Sue and Sunny

Sue and Sunny był  brytyjskim duetem wokalnym, działającym
w latach 60., 70. i 80-tych XX wieku. Choć były siostrami, ich pseudonimy sceniczne brzmiały Sue Glover i Sunny Leslie. Przez trzy lata (1969–1972) należały do ​​brytyjskiej grupy popowej Brotherhood of Man. 

 

 Urodzone jako Yvonne Wheatman (Sue) w 1949 roku i Heather Wheatman (Sunny) w 1951 roku w Madrasie w Indiach, zadebiutowały razem w 1963 roku pod pseudonimem The Myrtelles, wydając cover utworu Lesley Gore „Just Let Me Cry” w niezależnej wytwórni płytowej Oriole. Singiel nie odniósł sukcesu komercyjnego. Dziewczyny wydały następnie dwa single pod pseudonimami Sue and Sunshine, zanim ostatecznie zdecydowały się na nazwę Sue and Sunny. Podczas nagrywania z autorem tekstów i producentem Kennym Lynchem, dziewczyny zmieniły nazwę na The Stockingtops na jego prośbę, ale uznały, że to nie dla nich i wróciły do ​​Sue and Sunny. 

 

 W 1965 roku zaśpiewały chórki w singlu Alexa Harveya „Agent OO Soul” / „Go Away Baby” (Fontana - TF 610), wyprodukowanym przez Chrisa Blackwella z Island Records. W 1966 roku, gdy Sunny (młodsza z pary) miała zaledwie 15 lat, obie przeszły na zawodowstwo, występując w kabaretach. Po trzech latach uznały, że ich publiczność jest dla nich za duża i wyjechały do ​​Niemiec, aby zagrać w bazie lotniczej. Tam, pomimo wydania dwóch niemieckich singli, nadal czuły się nie na miejscu i wróciły do ​​Londynu. Podczas pobytu w Londynie poproszono je o sesję wokalną jako chórki dla Lesley Duncan. Sesja przebiegła pomyślnie i nagle duet stał się pożądany, nagrywając z wieloma innymi, takimi jak The Ace Kefford Stand, Dusty Springfield, Python Lee Jackson, Elton John, Cerrone, Love Affair, Lulu, Mott the Hoople, Peter Wyngarde, T. Rex, Tom Jones, David Bowie i Joe Cocker. To właśnie sesje Cocker, a w szczególności „With a Little Help from My Friends”, gdzie Sunny śpiewała z Madeline Bell i Rosettą Hightower, wyniosły dziewczyny w światło reflektorów. Kiedy „With A Little Help” osiągnął pierwsze miejsce na brytyjskiej liście przebojów, towarzyszyły Cockerowi w kilku programach telewizyjnych, w tym Top of the Pops. Współpracowały teraz z tak różnymi artystami, jak James Last, Frank Zappa, Giorgio Moroder i Brotherhood of Man, z którym znalazły się na listach przebojów w 1970 roku z przebojem „United We Stand”.

 

 W marcu 1972 roku singiel „Third Finger, Left Hand” otarł się o miejsce w pierwszej trzydziestce brytyjskiej listy przebojów, wydany pod nazwą The Pearls. Nazwa ta odniosła większy sukces, gdy w zespole grały Lyn Cornell i Ann Simmons. Sue i Sunny nie są do końca pewne, ile płyt faktycznie wydały. W wywiadzie dla Disc, który ukazał się 20 kwietnia 1974 roku, Sunny powiedziała: „Sue i ja nagrywaliśmy sami i mieliśmy kilka singli. Ale nic z tego nie wyszło”. Podobno nagrali około tuzina singli, ale żeby jeszcze bardziej skomplikować sprawę, nagrywali również pod nazwami Sue & Sunshine, The Stockingtops oraz w składzie The Nirvana Orchestra. Nagrali również album dla CBS, który, co zaskakujące, został wydany - z inną okładką - przez filię CBS, Reflection. 

 

W 1974 roku Sunny w końcu odniosła sukces piosenką „Doctor's Orders”, a w 1976 roku Sue, znana obecnie jako „Sue Glover”, nagrała solowy album dla DJM zatytułowany „Solo”. Sue i Sunny trzykrotnie śpiewały chórki w Konkursie Piosenki Eurowizji. W 1969 roku towarzyszyły Lulu w drodze do zwycięstwa w Madrycie, wykonując „Boom Bang-a-Bang”. W 1975 roku powróciły, by supportować Joy Fleming w Sztokholmie, dołączając do Madeline Bell w utworze „Ein Lied kann eine Brücke sein”, który zajął siedemnaste miejsce. W 1981 roku Sue powróciła do występu w konkursie UK Song for Europe, występując z zespołem „Unity” z piosenką „For Only A Day”, ale nie zyskała uznania jurorów i zajęła ostatnie miejsce. 

 

Sue i Sunny ponownie połączyły siły, śpiewając chórki w brytyjskiej piosence Vikki Watson „Love Is...” w Göteborgu podczas finału Eurowizji w 1985 roku. Piosenka ta zajęła czwarte miejsce. Siostry regularnie koncertowały z popularnym niemieckim liderem orkiestry, Jamesem Lastem, przez większość lat 70-tych. Były również częścią Birds of Paris, grupy wokalistek wspierających, która współpracowała głównie z producentem disco Alecem R. Costandinosem, w skład której wchodziły Madeline Bell, Joanne Stone, Kay Garner, Vicki Brown i Katie Kissoon. Sue, Sunny i Bell śpiewały chórki na trzech albumach Donny Summer w drugiej połowie dekady. W 1979 roku Sue Glover wystąpiła w debiutanckim spektaklu telewizyjnym Victorii Wood pt. „Talent”, wcielając się w rolę piosenkarki klubowej „Cathy Christmas”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Doctor's Orders/It's Only When You're Feeling Lonely	Sunny	03.1974	7[10]	-	CBS S CBS 2068	[written by G. Stephens, R. Greenaway, R. Cook][produced by Roger Greenaway]

Telex

 Telex - belgijska grupa muzyczna założona w 1978 roku przez Marca Moulina,
Dana Lacksmana i Michela Moersa. Zespół powstał z zamiaru „tworzenia czegoś naprawdę europejskiego, innego niż rock i bez gitary - tym pomysłem była muzyka elektroniczna”. Ich muzyka polegała na łączeniu w utworach estetyki disco, punku i eksperymentalnej elektroniki. Debiutancki album Looking for Saint Tropez zawierał hitowy singel Moskow Diskow, który przyniósł zespołowi międzynarodową sławę.

Od 1986 roku do 2006 zespół nie tworzył nowych utworów, tylko skupił się na remiksowaniu swoich wcześniejszych dokonań. Stan ten trwał do czasu wydania płyty How Do You Dance?.

Podobnie jak Kraftwerk, członkowie zespołu budowali swoje własne instrumenty muzyczne, przez co brzmienia obu grup wydają się być w niektórych płaszczyznach podobne.

W roku 1980 wzięli udział w konkursie Eurowizji. Zespół wystąpił jako dziewiętnasty (ostatni) w kolejności, zajmując siedemnaste miejsce z sumą 14 punktów. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Rock Around The Clock/Moskow Diskow	Telex	07.1979	34[7]	-	Sire SIR 4020	[written by Freedman, De Knight][produced by Telex]

Harry Thumann

 Harry Thumann (ur. 28 lutego 1952r- 2001r) był niemieckim kompozytorem
muzyki elektronicznej, producentem muzycznym i inżynierem dźwięku. Projektował i budował syntezatory oraz sprzęt studyjny. 

