Leo Addeo

Addeo był jednym z kluczowych aranżerów RCA przez większość lat 50-tych i 60-tych XX wieku. Pochodzący z Brooklynu Amerykanin włoskiego pochodzenia, Addeo specjalizował się w muzyce hawajskiej. Jako dziecko uczył się gry na skrzypcach, ale w wieku nastoletnim przeszedł na klarnet i saksofon, gdy zauważył, że instrumenty te cieszą się większym zainteresowaniem lokalnych zespołów tanecznych. Stopniowo przeszedł od występów do aranżacji, współpracując z Gene'em Krupą, Larrym Clintonem i Frankiem Carle. 

 

 Hugo Winterhalter zatrudnił Addeo jako orkiestratora i sprowadził go do RCA na początku lat 50-tych. Addeo był stałym producentem dla RCA, wspierając wokalistów takich jak Vaughan Monroe i Don Cherry, aranżując i dyrygując licznymi instrumentalnymi utworami, zarówno wymienionymi w napisach, jak i niewymienionymi w napisach, a także pisząc okazjonalnie piosenki. Addeo był solistą zespołu marimbowego w ramach serii „Living” stacji RCA, gdzie wyprodukował godną szacunku kopię
Baja Marimba Band Juliusa Wechtera.

 

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hawaii In Hi-Fi	Leo Addeo And His Orchestra	01.1961	-	143[13]	RCA Camden 510	[produced by Herman Diaz, Jr.]

Bix Beiderbecke

Bix Beiderbecke był jednym z najwybitniejszych muzyków jazzowych lat 20-tych XX wieku;
był również dzieckiem ery jazzu, który zapił się na śmierć nielegalnym alkoholem z czasów prohibicji. Jego nadużywanie alkoholu i piękny ton gry na kornecie uczyniły go legendą wśród muzyków już za życia. Legenda Bixa stała się jeszcze bogatsza po jego śmierci. Bix nigdy nie nauczył się dobrze czytać nut, ale już jako dziecko miał niesamowity słuch. Jego rodzice nie pochwalali jego gry na instrumentach i wysłali go do szkoły wojskowej pod Chicago w 1921 roku. Wkrótce został wydalony za wagary i został muzykiem na pełen etat.  

 

W 1923 roku Beiderbecke dołączył do Wolverine Orchestra i nagrywał z nimi w następnym roku. Bix był pod dużym wpływem Original Dixieland Jass Band, ale wkrótce przewyższył ich umiejętnościami. Pod koniec 1924 roku Bix opuścił Wolverines, aby dołączyć do orkiestry Jean Goldkette, ale jego niezdolność do czytania nut ostatecznie doprowadziła do utraty posady. W 1926 roku spędził trochę czasu z Orkiestrą Frankiego Trumbauera, gdzie nagrał swoje solowe arcydzieło fortepianowe „In a Mist”. Nagrał również kilka swoich najlepszych utworów z Trumbauerem i gitarzystą Eddiem Langiem pod pseudonimem Tram, Bix i Eddie. 

 

 Bixowi udało się na tyle poprawić umiejętność czytania nut, że na krótko powrócił do Orkiestry Jeana Goldkette'a, zanim dołączył jako solista do Orkiestry Paula Whitemana. Orkiestra Whitemana była najpopularniejszym zespołem lat 20-tych XX wieku, a Bix cieszył się prestiżem i pieniędzmi płynącymi z grania w tak popularnym zespole, ale nie powstrzymało go to od picia. W 1929 roku Bix zaczął pić. Cierpiał na delirium tremens i doznał załamania nerwowego podczas gry z Orkiestrą Paula Whitemana. Ostatecznie został odesłany do rodziców w Davenport w stanie Iowa, aby wyzdrowieć. Należy zauważyć, że Paul Whiteman był dla Bixa bardzo dobry w czasie jego zmagań. Utrzymywał Bixa na pełnym wynagrodzeniu długo po jego załamaniu i obiecał mu, że jego miejsce w Whiteman Orchestra będzie zawsze wolne, ale Bix już nigdy nie był taki sam i nigdy nie dołączył ponownie do zespołu.  

 

Wrócił do Nowego Jorku w 1930 roku i nagrał kilka kolejnych płyt ze swoim przyjacielem Hoagym Carmichaelem, a także pod pseudonimem Bix Beiderbecke i jego orkiestra. Przede wszystkim jednak zaszył się w pensjonacie w nowojorskiej dzielnicy Queens, gdzie dużo pił i pracował nad swoimi pięknymi solowymi utworami fortepianowymi „Candlelight”, „Flashes” i „In The Dark” (wykonanymi  przez Ralpha Suttona; Bix nigdy ich nie nagrał). 

 

 Zmarł w wieku 28 lat w 1931 roku w wyniku ataku alkoholowego. Oficjalną przyczyną zgonu było płatowe zapalenie płuc i obrzęk mózgu.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
In A Mist/Wringin' An' Twistin' [Tram - Bix And Lang]	Bix Beiderbecke	02.1928	-	20[1]	OKeh 40916	[written by Bix Beiderbecke]
At The Jazz Band Ball/The Jazz Me Blues	Bix Beiderbecke	02.1928	-	15[2]	OKeh 40923	[written by Larry Shields & Nick LaRocca]

Nadine Shah

Nadine Petra Katarina Shah (ur. 16 stycznia 1986) to brytyjska wokalistka i autorka tekstów.
  Shah urodziła się w Whitburn. Jej matka pochodziła z South Shields, a jej ojciec był częściowo norweskiego pochodzenia. Przeprowadziła się do Londynu w wieku 17 lat, aby rozpocząć karierę piosenkarki jazzowej. Wkrótce po przeprowadzce zaprzyjaźniła się z Amy Winehouse.

