Mitty Collier

Mitty Lene Collier (ur. 21 czerwca 1941 r.)  to amerykańska pastorka, piosenkarka gospel
i była piosenkarka rhythm and bluesowa. W latach 60-tych XX wieku wydała wiele udanych płyt, z których prawdopodobnie najbardziej znanym jest „I Had A Talk With My Man”. 

 Mitty Collier urodziła się w Birmingham w stanie Alabama w Stanach Zjednoczonych,[1] jako siódme dziecko Rufusa i Gertrude Collier. Uczęszczała do Western-Olin High School, Alabama A & M College oraz Miles College, gdzie studiowała anglistykę.Zaczęła śpiewać w kościele jako nastolatka i koncertowała z zespołami gospel, Hayes Ensemble i Lloyd Reese Singers, zanim zaczęła śpiewać rhythm and bluesa w lokalnych klubach, aby opłacić studia. W 1959 roku, podczas wizyty w Chicago, wzięła udział w programie talent show DJ-a Ala Bensona w Teatrze Regal, wygrywając przez sześć tygodni z rzędu i zdobywając miejsce w programie z B. B. Kingiem i Ettą James jako nagrodę. To zwróciło na nią uwagę Ralpha Bassa z Chess Records, który zaproponował jej kontrakt płytowy.

  Nagrywała dla wytwórni Chess w latach 1961-1968, wydając 15 singli i jeden album, w większości wyprodukowane przez Billy'ego Davisa. Jej pierwszym albumem był „Gotta Get Away From It All”, który nie odniósł sukcesu. Jej pierwszy prawdziwy sukces przyniósł w 1963 roku utwór „I'm Your Part Time Love”, będący odpowiedzią na „Part Time Love” Little Johnny'ego Taylora. Utwór osiągnął 20. miejsce na liście Billboard R&B, a następnie ukazał się utwór „I Had A Talk With My Man”, zsekularyzowana wersja gospelowej piosenki Jamesa Clevelanda „I Had A Talk With God Last Night”. Zaaranżowana ballada osiągnęła 41. miejsce na liście Billboard Hot 100 i 3. miejsce na liście Cash Box R&B i stała się jej najbardziej znaną piosenką , którą później coverowali m.in. Dusty Springfield, Jackie Ross i Shirley Brown.  

Jej kolejny utwór, „No Faith, No Love”, był również przeróbką utworu Jamesa Clevelanda „No Cross, No Crown” i osiągnął 29. miejsce na liście Billboard R&B i 91. miejsce na liście przebojów pop. W 1965 roku wydała album Shades Of A Genius. Jej ostatnim przebojem z 1966 roku był „Sharing You” (10. miejsce na liście R&B, 97. miejsce na liście przebojów pop). Odeszła z Chess w 1968 roku po nagraniu singla, nowej wersji „Gotta Get Away From It All” w FAME Studios w Muscle Shoals z producentem muzycznym Rickiem Hallem.

 Następnie nagrała pięć kolejnych singli i album dla wytwórni Peachtree Records Williama Bella w Atlancie w stanie Georgia. Jednak w 1971 roku na jej strunach głosowych pojawiły się polipy, co spowodowało utratę głosu i porzucenie świeckiej kariery muzycznej.

