Norman Gimbel (ur. 16 listopada 1927r- zm. 19 grudnia 2018r) był amerykańskim
tekściarzem i autorem tekstów piosenek, tworzącym popularne utwory i motywy przewodnie do programów telewizyjnych i filmów. Napisał teksty do takich piosenek, jak „Ready to Take a Chance Again” (z kompozytorem Charlesem Foxem) i „Canadian Sunset”. Był również współautorem „Killing Me Softly With His Song”. Napisał anglojęzyczne teksty do wielu międzynarodowych hitów, takich jak „Sway”, „Summer Samba”, „The Girl from Ipanema”, „How Insensitive”, „Drinking-Water”, „Meditation”, „I Will Wait for You” i „Watch What Happens”. Spośród tematów filmowych, których był współautorem, pięć było nominowanych do Oscara lub Złotego Globu, a nawet obu, w tym „It Goes Like It Goes” z filmu Norma Rae, który zdobył Oscara za najlepszą piosenkę oryginalną w 1979 roku. Gimbel został wprowadzony do Galerii Sław Autorów Tekstów Piosenek w 1984 roku.
Gimbel urodził się 16 listopada 1927 roku w Brooklynie w Nowym Jorku, jako syn Lottie (z domu Nass) i biznesmena Morrisa Gimbela.Jego rodzice byli żydowskimi imigrantami z Austrii. Studiował anglistykę w Baruch College i na Uniwersytecie Columbia.
Gimbel był samoukiem w dziedzinie muzyki i po początkowym zatrudnieniu u wydawcy muzycznego Davida Bluma, awansował na stanowisko kompozytora kontraktowego w Edwin H. Morris Music. Napisał tekst do piosenki „Tennessee Wig Walk” (znanej również jako „The Tennessee Wig-Walk”), skomponowanej przez Larry'ego Colemana i nagranej przez Bonnie Lou w 1953 roku. Niewielkie sukcesy i umiarkowaną sławę przyniosły żywiołowe, nowatorskie piosenki „Ricochet”, która zyskała popularność dzięki nagraniu z 1953 roku przez Teresę Brewer, na podstawie którego powstał film Judy Canovy „Ricochet Romance” z 1954 roku, oraz „A Whale of a Tale”, śpiewanej przez Kirka Douglasa w innej produkcji z 1954 roku, „20 000 mil podmorskiej żeglugi” Disneya. Większy sukces odniósł utwór „Sway” Deana Martina, do którego Gimbel napisał angielski tekst piosenki, pierwotnie po hiszpańsku. Utwór osiągnął 6. miejsce na brytyjskiej liście przebojów, a następnie odniósł swój pierwszy duży sukces - wykonanie „Canadian Sunset” w wykonaniu Andy'ego Williamsa, które w 1956 roku zajęło pierwsze miejsce.
Ulubiony autor tekstów piosenek Frank Loesser został mentorem Gimbela i za jego pośrednictwem poznał kompozytora Moose'a Charlapa, z którym napisał pierwszą ze swoich licznych piosenek, które pojawiły się w filmach, „Past the Age of Innocence” z musicalu Monogram z 1951 roku, Rhythm Inn.
Pod koniec dekady współpracował z Charlapem przy jedynych musicalach na Broadwayu, do których sam napisał teksty, Whoop-Up i The Conquering Hero. Spektakl „Whoop-Up” miał premierę w Teatrze Shuberta 22 grudnia 1958 roku i, pomimo kilku zachęcających recenzji, zakończył się po rozczarowujących 56 występach 7 lutego 1959 roku.
Premiera „Conquering Hero” miała miejsce prawie dwa lata później, 16 stycznia 1961 roku. Ostatecznie „Hero” poradził sobie jeszcze gorzej niż Whoop-Up, zamykając się 21 stycznia, po zaledwie 7 występach.
