Barbara Pennington

Barbara Pennington (1954–2023) była amerykańską artystką muzyki hi-nrg
  i soul, aktywną w latach 70. i 80-tych XX wieku. 

 Pennington urodziła się w Greenville w stanie Missisipi w 1954 roku, a jej rodzina przeprowadziła się do Chicago, gdy była bardzo młoda. Swoją karierę muzyczną rozpoczęła w tym mieście jako członkini kwartetu Feminiques, który powstał w 1969 roku. Zespół wydał jedną płytę w chicagowskiej wytwórni B&L do 1970 roku, a następnie rozpadł się w następnym roku. Pennington występowała z kilkoma innymi zespołami w kolejnych latach, zanim w 1973 roku rozpoczęła karierę solową.

  Pennington nabrała rozpędu po nawiązaniu kontaktu z brytyjskim autorem tekstów i producentem Ianem Levine'em, który przyjechał do Chicago w 1975 roku, głównie po to, by się z nią spotkać. Zaintrygowało go, jak bardzo jej głos przypominał głos Lindy Jones (co było celowe, ponieważ ćwiczyła swój głos, naśladując Jones, Chakę Khan i inne znane wokalistki soulowe tamtej epoki), i docenił, że jednocześnie wnosiła do swojej muzyki własny styl, dlatego podpisał z nią kontrakt z wytwórnią Island Records. 

Według Levine'a, pierwsze wydawnictwa Pennington w Island Records nie odniosły tak dużego sukcesu, jak wydawnictwa Evelyn Thompson i L.J. Johnson, które również podpisały kontrakt z wytwórnią mniej więcej w tym samym czasie. Następnie, w 1976 roku, Pennington wydała singiel „Twenty Four Hours A Day”, który zyskał znaczną popularność wśród fanów Northern Soul w Wielkiej Brytanii. Martin Davis podpisał kontrakt z wytwórnią United Artists Records, po czym singiel został wydany w USA i w 1977 roku osiągnął 4. miejsce na liście Billboard Disco Chart. 

Później tego samego roku Pennington osiągnęła 20. miejsce ze swoim singlem „You Are The Music Within Me”. W 1985 roku jej single „Fan The Flame” i „On A Crowded Street” znalazły się odpowiednio na 62. i 57. miejscu list przebojów. Barbara przeszła na emeryturę na początku lat 90-tych i zmarła w 2023 roku po walce z demencją. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Twenty Four Hours A Day/I Can't Erase The Thoughts Of You	Barbara Pennington	02.1977	-	-	United Artists UP 36170	[written by Ian Levine, Danny Raye Leake][produced by Ian Levine, Danny Raye Leake][4[15].Hot Disco/Dance;United Artists 928 12"]
You Are The Music Within Me/Running In Another Direction	Barbara Pennington	08.1977	-	-	United Artists UP 36234	[written by Ian Levine, Danny Raye Leake][produced by Ian Levine, Danny Raye Leake][20[10].Hot Disco/Dance;United Artists 1040 12"]
Fan The Flame	Barbara Pennington	04.1985	62[5]	-	Record Shack SOHO 37	[written by Ian Levine, Fiachra Trench][produced by Ian Levine, Fiachra Trench]
On A Crowded Street	Barbara Pennington	07.1985	57[5]	-	Record Shack SOHO 49	[written by Ian Levine, Fiachra Trench][produced by Ian Levine, Fiachra Trench]

Evelyn Thomas

Ellen Lucille „Evelyn” Thomas (ur. 22 sierpnia 1953r - zm. 21 lipca 2024r) była amerykańską
wokalistką z Chicago w stanie Illinois, najbardziej znaną z hitów tanecznych hi-NRG: „High Energy”, „Masquerade”, „Standing at the Crossroads”, „Reflections” i „Weak Spot”. 

 

 Thomas urodziła się 22 sierpnia 1953 roku w Chicago w stanie Illinois. Chociaż najbardziej znana na całym świecie ze swoich klubowych hitów hi-NRG z lat 80-tych, Thomas nagrywała i wykonywała utwory disco, eurobeat, R&B i dance w latach 80-tych. Została odkryta przez brytyjskiego producenta Iana Levine'a, który w 1975 roku przebywał w Stanach Zjednoczonych w poszukiwaniu wokalistów gospel i soul, których mógłby promować w Wielkiej Brytanii. Nagrali kilka utworów, co zaowocowało kontraktem z wytwórnią 20th Century Records.

 

  Thomas odniosła sukces na listach przebojów swoim pierwszym singlem, docierając w 1976 roku do pierwszej trzydziestki brytyjskiej listy przebojów dzięki singlowi „Weak Spot”, napisanym wspólnie przez Levine i Paula Davida Wilsona. Kolejny singiel, „Doomsday”, dwukrotnie znalazł się na brytyjskich listach przebojów, a Levine i Thomas kontynuowali współpracę przez długi czas. Podpisała kontrakt z amerykańską wytwórnią Casablanca Records na swój pierwszy album, „I Wanna Make It on My Own”, który ukazał się w 1978 roku. Ponieważ Casablanca nie robiła wiele, by promować płytę, przeszła do AVI Records, gdzie wydała singiel „Have a Little Faith in Me” / „No Time to Turn Around” na 12-calowym singlu z podwójnym A-sidem, co skłoniło wytwórnię do wydania go jako płyty LP, z rozszerzonymi remiksami Ricka Gianatosa jej utworów z 1976 roku „My Head's in the Stars” i „Love's Not Just an Illusion”. 

 

 W 1984 roku Levine ponownie ugruntował swoją pozycję producenta i zaprosił Thomasa do Londynu, aby nagrać nowy utwór „High Energy”. Zaledwie kilka tygodni po premierze stał się on przebojem w Europie, osiągając pierwsze miejsce na listach przebojów w Niemczech i piąte miejsce w Wielkiej Brytanii. Utwór był jej jedynym singlem na liście Billboard Hot 100, osiągając 85. miejsce, choć trzy kolejne utwory trafiły na listę Billboard Dance Chart. Kolejny singiel, „Masquerade”, pochodził z jej trzeciego albumu „High Energy”, wydanego w tym samym roku. Choć był często grany w europejskich klubach, nie udało mu się dostać do pierwszej czterdziestki w Wielkiej Brytanii.

 

  Później tego samego roku „Heartless” stał się jej jedynym singlem, poza „High Energy”, który znalazł się na listach przebojów poza listami przebojów w USA. „Heartless” osiągnął 84. miejsce na liście Black Singles (później przemianowanej na Hot R&B/Hip-Hop Singles & Tracks) w 1985 roku.  Choć nie powróciła na amerykańskie listy przebojów pop ani R&B, jej cover utworu „Reflections” zespołu Supremes z 1967 roku osiągnął 18. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music/Club Play na początku 1986 roku. Drugi utwór Thomas wydany tego lata poradził sobie jeszcze lepiej na listach przebojów, a „How Many Hearts” minimalnie otarł się o miejsce w pierwszej dziesiątce, osiągając 11. miejsce. Te dwa utwory znalazły się później na czwartym albumie Thomas, „Standing at the Crossroads”, wydanym w 1986 roku.

 

  W 2009 roku Thomas wraz z trzema innymi osobami założyła firmę rozrywkową Eljopan Entertainment Incorporated.Thomas zmarł 21 lipca 2024 roku w wieku 70 lat.  Jej śmierć potwierdził Levine , który 1 sierpnia 2024 r. po raz pierwszy wykonał pośmiertną piosenkę „Out with the Old” na jej cześć.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Weak Spot/Dancin' Is My Weak Spot	Evelyn Thomas	01.1976	26[7]	-	20th Century BTC 1014	[written by Ian Levine, Paul Wilson][produced by Ian Levine, Danny Leake]
Doomsday/The Day After Doomsday	Evelyn Thomas	04.1976	41[2]	-	20th Century BTC 1017	[written by Ian Levine, Danny Leake][produced by Ian Levine, Danny Leake]
High Energy	Evelyn Thomas	04.1984	5[18]	85[5]	Record Shack SOHO 18	[written by Ian Levine, Fiachra Trench][produced by Ian Levine, Fiachra Trench][1[1][15].Hot Disco/Dance;TSR 833 12"]
Masquerade	Evelyn Thomas	08.1984	60[4]	-	Record Shack SOHO 25	[written by Ian Levine, Fiachra Trench][produced by Ian Levine, Fiachra Trench]
Heartless	Evelyn Thomas	12.1984	95[3]	-	Record Shack SOHO 30	[written by Ian Levine, Fiachra Trench][produced by Ian Levine, Fiachra Trench][84[4].R&B Chart]
Sorry Wrong Number/Second Best	Evelyn Thomas	06.1985	100[1]	-	Record Shack SOHO 41	[written by Ian Levine, Fiachra Trench][produced by Ian Levine, Fiachra Trench]
Cold Shoulder	Evelyn Thomas	02.1986	81[2]	-	Record Shack SOHO 60	[written by Ian Levine, Fiachra Trench][produced by Ian Levine, Fiachra Trench]
Reflections/Running Wild In The Night	Evelyn Thomas	01.1986	-	-	Record Shack SOHO 53	[written by Holland, Dozier, Holland][produced by Ian Levine, Fiachra Trench][18[8].Hot Disco/Dance;Record Shack 6955 12"]
How Many Hearts	Evelyn Thomas	08.1986	-	-	Sea Bright 5109	[written by Ian Levine, Fiachra Trench][produced by Ian Levine, Fiachra Trench][11[9].Hot Disco/Dance;Sea Bright 7109 12"]
One World	Groove Box Featuring Evelyn Thomas	08.1994	81[2]	-	X-Clusive XCLU 009CD	[written by Joe Issa & Mark Walter][produced by Joe Issa & Mark Walker]
Tell The World	Redemption Featuring Evelyn Thomas	04.1997	-	-	20th Century BTC 1014	[written by Joe Issa, Mark Walker][produced by Mark Walker][43[5].Hot Disco/Dance;Max 2035 12"]

