Plotka głosi, że panowie tworzący Revolting Cocks wpadli na tę nazwę przez swoją zwyczajową
rozwiązłość. Lider Ministry, Al Jourgensen, wybrał się na ostrą noc picia z przyjaciółmi, tak ostrą, że barman wyrzucił ich, nazywając bandą obrzydliwych kutasów. Nazwa ta została po raz pierwszy zastosowana do jednego z wielu pobocznych projektów Jourgensena w 1985 roku, kiedy to nawiązał współpracę z Lucem Van Ackerem i Richardem 23 z Front 242, aby zbliżyć sztukę do parkietu. W miarę postępu nagrań sprawy potoczyły się w innym kierunku, a chaotyczne, złośliwe i obleśne dźwięki, które przejmowały kontrolę, sprawiły, że Richard 23 odszedł z powodu różnic twórczych. Odszedł w 1986 roku, tuż po wydaniu debiutanckiego albumu zespołu, Big Sexy Land, przez pionierską wytwórnię industrialną Wax Trax! Album zawierał hołd dla Blade Runnera i klubowy hit „Attack Ships on Fire”, a okładka przedstawiała „The Three Guys” - anonimowe twarze ze starej fotografii, które przez lata miały reprezentować zespół na okładkach albumów. Współpracownicy Ministry, Paul Barker, Chris Connelly i Bill Rieflin, dołączyli do Van Ackera i Jourgensena w trasie koncertowej promującej album, której nagrania pojawiły się w 1988 roku na albumie koncertowym i teledysku „You Goddamned Son of a Bitch”.
Nihilistyczna, imprezowa postawa zespołu oficjalnie przesłoniła wszelkie ambitne artystyczne aspiracje, a jeśli sukces Stainless Steel Providers z 1989 roku nie dowiódł, że ich publiczność im towarzyszy, to z pewnością zrobiło to radio i kluby uniwersyteckie, zdominowane przez „Beers, Steers + Queers” z lat 90-tych. W tym samym roku ukazał się album „Beers, Steers + Queers”, zawierający dwa covery utworu „(Let's Get) Physical”, z których jeden stanowił prostą, 13-minutową pętlę słowa „physical”. Zespół świętował premierę albumu, koncertując po kraju z zespołem Skatenigs - którego wokalista, Phil Owen, współpracował z zespołem „Beers” .
„Linger Ficken' Good...” z 1993 roku był albumem bardziej stonowanym, ale i tak szokujące było to, że wytwórnia Sire, związana z Warner Bros., wydała ten album i pomogła zespołowi zdobyć kolejny klubowy hit, coverując „Da Ya Think I'm Sexy?” Roda Stewarta. Lata mijały i wydawało się, że Revco oficjalnie zakończyło działalność, aż do 2004 roku, kiedy to w internecie pojawił się utwór „Prune Tang”, zapowiadając nadejście kolejnego albumu, „Purple Head”. Wytwórnia Ryko wznowiła dwa pierwsze albumy zespołu w tym samym roku z dodatkowymi utworami, ale nowy album się nie ukazał. Rok później cover utworu Bauhaus „Dark Entries” z wokalistą Gibbym Haynesem, surferem Butthole, pojawił się na ścieżce dźwiękowej do filmu Piła II. Haynes dołączył do Jello Biafry, Ricka Nielsena i Robina Zandera z Cheap Trick, Davída Garzy oraz Billy'ego Gibbonsa z ZZ Top, a także weteranów Jourgensena i Owena (obecnie znanego jako Phildo Owen) na albumie Cocked and Loaded z 2006 roku. Album ukazał się nakładem wytwórni Jourgensena, 13th Planet, i był pierwszym wydawnictwem Revco, na którym okładka nie zawierała „The Three Guys”.
W 2008 roku ukazał się Sex-O Olympic-O, a w 2010 roku ukazał się album Got Cock?, na którym znalazła się cover utworu 2 Live Crew „Me So Horny”.
|
Single |
| Tytuł |
Wykonawca | Data wydania |
UK |
US |
Wytwórnia
[UK] |
Komentarz |
| Da Ya Think I'm Sexy? | Revolting Cocks | 09.1993 | 61[1] | - | Devotion CDDVN 111 | [written by Rod Stewart,Carmine Appice,Duane Hitchings][produced by Revolting Cocks] |
|
Albumy |
| Tytuł |
Wykonawca | Data wydania |
UK |
US |
Wytwórnia
[UK] |
Komentarz |
| Linger Ficken' Good | Revolting Cocks | 10.1993 | 39[1] | - | Devotion CDDVN 22 | [produced by Revolting Cocks] |
