Pokazywanie postów oznaczonych etykietą rock'n'roll. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą rock'n'roll. Pokaż wszystkie posty

środa, 29 kwietnia 2026

Will Tura

Will Tura to belgijski piosenkarz i autor tekstów, którego popularność we Flandrii i Holandii sięga
wielu dekad, od lat 60-tych XX wieku po nowe tysiąclecie.
Od momentu pojawienia się w 1963 roku z przebojem „Eenzaam Zonder Jou”, Tura pozostaje tytanem flamandzkiej sceny muzycznej, wydając setki albumów obejmujących szeroki wachlarz stylów i kontynuując trasy koncertowe aż do lat 20-tych XXI wieku. 
 
Urodzony jako Arthur Ridder Blanckaert 2 sierpnia 1940 roku w Veurne, flamandzkiej gminie w Belgii, Tura był pod wpływem takich artystów jak Nat King Cole i Gilbert Bécaud. Grając biegle na kilku instrumentach (fortepian, gitara, perkusja, akordeon i harmonijka), zaczął śpiewać w wieku dziewięciu lat i w 1963 roku wydał swój pierwszy przebój - „Eenzaam Zonder Jou”, klasyk flamandzkiej muzyki popularnej. Przez kolejne dekady eksperymentował z szeroką gamą stylów - od Elvisa Presleya (Will Tura Zingt Elvis Presley, 1984) i rock & rolla (Rock 'n Roll in Mijn Hart, 1991) po symfoniczny pop (Tura in Symfonie, 1992) i gospel (Tura Gospel, 2000) - jednocześnie tworząc wiele własnych utworów. 
 
Jeden z największych hitów Tury ukazał się w 1989 roku - „Mooi, 'T Leven Is Mooi”, wydany po wypadku samochodowym w 1988 roku. Wśród swoich najnowszych albumów dotarł do pierwszej dziesiątki z Bloedem, Zweetem i Tranenem (1995), Europa (1996), Puur Tura (1997), Alleen Gaan En Andere Slows 87-97 (1998), Ware Liefde (2000), De Mooiste Droom (2002) i Zoals die Zomer van Tien Om Te Zien (2004). Kontynuował nagrywanie i trasy koncertowe przez następną dekadę, odnosząc sukcesy na listach przebojów dzięki wysiłkom pod koniec kariery, takim jak Klein Geluk z 2016 roku i koncertowy LP Live in De AB z 2017 roku.

 Singles                                       Data                  High pos   Weeks