Roni Griffith

 Roni Griffith to amerykańska była wokalistka disco lat 80-tych i modelka z
Bloomington w stanie Indiana. 

 Była jedną z pierwszych członkiń zespołu Coconuts, popularnego w latach 80-tych zespołu Kid Creole and the Coconuts. Zespół supportował B-52's, Huey Lewis and the News, a w 1981 roku wystąpił w programie Saturday Night Live. Odnosząc sukcesy muzyczne w tym samym roku, w którym wystąpiła w programie SNL z Kid Creole and the Coconuts, Griffith zdecydowała się na karierę solową, podpisując kontrakt płytowy z wytwórnią Vanguard Records i producentem Bobbym Orlando.

  Pod koniec 1982 roku miała platynową i złotą płytę za przeboje „(The Best Part of) Breakin' Up” i „Desire”. W lipcu 1984 roku „(The Best Part of) Breakin' Up” osiągnął 63. miejsce na brytyjskiej liście przebojów.  Ponadto wystąpiła w pierwszej ogólnokrajowej reklamie Clairol nakręconej na taśmie 35 mm dla zespołu Nice 'n Easy. Mieszkała w Nowym Jorku od 19 do 23 roku życia, odnosząc w krótkim czasie ogromny sukces. W przededniu premiery swojego pierwszego teledysku i debiutu w nowym medium muzycznym MTV, Griffith postanowiła odejść od wszystkiego, kierując się swoją moralnością i wartościami jako chrześcijanka w świeckim przemyśle muzycznym. 

W 1983 roku Griffith rozpoczęła karierę jako chrześcijańska artystka współczesna. Wystąpiła w programie The 700 Club i była wielokrotnie opisywana w swojej rodzinnej gazecie The Herald-Times. W 2004 roku wydała swój drugi chrześcijański album współczesny zatytułowany Only You. Po porzuceniu sławy w świeckim przemyśle muzycznym i zostaniu chrześcijańską artystką współczesną, w 1994 roku Griffith została zawodową fotografką, otwierając swoją firmę produkcyjną Integrity Productions. Griffith pracuje jako fotografka od ponad 10 lat. Współpracowała z wieloma firmami w Indianie, takimi jak Boy Scouts of America, Helen Wells Agency, a także z klientami-celebrytami.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Mondo Man/(The Best Part Of) Breaking Up	Roni Griffith	10.1980	-	-	Vanguard 35218	[written by Bobby Orlando][produced by Bobby Orlando][36[14].Hot Disco/Dance;Vanguard 37 12"]
I Want Your Lovin'/Desire	Roni Griffith	07.1981	-	-	Vanguard 44	[written by Bobby Orlando][produced by Bobby Orlando][30[12].Hot Disco/Dance;Vanguard 44 12"]
(The Best Part Of) Breakin' Up/Love Is The Drug	Roni Griffith	02.1983	85[3]	-	Vanguard VS 5022	[written by P. Andreoli, V. Poncia Jr., P. Spector][produced by Carlin Music Core][#39 hit for Ronettes in 1964][2[21].Hot Disco/Dance;Vanguard 54 12"]
(The Best Part Of) Breakin' Up/Voodoo Man	Roni Griffith	06.1984	63[7]	-	Making Waves SURF 101	[written by P. Andreoli, V. Poncia Jr., P. Spector][produced by Bobby Orlando]

Jerry Peters

Jerry Peters to amerykański autor tekstów piosenek, producent muzyczny,
multiinstrumentalista, dyrygent i aranżer. Najbardziej znany jest z napisania przebojów „Love Or Let Me Be Lonely” i „Going In Circles” zespołu The Friends of Distinction. 

