Pokazywanie postów oznaczonych etykietą r&b. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą r&b. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 24 marca 2026

Lamont Dozier

Lamont Herbert Dozier (ur. 16 czerwca 1941r w Detroit, zm. 8 sierpnia 2022r w Detroit) był
amerykańskim wokalistą, autorem tekstów piosenek i producentem muzycznym pochodzącym z Detroit. Współtworzył i wyprodukował 14 przebojów, które zajęły pierwsze miejsce na liście Billboardu w USA i 4 czwarte miejsce w Wielkiej Brytanii. 

 Urodzony w Detroit w 1941 roku, Dozier był najbardziej znany jako członek zespołu Holland–Dozier–Holland, zespołu odpowiedzialnego za komponowanie i produkcję piosenek, który w dużej mierze przyczynił się do rozwoju brzmienia wytwórni Motown oraz licznych przebojów takich artystów jak Martha and the Vandellas, The Supremes, The Four Tops i Isley Brothers. Wraz z Brianem Hollandem, Dozier pełnił funkcję aranżera muzycznego i producenta, podczas gdy Eddie Holland koncentrował się głównie na tekstach i produkcji wokalnej.Wraz z Holland Brothers, Dozier kontynuował pracę w Motown Records jako założyciel i właściciel Invictus Records i Hot Wax Records, produkując przeboje na szczytach list przebojów dla takich artystów jak Freda Payne, Honey Cone, Chairman of the Board i 100 Proof Aged in Soul.

  Dozier nagrał kilka nieudanych płyt dla różnych wytwórni z Detroit, zanim trio rozpoczęło współpracę jako zespół kompozytorsko-produkcyjny dla Motown w 1962 roku. Po raz pierwszy zaistnieli w następnym roku dzięki wczesnym hitom Marthy and the Vandellas, takim jak „Come and Get These Memories” (nr 6 w R&B), „Heat Wave” (nr 1 w R&B, nr 4 w Pop) i „Quicksand” (nr 8 w Pop). W 1964 roku „Where Did Our Love Go” stał się pierwszym z 10 przebojów nr 1 na liście przebojów. Popowe hity, które trio pisało i produkowało dla The Supremes przez kolejne trzy lata. Po tym, jak Holland–Dozier–Holland opuścił Motown w 1968 roku, aby założyć wytwórnie Invictus i Hot Wax, Dozier zaczął nagrywać jako artysta właśnie w tych wytwórniach.

  Największym sukcesem okazała się piosenka „Why Can't We Be Lovers” (9. miejsce na liście Billboard R&B). Dozier odszedł z tria w 1973 roku, a jego następcą został nowy aranżer i producent Harold Beatty. Kariera jako artysta nagraniowy i wykonawczy Dozier nagrał później wiele albumów jako samodzielny artysta wykonawczy, będąc również autorem dużej części materiału. Płyta długogrająca „Out Here On My Own” z 1973 roku (wydana przez Probe Records) zawierała singiel „Fish Ain't Bitin'” (4. miejsce na liście R&B, 26. miejsce na liście Pop). Album „Peddlin' Music on the Side” z 1977 roku (wydany przez Warner Bros. Records) zawierał utwór „Going Back to My Roots”, który później został nagrany przez Odyssey. Swój największy przebój osiągnął w 1974 roku utworem „Trying to Hold on to My Woman” (wydanym przez ABC Records),który osiągnął 15. miejsce na liście przebojów Pop i 4. miejsce na liście R&B. Do drugiego sezonu serialu komediowego „That's My Mama” (ABC, 1975) Dozier napisał i zaśpiewał piosenkę przewodnią, zastępując instrumentalną muzykę przewodnią z pierwszego sezonu. 

W 1981 roku osiągnął sukces w muzyce plażowej utworem „Cool Me Out”, a także w tym samym roku wydał singiel „Shout About It” z płyty Lamont. Utwór ten był często grany w brytyjskich stacjach radiowych grających soul, a na początku lat 80-tych był promowany wśród brytyjskiej publiczności przez brytyjskiego DJ-a Robbiego Vincenta.  

 Dozier miał kolejny hit numer jeden jako autor tekstów piosenek w latach 80-tych, kiedy wraz z Philem Collinsem napisał piosenkę „Two Hearts” do ścieżki dźwiękowej filmu Buster z 1988 roku. „Two Hearts” otrzymało Złoty Glob w kategorii „Najlepsza Oryginalna Piosenka”, ex aequo z „Let the River Run” z filmu „Working Girl” Carly Simon; nominację do Oscara w kategorii „Najlepsza Oryginalna Piosenka” oraz nagrodę Grammy w kategorii „Najlepsza Piosenka Napisana Specjalnie dla Filmu Fabularnego lub Telewizyjnego”.Collins i Dozier napisali również wspólnie „Loco in Acapulco” dla zespołu Four Tops, który również znalazł się na ścieżce dźwiękowej filmu Buster.Wcześniej, w 1984 roku w Essex, urodzona w Anglii piosenkarka Alison Moyet osiągnęła przebój w pierwszej czterdziestce list przebojów w USA dzięki piosence „Invisible” autorstwa Dozier.