Onvergetelijk195901-12-195913 
Jij bent nu 17 geworden196201-03-196219
Hey hey!196201-07-196216
Eenzaam zonder jou196201-12-19621 (1 )
Ik wacht op jou196301-04-196319
Je liegt196301-07-19632
Verlaten hart, gebroken hart196301-12-19639
Draai 797204196401-04-19641 (1 )
Wees verstandig196401-07-196411
Als de zomer weer voorbij zal zijn196401-09-19644
Een oude kerstmiskaart196401-12-196410
Elke zaterdag196501-03-19657
Lach ermee196501-04-196514
Het verleden is weer dichtbij196501-08-196517
Ciao, adieu, bye bye196501-12-1965911
Heimwee naar huis196626-02-1966422
Arrivederci Maria196616-07-1966419
El bandido196619-11-19661 (5)20
De zigeuner196708-04-1967515
Horen, zien en zwijgen196729-07-1967314
Arme Joe / Mijn winterroosje196718-11-1967214
20 minuten geduld196809-03-196877
Viva el amor196815-06-19681 (3)15
Zorg voor m'n hart196821-09-1968410
Angelina196828-12-19681 (3)15
Het kan niet zijn196919-04-19691 (6)18
Dam-di-dam196917-05-1969113
In de koolmijn / Hetgeen je niet krijgen kan196906-09-19691 (2)14
Liefdeverdriet196927-12-19691 (2)14
M'n air-hostess197018-04-1970103
San Miguel197002-05-1970912
Hij komt terug197018-07-19701013
Linda197028-11-1970410
Zonneschijn197127-03-19711 (2)14
Aan mijn darling197107-08-1971217
Alle wegen leiden naar Rome197111-12-1971715
Wat je diep treft (vergeet je nooit)197201-04-1972716
Bid voor mij197205-08-1972412
Zonder jou ben ik verloren197223-12-1972616
Verboden dromen197305-05-1973218
Er is een plaats in mijn armen197315-09-1973314
Alle dagen Kerstmis197322-12-1973165
Nu sta ik daar197416-02-1974615
Lady Eliza (Mijn eerste liefde)197422-06-1974197
Als je vanavond niet kunt slapen197426-10-197479
Je zien huilen kan ik niet197515-02-19751013
Mon amour à moi197505-07-1975613
Voor haar, voor hem, voor mij197506-12-1975127
Katarina197510-01-1976271
Doña Carmela197624-04-1976517
Denk je nog wel eens aan mij197628-08-1976915
Nooit laat ik je gaan197611-12-1976127
Omdat ik Vlaming ben197719-03-1977149
Zomerliefje197716-07-1977128
Goodbye Elvis197710-09-1977412
Een vrouw197704-02-1978194
Hier ben ik dan dj197822-04-1978227
To be or not to be disco197801-07-1978198
Kamer 501197903-03-1979261
Sil en de baby197905-05-1979234
In mijn caravan197911-08-1979158
Een huisje in Montmartre197905-01-1980225
Vaarwel198028-06-1980159
Hopeloos198003-01-1981917
One way love198109-05-1981344
't Leven is als toneel198113-06-19811214
Katia198109-01-1982254
Twee verliefde ogen198208-05-1982205
De Rode Duivels gaan naar Spanje198229-05-1982410
Eenzaam zonder jou (nieuwe versie)198202-10-1982264
Esperanza198203-11-1982234
(Ga nooit alleen naar) Venetië198311-06-1983264
Omdat ik van je hou198317-09-1983224
Ave Maria198331-12-1983322
Vergeet Barbara198417-03-19841410
Ik mis je zo198430-06-1984228
Voorbij198410-11-1984295
Getto (In de ghetto)198409-02-1985197
Tokyo by night198522-06-1985292
Een eenzaam hart (hoor je niet breken)198528-09-1985208
Gelukkig samen198615-02-1986218
De Rode Duivels gaan naar Mexico198607-06-1986382
Laat ze gaan198702-01-1988284
Hij kan niet zonder jou198812-03-1988284
Mooi, 't leven is mooi198904-02-19891416
Geef me liefde198908-07-1989910
De noorderwind198914-10-19891111
Bella Africa199017-02-1990492
De Rode Duivels gaan naar Rome199023-06-1990323
In de armen van een ander199001-09-1990209
Het staat in de sterren geschreven199109-03-1991396
Zoals die zomer van Tien Om Te Zien199120-07-1991177
Met rock 'n roll in mijn hart199128-12-19911310
Alles199204-04-1992612
Helena199225-07-19921314
Moa ven toh199207-11-1992912
Kerstmis met jou199226-12-1992275
Niemand, niemand199327-03-1993385
Boven de wolken199311-09-19931710
Hoop doet leven199318-12-19932710
Een leven zonder liefde199419-03-19944010
Hemelsblauw199430-07-1994526
Tussen jou en mij199428-01-19951614
La melodia199513-05-1995614
Een hart van goud199507-10-1995139
Ik hoor je toe199530-12-1995348
De vreugde van de winnaar199621-09-1996274
Laat de liefde niet voorbijgaan199621-12-1996342
De mooiste199707-06-1997149
De zomer boogie woogie199723-08-1997226
Oh, my love199729-11-1997208





Alleen gaan199820-06-19981214






Zwart geel rouge199911-12-1999384
Sorry200025-03-2000501
Kom doe de line dance200002-09-20002611












Ik ben vrij!200101-09-2001392
Maria (Zo gaat dat altijd)200103-08-2002394






Daar sta je dan200418-12-2004392
Vlaanderen zingt Vlaanderen danst200609-09-2006491











































































































poniedziałek, 17 listopada 2025

Gene Vincent

Pochodził z biednej rodziny, więc po ukończeniu 15 lat musial rozstać się z nauką by podjąć
pracę.Pracował jako palacz na staku handlowym, uczestniczył też w wojnie koreańskiej. Wojna uczyniła z niego kalekę - odniósł bowiem ciężkie obrażenia nogi - chciano ją amputować ale się nie zgodził. Wstawiono mu metalową szynę, która ciągle wywoływała stany zapalne i skazywała go na okrutne cierpienia. Wtedy też, będąc w szpitalu podjął decyzję o związaniu się z show-bussinesem.
 

Mały Vincent wyrastał w otoczeniu muzyki hillbilly. Wcześnie nauczył się grać na gitarze a ponieważ dysponował ładną barwą głosu zawsze mógł liczyć na słuchaczy. W rozgłośni radiowej w Norfolk WCMS w programie radiowym "Country Showtime" Gene śpiewał na żywo własne piosenki.Dwie z nich - Be Bop A Lula i Woman Lowe nagrał na taśmie demonstracyjnej i wysłał do wytwórni Capitol. W konkursie ogłoszonym prze wytwórnię na "drugiego" Presleya zwycięzył 21 letni Eugene Vincent.
Po tym zwycięstwie wytwórnia zainteresował się nagraniami Vincenta i zorganizowała mu sesję nagraniową z udziałem muzykow hillbilly, występujących pod nazwą "The Blue Caps".

 Pierwszy singiel z piosenkami Woman Love i Be Bop A Lula dotarł do 7 miejsca listy bestsellerow. Dostał status złotej płyty. Ten sukces utorował drogę kolejnym utworom : Little Lover, Race With A Devil, She She Little Sheila, Blue Jean Bop, Lotta Lovin. W latach 1956 - 1958 były to szlagiery. Gene dobrze czuł się również w balladach - Over The Rainbow. Występował w programie telewizyjnym Ed Sullivan Show i American Brandstand, zagrał również w filmie The Girl Can’t Help It.
 

Po roku 1958 zaczęło się pasmo niepowodzeń Vincenta na rynku amerykańskim - najpierw rozpadł się jego zespół The Blue Caps, potem zaczęła się zmieniać moda muzyczna. Amerykanie przestawiali się na słodkie melodie i ładne buzie w muzyce. Pojawili się Frankie Avalon, Ricky Nelson, Fabian. Zaś Gene miał ciągle zwyczajny wygląd rockandrollowca, nie wdzięczył się do publiczności, często popijał. Stracił uznanie discjockejów - nie puszczano tak często jego piosenek - więc wystąpiły długi finansowe, w dalszej kolejności przestał płacić podatki więc skreślono go ze związku muzyków. Nie mogąc znależć pracy w USA wyemigrował w 1959 do Wielkiej Brytanii.
 

Anglia przywitała go z sympati± i zrozumieniem. Na lotnisku oczekiwał na niego Jack Good - szef popularnych programów telewizyjnych "Oh, Boy" i "Boy Meets Girl". On właśnie przywrócił blask gwieżdzie Vincenta. Znalazł się znowu w centrum zainteresowania milionów rockandrollowców. Na estradę wchodził zawsze w ciemnej skórze, z wielkim srebrnym medalionem, który dodawał mu odwagi i pewności siebie. Czarny strój artysty kontrastował z białą jak ściana twarzą i nieobecnymi oczami. Dawał znowu bardzo wiele koncertów na których zachowywał się jak dziki kot - obracał sie nagle o 360 stopni, przerzucał chorą nogę nad mikrofonem, rzucał nim.
 

W kwietniu 1960 roku jadąc samochodem z innym piosenkarzem Eddie Cochranem uległ wypadkowi. Eddie zginął na miejscu a Gene trafił z połamanym obojczykiem i ciężkimi ranami głowy do szpitala. Bardzo przeżył śmierć Cochrana - na wiele miesięcy wycofał się z estradowego życia. W 1960 roku zmarła również jego córeczka. Powrócił na rynek dopiero póżniej grając jednak głównie w pubach.  