W 1963 roku wydawca muzyczny Lou Levy przedstawił Gimbela grupie młodych brazylijskich kompozytorów bossa novy, w tym Antônio Carlosowi Jobimowi, Luizowi Bonfá i Badenowi Powellowi, do których utworów zaczął pisać teksty w języku angielskim, podobnie jak wcześniej do „Sway”. W szczególności stworzył teksty do utworu Marcosa Valle'a „Summer Samba”, znanego również jako „So Nice”, a także do „How Insensitive” Jobima, „The Girl from Ipanema” (co uczyniło go jednym z największych przebojów Astrud Gilberto) i „Meditation”, który zyskał status „klasyki” w gatunkach jazzu i bossa novy. Dostarczył również teksty dla francuskich kompozytorów Michela Legranda (dwa tematy z Parasolek z Cherbourga - „Watch What Happens” i nominowanego do Oscara „I Will Wait for You”), Eddy'ego Marnaya i Emila Sterna („Amazing”) oraz piosenkarza i kompozytora Gilberta Bécauda („You'll See” i inne utwory). Dostarczył również teksty dla belgijskiego harmonijkarza jazzowego Tootsa Thielemansa („Bluesette”). „Only Love” śpiewane przez Nanę Mouskouri - nr 2 w Wielkiej Brytanii (wykonane w ramach Command Performance dla Królowej Matki).
W październiku 1968 roku Norman Gimbel przeprowadził się do Los Angeles, gdzie zaangażował się w film i telewizję. Wśród hollywoodzkich kompozytorów, z którymi współpracował, byli Elmer Bernstein, Bill Conti, Jack Elliott, Charles Fox, Dave Grusin, Maurice Jarre, Quincy Jones, Fred Karlin, Francis Lai, Peter Matz, Lalo Schifrin, David Shire i Patrick Williams.
Gimbel otrzymał cztery nominacje do Złotych Globów, pierwszą z nich była piosenka „Circles in the Water” z muzyką Francisa Lai, napisana na potrzeby amerykańskiej dystrybucji francuskiego filmu „Live for Life” z 1967 roku, a drugą nominację do „Stay” (z kompozytorem Ernestem Goldem), którą można było usłyszeć w filmie „Sekret Santa Vittoria” z 1969 roku. Pozostałe dwa utwory to „Richard's Window” z płyty „The Other Side of the Mountain” z 1975 roku oraz „Ready to Take a Chance Again” z płyty „Foul Play” z 1978 roku. Oba utwory, których teksty Gimbel napisał do muzyki, skomponowane przez Charlesa Foxa, jego najczęstszego współpracownika, były również nominowane do Oscara.
W 1971 roku Gimbel i Fox podpisali kontrakt menedżerski z 19-letnią piosenkarką i autorką tekstów Lori Lieberman, pobierając 20% jej dochodów - dwukrotnie więcej niż zwykle. W wieku 44 lat Gimbel rozpoczął pozamałżeński romans z Lieberman, który trwał kilka lat. Gimbel powiedział, że polegał na Lieberman w inspirowaniu swojej twórczości w pisaniu piosenek, ponieważ miał już za sobą najbardziej twórcze dni młodości: „Teraz potrzebuję powodu, żeby pisać, a Lori jest jednym z najlepszych powodów, jakie może mieć autor tekstów”. Lieberman zainspirowała się występem Dona McLeana do napisania tekstu piosenki; podzieliła się nim z Gimbelem, który rozwinął tekst, podczas gdy Fox komponował muzykę. Lieberman, Gimbel i Fox współpracowali nad tytułem piosenki, zaadaptowanym z notatnika pomysłów Gimbela. Utwór ten stał się „Killing Me Softly with His Song”, który Lieberman nagrał w 1972 roku w stylu folkowym. Gimbel i Fox wyprodukowali utwór i przypisali sobie pełne prawa autorskie, pozbawiając Lieberman przyszłych zysków. Roberta Flack usłyszała tę wersję i przerobiła utwór w swoim stylu w 1973 roku, tworząc hit. Utwór przyniósł Gimbelowi duże zyski i przyniósł mu drugą nagrodę Grammy w kategorii Piosenka Roku.