 Trzy lata później Dozier współtworzyła z Mickiem Hucknallem, frontmanem Simply Red, utwory „Infidelity” i „Suffer” na drugi album brytyjskiego zespołu pop/soul z 1987 roku, „Men and Women”. W 1989 roku ponownie połączyli siły, aby napisać „You've Got It” i „Turn It Up” na kolejny album Simply Red, „A New Flame”. Również w 1987 roku Dozier skomponował  samodzielnie utwór do ścieżki dźwiękowej kolejnego filmu, „Without You”, który został nagrany w duecie przez piosenkarzy R&B Peabo Brysona i Reginę Belle, do tematu miłosnego komedii „Leonard Part 6”, wydanej w tym samym roku. Piosenka została wydana jako singiel w następnym roku i trafiła na amerykańskie i brytyjskie listy przebojów, osiągając 8. miejsce na liście Adult Contemporary Tracks, 14. miejsce na liście R&B, 85. miejsce na liście UK Singles i 89. miejsce na liście Billboard Hot 100 (1987–1988). Utwór „Without You” znalazł się również na albumie Peabo Brysona „Positive”, wydanym w 1988 roku, a także doczekał się dwóch adaptacji: pierwszej na język portugalski, a drugiej na język hiszpański, odpowiednio w 1989 i 1990 roku. Obie adaptacje otrzymały tytuł „Amor Dividido”, a wersję portugalską nagrała brazylijska piosenkarka Rosanah Fienngo (znana również pod pseudonimem „Rosana”), natomiast wersję hiszpańską nagrał w duecie Fienngo  z meksykańskim piosenkarzem Emmanuelem. Dozier jest jednym z wielu autorów musicalu „Motown: The Musical” z 2013 roku.

Dozier był trzykrotnie żonaty i miał sześcioro dzieci. Jego pierwsze małżeństwo z Elizabeth Ann Brown i drugie z Daphne Dumas zakończyły się rozwodem. Jego trzecie małżeństwo z Barbarą Ullman trwało od 1980 roku do jej śmierci w 2021 roku; mieli troje dzieci. Dozier zmarł w swoim domu niedaleko Scottsdale w Arizonie 8 sierpnia 2022 roku w wieku 81 lat. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Why Can't We Be Lovers/Don't Leave MeHolland-Dozier Featuring Lamont Dozier09.1972-57[10]Invictus 9125[written by Holland, Dozier, Holland][produced by Holland, Dozier, Holland ][9[15].R&B; Chart]
Don't Leave Me Starvin' For Your Love (Part 1)/Don't Leave Me Starvin' For Your Love (Part 2)Holland-Dozier Featuring Brian Holland12.1972-52Invictus 9133[written by Lamont Dozier,Eddie Holland,Brian Holland][produced by Holland, Dozier, Holland ][13[13].R&B; Chart]
Slipping Away/Can't Get EnoughHolland-Dozier Featuring Brian Holland07.1973--Invictus 1253[written by Lamont Dozier,Eddie Holland,Brian Holland][produced by Lamont Dozier,Eddie Holland,Brian Holland][46[10].R&B; Chart]
New Breed Kinda Woman/If You Don't Want To Be In My LifeHolland-Dozier Featuring Lamont Dozier09.1973--Invictus 1254[written by Lamont Dozier,Eddie Holland,Brian Holland,Richard "Popcorn" Wylie][produced by Lamont Dozier,Eddie Holland,Brian Holland][61[8].R&B; Chart]
Trying To Hold On To My Woman/We Don't Want Nobody To Come Between UsLamont Dozier12.1973-15[18]ABC 11407[written by M. Jackson, J. Reddick][produced by Mc Kinley Jackson][4[19].R&B; Chart]
Fish Ain't Bitin'/Breaking Out All OverLamont Dozier06.1974-26[12]ABC 11438[written by M. Jackson, J. Reddick][produced by McKinley Jackson ][4[15].R&B; Chart]
Let Me Start Tonite/I Wanna Be With YouLamont Dozier01.1975-87[5]ABC 12044[written by Lamont Dozier][produced by McKinley Jackson][4[16].R&B; Chart]
All Cried Out/RoseLamont Dozier05.1975-101[5]ABC 12076[written by L. Dozier][produced by McKinley Jackson][41[9].R&B; Chart]
Can't Get Off Until The Feeling Stops/Jump Right On InLamont Dozier09.1976--Warner Bros. 8240[written by Lamont Dozier][produced by Lamont Dozier][89[3].R&B; Chart]
Shout About ItLamont Dozier02.1982--M&M 502[written by L. Dozier, S. Goraieb, G. Rotter][produced by Lamont Dozier][61[7].R&B; Chart]
Love in the RainLamont Dozier06.1991--Atlantic 87687[written by Lamont Dozier][produced by Lamont Dozier][60[10].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Out Here on My OwnLamont Dozier01.1974-136[13]ABC 804[produced by McKinley Jackson]
Black BachLamont Dozier01.1975-186[2]ABC 839[produced by McKinley Jackson]


                                            Kompozycje Briana Hollanda na listach przebojów
[with Brian Dozier & Freddie Gorman ]
12/1962 Strange, I Know The Marvelettes 49.US
07/1973 Forever Baby Washington & Don Gardner 119.US