 Peters urodził się w Nowym Orleanie w Luizjanie, ale wychował się w Slidell w tym samym stanie. W wieku 14 lat Jerry przeprowadził się do Los Angeles w Kalifornii, gdzie uczęszczał do liceum Susan Miller Dorsey. Po ukończeniu szkoły średniej studiował sztukę w Los Angeles City College, kontynuując jednocześnie naukę muzyki. Następnie przeniósł się do California Institute of Arts, ale opuścił szkołę tuż przed uzyskaniem dyplomu, aby rozpocząć karierę muzyczną. Podczas studiów Peters poznał Anitę Poree i jej brata Grega Poree. Zaczęli razem pisać piosenki. Ta współpraca Jerry'ego i Anity Poree zaowocowała klasycznym utworem R&B „Going in Circles”, który został wykonany przez zespół The Friends of Distinction. To stała się pierwszą złotą płytą Petersa.  

Mniej więcej w tym czasie Peters stał się rozchwytywanym kompozytorem, autorem tekstów, aranżerem i producentem.  W 1972 roku Peters nagrał swój jedyny album w Mercury Records, Blueprint for Discovery. Również w 1972 roku Peters rozpoczął współpracę z rodziną The Sylvers. Pracował nad wszystkimi trzema ich albumami Pride/MGM, produkując The Sylvers II. Był również producentem obu albumów Fostera Sylversa. Peters rozpoczął produkcję albumów pianisty jazzowego Gene'a Harrisa w 1975 roku. W sumie cztery z nich zostały wydane przez Blue Note Records. 

 Przez resztę lat 70-tych i przez większą część lat 80-tych Peters pisał piosenki, produkował projekty i występował na nagraniach z niektórymi z najlepszych zespołów w branży muzycznej, takimi jak Earth, Wind & Fire, Aretha Franklin, Quincy Jones, Marvin Gaye, Natalie Cole, The Emotions, The Jacksons, Diana Ross, Deniece Williams, Gladys Knight, Al Green, Lionel Richie i wieloma innymi.

  W 2011 roku Peters zdobył swoją pierwszą nagrodę Grammy za współtworzenie z Kirkiem Whalumem „Piosenki Gospel Roku” -„It's What I Do”. Peters mieszka obecnie w Los Angeles.  Peters jest członkiem bractwa Phi Beta Sigma. 

                                        Kompozycje Jerry Petersa na listach przebojów

[with Anita Poree] 08/1969 Going in Circles The Friends of Distinction 15.US 02/1986 Going in Circles The Gap Band 2.R&B Chart [with Skip Scarborough,Anita Poree] 03/1970 Love or Let Me Be Lonely The Friends of Distinction 6.US 07/1982 Love or Let Me Be Lonely Paul Davis 40.US [solo] 01/1971 I Need You The Friends of Distinction 79.US 05/1980 Love Cycles D.J. Rogers 44.R&B Chart 06/1980 One More Time for Love Billy Preston & Syreeta 52.US [with Lynn Mack] 08/1979 You Put a Charge in My Life Brainstorm 84.R&B Chart [with Augie Johnson, Pleasure & Wayne Henderson] 08/1981 Let's Dance (Make Your Body Move) West Street Mob 88.US [with Stephen Stills, Anita Poree] 04/1995 Love the One You're with/Going in Circles Luther Vandross 95.US

Brainstorm

 Brainstorm to amerykański zespół funkowo-r'n'bluesowy działający pod koniec lat 70-tych
z Detroit w stanie Michigan. Ich debiutancki album, Stormin', był ich najlepiej sprzedającym się albumem i został wydany w 1977 roku przez Tabu Records. Producentem wykonawczym był Clarence Avant, a producentem Jerry Peters. Zawierał on przebój disco „Lovin' Is Really My Game”, który pojawił się w filmie „54” ​​z Mikiem Myersem w roli głównej i zdobył w 1978 roku nagrodę magazynu Billboard dla płyty roku Light Radio/Heavy Disco. Album zawierał również radiowy hit „This Must Be Heaven”, który jest uznawany za klasykę soulu, dzięki ciągłemu występowaniu na antenie 34 lata później. 

 Inne single z kolejnych albumów to „On Our Way Home” z 1978 roku oraz „Hot for You” z Belitą Woods na wokalu. Założycielem zespołu był Chuck Overton. Członkami zespołu (na albumie Stormin') byli Belita Woods, liderka zespołu i saksofonista Charles Overton, Lamont Johnson na bezprogowym basie i wokalu („This Must Be Heaven”), Renell Gonsalves na perkusji, Treaty Womack na wokalu, instrumentach perkusyjnych i flecie, Bob Ross (znany również jako Professor RJ Ross) na klawiszach, Gerald „Jerry” Kent na gitarze, Jeryl Bright na puzonie i „Leaping” Larry Sims na trąbce. Basista Future Wham!/George Michael, Deon Estus, był również przez pewien czas członkiem zespołu. Nastoletnia Regina Carter, która później stała się znana i szanowana na całym świecie jako skrzypaczka jazzowa, dołączyła do zespołu około 1978 roku i przez jakiś czas z nimi występowała.  