 Urodzony jako Harald Thumann w Niemczech, zaczynał jako perkusista, szkoląc się w inżynierii dźwięku w niemieckich stacjach radiowych. Kiedy stracił zainteresowanie trasami koncertowymi, otworzył swoje pierwsze studio nagraniowe w sypialni w domu rodzinnym. Country Lane Studios Thumann brał udział w rozwoju serii konsol SSL 4000 i zainstalował pierwszą konsolę w swoim studiu. Znalazł lokal z mieszkaniem w Germering koło Monachium i otworzył Country Lane Studios. Thumann wcześnie wdrożył MIDI, używając komputerów Commodore 64 z kartami MIDI do sterowania systemem, który rozrósł się do systemu modułowego Fairlight II i Moog 3C. Dzięki cyfrowemu mikserowi Yamaha DMP-7, Thumann zbudował drugą reżyserkę, mieszczącą kilka konsolet DMP-7 jako zintegrowany system cyfrowej konsoli, połączony z przebudowaną konsoletą emisyjną Neve. Country Lane przeniosło się do produkcji audiowizualnej i rozpoczęło produkcję własnych filmów telewizyjnych. 

 Thumann wyprodukował serię albumów dla Rondò Veneziano, łącząc instrumenty akustyczne i syntezatory. Wydał swój pierwszy solowy album, American Express, w 1979 roku. Singiel „Underwater” pojawił się później w grze wideo Grand Theft Auto IV z 2008 roku. Jego drugi album, Andromeda (1983), zawierał utwór „Sphinx”, który podobno zainspirował temat przewodni filmu „Nieustraszony”.  Oba albumy zostały wydane wyłącznie na płytach winylowych i są niedostępne, choć American Express otrzymało później zremasterowaną wersję cyfrową na iTunes. 

 Thumann wydawał również płyty pod nazwą Wonder Dog, którą nazywał „dog records”. Odniosły one pewien sukces w Niemczech i Wielkiej Brytanii (dzięki wytwórni E&S Music). Singiel „Ruff Mix” osiągnął 31. miejsce na brytyjskiej liście przebojów we wrześniu 1982 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Underwater/American Express	Harry Thumann	02.1981	41[6]	-	Decca F 13901	[written by Thumann, Weindorf][produced by H. Thumann]
Ruff Mix/Living On A Farm	Wonder Dog	08.1982	31[7]	-	Flip FLIP 1	[written by Harry Thumann][produced by Harry Thumann]

Roger

Roger Troutman (ur. 29 listopada 1951r - zm. 25 kwietnia 1999r), 
znany również jako Roger, był amerykańskim piosenkarzem, muzykiem, autorem tekstów i producentem muzycznym. Był założycielem zespołu Zapp, który przyczynił się do rozwoju ruchu funk i wywarł wpływ na hip-hop na Zachodnim Wybrzeżu dzięki intensywnemu samplowaniu jego muzyki. Trutman często korzystał z talkboxa, urządzenia podłączonego do instrumentu (często keyboardu, ale najczęściej gitary) w celu tworzenia różnych efektów wokalnych. Troutman używał specjalnie zaprojektowanego talkboxa – Electro Harmonix „Golden Throat” - poprzez Moog Minimoog, a później w swojej karierze syntezator Yamaha DX100 FM. 

 Jako lider zespołu Zapp i w swoich późniejszych solowych wydawnictwach, stworzył wiele hitów funkowych i R&B w latach 80-tych i regularnie współpracował z artystami hip-hopowymi w latach 90-tych. 

 Urodzony w Hamilton w stanie Ohio, Troutman był czwartym z dziewięciorga dzieci. Absolwent Central State University, jego pierwszy zespół nazywał się Crusaders; nie należy ich jednak mylić z zespołem jazzowym, w którym grali Joe Sample i Wilton Felder. Zespół Troutmana grał w Cincinnati i nagrał singiel „Busted Surfboard”/„Seminole”. Członkami zespołu byli Rick Schoeny, Roy Beck, Dave Spitzmiller i Denny Niebold. Troutman założył wiele innych zespołów z czterema braćmi, w tym „Lil” Roger and the Vels oraz Roger and the Human Body. W 1977 roku on i Human Body wydali „Freedom”, swój pierwszy singiel. 

 W ciągu dwóch lat Troutman i jego bracia zostali odkryci przez George'a Clintona, który w 1979 roku podpisał kontrakt z nowo ochrzczonym Zappem, wytwórnią Uncle Jam Records. Oryginalny skład zespołu tworzyli bracia Troutman: Roger, Larry, Lester i Terry, a także Gregory Jackson i Bobby Glover. Zapp zadebiutował w telewizji podczas pierwszej i jedynej gali Funk Music Awards. Rok później, gdy wytwórnia Uncle Jam Records została zmuszona do zamknięcia, Troutman podpisał kontrakt z Bootsy Collinsem pod szyldem Rubber Band Music dla Warner Bros. Records i wydał swój debiutancki album zatytułowany po prostu „Zapp”, który zaowocował utworem „More Bounce to the Ounce”, wyprodukowanym przez Collinsa, współprodukowanym, napisanym, skomponowanym i wykonanym przez Troutmana. Utwór osiągnął 2. miejsce na liście Billboard Soul Singles pod koniec 1980 roku. Debiutancki album dotarł do pierwszej dwudziestki listy Billboard 200.

 W latach 1980-1985 Zapp wydał złote albumy „Zapp”, „Zapp II”, „Zapp III” i „The New Zapp IV U”, w tym single R&B z pierwszej dziesiątki: „Be Alright”, „Dance Floor”, „I Can Make You Dance”, „Heartbreaker”, „It Doesn't Really Matter” i „Computer Love”. W historii Zappa w nagraniach wzięło udział około 15 muzyków. W 1993 roku Zapp wydał swój najlepiej sprzedający się album: „Zapp & Roger: All the Greatest Hits”. Zawierał on zremiksowane wersje solowych singli Troutmana oraz nowy singiel „Slow and Easy” (z udziałem wokalistów Shirley Murdock i Ronniego Diamonda). Album sprzedał się w ponad dwóch milionach egzemplarzy. Album Zapp VI: Back, wydany przez Popular Demand, został wydany w 2002 roku przez pozostałych braci, po śmierci Rogera i Larry'ego. 

 W 1981 roku Troutman wydał swój pierwszy solowy album „The Many Facets of Roger”. Album, zawierający funkowy cover utworu Marvina Gaye'a „I Heard It Through the Grapevine”, który dotarł do pierwszego miejsca na liście przebojów R&B, sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy. Na płycie znalazł się również hit „So Ruff, So Tuff”. W tym samym roku Troutman nagrał z Parliament-Funkadelic ostatni album zespołu dla Warner Brothers, „The Electric Spanking of War Babies”. W 1984 roku Troutman wydał swój drugi solowy album „The Saga Continues...”, na którym znalazły się single „Girl Cut It Out”, „It's in the Mix” (dedykowany Soul Train i jego prowadzącemu Donowi Corneliusowi) oraz cover utworu Wilsona Picketta „In the Midnight Hour” z udziałem zespołu gospel Mighty Clouds of Joy.  

W 1987 roku Troutman odniósł największy sukces solowy album „Unlimited!”, na którym znalazł się hit „I Want to Be Your Man”, który dotarł do 3. miejsca na liście Billboard Hot 100 i 1. miejsca na liście R&B. Poza udaną karierą jako członek Zapp i artysta solowy, Troutman został również producentem i autorem tekstów dla innych artystów, w tym Shirley Murdock, której platynowy debiut z 1985 roku zawierał wyprodukowany przez Troutmana hit „As We Lay”. Był również producentem solowych albumów Dale’a DeGroata, członka Zapp. W 1988 roku Troutman pojawił się na trzecim albumie Scritti Politti „Provision”, wykonując wokale w talk-boxie w utworach „Boom! There She Was” i „Sugar and Spice”. 

