Pokazywanie postów oznaczonych etykietą r&b. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą r&b. Pokaż wszystkie posty

piątek, 6 lutego 2026

Johnny Bristol

John William Bristol (ur. 3 lutego 1939r -zm. 21 marca 2004r)  był amerykańskim muzykiem,
znanym przede wszystkim jako autor tekstów i producent muzyczny wytwórni Motown pod koniec lat 60-tych i na początku lat 70-tych. Pochodził z Morganton w Karolinie Północnej, o którym napisał piosenkę o tym samym tytule. Jego kompozycja „Love Me for a Reason” odniosła globalny sukces, gdy została nagrana przez The Osmonds, osiągając pierwsze miejsce na brytyjskich listach przebojów w 1974 roku.  

Jego najsłynniejszym solowym nagraniem był utwór „Hang On in There Baby” z 1974 roku, który dotarł do pierwszej dziesiątki w Stanach Zjednoczonych i trzeciego miejsca w Wielkiej Brytanii. Oba single znalazły się jednocześnie w pierwszej piątce brytyjskich list przebojów. Producent Motown Bristol po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę w Detroit jako członek duetu soulowego Johnny & Jackey, którego współpracownikiem był Jackey Beavers, którego Bristol poznał w Siłach Powietrznych USA. Para nagrała dwa single w 1959 roku dla Anna Records, wytwórni należącej do Gwen Gordy (siostry Berry'ego Gordy'ego) i Billy'ego Davisa, oraz cztery płyty 45-calowe dla wytwórni Tri-Phi Gwen Gordy i Harveya Fuquy, z których żaden nie odniósł sukcesu poza Środkowym Zachodem Stanów Zjednoczonych. 

W połowie lat 60-tych Motown przejął Tri-Phi, a Bristol rozpoczął współpracę z Fuquą jako autor tekstów i producent. Wśród ich sukcesów jako producentów znalazły się przeboje: „Ain't No Mountain High Enough” (1967), „Your Precious Love” (1967) i „If I Could Build My Whole World Around You” (1968) Marvina Gaye’a i Tammi Terrell; „Twenty-Five Miles” (1969) Edwina Starra; oraz „My Whole World Ended (The Moment You Left Me)” Davida Ruffina (1969).

  Bristol rozkwitł w Motown, współpracując z niektórymi z najlepiej sprzedających się zespołów wytwórni. Jego osiągnięcia producenckie i/lub kompozytorskie obejmowały „These Things Will Keep Me Loving You” (1966) zespołu Velvelettes; „I Don't Want to Do Wrong” (1971) i „Daddy Could Swear, I Declare” (1973) zespołu Gladys Knight & the Pips; i Jr. Walker & the All Stars, którzy znaleźli się na listach przebojów dzięki licznym singlom i albumom napisanym przez Bristola, w tym „What Does It Take (To Win Your Love)” (1969), „Gotta Hold On to This Feeling” (1970), „Way Back Home” (1971) i „Walk in the Night” (1971). Jednym z jego ostatnich sukcesów był pierwszy solowy album Jermaine’a Jacksona „That’s How Love Goes” (1972). Co ciekawe, Bristol był producentem i współautorem ostatnich singli zarówno Diany Ross & the Supremes, jak i Smokey Robinson & the Miracles, zanim każdy z zespołów stracił swojego imiennika, głównego wokalistę.

  Podczas gdy utwór „We've Come Too Far to End It Now” (1972) zespołu Miracles był oryginalnym utworem, „Someday We'll Be Together” (1969) zespołu Supremes był remakiem singla Johnny'ego i Jackeya z 1961 roku. Bristol jest męskim głosem w wersji „Someday We'll Be Together” zespołu Supremes, śpiewając w odpowiedzi na główny wokal Diany Ross. (Ross nagrała tę piosenkę jako swój pierwszy solowy album z wokalistkami sesyjnymi Waters Sisters). Producent i solista Bristol opuścił wytwórnię Motown w 1973 roku, aby dołączyć do CBS jako producent. Współpracował z wieloma wschodzącymi wokalistami, w tym z Randym Crawfordem, dla którego Bristol napisał „Caught in Love's Triangle”, a także produkował i komponował dla uznanych wykonawców, takich jak: Tom Jones, Marlena Shaw, Johnny Mathis, Jerry Butler i Boz Scaggs. W 1974 roku napisał i wyprodukował utwór „La La Peace Song” nagrany przez Ala Wilsona i O.C. Smitha. Wokale Bristola można usłyszeć w wersji Ala Wilsona. 

 Mając wówczas nieco ponad 30 lat, pragnął wznowić własną karierę nagraniową i kiedy CBS/Columbia nie wykazało entuzjazmu, podpisał kontrakt płytowy z MGM. W MGM Bristol nagrał dwa udane albumy „Hang On in There Baby” i „Feeling the Magic”, a także znalazł się na listach przebojów z kilkoma singlami, w tym „Hang On in There Baby” (1974, 8. miejsce na liście przebojów pop w USA, 2. miejsce na liście R&B w USA i 3. miejsce na liście w Wielkiej Brytanii), „You and I” (1974, 20. miejsce na liście R&B w USA), „Leave My World” (1975, 23. miejsce na liście R&B w USA) i „Do It to My Mind” (1976, 5. miejsce na liście R&B w USA). Nagrał również oryginalną wersję utworu „Love Me for a Reason”, który później stał się wielkim hitem The Osmonds. 

W 1975 roku był nominowany do nagrody Grammy w kategorii „Najlepszy Nowy Artysta”, ostatecznie przegrywając z Marvinem Hamlischem. Bristol nagrał następnie dwa albumy dla wytwórni Atlantic: „Creme” (1976) i „Strangers” (1978). Jeden z utworów z okresu działalności wytwórni Atlantic, „Strangers In The Dark Corners”, zyskał popularność na europejskiej scenie muzyki soul. W tym okresie pełnił również rolę producenta, pracując głównie dla artystów podpisujących kontrakty z wytwórnią Columbia Records, w tym dla Boza Scaggsa. Bristolowi przypisuje się stworzenie blue-eyedowego brzmienia Scaggsa na albumie „Slow Dancer” (1974). Bristol był również producentem albumu Toma Jonesa z 1975 roku, „Memories Don't Leave Like People Do”, który zawierał pięć coverów piosenek Bristola, w tym utwór tytułowy. Nadal cieszył się dużym uznaniem jako producent, a wśród innych artystów, z którymi współpracował, byli m.in.: Tavares, Margie Joseph, The Jackson Sisters oraz dwa duety z Lindą Evans, „Sweet and Deep” i „Share with Me My Dream” na albumie „Free to Be Me” z 1981 roku. Na początku lat 80-tych głównym rynkiem zbytu Bristolu była Europa. Jego duet z Amii Stewart na  medley „My Guy – My Girl” osiągnął 39. miejsce na brytyjskiej liście przebojów w 1980 roku.

