Jack Nitzsche, ważny twórca muzyki popularnej, działający przez 40 lat za kulisami,
kompozytor, autor tekstów, producent, aranżer i muzyk studyjny, odegrał kluczową rolę w rock and rollu lat 60-tych, wnosząc wiedzę wyszkolonego muzyka do twórczości bardziej instynktownych rockmanów w sposób, który uzupełniał i pogłębiał ich twórczość. Z jego talentu skorzystali w szczególności The Rolling Stones i Neil Young. Nitzsche był również utalentowanym kompozytorem, autorem kilku wielkich hitów i kompozytorem muzyki filmowej, który skomponował blisko trzydzieści ścieżek dźwiękowych do filmów.
kompozytor, autor tekstów, producent, aranżer i muzyk studyjny, odegrał kluczową rolę w rock and rollu lat 60-tych, wnosząc wiedzę wyszkolonego muzyka do twórczości bardziej instynktownych rockmanów w sposób, który uzupełniał i pogłębiał ich twórczość. Z jego talentu skorzystali w szczególności The Rolling Stones i Neil Young. Nitzsche był również utalentowanym kompozytorem, autorem kilku wielkich hitów i kompozytorem muzyki filmowej, który skomponował blisko trzydzieści ścieżek dźwiękowych do filmów.
Nitzsche dorastał w Howard City w stanie Michigan, które opuścił w wieku 18 lat w 1955 roku, aby studiować w Westlake College of Music w Hollywood w Kalifornii; do końca kariery mieszkał w okolicach Los Angeles. Po studiach w 1957 roku znalazł pracę jako kopista nut. Został zatrudniony w wytwórni Specialty Records przez Sonny'ego Bono, z którym intensywnie współpracował przez kolejne lata. Pracował również w Capitol Records i Original Sound Records. W Original Sound napisał „Bongo Bongo Bongo”, instrumentalny utwór, który Preston Epps nagrał jako kontynuację jego przeboju „Bongo Rock”. Trafił on na krajowe listy przebojów latem 1960 roku.
Nitzsche zaczął otrzymywać zlecenia jako aranżer, a kiedy kompozytor i producent Phil Spector przeniósł się na Zachodnie Wybrzeże, podjął współpracę ze Spectorem, aranżując wiele jego hitów, między innymi „He's a Rebel” zespołu Crystals i „Be My Baby” zespołu Ronettes. Podpisał również kontrakt płytowy z wytwórnią Reprise Records, która latem 1963 roku wydała jego instrumentalny utwór „The Lonely Surfer”. Utwór znalazł się w Top 40, a Nitzsche wydał po nim album o tym samym tytule. Nie odniósł jednak sukcesu muzycznego, choć wydał jeszcze kilka albumów.
Jego kolejnym hitem na listach przebojów był utwór, który skomponował, ale którego nie wykonał. Razem z Sonnym Bono napisał „Needles and Pins”, pierwotnie nagrany przez Jackie DeShannon. Utwór został coverowany przez grupę Searchers z British Invasion, która wiosną 1964 roku wprowadziła go do pierwszej dwudziestki. (Piosenkę reaktywował Smokie na potrzeby listy przebojów w 1977 roku, a w 1986 roku zespół Tom Petty & the Heartbreakers ze Stevie Nicks znalazł się w pierwszej czterdziestce).
Praca Nitzschego ze Spectorem okazała się dla niego bardzo owocna w pracy z innym zespołem British Invasion. Jesienią 1964 roku wziął udział w sesjach do albumu The Rolling Stones, „The Rolling Stones, Now!”, rozpoczynając długą współpracę z zespołem, w ramach której brał udział w nagraniach takich utworów jak „Play with Fire”, „Paint It Black” i „You Can't Always Get What You Want” (aranżacja chóralna). Nitzsche zadebiutował w filmie jako dyrektor muzyczny The T.A.M.I. Show, legendarnego filmu koncertowego nakręconego w listopadzie 1964 roku i wydanego w styczniu 1965 roku. Również w 1965 roku napisał swoją pierwszą muzykę filmową do niskobudżetowego filmu Village of the Giants, choć minęło kolejne pięć lat, zanim zaczął regularnie pracować przy filmach. W międzyczasie kontynuował produkcję, aranżację i nagrywanie z szeroką gamą muzyków, w tym Timem Buckleyem, Bobbym Darinem, Doris Day, Marianne Faithfull, Frankie Laine i The Monkees.
Rozpoczął długoletnią współpracę z Neilem Youngiem, pisząc aranżację smyczkową do utworu Younga „Expecting to Fly”, który ukazał się na albumie Buffalo Springfield „Buffalo Springfield Again” w 1967 roku. Kiedy Springfield rozpadł się w 1968 roku, a Young rozpoczął karierę solową, Nitzsche kontynuował z nim współpracę, współprodukując i pisząc aranżacje do jego pierwszego solowego albumu, „Neil Young”, z 1969 roku. Pracował również nad albumami Younga z początku lat 70-tych „After the Gold Rush”, „Harvest”, „Time Fades Away” i „Tonight's the Night”, a następnie powrócił do niego na albumach „Life” (1987) i „Harvest Moon” (1992).