[with Brian Dozier & Eddie Holland Jr.]
03/1963 Locking Up My Heart The Marvelettes 44.US
04/1963 Come and Get These Memories Martha and the Vandellas 29.US
08/1963 (Love Is Like a) Heatwave Martha and the Vandellas 4.US/1.R&B Chart
08/1963 Mickey's Monkey The Miracles 8.US
09/1963 You Lost the Sweetest Boy Mary Wells 22.US
10/1963 Can I Get a Witness Marvin Gaye 22.US
11/1963 I Gotta Dance to Keep from Crying The Miracles 35.US
11/1963 Quicksand Martha and the Vandellas 8.US
11/1963 Too Hurt to Cry Too Much in Love to Say Goodbye The Darnells 117.US
11/1963 When the Lovelight Starts Shining Through His Eyes The Supremes 23.US
02/1964 Leaving Here Eddie Holland 76.US
02/1964 Live Wire Martha and the Vandellas 42.US
03/1964 Run, Run, Run The Supremes 93.US
03/1964 You Are a Wonderful One Marvin Gaye 15.US
04/1964 In My Lonely Room Martha and the Vandellas 44.US
05/1964 Just Ain't Enough Love Eddie Holland 54.US
07/1964 Where Did Our Love Go The Supremes 1.US/3.UK
08/1964 Baby I Need Your Loving Four Tops 11.US
08/1964 Candy to Me Eddie Holland 58.US
09/1964 Baby Don't You Do It Marvin Gaye 27.US
10/1964 Baby Love The Supremes 1.US/1.UK
11/1964 Come See About Me The Supremes 1.US/27.UK
11/1964 Come See About Me Nella Dodds 74.US
11/1964 How Sweet It Is (To Be Loved by You) Marvin Gaye 6.US/49.UK
11/1964 Baby I Need Your Loving The Fourmost 24.UK
11/1964 Without the One You Love (Life's Not Worth While) Four Tops 43.US
02/1965 Stop! in the Name of Love The Supremes 1.US/7.UK
02/1965 Nowhere to Run Martha and the Vandellas 8.US/26.UK
05/1965 Back in My Arms Again The Supremes 1.US/40.UK
05/1965 I Can't Help Myself (Sugar Pie, Honey Bunch) Four Tops 1.US/23.UK
07/1965 It's the Same Old Song Four Tops 5.US/34.UK
07/1965 Nothing but Heartaches The Supremes 11.US
10/1965 Take Me in Your Arms (Rock Me a Little While) Kim Weston 50.US
10/1965 I Hear a Symphony The Supremes 1.US/39.UK
11/1965 Something About You Four Tops 19.US
12/1965 Love (Makes Me Do Foolish Things) Martha and the Vandellas 70.US
01/1966 My World Is Empty without You The Supremes 5.US
02/1966 Put Yourself in My Place The Elgins 92.US
02/1966 Shake Me, Wake Me (When It's Over) Four Tops 18.US
03/1966 Helpless Kim Weston 56.US
04/1966 (I'm a) Road Runner Jr. Walker & the All-Stars 20.US/12.UK
04/1966 Love Is Like an Itching in My Heart The Supremes 9.US/54.UK
07/1966 I Guess I'll Always Love You The Isley Brothers 61.US/11.UK
07/1966 How Sweet It Is (To Be Loved by You) Jr. Walker & the All-Stars 18.US/22.UK
08/1966 You Can't Hurry Love The Supremes 1.US/3.UK
08/1966 Little Darling (I Need You) Marvin Gaye 47.US/50.UK
09/1966 Reach Out I'll Be There Four Tops 1.US/1.UK
10/1966 Love's Gone Bad Chris Clark 105.US
10/1966 Heaven Must Have Sent You The Elgins 50.US
10/1966 A Love Like Yours (Don't Come Knocking Every Day) Ike & Tina Turner 16.UK
10/1966 I'm Ready for Love Martha and the Vandellas 9.US/22.UK
10/1966 You Keep Me Hangin' On The Supremes 1.US/8.UK
11/1966 (Come 'Round Here) I'm the One You Need The Miracles 17.US/37.UK
12/1966 Standing in the Shadows of Love Four Tops 6.US/6.UK
01/1967 Love Is Here and Now You're Gone The Supremes 1.US/17.UK
02/1967 Baby, I Need Your Lovin' Johnny Rivers 3.US
02/1967 Love's Gone Bad The Underdogs 122.US
02/1967 Jimmy Mack Martha and the Vandellas 10.US/21.UK
03/1967 Bernadette Four Tops 4.US/8.UK
05/1967 7 Rooms of Gloom Four Tops 14.US/12.UK
07/1967 Your Unchanging Love Marvin Gaye 33.US
07/1967 You Keep Me Hangin' On Vanilla Fudge 6.US/18.UK
08/1967 Reflections The Supremes 2.US/5.UK
09/1967 You Keep Running Away Four Tops 19.US/26.UK
10/1967 I Got a Feeling Barbara Randolph 116.US
11/1967 In and Out of Love The Supremes 9.US/13.UK
11/1967 Come See About Me Jr. Walker & the All-Stars 24.US/51.UK
12/1967 Come See About Me Mitch Ryder 113.US
03/1968 Forever Came Today The Supremes 28.US/28.UK
04/1968 Take Me in Your Arms (Rock Me a Little While) The Isley Brothers 121.US/52.UK
12/1968 Reach Out Merrilee Rush 79.US
02/1969 My World Is Empty without You José Feliciano 87.US
04/1969 Nowhere to Run Martha and the Vandellas 42.UK
08/1969 Put Yourself in My Place The Isley Brothers 13.UK
11/1969 You Keep Me Hanging On Wilson Pickett 92.US
03/1970 I Can't Help Myself Four Tops 10.UK
08/1970 Baby, I Need Your Loving O.C. Smith 52.US
08/1970 Jimmy Mack Martha and the Vandellas 21.UK
01/1971 It's the Same Old Song Weathermen 19.UK
01/1971 (Come Round Here) I'm the One You Need The Miracles 13.UK
04/1971 Stop in the Name of Love Margie Joseph 96.US
05/1971 Heaven Must Have Sent You The Elgins 3.UK
05/1971 Reach Out (I'll Be There) Diana Ross 29.US
10/1971 Put Yourself in My Place The Elgins 28.UK
10/1971 Where Did Our Love Go Donnie Elbert 15.US/8.UK
11/1971 Can I Get a Witness Lee Michaels 39.US
01/1972 I Can't Help Myself (Sugar Pie, Honey Bunch) Donnie Elbert 22.US/11.UK
03/1972 Bernadette Four Tops 23.UK
03/1972 Darling Baby Jackie Moore 106.US
04/1972 Free Your Mind The Politicians 110.US
05/1972 Third Finger, Left Hand The Pearls 31.UK
07/1972 Working on a Building of Love Chairmen of the Board 20.UK
09/1972 Baby Don't You Do It The Band 34.US
12/1972 Don't Leave Me Starving for Your Love Holland-Dozier 52.US
03/1975 Reach Out, I'll Be There Gloria Gaynor 60.US/14.UK
05/1975 Take Me in Your Arms (Rock Me) The Doobie Brothers 11.US/29.UK
06/1975 How Sweet It Is (To Be Loved by You) James Taylor 5.US/51.UK
07/1975 Forever Came Today Jackson 5 60.US
04/1976 Where Did Our Love Go J. Geils Band 68.US
03/1977 Uptown Festival Shalamar 25.US/30.UK
05/1977 You Keep Me Hangin' On / Stop in the Name of Love (medley) Roni Hill 36.UK
07/1977 Something About You LeBlanc & Carr 48.US
07/1977 Little Darling (I Need You) The Doobie Brothers 48.US
02/1978 A Love Like Yours (Don't Come Knocking Every Day) Dusty Springfield 51.UK
05/1978 It's the Same Old Song KC & the Sunshine Band 35.US/47.UK
08/1978 Back in My Arms Again Genya Ravan 92.US
09/1978 Where Did Our Love Go / Je Voulais Te Dire The Manhattan Transfer 40.UK
01/1979 Baby, I Need Your Lovin' Eric Carmen 62.US
06/1979 Heaven Must Have Sent You Bonnie Pointer 11.US
12/1979 I Can't Help Myself (Sugar Pie, Honey Bunch) Bonnie Pointer 40.US
04/1981 Baby Love Honey Bane 58.UK
08/1982 Baby I Need Your Lovin' Carl Carlton 103.US
11/1982 You Can't Hurry Love Phil Collins 10.US/1.UK
01/1983 Back in My Arms Again Cynthia Manley 109.US
06/1983 Stop in the Name of Love The Hollies 29.US
08/1983 Back in My Arms Again High Inergy 105.US
10/1983 I Just Can't Walk Away Four Tops 71.US/95.UK
10/1984 Helpless Tracey Ullman 61.UK
02/1986 Jimmy Mack Sheena Easton 65.US
10/1986 You Keep Me Hangin' On Kim Wilde 1.US/2.UK
09/1987 Come See About Me Shakin' Stevens 24.UK
05/1989 Can I Get a Witness? Sam Brown 15.UK
10/1989 It's the Same Old Song Third World 80.UK
11/1992 Reach Out I'll Be There Michael Bolton 73.US/37.UK
01/1996 You Keep Me Hangin' On Hannah & Her Sisters 177.UK
12/1996 Where Did Our Love Go? Tricia Penrose 71.UK

