1985 roku trio wydało swój debiutancki album o tym samym tytule w wytwórni Injection Disco Dance Label. Album osiągnął 16. miejsce na holenderskiej liście przebojów „Album Top 100” i 91. miejsce na liście przebojów w Wielkiej Brytanii; zdobył również holenderską nagrodę Edison Award i Silver Harp Award. W tym samym roku wydali singiel „History”, który stał się hitem, osiągając 9. miejsce na holenderskiej liście przebojów „Top 40” i 3. miejsce na liście „Hot Dance/Disco Club Play” magazynu Billboard, utrzymując się na niej przez 12 tygodni. Utwór osiągnął również 8. miejsce na liście przebojów w Wielkiej Brytanii, 9. miejsce na liście „Bubbling Under Hot 100” magazynu Billboard (utrzymując się na niej przez tydzień) oraz 37. miejsce na liście „Hot Black Singles” magazynu Billboard, utrzymując się na niej przez 12 tygodni. 

 Kolejny singiel z albumu, „What, Where, When, Who”, osiągnął 69. miejsce na liście przebojów Hot Black Singles magazynu Billboard, utrzymując się na niej przez 7 tygodni. W 1986 roku Mai Tai wydało swój drugi album, „1 Touch 2 Much”, który osiągnął 18. miejsce na holenderskiej liście przebojów Top 100. Tytułowy utwór osiągnął 45. miejsce na holenderskiej liście Top 40. Drugi singiel z albumu, „Female Intuition”, osiągnął 12. miejsce na holenderskiej liście Top 40. Na arenie międzynarodowej utwór osiągnął 54. miejsce na brytyjskiej liście przebojów, 71. miejsce na liście Billboard Hot 100 i 49. miejsce na liście Billboard Hot Black Singles, utrzymując się na niej przez 10 tygodni. Trzeci singiel, „Turn Your Love Around”, odniósł umiarkowany sukces, osiągając 12. miejsce na holenderskiej liście Top 40. 

W 1987 roku wydali swój trzeci album studyjny „Cool is The Rule”, który w ogóle nie znalazł się na listach przebojów. Dwa single z albumu: „Bet That’s What You Say” (zajął 26. miejsce) i „Fight Fire With Fire” (zajął 30. miejsce) odniosły umiarkowany sukces na holenderskiej liście Top 40. W 1988 roku Mai Tai wydało singiel „Dance In the Light”, który zajął 88. miejsce na holenderskiej liście Top 40. 

W tym samym roku wydali składankę swoich największych hitów „The Best of Mai Tai”, a później rozwiązali zespół. Jetty Weels i Mildred Douglas kontynuowały karierę solową. W 1993 roku Jetty i Caroline de Windt reaktywowały Mai Tai z nową członkinią Lisą Noyą, wydając single: „Never, Never!” (w 1993), „I Want U” (w 1993), „It’s Not Over” (w 1994) i „Are You For Real” (w 1995). W 1995 roku zremiksowana wersja utworu „History” osiągnęła 93. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. Rok później wydali singiel „Afrodisiac”. 

W latach 2000. zespół sporadycznie reaktywował się na potrzeby różnych występów. Mildred występowała w wybranych terminach; w 2004 roku zastąpiła ją piosenkarka Marjorie Lammerts. W tym samym roku wydali singiel „Bring Back the Music”. Mai Tai wzięła udział w holenderskim etapie Konkursu Piosenki Eurowizji i dotarła do półfinału. W 2007 roku wydali swój trzeci album studyjny „Onder Voorbehoud” w wytwórni Haring Records. Dwa single z albumu: „Bijna” (który osiągnął 89. miejsce na liście przebojów) i „100% Voce” (który osiągnął 24. miejsce) nie znalazły się w holenderskiej czołówce, a zespół po raz trzeci się rozpadł. 

 W 2010 roku Jetty Weels nagrała ponownie i wydała remiks utworu „Body and Soul” oraz zaprosiła do współpracy dwie nowe członkinie: Maureen Pengel i Ednę Proctor. Obecnie (według badań) skład Mai Tai tworzą Carolien, Harriette Weels, Rowena Oemar, Nancy Zefo i Ronda Rensch. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
HistoryMai Tai05.19858[14]109[1]Virgin VS 773[written by Eric Van Tijn, Jochem Fluitsma][produced by Eric Van Tijn, Jochem Fluitsma][37[12].R&B; Chart][3[12].Hot Disco/Dance;Critique 8512 12"]
Body And Soul/What Goes OnMai Tai08.19859[13]-Virgin VS 801[written by Eric Van Tijn, Jochem Fluitsma][produced by Eric Van Tijn, Jochem Fluitsma]
What, Where, When, WhoMai Tai10.1985--Critique 718 [US][written by Eric Van Tijn, Jochem Fluitsma][produced by Eric Van Tijn, Jochem Fluitsma][69[7].R&B; Chart]
Am I Losing You Forever/The Rules Of LoveMai Tai11.198578[2]-Virgin VS 822[written by Eric Van Tijn, Jochem Fluitsma][produced by Eric Van Tijn, Jochem Fluitsma]
Female IntuitionMai Tai02.198654[4]71[7]Virgin VS 844[written by Eric Van Tijn, Jochem Fluitsma][produced by Eric Van Tijn, Jochem Fluitsma][49[10].R&B; Chart]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
HistoryMai Tai07.198591[1]-Holt Melt V 2359[produced by Eric Van Tijn, Jochem Fluitsma]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

sobota, 4 października 2025

Rochelle

 Rochelle to piosenkarka freestyle/dance z lat 90-tych. Niewiele wiadomo o jej przeszłości. W 1994 roku
wydała swój debiutancki singiel „Praying For An Angel” w wytwórni SOS Records, który zajął 32. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music/Maxi-Singles Sales magazynu Billboard. 

Jej kolejny singiel, „Holding On To Love”, nie odniósł żadnego sukcesu na listach przebojów. W 1996 roku Rochelle wydała swój ostatni singiel, „Nene”, w wytwórni Zaza Records. Później, jak się wydaje, popadła w zapomnienie; od lat 90-tych nie słychać o niej zbyt wiele.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Love Me TonightRochelle04.1985--Warner Bros 29024[written by David Spradley, Evan Rogers, Ted Currier][produced by Ted Currier, David Spradley][18[7].Hot Disco/Dance;Warner 20 307 12"]
My Magic ManRochelle11.1985--Warner Bros 28838[written by Gary Henry][produced by Ted Currier, Gary Henry][17[10].Hot Disco/Dance;Warner 20 376 12"]
Who Do You LoveRochelle04.1988--Atlantic 89112[written by Abby Straus, A. Stead][produced by Steve "Marino" Rosen, David Darlington][26[5].Hot Disco/Dance;Atlantic 86 590 12"]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 6 lutego 2025

Stargard

Stargard był amerykańskim dziewczęcym zespołem R&B, funk i soul. Na początku istnienia zespołu Stargard tworzyły Rochelle Runnells, Debra Anderson i Janice Williams. Trio wokalne wydało „Theme Song from 'Which Way Is Up'” na ścieżce dźwiękowej filmu fabularnego z 1977 roku Which Way Is Up? .Utwór napisany przez Normana Whitfielda znalazł się również na debiutanckim albumie Stargard o tym samym tytule, wydanym w 1978 roku przez MCA Records. Album osiągnął odpowiednio 12. i 26. miejsce na listach przebojów Top R&B Albums i Billboard 200.
 