  Potem zaczęła poświęcać się wierze chrześcijańskiej. Po odzyskaniu głosu nagrała kilka albumów z muzyką gospel, z których pierwszy, The Warning z 1972 roku, zawierał utwór „I Had A Talk With God Last Night”. Późniejsze albumy obejmowały Hold The Light (1977) i I Am Love (1987). Założyła również linię modlitewną do studiowania Biblii oraz program pomocy społecznej „Feed-A-Neighbor” (FAN), za który w 1987 roku otrzymała klucz do miasta Birmingham. Została kaznodzieją i przyjęła święcenia kapłańskie w 1989 roku, a później została mianowana pastorem More Like Christ (MLC) Christian Fellowship Ministries w Chicago. Pracowała również na Uniwersytecie Chicagowskim, a także pisała sztuki teatralne i kontynuowała śpiewanie muzyki gospel. Otrzymała wiele innych nagród humanitarnych i innych, w tym nagrodę Woman of Wonder Award przyznawaną przez National Council of Negro Women (NCNW) w 2000 roku. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I'm Your Part Time Love/Don't You Forget It	Mitty Collier	10.1963	-	-	Chess 1871	[written by A. Smith, C. Hammond][20[2].R&B Chart]
I Had A Talk With My Man/Free Girl (In The Morning)	Mitty Collier	09.1964	-	41[10]	Chess 1907	[written by B. Davis, L. Caston,James Cleveland][produced by Roquel Davis,Riley Hampton][3[13].R&B Chart]
No Faith, No Love/Together	Mitty Collier	01.1965	-	91[5]	Chess 1918	[written by B. Davis, L. Caston][produced by Roquel Davis][26[6].R&B Chart]
Sharing You/Walk Away	Mitty Collier	03.1966	-	97[2]	Chess 1953	[written by Ronald Saunders][produced by Billy Davis][10[9].R&B Chart]

By Chance

 By Chance to męski kwartet R&B z końca lat 90-tych z Los Angeles w Kalifornii.
Niewiele wiadomo o nich, ale podpisali kontrakt z wytwórnią Persona Records. W 1999 roku wydali swój jedyny album „Gotta Get That Lovin”, który osiągnął 58. miejsce na liście Billboard R&B Albums. Ich jedynym jak dotąd występem na liście był singiel „Baby It’s On”, który osiągnął zaledwie 85. miejsce na liście Billboard Hot R&B Singles, utrzymując się na niej przez 7 tygodni. Tytułowy utwór został wydany jako kolejny singiel, ale nie znalazł się na listach przebojów. Po tym wydarzeniu słuch o nich zaginął i zespół popadł w zapomnienie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Baby It's On	By Chance	02.1998	-	-	Persona 0600	[written by Billy Moss, Livio Harris][produced by Billy Moss, Jamie Foxx][85[7].R&B Chart]

Nathaniel Mayer

 Nathaniel Mayer (ur. 10 lutego 1944r - zm. 1 listopada 2008r) był amerykańskim
wokalistą rhythm and bluesowym, który rozpoczął karierę na początku lat 60-tych w wytwórni Fortune Records w swoim rodzinnym Detroit w stanie Michigan . „Nay Dog” lub „Nate”, jak go również nazywano, charakteryzował się surowym, niezwykle energicznym wokalem i szalonym show scenicznym. Po 35-letniej przerwie w muzyce, w 2002 roku Mayer ponownie zaczął nagrywać i koncertować, wydając albumy w wytwórniach Fat Possum, Alive Records i Norton Records.

  Mayer rozpoczął karierę w Fortune Records, wytwórni płytowej z Detroit należącej do Jacka i Devory Brown. Tam nawiązał współpracę z innymi gwiazdami Fortune, Nolanem Strongiem i Andre Williamsem. Mayer pozostał w wytwórni przez sześć lat, nagrywając kilka płyt. Mając 18 lat, Mayer w 1962 roku osiągnął szczyt przebojów, umieszczając „Village of Love” w pierwszej czterdziestce listy przebojów. Utwór ten, przypisywany Nathanielowi Mayerowi i zespołowi The Fabulous Twilights,[1] został pierwotnie wydany przez wytwórnię Fortune Records, która następnie wydzierżawiła płytę United Artists Records w celu szerszej dystrybucji.

  Kolejne płyty, takie jak „Leave Me Alone” (1962) i „I Had A Dream” (1963), nie zdołały powtórzyć sukcesu „Village of Love” (chociaż oba  , a zwłaszcza „Leave Me Alone”, dobrze sprzedawały się w regionie). W 1966 roku Mayer wydał „I Want Love and Affection (Not The House Of Correction)”, funkowy utwór w stylu Jamesa Browna. Następnie rozstał się z wytwórnią Fortune Records z powodu różnic. Po czasach, gdy Mayer pracował w Fortune Records, jego miejsce pobytu pozostawało praktycznie nieznane i przez kilka dekad potwierdzały je jedynie plotki. Pojawił się jednak w 1980 roku, nagrywając singiel „Raise the Curtain High”. Był to jedyny singiel Mayera w latach 1966–2002. 

Znikając w gettach East Detroit na kolejne dwie dekady, Mayerowi towarzyszyły liczne plotki. Jednak po wydaniu przez Norton Records w 2002 roku   „I Don't Want No Bald-Headed Woman Telling Me What to Do” (nigdy wcześniej niepublikowanego nagrania z 1968 roku), Mayer poczuł inspirację do ponownego nagrywania i występów.Mayer dokonał pełnego powrotu muzycznego w 2002 roku. Jego niegdyś słodki, soulowy krzyk przerodził się w chrapliwy growl, nadając jego późniejszym albumom zupełnie nowy charakter. Grał w klubach i na festiwalach, zyskując nowe pokolenie fanów dzięki swoim ekscytującym występom na żywo.

 W 2004 roku Mayer powrócił do studia, aby nagrać płytę „I Just Want to Be Held” dla Fat Possum Records, wytwórni z Missisipi, znanej głównie z wydawania płyt mało znanych bluesmanów. W 2005 roku odbył trasę koncertową z innym artystą Fat Possum, The Black Keys. W 2006 roku holenderska wytwórnia Stardumb Records wydała 7-calowy singiel z trzema utworami z albumu Fat Possum. Ostatnie nagrania Mayer ukazały się na dwóch albumach: „Why Don't You Give It To Me?” z 2007 roku i „Why Won't You Let Me Black?” z 2009 roku, oba wydane przez Alive Records z udziałem Dana Auerbacha z The Black Keys, Matthew Smitha z Outrageous Cherry, Troya Gregory'ego z The Dirtbombs oraz Dave'a Shettlera z SSM i The Sights.Detroit Cobras wykonali remake utworu „Village of Love” w 1996 roku.  Natomiast „Leave Me Alone” zostało coverowane przez The Hard Feelings w 2001 roku.  Eve Monsees, The Exiles  i Gibson Brothers nagrali utwór „I Had A Dream”.

 W 2014 roku Nathaniel Mayer został wprowadzony do Galerii Sław Rock and Rolla Michigan. Śmierć W ciągu roku od zakończenia swojej pierwszej europejskiej trasy koncertowej Mayer doznał kilku udarów. Po miesiącach hospitalizacji Nathaniel Mayer zmarł 1 listopada 2008 roku w Detroit w stanie Michigan.W 2017 roku Killer Blues Headstone Project umieścił nagrobek Nathaniela Mayera na cmentarzu Elmwood w Detroit.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Village Of Love/I Want A Woman	Nathaniel Mayer And The Fabulous Twilights	04.1962	-	22[12]	Fortune 449	[written by Nathaniel Mayer, Devora Brown ][16[5].R&B Chart]

Rhythm Heritage

 Rhythm Heritage to amerykański zespół funk/R&B z lat 70-tych XX wieku,
najbardziej znany z przeboju „Theme from S.W.A.T.” z 1976 roku, który zajął pierwsze miejsce na listach przebojów w USA.  Sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy i w lutym 1976 roku zdobył złotą płytę przyznaną przez Recording Industry Association of America (RIAA).  

Nagrali również muzykę przewodnią do kilku innych programów telewizyjnych ABC, w tym „Keep Your Eye on the Sparrow”, również z 1976 roku, z serialu Baretta (śpiewanego przez Sammy'ego Davisa Jr.). Zespół Rhythm Heritage został założony w 1975 roku przez producenta Steve'a Barriego  i klawiszowca sesyjnego Michaela Omartiana. W jego skład wchodzili basista Scott Edwards i perkusista Ed Greene . Na niektórych nagraniach zespołu grali również Ray Parker Jr., Jeff Porcaro , Victor Feldman, Jay Graydon, Dean Parks, Ben Benay i Bob Walden.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Theme From S.W.A.T./I Wouldn't Treat A Dog (The Way You Treated Me)	Rhythm Heritage	11.1975	-	1[1][24]	ABC 12 135	[gold-UK][written by Barry De Vorzon][produced by Michael Omartian, Steve Barri][11[20].R&B Chart][utwór z serialu TV "S.W.A.T."]
Barretta's Theme ("Keep Your Eye On The Sparrow")/My Cherie Amour	Rhythm Heritage	04.1976	-	20[13]	ABC 12 177	[written by M. Ames, D. Grusin][produced by Michael Omartian, Steve Barri][19[12].R&B Chart][utwór z serialu TV "Barretta"]
Disco-Fied/(It's Time To) Boogie Down	Rhythm Heritage	08.1976	-	101[3]	ABC 12 205	[written by Michael Omartian, Michael Price ][produced by Michael Omartian, Steve Barri][80[3].R&B Chart]
Theme From Rocky (Gonna Fly Now)/Last Night On Earth	Rhythm Heritage	02.1977	-	94[3]	ABC 12 243	[written by B. Conti, C. Connors, A. Robbins][produced by Michael Omartian, Steve Barri][78[5].R&B Chart][utwór z filmu "Rocky"]
Theme From Starsky And Hutch/Disco Queen	Rhythm Heritage	10.1977	-	-	ABC 12 273	[written by Thomas W. Scott][produced by Michael Omartian, Steve Barri][93[7].R&B Chart][utwór z serialu TV "Starsky And Hutch"]
Holdin' Out (For Your Love)/Sky's The Limit	Rhythm Heritage	03.1978	-	-	ABC 12 334	[written by M. Omartian, M. Price, D. Walsh][produced by Michael Omartian, Steve Barri][92[5].R&B Chart]

Trevor Daniel

Trevor Daniel Neill (ur. 28 września 1994r) to amerykański wokalista i autor tekstów.
Zdobył popularność dzięki singlowi „Falling” z 2018 roku, który trafił na listy przebojów w ponad 20 krajach po tym, jak w 2019 roku stał się viralem. Jego debiutancki album studyjny „Nicotine” (2020) znalazł się na liście Billboard 200.

 Daniel rozpoczął karierę, umieszczając swoją muzykę na SoundCloud. Jego singiel „Pretend” z 2017 roku ostatecznie odniósł sukces po tym, jak został udostępniony na popularnym kanale YouTube. Później odebrał telefon od Taza Taylora z Internet Money i podpisał z nimi wspólny kontrakt płytowy, a także z Alamo i Interscope, w lipcu 2018 roku. Daniel wydał EP-ki „Homesick” w 2018 roku i „Restless” w 2019 roku. Na pierwszej z nich znalazł się singiel „Falling”, który ukazał się w październiku tego samego roku. Pomimo wydania remiksu utworu przez Blackbear, stał się on popularny dopiero w 2019 roku, po tym jak stał się viralem na aplikacji do udostępniania filmów TikTok.

 Stał się jego pierwszym singlem, który znalazł się na liście przebojów Billboard Hot 100 w USA, osiągając 17. miejsce.Utwór znalazł się na debiutanckim albumie Daniela „Nicotine”, a poprzedzał go singiel „Past Life”, który później został ponownie wydany z wokalem amerykańskiej piosenkarki i aktorki Seleny Gomez. W 2020 roku wystąpił w utworze „Clown” na albumie Blackbeara „Everything Means Nothing”, zaśpiewał w remiksie utworu „Bitter” Fletcher  and Kito, a także na singlu Dona Diablo i Imanbeka „Kill Me Better”. W 2021 roku współpracował z Becky G i Tainy przy utworze „F is For Friends” do ścieżki dźwiękowej filmu SpongeBob: Sponge on the Run oraz wystąpił w utworze „My Dear Love” Bebe Rexhy z udziałem Ty Dolla $ign z jej drugiego albumu „Better Mistakes”.