 Trzy lata później Troutman wydał swój ostatni solowy album z Bridging the Gap, na którym znalazł się hit „Everybody (Get Up)”. Współpracował z Elvisem Costello przy utworze „The Other Side of Summer”. W 1989 roku NBA Entertainment wybrało Troutmana spośród wielu kandydatów do nagrania utworu hołdującego Kareemowi Abdul-Jabbarze zatytułowanego „I'm So Happy”. 

 Troutman koncertował po wydaniu albumu „All the Greatest Hits”. Został zaproszony do występu gościnnego na kilku albumach hip-hopowych, w tym na albumie Snoop Dogga z 1993 roku. 

 W 1995 roku pojawił się na pośmiertnym albumie Eazy'ego-E "Str8 off tha Streetz" Muthaphukkina Comptona w utworze "Eternal E". W tym samym roku Troutman wystąpił u boku Dr. Dre w utworze 2Paca "California Love", który znalazł się na szczycie listy Billboard Hot 100, sprzedał się w ponad dwóch milionach egzemplarzy i otrzymał nominację do nagrody Grammy w kategorii "Najlepsze wykonanie rapowe duetu lub grupy".

 

  Troutman wyprodukował następnie cover hitu R&B "Thin Line Between Love and Hate" zespołu Persuaders, który znalazł się w pierwszej dziesiątce listy, w wykonaniu Shirley Murdock i zespołu R&B H-Town, z udziałem Troutmana w talk-boxie. Ścieżka dźwiękowa filmu "A Thin Line Between Love and Hate" zawierała również klubowy hit "Chocolate City". W 1998 roku wystąpił w remiksie utworu „Hold On (A Change Is Coming)” zespołu Sounds of Blackness, w którym wykorzystano sampla „Doo-Wah Ditty (Blow That Thang)” Zappa. Troutman nagrał utwór „Master of the Game” z albumu rapera Kool Keitha „Black Elvis/Lost In Space”, wydanego w sierpniu 1999 roku. Ostatnim utworem, do którego Troutman nagrał, był „Twisted” z albumu Tech N9ne’a „Anghellic”, wydanego dwa lata po śmierci Troutmana. 

 

 Rankiem 25 kwietnia 1999 roku Troutman został znaleziony postrzelony i ciężko ranny przed swoim studiem nagraniowym w północno-zachodnim Dayton około godziny 7:00 rano. Według lekarzy został kilkakrotnie postrzelony w tułów. Zmarł podczas operacji w szpitalu Good Samaritan Hospital and Health Center. Jego brat Larry został znaleziony martwy w samochodzie kilka przecznic dalej, z pojedynczym strzałem w głowę, który sam sobie zadał. Według świadków, samochód pasował do opisu pojazdu odjeżdżającego z miejsca zdarzenia. Uważa się, że Larry śmiertelnie postrzelił Rogera, a następnie siebie.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Heard It Through The Grapevine (Part I)/I Heard It Through The Grapevine (Part II)	Roger	11.1981	-	79[7]	Warner Bros. 49786	[written by Norman Whitfield, Barrett Strong][produced by Roger Troutman][1[2][23].R&B Chart]
Do It Roger/Blue (A Tribute To The Blues)	Roger	12.1981	-	-	Warner Bros. 49883	[written by Roger Troutman, Larry Troutman][produced by Roger Troutman][24[14].R&B Chart]
In The Mix/Bucket Of Blood	Roger	05.1984	-	-	Warner Bros. 29271	[written by Larry Troutman, Roger Troutman][produced by Roger Troutman][10[15].R&B Chart]
Midnight Hour - Part I/Midnight Hour - Part II	Roger	07.1984	-	-	Warner Bros. 29231	[written by Norman Whitfield, Barrett Strong][produced by Roger Troutman][34[10].R&B Chart]
Girl, Cut It Out/So Ruff, So Tuff	Roger (Featuring Shirley Murdock)	01.1985	-	-	Warner Bros. 29123	[written by Larry Troutman, Roger Troutman][produced by Roger Troutman][79[4].R&B Chart]
I Want To Be Your Man/I Really Want To Be Your Man	Roger	10.1987	61[7]	3[21]	Reprise 28229	[written by Larry Troutman][produced by Roger Troutman][1[1][19].R&B Chart]
Thrill Seekers/Composition To Commemorate (May 30,1918)	Roger	02.1988	-	-	Reprise 27982	[written by Roger Troutman, Zapp Troutman][produced by Roger Troutman][27[10].R&B Chart]
Boom! There She Was/A World Come Back To Life [Scritti Politti]	Scritti Politti Featuring Roger	06.1988	-	53[11]	Warner Bros. 27976	[written by Green Gartside, David Gamson][produced by Green Gartside, David Gamson][94[2].R&B Chart]
(Everybody) Get Up	Roger	10.1991	-	-	Reprise 19 124	[written by Roger Troutman,David Gamson][produced by Roger Troutman, Zapp Troutman][19[15].R&B Chart]
Take Me Back	Roger	02.1992	-	-	Warner Bros. 49786	[written by Roger Troutman & David Gamson][37[10].R&B Chart]
California Love	2Pac featuring Dr. Dre and Roger Troutman	06.1996	-	6[24]	Death Row 854 652	[2x-platinum-UK][written by Tupac Shakur, Roger Troutman ,Larry Troutman, Mikel Hooks, Norman Durham, Ronald Hudson, Woody Cunningham ,Joe Cocker, Chris Stainton, James Anderson][produced by Dr. Dre][1[33].R&B Chart]
It's Your Body	Johnny Gill featuring Roger Troutman	12.1996	-	43[19]	Motown 0462	[written by Johnny Gill][produced by Johnny Gill][19[20].R&B Chart]
Sweet Sexy Thing	Nu Flavor featuring Roger Troutman	04.1997	-	62[20]	Reprise 17 402	[written by A. Dacosta, J. Guillory, R. Luna][produced by Gary St. Clair][93[2].R&B Chart]
Down for Yours	Nastyboy Klick featuring Roger Troutman	08.1997	-	69[17]	NasbyBoy 574 748	[produced by L-Dog, M.C. Magic][58[12].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Many Facets of Roger	Roger	10.1981	-	26[25]	Warner 3594	[gold-US][produced by Roger Troutman]
The Saga Continues...	Roger	06.1984	-	64[14]	Warner 23 975	[produced by Roger Troutman]
Unlimited!	Roger	11.1987	-	35[24]	Reprise 25 496	[gold-US][produced by Roger Troutman]

Two Man Sound

Two Man Sound to belgijskie trio popowe z lat 70-tych. Ich styl łączył muzykę
disco typową dla tamtej epoki z sambą i bossa novą. Ich sztandarowymi przebojami były wersja „Charlie Brown” wydana w 1975 roku, która odniosła sukces w Belgii i Włoszech, oraz latynoska mieszanka brazylijskich piosenek popowych zatytułowana „Disco Samba”, wydana w 1977 roku. Ta ostatnia stała się wielkim europejskim hitem na początku lat 80-tych, wielokrotnie gościła na listach przebojów w Europie w latach 1983-1986, a także była oficjalną piosenką rodziny Reza.  

Inne utwory to „Capital Tropical” wydany w 1977 roku, który osiągnął 11. miejsce na amerykańskiej liście przebojów tanecznych, oraz „Que Tal America”, przebój samby wydany w 1979 roku, który stał się „hymnem undergroundowego disco” w Ameryce Północnej . 

Członkowie zespołu, Lacomblez i Deprijck, byli również producentami muzycznymi i autorami tekstów, którzy w 1977 roku napisali międzynarodowy hit „Ça plane pour moi” dla belgijskiego artysty Plastic Bertranda. Deprijck, który był również producentem „Ça plane pour moi”, występował w trakcie swojej kariery pod wieloma innymi pseudonimami; zyskał sławę w kilku krajach europejskich dzięki współpracy z „Lou and the Hollywood Bananas”, którzy wyprodukowali drugoplanowy przebój ska z 1978 roku „Kingston, Kingston”.