 Jako singiel „Which Way Is Up” osiągnął numery 1, 12 i 21 na listach przebojów Billboard Hot R&B Songs, Dance Club Songs i Hot 100. „Which Way Is Up” osiągnął również 19 miejsce na liście przebojów UK Singles. W 1978 roku Stargard wydał swój drugi album zatytułowany What You Waitin' For.Tytułowy utwór z płyty osiągnął 4 miejsce na liście Hot Soul Songs. Następnie grupa przeszła do Warner Bros. Records, gdzie w 1979 roku wydano ich trzecią płytę The Changing of the Gard. Album był współprodukowany przez Verdine White z Earth, Wind, & Fire.Jako singiel „Wear It Out” osiągnął 4 miejsce na liście Dance Club Songs.
 
  Stargard użyczył również wokalu w tle do albumu Juniora Walkera Back Street Boogie z 1979 roku. Anderson opuścił Stargard wkrótce po wydaniu The Changing of the Gard. Teraz, mając tylko Williamsa i Runnellsa na pokładzie, duet wydał swój czwarty album wyprodukowany przez Whitfielda zatytułowany Back 2 Back w 1980 roku. Następnie wrócili do MCA, po czym w 1982 roku wydali swój piąty LP Nine Lives.
 
  Rochelle Runnells zmarła w 2012 roku. Przyczyna jej śmierci nie została ujawniona opinii publicznej.  Stargard pojawił się jako „The Diamonds” w filmie fabularnym Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band z 1978 roku.

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Theme Song From "Which Way Is Up"/Disco RufusStargard01.197819[7]A:21[14];B:88[5]MCA 40 825[A:written by Norman Whitfield][B:written by Mark Davis, Michael Nash][produced by Mark Davis][1[2][21].R&B Chart][12[14].Hot Disco/Dance MCA 13903 12"]
Love Is So Easy/Three GirlsStargard05.197845[1]-MCA 40 890[written by R. Runnells][produced by Mark Davis][75[8].R&B Chart]
What You Waitin' For/SmileStargard07.197839[6]-MCA 40 932[written by Norman Whitfield][produced by Mark Davis][4[18].R&B Chart]
Sensuous Woman/How Come I Can't See YouStargard12.1978--MCA 40 980[written by D. Anderson, R. Van][produced by Mark Davis][81[5].R&B Chart]
Wear It OutStargard10.1979--Warner 49 066[written by R. Wright, C. Fearing, R. Runnells][produced by Verdine White, Mark Davis][43[12].R&B Chart][4[23].Hot Disco/Dance Warner 8891 12"]
Runnin' From The Law/Footstompin' MusicStargard02.1980--Warner 49 165[written by R. Runnells][produced by Mark Davis, Verdine White, Robert White][61[6].R&B Chart]
High On The Boogie/DiaryStargard06.1981--Warner 49 731[written by Norman Whitfield][produced by Norman Whitfield, Rochelle Runnells, Mark Davis][70[7].R&B Chart][59[6].Hot Disco/Dance Warner 952 12"]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
StargardStargard03.1978-26[13]MCA 2321[produced by Mark Davis]
Back 2 BackStargard07.1981-186[2]Warner 3456[produced by Mark Davis]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

środa, 5 lutego 2025

Startrax

Startrax był projektem muzycznym stworzonym przez Pickwick Records w 1981 roku.  Pickwick Records używało nazwy Startrax jako sub-label od 1976 roku dla budżetowych albumów kompilacyjnych. W 1981 roku, gdy moda na nagrania medleyów znalazła się na brytyjskiej liście przebojów, Pickwick używał nazwy Startrax dla muzyków sesyjnych nagrywających medleye do wydania na tej wytwórni; ponieważ Pickwick nie miał w swojej historii utworów wydających single, stworzono sub-label Picksy i użyto logo podobnego do tego na wydawnictwach Stars On 45.

 Pierwsze wydanie, „Startrax Club Disco”, było medleyem coverów piosenek Bee Gees, zwieńczonym i zakończonym przez prowokację napisaną przez producenta Bruce'a Baxtera, który wyprodukował wiele albumów z coverami Top of the Pops wydawnictwa Hallmark Records. Wokalistą był Alan Carvell, który miał mniejsze przeboje (pod pseudonimem Steve Allan) jako członek The Carvells i z solową wersją „Together We Are Beautiful” i który nagrał wszystkie ścieżki wokalne. Popularność medleyów w tamtym czasie była taka, że ​​gdy nagranie trafiło do pierwszej 30 na listach przebojów w Wielkiej Brytanii, w pierwszej 30 znalazło się 7 medleyów. Ostatecznie Startrax osiągnął 18. miejsce, a Carvell pojawił się z innymi muzykami sesyjnymi w Top of the Pops.

 Następnie ukazał się album z większą liczbą utworów Bee Gees, który znalazł się w pierwszej 30 list przebojów. Następnym był singiel medley reggae i zestaw albumów (który również zaczynał się i kończył motywem przewodnim Startrax), ale żaden z nich nie znalazł się na listach przebojów.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Startrax Club DiscoStartrax08.198118[8]-Picksy KSY 1001-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Startrax Club DiscoStartrax08.198126[7]-Picksy KSYA 1001[produced by Bruce Baxter]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

piątek, 31 stycznia 2025

Amii Stewart

Amii Stewart, właściwie Amy Nicole Stewart (ur. 29 stycznia 1956r w Waszyngtonie) - amerykańska wokalistka muzyki disco i tancerka, popularna zwłaszcza we Włoszech, gdzie osiedliła się w latach 80-tych. Najbardziej znana z przeboju „Knock on Wood” (1978).


Amii Stewart urodziła się w rodzinie katolickiej, jako piąte z sześciorga dzieci Mary i Josepha Stewartów. Imię otrzymała po ciotce Amy. W wieku 9 lat zaczęła tańczyć, idąc w ślady starszej siostry Brendy. Wstąpiła do Workshops for Careers in the Arts. W latach młodości słuchała takich artystów jak Dinah Washington, Louis Armstrong, Ray Charles, Mahalia Jackson czy Nat King Cole. Postanowiła zostać artystką estradową.

W latach 1975–1976 przeniosła się do Nowego Jorku. Kiedy wstąpiła do Actors Equity, była tam już wokalistka o imieniu Amy, więc postanowiła zmienić swoje imię na Amii. Rozpoczęła karierę jako piosenkarka w stylu disco, bardzo popularnym w Stanach Zjednoczonych i w Europie w latach 70-tych. W 1978 roku zamieszkała w Londynie. Pierwszym jej singlem, który osiągnął światową popularność, był wydany w 1978 roku „Knock nn Wood”, cover piosenki Eddiego Floyda z 1966 roku. Promocji piosenki towarzyszył wideoklip, w którym Amii Stewart wystąpiła w egzotycznym, stylizowanym na egipski, stroju. 