  Obecnie pracuje nad swoim drugim albumem zatytułowanym „Sad Now Doesn't Mean Sad Forever”. W czerwcu 2021 roku wydał „Fingers Crossed” z amerykańską piosenkarką i autorką tekstów Julią Michaels. Do utworu powstał teledysk wyreżyserowany przez Granta Spaniera. Następnie można go było zobaczyć w teledysku z popularnym DJ-em i producentem muzycznym Alanem Walkerem do utworu Alana „Extremes”, który ukazał się 30 września na nadchodzącym albumie studyjnym Alana „WALKERVERSE PT. II”. W 2023 roku współpracował z Neoni przy ich utworze „Bleach”. W poście na X (dawniej Twitter) z 12 lipca 2024 roku Trevor ogłosił rozstanie ze swoją poprzednią wytwórnią płytową, Alamo Records/RCA. 25 października 2024 roku Trevor wydał swój powracający singiel „Tempo” w ramach nowej umowy płytowej z Fearless Records i TLNTD Records. Umowa płytowa nie trwała długo, ponieważ 2 maja 2025 roku Trevor ogłosił na X (dawniej Twitter), że z niej zrezygnował.

  Daniel mieszkał w Baton Rouge w Luizjanie. Jego rodzina przeprowadziła się do Fort Worth w Teksasie, a później osiedliła się w Houston w Teksasie, gdzie piosenkarz ma swój dom.Daniel przyznaje, że muzyka stała się dla niego ważna w życiu już jako dziecko i zaczął grać na perkusji w drugiej klasie. W liceum zaczął tworzyć muzykę w programie Mixcraft 5 i nagrywać wokale w szafie w swojej sypialni, korzystając z porad samouczków na YouTube. W 2017 roku postanowił zająć się muzyką zawodowo. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Falling	Trevor Daniel	11.2019	14[19]	17[38]	Alamo USUYG 1221109	[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Trevor Neill,Tristan Norton,Martin Kottmeier,Kim Candilora,Danny Snodgrass, Jr.,Ryan Vojtesak][produced by KC Supreme,Taz Taylor,Charlie Handsome][11[26].R&B Chart]
Past Life	Trevor Daniel x Selena Gomez	07.2020	-	77[5]	Interscope USUM 72010569	[gold-US][written by Trevor Daniel, Finneas O'Connell, Sean Myer, Caroline Pennell, Mick Coogan ,Jay Stolar][produced by Finneas, Sean Myer]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Nicotine	Trevor Daniel	04.2000	-	79[9]	Alamo	[produced by Gregory Aldae, Bardo ,Based1 ,Ryan Bevolo ,Blake Slatkin ,Capi, Dwilly, E Trou, Omer Fedi, Finneas, Charlie Handsome ,Jasper Harris ,Cole Hutzler ,KC Supreme, Angel Lopez, Nick Mira, Pacific, Ragelogic, Relik ,Repko, Sean Myer, Sober Rob ,Taz Taylor]

Pure Soul

 Pure Soul to zespół R&B z Waszyngtonu, w którego skład wchodzili wokaliści Shawn Allen,
Heather Perkins, Keitha Shepherd i Kristin Hall. W 1995 roku grupa wydała swój debiutancki i jedyny album studyjny w wytwórni Interscope Records. Album osiągnął 173. miejsce na liście Billboard 200 i 33. miejsce na liście Billboard R&B Albums. Prowadzący singiel „We Must Be in Love” stał się ich największym hitem do tej pory, osiągając 11. miejsce na liście Hot R&B Singles Billboard, utrzymując się na niej przez 25 tygodni. Utwór osiągnął również 65. miejsce na liście Billboard Hot 100 i 22. miejsce na liście Billboard Hot Dance Music\Maxi-Singles Sales. 

 Kolejny singiel, „I Want You Back”, osiągnął 26. miejsce na liście przebojów Hot R&B Singles magazynu Billboard (utrzymując się na niej przez 17 tygodni), 1. miejsce na liście przebojów Bubbling Under Hot 100 Singles oraz 36. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music/Maxi-Singles Sales. Teledysk do utworu znalazł się w pierwszej piątce najczęściej odtwarzanych teledysków w stacji BET. W tym samym roku Pure Soul znalazł się na ścieżce dźwiękowej do filmu „Panther” w utworze „Freedom”, w którym wystąpiły różne artystki R&B, takie jak Aaliyah i Mary J. Blige. 

W 1996 roku grupa wydała ostatni singiel z albumu, „Stairway to Heaven”, który osiągnął 79. miejsce na liście przebojów Hot 100 magazynu Billboard i 18. miejsce na liście przebojów Hot R&B Singles, utrzymując się na niej przez 18 tygodni. W radiowej wersji remiksu utworu wystąpił zespół R&B The O’Jays.