  Umowa z Ariola/Hansa zaowocowała klubowymi hitami „Love No Longer Has a Hold on Me” i „Take Me Down”. Towarzyszący album nie zdołał ugruntować jego pozycji i minęło osiem lat, zanim pojawił się nowy produkt Bristola - singiel „I'm Just a Musician” dla Hansa. Współpraca z brytyjską wytwórnią Motorcity Records w 1989 roku była krótka, ale zaowocowała jednym z najpopularniejszych wydawnictw Bristola, „Man Up in the Sky”, oraz jego wersją utworu „What Does It Take to Win Your Love”, pierwotnie hitu Jr. Walkera & the All Stars. Ostatnimi wydawnictwami Bristola były singiel „Come to Me” z 1991 roku dla Whichway Records oraz album „Life & Love”, wydany na rynek japoński w 1993 roku przez Blues Interactions (P-Vine Records). Na tym ostatnim znalazł się utwór „That's the Way of the World” zespołu Earth, Wind & Fire w duecie z córką, Shanną J. Bristol. Album ukazał się w USA trzy lata później pod tytułem „Come To Me”. 

 Bristol zmarł 21 marca 2004 roku w swoim domu w Brighton Township w stanie Michigan z przyczyn naturalnych, w wieku 65 lat. Bristol został wprowadzony do Galerii Sław Muzyki Karoliny Północnej w 2009 roku. Bristol był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Maude Perry. Mieli dwoje dzieci. Jego drugą żoną była Iris Gordy. Mieli jedno dziecko, Karlę Gordy Bristol, która jest komisarzem miasta Beverly Hills. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Hang On In There Baby/Take Care Of You For MeJohnny Bristol06.19743[11]8[17]MGM 14 715[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][79[5].R&B; Chart]
You And I/It Don't Hurt No MoreJohnny Bristol11.1974-48[7]MGM 14 762[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][20[13].R&B; Chart]
Leave My World/All Goodbyes Aren't GoneJohnny Bristol04.1975-104[1]MGM 14 792[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][23[10].R&B; Chart]
Love Takes Tears/Go On And DreamJohnny Bristol07.1975--MGM 14 814[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][72[8].R&B; Chart]
Do It To My Mind/Love To Have A Chance To Taste The WineJohnny Bristol11.1976-43[11]Atlantic 3360[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][5[20].R&B; Chart]
You Turned Me On To Love/I Sho Like Groovin' With YaJohnny Bristol03.1977-106[1]Atlantic 3391[A&B:written by Johnny Bristol][A&B:produced by Johnny Bristol, D2TP][A:36[10].R&B; Chart][B:47[10].R&B; Chart]
Waiting On Love/She's So AmazingJohnny Bristol04.1978--Atlantic 3421[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][27[14].R&B; Chart]
Hang On In There BabyAlton And Johnny02.1980--Polydor 2050[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][73[3].R&B; Chart]
My Guy / My Girl/NowAmii Stewart And Johnny Bristol10.198039[5]63[8]MGM 14715[written by William Smokey Robinson, Ronald White][produced by Barry Long, Simon May][76[3].R&B; Chart]
Love No Longer Has A Hold On Me/Until I See You AgainJohnny Bristol02.1981--Handshake 5304[written by Johnny Bristol, Hense Powell][produced by Johnny Bristol][75[5].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Hang On in There BabyJohnny Bristol08.197412[7]82[17]MGM 4959[produced by Johnny Bristol]
Bristol's CremeJohnny Bristol12.1976-154[11]Atlantic 18 197[produced by Johnny Bristol]
                                        Kompozycje Johnny Bristola na listach przebojów


 
 

[with  Harvey Fuqua] 
01/1966 I Can't Believe You Love Me Tammi Terrell 72.US
05/1966 Come On and See Me Tammi Terrell 80.US



[with  Harvey Fuqua,Sylvia Moy] 
10/1966 These Things Will Keep Me Loving You The Velvelettes 102.US/34.UK


[with   Danny Coggins, Harvey Fuqua] 
02/1967 Pucker Up Buttercup Jr. Walker & The All-Stars 31.US

[with  Harvey Fuqua,Warren Harris & Richard Street] 
02/1967 Since I Lost You Girl The Monitors 117.US 

[with Harvey Fuqua, Vernon Bullock] 
12/1967 If I Could Build My Whole World Around You Marvin Gaye & Tammi Terrell 41.UK/10.US
05/1969 What Does It Take (to Win Your Love) Jr. Walker & The All-Stars 4.US/13.UK
11/1969 What Does It Take (To Win Your Love) Motherlode 111.US
04/1983 What Does It Take (To Win Your Love) Garland Jeffreys 107.US
08/1986 What Does It Take (To Win Your Love) Kenny G 64.UK

[with  Harvey Fuqua,  Pam Sawyer & Jimmy Roach] 
02/1969 My Whole World Ended (the Moment You Left Me) David Ruffin 9.US/51.UK
  
[with   Harvey Fuqua & Edwin Starr] 
02/1969 Twenty-Five Miles Edwin Starr 6.US/36.UK

[with  Doris McNeil] 
05/1969 What Is a Man Four Tops 16.UK/53.US
06/1969 I'm Still a Strugglin' Man Edwin Starr 80.US
12/2000 What Is a Man? Tindersticks 90.UK


[with  Thomas Kemp] 
07/1969 I've Lost Everything I've Ever Loved David Ruffin  58.US

[with  Jackey Beavers & Harvey Fuqua] 
11/1969 Someday We'll Be Together The Supremes 13.UK/1.US
02/1971 Carry Your Own Load Jr. Walker & The All-Stars 117.US


[with Pam Sawyer, Joe Hinton] 
02/1970 Gotta Hold On to This Feeling Jr. Walker & The All-Stars 21.US/52.UK

[with  Robert Beavers] 
07/1970 Do You See My Love (For You Growing) Jr. Walker & The All-Stars 51.UK/32.US


[with   Bubba Knight, Gladys Knight,  Katherine Schaffner & William Guest] 
06/1971 I Don't Want to Do Wrong Gladys Knight & the Pips 17.US


[with   Gloria Jones,Pam Sawyer] 
08/1971 Take Me Girl, I'm Ready Jr. Walker & The All-Stars 16.UK/50.US


[with  Wilton Felder, Gladys Knight ] 
12/1971 Way Back Home Jr. Walker & The All-Stars 35.UK/52.US


[with  Stephen Bowden & Joyce Chambers] 
03/1972 I'm Someone Who Cares The Originals 16.UK/53.US


[with Wade Brown, David Jones Jr.] 
06/1972 We've Come Too Far to End It Now The Miracles 46.US
09/1972 That's How Love Goes Jermaine Jackson 46.US/51.UK
12/1972 I Can't Stand to See You Cry The Miracles 45.US

[with  Anette Minor, Jack Alan Goga,Peter Green] 
03/1973 No One There Martha Reeves 52.UK


[with Wade Brown, David Jones Jr.] 
06/1972 We've Come Too Far to End It Now The Miracles 46.US
08/1974 Love Me for a Reason The Osmonds 10.US/1.UK
12/1994 Love Me for a Reason As We Speak 85.UK
12/1994 Love Me for a Reason Boyzone 2.UK

[solo] 
04/1973 Daddy Could Swear (I Declare) Gladys Knight & the Pips 19.US
06/1974 Hang On in There Baby Johnny Bristol 8.US/3.UK
11/1974 You and I Johnny Bristol 48.US
11/1974 We Got Love Buddy Miles 108.US
03/1975 Touch Me Baby (Reaching Out for Your Love) Tamiko Jones 60.US
03/1975 Leave My World Johnny Bristol 104.US/53.UK
10/1976 Do It to My Mind Johnny Bristol 43.US
03/1977 You Turned Me On to Love Johnny Bristol 106.US
04/1992 Hang On in There Baby Curiosity Killed the Cat 3.UK