Singiel „Knock on Wood” zadebiutował 27 stycznia 1979 roku na liście Hot 100, publikowanej przez magazyn Billboard, natomiast 21 kwietnia osiągnął pozycję nr 1 na tej liście. Zyskał status platynowej płyty i był nominowany do nagrody Grammy. W tym samym roku osiągnął także pozycję numer 6 w Wielkiej Brytanii i numer 2 w Australii. Był jedynym amerykańskim hitem numer 1 Amii Stewart, wskutek czego zyskała ona w ojczystym kraju miano artystki jednego przeboju, choć kilka jej piosenek weszło również na listy Top 10 i Top 20 dance chart. W 1979 roku wydała album Paradise Bird, będący podsumowaniem epoki disco. Nie wzbudził on wielkiego zainteresowania publiczności amerykańskiej, ale kilka singli („Jealousy” i „The Letter”) pochodzących z jej debiutanckiego albumu Knock on Wood wzbudziło zainteresowanie we Włoszech, Holandii i Wielkiej Brytanii. Kolejny album artystki został wydany w 1981 roku pod różnymi tytułami i z różnym zestawem utworów: w Europie jako Images, zaś w Stanach Zjednoczonych jako I’m Gonna Get Your Love.

Kiedy popularność muzyki disco w Stanach Zjednoczonych zaczęła spadać, artystka postanowiła kontynuować karierę w Europie. Przeniosła się do Włoch, gdzie w latach 80. i 90-tych wykonywała międzynarodowe standardy muzyki pop. Na włoskim rynku płytowym zadebiutowała w 1983 roku albumem Amii Stewart, wydanym przez włoski oddział RCA Records. Wyróżniały się na nim utwory „Working Late Tonight” i „Beginning Of The End”, nagrane w stylu heavy disco, z którym artystka zaczęła być odtąd kojarzona. „Working Late Tonight” zaprezentowała jako gość specjalny Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo. Pomyślny okazał się dla niej we Włoszech rok 1984. Nagrała wówczas z Giannim Morandim piosenkę „Grazie perché”, będącą coverem amerykańskiego hitu Kenny’ego Rogersa „We’ve Got Tonight”. Piosenka weszła na 1. miejsce włoskiej listy przebojów. Kolejnym jej sukcesem okazał się singiel „Friends” nagrany przy pomocy włoskiego kompozytora i producenta, ukrywającego się pod pseudonimem Mike Francis. 

Jej popularność podtrzymało następne nagranie, „Light My Fire” cover utworu pod tym samym tytułem amerykańskiego zespołu The Doors. Zaczęła intensywnie uczyć się języka włoskiego wynajmując w tym celu prywatnego nauczyciela. Wystąpiła w programie rozrywkowym Tasto matto, wyemitowanym przez RAI. W 1986 roku nawiązała współpracę z Giorgio Moroderem (kompozytorem piosenek Donny Summer) oraz braćmi Robem i Ferdim Bollandami. Efektem współpracy z nimi był album Amii (1986); pochodzące z niego single „Time is tight” i „Break These Chains”, utrzymane w stylu electropop, nie wzbudziły jednak większego zainteresowania Sama artystka również nie była zadowolona z efektów współpracy z Moroderem i braćmi Bolland, a piosenki albumu określiła jako „bezbarwne”. 

W 1988 roku wytwórnia RCA Italiana wydała jej kolejny album, nagrany w Londynie Time For Fantasy. Popularnością cieszył się pochodzący z niego singiel „Dusty Road”. Koniec dekady lat 80-tych to także współpraca artystki z Ennio Morricone. Zrealizowane wspólnie nagrania znalazły się na wydanym w 1990 roku albumie Amii Stewart Sings Ennio Morricone.

W latach 90. nagrała kilka albumów, w tym Magic (1990) i dobrze przyjęte Lady To Ladies (1992) i The Man I Love (1995). W lutym 1994 roku wystąpiła gościnnie na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo prezentując w parze z Dee Dee Bridgewater piosenkę „Why”, cover przeboju Annie Lennox pod tym samym tytułem. W 1995 roku ponownie była gościem Festiwalu, prezentując wspólnie z Gilbertem Bécaud i Randy Crawford piosenkę „September matin” („September Morn”). Dekadę zamknęła albumem Unstoppable, popularnym zwłaszcza we Francji.

23 kwietnia 2001 roku w Rzymie została mianowana ambasadorem dobrej woli UNICEF przez przewodniczącego włoskiego oddziału tej organizacji, Giovanniego Micali.

Wspólnie z mężem Giampiero założyła wydawnictwo Perle Nere Edizioni Musicali. Pod jego szyldem wydała w 2004 roku w wersji cyfrowej swój album Lady Day. W 2005 roku wzięła udział w kampanii na rzecz pomocy kobietom afrykańskim wydając singiel „Walking Africa”. W 2012 roku wydała, krytycznie przyjęty, album Intense, który sama wyprodukowała i na którym zadebiutowała jako autorka tekstów

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Knock On Wood/When You Are BeautifulAmii Stewart01.19796[12]1[1][20]Atlantic K 11214[silver-UK][platinum-US][written by Eddie Floyd,Steve Cropper][produced by Barry Leng][6[16].R&B Chart][5[19].Hot Disco/Dance;Ariola America 9000 12"]
Light My Fire/137 Disco Heaven/Bring It On Back To MeAmii Stewart06.19795[11]69[6]Atlantic K 11278[written by Barry Leng, Simon May, The Doors][produced by Barry Leng][36[11].R&B Chart]
Jealousy/Step Into The Love LineAmii Stewart11.197958[3]-Atlantic K 11386[written by B. Leng, S. May, G. Morris][produced by Barry Leng]
The Letter/Paradise BirdAmii Stewart01.198039[4]-Atlantic K 11424[written by Wayne Carson][produced by Barry Leng]
My Guy, My Girl/NowAmii Stewart And Johnny Bristol07.198039[5]63[8]Atlantic K 11550[written by W. Robinson W. Robinson, R. White][produced by Barry Leng, Simon May][76[3].R&B Chart]
Friends/PictureAmii Stewart12.198412[11]-RCA RCA 471[written by Mike Francis][produced by Paul Micioni][46[13].R&B Chart]
That Loving Feeling/Fever LineAmii Stewart03.198595[1]-RCA PB 40017[written by Tony Joe White][produced by Paul Micioni]
Knock On Wood/Light My Fire / 137 Disco HeavenAmii Stewart08.19857[12]-Sedition EDIT 3303[written by Eddie Floyd, Steve Cropper]
You Really Touch My Heart/You Really Touch My Heart (Instrumental)Amii Stewart10.198589[4]-Sedition EDIT 3307[written by B. Leng, S. May][produced by Barry Leng]
My Guy, My Girl/Bring It On Back To MeAmii Stewart And Deon Estus12.198563[7]-Sedition EDIT 3310[written by W. Robinson, R. White][produced by Barry Leng]
Love Ain't No Toy/Lover To LoverAmii Stewart03.198799[1]-RCA PB 41105[written by Whitfield][produced by Bolland, Bolland]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Knock on WoodAmii Stewart03.1979-19[23]Ariola 50054[gold-US][produced by Barry Leng]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

środa, 29 stycznia 2025

Dynasty

Dynasty był amerykańskim zespołem z siedzibą w Los Angeles w Kalifornii, stworzonym przez producenta i szefa wytwórni płytowej SOLAR Records Dicka Griffeya oraz producenta muzycznego Leona Sylversa III. Zespół był znany ze swoich numerów tanecznych/popowych pod koniec lat 70-tych i 80-tych. Początkowo grupę tworzyli klawiszowiec Kevin Spencer oraz wokalistki Nidra Beard i Linda Carriere.