  Po tym zdarzeniu wydawało się, że Pure Soul zniknęło ze sceny muzycznej i popadło w zapomnienie. Obecnie Shawn Allen prawdopodobnie nadal występuje i jest matką dwójki dzieci.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
We Must Be In Love	Pure Soul	08.1995	-	65[11]	StepSun Music Entertainment 98 137	[written by Kim Jordan][produced by Kim Jordan, Todd Mushaw][11[29].R&B Chart]
I Want You Back	Pure Soul	11.1995	-	101[8]	StepSun Music Entertainment 98 108	[written by Karen Anderson, Sherri Blair, Teddy Riley][produced by Teddy Riley][26[17].R&B Chart]
Stairway to Heaven	Pure Soul	03.1996	-	79[8]	StepSun Music Entertainment 98 086	[written by Gamble, Huff, Cary Gilbert][produced by Abdul Haqq Islam, Dexter Wansel, Kim Jordan][18[18].R&B Chart]

Mahogany Blue

Mahogany Blue to trio R&B, w którego skład wchodzą Yadonna, Lanita i Doreen Wise

(urodzone i wychowane w Nowym Orleanie w Luizjanie). W młodości siostry Wise zaczęły śpiewać w kościele, a już w bardzo młodym wieku nagrały swój pierwszy singiel „Fairytale Fantasy”. Występowały w talent show w liceum, śpiewały i wygrały w lokalnym, miejskim talent show dla stacji radiowej WYLD-FM98, brały udział w przesłuchaniach w Nowym Jorku do „Showtime at the Apollo”, występowały na New Orleans Jazz & Heritage Festival, Essence Festival oraz w klubach nocnych. Mahogany Blue występowały jako wokalistki wspierające dla różnych lokalnych artystów z Nowego Orleanu, takich jak Allen Toussaint. 

 

 Po przesłuchaniu tria dla ówczesnego prezesa MCA Records, Erniego Singletona, podczas Black Radio Exclusive Convention w Nowym Orleanie, podpisał on z nimi kontrakt z wytwórnią. W 1993 roku Mahogany Blue wydali swój debiutancki album „Love Zone”, który w ogóle nie pojawił się na listach przebojów Billboardu. Ich jedynym dotychczasowym występem na listach przebojów był singiel „Affair”, który osiągnął 9. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music\Club Play magazynu Billboard. Trio podróżowało po Europie i Azji, występując w klubach nocnych, a także jako support przed takimi artystami jak Mother’s Finest, Tina Turner, Sting i Toto. Śpiewali nawet chórki w zespole Bruce’a Willisa, The Excellerators. 

 

 Obecnie Mahogany Blue kontynuuje działalność koncertową i co roku podróżuje do Europy i Ameryki Południowej, aby być jednym z czołowych zespołów Bourbon Street Club w Sao Paulo w Brazylii.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Affair	Mahogany Blue	08.1993	-	-	MCA 54647	[written by Louis "Buster" Brown III, Patrick Hnederson, Scott "Shavoni" Parker ][produced by Scott Parker, Louis Brown III][9[12].Hot Disco/Dance;MCA 54 648 12"]

Oscar

Oscar był żeńskim zespołem R&B z lat 90-tych, w którego skład wchodziły
Sally Ries, Debbie Lewis, Hiromi Kuroiwa i Kia Jeffries. W 1992 roku Oscar wydał swój jedyny album „Spotlight” w Epic Records, który w ogóle nie pojawił się na listach przebojów Billboarda. Ich pierwszy singiel „I’m Calling You (Do-Po-Liddle-La-Le-Yeah!)” osiągnął 69. miejsce na liście Hot R&B Singles magazynu Billboard, utrzymując się na niej przez 12 tygodni, co stanowi ich najwyższą pozycję w historii. 

Kolejny singiel Oscara, „Keep Touchin’ Me”, osiągnął 97. miejsce na liście Hot R&B Singles magazynu Billboard, utrzymując się na niej zaledwie przez 2 tygodnie. Według bloga Isle of Deserted Pop Stars, Kia Jeffries wystąpiła w utworze rapera Akinyele z 1996 roku „Put it In Your Mouth”, a później była członkinią innego krótkotrwałego girlsbandu R&B, 4Kast . 