Vincent zmarł 12 października 1971 roku w wieku 36 lat w wyniku połączenia pęknięcia wrzodu, krwotoku wewnętrznego i niewydolności serca podczas wizyty u ojca w Saugus w Kalifornii. Został pochowany w Eternal Valley Memorial Park w Newhall w Kalifornii. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Be-Bop-a-Lula / Woman LoveGene Vincent and Blue Caps 06.195616[7]7[20]Capitol CL 14599[written by Tex Davis/Gene Vincent ][produced by Ken Nelson ][piosenka z filmu "The girl can't help it"]
Race With the Devil / Gonna Back Up BabyGene Vincent and Blue Caps 10.195628[1]96[1]Capitol CL 14628[written by Tex Davis/Gene Vincent ][produced by Ken Nelson ]
Bluejean Bop / Who Slapped JohnGene Vincent and Blue Caps 10.195616[5]-Capitol CL 14637[written by Gene Vincent, Hal Levy]
Lotta Lovin' / Wear My RingGene Vincent 08.1957-13[19]Capitol 14763 [written by Bernice Bedwell][produced by Ken Nelson ]
Dance to the Bop / I Got ItGene Vincent 12.1957-23[9]Capitol 14808 [written by Floyd Edge ][produced by Ken Nelson ]
Wild Cat / Right Here on EarthGene Vincent 01.196021[6]-Capitol 15136[written by A. Schroeder, W. Gold]
My heart/I've got to get to you yetGene Vincent and Blue Caps03.196016[8]-Capitol CL 15 115[written by Johnny Burnette ]
Pistol Packin' Mama/Weeping willowGene Vincent and Beat Boys 06.196015[9]-Capitol CL 15 156[written by Al Dexter]
She she Little Sheila/Hot dollarGene Vincent 06.196122[11]-Capitol CL 15 202[written by Hank Ballard]
I'm going home [To see my baby]/Love of a manGene Vincent with Sounds Incorporated 09.196136[4]-Capitol CL 15 215[written by Bob Bain/Mark Bryan]
EP's
Race with the devilGene Vincent 10.196219[1]-Capitol EAP1 20354-

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Bluejean Bop!Gene Vincent and Blue Caps09.1956-16[2]Capitol 764[produced by Ken Nelson]
Crazy Times!Gene Vincent06.196012[2]-Capitol T 1342 [UK]-

czwartek, 23 października 2025

J. FRANK WILSON

Texas miał w swojej długiej historii wielu wybitnych artystów sztuki wokalnej,Janis Joplin z Port
Arthur, Johnny Winter z Beaumont, Buddy Holly z Lubbock, Roy Orbison z Wink to nazwiska ,które przeszły do historii rocka.
 

Jednym z tych ,których pomijano milczeniem przez lata ,wzmiankując czasami tylko w kontekście jednego niewielkiego hitu był J.Frank Wilson.Pochodził z Lufkin ,urodził się 11 grudnia 1941r.Jego ojciec był inżynierem drogowym.Dorastał w latach 50-tych ,wśród muzyki Buddy Holly'ego i Elvisa Presley'a ,którzy wywarli ogromny wpływ na jego twórczość.
 

Do 1962r służył w lotnictwie,stacjonując w bazie San Angelo.Tu trafił do zespołu Cavalliers,który pilnie poszukiwał wówczas wokalisty.Zadebiutował z nowym zespołem [który stanowili Sid Holmes, Lewis Elliot,i Ray Smith] w klubie Blue Note w Big Springs.Kilka miesięcy póżniej opuszcza Cavalliers i wraca do rodzinnego Lufkin.W tym czasie Lewis Elliott formuje nowy skład Cavalliers,do którego zdecydował się wrócić Wilson,dzieląc rolę wokalisty z Johnem Mullberry.Grupa zyskała pewną lokalną sławę grając w wielu okolicznych klubach i lokalach.
 

Właściciel studia nagraniowego w San Angelo Ron Newdoll zaproponował grupie nagranie singla z utworem "Last kiss",który wcześniej nagrał i napisał Wayne Cochran dla Gala Records.W tym czasie skład Cavalliers stanowili Lewis Elliot-lider, Snake Atkinson-perkusja, Gene (Buddy) Croyle-gitara, Mike Hodges-fort.W czasie tej sesji nagrano jeszcze inne utwory-"Tell Laura I Love Her", "A Kiss", "Kiss and Run Away", "Young Love", "Ding Go The Chimes", "Day Before Our Wedding", i "Sea Of Love".
 

Ron Newdoll współpracował razem z Sonleyem Roushem i Majorem Billem Smithem,który założył wytwórnię Josie.Wydanie przez tą ostatnią w czerwcu 1964r "Last kiss" zbiegło się z szaleństwem brytyjskiej inwazji rocka,i wylądowało na drugim miejscu listy Billboard.Skutkiem udanego debiutu było turnee z Animals i Royaleftes.
 

23 pażdziernika auto zdążające na występ zespołu w Limie/Ohio uległo katastrofie na wskutek zaśnięcia za kierownicą Sonleya Rousha,który zginął na miejscu.Wilson wyszedł z wypadku ciężko ranny.Jak na ironię ich pierwszy przebój opowiadał o katastrofie samochodowej nastolatek.  

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Last Kiss / That's How Much I Love YouJ. FRANK WILSON & THE CAVALIERS09.1964-2[15]Josie 923[written by W. Cochran][produced by Sonley Roush,Ron Newdoll]
Hey, Little One / Speak To MeJ. FRANK WILSON & THE CAVALIERS11.1964-85[2]Josie 926[written by Dorsey Burnette, Barry DeVorzan][produced by Sonley Roush,Ron Newdoll]
Kiss And Run / Teardrops In My HeartJ. FRANK WILSON & THE CAVALIERS.1965--Lecam 1015[written by Bob Skelton][produced by Sonley Roush,Ron Newdoll]
Six Boys/Say It NowJ. FRANK WILSON01.1965-101[4]Josie 929[written by Tarver, Montgomery, Wilson][produced by Smith, Montgomery]
Dreams Of A Fool / Open Your EyesJ. FRANK WILSON03.1965--Josie 931[written by Bill Smith, James Stalcup]
Forget Me Not / A White Sport Coat (And A Pink Carnation)J. FRANK WILSON05.1965--Josie 938[written by E. McDuff, G. Kent][produced by Major Bill Smith]
Unmarked And Uncovered With Sand / Me And My TeardropsJ. FRANK WILSON01.1966--Sully 927[written by Jack Dunham][produced by Checkmate Productions]
Last Kiss / That's How Much I Love YouJ. FRANK WILSON AND THE CAVALIERS12.1973-92[5]Virgo 506
Tell Laura I Love Her / Kiss And RunJ. FRANK WILSON.1974--Aprol 001[written by J. Barry, B. Raleigh][produced by Major Bill Smith]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Last kissJ. FRANK WILSON AND THE CAVALIERS11.1964-54[14]Josie JGM 4006

wtorek, 19 listopada 2024

Garland Jeffreys

Urodził się i wychowywał na Brooklynie.Wokalista,autor piosenek i gitarzysta Garland Jeffreys rozpoczął swoją karierę od występów w nocnych klubach na Manhattanie w 1966r,po tym jak rozpoczął studia na Syracuse University .W tym okresie zaprzyjażnia się z Lou Reedem.

 

Po skończeniu studiów wyjeżdza na krótko do Włoch,a po powrocie kontynuuje swoją edukację w renomowanej New York's Institute of Arts .Tu współpracuje z wieloma grupami,minn. Train i Romeo.Po utworzeniu zespołu Grinder's Switch w 1969r wydaje z nią album Grinder's Switch Featuring Garland Jeffreys,krótko po tym w 1970r grupa rozpada się.
 

Jeffreys powraca do solowych występów,pracując w małych klubach na Manhattanie aż do podpisania kontraktu z Atlantic w 1973 roku.Rok póżniej wydaje swój pierwszy solowy album,zawierający piosenki opowiadające o życiu na ulicach Nowego Jorku.Sytuowano go w tym samym szeregu co Lou Reeda i innych pionierów ery punk rocka.Hit "Wild in the Streets" stał się bodżcem do zajęcia odpowiadającego mu miejsca na muzycznej scenie.Ta piosenka często odtwarzana przez stacje radiowej,trafiła też w nowej wersji na jego drugi album "Ghost Writer " nagrany dla A&M;.Powraca rok póżniej płytą "One Eyed Jack" ,a w 1979r nagrywa też dla A&M-;" American Boy & Girl".
 

Po okresie intensywnych turnee w połowie lat 70-tych z wykonawcami regaee jak Toots & The Maytals i Jimmy Cliffem,przechodzi do wytwórni Epic ,gdzie nagrywa trzy następne albumy w 1980r "Escape Artist", w 1982r "Rock 'n' Roll Adult", i w 1983r "Guts for Love".Mimo wielu własnych udanych kompozycji jak na ironię jego jedyny utwór ,który trafił na listę Billboard to cover zespołu ? and the Mysterians "96 tears".Po długiej nieobecności na rynku,ponownie debiutuje albumem dla RCA " Don't Call Me Buckwheat" w 1992r.  