  Dynasty było zasadniczo pomysłem Griffeya i producenta Sylversa, byłego członka rodzinnej grupy Sylversów, który zyskał dużą popularność na początku i w połowie lat 70-tych Sylvers, główny architekt brzmienia SOLAR, został wewnętrznym producentem wytwórni (której nazwa oznaczała „Sound of Los Angeles Records”) w 1978 roku i w tej roli połączył członków Dynasty. 

Grupę tworzyło troje młodych wykonawców: wokalistki Nidra Beard i Linda Carriere oraz wokalista-klawiszowiec Kevin Spencer. Po ukończeniu college'u w Nowym Orleanie, Carriere zaprzyjaźniła się z Beard  w Los Angeles zimą 1972 roku.Oboje często odwiedzali Maverick's Flat, popularny klub nocny soul/pop. Właściciel Maverick's Flat, John Daniels, był w trakcie zakładania nowej grupy, DeBlanc, a oboje młodzi wokaliści zostali jej członkami. Przez dwa lata koncertowali z DeBlanc w głównych miastach Europy, Japonii, Kanady i Stanów Zjednoczonych. 

Kiedy DeBlanc rozpadł się w 1975 roku, niektórzy z pierwotnych członków (w tym Beard i Carriere) utworzyli nową grupę o nazwie Starfire. Przez jeden udany rok Starfire występował w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Europie, z kilkoma kluczowymi datami w Finlandii i Iranie w 1976 roku. Po trasie grupa postanowiła się rozwiązać. W tym czasie Beard nawiązała silną relację z Leonem Sylversem. W tym czasie występowała z Sylvers   jako zastępstwo na koncertach dla nieletnich członkiń rodziny zespołu. To nowe stowarzyszenie okazało się korzystne zarówno dla Beard, jak i Carriere, ponieważ Sylvers przedstawiła każdą z nich Griffeyowi.

  Spencer po raz pierwszy spotkała Leona Sylversa, gdy ten pojawił się w domu Sylversów w Palos Verdes, bez zapowiedzi, na przesłuchaniu jako basista zespołu. To właśnie to spotkanie, w połączeniu z występami Spencer  z Sylvers , utwierdziło to, czego Sylvers i Griffey chcieli dla swojej nowej grupy. Następnie rozpoczęto pracę nad pierwszym albumem Dynasty. Debiutancki album Dynasty, Your Piece of the Rock, wydany w 1979 roku, przyniósł pierwszy hit R&B zespołu, „I Don't Want to Be a Freak (But I Can't Help Myself)”. Utwór osiągnął 20. miejsce na brytyjskiej liście przebojów pod koniec 1979 roku. Adventures in the Land of Music, wydany w 1980 roku, był drugim albumem Dynasty. Zestaw zawierał ich największy hit, „I've Just Begun to Love You” (który osiągnął 6. miejsce na liście przebojów R&B magazynu Billboard w USA; 87. miejsce na liście przebojów Billboard Hot 100 w USA; i 51. miejsce w Wielkiej Brytanii), a także piosenki „Do Me Right” i „Groove Control”. Te trzy piosenki łącznie osiągnęły piąte miejsce na liście przebojów tanecznych w USA. 

 Utwór tytułowy albumu ostatecznie dostarczył kluczowych sampli do „Luchini, AKA This Is It” zespołu Camp Lo, „Lovers' Ghetto” Angie Stone, „This Is My Time” Terri Walker, „Kiss Me” Tha' Rayne, „Long as You Come Home” Brooke Valentine, „Sweet Misery” Rashada, „Catch Me” Antiloop, „How I Feel” Jadakissa, „Follow Me” HaLo, „Lil' Bits” Rushden & Diamonds, „Tisztelet a Kivételnek” DSP i „Won't Land” Wiz Khalifa. 

 Sylvers dołączył do grupy w 1981 roku, ale jego obecność nie przyczyniła się do ich sukcesu. W tym samym roku wydali swój trzeci album, The Second Adventure. Chociaż wyprodukował dwa hity R&B z pierwszej czterdziestki, „Here I Am” i „Love in the Fast Lane”, album został w dużej mierze pominięty. Sylvers i Beard byli krótko małżeństwem na początku lat 80-tych. Right Back at Cha! (1982) wygenerował dwa amerykańskie single, „Check It Out” i „Strokin'”. Jednak tylko „Check It Out” pojawił się na listach przebojów, a album osiągnął szczyt w połowie listy Billboard 200. 

SOLAR wydał dwa oddzielne single w Wielkiej Brytanii, „The Only One” i „Does That Ring a Bell”; ten drugi osiągnął 53. miejsce na liście UK Singles Chart. Zespół powrócił ponownie w 1986 roku z albumem Daydreamin', ale w tym czasie Carriere nie była już częścią grupy, a Nidra Beard używała swojego nazwiska Sylvers. Ostatnim studyjnym wydawnictwem Dynasty był Out of Control z 1988 roku, ale przeboje wyschły. Co ciekawe, Out of Control ma dokładnie taką samą okładkę jak Daydreamin' i zawiera kilka tych samych utworów. Mimo że nowi producenci SOLAR L.A. Reid i Babyface zostali sprowadzeni do Out of Control, grupa nie mogła odzyskać dawnej świetności i wkrótce się rozpadła.

  Jednak później pojawili się jako wokaliści wspierający na albumie Jesus, My Wonderful Friend z 1994 roku autorstwa artystki gospel i koleżanki z wytwórni Juanity G. Hines. Beard, która współtworzyła większość materiału Dynasty, kontynuowała jako autorka tekstów piosenek. Jej piosenki pojawiają się na albumach Shalamar, the Whispers, 7th Wonder, 911 i LaRue. Carriere kontynuowała jako wokalistka wspierająca, podczas gdy klawiszowiec-wokalista Spencer wrócił  do pracy w studiu i można ją usłyszeć na nagraniach Carrie Lucas, Shalamar, the Whispers, Tin Harris i Gladys Knight & the Pips. 