  Utwór Two Man Sound z 1979 roku „Que Tal America” był drugoplanowym przebojem (46. miejsce) na brytyjskiej liście przebojów. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Que tal America/Brazil O Brazil (Sarava Meu Amor)	Two Man Sound	09.1979	46[7]	-	Miracle M1 [UK]	[written by L. Deprijck][produced by Roland Kluger][47[6].Hot Disco/Dance;JDC Records 4 12"]
Capital Tropical	Two Man Sound	06.1981	-	-	TSR 100	[written by Alan Ward,J. P. Hawks,Nico Gomez][produced by Lou Deprijck][11[19].Hot Disco/Dance;TSR 826 12"]

USA European Connection

USA European Connection to grupa disco założona przez producenta Borisa Midneya, z
wokalistkami Lezą Holmes, Renne Johnson i Sharon Williams.  W 1978 roku USA European Connection osiągnął 1. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music/Club Play albumem Come into My Heart, a w 1979 roku wydał drugi album o tym samym tytule.  

 Midney, który był jednym z głównych architektów brzmienia eurodisco i jednym z pierwszych, którzy wykorzystali pełen potencjał nagrań 48-ścieżkowych, jego charakterystyczne połączenie instrumentów smyczkowych, dętych i perkusyjnych stworzyło głębokie, bogate brzmienie. Urodzony w Rosji Midney jest kompozytorem o klasycznym wykształceniu, który zaczynał od komponowania muzyki filmowej; jednak zwracając się ku disco, pracował pod różnymi pseudonimami, takimi jak Caress, Beautiful Bend, USA/European Connection, Masquerade, Double Discovery, Companion i Festival, produkując dużą liczbę utworów w swoim nowojorskim studiu ERAS. 

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Come Into My Heart	USA European Connection	02.1978	-	-	Marlin 2212	[produced by Boris Midney, Peter Pelullo][1[2][21].Hot Disco/Dance;Marlin 2212 LP.
USA-European Connection	USA European Connection	11.1979	-	-	Marlin 2231	[produced by Boris Midney][43[12].Hot Disco/Dance;Marlin 2231 LP.

Vaughan Mason & Crew

Vaughan Mason & Crew to amerykański zespół funkowy i post-disco,
kierowany przez Vaughana Masona (ur. 24 października 1950r- zm. 2 kwietnia 2020r). Najbardziej znany jest z singla „Bounce, Rock, Skate, Roll”, który w 1980 roku osiągnął 5. miejsce na liście przebojów Hot Soul Singles magazynu Billboard i 38. miejsce na liście Disco Top 100, będąc u szczytu popularności roller disco w tamtym czasie.

 

 W 1981 roku Vaughan Mason wydał singiel „Jammin' Big Guitar”, który uplasował się na 65. miejscu. Utwór „Bounce, Rock, Skate, Roll” był od tamtej pory wykorzystywany w różnych samplach przez zespoły De La Soul, Mr. Magic, Jimmy'ego Spicera i Daft Punk. Mason nagrywał później z Butchem Dayo i Raze.Mason zmarł śmiercią naturalną w 2020 roku w wieku 69 lat.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bounce, Rock, Skate, Roll Pt. 1/Bounce, Rock, Skate, Roll Pt. 2	Vaughan Mason & Crew	03.1980	-	81[3]	Brunswick 211	[written by Vaughan Mason, Gregory Bufford, Jerome Bell][produced by Vaughan Mason, Ray Daniels][5[19].R&B Chart]
Roller Skate/Cravin Your Body	Vaughan Mason & Crew	06.1980	-	-	Brunswick 212	[written by Jerome Bell, Vaughan Mason][produced by Vaughan Mason][52[7].R&B Chart]
Jammin Big Guitar/Rockin Big Guitar (Instrumental)	Vaughan Mason	08.1981	-	-	Brunswick 220	[written by Vaughan Mason][produced by Vaughan Mason, Ray Daniels][65[9].R&B Chart]

Voggue

Voggue to żeński duet wokalny disco z Kanady, w którego skład wchodziły Chantal Condor ]
i Angela Songui. Grupa nagrała dwa albumy i wydała wiele singli, w tym „Love Buzz” i „Dancin' the Night Away”, które pojawiły się na amerykańskich listach przebojów muzyki tanecznej.

 

  W 1980 roku duet wydał swój pierwszy album o tym samym tytule, który zawierał single „Love Buzz”, „Here We Are” oraz ich najpopularniejszy singiel „Dancin' the Night Away”, wydany przez wytwórnię Celsius. Chociaż single zostały dobrze przyjęte, niektóre inne utwory na albumie zostały skrytykowane jako mniej dopracowane i pozbawione energii.

 

 W 1981 roku ich najpopularniejszy singiel, „Dancin' the Night Away”, napisany przez Denisa LePage'a, spędził trzy tygodnie na 1. miejscu listy przebojów Hot Dance Club Play w USA, osiągnął 109. miejsce na liście Bubbling Under. Dotarł również do 39. miejsca na brytyjskiej liście przebojów. Zajął również 4. miejsce w Belgii, a kolejny singiel „Movin' Up” osiągnął 35. miejsce w Belgii. 

 

W 1983 roku ukazał się drugi album wydany przez Matra Records, zawierający single „I Love to Dance” i „Sun Struck Lovers”. Voggue rozpadł się w 1984 roku. W kulturze popularnej W sztuce Kevina Elyota „Coming Clean” znajduje się scena, w której w tle gra „Dancin' the Night Away”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Dancin' The Night Away/Roller Boogie	Voggue	08.1981	39[6]	109[1]	Atlantic 3847	[written by Denis LePage, Denyse LePage][produced by Trans-Canada Disques][1[3][26].Hot Disco/Dance;Atlantic 3847 7"]
Love Buzz/Go For It	Voggue	03.1982	-	-	Atlantic 4011	[written by M. Daigle, F. L'Herbier, R. Rome, G. Leone, G. Kerri][produced by Michel Daigle, Francois L'Herbier][16[12].Hot Disco/Dance;Atlantic 40 844 7"]

Whispers

 The Whispers to amerykańska grupa wokalna z Los Angeles w Kalifornii.
Od końca lat 60-tych XX wieku zespół tworzy przeboje, a najbardziej znany jest z dwóch singli R&B, „And the Beat Goes On” z 1979 roku i „Rock Steady” z 1987 roku, które zajęły pierwsze miejsce na listach przebojów. Zespół ma na swoim koncie 15 singli R&B w pierwszej dziesiątce oraz 8 albumów R&B w pierwszej dziesiątce, z czego dwa, „The Whispers” i „Love Is Where You Find It”, dotarły do ​​pierwszego miejsca na listach przebojów. Zespół zdobył dwie platynowe i pięć złotych płyt według RIAA. 

 Zespół The Whispers powstał w 1963 roku w Watts w Kalifornii. W jego pierwotnym składzie znaleźli się bracia bliźniacy Wallace „Scotty” i Walter Scott, a także Gordy Harmon, Marcus Hutson i Nicholas Caldwell. Po zaproszeniu do obszaru Zatoki San Francisco w 1966 roku przez Sly'a Stone'a, grupa przeniosła się w tamte rejony, gdzie zaczęła budować reputację jako olśniewający zespół koncertowy. Walter Scott został powołany do służby w wojnie w Wietnamie w tym okresie na osiemnaście miesięcy, powracając do zespołu w 1969 roku po zwolnieniu ze służby. Po tym, jak Harmon uszkodził krtań w wypadku samochodowym w 1973 roku, zastąpił go były członek Friends of Distinction,Leaveil Degree. 