Tytuł został zainspirowany incydentem na Shea Stadium, gdzie Jeffreys, ciesząc się grą i czując się beztrosko, wstał, aby pójść po hot doga, gdy głos krzyknął „Hej buckwheat, usiądź!”. Ten swobodny epitet był wstrząsem i zainspirował wiele pamiętnych piosenek, w tym „Don't Call Me Buckwheat”, „I Was Afraid of Malcolm” i „Racial Repertoire”. W lutym 1992 roku nagranie Jeffreysa „Hail Hail Rock 'n' Roll” (RCA PB49171) osiągnęło 11. miejsce w Niemczech i spędziło tydzień na 72. miejscu na brytyjskiej liście przebojów. Po długiej przerwie, aby zebrać myśli i wychować swoje jedyne dziecko, córkę Savannah, która teraz jest „imponującą kompozytorką i piosenkarką” , Jeffreys zaczął występować ponownie latem 2001 roku, a 6 grudnia dołączył do Bruce'a Springsteena na jego legendarnym świątecznym koncercie w Asbury Park i zaczął również występować corocznie na wspieranych przez Springsteena pokazach The Light of Day Foundation, aby finansować badania nad chorobą Parkinsona i innymi schorzeniami neurologicznymi. Z zespołem luźno określanym jako „The Coney Island Playboys” 4 września 2003 roku Jeffreys dołączył do Jona Langforda, Lenny'ego Kaye i Ivana Juliana na koncercie charytatywnym dla Alejandro Escovedo, wracającego do zdrowia po zapaleniu wątroby typu C.
 
  Jeffreys pojawił się w dokumencie z 2003 roku The Soul of a Man, wyreżyserowanym przez Wima Wendersa, jako czwarta część serii filmów dokumentalnych The Blues, wyprodukowanej przez Martina Scorsese. Film przedstawiał kariery muzyczne muzyków bluesowych Skipa Jamesa, Blinda Willie Johnsona i J. B. Lenoira. Jeffreys pojawił się również na okładce magazynu Beyond Race w lutym 2007 roku. Po długiej karierze w dużych wytwórniach, w 2011 roku Jeffreys założył własną wytwórnię Luna Park Records i wrócił do studia, czego efektem był album powrotny The King of In Between, który został przyjęty z uznaniem przez krytyków. Współprodukowany przez Larry'ego Campbella i muzyków Steve'a Jordana, Briana Mitchella, Pino Palladino, Duncana Sheika i Juniora Marvina, zaowocował piosenką „Coney Island Winter”, wykonaną w The David Letterman Show. „Roller Coaster Town” został wybrany „najlepszym utworem roku” w ankiecie personelu WFUV  i ankiecie publiczności . Album znalazł się na wielu corocznych listach Best Of, a NPR nazwał go „najlepszym albumem roku do tej pory” , a Rolling Stone nazwał go jednym z najlepszych albumów Under The Radar 2011 roku.  Album zdobył nagrodę Schallplattenkritik Bestenliste w trzecim kwartale 2012 roku w kategorii Pop Rock , a w 2013 roku Jeffreys otrzymał również włoską nagrodę Tenco Prize. W 2016 roku został wprowadzony do Long Island Music Hall of Fame. 
 
  Cover utworu „Wild in the Streets” zespołu Circle Jerks został wykorzystany w reklamie butów sportowych Vans i można go usłyszeć w grze wideo Max Payne 3 z 2012 roku. Inne telewizyjne i filmowe umiejscowienia „Wild in the Streets” obejmują Life on Mars, The Get Down na Netflixie (również zawarte na oficjalnej ścieżce dźwiękowej) oraz reklamę L'Oreal wyreżyserowaną przez Louisa de Caunesa. 28 maja 2012 roku na Pinkpop Festival w Landgraaf w Holandii Jeffreys dołączył do Bruce'a Springsteena i The E Street Band na scenie, aby wykonać hit ? and the Mysterians z 1966 roku „96 Tears”, który Jeffreys wykonał na swoim albumie Escape Artist z 1981 roku. We wrześniu 2013 roku Jeffreys wydał singiel „Any Rain” ze swojego albumu Truth Serum w wytwórni LunaPark/Thirty Tigers. Album został sfinansowany społecznościowo w PledgeMusic, współprodukowany przez Jamesa Maddocka i nagrany w Brooklyn Recording, a ponownie wystąpili w nim Larry Campbell, Steve Jordan i Brian Mitchell. 
 