[with  James Dean & John Glover] 
01/1974 That's the Sound That Lonely Makes Tavares 70.US


[with Liz Martin] 
09/1974 La La Peace Song O.C. Smith  62.US
09/1974 La La Peace Song Al Wilson 30.US


[with  Candice Ghant, Marilyn McLeod] 
02/1974 Don't Blame the Children Jr. Walker & The All-Stars 53.UK


[with  Jerry Butler, James Dean & John Glover] 
11/1974 Memories Don't Leave Like People Do Johnny Bristol 52.UK



[with Marilyn McLeod] 
04/1988 Walk in the Night Paul Hardcastle 54.UK


[with  Edwin Starr, Harvey Fuqua, Marc Williams, Josh Powell & Milroy Nadarajah] 
03/2001 25 Miles 2001 The Three Amigos 30.UK


[with  Onika Maraj, Georges Olivier, Habib Defoundoux, Moses Davis, 
Lynford Marshall, Colin York,Jerry Butler, James Dean & John Glover] 
12/2023 Just the Memories Nicki Minaj 123.US


czwartek, 5 lutego 2026

Brenda & the Tabulations

Brenda & the Tabulations to amerykański zespół R&B, założony w 1966 roku w Filadelfii.
Pierwotnie w jego skład wchodzili Brenda Payton, Eddie L. Jackson, Maurice Coates i Jerry Jones. 

 Zespół charakteryzował się charakterystycznym, niemal doo-wopowym brzmieniem, szczególnie na początku, charakteryzującym się słodkim, niekiedy szorstkim wokalem Paytona i męskimi harmoniami w tle. Skład zespołu zmienił się około 1971 roku, kiedy to pierwotna trójka mężczyzn odeszła. Do zespołu dołączyły dwie wokalistki wspierające (Pat Mercer i Deborah Martin). Brenda and the Tabulations mieli dwa duże amerykańskie hity: „Dry Your Eyes”, który w 1967 roku osiągnął 20. miejsce na liście przebojów, oraz „Right on the Tip of My Tongue”, który w 1971 roku osiągnął 23. miejsce na liście przebojów. Ten drugi został wyprodukowany przez Vana McCoya. 

Kilka innych utworów stało się hitami lub umiarkowanymi hitami na amerykańskiej liście przebojów soulowych od końca lat 60-tych do końca lat 70-tych XX wieku.Grupa wydała trzy albumy: „Dry Your Eyes” w Dionn Records (1967), „Brenda and the Tabulations” w Top & Bottom Records (1970) oraz „I Keep Coming Back For More” w Chocolate City/Casablanca (1977), chociaż w momencie wydania ostatniego albumu Brenda Payton była już raczej solistką, zachowując nazwę grupy.  

Grupa podpisała kontrakt z Epic Records w 1972 roku i wydała cztery single. Jeden z singli Epic, „One Girl Too Late”, znalazł się na liście przebojów soulowych. Brenda and the Tabulations to jedna z wielu artystek wymienionych w utworze „Life Is a Rock (But the Radio Rolled Me)” grupy studyjnej Reunion. Payton, urodzona 24 października 1945 roku, zmarła 14 czerwca 1992 roku w wieku 46 lat. Eddie L. Jackson zmarł 3 maja 2010 roku w wieku 63 lat z powodu tętniaka mózgu.

  Muzyka zespołu przeżyła renesans w 2011 roku, kiedy utwór „The Wash” z albumu „Dry Your Eyes” został licencjonowany przez Unilever do wykorzystania w reklamie żelu pod prysznic marki Axe. Ich wersja utworu „Who's Lovin' You” była jedną z płyt „Desert Island” wybranych przez Keitha Richardsa dla magazynu Pulse! (obecnie nieistniejącego) i przedrukowana w satyrycznym artykule w „The New Yorker” w 1999 roku. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Dry Your Eyes/The WashBrenda & the Tabulations02.1967-20[11]Dionn 500[written by Brenda Payton,Maurice Coates][produced by Bob Finiz][8[13].R&B; Chart]
Who's Lovin' You/Stay Together Young LoversBrenda & the Tabulations05.1967-A:66[6];B:66[7]Dionn 501[A:written by Smokey Robinson][B:written by S. Bell, L. Ellison][produced by Bob Finiz][A:19[7].R&B; Chart][B:44[2].R&B; Chart]
Just Once In A Lifetime/Hey BoyBrenda & the Tabulations08.1967-97[2]Dionn 503[written by B. Finiz, B. Payton, M. Coates][produced by Bob Finiz][41[2].R&B; Chart]
When You're Gone/Hey BoyBrenda & the Tabulations11.1967-58[7]Dionn 504[written by Bob Finiz][produced by Bob Finiz][27[8].R&B; Chart]
To The One I Love/Baby You're So Right For MeBrenda & the Tabulations04.1968-B:86[4]Dionn 507[A:written by Bob Finiz][B:written by G. Klein, J. Roach][produced by Bob Finiz][A:45[2].R&B; Chart]
That's The Price You Have To Pay/I Wish I Hadn't Done What I DidBrenda & the Tabulations06.1969--Dionn 512[written by B. Payton, J. Jones][produced by Kenneth Gamble, Leon Huff][43[3].R&B; Chart]
The Touch Of You/Stop Sneaking AroundBrenda & the Tabulations01.1970-50[8]Top And Bottom 401[written by J. Jones, E. Jackson][produced by Gilda Woods, Brenda And Tabs ][12[11].R&B; Chart]
And My Heart Sang (Tra La La)/Lies Lies LiesBrenda & the Tabulations05.1970-64[8]Top And Bottom 403[written by Cobb, McCoy][produced by Van McCoy][12[9].R&B; Chart]
Don't Make Me Over/You've ChangedBrenda & the Tabulations08.1970-77[3]Top And Bottom 404[written by H. David, B. Bacharach][produced by Van McCoy, Gilda Woods][15[9].R&B; Chart]
A Child No One Wanted/Scuze Uz Y'AllBrenda & the Tabulations01.1971-120[1]Top And Bottom 406[written by V. McCoy, J. Cobb][produced by Gilda Woods, Van McCoy][42[3].R&B; Chart]
Right On The Tip Of My Tongue/Always And ForeverBrenda & the Tabulations04.1971-23[13]Top And Bottom 407[written by V. McCoy, J. Cobb][produced by V. McCoy, G. Woods][10[13].R&B; Chart]
A Part Of You/Where There's A Will (There's A Way)Brenda & the Tabulations08.1971-94[5]Top And Bottom 408[written by Van McCoy, Joe Cobb][produced by Gilda Woods, Van McCoyz][14[9].R&B; Chart]
Why Didn't I Think Of That/A Love You Can Depend OnBrenda & the Tabulations12.1971-107[1]Top And Bottom 411[written by Van McCoy, Joe Cobb][produced by Gilda Woods, Van McCoy][34[6].R&B; Chart]
One Girl Too Late/Magic Of Your LoveBrenda & the Tabulations04.1973--Epic 10954[written by V. McCoy][produced by Gilda Woods, Van McCoy ][48[2].R&B; Chart]
Home To Myself/Leave Me AloneBrenda & the Tabulations10.1976--Chocolate City 004[written by Manchester, Sager][produced by Bobby Eli, Gilda Woods][61[9].R&B; Chart]
(I'm A) Superstar/Take It Or Leave ItBrenda & the Tabulations05.1977--Chocolate City 009[written by John Davis][produced by Gilda Woods, John Davis][31[11].R&B; Chart][18[5].Hot Disco/Dance;Chocolate City 20 006 12"]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Dry Your EyesBrenda & the Tabulations07.1967-191[4]Dionn 2000[produced by Bob Finiz]

środa, 4 lutego 2026

Jerry Peters

Jerry Peters to amerykański autor tekstów piosenek, producent muzyczny,
multiinstrumentalista, dyrygent i aranżer. Najbardziej znany jest z napisania przebojów „Love Or Let Me Be Lonely” i „Going In Circles” zespołu The Friends of Distinction. 