Nitzsche dostał szansę powrotu do pracy filmowej w 1970 roku, kiedy to zagrał w filmie „Performance” z Mickiem Jaggerem w roli głównej. To właśnie on zapoczątkował jego karierę jako kompozytora muzyki filmowej. W 1973 roku pracował nad dużymi filmami studyjnymi, takimi jak „Egzorcysta”, a w 1975 roku zdobył nominację do Oscara za muzykę do „Lotu nad kukułczym gniazdem”. Pod koniec lat 70-tych przyjął kilka zleceń produkcyjnych z wykonawcami new wave rocka, produkując pierwsze trzy albumy Minka DeVille'a oraz słynny „Squeezing out Sparks” Grahama Parkera i grupy Rumour.
W latach 80-tych pracował jednak na pełen etat nad muzyką filmową, tworząc średnio dwie rocznie w ciągu dekady. W 1982 roku otrzymał kolejną nominację do Oscara za „Oficer i dżentelmen”, a wraz z Willem Jenningsem i Buffy Sainte-Marie (wówczas żoną Nitzschego) zdobył Oscara za najlepszą piosenkę do „Up Where We Belong”, która stała się już hitem numer jeden w wykonaniu Joe Cockera i Jennifer Warnes.
Praca filmowa Nitzschego zwolniła na początku lat 90-tych. Jego ostatnią ścieżką dźwiękową był The Crossing Guard z 1995 roku. Zmarł w sierpniu 2000 roku w wieku 63 lat.
Kompozycje Jacka Nitzsche na listach przebojów
Single
| Tytu³ | Wykonawca | Data wydania | UK | US | Wytwórnia [US] |
Komentarz |
| The Lonely Surfer / Song for a Summer Night | Jack Nitzsche | 08.1963 | - | 39[8] | Reprise 20 202 | [written by Marty Cooper/Jack Nitzsche][produced by Jimmy Bowen] |
| Rumble / Theme for a Broken Heart | Jack Nitzsche | 11.1963 | - | 91[2] | Reprise 20,225 | [written by Grant, Wray][produced by Jimmy Bowen] |
| Theme from "One Flew Over the Cuckoo's Nest" / The Last Dance | Jack Nitzsche | 05.1976 | - | 109[1] | Reprise 20 225 | [piosenka tytułowa z filmu][written by Jack Nitzsche][produced by Jack Nitzsche] |
Albumy
| Tytu³ | Wykonawca | Data wydania | UK | US | Wytwórnia [US] |
Komentarz |
| The Lonely Surfer | Jack Nitzsche | .1963 | - | - | Reprise 6101 | [produced by Jimmy Bowen] |
| Dance to the Hits of The Beatles | Jack Nitzsche | .1964 | - | - | Reprise 6115 | [produced by Jimmy Bowen] |
| One Flew Over the Cuckoo's Nest | Jack Nitzsche | .1975 | - | - | Fantasy 9500 | [produced by Jack Nitzsche] |
| Starman | Jack Nitzsche | .1984 | - | - | Varèse Sarabande 81233 | - |
| The Hot Spot | Jack Nitzsche | 08.1990 | - | - | Antilles 8755 | [produced by Jack Nitzsche, Michael Hoenig] |
Kompozycje Jacka Nitzsche na listach przebojów
| [with Arthur Egnoian] 08/1960 Bongo, Bongo, Bongo Preston Epps 78.US [with Sonny Bono] 05/1963 Needles and Pins Jackie DeShannon 84.US 01/1964 Needles and Pins The Searchers 13.US/1.UK 09/1977 Needles and Pins Smokie 68.US/10.UK 12/1985 Needles and Pins Tom Petty 37.US [with Martin Cooper] 08/1963 The Lonely Surfer Jack Nitzsche 39.US [with Sonny Bono, Mitch Murray, John Lennon & Paul McCartney] 07/1964 Call Up the Groups The Barron Knights 3.UK [with Greg Dempsey] 04/1967 I Could Be So Good to You Don & The Goodtimes 56.US [with Jackie DeShannon] 03/1968 Me About You Jackie DeShannon 119.US [solo] 05/1976 Theme from One Flew Over the Cuckoo's Nest Jack Nitzsche Orchestra 109.US [with Russ Titelman ] 02/1978 Gone Dead Train Nazareth 49.UK [with Buffy Sainte-Marie & Will Jennings] 08/1982 Up Where We Belong Joe Cocker & Jennifer Warnes 7.UK/1.US [with Ludovic Navarre] 06/2001 Sure Thing St Germain 77.UK |
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz