reggae Community Charge. Na samym początku Nucleus Roots byli 10-osobową grupą reggae w której składzie udzielało się kilku bardzo szanowanych w Wlk. Brytanii muzyków z Paulem Lush’em (bass), Richie Sliva (perkusja), Peterem Teck (klawisze i syntezatory), Steely’m i Gary’m (gitary), Mikey’em Congo (instrumenty perkusyjne), Clive’m Stuartem prowadz±cym sekcję dętą Nucleus Roots oraz utalentowanym wokalistą Mosesem eksplodującym tekstami Des Nia Lashimba.
Z tak mocną ekipą w składzie oraz serią dobrze przyjętych koncertów na swym koncie, Nucleus Roots wkrótce zbudowali sobie liczn± grupę fanów oraz szacunek wielu rootsowych sound systemów. Manchesterski sound system wagi ciężkiej Freedom Masses porównywał Nucleus Roots do Joe Gibbsa.
Jesienią 1998 roku bazująca w Manchestrze organizacja Potential
Development zaproponowała Nucleus Roots pozycję supportowania sound
systemu z Leeds - Iration Steppas. Jako że scena była mała,
Nucleus Roots postanowili zabrać ze sobą sprzęt ze swojego studio
zamiast wszystkich żywych muzyków. Do mixu zaprosili starego kumpla z
Community Charge - Johno aka Dub Dadda (występował jako wokalista Zion
Train na festiwalu w Bielawie 2003). Impreza wypadła na tyle dobrze, że
nowa formuła Nucleus Roots przetrwała i wyznaczyła nową, ekscytującą ścieżkę.
W 1999 roku Continental Drifts namówili Nucleus Roots do zagrania na
festiwalu Glastonbury. Koncert został przyjęty doskonale a grupa póżniej
została wybrana "najlepszym wschodzącym undergroundowym wykonawcą roku". To ustabilizowało ich silną pozycję w kręgu podziemnej
brytyjskiej sceny. W następstwie zagrali wiele sporych koncertów w Wlk.
Brytanii oraz w Europie. Stali się stałym elementem festiwalu
Glastonbury grając na scenach: Firestarter (1999), the Avalon and
Greenpeace Stage (2000) osławionej Jazz Stage (2002) oraz
anarchistycznej Lost Vagueness big top (2003).
Nie będąc w stanie znależć satysfakcjonującego dystrybutora w Wlk.
Brytanii, Nucleus Roots zaczęli spoglądać bardziej w strone kontynentu i
porozumieli się co do dystrybucji ich muzyki z Too Good Distribution we Francji oraz Universal Egg w pozostałych częściach Europy.
Stali się łatwo rozpoznawalni po wydaniu czterech już klasycznych albumów z charakterystycznym, własnym brzmieniem roots.
Ostatni z nich - "Heart of the Matter", we wspaniały
sposób ukazuje talenty skupione wokół ich studio. Dzięki wokalnym
udziałom Mosesa, Country Culture, Simona Dana, Ossie Gada, Dona
Hartley’a, Desnya i Stix Dana, daje on możliwość zapoznania się z
różnorodnością utworów w stylu jamajskich studiów lat 70-tych i 80-tych.
Wszystko to doprowadziło to do ich współpracy z takimi wiodącymi
artystami reggae w Wlk. Brytanii i poza nią jak Twinkle Brothers, Misty in Roots, Dub Syndicate, The Naturaites, Jah Shaka, Aba Shanti czy Fred Locks.
Konsekwentnie realizują swą ideę "digital vibration inna old school
inspiration" - połączenia nowoczesnych ciężkodubowych cyfrowych beatów z
melodią, przekazem i wokalistyką wspaniałego klasycznego roots reggae.
| Albumy | ||||||
| Tytuł | Wykonawca | Data wydania | UK | US | Wytwórnia [US] |
Komentarz |
| Universal Love | Nucleus Roots | 06.2003 | - | - | Nucleus Roots 001 | - |
| Heart of Dub | Nucleus Roots | 06.2006 | - | - | Hammerbass 026 | - |
| Heart of the Matter | Nucleus Roots | 09.2006 | - | - | Nucleus | - |

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz