Music of Arizona

 Muzyka Arizony narodziła się z muzyki rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej,
tworzonej przez rdzennych mieszkańców Arizony. W XX wieku meksykańscy imigranci spopularyzowali bandę, corridos, mariachi i conjunto. Inne główne inspiracje wywodzą się ze stylów popularnych w pozostałych częściach Stanów Zjednoczonych.  We Flagstaff działa orkiestra społeczna (nieprofesjonalna), Flagstaff Symphony Orchestra. W skład FSO wchodzą zarówno mieszkańcy miasta, jak i wykładowcy oraz studenci Northern Arizona University. Teatr Orpheum to największa scena koncertowa w północnej Arizonie.  Miasto organizuje dwa festiwale muzyczne: Flagstaff Folk Festival i Flagstaff Music Festival. Flecista pochodzenia indiańskiego, R. Carlos Nakai, pochodzący z plemienia Nawaho/Ute, urodził się we Flagstaff. Zespół punkowy Blackfire z plemienia Nawaho powstał we Flagstaff. 

  Phoenix zostało nazwane „mekką rocka” przez Jima Adkinsa z zespołu rockowego Jimmy Eat World. Tempe (siedziba Uniwersytetu Stanowego Arizony) i Mesa również współistnieją z Phoenix jako część sceny muzycznej Arizony. Inne zespoły z Phoenix to Meat Puppets, American Standards, Gin Blossoms (gitarzysta prowadzący Doug Hopkins zmarł w 1993 roku w Tempe), Phunk Junkeez, Chronic Future, Dead Hot Workshop, The Jetzons oraz Roger Clyne and the Peacemakers. W latach 60-tych w Phoenix występowały zespoły rockowe i R&B inspirowane brytyjskimi grupami inwazyjnymi, takimi jak The Beatles. Wśród muzyków, którzy wyłonili się z tej ery, znajdują się Alice Cooper i Bill Spooner z The Tubes.

  Zespół Pages został założony przez mieszkańców Phoenix, Richarda Page'a i Steve'a George'a, którzy później stali się zalążkiem feniksowskiego zespołu pop-rockowego Mr. Mister (który miał dwa hity nr 1 na liście Hot 100, w tym „Broken Wings” w 1985 roku). Dolan Ellis mieszkał w Phoenix przez większość swojego dorosłego życia. Na początku lat 60-tych przeniósł się do Los Angeles, gdzie był pierwszym członkiem nagrodzonej Grammy grupy folkowej The New Christy Minstrels. Dolan powrócił do Phoenix, gdy zespół był jeszcze u szczytu sławy. W lutym 1966 roku gubernator Sam Goddard mianował Dolana Oficjalnym Balladerem Stanu Arizona, którego funkcję odnawiano za kadencji dziesięciu kolejnych gubernatorów. Został wybrany pierwszym Strażnikiem Kultury Arizony, a senator John McCain wpisał jego osiągnięcia do Rejestru Kongresu USA. Dolan spędził kilka lat poza Phoenix, od około 1993 do 2003 roku, aby założyć Arizona Folklore Preserve w Ramsey Canyon. Nadal dojeżdża do AFP, gdzie nadal pełni funkcję artysty-rezydenta, około dwa razy w miesiącu. 

 Na początku lat 80-tych do zespołów hardcore punkowych z Phoenix należeli The Feederz, JFA (Jodie Foster's Army) i Meat Puppets, z których ten ostatni miał wpływy country i stał się głównym inspiracją dla grunge'u. Inne zespoły rockowe tamtego czasu to Flotsam and Jetsam, Sun City Girls, Sacred Reich, Caterwaul i Mighty Sphincter. W latach 90-tych Chester Bennington (zm. 2017), wokalista Linkin Park, spędził kilka lat w Phoenix jako wokalista zespołu post-grunge Grey Daze. Bennington współpracował również z muzykiem z Phoenix, DJ-em Z-Tripem. W tym okresie powstał i rozwinął się również zespół pop-punk/emo Jimmy Eat World. Bob Stubbs, były członek Social Distortion, grał na perkusji w lokalnych zespołach. W połowie lat 90-tych powstały niezależne wytwórnie punkrockowe Bad Stain Records i Dirty Records, które podpisały wówczas kontrakty z różnymi lokalnymi zespołami punkowymi. Dirty Records wydała albumy zespołów punkowych Dirty Laundry, Mandingo, The Twits i Adam's Alcoholic's. Bad Stain Records wydała albumy Subject Mad, D-I-X, Corrupt Citizen i Dirty Laundry, a także popularną serię kompilacji z utworami lokalnych zespołów punkowych i ska, a także popularnych zespołów krajowych, takich jak Less Than Jake, At The Drive In, Buckwild, The Weakerthans, Link 80, Yellowcard i wielu innych!

