Debra Laws

 Debra Renee Laws (ur. 10 września 1956r) to amerykańska wokalistka i aktorka pochodząca z
Houston w Teksasie. Najbardziej znana jest z ballady R&B/soul „Very Special” z 1981 roku. W swojej karierze muzycznej ściśle współpracuje z rodzeństwem: Eloise Laws, Hubertem Lawsem i Ronniem Lawsem, którzy są producentami.

 Urodzona w Houston w Teksasie, Laws jest siódmym z ośmiorga dzieci Huberta Lawsa Seniora i Mioli Luverty Donahue. Występowała w całych Stanach Zjednoczonych w tak prestiżowych miejscach, jak Carnegie Hall, Berkeley Jazz Festival i Hollywood Bowl. Koncertowała również w Europie, Afryce i Azji. Jej album z 1993 roku nosi tytuł „Moments”, a ona sama jest producentką, autorką lub współautorką dziewięciu z dwunastu utworów zawartych na płycie. 

 Jej kariera zawodowa rozpoczęła się w 1977 roku, kiedy wystąpiła na albumie swojego brata Ronniego zatytułowanym „Friends and Strangers” dla United Artists Records. W 1979 roku była główną wokalistką na albumie swojego brata Huberta „Land of Passion” dla Columbia Records. Laws zadebiutowała jako solistka w 1981 roku, wydając album „Very Special” dla Elektra Records. Album ten, wyprodukowany przez jej dwóch braci, sprzedał się w nakładzie ponad 385 000 egzemplarzy, a dwa single, „Very Special” i „Be Yourself”, sprzedały się łącznie w nakładzie ponad 260 000 egzemplarzy. Trzeci singiel, „Meant for You”,został napisany przez Roxanne Seeman i Davida Lasleya. „Meant for You” pojawił się w filmie Paramount „Fighting Back” z udziałem Toma Skerritta i Patti LuPone. 

W latach 1981-1990 Laws współpracowała z trójką rodzeństwa, nagrywając i dając wiele koncertów w Stanach Zjednoczonych i za granicą. W 1985 roku nagrała utwór „Crusin' Tonight”, napisany i wyprodukowany przez George'a Duke'a, do ścieżki dźwiękowej filmu „The Heavenly Kid”. W czerwcu 1987 roku zdobyła pierwszą nagrodę w międzynarodowym konkursie wokalnym Midnight Sun Song Festival w Lahti w Finlandii. W kwietniu i maju 1991 roku odbyła trasę koncertową po Europie z zespołem Commodores, obejmującą 38 miast. W listopadzie tego samego roku wystąpiła z zespołami Kool and the Gang, Third World, Shabba Ranks, Ritą Marley, zespołem Commodores i wieloma innymi na koncercie charytatywnym dla dzieci Afryki, który odbył się w Lagos w Nigerii. W styczniu i lutym 1992 roku odbyła trasę koncertową po Azji, występując w Tajlandii, Singapurze, na Tajwanie i w Japonii. Raper Big Daddy Kane nagrał cover utworu „Very Special” w 1993 roku. Samplami z utworu „Very Special” były również Mary J. Blige i Jennifer Lopez. 

Następnie rozpoczęła pisanie i nagrywanie albumu, który został ukończony w październiku 1994 roku. W listopadzie i grudniu tego samego roku ponownie koncertowała w Europie. Współpracowała z Jeffreyem Ozbournem, Betty Wright i Steviem Wonderem. Oprócz filmu „The Heavenly Kid”, nagrała również ścieżki dźwiękowe do filmów „Fighting Back” i „Prison Dancer”, a także wystąpiła na albumie Pameli Williams „Eight Days of Ecstasy”. 

W marcu 2003 roku Debra Laws pozwała Sony Music Entertainment/Epic Records w Sądzie Okręgowym Stanów Zjednoczonych dla Centralnego Okręgu Kalifornii, za wykorzystanie sampli z utworu „Very Special” w nagraniu przez Jennifer Lopez utworu „All I Have” na jej albumie „This Is Me... Then”. Chociaż Sony uzyskało pozwolenie na wykorzystanie sampli od Elektra Entertainment Group, która posiadała prawa autorskie do utworu, Laws twierdziła, że ​​wykorzystanie jej głosu bez jej zgody naruszało jej ustawowe i zwyczajowe prawo do wizerunku na mocy prawa kalifornijskiego. W listopadzie 2003 roku sędzia Lourdes Baird uwzględniła wniosek Sony Music o wydanie wyroku w trybie uproszczonym, powołując się na fakt, że roszczenia Laws wynikające z prawa stanowego zostały wyparte przez art. 301 amerykańskiej ustawy o prawie autorskim. W 2006 roku orzeczenie to zostało utrzymane w mocy przez Sąd Apelacyjny Stanów Zjednoczonych dla Dziewiątego Okręgu. W 2004 roku, po przegranej w procesie z Sony Music, Laws i jej firma producencka Spirit Productions, Inc. (należąca do jej brata Huberta i przez niego kontrolowana) pozwały Elektra Entertainment Group (a także spółkę macierzystą Elektry, Warner Music Group, i byłą spółkę macierzystą Warner Communications, Inc.), twierdząc, że Elektra była zobowiązana umownie do uzyskania zgody przed wyrażeniem zgody na wykorzystanie nagrania dźwiękowego „Very Special” w utworze „All I Have”. Roszczenia Laws zostały oddalone na wczesnym etapie sprawy z powodu powagi rzeczy osądzonej, a roszczenia Spirit zostały rozstrzygnięte na początku 2007 roku na nieujawnionych warunkach.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Be Yourself/Your Love	Debra Laws	01.1981	-	-	Elektra 47084	[written by Debra Laws, Nathan East][produced by Ronnie Laws, Hubert Laws][31[15].R&B Chart]
Very Special/All The Things I Love	Debra Laws	08.1981	-	90[5]	Elektra 47142	[written by William Jeffrey, Lisa Peters][produced by Ronnie Laws, Hubert Laws][11[19].R&B Chart]
Meant For You/How Long	Debra Laws	09.1981	-	-	Elektra 47198	[written by David Lasley, Roxanne Joy Seeman][produced by Ronnie Laws, Hubert Laws][47[9].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Very Special	Debra Laws	04.1981	-	70[27]	Elektra 300	[produced by Ronnie Laws, Hubert Laws]

Tracy Lawrence

 Tracy Lawrence, jeden z kilku rockowych wokalistów honky tonk, którzy zdobyli sławę na
początku lat 90-tych, zyskał wierną publiczność dzięki połączeniu nowoczesnych i tradycyjnych brzmień country. Debiutując w 1991 roku z zespołem Sticks and Stones, Lawrence stał się filarem neotradycyjnej sceny country po wydaniu albumów Alibis (1993) i Time Marches On (1996), które uzyskały status podwójnej platyny. W kolejnych dekadach jego 40 singli znalazło się na listach przebojów Billboard Country, w tym numery „Can't Break It to My Heart”, „My Second Home” i „Find Out Who Your Friends Are”. W 2021 roku wydał potrójny album „Hindsight”, który obejmował całą jego karierę i zbiegł się z 30. rocznicą jego kariery jako piosenkarza country. 

 Urodzony w Atlancie w Teksasie w 1968 roku, Lawrence dorastał głównie w Foreman w Arkansas, gdzie chłonął tradycyjny i nielegalny country, a także rock z południa. Zaczął występować publicznie w wieku 15 lat i już w wieku 17 lat był stałym bywalcem lokalnych klubów honky tonk. Po studiach w 1990 roku przeprowadził się do Nashville, gdzie dorabiał, wygrywając jednocześnie liczne talent show. To doprowadziło do występu radiowego na żywo, a w 1991 roku do występu pokazowego, który zapewnił mu kontrakt z wytwórnią Atlantic. W maju 1991 roku, tuż przed planowaną premierą debiutanckiego albumu Lawrence'a, odprowadzał on dziewczynę do pokoju hotelowego, gdy zostali napadnięci przez kilku uzbrojonych napastników. Lawrence bronił się, dając swojej towarzyszce czas na ucieczkę i został postrzelony cztery razy; dwie kule tylko go drasnęły, ale jedną trzeba było usunąć chirurgicznie z kolana, a druga pozostała głęboko wbita w miednicę. Na szczęście dzięki fizjoterapii robił szybkie postępy, a album „Sticks and Stones” ukazał się jeszcze w tym samym roku, kiedy Lawrence mógł wrócić do pracy nad promocją. Jego główny singiel, tytułowy utwór, dotarł aż na pierwsze miejsce list przebojów country, czemu sprzyjał rozgłos. Kolejne hity znalazły się w pierwszej dziesiątce listy przebojów, „Runnin' Behind”, „Today's Lonely Fool” i „Somebody Paints the Wall”, a Lawrence był na dobrej drodze do sławy.

  Dotarł tam z albumem „Alibis”, platynowym następcą z 1993 roku, który przyniósł aż cztery single na szczytach list przebojów: tytułowy „Can't Break It to My Heart”, „My Second Home” i „If the Good Die Young”. W 1994 roku Lawrence dodał do ścieżki dźwiękowej filmowej wersji „Maverick” przebój z pierwszej dziesiątki listy przebojów „Renegades, Rebels and Rogues”, a także wydał swój trzeci album, „I See It Now”. „Texas Tornado” stał się jego szóstym przebojem numer jeden, a trzy kolejne single - tytułowy, „As Any Fool Can See” i „If the World Had a Front Porch” - wszystkie dotarły do ​​drugiego miejsca. W tym sukcesie nieco przepadło aresztowanie Lawrence'a w tym samym roku pod zarzutem posiadania broni, ale wcale nie spowolniło to jego kariery. W 1995 roku zagrał na koncercie „Live and Unplugged”, który zawierał utwory akustyczne i koncerty z zespołem Little Elvis.  

W 1996 roku powrócił z kolejnym albumem „Time Marches On”. Utwór tytułowy odniósł ogromny sukces, zajmując pierwsze miejsca na listach przebojów country, a „If You Love Me”, „Stars Over Texas” i „Is That a Tear” znalazły się w pierwszej piątce. Jego passa przebojów trwała nadal wraz z albumem „The Coast Is Clear” z 1997 roku, który zawierał dwa kolejne single w pierwszej piątce - tytułowy i „Better Man, Better Off”. 

 Jednak za kulisami nie wszystko układało się dobrze. W styczniu 1998 roku Lawrence został skazany za popełnienie przestępstwa, w wyniku którego jego żona oskarżyła go o uderzenie i grożenie jej, a para wkrótce się rozwiodła. Lawrence przez jakiś czas trzymał się na uboczu, odbudowując swoje życie i powrócił w 2000 roku z nierównym, ale bardzo osobistym albumem „Lessons Learned”. Tytułowy utwór znalazł się w pierwszej piątce, ale był jedynym dużym przebojem na płycie, a Lawrence wkrótce rozstał się z wytwórnią Atlantic. Następnie podpisał kontrakt z Warner Bros. i zadebiutował albumem zatytułowanym po prostu „Tracy Lawrence” w 2001 roku. Pomimo dobrych recenzji, album nie zdołał powstrzymać jego spadku popularności.  

Lawrence wydał album studyjny „Strong” w 2004 roku, a rok później zestaw największych przebojów wydany przez Dreamworks Nashville. Album „For the Love” ukazał się na początku 2007 roku nakładem własnej wytwórni Lawrence'a, Rocky Comfort Records. Dwa lata później, w 2009 roku, piosenkarz wkroczył na rynek muzyki chrześcijańskiej z albumem „The Rock” i jego głównym singlem „Up to Him”.Lawrence powrócił do muzyki country w 2011 roku z albumem „The Singer”, po którym szybko pojawił się „Headlights, Taillights and Radios” w 2012 roku. W 2014 roku ukazał się zbiór ponownie nagranych singli „Greatest Hits: Evolution”. W 2015 roku Lawrence rozpoczął program z muzyką country „Honky Tonkin' with Tracy Lawrence”, który był emitowany przez kolejne kilka lat.  

