Bix Beiderbecke

Bix Beiderbecke był jednym z najwybitniejszych muzyków jazzowych lat 20-tych XX wieku;
był również dzieckiem ery jazzu, który zapił się na śmierć nielegalnym alkoholem z czasów prohibicji. Jego nadużywanie alkoholu i piękny ton gry na kornecie uczyniły go legendą wśród muzyków już za życia. Legenda Bixa stała się jeszcze bogatsza po jego śmierci. Bix nigdy nie nauczył się dobrze czytać nut, ale już jako dziecko miał niesamowity słuch. Jego rodzice nie pochwalali jego gry na instrumentach i wysłali go do szkoły wojskowej pod Chicago w 1921 roku. Wkrótce został wydalony za wagary i został muzykiem na pełen etat.  

 

W 1923 roku Beiderbecke dołączył do Wolverine Orchestra i nagrywał z nimi w następnym roku. Bix był pod dużym wpływem Original Dixieland Jass Band, ale wkrótce przewyższył ich umiejętnościami. Pod koniec 1924 roku Bix opuścił Wolverines, aby dołączyć do orkiestry Jean Goldkette, ale jego niezdolność do czytania nut ostatecznie doprowadziła do utraty posady. W 1926 roku spędził trochę czasu z Orkiestrą Frankiego Trumbauera, gdzie nagrał swoje solowe arcydzieło fortepianowe „In a Mist”. Nagrał również kilka swoich najlepszych utworów z Trumbauerem i gitarzystą Eddiem Langiem pod pseudonimem Tram, Bix i Eddie. 

 

 Bixowi udało się na tyle poprawić umiejętność czytania nut, że na krótko powrócił do Orkiestry Jeana Goldkette'a, zanim dołączył jako solista do Orkiestry Paula Whitemana. Orkiestra Whitemana była najpopularniejszym zespołem lat 20-tych XX wieku, a Bix cieszył się prestiżem i pieniędzmi płynącymi z grania w tak popularnym zespole, ale nie powstrzymało go to od picia. W 1929 roku Bix zaczął pić. Cierpiał na delirium tremens i doznał załamania nerwowego podczas gry z Orkiestrą Paula Whitemana. Ostatecznie został odesłany do rodziców w Davenport w stanie Iowa, aby wyzdrowieć. Należy zauważyć, że Paul Whiteman był dla Bixa bardzo dobry w czasie jego zmagań. Utrzymywał Bixa na pełnym wynagrodzeniu długo po jego załamaniu i obiecał mu, że jego miejsce w Whiteman Orchestra będzie zawsze wolne, ale Bix już nigdy nie był taki sam i nigdy nie dołączył ponownie do zespołu.  

 

Wrócił do Nowego Jorku w 1930 roku i nagrał kilka kolejnych płyt ze swoim przyjacielem Hoagym Carmichaelem, a także pod pseudonimem Bix Beiderbecke i jego orkiestra. Przede wszystkim jednak zaszył się w pensjonacie w nowojorskiej dzielnicy Queens, gdzie dużo pił i pracował nad swoimi pięknymi solowymi utworami fortepianowymi „Candlelight”, „Flashes” i „In The Dark” (wykonanymi  przez Ralpha Suttona; Bix nigdy ich nie nagrał). 

 

 Zmarł w wieku 28 lat w 1931 roku w wyniku ataku alkoholowego. Oficjalną przyczyną zgonu było płatowe zapalenie płuc i obrzęk mózgu.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
In A Mist/Wringin' An' Twistin' [Tram - Bix And Lang]	Bix Beiderbecke	02.1928	-	20[1]	OKeh 40916	[written by Bix Beiderbecke]
At The Jazz Band Ball/The Jazz Me Blues	Bix Beiderbecke	02.1928	-	15[2]	OKeh 40923	[written by Larry Shields & Nick LaRocca]