 Pod koniec lat 90. i na początku XXI wieku w Phoenix i okolicach rozwijała się scena rockowa. Wśród zespołów indie rockowych znaleźli się The Stiletto Formal, Gloritone, Fine China, Dear and the Headlights, Peachcake i The Format. Wśród artystów inspirowanych punkiem znaleźli się m.in. Where Eagles Dare, Authority Zero, artyści z Bad Stain Recording, Against The Majority (ATM) i Numbers On Napkins, a także Hit and Run Jimmy, Haunted Cologne i Andrew Jackson Jihad. W Tempe powstał Psychostick, zespół rockowy grający komedię. W 1998 roku zespół z Phoenix, Thee illuminatix, odbył tournée po Środkowym Zachodzie, zwracając na siebie uwagę Jello Biafry. Istniała również scena post-hardcore'owa, w której grali m.in. Scary Kids Scaring Kids, Blessthefall, Eyes Set To Kill, The Word Alive, Greeley Estates i American Standards. Środkowe lata dekady charakteryzowały się przejściem od hardcore punku do death metalu, z takimi zespołami jak The Irish Front, Knights of the Abyss i Job for a Cowboy.Piosenkarka CeCe Peniston dorastała w Phoenix i rozpoczęła karierę w 1991 roku.

Zespół pop-rockowy The Summer Set pochodzi ze Scottsdale. Gwiazda muzyki country Dierks Bentley pochodzi z Phoenix, a Michelle Branch z Sedony. Gwiazdor muzyki country Marty Robbins w 1959 roku zaliczył przebój „El Paso”, który zajął pierwsze miejsce na liście Billboard Hot 100. Do mieszkańców Arizony, którzy odnieśli zmienny sukces w programie American Idol, należy Jordin Sparks, która wygrała szósty sezon. Później została wybrana do zaśpiewania hymnu narodowego podczas Super Bowl XLII, który odbył się w jej rodzinnym Glendale w Arizonie. W siódmym sezonie American Idol do finałowej dwunastki dotarło dwóch uczestników z Arizony. David Hernandez zajął dwunaste miejsce, a Brooke White piąte. Ósmy sezon obejmował regionalne przesłuchania w Jobing.com Arena w Glendale 25 lipca 2008 roku. Kilku uczestników dotarło do „fazy Hollywood”, ale tylko jeden dotarł do finałowej dwunastki: Scott MacIntyre, który zajął ósme miejsce. Mimo to Phoenix zostało nazwane jednym z „wyróżniających się miast roku”.

 

 Phoenix jest siedzibą Orkiestry Symfonicznej Phoenix. Muzyka hiszpańsko-latynoska cieszy się tu dużą popularnością, a w całym mieście działa wiele sklepów z jej importowanymi utworami. Działa również kilka hiszpańskojęzycznych stacji radiowych z muzyką. Coroczne obchody Fiestas Patrias przyciągają meksykańskie zespoły, takie jak Los Tigres del Norte. Muzyk folkowy Joe Bethancourt był tu od dawna mieszkańcem.

 

  Do miejsc muzycznych w Phoenix należą m.in. Comerica Theatre, Ashley Furniture HomeStore Pavilion, Long Wong's, The Rebel Lounge (dawniej The Mason Jar), ​​Modified Arts, Trunk Space, Paper Heart Gallery, Club Red, Marquee Theatre, The Van Buren, Crescent Ball Room, Valley Bar, Nile Theater, The Rhythm Room i Compton Terrace. Lokalne firmy rozrywkowe to m.in. Fizzle Promotions. Kluby taneczne znajdują się w Phoenix, Scottsdale i Tempe. Phoenix to wciąż popularne miejsce rave'ów, czyli imprez tanecznych organizowanych zazwyczaj w magazynach, legalnych lokalach lub odizolowanych miejscach na pustyni.