Również w 1973 roku utwór Gimbela i Foxa „I Got a Name”, nagrany przez Jima Croce’a i wykorzystany w filmie „Ostatni amerykański bohater” z 1973 roku, został uznany przez Young New York Film Critics za Najlepszą Piosenkę Filmową. W 1979 roku Gimbel otrzymał swoją jedyną nominację do nagrody Emmy w kategorii Wybitna Kompozycja Muzyczna do Serialu za film „The Paper Chase”, który ponownie otrzymał wspólnie z Fox. Współpraca z Foxem w teatrze w Los Angeles obejmowała rockowo-popową wersję „Snu nocy letniej” na Festiwal Szekspirowski w tym mieście, którą można było zobaczyć w Ford Amphitheatre, oraz „The Eleventh”, wystawianą w Sunset Theater. Rok 1980 był przełomowy pod względem Oscarów dla Normana Gimbela, który zdobył nagrodę za najlepszą piosenkę oryginalną („It Goes Like It Goes”), napisaną wspólnie z Davidem Shire do filmu „Norma Rae”.
Kontynuując współpracę z Charlesem Foxem, Gimbel napisał teksty piosenek przewodnich do wielu seriali telewizyjnych, w tym „The Bugaloos”, „Happy Days”, „Laverne & Shirley”, „Angie”, „Wonder Woman”, nagrodzony Emmy motyw przewodni do „The Paper Chase”, a także ścieżkę dźwiękową do „Pufnstuf”, filmowej wersji z 1970 roku serialu dla dzieci „H.R. Pufnstuf” emitowanego w sobotnie poranki w latach 1969–71.
W 1984 roku Gimbel został wprowadzony do Songwriters Hall of Fame i kontynuował aktywną działalność filmową do 2009 roku. Napisał wszystkie piosenki, w tym „A World Without Fences”, do animowanego filmu Disneya z 2001 roku, wydanego bezpośrednio na wideo, Zakochany kundel II: Przygody Chapsa, za który otrzymał nominację do nagrody Video Premiere Award. Ponadto skomponował muzykę do piosenek do filmów: Upiór w Tollbooth (1969), Gdzie jest tata? (1970), Troll w Central Parku (1994) oraz Złodziej i szewc (znany również jako Arabian Knight) (wersja amerykańska z 1995 roku). Przez lata jego piosenki wykorzystano w ponad dziewięćdziesięciu filmach, a niektóre z najpopularniejszych tytułów to „The Girl from Ipanema” (Dziewczyna z Ipanemy) z 1997 roku w Deconstructing Harry, z 2002 roku w Catch Me If You Can, z 2005 roku w V jak Vendetta i Mr. & Mrs. Smith oraz z 2007 roku w The Invasion, a także „Sway” (Uciekaj, zatańcz?) w 2004 roku w Shall We Dance? i 2046, z 2006 roku w Belli, z 2007 roku w No Reservations oraz z 2008 roku w Paris. Inne filmy, w których wykorzystano jego piosenki, to m.in. „Cloud Dancer” z lat 80. (z kompozytorem Fredem Karlinem), „Johnny Dangerously” z 1984 roku (z kompozytorem Johnem Morrisem), „Invincible” („I Got a Name”) i „Click” („So Nice”) z 2006 roku oraz francuski film „Roman de Gare” z 2007 roku, w którym wykorzystano jego anglojęzyczne teksty do piosenki Gilberta Bécauda „You'll See”.
Od 1970 roku był członkiem Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej.
Norman Gimbel był dwukrotnie żonaty: z modelką Elinor Rowley, a następnie z prawniczką Victorią Carver; oba małżeństwa zakończyły się rozwodem.Miał czworo dzieci. Gimbel zmarł 19 grudnia 2018 roku w swoim domu w Montecito w Kalifornii w wieku 91 lat.