20 kwietnia 2019 roku Jeffreys ogłosił na swojej stronie internetowej, że „postanowiłem odłożyć moje rock and rollowe buty” i że w przyszłości będzie nadal pisał, ale nie będzie regularnie występował. Jego występ 8 lipca 2019 r. w Olympia w Montrealu, gdzie otwierał koncert Little Steven and the Disciples of Soul, został uznany za koncert finałowy.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Wild In The Streets/Lon ChaneyGarland Jeffreys01.1974-115[2]Atlantic 2981[#87 hit for British Lions in 1978][written by Garland Jeffreys][produced by Roy Cicala]
Reelin'/One Eyed JackGarland Jeffreys and Phoebe Snow06.1978-107[5]A&M; 2030[written by Garland Jeffreys][produced by Garland Jeffreys,David Spinozza]
96 Tears/Escape Goat DabGarland Jeffreys03.1981-66[7]Epic 51 008[written by Rudy Martinez][produced by Garland Jeffreys,Bob Clearmountain,Dick Wingate]
What Does It Take (To Win Your Love)/Rebel Love/Garland Jeffreys04.1983-107[2]Epic 03687[written by Harvey Fuqua,Johnny Bristol,Vernon Bullock][produced by Garland Jeffreys,Bob Clearmountain][#4 hit for Jr Walker & The All Stars in 1969]
Hail hail rock'n'rollGarland Jeffreys02.199272[1]-RCA PB 49171 [UK][written by Garland Jeffreys][produced by Garland Jeffreys]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Ghost Writer Garland Jeffreys03.1977-140[10]A&M 4629[produced by Roy Cicala, David Spinozza, Garland Jeffreys]
One-Eyed JackGarland Jeffreys04.1978-99[10]A&M 4681[produced by David Spinozza, Garland Jeffreys]
American Boy & GirlGarland Jeffreys09.1979-151[5]A&M 4778[produced by Garland Jeffreys]
Escape ArtistGarland Jeffreys03.1981-59[18]Epic 36 983[produced by Bob Clearmountain, Garland Jeffreys; "Miami Beach" and "We the People" Dennis Bovell]
Rock 'n' Roll AdultGarland Jeffreys10.1981-163[4]Epic 37 436[produced by Bob Clearmountain, Garland Jeffreys, Dick Wingate]
Guts For LoveGarland Jeffreys02.1983-176[4]Epic 38 190[produced by Bob Clearmountain, Garland Jeffreys]

sobota, 16 listopada 2024

Heinz

Burt Heinz, ur. 24.07. 1942 r. w Niemczech, debiutował jako gitarzysta basowy studyjnej grupy The Tornados, założonej przez brytyjskiego producenta Joe Meeka. Zespół zdobył wprawdzie międzynarodową sławę instrumentalnym tematem „Telstar", jednak fotogeniczny dzięki swej blond czuprynie Heinz wybrał za radą opiekunów karierę solisty.

 Pierwszy singel, „Dreams Come True", był fiaskiem mimo nadanego mu rozgłosu. Kolejny,  poświęconą pamięci zmarłego tragicznie Eddie Cochrana piosenką „Just Like Eddy", dotarł do piątego miejsca Top 20. Niezbyt zrównoważonego Heinza w studio wspierała grupa The Outlaws (znana z własnego instrumentalnego przeboju „The Ambush" ), a podczas koncertów - The Wild Boys z gitarzystą Ritchie Blackmorem. 

W połowie lat sześćdziesiątych Heinz występował krótko z jeszcze jedną grupą The Saints . Single „Country Boy" (z 1963 r.), „You Were There" (z 1964 r.) i „Diggin' My Potatoes" (z 1965 r.) cieszyły się umiarkowaną popularnością. Ujawniły mierny talent Heinza, dla którego konflikt i rozstanie z Meekiem oznaczało koniec kariery. Pieśniarz ma jednak nadal wiernych sympatyków oklaskujących go w kabaretach i podczas koncertów weteranów rocka.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Just Like Eddie/Don't You Knock At My DoorHeinz08.19635[15]-Decca F 11693[written by Geoff Goddard][produced by Joe Meek]
Country Boy/Long Tall JackHeinz12.196326[9]-Decca F 11768[written by Geoff Goddard][produced by Joe Meek]
You Were There/No Matter What They SayHeinz03.196426[8]-Decca F 11831[written by Geoff Goddard][produced by Joe Meek]
Questions I Can't Answer/The Beating Of My HeartHeinz10.196439[2]-Columbia DB 7374[written by R. Blunt, Triune][produced by Joe Meek]
Digging My Potatoes/She Ain't Coming BackHeinz03.196549[1]-Columbia DB 7482[written by Trad. Arr. Heinz, Meek][produced by Joe Meek]