 Jerome Ali i Jimmy Ali (gitara i bas) dołączyli mniej więcej w tym samym czasie w 1978 roku, występując wówczas w Las Vegas, Houston i Detroit. Członkowie Brainstorm kontynuowali karierę muzyczną z innymi zespołami lub w produkcji. Woods później występował z kolektywem Parliament-Funkadelic, koncertując na całym świecie. Sims został trębaczem w zespole Sounds of Blackness, który zdobył dwie nagrody Grammy w latach 90-tych. Bright grał na puzonie w funkowym zespole Cameo przez ponad dwadzieścia pięć lat, a później wydał album z innymi byłymi członkami Cameo, Aaronem Millsem i Thomasem TC Campbellem, znanym jako MCB (który był również tytułem ich albumu).  

Trenita „Treaty” Womack regularnie występuje z Funk Brothers, a także z wieloma innymi artystami, i wystąpiła jako perkusistka w nagrodzonym filmie dokumentalnym „Standing in the Shadows of Motown”. Gerald „Jerry” Kent wydał w 2006 roku płytę CD, wydaną własnym nakładem przez BMI, pod nazwą Kent's Way Overdue, zatytułowaną „Tone Paintings”, oryginalną kolekcję instrumentalnych utworów z jazzem i fusion, opartą na gitarze. Gra również na gitarze i basie w chórze IDMR Detroit Choir, którego chór wykorzystano w końcowych scenach filmu „Standing in the Shadows of Motown”, a także w chórkach Chaki Khan w nagrodzonym Grammy w 2003 roku wykonaniu utworu „What's Going On”. William Wooten, który dołączył do zespołu po pierwszym albumie, grając na klawiszach, obecnie koncertuje z zespołami The Dramatics i The Spinners. Lamont Johnson wydał kilka solowych albumów i uczy gry na basie. Renell Gonsalves występuje z wieloma artystami jako utalentowany perkusista latynoskiego jazzu (jego ojcem był znany saksofonista jazzowy Paul Gonsalves, który wcześniej grał w zespole Duke'a Ellingtona). Profesor RJ Ross był autorem i współproducentem wielu projektów muzycznych z udziałem znanych artystów z Kalifornii, w tym płyty Face to Face z 2008 roku. Wokalistka Belita Karen Woods zmarła 14 maja 2012 roku w wieku 63 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Wake Up And Be Somebody/We Know A Place	Brainstorm	03.1977	-	86[3]	Tabu 10811	[written by Gerald Kent][produced by Jerry Peters][48[11].R&B; Chart]
Lovin' Is Really My Game (Pt.I)/Lovin' Is Really My Game (Pt.II)	Brainstorm	05.1977	-	-	Tabu 109611	[written by Belita Woods, Tranita Womack][produced by Jerry Peters][14[17].R&B; Chart][14[26].Hot Disco/Dance;Tabu 10 963 12"]
We're On Our Way Home (Part 1)/We're On Our Way Home (Part 2)	Brainstorm	03.1978	-	-	Tabu 5502	[written by G. P. Kent][produced by Jerry Peters][84[6].R&B; Chart]
Hot For You/Don't Let Me Catch You With Your Groove Down	Brainstorm	06.1979	-	-	Tabu 5514	[written by T. Womack, B. Woods][produced by Jerry Peters][65[6].R&B; Chart][21[14].Hot Disco/Dance;Tabu 5515 12"]
You Put A Charge In My Life/Funky Entertainment	Brainstorm	08.1979	-	-	Tabu 5518	[written by J. Peters, L. Mack][produced by Jerry Peters][84[7].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stormin'	Brainstorm	03.1977	-	145[16]	Tabu 2048	[produced by Jerry Peters]

Patrick Hernandez

Patrick Pierre Hernandez (ur. 6 kwietnia 1949r) to francuski piosenkarz,
który w 1979 roku osiągnął światowy sukces piosenką „Born to Be Alive”. 