 Po serii singli w wytwórni Dore w Los Angeles, grupa podpisała kontrakt z małą wytwórnią Soul Clock w Los Angeles, prowadzoną przez producenta Rona Carsona, który był odpowiedzialny za ich przełomowy hit „Seems Like I Got to Do Wrong” w 1970 roku. Przenosząc się do większej nowojorskiej wytwórni Janus, Carson kontynuował produkcję, zanim sprzedał wszystkie swoje nagrania Janus, a grupa nagrywała wówczas głównie w Filadelfii w połowie lat 70-tych. W 1978 roku grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Dicka Griffeya SOLAR Records.  

W latach 1979-80 utwory „And the Beat Goes On” / „Can You Do the Boogie” / „Out the Box” zajęły 1. miejsce na liście przebojów Hot Dance Club Play. W Wielkiej Brytanii „And the Beat Goes On” osiągnął 2. miejsce, a „It's a Love Thing” stał się ich drugim utworem w pierwszej dziesiątce w 1981 roku, osiągając 9. miejsce. W 1987 roku ich piosenka „Rock Steady” osiągnęła 7. miejsce na liście Billboard Hot 100 w USA, 10. miejsce na liście Cash Box Top 100 w USA i 1. miejsce na liście R&B. The Whispers założyli później własną firmę producencką Satin Tie Productions, dzięki której wydali w 2006 roku swój niezależny album For Your Ears Only. 

 Grupa otworzyła drugi mecz World Series w 1989 roku w Oakland–Alameda County Coliseum swoją interpretacją hymnu narodowego. Marcus Hutson opuścił zespół w 1992 roku z powodu raka prostaty. Według strony internetowej Whispers, kiedy Hutson zmarł 23 maja 2000 roku, przyrzekli, że nigdy go nie zastąpią i zaczęli występować jako kwartet. Jerry McNeil zrezygnował ze stanowiska klawiszowca pod koniec 1993 roku, aby spędzać więcej czasu z rodziną. W 2014 roku Whispers zostali wprowadzeni do Narodowej Galerii Sław Rhythm and Bluesa. Filadelfijski zespół kompozytorów soulowych, Allan Felder, Norman Harris, Bunny Sigler i Ronnie Baker, wykonał kilka utworów Whispers, w tym „A Mother for My Children” i „Bingo”. Nicholas Caldwell zmarł z powodu zastoinowej niewydolności serca w swoim domu w San Francisco 5 stycznia 2016 roku w wieku 71 lat. Założyciel Gordy Harmon zmarł w swoim domu w Los Angeles 5 stycznia 2023 roku w wieku 79 lat. Założyciel Walter Scott zmarł po krótkiej chorobie 26 czerwca 2025 roku w wieku 81 lat. Tym samym Wallace Scott został ostatnim żyjącym członkiem oryginalnego składu od 1963 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Time Will Come/Flying High	Whispers	08.1969	-	-	Soul Clock 107	[written by Gordy Horman][produced by Ron Carson][17[7].R&B Chart]
Seems Like I Gotta Do Wrong/Needle In A Haystack	Whispers	09.1970	-	50[9]	Soul Clock 1004	[written by Dee Ervin, Lynn Farr][produced by Ron Carson][6[11].R&B Chart]
There's A Love For Everyone/It Sure Ain't Pretty (Hard Core Unemployed)	Whispers	12.1970	-	116[1]	Janus 140	[written by Sugar Pie De Santo][produced by Ron Carson][31[6].R&B Chart]
Your Love Is So Doggone Good/Crackel Jack	Whispers	05.1971	-	93[2]	Janus 150	[written by Rudy Love, Dee Ervin][produced by Ron Carson][19[6].R&B Chart]
Can't Help But Love You/A Hopeless Situation	Whispers	02.1972	-	114[1]	Janus 174	[written by Michael Gately, Robert John][produced by Ron Carson][35[8].R&B Chart]
I Only Meant To Wet My Feet/You Fill My Life With Music	Whispers	07.1972	-	-	Janus 184	[written by D. Daniels, T. McFaddin][produced by Ron Carson][27[8].R&B Chart]
Somebody Loves You/Can We Love Forever	Whispers	01.1973	-	94[4]	Janus 200	[written by Terri McFadden, Warren Sams][produced by Ron Carson][45[3].R&B Chart]
A Mother For My Children/What More Can A Girl Ask For?	Whispers	02.1974	-	92[4]	Janus 231	[written by Ronnie Baker, Norman Harris, Bunny Sigler, Alan Felder][produced by Bunny Sigler, Baker, Harris, Young][32[13].R&B Chart]
Bingo/Once More With Feeling	Whispers	06.1974	-	-	Janus 238	[written by A. Felder, B. Sigler, N. Harris][produced by Baker, Harris, Young][40[9].R&B Chart]
What More Can A Girl Ask For?/Broken Home	Whispers	10.1974	-	-	Janus 244	[written by Alan Folder, Norman Harris][produced by Baker, Harris, Young][60[10].R&B Chart]
In Love Forever/Fairytales	Whispers	12.1975	-	-	Soul Train 10430	[written by J. Hernandez][produced by Don Cornelius, Dick Griffey, The Whispers][40[12].R&B Chart]
One For The Money (Part 1)/One For The Money (Part 2)	Whispers	08.1976	-	88[10]	Soul Train 10700	[written by V. Drayton, R. Turner][produced by "The Harris Machine" Norman Harris][10[15].R&B Chart]
Living Together (In Sin)/I've Got A Feeling	Whispers	10.1976	-	101[6]	Soul Train 10773	[written by V. McCoy, J. Cobb][produced by Norman Harris][21[15].R&B Chart]
You're Only As Good As You Think You Are/Sounds Like A Love Song	Whispers	02.1977	-	-	Soul Train 10878	[written by B. Gray, A. Felder][produced by Don Cornelius, Dick Griffey, "The Harris Machine" Norman Harris][91[4].R&B Chart]
Make It With You/You Are Number One	Whispers	08.1977	-	94[4]	Soul Train 10996	[written by D. Gates][produced by Don Cornelius, Dick Griffey][10[17].R&B Chart]
I'm Gonna Make You My Wife/You Never Miss Your Water ('Til Your Well Runs Dry)	Whispers	11.1977	-	-	Soul Train 11139	[written by W. Bell][produced by Don Cornelius, Dick Griffey, The Whispers][54[9].R&B Chart]
(Let's Go) All The Way/Chocolate Girl	Whispers	06.1978	-	101[11]	Solar 11246	[written by M. Ragin, R. Burke, A. Posey, J. Brown][produced by Dick Griffey, The Whispers][10[18].R&B Chart]
(Olivia) Lost And Turned Out/Try And Make It Better	Whispers	09.1978	-	-	Solar 11353	[written by M. Anthony][produced by Dick Griffey, The Whispers ][13[22].R&B Chart]
Can't Do Without Love/Headlights	Whispers	06.1979	-	-	Solar 11590	[written by K. Burke, C. Mayfield][produced by Dick Griffey, The Whispers][43[11].R&B Chart]
Homemade Lovin'/You'll Never Get Away	Whispers	08.1979	-	-	Solar 11685	[written by L. Sylvers][produced by Dick Griffey, The Whispers][66[6].R&B Chart]
A Song For Donny	Whispers	10.1979	-	-	Solar 11739	[written by D. Hathaway, Carrie Lucas][produced by Dick Griffey, The Whispers][21[15].R&B Chart]
And The Beat Goes On/Can You Do The Boogie	Whispers	02.1980	2[12]	19[15]	Solar 11894	[gold-US][written by Leon Sylvers, Stephen Shockley, William Shelby][produced by Dick Griffey, The Whispers][1[5][20].R&B Chart]
Lady/I Love You	Whispers	04.1980	55[3]	28[11]	Solar 11928	[written by Nicholas Caldwell][produced by Dick Griffey, The Whispers][3[19].R&B Chart]
My Girl/(Olivia) Lost And Turned Out	Whispers	07.1980	26[6]	-	Solar SO 8 [UK]	[written by W. Robinson, R. White][produced by Dick Griffey, The Whispers]
It's A Love Thing/Girl I Need You	Whispers	02.1981	9[11]	28[15]	Solar 12154	[written by W. Shelby, D. Meyers][produced by The Whispers, Dick Griffey, Leon Sylvers III][2[20].R&B Chart]
I Can Make It Better/Say You (Would Love For Me Too)	Whispers	05.1981	44[5]	105[3]	Solar 12232	[written by W. Shelby, S. Shockley, D. Meyers][produced by The Whispers, Dick Griffey][40[10].R&B Chart]
This Kind Of Lovin'/What Will I Do	Whispers	09.1981	-	-	Solar 12295	[written by W. Shelby, K. Spencer, N. Beard][produced by Leon Sylvers III][17[15].R&B Chart]
In The Raw/Small Talkin'	Whispers	02.1982	-	103[4]	Solar 47961	[written by Glen Barbee, Charmaine Sylvers, Donna Meyers][produced by Leon F. Sylvers III, Ricky Sylvers, The Whispers][8[15].R&B Chart]
Emergency/Only You	Whispers	05.1982	-	-	Solar 48008	[written by Kevin Spencer, Nidra Beard, William Shelby][produced by Leon F. Sylvers III, The Whispers][22[12].R&B Chart]
Tonight/Small Talkin'	Whispers	04.1983	-	84[4]	Solar 69842	[written by Jerry Knight][produced by Leon F. Sylvers III][4[16].R&B Chart]
Keep On Lovin' Me/Try It Again	Whispers	05.1983	-	-	Solar 69827	[written by Wardell Potts Jr., William Zimmerman, Kevin Spencer][produced by Leon F. Sylvers III, Ricky Sylvers][4[18].R&B Chart]
This Time/Love For Love	Whispers	10.1983	81[3]	110[1]	Solar 69809	[written by Grady Wilkins, Percy Scott][produced by Whispers][32[9].R&B Chart]
Contagious/Keep Your Love Around	Whispers	12.1984	56[3]	105[4]	Solar 69683	[written by Bopz Watson, Roggie Colloway, Melvin Gentry, Bobby Lovelace][produced by Reggie Calloway][10[15].R&B Chart]
Some Kinda Lover/Never Too Late	Whispers	03.1985	91[1]	106[4]	Solar 69658	[written by Boaz Watson, Kenny Edmonds][produced by Reggie Calloway][17[14].R&B Chart]
Don't Keep Me Waiting/Suddenly	Whispers	05.1985	-	-	Solar 69639	[written by Kenny Edmonds][produced by Reggie Calloway][60[7].R&B Chart]
Hello Stranger	Carrie Lucas feat. Whispers	07.1985	-	-	Constellation 52 602	[written by Barbara Lewis][20[14].R&B Chart]
And The Beat Goes On/Some Kinda Lover	Whispers	03.1987	45[4]	-	Solar MCA 1126	[written by L. Sylvers III, S. Shockley, W. Shelby][produced by Dick Giffey, Leon Sylvers III, The Whispers]
Rock Steady/Are You Going My Way	Whispers	06.1987	38[6]	7[23]	Solar 70006	[written by Babyface, L.A., D. Ladd, B. Watson][produced by L.A., Babyface][1[1][18].R&B Chart]
Just Gets Better With Time/Say Yes	Whispers	08.1987	-	-	Solar 70012	[written by Gary Taylor][produced by Gary Taylor][12[15].R&B Chart]
Special FX/Give It To Me	Whispers	08.1987	69[4]	-	Solar MCA 1178 [UK]	[written by L. Sylvers III, J. Sylvers][produced by Leon F. Sylvers III]
In The Mood	Whispers	11.1987	-	-	Solar 70017	[written by D. Simmons, Babyface][produced by L. A., Babyface][16[15].R&B Chart]
No Pain, No Gain	Whispers	04.1988	81[2]	-	Solar 70020	[written by L. Sylvers III, K. Grady, K. Aubrey][produced by Leon F. Sylvers III][74[6].R&B Chart]
Innocent	Whispers	06.1990	-	55[11]	Capitol 44 593	[written by Brookins, Jones, King][produced by Robert Brookins][3[15].R&B Chart]
My Heart Your Heart	Whispers	10.1990	-	-	Capitol 44 627	[written by Gary Taylor][produced by Gary Taylor][16[15].R&B Chart]
Is It Good to You	Whispers	02.1991	-	-	Capitol 44 626	[written by Tsuyoshi Takayanagi,Kevin Spencer][produced by Tsuyoshi Takayanagi,Kevin Spencer][7[14].R&B Chart]
I Want 2B the 1 4U	Whispers	06.1991	-	-	Capitol 44 722	[written by Skylark][produced by Skylark][58[4].R&B Chart]
I want to know your name	Walter & Scotty	04.1993	-	-	Capitol 44 930	[28[15].R&B Chart]
Sticks and stones	Walter & Scotty	07.1997	-	-	Capitol 44 964	[64[8].R&B Chart]
Make Sweet Love To Me/My Funny Valentine	Whispers	03.1995	-	-	Capitol 58 330	[written by Magic, Cornell Moss, Ray Dewey][41[18].R&B Chart]
Come On Home/Better Watch Your Heart	Whispers	07.1995	-	-	Capitol 58 422	[written by P. Stewart III, T. Harrell Jr., G. Stewart][60[10].R&B Chart]
Caravan of Love	Whispers with Russ Freeman & the Rippingtons	05.1996	-	-	GRP 3073	[written by Ernie Isley, Chris Jasper and Marvin Isley][89[5].R&B Chart]
My, My, My	Whispers	12.1997	-	-	Interscope	[written by Kenneth Edmonds,Daryl Simmons][73[1].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Whispers' Love Story	Whispers	05.1972	-	186[2]	Janus 3041	[produced by Ron Carson]
One for the Money	Whispers	08.1976	-	189[6]	Soul Train 1450	[produced by Norman Harris]
Open Up Your Love	Whispers	07.1977	-	65[10]	Soul Train 2270	[produced by Don Cornelius, Dick Griffey, the Whispers]
Headlights	Whispers	05.1978	-	77[28]	Solar 2774	[produced by Dick Griffey, the Whispers]
Whisper in Your Ear	Whispers	04.1979	-	146[9]	Solar 3105	[produced by Dick Griffey, the Whispers]
The Whispers	Whispers	01.1980	-	6[35]	Solar 3521	[platinum-US][produced by Dick Griffey, the Whispers]
Imagination	Whispers	01.1981	42[5]	23[27]	Solar 3578	[gold-US][produced by The Whispers, Dick Griffey, Leon Sylvers III]
This Kind of Lovin'	Whispers	10.1981	-	100[9]	Solar 3976	[produced by Leon Sylvers III, The Whispers]
Love Is Where You Find It	Whispers	01.1982	-	35[25]	Solar 27	[gold-US][produced by The Whispers,Leon Sylvers III,Ricky Sylvers,Wallace Scott,Walter Scott,Nicholas Caldwell]
The Best of the Whispers	Whispers	03.1982	-	180[5]	Solar 4242	-
Love for Love	Whispers	04.1983	-	37[29]	Solar 60 216	[produced by Leon Sylvers III, the Whispers, Nicholas Caldwell, Al Johnson, Ray Obiedo, Grady Wilkins]
So Good	Whispers	12.1984	-	88[26]	Solar 60 356	[produced by Leon Sylvers III, Reggie Calloway, Nicholas Caldwell, Wardell Potts, Wilmer Raglin, Grady Wilkins]
Just Gets Better with Time	Whispers	05.1987	63[4]	22[37]	Solar 72 554	[platinum-US][produced by L.A. Reid & Babyface, Leon Sylvers III, Nicholas Caldwell, Larry White, Gary Taylor, Grady Wilkins]
More of the Night	Whispers	08.1990	-	83[24]	Capitol 92 957	[gold-US][produced by Joel Davis, Gary Taylor, Gordon Jones, Robert Brookins, Sir Gant, Peabo Bryson, Tsuyoshi "Taka" Takayanagi, Kevin Spencer, Zac Harmon & Christopher Troy, Steve Russell, Greg Dalton, "The Riddler," Skylark, Jerry McNeil]
Toast to the Ladies	Whispers	04.1995	-	92[8]	Capitol 30 270	-
Thankful	Whispers	11.2009	-	172[1]	Kingdom 8888	-