 Peters urodził się w Nowym Orleanie w Luizjanie, ale wychował się w Slidell w tym samym stanie. W wieku 14 lat Jerry przeprowadził się do Los Angeles w Kalifornii, gdzie uczęszczał do liceum Susan Miller Dorsey. Po ukończeniu szkoły średniej studiował sztukę w Los Angeles City College, kontynuując jednocześnie naukę muzyki. Następnie przeniósł się do California Institute of Arts, ale opuścił szkołę tuż przed uzyskaniem dyplomu, aby rozpocząć karierę muzyczną. Podczas studiów Peters poznał Anitę Poree i jej brata Grega Poree. Zaczęli razem pisać piosenki. Ta współpraca Jerry'ego i Anity Poree zaowocowała klasycznym utworem R&B „Going in Circles”, który został wykonany przez zespół The Friends of Distinction. To stała się pierwszą złotą płytą Petersa.  

Mniej więcej w tym czasie Peters stał się rozchwytywanym kompozytorem, autorem tekstów, aranżerem i producentem.  W 1972 roku Peters nagrał swój jedyny album w Mercury Records, Blueprint for Discovery. Również w 1972 roku Peters rozpoczął współpracę z rodziną The Sylvers. Pracował nad wszystkimi trzema ich albumami Pride/MGM, produkując The Sylvers II. Był również producentem obu albumów Fostera Sylversa. Peters rozpoczął produkcję albumów pianisty jazzowego Gene'a Harrisa w 1975 roku. W sumie cztery z nich zostały wydane przez Blue Note Records. 

 Przez resztę lat 70-tych i przez większą część lat 80-tych Peters pisał piosenki, produkował projekty i występował na nagraniach z niektórymi z najlepszych zespołów w branży muzycznej, takimi jak Earth, Wind & Fire, Aretha Franklin, Quincy Jones, Marvin Gaye, Natalie Cole, The Emotions, The Jacksons, Diana Ross, Deniece Williams, Gladys Knight, Al Green, Lionel Richie i wieloma innymi.

  W 2011 roku Peters zdobył swoją pierwszą nagrodę Grammy za współtworzenie z Kirkiem Whalumem „Piosenki Gospel Roku” -„It's What I Do”. Peters mieszka obecnie w Los Angeles.  Peters jest członkiem bractwa Phi Beta Sigma. 

                                        Kompozycje Jerry Petersa na listach przebojów


 
 

[with  Anita Poree] 
08/1969 Going in Circles The Friends of Distinction 15.US
02/1986 Going in Circles The Gap Band 2.R&B Chart


[with  Skip Scarborough,Anita Poree] 
03/1970 Love or Let Me Be Lonely The Friends of Distinction 6.US
07/1982 Love or Let Me Be Lonely Paul Davis 40.US

[solo] 
01/1971 I Need You The Friends of Distinction 79.US
05/1980 Love Cycles D.J. Rogers 44.R&B Chart
06/1980 One More Time for Love Billy Preston & Syreeta 52.US


[with  Lynn Mack] 
08/1979 You Put a Charge in My Life Brainstorm 84.R&B Chart

[with   Augie Johnson, Pleasure & Wayne Henderson] 
08/1981 Let's Dance (Make Your Body Move) West Street Mob 88.US

[with Stephen Stills, Anita Poree] 
04/1995 Love the One You're with/Going in Circles Luther Vandross 95.US
  

Belita Woods

Belita Karen Woods (ur. 23 października 1948r - zm. 14 maja 2012r)  była wokalistką
zespołu R&B Brainstorm z końca lat 70-tych. Występowała również z zespołem Parliament-Funkadelic przez dwie dekady, począwszy od 1992 roku. Brainstorm miał hit disco w 1977 roku zatytułowany „Lovin' Is Really My Game”. Ich kolejny album, „Journey to the Light” z 1978 roku, charakteryzował się bardziej soulowo-funkowym brzmieniem, którego podstawą były utwory „We're On Our Way Home” i „If You Ever Need To Cry”. 

Zanim dołączyła do Brainstorm, Woods wydała singiel „Magic Corner”/„Grounded” w wytwórni Moira z Detroit w 1967 roku. W 1990 roku krótko nagrywała z psychodelicznym zespołem soulowym The Undisputed Truth, kiedy to oryginalni członkowie Joe Harris i Brenda Joyce Evans reaktywowali grupę dla Iana Levine'a i jego wytwórni Motorcity Records, odrodzonej wytwórni Motown. Jest wokalistką na ich singlu z 1991 roku, będącym nagraną wersją utworu grupy z 1973 roku „Law of the Land”. 

Woods rozpoczęła trasę koncertową z P-Funk All-Stars w 1992 roku. W 2001 roku zaśpiewała w czterech utworach („Scratched”, „When Jack Met Jill”, „Relax”, „Tempovision”) na albumie Tempovision francuskiego DJ-a i producenta Étienne'a de Crécy'ego. Utwór „Scratched” został wyprodukowany przez kolegę z P-Funk, Michaela „Clip” Payne'a, który zaśpiewał również w utworze „Tempovision”. 

 W 2005 roku wydała trzy solowe utwory na albumie George'a Clintona „How Late Do U Have 2BB4UR Absent?”: „Don't Dance Too Close”, „More Than Words Can Say” i „Saddest Day”. Woods zmarła z powodu niewydolności serca 14 maja 2012 roku. Miała 63 lata. 

                                        Kompozycje Belity Woods na listach przebojów


 
 

[with  Trenita Womack] 
05/1977 Lovin' Is Really My Game Brainstorm  14.Dance Chart
02/1979 Lovin' Is Really My Game Betty Wright 68.R&B Chart
04/1979 Hot for You Brainstorm 21.Dance Chart
10/1984 Lovin' Is Really My Game Zino 24.Dance Chart
09/2000 Lovin' Is Really My Game Ann Nesby 1.Dance Chart

[with  Trenita Womack, William Wooten & Emanuel Johnson] 
12/1980 Settin' It Out / Are You Ready for Love Enchantment 47.Dance Chart


[with George Clinton Jr., Gary Cooper, MC Breed & Erick Sermon] 
06/1996 If Anybody's Gonna Get Funked Up (It's Gonna ...) George Clinton & The P-Funk All Stars 110.UK

[with Todd Shaw, William Collins, George Clinton Jr., Gary Cooper, Stuart Jordan] 
08/1996 Gettin' It Too $hort 68.US 


Brainstorm

 Brainstorm to amerykański zespół funkowo-r'n'bluesowy działający pod koniec lat 70-tych
z Detroit w stanie Michigan.
Ich debiutancki album, Stormin', był ich najlepiej sprzedającym się albumem i został wydany w 1977 roku przez Tabu Records. Producentem wykonawczym był Clarence Avant, a producentem Jerry Peters. Zawierał on przebój disco „Lovin' Is Really My Game”, który pojawił się w filmie „54” ​​z Mikiem Myersem w roli głównej i zdobył w 1978 roku nagrodę magazynu Billboard dla płyty roku Light Radio/Heavy Disco. Album zawierał również radiowy hit „This Must Be Heaven”, który jest uznawany za klasykę soulu, dzięki ciągłemu występowaniu na antenie 34 lata później. 