 Obecnie Kia występuje pod pseudonimem „Babydoll” i rozwija solową karierę muzyczną.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I’m Calling You (Do-Po-Liddle-La-Le-Yeah!)	Oscar	11.1992	-	-	Epic 74 732	[69[12].R&B Chart]
Keep Touchin’ Me	Oscar	03.1993	-	-	Epic 74 859	[97[2].R&B Chart]

Timmy Thomas

Timothy Earle Thomas (ur. 13 listopada 1944r - zm. 11 marca 2022r) był amerykańskim
wokalistą R&B, klawiszowcem, autorem tekstów i producentem muzycznym, znanym przede wszystkim z przeboju „Why Can't We Live Together”. 

 

 Thomas urodził się 13 listopada 1944 roku w Evansville w stanie Indiana jako jedno z dwanaściorga rodzeństwa. Początkowo zainteresował się pracą jako akompaniator z Donaldem Byrdem i Cannonballem Adderleyem, a następnie pracował jako muzyk sesyjny w Memphis w stanie Tennessee i wydawał single w wytwórni Goldwax Records. Jego solowe sukcesy były niewielkie, dopóki nie przeniósł się do Glades Records w Miami na Florydzie, gdzie pod koniec 1972 roku wydał płytę „Why Can't We Live Together”. 

 

Płyta znalazła się na szczycie listy przebojów R&B magazynu Billboard w USA, znalazła się w pierwszej trójce listy przebojów Billboard Hot 100 oraz w pierwszej dwudziestce w innych krajach, w tym w Wielkiej Brytanii, gdzie osiągnęła 12. miejsce na liście UK Singles Chart. Sprzedano ją w ponad dwóch milionach egzemplarzy. Wcześniej był częścią zespołu Phillip & the Faithfuls, do którego należał również wokalista Phillip Reynolds, wydającego materiał dla wytwórni Goldwax, w tym „Love Me”, „What'Cha Gonna Do” i „'If You Love Her” (wszystkie w 1964 roku). 

 

Następnie został muzykiem sesyjnym w Memphis, kontynuując wydawanie solowych stron dla Goldwax, w tym „Have Some Boogaloo”. Wydał również „It's My Life” w 1967 roku. W 1970 roku zmienił wytwórnię na Climax, a jedną ze stron zatytułowaną „What's Bothering Me”.  Po przeprowadzce do Miami na Florydzie w 1972 roku Thomas grał sesje dla wytwórni grupy TK, podpisując kontrakt z wytwórnią Glades Records, gdzie później tego samego roku wydał „Why Can't We Live Together”.  Thomas wydał po tym wydawnictwie utwór „People Are Changin'” (strona B „Rainbow Power”), który trafił na listy przebojów w 1973 roku. 

 

W 1974 roku wydał album „You're the Song I've Always Wanted to Sing”.Następnie wydał sześć kolejnych singli Glades, a w 1975 roku nagrał duet z Betty Wright zatytułowany „It's What They Can't See”. W latach 1976-1980 Thomas nagrywał single zarówno dla wytwórni Glades, jak i dla T.K. Nagrywał disco, w tym „Stone to the Bone”, „Africano”, „Touch to Touch”, „The Magician”, „Freak In, Freak Out” i „Drown in My Own Tears” oraz albumy „The Magician” (Glades, 1976) i „Touch to Touch” (Glades, 1977).

 

 Kontynuował również pracę nad sesjami dla artystów TK Records, w tym Gwen McCrae, a w późniejszych latach jako producent. Thomas nagrał kilka hitów R&B, zwieńczając je utworem „Gotta Give a Little Love (Ten Years After)”, który w 1984 roku znalazł się w pierwszej trzydziestce listy przebojów soul w USA dla Gold Mountain Records. Thomas wystąpił na albumie Nicole McCloud „What About Me?” z 1985 roku, śpiewając z nią w duecie utwór „New York Eyes”. Utwór ten osiągnął 41. miejsce na brytyjskiej liście przebojów.