Wilton Place Street Band

 Wilton Place Street Band to amerykańska grupa muzyków studyjnych grająca disco,
założona przez producenta muzycznego Trevora Lawrence'a w Los Angeles w Kalifornii w celu nagrania instrumentalnej, disco-coverowej wersji melodii przewodniej filmu „Kocham Lucy”. Powstały w ten sposób utwór „Disco Lucy” został wydany w 1977 roku przez Island Records jako singiel. Utwór osiągnął 7. miejsce na liście przebojów U.S. Club Play, 9. miejsce na liście przebojów Easy Listening i 24. miejsce na liście Top 40. 

 Producent muzyczny Trevor Lawrence zebrał muzyków studyjnych w grupę disco w Los Angeles w Kalifornii. Celem Wilton Place Street Band - nazwanego tak, ponieważ Lawrence mieszkał przy Wilton Place w Los Angeles - było nagranie instrumentalnej, disco-coverowej wersji melodii przewodniej filmu „Kocham Lucy”. Rezultatem był singiel „Disco Lucy” wydany w 1977 roku przez Island Records. Utwór osiągnął 7. miejsce na liście przebojów U.S. Club Play i 24. miejsce na liście Top 40. Utwór został również wydany w Australii, gdzie osiągnął 93. miejsce na liście przebojów.

Po nim pojawiły się dwa kolejne single: „Sweet, Sweet Baby Love” i „Gonna Have a Party”.  Trevor Lawrence grał na saksofonie barytonowym z zespołem Butterfield Blues Band na Festiwalu Muzycznym w Woodstock oraz na płytach. Grał solo na saksofonie tenorowym, sopranowym i barytonowym na albumie Marvina Gaye'a „Trouble Man”. Był członkiem zespołu Wonderlove Steviego Wondera, grając na „Talking Book”, „Songs In The Key Of Life” i innych albumach. Lawrence koncertował z zespołem The Rolling Stones i zagrał na klasycznym utworze Isley Brothers „It's Your Thing”. Był aranżerem i współproducentem hitów Pointer Sisters: „He's So Shy”, „Slow Hand” i „I'm So Excited”, do którego był również współautorem. Lawrence jest kierownikiem muzycznym i kompozytorem filmu Sidneya Poitiera „To Sir, With Love II”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Disco Lucy (I Love Lucy Theme)/You Don't Even Know Who We Are	Wilton Place Street Band	01.1977	-	24[17]	Island 078	[written by E. Daniel, H. Adamson][produced by Trevor Lawrence][41[12].R&B; Chart][7[12].Hot Disco/Dance;Island 1001 12"]
Baby Love, Sweet Sweet Love/Gonna Have A Party	Wilton Place Street Band	07.1977	-	-	Island 086	[written by Trevor Lawrence][produced by Trevor Lawrence][82[3].R&B; Chart][30[6].Hot Disco/Dance;Island 1004 12"]

Norma Jean Wright

Norma Jean Wright (ur. 15 lipca 1950r) to amerykańska wokalistka,
która w latach 1977–1978 była wokalistką zespołu Chic, grającego soul, R&B i disco. 

Norma Jean Wright urodziła się w Ripley w stanie Tennessee. W młodym wieku wraz z rodziną przeprowadziła się do Elyrii w stanie Ohio. Studiowała na Uniwersytecie Stanowym Ohio. 

 Wright śpiewała w żeńskim trio Topettes i przez krótki czas koncertowała z zespołem The Spinners. W 1977 roku dołączyła do zespołu Chic, grającego soul, R&B i disco.  Najbardziej znanym jej występem był główny wokal na debiutanckim albumie Chic, „Chic” (1977), na którym znalazły się przeboje „Dance, Dance, Dance (Yowsah, Yowsah, Yowsah)” (6. miejsce na liście przebojów Pop, 6. miejsce na liście R&B w styczniu 1978) oraz „Everybody Dance” (38. miejsce na liście przebojów Pop, 12. miejsce na liście R&B w kwietniu 1978). 

Opuściła Chic w 1978 roku, aby rozpocząć karierę solową pod pseudonimem Norma Jean. W lipcu 1978 roku jej pierwszy przebój R&B, „Saturday” (15. miejsce), znalazł się w pierwszej dwudziestce listy przebojów, na jej debiutanckim albumie „Norma Jean” wydanym przez wytwórnię Bearsville Records, wyprodukowanym przez Bernarda Edwardsa i Nile’a Rodgersa. W styczniu 1980 roku jej drugi (i ostatni) przebój R&B, „High Society” (19. miejsce), znalazł się w pierwszej dwudziestce listy przebojów, również wyprodukowany przez zespół Chic. Jej pierwszy album zawierał kilka popularnych piosenek: „Sorcerer”, „Having a Party” i „I Like Love”. Późniejsze popularne utwory to „Hold Me Lonely Boy” (1979), „Love Attack” (1983), „Shot in the Dark” (1984) i „Every Bit of This Love” (1985).  

W 2004 roku utwór „I Like Love” został wykorzystany przez brytyjski projekt taneczny Solitaire w ich klubowym hicie „I Like Love (I Love Love)”. Wright śpiewała jako wokalistka wspierająca z takimi artystami jak C+C Music Factory, Constina, Randy Crawford, Will Downing, Aretha Franklin, Fantasy, Debbie Gibson, Nelson Rangell, Luther Vandross, Madonna, Sister Sledge, Nick Scotti i Freddie Jackson. Często występuje w duecie z Luci Martin, inną byłą wokalistką Chic. 

W 2018 roku Wright dołączyła do żeńskiego zespołu First Ladies of Disco i wyruszyła z nim w trasę koncertową. W marcu 2019 roku Wright wydała z zespołem singiel „Don't Stop Me Now”. W 2019 roku otrzymała nagrodę Culture News Award za całokształt twórczości, przyznawaną przez Davida Serero. W 2024 roku Norma Jean Wright wydała swoją pierwszą EP-kę zatytułowaną „Living And Loving Life”. W tym samym roku wydała dwa nowe single: „Around Me” i „In Love Again”, napisane i wyprodukowane przez Davida Serero.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Saturday/This Is The Love	Norma Jean	09.1978	-	103[3]	Bearsville 0326	[written by Bernard Edwards, Nile Rodgers, Bobby Carter][produced by Nile Rodgers, Bernard Edwards][15[14].R&B; Chart]
Having A Party/So I Get Hurt Again	Norma Jean	11.1978	-	-	Bearsville 0331	[written by Sam Cooke][produced by Nile Rodgers, Bernard Edwards, Marc Kreiner, Tom Cossie][83[5].R&B; Chart]
High Society/Hold Me Lonely Boy	Norma Jean	12.1979	-	-	Bearsville 49119	[written by Bernard Edwards, Nile Rodgers][produced by Nile Rodgers, Bernard Edwards][19[14].R&B; Chart][92[5].Hot Disco/Dance;Bearsville 8898 12"]

Norman Connors

Norman Connors (ur. 1 marca 1947 r.)  to amerykański perkusista jazzowy,
kompozytor, aranżer i producent, który przewodził wielu wpływowym zespołom jazzowym i R&B. Był również autorem kilku wielkich hitów R&B tamtych czasów, zwłaszcza ballad miłosnych. Najbardziej znany jest prawdopodobnie z przeboju „You Are My Starship” z 1976 roku, w którym partie wokalne śpiewał Michael Henderson.