 Inne single z kolejnych albumów to „On Our Way Home” z 1978 roku oraz „Hot for You” z Belitą Woods na wokalu. Założycielem zespołu był Chuck Overton. Członkami zespołu (na albumie Stormin') byli Belita Woods, liderka zespołu i saksofonista Charles Overton, Lamont Johnson na bezprogowym basie i wokalu („This Must Be Heaven”), Renell Gonsalves na perkusji, Treaty Womack na wokalu, instrumentach perkusyjnych i flecie, Bob Ross (znany również jako Professor RJ Ross) na klawiszach, Gerald „Jerry” Kent na gitarze, Jeryl Bright na puzonie i „Leaping” Larry Sims na trąbce. Basista Future Wham!/George Michael, Deon Estus, był również przez pewien czas członkiem zespołu. Nastoletnia Regina Carter, która później stała się znana i szanowana na całym świecie jako skrzypaczka jazzowa, dołączyła do zespołu około 1978 roku i przez jakiś czas z nimi występowała.  

 Jerome Ali i Jimmy Ali (gitara i bas) dołączyli mniej więcej w tym samym czasie w 1978 roku, występując wówczas w Las Vegas, Houston i Detroit. Członkowie Brainstorm kontynuowali karierę muzyczną z innymi zespołami lub w produkcji. Woods później występował z kolektywem Parliament-Funkadelic, koncertując na całym świecie. Sims został trębaczem w zespole Sounds of Blackness, który zdobył dwie nagrody Grammy w latach 90-tych. Bright grał na puzonie w funkowym zespole Cameo przez ponad dwadzieścia pięć lat, a później wydał album z innymi byłymi członkami Cameo, Aaronem Millsem i Thomasem TC Campbellem, znanym jako MCB (który był również tytułem ich albumu).  

Trenita „Treaty” Womack regularnie występuje z Funk Brothers, a także z wieloma innymi artystami, i wystąpiła jako perkusistka w nagrodzonym filmie dokumentalnym „Standing in the Shadows of Motown”. Gerald „Jerry” Kent wydał w 2006 roku płytę CD, wydaną własnym nakładem przez BMI, pod nazwą Kent's Way Overdue, zatytułowaną „Tone Paintings”, oryginalną kolekcję instrumentalnych utworów z jazzem i fusion, opartą na gitarze. Gra również na gitarze i basie w chórze IDMR Detroit Choir, którego chór wykorzystano w końcowych scenach filmu „Standing in the Shadows of Motown”, a także w chórkach Chaki Khan w nagrodzonym Grammy w 2003 roku wykonaniu utworu „What's Going On”. William Wooten, który dołączył do zespołu po pierwszym albumie, grając na klawiszach, obecnie koncertuje z zespołami The Dramatics i The Spinners. Lamont Johnson wydał kilka solowych albumów i uczy gry na basie. Renell Gonsalves występuje z wieloma artystami jako utalentowany perkusista latynoskiego jazzu (jego ojcem był znany saksofonista jazzowy Paul Gonsalves, który wcześniej grał w zespole Duke'a Ellingtona). Profesor RJ Ross był autorem i współproducentem wielu projektów muzycznych z udziałem znanych artystów z Kalifornii, w tym płyty Face to Face z 2008 roku. Wokalistka Belita Karen Woods zmarła 14 maja 2012 roku w wieku 63 lat.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Wake Up And Be Somebody/We Know A Place Brainstorm03.1977-86[3]Tabu 10811[written by Gerald Kent][produced by Jerry Peters][48[11].R&B; Chart]
Lovin' Is Really My Game (Pt.I)/Lovin' Is Really My Game (Pt.II) Brainstorm05.1977--Tabu 109611[written by Belita Woods, Tranita Womack][produced by Jerry Peters][14[17].R&B; Chart][14[26].Hot Disco/Dance;Tabu 10 963 12"]
We're On Our Way Home (Part 1)/We're On Our Way Home (Part 2) Brainstorm03.1978--Tabu 5502[written by G. P. Kent][produced by Jerry Peters][84[6].R&B; Chart]
Hot For You/Don't Let Me Catch You With Your Groove Down Brainstorm06.1979--Tabu 5514[written by T. Womack, B. Woods][produced by Jerry Peters][65[6].R&B; Chart][21[14].Hot Disco/Dance;Tabu 5515 12"]
You Put A Charge In My Life/Funky Entertainment Brainstorm08.1979--Tabu 5518[written by J. Peters, L. Mack][produced by Jerry Peters][84[7].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Stormin' Brainstorm03.1977-145[16]Tabu 2048[produced by Jerry Peters]

Taka Boom

Taka Boom (ur. jako Yvonne Stevens; 8 października 1954r w Chicago, Illinois) to amerykańska
wokalistka R&B i muzyki tanecznej, młodsza siostra wokalistki Chaki Khan i Marka Stevensa z Aurra. W latach 70-tych śpiewała chórki na kilku albumach zespołu Parliament. Takę Boom czasami określa się jako Takka Boom i jest znana ze współpracy z DJ-em i producentem Dave'em Lee, zwłaszcza w szeregu hitów pod pseudonimem Joey Negro. Boom była również późniejszą członkinią zespołu Normana Whitfielda The Undisputed Truth i poprowadziła ich w ich przeboju disco z 1976 roku „You + Me = Love”.

  W 2002 roku Taka Boom nawiązała współpracę z brytyjską grupą muzyki elektronicznej amillionsons przy coverze utworu „Misti Blu”, śpiewając u boku rodzeństwa Chaki Khan i Marka Stevensa. W 2024 roku współpraca została wznowiona za sprawą wydania „Misti Blu Two” z udziałem Taka Booma, Chaki Khan i Marka Stevensa. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Night Dancin'/Cloud DancerTaka Boom05.1979-74[4]Ariola America 7748[written by Pat Summerson, Lenny Macaluso][produced by John Ryan][20[14].R&B; Chart]
Red Hot/Troubled WaterTaka Boom08.1979--Ariola America 7761[written by Tom Bee, Mac Suazo][produced by John Ryan][70[4].R&B; Chart]
Middle Of The NightTaka Boom11.1985--Mirage 99628[written by Billy Rush][produced by Billy Rush][63[9].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Taka BoomTaka Boom06.1979-171[4]Ariola 50041[produced by John Ryan,Taka Boom]

wtorek, 3 lutego 2026

Davina

Davina (urodzona jako Davina Bussey w Detroit w stanie Michigan 31 grudnia 1966 r.) to amerykańska wokalistka i muzyk R&B.
Dorastała w Detroit w stanie Michigan, prowadziła własną wytwórnię muzyki tanecznej Record i pracowała jako inżynier dźwięku, zanim podpisała kontrakt z Loud Records.
 