 

  W latach 90-tych pracował jako producent dla wytwórni LaFace Records i wydał album „With Heart and Soul” dla DTM Records. Jego piosenka „(Dying Inside) To Hold You” stała się hitem na Filipinach i zyskała na popularności w 2017 roku, kiedy to Darren Espanto wykonał ją w swoim coverze do filmu „All of You”.  W 2015 roku Drake wykorzystał w swoim singlu „Hotline Bling” samplowany utwór Thomasa, „Why Can't We Live Together”. 

 

Thomas zmarł na raka 11 marca 2022 roku w wieku 77 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Why Can't We Live Together	Timmy Thomas	11.1972	12[11]	3[15]	Glades 1703	[written by Timothy Thomas][produced by Timothy Thomas][1[2][18].R&B Chart]
People Are Changin'/Rainbow Power	Timmy Thomas	04.1973	-	75[5]	Glades 1709	[written by Timothy Thomas][produced by Steve Alaimo, Timmy Thomas][23[7].R&B Chart]
Let Me Be Your Eyes/Cold Cold People	Timmy Thomas	07.1973	-	107[5]	Glades 1712	[written by Timmy Thomas, H. W. Casey][produced by Steve Alaimo, Timmy Thomas][48[6].R&B Chart]
What Can I Tell Her/Opportunity	Timmy Thomas	11.1973	-	102[13]	Glades 1717	[written by C. Reid, W. Clarke, B. Shapiro][produced by Steve Alaimo][19[14].R&B Chart]
One Brief Moment/Rio Girl	Timmy Thomas	03.1974	-	-	Glades 1719	[written by Timothy Thomas][produced by Steve Alaimo][62[9].R&B Chart]
I've Got To See You Tonight/You'are The Song (I've Always Wanted To Sing)	Timmy Thomas	11.1974	-	-	Glades 1723	[A:written by Willie Hale][B:written by T. Thomas, S. McKenney][A:produced by Steve Alaimo][B:produced by Steve Aalaimo, Willie Clarke][A:31[12].R&B Chart][B:78[7].R&B Chart]
Sexy Woman/Sweet Brown Sugar	Timmy Thomas	06.1975	-	-	Glades 1727	[written by Timothy Thomas][produced by Willie Clarke][69[6].R&B Chart]
Stone To The Bone/Watch It! Watch It! Watch It! For Dudley Dudley Dorite	Timmy Thomas	04.1977	-	-	Glades 1740	[written by Pinchot, Thomas][produced by Willie Clarke][74[7].R&B Chart]
Freak In, Freak Out/Say Love, Can You Chase Away My Blues?	Timmy Thomas	10.1978	-	-	Glades 1749	[written by Clarence Reid, I. J. Kitts][produced by Clarence Reid, Freddy Stonewall][92[3].R&B Chart]
Are You Crazy??? (Pt. 1)/Are You Crazy??? (Pt. 2)	Timmy Thomas	04.1981	-	-	Marlin 3348	[written by T. Thomas, I.J. Kitts][produced by Freddy Stonewall, Henry Stone][73[6].R&B Chart]
Gotta Give A Little Love (Ten Years After)/Same Ole Song	Timmy Thomas	04.1984	-	80[3]	Gold Mountain 82004	[written by Timmy Thomas][produced by Lou Pace][29[11].R&B Chart]
Love Is Never Too Late/Let It Flow	Timmy Thomas	08.1984	-	-	Gold Mountain 82008	[written by Timmy Thomas][produced by Lou Pace][90[2].R&B Chart]
New York Eyes/Ordinary Girl	Nicole With Timmy Thomas	12.1985	41[8]	-	Portrait A 6805 [UK]	[written by Timmy Thomas][produced by Lou Pace]
Why Can't We Live Together	Timmy Thomas	07.1990	54[2]	-	TK TKR 1 [UK]	[written by Timothy Thomas][produced by Steve Alaimo, Timmy Thomas]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Why Can't We Live Together	Timmy Thomas	01.1973	-	53[15]	Glades 6501	[produced by Timmy Thomas ,Steve Alaimo]