Urodzony w Le Blanc-Mesnil w prowincji Seine-Saint-Denis, z ojca Hiszpana i matki Włochów/Austriaków, Hernandez dorastał w latach 60-tych XX wieku i interesował się muzyką. Przez kolejną dekadę koncertował z wieloma zespołami w salach tanecznych i balowych południowej Francji. W tym okresie Hernandez poznał swojego partnera muzycznego, Hervé Tholance'a, aranżera, gitarzystę i wokalistę. Założyli duet i odnieśli lokalny sukces, wspierając takich francuskich muzyków jak Francis Cabrel, Laurent Voulzy i francuski zespół Gold. 

 W 1978 roku Hernandez poznał producenta Jeana Vanloo, który był u szczytu popularności muzyki disco, i podpisał z nim kontrakt płytowy. Hernandez udał się do Waterloo w Belgii, aby pracować nad piosenkami.  Po około roku pracy, utwory zostały wydane w listopadzie 1978 roku przez sub-wytwórnię Aariana, Aquarius Records (we Francji). Pierwszym singlem, który został wydany, był utwór disco „Born to Be Alive”. Jego sukces był natychmiastowy i w styczniu 1979 roku Hernandez otrzymał swoją pierwszą złotą płytę we Włoszech. Piosenka rozprzestrzeniła się po całej Europie, gdzie w kwietniu osiągnęła 1. miejsce we Francji i utrzymywała się tam do lipca. W tym czasie Stany Zjednoczone już ją przyjęły i po kilku remiksach, płyta została podpisana przez wytwórnię A-Tom-Mik, a później przez Columbia Records. Zremiksowana wersja została wydana na komercyjnym singlu 12"; osiągnęła szczyt na liście przebojów Billboard Disc w USA na 1. miejscu i trafiła na listę Billboard Hot 100, osiągając 16. miejsce. Sprzedała się w ponad milionie egzemplarzy w USA. Utwór dotarł do 10. miejsca na brytyjskiej liście przebojów. Do końca roku Hernandez zgromadził 52 złote i platynowe płyty z ponad 50 krajów. 

 Podczas trasy koncertowej po Stanach Zjednoczonych Hernandezowi towarzyszyli Vanloo i jego przyjaciel Jean-Claude Pellerin. Vanloo i Pellerin przeprowadzili wiosną w Nowym Jorku przesłuchania tancerzy, którzy mieli towarzyszyć Hernandezowi w jego światowej trasie. Wśród wybranych tancerzy znalazła się młoda Madonna, z którą krótko się spotykał. Następne utwory Hernandeza po „Born to Be Alive” nie odniosły tak dużego sukcesu. w USA. Utwór „Disco Queen” z utworem „Show Me the Way You Kiss” sprzedawał się słabo, ale album „Born to Be Alive” sprzedawał się dobrze i zdobył nagrodę Billboard w lutym 1980 roku. W rezultacie tego braku sukcesu zyskał tytuł „twórcy jednego przeboju”. 

 W 1981 roku Hernandez wydał importowany singiel „Goodbye” w formacie 12", wydany najpierw przez Aariana Records, a następnie zremiksowaną wersję w wytwórni macierzystej Aquarius Records (we Francji). Nie został on wydany w USA, chociaż po wydaniu singla ukazał się album, który jednak nie znalazł nabywców w USA. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Born To Be Alive/I Give You Rendez-Vous	Patrick Hernandez	06.1979	10[14]	16[19]	Gem / Aquarius GEMS 4	[gold-US][silver-UK][written by Patrick Hernandez][produced by Jean Vanloo][1[3][20].Hot Disco/Dance;Columbia 10 987 12"]
Disco Queen / Show Me The Way You Kiss	Patrick Hernandez	12.1979	-	-	-	[written by J. Vanloo, J. Turton, P. Hernandez][produced by Jean Vanloo][88[3].Hot Disco/Dance;Columbia 673 12"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Born to Be Alive	Patrick Hernandez	07.1979	-	61[15]	Columbia 36 100	[produced by Jean Vanloo]

Hamilton Bohannon

Hamilton Frederick Bohannon (ur. 7 marca 1942r - zm. 24 kwietnia 2020r),
często określany jako Bohannon, był amerykańskim perkusistą, liderem zespołu, autorem tekstów, aranżerem i producentem muzycznym, który był jedną z czołowych postaci funku i disco lat 70-tych. Współpracował z Marvinem Gaye, Steviem Wonderem, zespołem The Temptations, Wah Wah Watsonem, Rayem Parkerem Jr., zespołem The Counts i Carolyn Crawford. 