Jej singiel „So Good” z 1997 roku stał się motywem przewodnim filmu „Hocklum”. W zremiksowanych wersjach utworu wystąpili Raekwon z Wu-Tang Clan i Xzibit. Jej album „Best of Both Worlds” (1998) osiągnął 180. miejsce na liście Billboard 200 w USA i 34. miejsce na liście US Top R&B/Hip-Hop Albums. Na swoim debiutanckim albumie „Best of Both Worlds” DAVINA wciela się w role zmysłowej i tajemniczej piosenkarki, producentki, autorki tekstów, aranżerki, inżyniera dźwięku i reżyserki. „Śpiewając o życiu… i o tym, jak wszystko z niego pochodzi; o miłości, energii seksualnej i duchowej” – to podróż, którą DAVINA odbywa, poruszając serca i dusze.Dwa z trzech singli z albumu znalazły się na listach przebojów zarówno US Billboard Hot 100, jak i US Hot R&B/Hip-Hop Songs. 

Obecnie Davina nadal koncertuje. W 2007 roku wydała swój drugi album w ciągu dziewięciu lat, „Return to Soul”. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
So GoodDavina11.1997-60[19]Loud/RCA 65 303[written by Davina,John Lewis][produced by Davina][23[20].R&B; Chart][sample z "Django"Cai Tjader][piosenka z filmu "Hoodlum"]
Come Over To My PlaceDavina04.1998-81[9]Loud/RCA 65 448[written by Davina][produced by Davina][38[19].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Best of Both WorldsDavina04.1998-180[2]Loud 67 536[produced by Davina]

piątek, 30 stycznia 2026

Donny Hathaway

Znany przede wszystkim ze świątecznego standardu „This Christmas” i duetów
z Robertą Flack, Donny Hathaway był jednym z najjaśniejszych głosów w muzyce soul w latach 70-tych. Posiadał płynny, romantyczny, inspirowany gospelem wokal, który napędzał wszystko - od ballad miłosnych po ognisty materiał protestacyjny.
Hathaway był niewątpliwie wszechstronnym artystą - mistrzowskim kompozytorem, aranżerem i klawiszowcem- oraz porywającym wykonawcą.  
 
Muzyk rozpoczął karierę pod koniec lat 60-tych, aranżując „Choice of Colors” zespołu The Impressions i współtworząc utwory do debiutanckiego albumu Flack, a także wykonując inne utwory towarzyszące. Stał się samodzielnym artystą dzięki debiutowi na listach przebojów w styczniu 1970 roku, który był głównym singlem z jego debiutanckiego albumu „Everything Is Everything”. Od tego momentu, aż do 1973 roku, Hathaway był  niezwykle płodny, wydając „Donny Hathaway”, „Live”, „Roberta Flack & Donny Hathway”, ścieżkę dźwiękową do „Come Back Charleston Blue” i „Extension of a Man”. Większość z tych albumów dotarła do czołówki list przebojów R&B i przyniosła osiem kolejnych singli, z których najbardziej znanym był nagrodzony Grammy, numer pięć na liście przebojów „Where Is the Love”.  
 
Hathaway i Flack zdobyli drugi złoty singel w 1978 roku dzięki   klasykowi „The Closer I Get to You”, który zajął drugie miejsce na liście przebojów. Po tragicznej śmierci Hathaway'a w 1979 roku ukazał się drugi album duetów Flack/Hathaway, który przyniósł dwa kolejne hity R&B w pierwszej dziesiątce - „You Are My Heaven” i „Back Together Again”. Nieustająca popularność „This Christmas” na platformach streamingowych zaowocowała pierwszym solowym albumem Hathaway w Top 40 w 2020 roku, 50 lat po premierze utworu. 
 
 Hathaway urodził się 1 października 1945 roku w Chicago, ale w bardzo młodym wieku przeprowadził się do St. Louis i zaczął śpiewać w kościele z babcią w wieku trzech lat. W młodym wieku zaczął grać na pianinie, a w liceum zrobił na tyle duże wrażenie, że w 1964 roku zdobył pełne stypendium artystyczne na Uniwersytecie Howarda, gdzie studiował muzykę. Podczas studiów występował z zespołem jazzowym Ric Powell Trio i po trzech latach rzucił szkołę, aby skorzystać z ofert pracy w branży muzycznej. Hathaway początkowo pracował za kulisami jako producent, aranżer, autor tekstów piosenek i pianista sesyjny/klawiszowiec. Wspierał takich artystów jak Aretha Franklin, Jerry Butler i Staple Singers, a także wielu innych. Dołączył również do Mayfield Singers, grupy studyjnej, która wspierała album Curtisa Mayfielda Impressions.  
 
Hathaway wkrótce został producentem muzyki   w wytwórni Curtom Mayfielda i w 1969 roku wydał swój pierwszy singiel, duet z June Conquest zatytułowany „I Thank You Baby”. Następnie podpisał kontrakt z Atco jako artysta solowy i pod koniec roku wydał swój debiutancki singiel, lament w stylu „The Ghetto, Pt. 1” pochodzący z centrum miasta. Choć utwór zatrzymał się na 23. miejscu listy R&B, „The Ghetto” wciąż plasuje się w czołówce klasycznych utworów soulowych i był samplowany przez wielu artystów hip-hopowych. „The Ghetto” przygotowało grunt pod uznany debiutancki album Hathaway'a, „Everything Is Everything”, który ukazał się na początku 1970 roku. 
 
W grudniu tego samego roku wydał oryginalną świąteczną piosenkę „This Christmas”, która, choć nie znalazła się poza krótkotrwałą listą świątecznych singli Billboardu, stała się podstawą filmów, programów telewizyjnych, reklam i świątecznych kolekcji piosenek na lata. W 1971 roku wydał swój drugi album o tym samym tytule i nagrał duet z byłą koleżanką z Howarda, Robertą Flack, coverując utwór Carole King „You've Got a Friend”. Był to znaczący hit, docierając do pierwszej dziesiątki list przebojów R&B i zapoczątkowując album duetów „Roberta Flack & Donny Hathaway”, który ukazał się w 1972 roku. Łagodna, romantyczna ballada „Where Is the Love?” znalazła się na szczycie listy R&B, dotarła do pierwszej piątki listy przebojów pop i zdobyła nagrodę Grammy, a towarzyszący jej album pokrył się złotem. 
 
 W tym samym roku Hathaway zajął się również muzyką filmową, nagrywając piosenkę przewodnią do serialu telewizyjnego „Maude” i muzykę do filmu „Come Back Charleston Blue”. Jednak w okresie rozkwitu sukcesu zmagał się również z poważnymi epizodami depresji, które czasami wymagały hospitalizacji. Jego wahania nastroju wpłynęły również na jego współpracę z Flack, która zaczęła się rozpadać w 1973 roku. Hathaway wydał w tym roku jeszcze jeden album, ambitny „Extension of a Man”, po czym wycofał się z życia publicznego; przez kolejne kilka lat występował tylko w małych klubach. 
 