 

Miasto Tucson w Arizonie ma oficjalne stanowisko Troubadora, obecnie jest nim Ted Ramirez. Ramirez jest piosenkarzem i autorem tekstów, który pisze zarówno po angielsku, jak i hiszpańsku, a także śpiewa w O’odham; jest również Arizona Culture Keeper. Rodzina Ronstadt, do której należy Linda Ronstadt, pochodzi z Tucson. Linda Ronstadt miała przebój numer 1 na liście Hot 100 z piosenką „You're No Good” w 1975 roku. Do festiwali muzycznych w Tucson należą Norteño Music Festival & Street Fair, który celebruje meksykańsko-amerykański styl norteño. Tucson gości również Tucson Symphony Orchestra. W pierwszy weekend maja każdego roku Stowarzyszenie Muzyków Kuchennych Tucson organizuje Tucson Folk Festival, dwudniowe wydarzenie na czterech scenach, z udziałem około 100 zespołów muzyki akustycznej. Pierwszy festiwal odbył się w 1986 roku. Lalo Guerrero, znany jako „Ojciec Muzyki Chicano” i laureat Narodowego Medalu Sztuki, urodził się w Tucson, gdzie mieszkał do wczesnych lat dwudziestych. Zmarł 17 marca 2005 roku w wieku 89 lat i był jednym z pierwszych członków Galerii Sław Muzyki i Rozrywki Arizony. Travis Edmonson został mianowany „Śpiewającym Ambasadorem Dobrej Woli” Tucson w 1975 roku, a nominacja burmistrza obowiązuje do dziś. Edmonson dorastał w Nogales i spędził czas w Meksyku, rozwijając talent do śpiewania i grania rodzimej muzyki meksykańskiej. Edmonson i jego przyjaciel, aktor Roger Smith, byli aktywnymi muzykami na Uniwersytecie Arizony. Edmonson został członkiem Gateway Singers i był połową folkowo-meksykańskiego duetu Bud & Travis, który nagrywał z przerwami od około 1958 do 1965 roku, wydając 10 albumów. Edmonson został wpisany na listę Arizona Culture Keeper we wrześniu 2005 roku, gdzie w uzasadnieniu znalazł się następujący fragment: „Edmonson był pionierem ruchu na rzecz przeniesienia muzyki latynoskiej na północ od granicy”. 

 

 Inni znani muzycy z Tucson to Bob Nolan, Katie Lee i Rex Allen. Bob Nolan, założyciel Sons of the Pioneers i kompozytor piosenek takich jak „Cool Water” i „Tumbling Tumbleweeds”, był absolwentem Tucson High School i napisał „Cool Water” jeszcze w szkole. Katie Lee przeprowadziła się do Tucson w wieku około 1 roku życia i jest aktorką i piosenkarką folkową. Jest również aktywistką, a jej działalność została udokumentowana w książce „All My Rivers Are Gone”. Lee napisała również książkę o muzyce kowbojskiej i nagrał podwójny album (z Travisem Edmonsonem) pod tym samym tytułem, „Ten Thousand Goddam Cattle”. Rex Allen był śpiewającym kowbojem, który występował po Royu Rogersie. Pochodzący z Willcox, w późniejszych latach mieszkał w Tucson. W wieku 11 lat John Denver otrzymał swoją pierwszą gitarę od babci, mieszkając w Tucson. W latach 80. i 90-tych Tucson było miejscem rozwoju undergroundowej sceny muzycznej, skupionej wokół Club Congress i kilku innych klubów oraz imprez plenerowych w okolicach Uniwersytetu Arizony. Wśród zespołów indie rockowych i punk rockowych znaleźli się m.in. Giant Sand, The Bled, Machines of Loving Grace, Digital Leather, Rainer Ptacek, Doo Rag, Bob Log III, Malignus Youth, Naked Prey i The Sidewinders (później Sand Rubies).