[with Brian Dozier, Eddie Holland Jr. & Frank De Vol]
04/1967 The Happening The Supremes 1.US/6.UK
07/1967 The Happening Herb Alpert 32.US

[with Brian Dozier]
05/1963 Forever The Marvelettes 78.US
11/1970 Stealing Moments from Another Woman's Life The Glass House 121.US
02/1971 Chairman of the Board Chairmen of the Board 42.US/48.UK
10/1971 Try On My Love for Size Chairmen of the Board 103.US
10/1971 You Brought the Joy Freda Payne 52.US
09/1972 Why Can't We Be Lovers Holland-Dozier 57.US/29.UK

[with Brian Dozier,R. Dean Taylor]
10/1968 I'm in a Different World Four Tops 51.US/27.UK

[with Ronald Dunbar, Brian Dozier, Eddie Holland Jr.]
06/1969 While You're Out Looking for Sugar? The Honey Cone 62.US
09/1969 Mind, Body and Soul The Flaming Ember 26.US
10/1969 Crumbs Off the Table The Glass House 59.US
11/1969 Girls, It Ain't Easy The Honey Cone 68.US
01/1970 Give Me Just a Little More Time Chairmen of the Board 3.US/3.UK
01/1970 Shades of Green The Flaming Ember 88.US
04/1970 Take Me with You The Honey Cone 108.US
04/1970 Band of Gold Freda Payne 3.US/1.UK
05/1970 (You've Got Me) Dangling on a String Chairmen of the Board 38.US/5.UK
05/1970 Westbound #9 The Flaming Ember 24.US
09/1970 When Will It End The Honey Cone 117.US
10/1971 Look What We've Done to Love The Glass House 101.US
09/1977 You've Got Me Dangling on a String Donny Osmond 109.US
08/1983 Band of Gold Sylvester 67.UK
06/1986 Band of Gold Bonnie Tyler 81.UK
01/1992 Give Me Just a Little More Time Kylie Minogue 2.UK

[with John Medora, David White, Len Barry, Brian Dozier,Eddie Holland Jr.]
09/1965 1-2-3 Len Barry 2.US/3.UK
06/1966 1-2-3 Jane Morgan 135.US
02/1967 One, Two, Three Ramsey Lewis 67.US

[with Brian Dozier, Eddie Holland Jr., Al Cleveland, Marvin Gaye & Renaldo Benson]
12/1971 Little Darlin' / Save the Children Marvin Gaye 41.UK

[with Brian Dozier, Eddie Holland Jr. & Sylvia Moy]
02/1966 This Old Heart of Mine (Is Weak for You) The Isley Brothers 12.US/47.UK
01/1969 This Old Heart of Mine (Is Weak for You) Tammi Terrell 67.US
04/1972 This Old Heart of Mine (Is Weak for You) Donnie Elbert 52.UK
11/1975 This Old Heart of Mine Rod Stewart 83.US/4.UK