W 1977 roku Hathaway pogodził  się z Flack i tymczasowo opuściła szpital, aby nagrać kolejny duet, „The Closer I Get to You”, na swój album „Blue Lights in the Basement”. Utwór okazał się hitem, stając się drugim numerem jeden R&B duetu w 1978 roku, a także awansując na drugie miejsce na liście przebojów. Sesje zdjęciowe do drugiego albumu duetów były w toku, gdy 13 stycznia 1979 roku Hathaway został znaleziony martwy na chodniku pod oknem swojego pokoju na 15. piętrze w nowojorskim Essex House. Szyba została starannie usunięta z okna i nie było śladów walki, co doprowadziło do śledztwa.
 
Uznano że, śmierć Hathaway'a za samobójstwo; jego przyjaciele byli zdumieni, biorąc pod uwagę, że jego kariera dopiero zaczynała nabierać rozpędu, a Flack była zdruzgotana. Album „Roberta Flack Featuring Donny Hathaway” został wydany w 1980 roku, a oba duety - „Back Together Again” i „You Are My Heaven” - stały się pośmiertnymi hitami. W 1990 roku córka Hathaway, Lalah, rozpoczęła karierę solową. Po tym, jak Billboard przekalkulował niektóre swoje listy przebojów, aby uwzględnić streaming, w grudniu 2020 roku „This Christmas” znalazł się tuż w pierwszej czterdziestce listy przebojów Hot 100, debiutując na niej. 

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I Thank You Baby/What's This I SeeJune And Donnie02.1969--Curtom 1935[written by C. Mayfield, D. Hathaway][produced by C. Mayfield, D. Hathaway][45[2].R&B; Chart]
The Ghetto - Part 1/The Ghetto - Part 2Donny Hathaway01.1970-87[8]Atco 6719[written by Donny Hathaway,Leroy Hutson][produced by King Curtis, Don-Ric][23[11].R&B; Chart]
You've Got A Friend/Gone AwayRoberta Flack And Donny Hathaway06.1971-29[12]Atlantic 2808[written by Carole King][produced by Joel Dorn, Arif Mardin][8[13].R&B; Chart]
You've Lost That Lovin' Feelin'/Be Real Black For MeRoberta Flack And Donny Hathaway10.1971-71[6]Atlantic 2837[written by Barry Mann, Cynthia Weil, Phil Spector][produced by Joel Dorn, Arif Mardin][30[6].R&B; Chart]
Little Ghetto Boy/We're Still FriendsDonny Hathaway01.1970-109[3]Atco 6880[written by Earl DeRouen, Edward Howard][produced by Jerry Wexler, Arif Mardin ][25[7].R&B; Chart]
I Thank You/Just Another ReasonDonny Hathaway And June Conquest05.1972-94[5]Curtom 1971[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][41[5].R&B; Chart]
Giving Up/Jealous GuyDonny Hathaway05.1972-81[5]Atco 6884[written by Van McCoy][produced by Jerry Wexler, Arif Mardin][21[7].R&B; Chart]
Where Is The Love/MoodRoberta Flack And Donny Hathaway06.197229[7]5[13]Atlantic 2879[gold-US][written by Ralph MacDonald, William Salter][produced by Joel Dorn, Arif Mardin][1[1][13].R&B; Chart]
Come Back Charleston Blue/Bossa NovaDonny Hathaway With Margie Joseph09.1972-102[4]Atco 6899[written by Donny Hathaway, Quincy Jones, Al Cleveland][produced by Donny Hathaway]
I Love You More Than You'll Ever Know/Lord Help MeDonny Hathaway10.1972-60[6]Atco 6903[written by Al Kooper][produced by Jerry Wexler, Arif Mardin][20[10].R&B; Chart]
Love, Love, Love/Someday We'll All Be FreeDonny Hathaway07.1973-44[9]Atco 6928[written by J. R. Bailey, Ken Williams][produced by Arif Mardin][16[11].R&B; Chart]
Come Little Children/The SlumsDonny Hathaway12.1973--Atco 6951[written by D. Hathaway][produced by Arif Mardin][67[9].R&B; Chart]
The Closer I Get To You/Love Is The Healing [Roberta Flack]Roberta Flack With Donny Hathaway02.197842[4]2[20]Atlantic 3463[gold-US][written by J. Mtume, Reggie Lucas][produced by Rubina Flake, Joe Ferla, Eugene McDaniels][1[2][19].R&B; Chart]
You Were Meant For Me/Valdez In The CountryDonny Hathaway08.1978--Atco 7092[written by William Peterkin][produced by Donny Hathaway ][17[15].R&B; Chart]
You Are My Heaven/I'll Love You Forever And EverRoberta Flack With Donny Hathaway02.1980-47[11]Atlantic 3627[written by Stevie Wonder, Eric Mercury][produced by Roberta Flack, Eric Mercury][8[17].R&B; Chart]
Back Together Again/God Don't Like UglyRoberta Flack With Donny Hathaway05.19803[11]56[8]Atlantic 3661[written by J. Mtume, R. Lucas][produced by Roberta Flack, Eric Mercury][8[14].R&B; Chart]
This ChristmasDonny Hathaway01.202463[2]34[10][01.2021]Atlantic USAT 20180585 [UK][silver-UK][written by Donny Hathaway (as "Donny Pitts") and Nadine Theresa McKinnor][produced by Don-Ric Enterprises][8[14].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Everything Is EverythingDonny Hathaway05.1971-73[25]Atco 332[produced by Donny Hathaway,Ric Powell]
Donny HathawayDonny Hathaway05.1971-89[21]Atco 360[produced by Jerry Wexler,Arif Mardin,Donny Hathaway]
LiveDonny Hathaway03.1972-18[38]Atco 386[gold-US][produced by Arif Mardin,Jerry Wexler & Arif Mardin]
Roberta Flack & Donny HathawayDonny Hathaway05.197231[7][06.1980]3[39]Atlantic 7216[gold-US][produced by Joel Dorn ,Arif Mardin]
Extension of a ManDonny Hathaway07.1973-69[13]Atco 7029[produced by Arif Mardin]
A Donny Hathaway CollectionDonny Hathaway01.2020-108[11]Atlantic 82092-

Leroy Hutson

Leroy Hutson (ur. 4 czerwca 1945r) to amerykański wokalista soul i R&B,
autor tekstów, aranżer, producent i instrumentalista, najbardziej znany jako były wokalista zespołu wokalnego R&B The Impressions. Jego muzyka nawiązuje do soulu lat 70-tych, o czym wspomniano w numerze magazynu Rolling Stone z 29 czerwca 2006 roku. Jest ojcem producenta JR Hutsona.

 Jako nastolatek Hutson założył Nu-Tones, czteroosobowy zespół wokalny z siedzibą w New Jersey. Wygrali kilka konkursów talentów w czasie jego nauki w szkole średniej. Pozostałymi członkami Nu-Tones byli Ronald King, Bernard Ransom, Ed Davis i Irving Jenkins. W 1968 roku, jako część duetu Sugar & Spice, Lee Hutson i Deborah Rollins nagrywali dla Kapp Records. Nagrali kilka singli z pewnym sukcesem. Ich singiel „In Love Forever” został uznany za „Najlepszą Nową Płytę Tygodnia” w lokalnej gazecie „Soul Sauce”. Dwa inne nagrane single to „Ah Ha Yeah” i „Dreams”. 