Sylvers odniosła sukces jako producentka i autorka tekstów dla takich artystów jak Howard Hewett, Ahmad Jamal, the Brothers Johnson, Glenn Jones i Blackstreet. Kanadyjska niezależna wytwórnia płytowa Unidisc Music Inc. wznowiła większość albumów Dynasty na płytach CD. Wokalistka Nidra Beard zmarła na raka w grudniu 2023 roku w wieku 71 lat. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
I Don't Want To Be A Freak (But I Can't Help Myself)/Your Piece Of The RockDynasty09.197920[13]-Solar 11694[written by L. Sylvers, N. Beard, D. Griffey][produced by Leon Sylvers][36[14].R&B Chart]
I've Just Begun To Love You/When You Feel Like Giving Love (Dial My Number)Dynasty09.198051[4]87[6]Solar 12021[written by W. Shelby, R. Smith][produced by Leon Sylvers III][6[19].R&B Chart]
Do Me Right/Adventures In The Land Of MusicDynasty11.1980-103[2]Solar 12127[written by W. Shelby, N. Beard][produced by Leon Sylvers III][34[16].R&B Chart]
Something To Remember/Groove ControlDynasty03.1981--Solar 12180[written by G. Dozier, N. Beard, L. Carriere][produced by Leon Sylvers III][64[6].R&B Chart]
Here I Am/Give It Up To LoveDynasty07.1981--Solar 47932[written by W. Shelby, N. Beard, M. Gentry, B. Liscomb][produced by Leon Sylvers III][26[16].R&B Chart]
Love In The Fast Lane/High Time (I Left You Baby)Dynasty11.1981--Solar 47946[written by W. Shelby, K. Spencer, N. Beard][produced by Leon Sylvers III][31[12].R&B Chart]
Strokin'/A Man In LoveDynasty11.1982--Solar 69927[written by Richard Randolph, Ricky Smith, Glen Barbee, Vincent Brantley][produced by Leon F. Sylvers III][52[9].R&B Chart]
Check It Out/QuestionsDynasty02.1983--Solar 69843[written by William Shelby, Kevin Spencer, Glen Barbee][produced by Leon F. Silvers III, William Shelby, Kevin Spencer ][39[8].R&B Chart]
Does That Ring A Bell/Love In The Fast LaneDynasty05.198353[4]-Solar E 9911 [UK][written by Dana Meyers, Ron Parker, Wardell Potts Jr][produced by Leon F. Sylvers III, Kevin Spencer, William Shelby]
Don't Waste My TimeDynasty02.1988--Solar 70019[written by Bill Wolfer, Brenda Mekeel][produced by Bill Wolfer][41[10].R&B Chart]
Tell Me (Do U Want My Love)?Dynasty06.1988--Solar 70024[written by Sid Johnson, Bruce Robinson, Charles Muldrow][produced by L.A. Reid, Babyface][56[9].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Adventures in the Land of Music Dynasty08.1975-43[21]Solar 3576[produced by Leon Sylvers III]
The Second Adventure Dynasty10.1981-119[4]Solar 20[produced by Leon Sylvers III]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , ,

czwartek, 19 grudnia 2024

Andrea True Connection

 Andrea True (ur. 26 lipca 1943r w Nashville, zm. 7 listopada 2011r w Kingston) - amerykańska aktorka i reżyserka filmów pornograficznych oraz piosenkarka epoki disco, najbardziej znana z hitu „More, More, More”.


Urodziła się jako Andrea Marie Truden w Nashville w stanie Tennessee. Jej rodzicami byli słoweńscy imigranci: ojciec Frank był inżynierem, jednak zmarł kiedy Andrea miała 16 lat, a matka Ann   była piosenkarką nurtu polka, występując z Frankie Yankovicem. W 1961 roku Andrea ukończyła katolicką szkołę dla dziewcząt St. Cecilia Academy w Nashville. W latach 60-tych przeprowadziła się do stanu Oklahoma, a następnie do Nowego Jorku.

W latach 70-tych zaczynała karierę jako aktorka filmów pornograficznych. Gerard Damiano zaangażował ją do filmu Meatball (1972) z Harrym Reemsem, a rok później pod pseudonimem Inger Kissen zagrała w produkcji Deep Throat Part II, będącym kontynuacją filmu Głębokie gardło. Znalazła się też w obsadzie melodramatu Sydneya Pollacka Tacy byliśmy (The Way We Were, 1973) oraz komedii Czterdzieści karatów (40 Carats, 1973). Bez powodzenia próbowała jednak zaistnieć w branży filmowej i w międzyczasie pisała też muzykę do reklam telewizyjnych. Do końca dekady wystąpiła w ok. 50 produkcjach pornograficznych i wyreżyserowała też własny film, Once Over Nightly (1976).

W 1975 podczas pobytu na Jamajce Andrea nagrała piosenkę „More, More, More” we współpracy z producentem Greggiem Diamondem. Utwór spotkał się z popularnością w dyskotekach, a następnie osiągnął także sukces na listach sprzedaży, docierając m.in. do miejsca 1. w Kanadzie, 4. w USA, 5. w Wielkiej Brytanii  oraz top 10 w Irlandii  i Niemczech . Jej pierwszy album, również zatytułowany More, More, More, został wydany pod nazwą The Andrea True Connection w 1976 przez Buddah Records i zawierał repertuar utrzymany w modnym wówczas stylu disco. Wydawnictwo osiągnęło średnie wyniki w notowaniach w Ameryce Północnej, podobnie jak kolejny singel, „Party Line”. 

W 1977r wydała drugą płytę, White Witch, także utrzymaną w nurcie disco, jednak nie spotkała się ona z sukcesem. Promujące ją single „N.Y., You Got Me Dancing” i „What’s Your Name, What’s Your Number” osiągnęły umiarkowane wyniki na amerykańskich i brytyjskich listach sprzedaży.

W 1980r wydała trzeci i ostatni album, War Machine. Wydawnictwo ukazało się tylko w Europie nakładem włoskiej wytwórni Ricordi International i zawierało materiał utrzymany w stylistyce rockowej. Choć album poniósł klęskę komercyjną, Andrea nie wróciła do branży pornograficznej i przez pewien czas występowała w klubach na Florydzie. Musiała jednak poddać się koniecznej operacji na fałdach głosowych, co w efekcie uniemożliwiło jej kontynuowanie kariery wokalnej. Przez resztę życia utrzymywała się głównie z dochodów za piosenkę „More, More, More”, zajmując się też astrologią i pomocą osobom z uzależnieniami.

W wieku 19 lat wyszła za mąż za Davida L. Wolfe, z którym się później rozwiodła. W 1973 spotykała się z reżyserem Williamem Lustigiem.