[with Angelo Bond, Ronald Dunbar, Brian Dozier, Eddie Holland Jr. ]
12/1969 Too Many Cooks (Spoil the Soup) 100 Proof (Aged in Soul) 94.US

[with Daphne Dumas, Brian Dozier, Eddie Holland Jr. ,Ronald Dunbar]
08/1970 Everything's Tuesday Chairmen of the Board 38.US/12.UK
05/1971 Hanging On to a Memory Chairmen of the Board 111.US

[with Norma Toney, Ronald Dunbar, Brian Dozier, Eddie Holland Jr.]
09/1970 Deeper and Deeper Freda Payne 24.US/33.UK

[with Brian & Angelo Bond]
02/1971 Cherish What Is Dear to You (While It's Near to You) Freda Payne 44.US/46.UK

[with Ronald Dunbar, Brian Dozier, Eddie Holland Jr. Angelo Bond]
02/1971 Stop the World and Let Me Off The Flaming Ember 101.US

[with Brian Dozier & Daphne Dumas]
01/1972 The Road We Didn't Take Freda Payne 100.US

[with Ronald Dunbar,Brian Dozier, Eddie Holland Jr. , General Johnson]
02/1972 (The Day I Lost You Was) The Day I Found Myself The Honey Cone 23.US

[with Brian Dozier & Ronald Dunbar]
09/1972 If You Can Beat Me Rockin' (You Can Have My Chair) Laura Lee 65.US

[with Brian Dozier, Eddie Holland Jr., Ronald Dunbar , Scherrie Payne]
12/1972 Crumbs Off the Table Laura Lee 107.US

[with Brian Dozier, Eddie Holland Jr. & R. Dean Taylor]
05/1974 There's a Ghost in My House R. Dean Taylor 3.UK
05/1987 There's a Ghost in My House The Fall 30.UK

[with Brian Dozier, Eddie Holland Jr. & Neil Young]
09/1975 Heat Wave / Love Is a Rose Linda Ronstadt 5.US

[with Stevie Wonder, Sylvia Moy, Henry Cosby, Smokey Robinson, Pete Moore, Bobby Rogers, Marv Tarplin, Brian Dozier, Eddie Holland Jr., Norman Whitfield & Barrett Strong]
03/1988 Pump Up the Motor Town Bassix 99.UK

[with Steve Winwood, Will Jennings,Brian Dozier & Eddie Holland Jr.]
06/1988 Roll with It Steve Winwood 1.US/53.UK

[with Steven Tyler, Jim Vallance, Brian Dozier & Eddie Holland Jr.]
06/1990 The Other Side Aerosmith 22.US/46.UK

[with Dallas Austin,Brian Dozier & Eddie Holland Jr.]
10/1996 Like I Do For Real 72.US/45.UK

[with Brian Dozier, Eddie Holland Jr., Hurby Azor & Trevor Jackson]
10/2000 Nowhere to Run 2000 Nu Generation 66.UK

[with The Go! Team, Davy DMX,Brian Dozier, Eddie Holland Jr., Billy Davis [Roquel Davis], Raynard Miner & Carl Smith]
12/2004 Ladyflash The Go! Team 26.UK

[with Johnta Austin, Frank De Vol,Brian Dozier, Eddie Holland Jr., Anthony McIntyre & Big Boi]
12/2006 Hood Boy Fantasia Barrino 103.US

[with Craig David, Jerry Abbott, Grant Black, Shridhar Solanki, Brian Dozier & Eddie Holland Jr.]
04/2010 One More Lie (Standing in the Shadows) Craig David 76.UK

[with Craig David, Jerry Abbott, Grant Black, Shridhar Solanki,Brian Dozier & Eddie Holland Jr.]
04/2011 Far Away Marsha Ambrosius

[with Lil Wayne, Swizz Beatz, Avery Chambliss, Eddie Holland Jr. , Brian Dozier]
2018 Uproar Lil Wayne 7.US/99.UK

[solo] 02/1966 Darling Baby The Elgins 72.US 11/1974 Let Me Start Tonite Lamont Dozier 87.US 04/1975 All Cried Out Lamont Dozier 101.US 08/1975 I Created a Monster Z.Z. Hill 109.US 05/1981 Going Back to My Roots Odyssey 4.UK 12/1984 Invisible Alison Moyet 31.US/21.UK 12/1987 Without You (Leonard VI Theme) Peabo Bryson & Regina Belle 89.US/85.UK 07/2002 Going Back to My Roots 2002 Linda Clifford 85.UK 10/2002 Going Back to My Roots Richie Havens 121.UK
[with Frederick Waite] 01/1984 Sixteen Musical Youth 23.UK
[with Mick Hucknall] 05/1987 Infidelity Simply Red 31.UK 09/1989 You've Got It Simply Red 46.UK
[with George O'Dowd] 11/1987 To Be Reborn Boy George 13.UK
[with Phil Collins] 11/1988 Two Hearts Phil Collins 1.US/6.UK
[with Aalgaard] 12/1989 Rich in Paradise (Going Back to My Roots) FPI Project 9.UK
[with Debbie Gibson] 11/1990 Anything Is Possible Debbie Gibson 26.US/51.UK
[with Omar Lye-Fook] 07/1994 Outside Omar 43.UK
[with Dave Munday, Rick Nowels] 10/1994 You Never Love the Same Way Twice Rozalla 16.UK
[with Simon Climie] 08/1995 Love Rules West End 44.UK
[with James Harris, Terry Lewis] 11/1998 Reputations (Just Be Good to Me) Andrea Grant 75.UK
[with Joss Stone,Beau Dozier] 11/2004 Spoiled Joss Stone 32.UK
[with Robert Williams, Ronald LaTour,Brock F Korsan] 07/2013 Levels Meek Mill 115.US