 

 Jej debiutancki album, wyprodukowany przez Bena Hilliera „Love Your Dum and Mad”, został w dużej mierze zainspirowany tragiczną śmiercią dwóch młodych mężczyzn. „Ten album opowiada głównie o dwóch chłopcach” - kontynuuje. „W czasie, gdy powstawały te piosenki, dwóch bardzo bliskich przyjaciół odebrało sobie życie”. Shah chętnie porusza temat stygmatyzacji społecznej osób cierpiących na choroby psychiczne. Shah i Hillier wydali swój drugi album zatytułowany „Fast Food” w kwietniu 2015 roku. Wystąpiła również gościnnie w dwóch utworach na albumie Ghostpoet „Shedding Skin”, który ukazał się w marcu 2015 roku. 

 

W lutym 2016 roku Hillier i Shah skomponowali muzykę do produkcji „Get Carter” w Northern Stage. Znalazły się na niej oryginalne utwory oraz nowe interpretacje muzyki zespołu The Animals z North East.Jej album „Holiday Destination” ukazał się w sierpniu 2017 roku. Został on ponownie wyprodukowany przez Hilliera,  która gra również na perkusji w zespole Shah. Album był nominowany do Mercury Prize w 2018 roku. Czwarty album studyjny „Kitchen Sink” ukazał się 26 czerwca 2020 roku  i spotkał się z dużym uznaniem krytyków. Kluczowym tematem albumu jest to, co znaczy być kobietą po trzydziestce dzisiaj . W tym czasie matka Shah była śmiertelnie chora, co wpłynęło na istotne elementy albumu, poruszając tematykę zbliżającej się straty i wpływu, jaki ta sytuacja miała nie tylko na nią samą, ale także na jej ojca (w utworze „Prayer Mat”). 

 

Czas wydania albumu zbiegł się z wyzwaniami związanymi z obostrzeniami związanymi z COVID-19, które objęły całą Wielką Brytanię. Trasy koncertowe i występy były niemożliwe. Shah kontynuowała szeroko zakrojoną promocję albumu, gdzie tylko było to możliwe, w tym organizując dobrze przyjęte wirtualne spotkanie z artystką na platformie QJam. W końcu miała okazję wykonać album na żywo, występując na Festiwalu w Edynburgu w sierpniu 2021 roku, wykonując utwór „Kitchen Sink” utwór po utworze, w tym kilka starszych utworów na bis. W listopadzie 2020 roku Shah złożyła zeznania przed Komisją ds. Cyfryzacji, Kultury, Mediów i Sportu brytyjskiego rządu w ramach trwającego dochodzenia w sprawie ekonomii streamingu muzyki, powołując się na brak przejrzystości w zakresie płatności tantiem dla muzyków.

 

  Po okresie osobistych zawirowań, 19 lipca 2022 roku Shah dała kameralny koncert, który obejmował całą jej karierę, w sali prób w Brighton, mieszczącej zaledwie 100 gości. 23 lutego 2024 roku wydała swój piąty album „Filthy Underneath”, który spotkał się z uznaniem krytyków. Nawiązując do utworów „Wasps Nest” i „Prayer Mat” z albumu Kitchen Sink, Shah kontynuuje eksplorację tematu żalu i straty, brutalnie szczerze analizując własne doświadczenia związane z uzależnieniem i odwykiem. W przeciwieństwie do Kitchen Sink, album „Filthy Underneath” jest promowany szeroką trasą koncertową promującą nowy album, zarówno jako headliner (w salach koncertowych i licznych koncertach w sklepach), jak i jako support przed takimi artystami jak Depeche Mode, a później w tym roku Elbow w Ludlow Castle. 

 

 W wywiadzie Johna Freemana dla The Quietus podkreślono, że „zdrowie psychiczne jest dla Shah niezwykle ważną kwestią”. Shah cierpi na endometriozę.Jest muzułmanką i o swojej karierze muzycznej powiedziała: „[jeśli] inspiruje to jakąkolwiek młodą muzułmankę do chwycenia za gitarę i zagrania piosenki, to wspaniale”. Jest w separacji z filmowcem Matthewem Cumminsem. Para wcześniej mieszkała razem w Ramsgate w hrabstwie Kent. Po śmierci matki z powodu raka w sierpniu 2020 roku u Shah rozwinął się zespół stresu pourazowego (PTSD). Zmagała się z uzależnieniem i próbowała popełnić samobójstwo około Wielkanocy 2022 roku, zanim przeniosła się na dwa miesiące do ośrodka odwykowego. Shah obecnie mieszka w Newcastle.

 

  W listopadzie 2019 roku, wraz z 34 innymi muzykami, Shah podpisała list poparcia dla lidera Partii Pracy Jeremy'ego Corbyna w wyborach powszechnych w Wielkiej Brytanii w 2019 roku, wzywając do zakończenia polityki oszczędności. W 2020 roku wyraziła poparcie dla nowo wybranego lidera Partii Pracy Keira Starmera. We wrześniu 2025 roku Shah dołączyła do bojkotu „No Music For Genocide”, aby zablokować geograficznie dostęp do jej muzyki na platformach streamingowych w Izraelu w ramach protestu przeciwko ludobójstwu w Strefie Gazy.

 

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Fast Food	Nadine Shah	04.2015	48[1]	-	Apollo AMB 1506	[produced by Ben Hillier]
Holiday Destination	Nadine Shah	09.2017	71[1]	-	1965 OLIVE 1033	[produced by Ben Hillier]
Kitchen Sink	Nadine Shah	07.2020	29[1]	-	Infectious Music 4050538600926	[produced by Ben Hillier]
Filthy Underneath	Nadine Shah	03.2024	25[1]	-	EMI North EMINCD 1	[produced by Ben Hillier]