Zmarła 7 listopada 2011 w wieku 68 lat w Kingston w stanie Nowy Jork na niewydolność serca.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
More, More, More Pt. I/More, More, More Pt. IIAndrea True Connection03.19765[10]4[25]Buddah 515[gold-US][written by Gregg Diamond][produced by Gregg Diamond][2[10].Hot Disco/Dance;Buddah 102 12"]
Party Line/Call MeAndrea True Connection08.1976-80[4]Buddah 538[written by Gregg Diamond][produced by Gregg Diamond][`13[2].Hot Disco/Dance;Buddah 109 12"]
N.Y., You Got Me Dancing/Keep It Up LongerAndrea True Connection02.1977-27[11]Buddah 564[written by Gregg Diamond][produced by Gregg Diamond][4[12].Hot Disco/Dance;Buddah 56 400 12"]
What's Your Name, What's Your Number/Fill Me Up (Heart To Heart)Andrea True Connection01.197834[6]56[7]Buddah 582[written by Roger Cook, Bobby Woods][produced by Michael Zager][9[15].Hot Disco/Dance;Buddah 122 12"]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
More, More, MoreAndrea True Connection06.1976-47[17]Buddah 5670[produced by Gregg Diamond]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

wtorek, 10 grudnia 2024

Genuine Parts

 Genuine Parts to żeński duet muzyki freestyle\dance z końca lat 80-tych, w którego skład wchodziły Ivette i Diley. Nie podano o nich zbyt wielu informacji, ale podpisały kontrakt z wytwórnią płytową Pizzazz. W 1986 roku wydały swój debiutancki singiel „Did It Feel Like Love”, który osiągnął 32. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music\Club Play magazynu Billboard (pozostając na niej przez 5 tygodni) i 17. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music\Maxi-Singles Sales magazynu Bllboard.
 

Ich kolejne single, „Show Me (What To Do)” (wydany w 1987 roku) i „I Don’t Care For You” (wydany w 1988 roku) w ogóle nie znalazły się na listach przebojów. W 1989 roku Genuine Parts wydały swój ostatni singiel „Start Our Love Again” w Atlantic Records. Później wydawało się, że duet popadł w zapomnienie. 

W 2007 roku ogłoszono, że firma Genuine Parts oficjalnie kończy działalność ze względu na osobiste zobowiązania Ivette i Diley.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Did It Feel Like LoveGenuine Parts03.198791[2]- Atlantic 89293[written by F. Lords, R. Gil][produced by Avy Gonzalez, Secret Society][32[5].Hot Disco/Dance;Atlantic 86 730 12"]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

niedziela, 8 grudnia 2024

Millie Jackson

Mildred Virginia Jackson (ur. 15 lipca 1944r)  jest amerykańską artystką nagrywającą R&B i soul. Rozpoczynając karierę na początku lat 60-tych., trzy albumy Jackson uzyskały certyfikat złotej płyty RIAA za ponad 500 000 sprzedanych egzemplarzy. Utwory Jackson często zawierają długie fragmenty mówione, czasami humorystyczne, czasami seksualnie dosadne. Według strony katalogującej WhoSampled.com, jej piosenki pojawiły się w 189 samplach, 51 coverach i sześciu remiksach.

  Ponieważ zawsze lubiła pisać wiersze, na początku lat 70-tych. Jackson zaczęła tworzyć takie proto-rapowe single R&B, jak szczery „A Child of God (It's Hard to Believe)” 

 Urodzona w Thomson w stanie Georgia, Jackson jest córką dzierżawcy, Jubilee Jackson. Jej matka zmarła, gdy była dzieckiem, a następnie ona i jej ojciec przeprowadzili się do Nowego Jorku i osiedlili się w Newark w stanie New Jersey. Gdy Jackson była w połowie nastoletnich lat, przeprowadziła się do Nowego Jorku, aby zamieszkać z ciotką mieszkającą w Brooklynie. Znalazła okazjonalną pracę jako modelka dla magazynów takich jak JIVE i Sepia. W 1964 roku Jackson wystąpiła w klubie w Nowym Jorku. Następnie pojawiła się w „serii jednonocnych występów”. Jej występ składał się głównie z gadania i mówionych słów, ale jej przekomarzania na scenie stały się punktem centralnym jej występu scenicznego. Te przekomarzania wynikały z tego, że nie była pewna, co robić przed publicznością. „Po prostu rozmawiałam z publicznością, ponieważ byłam zdenerwowana” - powiedziała Jackson. „Wtedy moja wytwórnia (Spring) chciała nagrać to tak, jakbym robiła to na żywo. Było to dłuższe niż trzyminutowy singiel, ale nie cała strona albumu, więc powiedziałam: 'Musimy kontynuować tę historię'”.

 Kariera Jackson nagraniowa podobno rozpoczęła się od odważenia się na udział w konkursie talentów w 1964 roku w klubie nocnym Smalls Paradise w Harlemie, który wygrała.Chociaż po raz pierwszy nagrywała dla MGM Records w 1970 roku, wkrótce odeszła i rozpoczęła długą współpracę z nowojorską wytwórnią Spring Records. Współpracując z wewnętrznym producentem wytwórni, Raefordem Geraldem, jej pierwszym singlem, który trafił na listy przebojów, był „A Child of God (It's Hard to Believe)” z 1971 roku, który osiągnął 22. miejsce na liście przebojów R&B. W 1972 roku Jackson miała swój pierwszy singiel R&B w pierwszej dziesiątce, „Ask Me What You Want”, który również dotarł do pierwszej 30-tki popu, a następnie „My Man, A Sweet Man” osiągnął 7. miejsce na liście R&B i 50. miejsce na liście UK Singles Chart; wszystkie trzy piosenki zostały napisane wspólnie przez Jackson. 

 „My Man, A Sweet Man” był north soulowym singlem w Wielkiej Brytanii, podobnie jak jej nagranie z 1976 roku „A House for Sale”. Następny rok przyniósł jej trzeci amerykański hit R&B w pierwszej dziesiątce, „It Hurts So Good”, który zajął 3. miejsce na liście R&B  i 24. miejsce na liście US Billboard Hot 100 pop. Singiel znalazł się na albumie o tej samej nazwie i w filmie Cleopatra Jones. W 1974 roku wydała album Caught Up, który wprowadził jej innowacyjny styl sprośnych słów mówionych. Wydawnictwem, które promowała, była jej wersja sprzedającego się w milionach egzemplarzy utworu Luthera Ingrama „(If Loving You Is Wrong) I Don't Want to Be Right”, za którą otrzymała nominację do nagrody Grammy. W tym czasie zmieniła producentów, aby pracować tylko z Bradem Shapiro, który był zaangażowany w „It Hurts So Good” i „Love Doctor”.  

Pracując w Muscle Shoals Studio w Alabamie ze znaną sekcją rytmiczną Muscle Shoals, kontynuowała nagrywanie większości swojego materiału na wiosnę, w tym kolejnego albumu, Still Caught Up. Przez następne dziesięć lat Jackson miała serię udanych albumów i liczne wpisy na listy przebojów R&B, z których największym była jej wersja country hitu Merle'a Haggarda „If We're Not Back in Love By Monday” z 1977 roku. Po tym singlu pojawiło się wiele innych, w tym jej wersja piosenki Boney M., singiel disco, „Never Change Lovers in the Middle of The Night”. Singiel ten osiągnął 33. miejsce na liście Billboard R&B w 1979 roku. Jackson nagrała album w 1979 roku z Isaakiem Hayesem zatytułowany Royal Rappin's, a w tym samym roku wydała podwójny album, Live and Uncensored, nagrany na koncercie w Los Angeles, The Roxy i Live and Outrageous w Atlancie w Mr. V's Figure8. 