 

 Urodził się w Newnan w stanie Georgia i gry na perkusji nauczył się w szkole. Zaczął grać w lokalnych zespołach, w jednym z których grał gitarzysta Jimi Hendrix, zanim ukończył Clark College, uzyskując dyplom z muzyki i edukacji średniej.Po krótkim okresie pracy jako nauczyciel, w 1964 roku został zatrudniony jako perkusista w zespole koncertowym 13-letniego Steviego Wondera. W 1967 roku przeniósł się do Detroit, gdzie został zatrudniony przez wytwórnię Motown jako lider i aranżer Bohannon & The Motown Sound, która udzielała wsparcia wielu czołowym artystom tej wytwórni podczas tras koncertowych, w tym Marvinowi Gaye'owi, Steviemu Wonderowi, The Temptations, Dianie Ross and the Supremes, The Four Tops i innym.

 

  Kiedy Motown przeniósł się z Detroit do Los Angeles, Bohannon pozostał, aby założyć własny zespół, w którego skład weszli członkowie lokalnego zespołu The Fabulous Counts, a także tacy muzycy jak Ray Parker Jr. i Dennis Coffey. W 1972 roku podpisał kontrakt z wytwórnią Dakar prowadzoną przez producenta Carla Davisa i na początku 1973 roku wydał swój debiutancki album Stop & Go. W ciągu kolejnych dwóch lat wydał dla tej wytwórni pięć kolejnych albumów, na których „doskonalił swoją formułę ciężkich, dudniących akcentów basowych i agresywnych rytmów”. 

 

Chociaż kilka jego utworów stało się klubowymi hitami, odniósł ograniczony sukces na listach przebojów. Jego pierwszym przebojem był singiel „South African Man” z 1974 roku, który osiągnął 78. miejsce na liście Billboard R&B, ale odniósł większy sukces w Wielkiej Brytanii, gdzie dotarł do 22. miejsca na UK Singles Chart. W 1975 roku ukazał się „Foot Stompin Music” - jego jedyny album, który trafił na listę Billboard Hot 100 w USA -oraz „Disco Stomp”, jego największy hit w Wielkiej Brytanii, gdzie dotarł do 6. miejsca, a później Johnny Marr wymienił go jako główny inspirację dla utworu The Smiths „How Soon Is Now?”. 

 

W 1976 roku Bohannon podpisał kontrakt z Mercury Records, a dwa lata później odniósł jeden ze swoich największych sukcesów, wydając „Let’s Start the Dance”, który dotarł do 9. miejsca na liście przebojów R&B i 7. miejsca na liście przebojów disco . W „Let’s Start the Dance” wystąpiła wokalistka Carolyn Crawford, której kolejne albumy Bohannon produkował. W 1981 roku nowy miks „Let’s Start the Dance” odniósł sukces na liście przebojów dance.  

 

W 1980 roku założył wytwórnię Phase II Records i przez kolejne trzy lata, współpracując z nowymi wokalistkami Liz Lands i Altrinną Grayson, kontynuował drobne przeboje na listach przebojów R&B. W 1984 roku podpisał kontrakt z MCA Records i wydał kilka kolejnych albumów. Jego ostatni album, „It's Time to Jam”, ukazał się w wytwórni South Bound w 1990 roku.

 

  Wiele jego utworów było szeroko samplowanych, zwłaszcza w hicie chicagowskiego DJ-a i producenta Paula Johnsona z 1999 roku „Get Get Down”, w którym wykorzystano wiele sampli z utworu „Me and the Gang” Bohannona. Inni muzycy, którzy korzystali z sampli jego muzyki, to Jay Z, Digable Planets i Snoop Dogg. Jego nazwisko było również wielokrotnie przywoływane w utworze „Genius of Love” zespołu Tom Tom Club. Jego kompozycja „Ooh!” znalazła się na albumie Mary J. Blige „Love & Life” z 2003 roku. 

 

W późniejszych latach Bohannon wydał nowego wokalistę, Governor, dla Atlantic Records, a także pracował nad materiałem ze swoim synem, Hamiltonem Bohannonem II, i wydał audiobook ze wspomnieniami z wczesnych lat w branży muzycznej, zatytułowany „Bohannon Speaks from the Beginning”. Bohannon był pobożnym chrześcijaninem i zadedykował swój album „Dance Your Ass Off” „Bogu, mojemu panu, zbawicielowi i Jezusowi Chrystusowi”. Album zawierał również zastrzeżenie, że „Dance Your Ass Off” nie jest używane w znaczeniu wulgarnym”. W 2017 roku rada miejska Newnan przemianowała ulicę Peachtree Street na Bohannon Drive na jego cześć. 