  Connors mieszkał w tej samej dzielnicy Filadelfii, co komik i aktor Bill Cosby i interesował się jazzem od najmłodszych lat, kiedy zaczął grać na perkusji W szkole podstawowej Connors intensywnie interesował się jazzem, a na jego twórczość duży wpływ mieli perkusista Lex Humphries i młodszy brat basisty i muzyka Jazz-Messenger, Spanky DeBrest. Po raz pierwszy spotkał swojego idola, Milesa Davisa, mając zaledwie 13 lat, w 1960 roku. Kiedyś zastąpił Elvina Jonesa na koncercie Johna Coltrane'a, na którym ten był w gimnazjum. Connors studiował muzykę na Temple University i w Juilliard. Jego pierwszym nagraniem był album Archiego Sheppa z 1967 roku, „Magic of JuJu”. 

Przez kilka kolejnych lat grał z Pharoahem Sandersem, aż w 1972 roku podpisał kontrakt z wytwórnią jazzową Cobblestone Records, będącą oddziałem Buddah Records, i wydał swoją pierwszą płytę jako lider zespołu. Connors zaczął koncentrować się na muzyce R&B w połowie lat 70-tych, po podpisaniu kontraktu z Buddah Records i objęciu stanowiska kierownika ds. artystycznych i artystycznych tej wytwórni. Nagrał kilka amerykańskich hitów z gościnnymi występami wokalnymi, takimi jak Michael Henderson, Jean Carn i Phyllis Hyman.

  Największym sukcesem z nich był utwór „You Are My Starship” (4. miejsce na liście R&B, 27. miejsce na liście pop) z udziałem Hendersona w 1976 roku, a „Valentine Love”, jego pierwszy sukces na listach przebojów, osiągnął 10. miejsce na liście R&B w 1975 roku z wokalem Hendersona i Jean Carne. Dee Dee Bridgewater wystąpiła z nim również na jazzowym albumie „Love from the Sun”. Produkował również nagrania dla różnych artystów, w tym dla takich współpracowników jak Jean Carn, Phyllis Hyman, Al Johnson, Norman Brown i saksofonistka Marion Meadows. 

 Connors przeszedł do wytwórni Arista po przejęciu Buddah w 1978 roku i wkroczył na scenę disco w 1980 roku, wydając przebój „Take it to the Limit”, który ukazał się na singlu 12-calowym. Stronę B, „Black Cow” (instrumentalną) napisali Walter Becker ze Steely Dan i Donald Fagen. W 1988 roku odniósł sukces w Capitol Records dzięki utworowi „I Am Your Melody” (ze stroną B „Samba for Maria”) z albumu „Passion”, który wyprodukował z wokalistą Spencerem Harrisonem (1962–1994). Na płycie „Passion” Connors przedstawił również inną wschodzącą wokalistkę, Gabrielle Goodman, która zaśpiewała „Lovin' You”, „My One And Only Love”, „Private Stock” Minnie Riperton oraz duety z Harrisonem. Jego późniejsza twórczość, „Star Power”, charakteryzuje się elementami smooth jazzu i miejskiego crossovera. 30 października 2022 roku życie Connora zostało zaprezentowane w odcinku programu Unsung emitowanym na kanale TV One. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Valentine Love/Akia	Norman Connors	11.1975	-	97[3]	Buddah 499	[written by M. Henderson][produced by Skip Drinkwater][10[14].R&B; Chart][vocal:Michael Henderson and Jean Cain]
We Both Need Each Other/So Much Love	Norman Connors	07.1976	-	101[3]	Buddah 534	[written by M. Henderson][produced by Skip Drinkwater, Jerry Schoenbaum][23[11].R&B; Chart][vocal:Michael Henderson and Phyllis Hyman]
You Are My Starship/Bubbles	Norman Connors Featuring Michael Henderson	08.1976	-	27[16]	Buddah 542	[written by M. Henderson][produced by S. Drinkwater, J. Schoenbaum][4[17].R&B; Chart][vocal:Michael Henderson]
Betcha By Golly Wow/Kwasi	Norman Connors Featuring Phyllis Hyman	01.1977	-	102[8]	Buddah 554	[written by Thom Bell, Linda Creed][produced by Skip Drinkwater, Jerry Schoenbaum][29[9].R&B; Chart][#3 hit for The Stylistics in 1972]
Once I've Been There/Romantic Journey	Norman Connors	05.1977	-	-	Buddah 570	[written by Phillip Mitchell][produced by Skip Drinkwater][16[14].R&B; Chart][vocal:Prince Phillip Mitchell]
This Is Your Life/Captain Connors	Norman Connors	07.1978	-	-	Arista 0343	[written by Jimmy Webb][produced by Norman Connors][31[12].R&B; Chart][vocal:Eleanor Mills]
Take It To The Limit/You Bring Me Joy	Norman Connors	09.1980	-	-	Arista 0548	[written by Phyllis St. James][produced by Norman Connors][28[11].R&B; Chart][vocal:Adaritha]
Melancholy Fire/You've Been On My Mind	Norman Connors	12.1980	-	-	Arista 0581	[written by David DeMarco][produced by Norman Connors][20[16].R&B; Chart][vocal:Glenn Jones]
She's Gone/Mr. C	Norman Connors	01.1982	-	-	Arista 0632	[written by Nigel Martinez][produced by Norman Connors][86[2].R&B; Chart][vocal:Beau Williams]
I Am Your Melody/Samba For Maria [Norman Connors Featuring Freddie Hubbard]	Norman Connors Featuring Spencer Harrison	03.1988	-	-	Capitol 44110	[written by J. Burwick, M. Meadows][produced by Norman Connors][26[14].R&B; Chart]
Remember Who You Are	Norman Connors featuring Phyllis Hyman	04.1993	-	-	MoJazz 2201	[written by L. Defino, R. Ward][produced by Norman Connors][86[3].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Saturday Night Special	Norman Connors	10.1975	-	150[5]	Buddah 5643	[produced by Skip Drinkwater]
You Are My Starship	Norman Connors	07.1976	-	39[24]	Buddah 5655	[gold-US][produced by Jerry Schoenbaum ,Skip Drinkwater, Norman Connors ,Onaje Allan Gumbs]
Romantic Journey	Norman Connors	04.1977	-	94[16]	Buddah 5682	[produced by Skip Drinkwater]
This Is Your Life	Norman Connors	05.1978	-	68[17]	Arista 4177	[produced by Norman Connors]
The Best of Norman Connors & Friends	Norman Connors	01.1979	-	175[5]	Buddah 5716	[produced by Norman Connors, Skip Drinkwater]
Invitation	Norman Connors	07.1979	-	137[7]	Arista 4216	[produced by Norman Connors]
Take It to the Limit	Norman Connors	09.1980	-	145[6]	Arista 9534	[produced by Norman Connors,Jean Carn,Gerald Roberts]
Mr. C	Norman Connors	12.1981	-	197[2]	Arista 9575	[produced by Norman Connors]