 Jackson założyła również i wyprodukowała grupę Facts of Life. Mieli wielki hit w 1976 roku z „Sometimes” (nr 3 R&B, nr 31 Pop). Jackson znalazła się bez wytwórni, gdy Spring zamknięto w 1984 roku, ale w 1986 roku podpisała kontrakt z Jive Records, który zaowocował czterema albumami i kolejnymi przebojami R&B w pierwszej dziesiątce, takimi jak „Hot! Wild! Unrestricted! Crazy Love” i „Love Is a Dangerous Game”. Wystąpiła w utworze Eltona Johna w 1985 roku, „Act of War”, który był hitem w pierwszej czterdziestce w Wielkiej Brytanii, ale nie znalazł się na listach przebojów w USA.

  W 1991 roku napisała, wyprodukowała i zagrała w udanej sztuce koncertowej Young Man, Older Woman, opartej na jej albumie o tym samym tytule dla Jive. 24 listopada 1994 roku Jackson pojawiła się w odcinku Święta Dziękczynienia „Feast or Famine” Martina jako Florine. W 2000 roku jej głos pojawił się w utworze „Am I Wrong” Etienne’a de Crécy’ego, zaczerpniętym z jej występu w „(If Loving You Is Wrong) I Don’t Want to Be Right”. 

Jackson często pojawiała się na listach „najgorszych w historii” za okładki swoich albumów. E.S.P. (Extra Sexual Persuasion) przedstawia Jackson wpatrującą się w kryształową kulę, która podkreśla jej dekolt; Back to the S**t! przedstawia Jackson siedzącą na toalecie, gdzie sugeruje się, że wypróżnia się. Jackson prowadzi teraz własną wytwórnię płytową, Weird Wreckuds. Po długiej przerwie w nagrywaniu wydała w 2001 roku album Not for Church Folk, który oznaczał powrót do jej stylu z miejskim, współczesnym brzmieniem. Album zawiera single „Butt-A-Cize” i „Leave Me Alone”. Album zawiera również współpracę z raperem Da Bratem w utworze „In My Life”. 

Jackson przez 13 lat prowadziła własny program radiowy w Dallas w Teksasie. Nadawca zdalny ze swojego domu w Atlancie w stanie Georgia, Jackson pracowała w godzinach popołudniowych od 15:00 do 18:00 w KKDA 730 AM do 6 stycznia 2012 r. W 2006 r. pięć najlepiej sprzedających się albumów Jackson- Millie Jackson (1972), It Hurts So Good (1973), Caught Up (1974), Still Caught Up (1975) i Feelin' Bitchy (1977) -zostało zremasterowanych cyfrowo i wydanych na płytach CD z dodatkowymi utworami. Wszystkie albumy Jackson z ery Spring Records są dostępne w Ace Records w Wielkiej Brytanii.  

An Imitation of Love zostało ponownie wydane na płycie CD w 2013 r. przez wytwórnię Funkytowngrooves w zremasterowanej, rozszerzonej edycji. Inne albumy wydane przez wytwórnie Jive i Ichiban pozostają niedostępne, chociaż niektóre z tych utworów pojawiają się na płytach kompilacyjnych. 6 lutego 2012 r. w sieci TV One wyemitowano dokument Unsung - The Story of Mildred 'Millie' Jackson. Jackson wystąpiła w historycznym Howard Theatre w Waszyngtonie 3 sierpnia 2012 r. oraz w B.B. King's Blues Club w Nowym Jorku 4 sierpnia 2012 r. 6 czerwca 2015 r. Jackson została wprowadzona do Oficjalnej Galerii Sław Muzyki Rhythm & Blues w Clarksdale w stanie Missisipi. 