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , ,

sobota, 21 marca 2026

Deon Estus

Deon Estus (urodzony jako Jeffrey Deon Estus w 1956 roku w Detroit w stanie Michigan) był
wokalistą R&B i basistą, znanym ze współpracy z zespołem Wham! i George'em Michaelem. Dorastając w Detroit, babcia Deona kupiła mu pierwszą gitarę, gdy miał trzy lata. Później występował w operze z młodzieżowym programem Philadelphia Philharmonic Orchestra. W wieku 10 lat grał już na pianinie, gitarze basowej, perkusji, gitarze i saksofonie. Uczęszczając do Northwestern High School, Deon śpiewał jako drugi tenor w chórze szkolnym. Uczył się również gry na basie u legendy wytwórni Motown, Jamesa Jamersona (który uczęszczał do tej samej szkoły co on). W wieku nastoletnim założył zespół, który supportował The Whispers i The Brothers Johnson podczas trasy koncertowej. 

Po ukończeniu szkoły grał z zespołem R&B/funk Brainstorm na albumach „Journey to the Light” i „Funky Entertainment”, po czym w 1979 roku przeniósł się do Belgii, aby grać z Marvinem Gaye'em w jego zespole koncertowym. Deon został poproszony o zagranie na albumie Marvina „Midnight Love”, ale odmówił z powodu zobowiązań sesyjnych. W 1982 roku Deon przeprowadził się do Dublina w Irlandii, aby pracować z Philem Lynottem z zespołu rockowego Thin Lizzy. Podczas pobytu w Dublinie skontaktował się z nim wydawca George'a Michaela, Dick Leahy, który zaproponował mu współpracę z George'em Michaelem przy kilku jego utworach. Po spotkaniu w Londynie Deon i George świetnie się dogadywali; Deon szybko został zatrudniony jako basista i dyrektor muzyczny Wham!, gdzie grał również w ich zespole koncertowym; brał również udział w ich długiej światowej trasie koncertowej w latach 1984-85, której kulminacją były dwa historyczne koncerty w Pekinie i Kantonie, gdzie Wham! stał się pierwszym zachodnim zespołem popowym, który wystąpił w Chinach. Po rozwiązaniu Wham! w 1986 roku, Deon grał na solowych albumach George'a Michaela i Andrew Ridgleya. Występował również na albumach Annie Lennox, Tiny Turner, Franka Zappy, Eltona Johna i Arethy Franklin. 

W 1989 roku wydał swój debiutancki album studyjny „Spell” w wytwórni Mika Records, który osiągnął 89. miejsce na liście Billboard 200 i 44. miejsce na liście Billboard Top R&B Albums. Główny singiel, „Me or the Rumours”, osiągnął 34. miejsce na liście Billboard Hot Dance Music\Maxi-Singles Sales i 15. miejsce na liście Billboard Hot Dance Music\Club Play, utrzymując się na niej przez 7 tygodni. Drugi singiel, „Heaven Help Me” (z dodatkowym wokalem George'a Michaela), osiągnął 5. miejsce na liście Billboard Hot 100, 3. miejsce na liście Billboard Adult Contemporary i 3. miejsce na liście Billboard Hot Black Singles, utrzymując się na niej przez 17 tygodni. Ostatni singiel z albumu, „Spell”, osiągnął 11. miejsce na liście Billboard Adult Contemporary i 74. miejsce na liście Billboard Hot Black Singles, utrzymując się na niej przez 6 tygodni. 

W późniejszych latach Deon był wspólnikiem w firmie multimedialnej Vox Tone, gdzie zajmował się produkcją i rozwojem artystów. Udzielał się również podczas sesji i koncertów, a w 2012 roku wydał swój drugi album, „Only Love is Real”. 

Zmarł 21 października 2021 roku w wieku 65 lat z nieznanych przyczyn.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UU] 		Komentarz
My Guy, My Girl/Bring It On Back To MeAmii Stewart And Deon Estus12.198563[7]-Sedition EDIT 3310[written by W. Robinson, R. White][produced by Barry Leng]
Me Or The Rumours (remix)/Love Can't WaitDeon Estus09.1988--Mika MIKA 1[written by Deon Estus, Kenny Young][produced by The Quick][15[7].Hot Disco/Dance;Mika 887724 12"]
Spell/Love Me OverDeon Estus06.1989151-Geffen GEF 5[written by Deon Estus][produced by Chris Porter, Deon Estus][74[6].R&B; Chart]
Heaven Help Me/It's A PartyDeon Estus02.198941[4]5[16]Mika MIKA 2[written by D. Estus, G. Michael][produced by George Michael][3[17].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
SpellDeon Estus04.1989-89[15]Mika 835713[produced by Colin Campsie, George McFarlane, John "Jellybean" Benitez, Chris Porter, Deon Estus, David Z, George Michael]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

piątek, 20 marca 2026

Norman Connors

Norman Connors (ur. 1 marca 1947 r.)  to amerykański perkusista jazzowy,
kompozytor, aranżer i producent, który przewodził wielu wpływowym zespołom jazzowym i R&B. Był również autorem kilku wielkich hitów R&B tamtych czasów, zwłaszcza ballad miłosnych. Najbardziej znany jest prawdopodobnie z przeboju „You Are My Starship” z 1976 roku, w którym partie wokalne śpiewał Michael Henderson.