 Początkowo studiował stomatologię na Uniwersytecie Howarda w Waszyngtonie. Hutson mieszkał w jednym pokoju z Donnym Hathawayem, który wcześnie przerwał studia, aby zostać dyrektorem muzycznym Curtisa Mayfielda. Hutson zdecydował się zmienić kierunek studiów na teorię muzyki i kompozycję. To właśnie za sprawą Hathawaya Hutson zastąpił Curtisa w zespole The Impressions. Na Uniwersytecie Howarda Hutson dołączył do The Mayfield Singers, zespołu założonego na kampusie Uniwersytetu Howarda przez muzyka Curtisa Mayfielda, który występował w słynnym nowojorskim Apollo Theater i filadelfijskim Uptown Theater. Grupa wydała jeden singiel dla Mayfielda w 1967 roku. Tam Hutson współpracował z Donnym Hathawayem przy utworze „The Ghetto”, dając zmarłemu gwiazdorowi pierwszy przebój na początku 1970 roku. 

 W 1971 roku, trzy miesiące po studiach, Hutson został poproszony o zastąpienie Curtisa Mayfielda jako wokalista The Impressions. Pozostał z nimi przez dwa i pół roku i nagrał z nimi dwa albumy, po czym w zgodzie odszedł, aby poświęcić się własnej karierze kompozytora, producenta, aranżera i muzyka. Pierwszy singiel zespołu Impressions z Hutsonem w roli głównego wokalisty nosił tytuł „Love Me” i został wydany przez Curtom Records w Ameryce Północnej w czerwcu 1971 roku. 27 sierpnia 2013 roku Hutson złożył skargę przeciwko Young Jeezy'emu i innym, zarzucając, że utwór Young Jeezy'ego „Time” zawierał niewłaściwą instrumentalną część utworu The Impressions „Getting it On”, zarejestrowanego w Urzędzie ds. Praw Autorskich Stanów Zjednoczonych w 1973 roku.

  W 1973 roku Hutson napisał, wyprodukował, zaaranżował i nagrał swój pierwszy solowy album „Love Oh Love”, na którym znalazł się singiel „So In Love With You”. Album został wydany przez Curtom Records. W latach 1973–1992 Hutson nagrał osiem albumów i trzynaście singli trafiło na listy przebojów w Stanach Zjednoczonych.Dzięki temu zyskał kultową rzeszę fanów na scenie soulowej. Po albumie Love Oh Love Hutson wydał albumy The Man!, Hutson, Feel the Spirit, Hutson II, Closer to the Source i Unforgettable. Ostatnia płyta Hutsona, 12-calowa EP-ka „Share Your Love”, została wydana przez brytyjską wytwórnię Expansion Records

 W 2008 roku Hutson powrócił do nagrywania pod pseudonimem Lee Hutson, wydając album „Soothe You Groove You” we własnej wytwórni Triumph oraz do pobrania. Dwa lata później, w sierpniu 2010 roku, Hutson powrócił na europejskie sceny, występując na festiwalu Suncebeat w Zadarze w Chorwacji, na festiwalu Vintage at Goodwood oraz na Indigo2 w Londynie. Wspierał go brytyjski zespół The Third Degree. Od 2017 roku twórczość Hutsona jest licencjonowana przez brytyjską niezależną wytwórnię Acid Jazz Records, która wydała album „Anthology” z jego największymi hitami, takimi jak „I Think I'm Falling In Love”, „Lucky Fellow” i „Don't It Make You Feel Good”, a także wcześniej niepublikowany utwór „Positive Forces”, na którym znalazł się instrumentalny utwór „All Because of You”. na stronie B.

 Następnie wydali kolejny niewydany singiel „Now That I Found You”. W lutym 2018 roku wznowili zarówno albumy Hutson, jak i Hutson II, a obecnie są w trakcie wydawania czteroczęściowego internetowego dokumentu zatytułowanego „Leroy Hutson: The Man!”, w którym występują wieloletni fani Hutsona, tacy jak aktor i DJ radiowy Craig Charles oraz założyciel i dyrektor zarządzający Acid Jazz, Eddie Piller. Mówi się, że Piller oparł swój styl produkcji muzycznej na stylu Hutsona i wykorzystuje instrumentalny utwór „Cool Out” jako utwór otwierający jego obecny program radiowy, Eddie Piller's Eclectic Soul Show. 

Konsekwentnie koncertując pod koniec lat 70. i 80-tych, Hutson wykorzystywał również swoją muzykalność do współpracy z innymi artystami Curtom: Lindą Clifford, Arnoldem Blairem i The Natural Four. Jako autor i producent współpracował z Robertą Flack („Tryin' Times”, „Gone Away”), The Natural Four („You Bring Out the Best in Me”, „Can This Be Real”), Lindą Clifford, Voices of East Harlem („Giving Love”), Arnoldem Blairem („Trying to Get Next to You”) i Next Movement („Let's Work It Out"), a ostatnio jeden z jego kultowych singli „Lucky Fellow” został przerobiony przez Snowboya na albumie Acid Jazz. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Love Oh Love/I'm In Love With You GirlLeroy Hutson07.1973--Curtom 1983[written by A. Hutson, M. Hawkins, L. Hutson][produced by Leroy Hutson][75[2].R&B; Chart]
When You Smile/Getting It On (Theme For "Jay Johnson Affair")Leroy Hutson10.1973--Curtom 1989[written by Hutson, Commander, Reeves][produced by Leroy Hutson][81[5].R&B; Chart]
Ella Weez/Could This Be LoveLeroy Hutson06.1974--Curtom 1996[written by L. Hutson, M. Hawkins][produced by Leroy Hutson][81[5].R&B; Chart]
All Because Of YouLeroy Hutson03.1975--Curtom 0100[written by L. Hutson][produced by Leroy Hutson][31[12].R&B; Chart]
Can't Stay Away/Cool Out (instrumental)Leroy Hutson09.1975--Curtom 0107[written by L. Hutson, M. Hawkins][produced by Leroy Hutson][66[8].R&B; Chart]
Feel The Spirit (In '76)Leroy Hutson And The Free Spirit Symphony02.1976--Curtom 0112[written by LeRoy Hutson ][produced by Leroy Hutson][26[10].R&B; Chart]
Lover's Holiday/So Much LoveLeroy Hutson05.1976--Curtom 0117[written by M. Hawkins, L. Hutson][produced by Leroy Hutson][68[7].R&B; Chart]
I Do, I Do (Want To Make Love To You)/Don't It Make You Feel GoodLeroy Hutson11.1976--Curtom 0121[written by L. Hutson, S. Harris][produced by Leroy Hutson][55[13].R&B; Chart]
Blackberry Jam/I Think I'm Falling In LoveLeroy Hutson05.1977--Curtom 0124[written by Leroy Hutson][produced by Leroy Hutson][82[3].R&B; Chart]
Where Did Love Go/You're A WinnerLeroy Hutson03.1978--Curtom 0134[written by Gil Askey][produced by Gil Askey][45[11].R&B; Chart]
In The Mood/Never Know What You Can Do (Give It A Try)Leroy Hutson05.1978--Curtom 0139[written by J. Mendell][produced by Leroy Hutson][56[7].R&B; Chart]
Right Or Wrong/More Where That Came FromLeroy Hutson11.1979--RSO 1011[written by N. Hutson, L. Hutson][produced by Leroy Hutson][47[10].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Feel the SpiritLeroy Hutson03.1976-170[8]Curtom 5010[produced by LeRoy Hutson]