W listopadzie 2017 roku wydał „Good Ole Days”, zbiór, w którym ponownie nagrał 11 swoich najpopularniejszych piosenek w duetach ze współczesnymi gwiazdami country; wśród gości znaleźli się Tim McGraw, Luke Bryan, Dustin Lynch i Chris Young. Drugi świąteczny album Lawrence'a, Frozen in Time, ukazał się pod koniec 2018 roku, a w 2019 roku ukazał się jego głęboko poruszający album Made in America.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sticks and Stones/Paris, TN	Tracy Lawrence	11.1991	-	-	Atlantic 87588	[written by Roger Dillon, Elbert West][produced by James Stroud][1[1][20].R&B Chart]
Today's Lonely Fool	Tracy Lawrence	02.1992	-	-	Atlantic 4348	[written by Kenny Beard,Stan Paul Davis][produced by James Stroud][3[20].R&B Chart]
Runnin' Behind	Tracy Lawrence	06.1992	-	-	Atlantic 4639	[written by Mark D. Sanders,Ed Hill][produced by James Stroud]4[20].R&B Chart]
Somebody Paints the Wall/Somebody Paints the Wall	Tracy Lawrence	10.1992	-	-	Atlantic	[written by Tommy Smith, Charles Browder, Elroy Kahanek, Nelson Larkin][produced by James Stroud][8[20].R&B Chart]
Alibis	Tracy Lawrence	04.1993	-	72[12]	Atlantic 87 372	[written by Randy Boudreaux][produced by James Stroud][1[2][20].R&B Chart]
Can't Break It to My Heart	Tracy Lawrence	06.1993	-	-	Atlantic 87 330	[written by Tracy Lawrence, Kirk Roth, Earl Clark, Elbert West][produced by James Stroud][1[1][20].R&B Chart]
My Second Home/Crying Ain't Dying	Tracy Lawrence	09.1993	-	-	Atlantic 87 312	[written by Tracy Lawrence,Paul Nelson,Kenny Beard][produced by James Stroud][1[1][20].R&B Chart]
If the Good Die Young	Tracy Lawrence	02.1994	-	-	Atlantic 5466	[written by Craig Wiseman,Paul Nelson][produced by James Stroud][1[2][20].R&B Chart]
Renegades, Rebels and Rogues	Tracy Lawrence	05.1994	-	-	Atlantic	[written by Larry Boone,Earl Clark,Paul Nelson][produced by Tracy Lawrence, Flip Anderson][7[20].R&B Chart]
I See It Now/God Made Woman on a Good Day	Tracy Lawrence	11.1994	-	84[9]	Atlantic 87 199	[written by Larry Boone,Paul Nelson,Woody Lee][produced by James Stroud][2[20].R&B Chart]
As Any Fool Can See/Texas Tornado	Tracy Lawrence	12.1994	-	-	Atlantic 87 180	[written by Paul Nelson,Kenny Beard][produced by Tracy Lawrence, Flip Anderson][2[20].R&B Chart]
Texas Tornado	Tracy Lawrence	04.1995	-	-	Atlantic 6135	[written by Bobby Braddock][produced by Tracy Lawrence][1[1][20].R&B Chart]
If the World Had a Front Porch	Tracy Lawrence	11.1991	-	-	Atlantic 87 119	[written by Tracy Lawrence,Paul Nelson,Kenny Beard][produced by James Stroud][2[20].R&B Chart]
If You Loved Me	Tracy Lawrence	12.1995	-	-	Atlantic 6546	[written by Paul Nelson,Tom Shapiro][produced by Don Cook][4[20].R&B Chart]
Time Marches On	Tracy Lawrence	03.1996	-	-	Atlantic 6699	[written by Bobby Braddock][produced by Don Cook][1[3][20].R&B Chart]
Stars over Texas/Is That a Tear	Tracy Lawrence	07.1996	-	-	Atlantic 87 052	[written by Larry Boone,Tracy Lawrence,Paul Nelson][produced by Tracy Lawrence,Flip Anderson][2[20].R&B Chart]
Is That a Tear	Tracy Lawrence	01.1997	-	104[10]	Atlantic 87 020	[written by John Jarrard,Kenny Beard][produced by Tracy Lawrence, Flip Anderson][2[20].R&B Chart]
Better Man, Better Off	Tracy Lawrence	04.1997	-	108[10]	Atlantic 83 004	[written by Stan Paul Davis,Brett Jones][produced by Tracy Lawrence, Flip Anderson][2[20].R&B Chart]
How a Cowgirl Says Goodbye	Tracy Lawrence	05.1997	-	-	Atlantic 8133	[written by Larry Boone, Tracy Lawrence, Paul Nelson][produced by Don Cook][4[20].R&B Chart]
The Coast Is Clear	Tracy Lawrence	09.1997	-	-	Atlantic 8299	[written by Jess Brown,Brett Jones][produced by Tracy Lawrence, Flip Anderson][26[13].R&B Chart]
While You Sleep	Tracy Lawrence	07.1998	-	-	Atlantic 84 166	[written by Paul Nelson,Tracy Lawrence,Larry Boone][produced by Tracy Lawrence, Flip Anderson][46[8].R&B Chart]
Lessons Learned	Tracy Lawrence	01.2000	-	40[20]	Atlantic	[written by Paul Nelson,Larry Boone,Tracy Lawrence][produced by Tracy Lawrence, Flip Anderson,Butch Carr][3[29].R&B Chart]
Lonely	Tracy Lawrence	08.2000	-	106[9]	Atlantic	[written by Robin Lee Bruce, Roxie Dean][produced by Tracy Lawrence, Flip Anderson,Butch Carr][18[21].R&B Chart]
Unforgiven/Time Marches On	Tracy Lawrence	03.2001	-	-	Atlantic 85 102	[written by Larry Boone, Bobby Pinson, Paul Nelson][produced by Flip Anderson, Tracy Lawrence, Butch Carr][35[12].R&B Chart]
Life Don't Have to Be So Hard	Tracy Lawrence	09.2001	-	-	Atlantic	[written by Casey Beathard, Kenny D. West][produced by Tracy Lawrence, Flip Anderson][36[15].R&B Chart]
What a Memory	Tracy Lawrence	02.2002	-	-	Atlantic	[written by Jeff Bates,Kenny Beard][produced by Tracy Lawrence, Flip Anderson][53[7].R&B Chart]
Paint Me a Birmingham	Tracy Lawrence	04.2004	-	42[16]	DreamWorks Nashville 14205	[written by Buck Moore,Gary Duffy][produced by James Stroud][4[32].R&B Chart]
It's All How You Look at It	Tracy Lawrence	06.2004	-	-	DreamWorks 0002547	[written by Dave Berg, Georgia Middleman, Rivers Rutherford][produced by James Stroud][36[13].R&B Chart]
Sawdust on Her Halo	Tracy Lawrence	10.2004	-	-	DreamWorks	[written by Monty Criswell, Rick Huckaby][produced by James Stroud][40[7].R&B Chart]
Used to the Pain	Tracy Lawrence	07.2005	-	-	DreamWorks	[written by Tony Martin, Mark Nesler][produced by Kyle Lehning, Jerry Crutchfield][35[19].R&B Chart]
If I Don't Make It Back	Tracy Lawrence	11.2005	-	-	Mercury	[written by Bobby Pinson, Brett Jones][produced by James Stroud,Tracy Lawrence][42[20].R&B Chart]
Find Out Who Your Friends Are	Tracy Lawrence	04.2007	-	61[20]	Rocky Comfort	[written by Casey Beathard,Ed Hill][produced by Julian King,Tracy Lawrence][1[1][44].R&B Chart]
Til I Was a Daddy Too	Tracy Lawrence	08.2007	-	-	Rocky Comfort	[written by Larry Boone, Tracy Lawrence & Paul Nelson][32[22].R&B Chart]
All Wrapped Up in Christmas	Tracy Lawrence	01.2008	-	-	Rocky Comfort	[written by Flip Anderson & Kenny Beard][57[1].R&B Chart]
You Can't Hide Redneck	Tracy Lawrence	12.2008	-	-	Rocky Comfort	[written by Casey Beathard & Dan DeMay][56[4].R&B Chart]
Up to Him	Tracy Lawrence	06.2009	-	-	Rocky Comfort	[written by Tim Johnson & David Kent][47[20].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sticks and Stones	Tracy Lawrence	01.1992	-	71[40]	Atlantic 82 326	[platinum-US][produced by James Stroud]
Alibis	Tracy Lawrence	03.1993	-	25[48]	Atlantic 82 483	[2x-platinum-US][produced by James Stroud]
I See It Now	Tracy Lawrence	10.1994	-	28[54]	Atlantic 82 656	[platinum-US][produced by James Stroud,Flip Anderson,Tracy Lawrence]
Tracy Lawrence Live	Tracy Lawrence	10.1995	-	151[4]	Atlantic 82 847	[produced by Flip Anderson,James Stroud,Tracy Lawrence]
Time Marches On	Tracy Lawrence	02.1996	-	25[56]	Atlantic 82 866	[2x-platinum-US][produced by Don Cook,Tracy Lawrence,Flip Anderson ]
The Coast Is Clear	Tracy Lawrence	04.1997	-	45[22]	Atlantic 82 985	[gold-US][produced by Flip Anderson, Tracy Lawrence, Don Cook]
The Best of Tracy Lawrence	Tracy Lawrence	09.1998	-	92[6]	Atlantic 83 137	[gold-US][produced by various]
Lessons Learned	Tracy Lawrence	02.2000	-	69[6]	Atlantic 83 269	[produced by Flip Anderson, Tracy Lawrence, Don Cook]
Tracy Lawrence	Tracy Lawrence	11.2001	-	136[1]	Atlantic 48 187	[produced by Tracy Lawrence, Flip Anderson]
Strong	Tracy Lawrence	04.2004	-	17[15]	DreamWorks Nashville 001032	[produced by James Stroud]
Then & Now: The Hits Collection	Tracy Lawrence	11.2005	-	35[5]	DreamWorks 001032	[produced by Tracy Lawrence,James Stroud]
For the Love	Tracy Lawrence	02.2007	-	53[35]	Rocky Comfort	[produced by Flip Anderson,Julian King,Tracy Lawrence]
The Very Best of Tracy Lawrence	Tracy Lawrence	07.2007	-	163[1]	Rhino 171708	[produced by various]
The Rock	Tracy Lawrence	06.2009	-	104[2]	Rocky Comfort	[produced by Julian King, Tracy Lawrence]
Headlights, Taillights and Radios	Tracy Lawrence	09.2013	-	124[1]	Lawrence Music Group 006	[produced by Flip Anderson, Tracy Lawrence]
Good Ole Days	Tracy Lawrence	12.2017	-	87[1]	Lawrence Music Group 00008	-

Ronnie Laws

Ronald Wayne Laws (ur. 3 października 1950 r.) to amerykański saksofonista jazzowy
  i smooth jazzowy oraz wokalista. Jest młodszym bratem flecisty jazzowego Huberta Lawsa i wokalistki jazzowej Eloise Laws, a starszym bratem Debry Laws.

  Urodzony i wychowany w Houston w Teksasie w Stanach Zjednoczonych, Laws jest piątym z ośmiorga dzieci. Zaczął grać na saksofonie w wieku 11 lat. Uczęszczał przez dwa lata do Stephen F. Austin State University w Nacogdoches w Teksasie. W 1971 roku Laws wyjechał do Los Angeles w Kalifornii, aby rozpocząć karierę muzyczną. Rozpoczął ją od występów z trębaczem Hugh Masekelą. W 1972 roku Laws dołączył do zespołu Earth, Wind & Fire, gdzie grał na saksofonie i flecie na ich albumie Last Days and Time. Po 18 miesiącach pracy z Earth, Wind and Fire postanowił zostać artystą solowym.

  W 1975 roku Laws wydał swój debiutancki album zatytułowany Pressure Sensitive w wytwórni Blue Note Records. Album osiągnął 25. miejsce na liście Billboard Top Soul Albums. W 1976 roku Laws wydał swój drugi album Fever. Album osiągnął 13. miejsce na liście Billboard Top Soul Albums. Jego trzeci album, Friends & Strangers, został wydany w 1977 roku przez United Artists Records. Album uzyskał status złotej płyty w USA od RIAA. Czwarty studyjny album Lawsa, zatytułowany Flame, został wydany we wrześniu 1978 roku przez United Artists Records. Album osiągnął 16. miejsce na liście Billboard Top Soul Albums. Jego kolejny album Every Generation został wydany w 1980 roku przez United Artists Records.Album osiągnął 4. miejsce na liście Billboard Top Soul Albums. 

 Laws wystąpił na albumie Huberta Lawsa z 1974 roku „In the Beginning” i był współproducentem jego albumu „Say It with Silence” z 1978 roku. Następnie wystąpił na albumie Huberta „Land of Passion” z 1979 roku, albumie Wayne’a Hendersona z 1978 roku „Living on a Dream”, albumie Crusaders z 1980 roku „Rhapsody and Blues” oraz albumie Debry Laws „Very Special” z 1981 roku. Później grał na saksofonie na albumie Ramseya Lewisa z 1983 roku „Les Fleurs”, albumie Sister Sledge z 1983 roku „Bet Cha Say That to All the Girls”, albumie Deniece Williams z 1984 roku „Let's Hear It for the Boy” oraz albumie Jeffa Lorbera z 1984 roku „In the Heat of the Night”. Laws wystąpił również na albumie Alphonse'a Mouzona z 1985 roku „The Sky Is the Limit” oraz na płycie „Early Spring” z 1988 roku. Laws wystąpił gościnnie na płycie „Forever and Ever” Howarda Hewetta z 1988 roku, albumie „Just Between Us and Earth” Normana Browna z 1992 roku oraz płycie „Millennium” Wind & Fire z 1993 roku.  

Wystąpił również na albumie „My Time Will Come” Huberta Lawsa z 1993 roku, albumie „Yours Faithfully” Rebbie Jackson z 1998 roku, albumie „Strut and the Crusaders” Kevina Toneya z 2001 roku oraz albumie koncertowym „Alive in South Africa” z 2006 roku. Laws pojawił się również na albumie Guru z 2007 roku „Guru's Jazzmatazz, Vol. 4: The Hip Hop Jazz Messenger: Back to the Future” oraz na płycie Briana Culbertsona z 2007 roku „Bringing Back The Funk”.