Kompozycje Normana Gimbela na listach przebojów
|
[with Larry Coleman]
09/1953 Tennessee Wig Walk Bonnie Lou 4.UK
[with Joe Darion, Larry Coleman]
10/1953 Ricochet (Rick-O-Shay) Teresa Brewer 2.US
12/1953 Ricochet Joan Regan 8.UK
[with George Sandler, Larry Coleman]
10/1953 Pa-Paya Mama Perry Como 11.US
[with Pablo Beltrán Ruiz]
07/1954 Sway (Quien Sera) Dean Martin 15.US/6.UK
11/1960 Sway Bobby Rydell 14.US/12.UK
08/1999 Sway / That's Amore Dean Martin 66.UK
9/1999 (Mucho Mambo) Sway Shaft 2.UK
[with Eddie Heywood]
12/1954 Land of Dreams Hugo Winterhalter and Eddie Heywood 30.US
08/1956 Canadian Sunset Andy Williams 7.US
03/1961 Canadian Sunset Etta Jones 91.US
[with Clarence "Pine Top" Smith]
09/1959 Pine Top's Boogie Jo Stafford 105.US
[with Tom Jobim, Newton Mendonça]
03/1963 Meditation (Meditacao) Pat Boone 91.US
11/1966 Meditation Claudine Longet 98.US
[with Jacques Plante, J.W. Stole, Del Roma,,Arthur Altman]
03/1963 I Will Follow Him Little Peggy March 1.US
[with Karl Goetz, Kurt Hertha, Arthur Altman, Del Roma, ,J.W. Stole]
05/1963 Casanova / Chariot Petula Clark 39.UK
[with Floyd Cramer]
12/1963 Heartless Heart Floyd Cramer 124.US
[with Toots Thielemans]
04/1964 Bluesette Sarah Vaughan 131.US
[with Edú Lobo ]
03/1967 For Me Sérgio Mendes 98.US
[with Antônio Carlos Jobim, Vinicius de Moraes]
06/1964 The Girl from Ipanema Stan Getz & João Gilberto 5.US/29.UK
09/1964 The Girl from Ipanema Ernie Heckscher and His Orchestra 125.US
[with Michel Legrand ]
01/1965 I Will Wait for You Steve Lawrence 113.US
[with Marcos Valle, Paulo Sergio Valle]
08/1966 Summer Samba (So Nice) Walter Wanderley 26.US
[with Francis Lai]
11/1967 Live for Life Carmen McRae & Herbie Mann 101.US
11/1967 Live for Life Jack Jones 99.US
[with Jacques Demy, Michel Legrand]
05/1970 Watch What Happens Lena Horne 119.US
[with Charles Fox]
01/1973 Killing Me Softly with His Song Roberta Flack 1.US/6.UK
09/1973 I Got a Name Jim Croce 10.US
04/1976 Happy Days Pratt & McClain 5.US/31.UK
05/1976 Making Our Dreams Come True Cyndi Grecco 25.US
11/1976 Together O.C. Smith 25.UK
04/1977 Deeply Anson Williams 93.US
09/1978 Ready to Take a Chance Again Barry Manilow 11.US
06/1979 Different Worlds Maureen McGovern 18.US
11/1988 Killing Me Softly Al B. Sure! 80.US
03/1996 Killing Me Softly The Fugees 2.US/1.UK
05/2012 Killing Me Softly with His Song Katrina Parker 125.US
06/2013 Killing Me Softly Leah McFall 36.UK
[with Elmer Bernstein]
08/1979 Good Friend Mary MacGregor 39.US
[with Vladimir Cosma]
01/1986 Only Love Nana Mouskouri 2.UK
[with Elmer Bernstein]
08/1979 Good Friend Mary MacGregor 39.US
[with Marcos Valle,,Paulo Sérgio Valle]
10/2002 So Nice Bebel Gilberto 82.UK
[with Elmer Bernstein]
08/1979 Good Friend Mary MacGregor 39.US
[with Tyler Okonma, Dwayne Carter Jr., Henry Mancini ]
07/2021 Hot Wind Blows Tyler the Creator 48.US
|