  Connors mieszkał w tej samej dzielnicy Filadelfii, co komik i aktor Bill Cosby i interesował się jazzem od najmłodszych lat, kiedy zaczął grać na perkusji W szkole podstawowej Connors intensywnie interesował się jazzem, a na jego twórczość duży wpływ mieli perkusista Lex Humphries i młodszy brat basisty i muzyka Jazz-Messenger, Spanky DeBrest. Po raz pierwszy spotkał swojego idola, Milesa Davisa, mając zaledwie 13 lat, w 1960 roku. Kiedyś zastąpił Elvina Jonesa na koncercie Johna Coltrane'a, na którym ten był w gimnazjum. Connors studiował muzykę na Temple University i w Juilliard. Jego pierwszym nagraniem był album Archiego Sheppa z 1967 roku, „Magic of JuJu”. 

Przez kilka kolejnych lat grał z Pharoahem Sandersem, aż w 1972 roku podpisał kontrakt z wytwórnią jazzową Cobblestone Records, będącą oddziałem Buddah Records, i wydał swoją pierwszą płytę jako lider zespołu. Connors zaczął koncentrować się na muzyce R&B w połowie lat 70-tych, po podpisaniu kontraktu z Buddah Records i objęciu stanowiska kierownika ds. artystycznych i artystycznych tej wytwórni. Nagrał kilka amerykańskich hitów z gościnnymi występami wokalnymi, takimi jak Michael Henderson, Jean Carn i Phyllis Hyman.

  Największym sukcesem z nich był utwór „You Are My Starship” (4. miejsce na liście R&B, 27. miejsce na liście pop) z udziałem Hendersona w 1976 roku, a „Valentine Love”, jego pierwszy sukces na listach przebojów, osiągnął 10. miejsce na liście R&B w 1975 roku z wokalem Hendersona i Jean Carne. Dee Dee Bridgewater wystąpiła z nim również na jazzowym albumie „Love from the Sun”. Produkował również nagrania dla różnych artystów, w tym dla takich współpracowników jak Jean Carn, Phyllis Hyman, Al Johnson, Norman Brown i saksofonistka Marion Meadows. 

 Connors przeszedł do wytwórni Arista po przejęciu Buddah w 1978 roku i wkroczył na scenę disco w 1980 roku, wydając przebój „Take it to the Limit”, który ukazał się na singlu 12-calowym. Stronę B, „Black Cow” (instrumentalną) napisali Walter Becker ze Steely Dan i Donald Fagen. W 1988 roku odniósł sukces w Capitol Records dzięki utworowi „I Am Your Melody” (ze stroną B „Samba for Maria”) z albumu „Passion”, który wyprodukował z wokalistą Spencerem Harrisonem (1962–1994). Na płycie „Passion” Connors przedstawił również inną wschodzącą wokalistkę, Gabrielle Goodman, która zaśpiewała „Lovin' You”, „My One And Only Love”, „Private Stock” Minnie Riperton oraz duety z Harrisonem. Jego późniejsza twórczość, „Star Power”, charakteryzuje się elementami smooth jazzu i miejskiego crossovera. 30 października 2022 roku życie Connora zostało zaprezentowane w odcinku programu Unsung emitowanym na kanale TV One. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Valentine Love/AkiaNorman Connors11.1975-97[3]Buddah 499[written by M. Henderson][produced by Skip Drinkwater][10[14].R&B; Chart][vocal:Michael Henderson and Jean Cain]
We Both Need Each Other/So Much LoveNorman Connors07.1976-101[3]Buddah 534[written by M. Henderson][produced by Skip Drinkwater, Jerry Schoenbaum][23[11].R&B; Chart][vocal:Michael Henderson and Phyllis Hyman]
You Are My Starship/BubblesNorman Connors Featuring Michael Henderson08.1976-27[16]Buddah 542[written by M. Henderson][produced by S. Drinkwater, J. Schoenbaum][4[17].R&B; Chart][vocal:Michael Henderson]
Betcha By Golly Wow/KwasiNorman Connors Featuring Phyllis Hyman01.1977-102[8]Buddah 554[written by Thom Bell, Linda Creed][produced by Skip Drinkwater, Jerry Schoenbaum][29[9].R&B; Chart][#3 hit for The Stylistics in 1972]
Once I've Been There/Romantic JourneyNorman Connors05.1977--Buddah 570[written by Phillip Mitchell][produced by Skip Drinkwater][16[14].R&B; Chart][vocal:Prince Phillip Mitchell]
This Is Your Life/Captain ConnorsNorman Connors07.1978--Arista 0343[written by Jimmy Webb][produced by Norman Connors][31[12].R&B; Chart][vocal:Eleanor Mills]
Take It To The Limit/You Bring Me JoyNorman Connors09.1980--Arista 0548[written by Phyllis St. James][produced by Norman Connors][28[11].R&B; Chart][vocal:Adaritha]
Melancholy Fire/You've Been On My MindNorman Connors12.1980--Arista 0581[written by David DeMarco][produced by Norman Connors][20[16].R&B; Chart][vocal:Glenn Jones]
She's Gone/Mr. CNorman Connors01.1982--Arista 0632[written by Nigel Martinez][produced by Norman Connors][86[2].R&B; Chart][vocal:Beau Williams]
I Am Your Melody/Samba For Maria [Norman Connors Featuring Freddie Hubbard]Norman Connors Featuring Spencer Harrison03.1988--Capitol 44110[written by J. Burwick, M. Meadows][produced by Norman Connors][26[14].R&B; Chart]
Remember Who You AreNorman Connors featuring Phyllis Hyman04.1993--MoJazz 2201[written by L. Defino, R. Ward][produced by Norman Connors][86[3].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Saturday Night SpecialNorman Connors10.1975-150[5]Buddah 5643[produced by Skip Drinkwater]
You Are My StarshipNorman Connors07.1976-39[24]Buddah 5655[gold-US][produced by Jerry Schoenbaum ,Skip Drinkwater, Norman Connors ,Onaje Allan Gumbs]
Romantic JourneyNorman Connors04.1977-94[16]Buddah 5682[produced by Skip Drinkwater]
This Is Your LifeNorman Connors05.1978-68[17]Arista 4177[produced by Norman Connors]
The Best of Norman Connors & FriendsNorman Connors01.1979-175[5]Buddah 5716[produced by Norman Connors, Skip Drinkwater]
InvitationNorman Connors07.1979-137[7]Arista 4216[produced by Norman Connors]
Take It to the LimitNorman Connors09.1980-145[6]Arista 9534[produced by Norman Connors,Jean Carn,Gerald Roberts]
Mr. CNorman Connors12.1981-197[2]Arista 9575[produced by Norman Connors]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , ,