  Dziedzictwo Artyści tacy jak saksofonista jazzowy Boney James i gitarzysta jazzowy Norman Brown byli pod wpływem Lawsa. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Always There/Tidal Wave	Ronnie Laws And Pressure	12.1975	-	-	Blue Note 738	[written by R. Laws, W. Jeffery][produced by Wayne Henderson][45[12].R&B Chart]
Love Is Here /Grace	Ronnie Laws	12.1978	-	-	United Artists 1264	[written by Ronnie Laws][produced by Ronnie Laws][57[10].R&B Chart]
All For You/These Days	Ronnie Laws	04.1979	-	-	United Artists 1278	[written by R. Laws, L. Dunn][produced by Ronnie Laws][93[2].R&B Chart]
Every Generation	Ronnie Laws	01.1980	-	-	United Artists 1334	[written by Ronnie Laws][produced by Ronnie Laws][12[17].R&B Chart]
Stay Awake/Summer Fool	Ronnie Laws	09.1981	-	60[9]	Liberty 1424	[written by Ronnie Laws][produced by Ronnie Laws][19[18].R&B Chart]
There's A Way/Just As You Are	Ronnie Laws	12.1981	-	-	Liberty 1442	[written by D. Buruff, R. Laws][produced by Ronnie Laws][75[6].R&B Chart]
In The Groove/Summer Fool	Ronnie Laws	06.1983	-	-	Capitol 5241	[written by T. Veitch, G. Mathleson][produced by Greg Mathleson][31[14].R&B Chart]
Mr. Nice Guy/Off And On Again	Ronnie Laws	10.1983	-	-	Capitol 5274	[written by Ronnie Laws ][produced by Ronnie Laws ][80[4].R&B Chart]
City Girl/Rolling	Ronnie Laws	12.1984	-	-	Capitol 5421	[written by Ronnie Laws][produced by Ronnie Laws][31[14].R&B Chart]
Morning In My Life	Ronnie Laws	05.1991	-	-	ATA 76 354	[written by Ronnie Laws][produced by Ronnie Laws][76[6].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Pressure Sensitive	Ronnie Laws	09.1975	-	73[29]	Blue Note 452	[produced by George Butler, Wayne Henderson]
Fever	Ronnie Laws	06.1976	-	46[21]	Blue Note 628	[produced by George Butler]
Friends & Strangers	Ronnie Laws	05.1977	-	37[28]	Blue Note 730	[gold-US][produced by Wayne Henderson]
Flame	Ronnie Laws	11.1978	-	51[22]	United Artists 881	[produced by Ronnie Laws]
Every Generation	Ronnie Laws	02.1980	-	24[19]	United Artists 1001	[produced by Ronnie Laws]
Solid Ground	Ronnie Laws	10.1981	-	51[19]	Liberty 51 087	[produced by Ronnie Laws]
Mr. Nice Guy	Ronnie Laws	08.1983	-	98[11]	Capitol 12 261	[produced by Ronnie Laws,Greg Mathieson]

JackBoys

JackBoys to amerykańska grupa rapowa złożona z artystów, którzy podpisali kontrakt z wytwórnią
płytową Cactus Jack Records założoną przez rapera Travisa Scotta. W jej skład wchodzą: sam Scott, Don Toliver, Sheck Wes, SoFaygo, Chase B, Wallie the Sensei i Luxury Tax 50. W 2019 roku wydali album kompilacyjny „JackBoys”, a w 2025 roku drugi, „JackBoys 2”. Oba albumy znalazły się na szczycie listy Billboard 200.

W marcu 2017 roku Scott ogłosił, że uruchomi własną wytwórnię pod nazwą Cactus Jack Records.W wywiadzie Scott powiedział: „Nie robię tego, żeby mieć kontrolę finansową nad moją muzyką. Przede wszystkim chcę pomagać innym artystom, promować nowe nazwiska, dawać im możliwości. Chcę zrobić dla nich to, co mnie spotkało, ale lepiej”. We wrześniu 2017 roku inny amerykański raper Smokepurpp podpisał kontrakt z wytwórnią, ale odszedł pod koniec 2019 roku.W lutym 2018 roku wytwórnia podpisała kontrakt z Sheckiem Wesem w ramach wspólnej umowy z Interscope Records i GOOD Music. W sierpniu z wytwórnią podpisał kontrakt Don Toliver.Po wydaniu trzeciego albumu studyjnego Scotta, Astroworld (2018), artyści Wes i Toliver zaczęli zdobywać popularność po tym, jak pojawili się na albumie. 

Singiel Wesa z czerwca 2017 roku, „Mo Bamba”, stał się viralem w 2018 roku, a singiel Toliver z maja 2019 roku, „No Idea”, stał się viralem na aplikacji TikTok w tym samym roku. Zarówno Wes, jak i Toliver pomogli Scottowi w programie Astroworld. Wes wystąpił u boku innego amerykańskiego rapera, Juice'a Wrlda, w utworze „No Bystanders”, a Toliver w utworze „Can't Say”.  29 listopada 2019 roku Scott udostępnił na swojej stronie internetowej gadżety JackBoys, w tym możliwość zamówienia cyfrowego albumu w przedsprzedaży za 10 dolarów.  24 grudnia Scott ogłosił na Twitterze, że album „JackBoys” ukaże się w ciągu tygodnia.

  Album ukazał się 27 grudnia 2019 roku i zawierał gościnne występy Rosalíi, Lil Baby'ego, Quavo, Offseta, Young Thuga i zmarłego Pop Smoke'a. Promowały go trzy single: „Had Enough” Dona Tolivera z udziałem Quavo i Offseta, remiks utworu Scotta „Highest in the Room” w wykonaniu Rosalíi i Lil Baby'ego oraz „Out West” Scotta z udziałem Young Thuga. W marcu 2025 roku Scott ogłosił drugi album kompilacyjny wytwórni, JackBoys 2.  Później, w kwietniu, wydał oficjalne gadżety i box sety, a także krótkometrażowy film muzyczny wyreżyserowany przez Harmony'ego Korine'a jako zwiastun albumu.  Tego samego dnia artysta z Zachodniego Wybrzeża, Wallie the Sensei, znany z utworu „Dodger Blue” z albumu Kendricka Lamara „GNX” z 2024 roku, został ogłoszony nowym nabytkiem wytwórni, a także jego udziałem w albumie.

  Album zawierał singiel „ILMB” Shecka Wesa i Scotta, a także potwierdzony utwór „Kick Out”, który prawdopodobnie znajdzie się na albumie.  13 lipca 2025 roku ukazał się album „JackBoys 2”, wspierany przez single poprzedzające album, „ILMB” Travisa Scotta i Shecka Wesa oraz „2000 Excursion” obu z Donem Toliverem. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Gang Gang	JACKBOYS & Sheck Wes	01.2020	52[1]	48[2]	Cactus Jack/Epic/Grand Hustle USSM 11914990	[platinum-US][written by Caleb Toliver,Khadimou Fall,Jacques Webster,Lawrence Taylor,Ebony Oshunrinde,Ugur Tig][produced by WondaGurl ,Vou][22[2].R&B Chart]
Out West	JACKBOYS Featuring Young Thug	01.2020	-	38[22]	Cactus Jack/Epic	[3x-platinum-US][silver-UK][written by Jacques Webster II,Jeffery Williams,Tyron Douglas,Jason Baker][produced by Buddah Bless,Jabz][15[22].R&B Chart]
What to Do?	JackBoys and Travis Scott featuring Don Toliver	01.2020	57[1]	56[2]	Cactus Jack/Epic/Grand Hustle USSM 11914985	[platinum-US][written by Jacques Webster,Caleb Toliver,Khadimou Fall,Mike Dean,James Cyr,Julius-Alexander Brown,Niv Kalisky,Sarah Schachner][produced by Dean,London Cyr,JeniusEarlyyellow,Schachner ][26[2].R&B Chart]
Gatti	JACKBOYS, Pop Smoke & Travis Scott	01.2020	59[2]	69[1]	Cactus Jack/Epic/Grand Hustle USSM 11915307	[2x-platinum-US][silver-UK][written by Bashar Jackson, Jacques Webster II ,Andre Loblack, Peter Klapka, Abdul-aziz Manalla Yusuf][produced by 808Melo, Axl ][33[1].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
JackBoys	JackBoys and Travis Scott	05.2020	-	1	Cactus Jack 19439748411	[gold-UK][produced by 808Melo ,Axl, Buddah Bless ,Cash Passion, Earlyyellow, El Michels, Jabz ,Jenius, London Cyr, Mike Dean, Nik D, OZ, Sarah Schachner ,TM88, Vou, WondaGurl]
JackBoys 2	JackBoys and Travis Scott	07.2025	-	1[1][10]	Cactus Jack 1018093230	[produced by 206Derek, AA, Ace G, AJ Williams, Anthony Kilhoffer, ARPXX ,Bbykobe, Berg, BlakeSale, Rick Brown, Bugz Ronin, CameOne, Cardo, Luke Crowder, Dilip, Dirty Dave, DJ Moon ,Elkan ,F1lthy, Frankie Bash, Glasear, Lvusm ,Johnny Juliano, Kesh ,Mcevoy ,Metro Boomin ,Sean Momberger, Otxhello ,Oz ,Prodluke, Prodkavin, Southside, Jahaan Sweet, Tay Keith, T-Minus, TM88, Tony G2 ,Vegyn]

Sparkles

 The Sparkles to amerykański zespół grający rock garażowy z Levelland w Teksasie,
działający w latach 1957–1972. Jednak najpopularniejszą wersją zespołu był skład istniejący w latach 1965–1967, w którym nagrano utwory „No Friend of Mine” i „Hipsville 29 B. C.” 

 Pierwszy skład The Sparkles składał się ze Stanleya Smitha i Carla Huckeby'ego na gitarach, Boba Donnella na basie, Johnny'ego Wallera na pianinie, braci Jessego i Guya Balewów na saksofonie i wokalu oraz Gary'ego Blakeya na perkusji. Zespół nagrał swoje pierwsze nagranie w 1958 roku dla legendarnego producenta muzycznego Normana Petty'ego (który współpracował również z Buddym Hollym i Royem Orbisonem), ale nagranie nie zostało wydane. Ten skład rozpadł się wkrótce potem i ponownie utworzył z Garym Blakeyem na perkusji, Charliem Hatchettem i Stanleyem Smithem na gitarach oraz Donem Settle'em na basie i wokalu wspierającym.Skład zespołu zmienił się ponownie, gdy dołączyli do niego perkusista Harold „Lucky” Floyd, basista Bobby Smith i gitarzysta Donnie Roberts. Hatchett odszedł, aby wraz z Blakeyem założyć własną grupę The Raiders.

  Ten trzeci skład zyskał lokalną popularność i zaczął grać w klubach w zachodnim Teksasie.Z powodu nieporozumień między członkami zespołu, ten skład również się rozpadł. Harold „Lucky” Floyd i Bobby Smith zaprosili następnie Louiego Holta, Gary'ego P. Nunna i perkusistę Jimmy'ego Marriotta, w wyniku czego czwarty skład liczył dwóch perkusistów, choć Floyd czasami śpiewał.Producenci płytowi z Nashville, Larry Parks i Jay Turnbow, zaproponowali zespołowi podpisanie kontraktu z wytwórnią Hickory Records. Zespół zgodził się i wydał w 1966 roku singiel „The Hip” (napisany przez Parksa, Turnbowa i Joe Melsona), który stał się wielkim hitem w Austin. Wkrótce potem nagrano utwory „Something That You Said” i „Jack and the Beanstalk”. Wszystkie te nagrania miały miejsce w Odessie w Teksasie, w studiu Westex Tommy'ego Allsupa.

 W następnym roku zespół nagrał „No Friend of Mine” i „Hipsville 29 B. C.” w Nashville w stanie Tennessee. Kiedy Nunn i Holt zdecydowali się odejść z zespołu, około 1968 roku, Floyd, Smith i Marriott przenieśli się do Kalifornii i zmienili nazwę zespołu na Pearly Gate, występując kilkakrotnie w serialu telewizyjnym „Judd” dla The Defense. Później wrócili do Austin i reaktywowali The Sparkles. To właśnie w tym okresie dołączył do nich Steve Weisberg, przyszły gitarzysta The John Denver Band. The Sparkles ostatecznie rozpadli się w 1972 roku, a Floyd wrócił do Kalifornii, by grać z Red Wilder Blue.

  Wielu komentatorów, w tym autor Jeff Jarema, zauważyło, że przez prawie piętnaście lat istnienia zespołu i w różnych składach, wersją grupy, która najbardziej rozsławiła nazwę The Sparkles, był czwarty skład, który nagrał single „Hipsville 29 B. C.” i „No Friend of Mine”. Na przestrzeni lat utwory zespołu pojawiały się na kompilacjach różnych artystów: „The U.T.” znalazło się na albumie „Highs in the Mid-Sixties, Volume 17”, a „I Want to Be Free” znalazło się na albumie „Turds On A Bum Ride, Vol. 1, i „Hipsville 29 B. C.” pojawiły się na Mayhem & Psychosis, Vol. 2 i Garage Beat '66, Vol. 1. Ponadto „No Friend of Mine” pojawiło się na zestawie pudełkowym Nuggets: Original Artyfacts from the First Psychedelic Era, 1965-1968 z 1998 r., wersji CD Pebbles, Volume 1, Songs We Taught The Fuzztones, Garage Beat '66, Vol. 1, Uptight Tonight: Ultimate 60's Garage Collection, Acid Dreams: Testament, Trash Box, Best of Pebbles, Vol. 1 i Ear-Piercing Punk.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The U.T./He Can't Love You	Sparkles	10.1962	-	-	Caron 94	[written by The Sparkles]
The Hip/Oh, Girls, Girls	Sparkles	01.1966	-	-	Hickory 1364	[written by Joe Melson, Larry Parks,Jay Turnbow]
Something That You Said (Makes Me Cry)/Daddy Gonna’ Put The Hurt On You	Sparkles	05.1966	-	-	Hickory 1390	[written by Larry Parks,Jay Turnbow]
Jack And The Beanstalk/Oh, Girls, Girls	Sparkles	08.1966	-	-	Hickory 1406	[written by Lucky Floyd, Bob Morris]
No Friend Of Mine/First Forget (What Has Made You Blue)	Sparkles	03.1967	-	-	Hickory 1443	[written by Larry Parks,Jay Turnbow]
Hipsville 29 B. C. (I Need Help)/I Want To Be Free	Sparkles	09.1967	-	-	Hickory 1474	[written by Don Turnbow][produced by urnbow, Parkes, Rose]

Crime Boss

Thurston Slaughter, lepiej znany pod pseudonimem Crime Boss, jest amerykańskim raperem.
Zadebiutował na albumie 8Ball & MJG On the Outside Looking In w 1994 roku. Podpisał kontrakt z Suave House Records i wydał swój pierwszy album w następnym roku: All in the Game. Album osiągnął 113. miejsce na liście Billboard 200. W 1997 roku wydał swój najbardziej udany album Conflicts & Confusion, wydany przez Relativity Records,  który dotarł do 25. miejsca na liście Billboard 200.

 

  Crime Boss opuścił Suave House i wydał swój trzeci i ostatni album Still at Large w 1998 roku dla swojej własnej wytwórni Crime Lab Records. Po Still at Large, Crime Boss pojawił się na albumie Spice 1 z 2000 roku, The Last Dance i albumie Seana T z 2001 roku, Can I Shine?. Po krótkiej przerwie, Crime Boss powrócił w 2020 roku na Spotify z singlem „Chemical Imbalance 2.0” z udziałem Kritical Distrezz.

 

 W 2021 roku Crime Boss pojawił się na singlu zatytułowanym „Whippin Potz”, w którym gościnnie wystąpili Kritical Distrezz i Evil Pimp.

 

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
All in the Game	Crime Boss	03.1995	-	113[11]	Suave 0003	[written by T-Mix, 8Ball & MJG]
Conflicts & Confusion	Crime Boss	04.1997	-	25[5]	Suave House 1566	[written by T-Mix, E-A-Ski, CMT]

Pee Wee Crayton

Connie Curtis Crayton (ur. 18 grudnia 1914r - zm. 25 czerwca 1985r),  znany jako
Pee Wee Crayton, był amerykańskim gitarzystą i wokalistą R&B i bluesa. 

 

 Crayton urodził się w Rockdale w Teksasie. Zaczął poważnie grać na gitarze po przeprowadzce do Kalifornii w 1935 roku, a później osiedlił się w Oakland. Tam chłonął muzykę T-Bone'a Walkera, który nauczył Craytona podstaw gry na gitarze elektrycznej. Crayton wypracował własne, unikalne podejście. W 1948 roku podpisał kontrakt płytowy z wytwórnią Modern Records. Jednym z jego pierwszych nagrań był instrumentalny utwór „Blues After Hours”, który pod koniec tego roku osiągnął 1. miejsce na liście Billboard R&B.Strona B, popowa ballada „I'm Still in Love with You” i szybszy utwór „Texas Hop” to dobre przykłady jego twórczości.

 

  W 1950 roku Crayton i jego orkiestra wystąpili na szóstym koncercie Cavalcade of Jazz, który odbył się 25 czerwca na stadionie Wrigley Field w Los Angeles i został wyprodukowany przez Leona Hefflina seniora. Tego samego dnia wystąpili Lionel Hampton, Orkiestra Roya Miltona, Dinah Washington, Tiny Davis i Her Hell Divers oraz inni artyści. Według doniesień, na koncercie było 16 000 osób. Koncert zakończył się przedwcześnie z powodu zamieszania, podczas którego Lionel Hampton grał „Flying High”.

 

  W latach 50-tych nagrywał dla wielu innych wytwórni płytowych, w tym Imperial w Nowym Orleanie, Vee-Jay w Chicago i Jamie w Filadelfii. Uważa się, że był pierwszym gitarzystą bluesowym, który grał na gitarze Fender Stratocaster, którą podarował mu Leo Fender. Jego początkowy riff gitarowy w singlu „Do Unto Others” z 1954 roku został „zacytowany” przez Johna Lennona na początku wersji B-side utworu „Revolution” wydanej przez The Beatles w Apple Records w 1968 roku. 

 

Album Craytona „Things I Used to Do” został wydany przez Vanguard Records w 1971 roku. W kolejnych latach Crayton kontynuował trasę koncertową i nagrywanie. Crayton, wieloletni mieszkaniec Los Angeles w Kalifornii, zmarł tam w 1985 roku na zawał serca. Został pochowany na cmentarzu Inglewood Park. Dziedzictwo 8 maja 2019 roku Crayton został pośmiertnie wprowadzony do Galerii Sław Bluesa przez swojego wieloletniego przyjaciela Douga MacLeoda podczas ceremonii zorganizowanej w Memphis w stanie Tennessee przez Blues Foundation.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Blues After Hours/I'm Still In Love With You	Pee Wee Crayton	10.1948	-	-	Modern 624	[written by Pee Wee Crayton][1[3][13].R&B Chart]
Texas Hop/Central Avenue Blues	Pee Wee Crayton	12.1948	-	-	Modern 643	[written by Crayton, Taub][5[10].R&B Chart]
I Love You So/The Bop Hop	Pee Wee Crayton	07.1949	-	-	Modern 675	[written by Pee Wee Crayton][6[11].R&B Chart]

Anne LeSear

Anne LeSear (urodzona w Houston w Teksasie) to wokalistka R&B z lat 80-tych.
Niewiele wiadomo na jej temat, ale podpisała kontrakt z wytwórnią Houston Connection Recording Corporation jako wokalistka i członkini zespołu. W 1984 roku wydała swój jedyny album studyjny „Tasty”, który najwyraźniej w ogóle nie trafił na listy przebojów. Główny singiel, „Take Him Back (Taxi)”, osiągnął 94. miejsce na liście przebojów Black Singles magazynu Billboard, utrzymując się na niej zaledwie przez 3 tygodnie. 

 

 Kolejne single z albumu: „Q Boy” i „I Stand Accused” w ogóle nie znalazły się na listach przebojów. W późniejszych latach pracowała w stacjach radiowych KMJQ i Music Quest, gdzie grała w różnych sztukach i produkcjach teatralnych. Obecnie (według badań) Anne nadal śpiewa, pracuje jako dyrektor i lider sieci NABFEME Houston, kieruje programem muzycznym Sisters Jam z Brothers on The Side w Houston i wydała singiel „Lately” w 2020 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Take Him Back (Taxi)/Take Him Back (Taxi) Part II	Anne LeSear	04.1984	-	-	HCRC 31901	[written by H. Banks, C. Brooks, A. LeSear, C. Rhinehart, R. West. T. Jones][produced by Houston Connection Staff][94[3].R&B Chart]

Josie Cotton

 Josie Cotton (ur. Josie Jones; 1956r) to amerykańska piosenkarka popowo-rockowa,
najbardziej znana z utworów „Johnny Are You Queer?” i „He Could Be the One” z 1982 roku. Utwór „Johnny Are You Queer?” został wykorzystany w ścieżkach dźwiękowych do filmów „Jackass Number Two” i „Dziewczyna z Doliny”. Utwór „He Could Be the One” został również wykorzystany w filmie „Dziewczyna z Doliny”. 

Urodzona jako Josie Jones w Dallas w Teksasie, Cotton śpiewała z zespołami z Dallas, a następnie przeprowadziła się do Los Angeles w Kalifornii. Poznała Larsona Paine'a w Hollywood i zaczęli się spotykać. Larson i jego brat Bobby dali jej do nagrania demo utworu „Johnny, Are You Queer?”, wykonywanego wcześniej na żywo przez The Go-Go's. Po tym, jak pierwsza wytwórnia, z którą podpisała kontrakt, upadła, Bomp! Records wydało piosenkę jako singiel. Wykonanie singla przyciągnęło uwagę wytwórni Elektra Records, która w 1982 roku ponownie wydała singiel i cały album z Johnnym B. Frankiem, przyszłym członkiem Kingdom Come, na klawiszach.

  Płyta Convertible Music   zawiera muzykę nawiązującą do tradycji girlsbandów z lat 60-tych. Cotton wystąpiła w filmie „Dziewczyna z Doliny” z 1983 roku, śpiewając „Johnny, Are You Queer?”, „He Could Be the One” i „School Is In” podczas sceny balu maturalnego. W 1984 roku Elektra wydała kolejny album Cotton , „From the Hip”, który przyniósł  niewielki przebój w postaci coveru utworu Looking Glass „Jimmy Loves Maryann” (z gitarą Lindsey Buckingham). W 1986 roku Cotton zagrała drugoplanową rolę Silver Ring w horrorze Johna McTiernana „Nomads”, u boku Adama Anta i Pierce’a Brosnana.  

 Zespół punkowy Screeching Weasel nagrał cover utworu na swoim albumie z 1994 roku „How to Make Enemies and Irritate People”.W 1993 roku Cotton nagrała „Frightened by Nightingales” (jako Josey Cotton), zbiór piosenek autorstwa autora tekstów, skrzypka i autopromotora Billa Rhei. Kontynuując pracę za kulisami, Cotton współtworzyła wytwórnię B-Girl Records, która wydała nagrania Goldenboy i Alaska!. Album z jej własną muzyką, „The Influence of Fear on Salesmen”, miał zostać wydany w 2002 roku przez B-Girl, ale nie doczekał się wydania pod tym tytułem. Cotton wydała w 2006 roku album „Movie Disaster Music”, a następnie w 2007 roku „Invasion of the B-Girls”, zbiór coverów piosenek z filmów klasy B, również częściowo wyprodukowany przez Billa Rheę. Bazując na sukcesie tych nagrań, Cotton wydała pod koniec 2010 roku „Pussycat Babylon”. 

W maju 2018 roku „Johnny Are You Queer” zajmował 80. miejsce na liście VH1 100 największych przebojów lat 80.  

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
He Could Be The One/Systematic Way	Josie Cotton	08.1982	-	74[7]	Elektra 47481	[written by Bobby Paine, Larson Paine][produced by Bobby Paine, Larson Paine]
Jimmy Loves Maryann/No Pictures Of Dad	Josie Cotton	04.1984	-	82[4]	Elektra 69748	[written by E. Lurie][produced by Bobby Paine, Larson Paine]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Convertible Music	Josie Cotton	08.1982	-	147[12]	Elektra 60 140	[produced by Roy Thomas Baker,Bobby and Larson Paine]

Rodger Collins

Rodger Collins Jr. (ur. 20 sierpnia 1940 r.) znany również jako Hajji Rajah Kasim Sabrie, to
amerykański wokalista i muzyk soulowo-funkowy. 

 

 Collins urodził się w Santa Anna w Teksasie, a jako nastolatek przeprowadził się do San Francisco w Kalifornii. Wygrał konkurs talentów w Oakland, zanim studiował aktorstwo w San Francisco. Śpiewał w klubach, a na początku lat 60-tych podpisał kontrakt z wytwórnią Fantasy Records, która wydawała jego płyty w swojej filii, wytwórni Galaxy. Chociaż jego dwa pierwsze single nie odniosły sukcesu, jego trzeci singiel, „She's Looking Good”, napisany przez Collinsa i zaaranżowany przez Raya Shanklina, osiągnął 44. miejsce na liście Billboard R&B i 101. miejsce na liście przebojów pop w 1966 roku. Utwór stał się później większym hitem Wilsona Picketta, a nagrali go również David Lee Roth oraz Jack Mack and the Heart Attack do filmu Tuff Turf z 1985 roku.

 

  Do innych znaczących nagrań Collinsa należały: „Foxy Girls in Oakland” z 1970 roku, napisany przez Joe Crane'a z Hoodoo Rhythm Devils, oraz „You Sexy Sugar Plum” wydany przez Fantasy Records w 1973 roku. Ten ostatni utwór osiągnął 22. miejsce na brytyjskiej liście przebojów po wznowieniu w 1976 roku, w odpowiedzi na zapotrzebowanie północnej sceny soulowej.

 

  Collins był znany ze swoich energicznych występów, w tym jako support przed Elvisem Presleyem oraz Ike'em i Tiną Turner w Las Vegas w Nevadzie w połowie lat 70-tych. Pisał również piosenki nagrywane przez innych wokalistów, w tym Charlesa Browna i Sugar Pie DeSanto. Po trasie koncertowej z Joe Texem, Collins przeszedł na islam i zmienił nazwisko na Rajah Kasim Sabrie. W 1974 roku całkowicie wycofał się z występów, a później założył firmę zajmującą się naprawą sprzętu AGD w Oakland. Założył również Garden Tree Music, aby wydawać własne nagrania, wydając albumy „Through My Eyes” (2009) i „Just One More Time” (2013).

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
She's Looking Good/I'm Serving Time	Rodger Collins	02.1967	-	-	Galaxy 750	[written by Rodger Collins][produced by David Lee Roth][44[5].R&B Chart]
You Sexy Sugar Plum (But I Like It)/I'll Be Here (When The Morning Comes)	Rodger Collins	04.1976	-	-	Fantasy FTC 132	[written by Rodger Collins][produced by Rodger Collins]