 

 Zmarł 24 kwietnia 2020 roku w swoim domu w Atlancie w wieku 78 lat.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
South African Man Pt.1	Hamilton Bohannon	02.1975	22[8]	-	Dakar 4539	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][78[5].R&B; Chart]
Foot Stompin Music/Dance With Your Parno	Hamilton Bohannon	09.1975	23[6]	98[2]	Dakar 4544	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][39[12].R&B; Chart][3[14].Hot Disco/Dance;Dakar 4544 7"]
Disco Stomp (Part 1)/Disco Stomp (Part 2)	Hamilton Bohannon	09.1975	6[12][05.1975]	-	Dakar 4549	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][62[7].R&B; Chart][11[6].Hot Disco/Dance;Dakar 4549 7"]
Happy Feeling/Truck Stop	Hamilton Bohannon	09.1975	49[3]	-	Brunswick BR 24 [UK]	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon]
Bohannon's Beat (Pt. 1)/East Coast Groove	Hamilton Bohannon	02.1976	-	-	Dakar 4551	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][65[7].R&B; Chart][9[7].Hot Disco/Dance;Dakar 4551 7"]
Dance Your Ass Off/Happy Feeling	Hamilton Bohannon	05.1976	-	-	Dakar 4554	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][11[4].Hot Disco/Dance;Dakar 4554 7"]
Andrea/Just Doing My Thang	Hamilton Bohannon	05.1977	-	-	Mercury 73946	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][19[11].Hot Disco/Dance;Mercury 31 12"]
Bohannon Disco Symphony/Moving Fast	Hamilton Bohannon	08.1977	-	-	Mercury 73939	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][67[5].R&B; Chart]
Let's Start The Dance/I Wonder Why	Hamilton Bohannon	09.1978	56[4]	101[8]	Mercury 74015	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][9[19].R&B; Chart][7[15].Hot Disco/Dance;Mercury 53 12"]
Me And The Gang/Summertime Groove	Hamilton Bohannon	01.1979	-	-	Mercury 74035	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][82[4].R&B; Chart]
Cut Loose/Listen To The Children Play	Hamilton Bohannon	03.1979	-	-	Mercury 74044	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][43[7].R&B; Chart]
The Groove Machine/Love Floats	Hamilton Bohannon	08.1979	-	-	Mercury 74085	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][60[6].R&B; Chart][55[12].Hot Disco/Dance;Mercury 105 12"]
Baby I'm For Real/Hurry Mr. Sunshine	Hamilton Bohannon	04.1980	-	-	Mercury 76054	[written by Marvin Gaye][produced by Hamilton Bohannon][54[7].R&B; Chart]
Throw Down The Groove (Part I)/Throw Down The Groove (Part II)	Bohannon	10.1980	-	-	Phase II 5650	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][59[7].R&B; Chart][52[11].Hot Disco/Dance;Phase II 5650 7"]
Dance, Dance, Dance All Night/April My Love (Part 1)	Bohannon	12.1980	-	-	Phase II 5651	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][76[4].R&B; Chart]
Don't Be Ashame To Call My Name/Thinking Of You	Bohannon	02.1981	-	-	Phase II 5654	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][54[6].R&B; Chart]
Goin' For Another One/The Happy Dance	Bohannon	06.1981	-	-	Phase II 02062	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][91[1].R&B; Chart]
Let's Start II Dance Again/Let's Start The Dance (Remix)	Bohannon Featuring Dr. Perri Johnson	09.1981	-	-	Phase II 02573	[written by Hamilton Bohannon, Perri Johnson][produced by Hamilton Bohannon][41[11].R&B; Chart][5[17].Hot Disco/Dance;Phase II 902449 7"]
Let's Start To Dance Again/Let's Start The Dance	Bohannon	02.1982	49[5]	-	London HL 10582 [UK]	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon]
I've Got The Dance Fever (With Rap Intro)	Bohannon	05.1982	-	-	Phase II 02897	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][72[6].R&B; Chart]
The Party Train (Parts I & II)/Thoughts And Wishes	Bohannon	07.1982	-	-	Phase II 02998	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][69[7].R&B; Chart]
Make Your Body Move/Come Back My Love	Bohannon	02.1983	-	-	Compleat 103	[written by Ray Parker Jr.][produced by Hamilton Bohannon][62[7].R&B; Chart]
Let's Start To Dance Again	Hamilton Bohannon	07.1983	85[3]	-	-	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon]
Let's Start The Dance III	Bohannon	08.1983	91[2]	-	Compleat CLT 1 [UK]	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon]
Wake Up/Enjoy Your Day	Bohannon	09.1983	-	-	Compleat 114	[written by Hamilton Bohannon, Melvin Ragin ][produced by Hamilton Bohannon][87[3].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Summertime Groove	Hamilton Bohannon	08.1978	-	58[19]	Mercury 3728	[produced by Hamilton Bohannon]