 Jackson ma dwójkę dzieci: piosenkarkę Keishę Jackson  i syna.  Jackson była przez okres ośmiu miesięcy żoną Victora Davisa.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
A Child of God (It's Hard to Believe) / You're the Joy of My LifeMillie Jackson11.1971-102[4]Spring 119[written by Millie Jackson, Don French][produced by Raeford Gerald][22[7].R&B; Chart]
Ask Me What You Want / I Just Can't Stand ItMillie Jackson03.1972-27[14]Spring 123[written by Billy Nichols,Millie Jackson][produced by Raeford Gerald,Don French][4[15].R&B; Chart]
My Man, a Sweet Man / I Gotta Get AwayMillie Jackson08.197250[1]42[10]Spring 127[written by Raeford Gerald,Millie Jackson][produced by Raeford Gerald][7[13].R&B; Chart]
I Miss You Baby/I ain't giving itMillie Jackson12.1972-95[4]Spring 131[written by Raeford Gerald][produced by Raeford Gerald][22[10].R&B; Chart]
Breakaway / Strange ThingsMillie Jackson04.1973-110[2]Spring 134[written by Raeford Gerald][produced by Raeford Gerald][16[8].R&B; Chart]
It Hurts So Good / Ask Me What You WantMillie Jackson09.1973-24[12]Spring 139[written by Brad Shapiro,Phillip Mitchell][produced by Raeford Gerald][3[18].R&B; Chart][piosenka z filmu "Cleopatra Jones"]
I Got to Try It One Time / Get Your Love RightMillie Jackson02.1974--Spring 144[written by Brad Shapiro,Millie Jackson][produced by Brad Shapiro][21[14].R&B; Chart]
How Do You Feel the Morning After / In the WashMillie Jackson06.1974-77[7]Spring 147[written by Lynch,Raeford Gerald][produced by Brad Shapiro][11[14].R&B; Chart]
[If Loving You Is Wrong] I Don't Want to Be Right/The RapMillie Jackson01.1975-42[7]Spring 155[A:written by Homer Banks, Carl Hampton, Raymond Jackson][A:produced by Brad Shapiro][B:written by Millie Jackson][B:produced by Brad Shapiro,Millie Jackson][B:42[11].R&B; Chart]
I'm Through Trying To Prove My Love To You/ All I Want Is A Fighting Chance Millie Jackson05.1975-27[14]Spring 157[written by Bobby Womack][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson][58[4].R&B; Chart]
Leftovers / Loving ArmsMillie Jackson09.1975-87[2]Spring 161[A:written by Phillip Mitchell][B:written by Tom Jans][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson][A:17[13].R&B; Chart][B:45[1].R&B; Chart]
Bad Risk / There You AreMillie Jackson06.1976--Spring 164[written by B. Clements, P. Mitchell][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson][24[11].R&B; Chart]
I'm In Love Again / Feel Like Making LoveMillie Jackson.1976--Spring 167[A:written by K. Sterling, Millie Jackson][B:written by Paul Rodgers, Mick Ralphs][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson][B:71[4].R&B; Chart]
I Can't Say Goodbye / Help Me Finish My SongMillie Jackson02.1977--Spring 170[written by A. Williams , B. Nichols][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson][40[12].R&B; Chart]
I'll Live My Love For You / A Love Of Your OwnMillie Jackson05.1977--Spring 173[B:written by Hamish Stuart,Ned Doheny][B:produced by Brad Shapiro , Millie Jackson][B:87[6].R&B; Chart]
If You're Not Back in Love by Monday / A Little Taste of Outside LoveMillie Jackson11.1977-43[11]Spring 175[written by Sonny Throckmorton,Glenn Martin][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson][5[23].R&B; Chart][#2 country hit for Merle Haggard in 1977]
All The Way Lover Millie Jackson03.1978-102[2]Spring 179[written by B. Latimore][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson][12[15].R&B; Chart]
Sweet Music Man / Go Out And Get Some (Get It Out'cha System)Millie Jackson09.1978--Spring 185[written by Kenny Rogers][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson][33[10].R&B; Chart]
Keep the Home Fire Burnin' / Logs and ThangsMillie Jackson12.1978--Spring 189[written by Benny Latimore , Steve Alaimo][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson][83[4].R&B; Chart]
Never Change Lovers In The Middle Of The Night/Seeing You Again Millie Jackson04.1979--Spring 192[written by Fred Jay , Keith Forsey , Mats Björklund][produced by Brad Shapiro][33[12].R&B; Chart]
A Moment's PleasureMillie Jackson07.1979--Spring 197[written by George Jackson][produced by Brad Shapiro,Millie Jackson][70[4].R&B; Chart]
We Got To Hit It OffMillie Jackson09.1979--Spring 3002[written by Benny Latimore][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson ][56[8].R&B; Chart]
Do You Wanna Make LoveMillie Jackson with Isaac Hayes12.1979--Spring 2036[written by Peter McCann][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson ][30[11].R&B; Chart]
Didn't I Blow Your Mind/Be A Sweetheart Millie Jackson02.1980--Spring 3007[written by Thom Bell,William Hart][49[8].R&B; Chart]
You Never Cross My MindMillie Jackson with Isaac Hayes03.1980--Spring 2063[written by Deborah Allen,Rave Van Hoy,Claude "Curly" Putman Jr.][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson ][78[4].R&B; Chart]
DespairMillie Jackson06.1980--Spring 3011[written by Randy McCormick,Brad Shapiro,Millie Jackson][produced by Brad Shapiro,Millie Jackson][61[5].R&B; Chart]
This Is ItMillie Jackson09.1980--Spring 3013[written by K. Loggins, M. McDonald][produced by Brad Shapiro][88[3].R&B; Chart]
I Can't Stop Loving You/Loving YouMillie Jackson08.1981--Spring 3019[written by Don Gibson][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson][62[6].R&B; Chart]
Special OccasionMillie Jackson10.1982--Spring 3028[written by Sam Dees][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson][51[11].R&B; Chart]
I Feel Like Walking In The RainMillie Jackson10.198355[2]-Sire 3034[written by A. Graham,W. Perkins ][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson][58[13].R&B; Chart]
Act Of WarElton John / Millie Jackson06.198532[5]-Rocket EJS 8[written by Bernie Taupin][produced by Gus Dudgeon ]
Hot! Wild! Unrestricted! Crazy Love Millie Jackson09.1986--Jive 1007[written by Timmy Allen,Millie Jackson][produced by Timmy Allen,Millie Jackson][9[16].R&B; Chart]
Love Is A Dangerous GameMillie Jackson01.1987--Jive 1022[written by Billy Ocean,Jolyon Skinner,Jonathan Butler,Wayne Braithwaite][produced by Bryan New,Millie Jackson][6[16].R&B; Chart]
An Imitation of LoveMillie Jackson05.1987--Jive 1040[written by Jolyon Skinner,Jonathan Butler,Millie Jackson][produced by Jolyon Skinner, Millie Jackson][58[7].R&B; Chart]
It's a ThangMillie Jackson08.1987--Jive 1056[written by Larry Smith,Millie Jackson][produced by Larry Smith][79[5].R&B; Chart]
Be YourselfWhodini feat. Millie Jackson09.1987--Jive 9629[produced by Whodini,Roy Cormier,Sinister][20[11].R&B; Chart]
Something You Can FeelMillie Jackson05.1988--Jive 1111 [written by Gerald LeVert,Eddie LeVert, Sr.,Marc Gordon][produced by Eddie LeVert , Gerald LeVert , Marc Gordon][45[11].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Millie JacksonMillie Jackson09.1972-166[11]Spring 5703[produced by Raeford Gerald]
It Hurts So GoodMillie Jackson09.1973-175[6]Spring 5706[produced by Raeford Gerald,Brad Shapiro]
Caught Up Millie Jackson11.1974-21[21]Spring 6703[gold-US][produced by Brad Shapiro]
Still Caught UpMillie Jackson07.1975-112[16]Spring 6708[produced by Brad Shapiro , Millie Jackson]
Free And In Love Millie Jackson.1976--Spring 6709[produced by Brad Shapiro , Millie Jackson]
Lovingly YoursMillie Jackson02.1977-175[6]Spring 6712[produced by Brad Shapiro , Millie Jackson ]
Feelin' BitchyMillie Jackson10.1977-34[23]Spring 6715[gold-US][produced by Raeford Gerald]
Get It Out'cha SystemMillie Jackson07.1978-55[14]Spring 6719[gold-US][produced by Brad Shapiro , Millie Jackson]
A Moment's Pleasure Millie Jackson04.1979-144[6]Spring 6722[produced by Brad Shapiro , Millie Jackson]
Royal Rappin'sMillie Jackson with Isaac Hayes10.1979-80[19]Spring 6229[produced by Raeford Gerald]
Live & UncensoredMillie Jackson12.197981[2][06.85]94[18]Spring 6725[produced by Millie Jackson, Brad Shapiro]
For Men OnlyMillie Jackson06.1980-100[10]Spring 6727[produced by Brad Shapiro , Millie Jackson]
I Had To Say ItMillie Jackson02.1981-137[4]Spring 6730[produced by Brad Shapiro , Millie Jackson][25.R&B; Chart]
Just a Li'l Bit CountryMillie Jackson.1981--Spring 6732[produced by Brad Shapiro , Millie Jackson]
Hard TimesMillie Jackson.1982--Spring 6737[produced by Brad Shapiro , Millie Jackson]
Millie Jackson "Live And Outrageous" (Rated XXX)Millie Jackson03.1982-113[13]Spring 6735[produced by Brad Shapiro , Millie Jackson]
E.S.P. (Extra Sexual Persuasion)Millie Jackson02.198459[5]-Spring 6740[produced by Brad Shapiro , Millie Jackson]
An Imitation of LoveMillie Jackson12.1986-119[7]Jive 1016[produced by Timmy Allen, Jolyon Skinner, Larry Smith, Jonathan Butler, Wayne Brathwaite]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)