wtorek, 17 marca 2026

Lizzo

Charyzmatyczna wokalistka i raperka, laureatka nagrody Grammy, Lizzo łączy swoje korzenie w
houstońskim rapie, soulu gospel i flecie klasycznym z taką samą pewnością siebie, jak porusza kwestie rasy, seksualności i akceptacji ciała. Jej debiutancki album z 2013 roku, „Lizzobangers”, odzwierciedlał jej lata spędzone na scenie hip-hopowej i indie w Minneapolis (jednym z producentów był Lazerbeak z Doomtree), a z czasem jej styl stawał się coraz bardziej zróżnicowany i melodyjny. Na wydanym własnym sumptem albumie „Big Grrrl Small World” z 2015 roku, dodała do swojego brzmienia więcej R&B i gospel, co kontynuowała na swoim brawurowym debiutanckim albumie dla dużej wytwórni, platynowym, nagrodzonym Grammy albumie „Cuz I Love You” z 2019 roku, na którym znalazły się takie hity jak „Good as Hell”, „Truth Hurts” i „Juice”. W albumie „Special” z 2022 roku podwoiła swoje chwytliwe, poprawiające nastrój hymny i zdobyła kolejną nagrodę Grammy za przebój „About Damn Time”. Lizzo powróciła na początku 2025 roku z „Love in Real Life”. 

Urodzona jako Melissa Jefferson, Lizzo mieszkała w Detroit do dziesiątego roku życia, kiedy to wraz z rodziną przeprowadziła się do Houston. Dorastając, słuchała gospel w domu, pobierała lekcje gry na flecie u szanowanej nauczycielki muzyki Claudii Momen i grała w szkolnej orkiestrze marszowej. Zaczęła również rapować, zakładając z przyjaciółmi zespół Cornrow Clique w wieku 14 lat. Mniej więcej w tym czasie przyjęła pseudonim Lizzo, będący skrzyżowaniem „Lissa” i „Izzo (H.O.V.A.)” Jaya-Z. Po ukończeniu liceum studiowała grę na flecie klasycznym na Uniwersytecie w Houston, ale strata ojca w wieku 21 lat ją załamała. 

Szukając nowego początku, Lizzo przeprowadziła się do Minneapolis w 2011 roku i szybko stała się częścią prężnie rozwijającej się sceny muzycznej miasta. Występowała z takimi zespołami jak duet Lizzo & the Larva Ink oraz Chalice, żeńskie trio rap/R&B, którego debiutancki album „We Are the Chalice” ukazał się w 2012 roku. W tym czasie pracowała również nad własną muzyką i współpracowała z Ryanem Olsonem z Gayngs oraz Lazerbeakiem z Doomtree przy swoim debiutanckim albumie „Lizzobangers” z września 2013 roku. Chropowate brzmienie tego albumu przyniosło Lizzo uznanie w kraju i za granicą, a po premierze albumu „Har Mar Superstar” odbyła trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. 

 W następnym roku Lizzo współpracowała z Prince'em nad jego albumem „Plectrumelectrum” i wystąpiła gościnnie w utworach Clean Bandit („New Eyes”), Bastille („Torn Apart”) oraz Seana Anonymousa i DJ-a Name'a („Cold Shoulder”). Nagrywając swój drugi album, Lizzo nagrywała w studiu Justina Vernona z Bon Iver, ponownie współpracując z Lazerbeakiem, a także producentami Samem Spiegelem i Stefonem „Bionikiem” Taylorem. Efektem tego był wydany w grudniu 2015 roku album „Big Grrrl Small World”, zestaw utworów zapożyczonych z klasycznego i współczesnego hip-hopu i R&B. Album, wydany przez własną wytwórnię Lizzo, BGSW, spotkał się z szerokim uznaniem i doprowadził do podpisania umowy z Atlantic Records oraz otwarcia koncertu Sleater-Kinney podczas ich trasy koncertowej. 

Przy swoim pierwszym wydawnictwie dla dużej wytwórni, Lizzo współpracowała z producentami Christianem Richem, Dubbel Dutch, Jesse Shatkinem i Rickym Reedem, którzy zachęcali ją do wykorzystania w większym stopniu swojego doświadczenia w śpiewie gospel w utworach, które wspólnie pisali. EP-ka „Coconut Oil”, na której znalazły się single „Worship” i „Good as Hell”, ukazała się w październiku 2016 roku nakładem wytwórni Reeda, Nice Life. Podkreślając tematykę pozytywnego podejścia do ciała i miłości do siebie, które pojawiły się w jej późniejszych wydawnictwach, EP-ka osiągnęła 22. miejsce na liście Billboard Top R&B Albums. 

Po epizodzie w roli prowadzącej program Wonderland na MTV, Lizzo wydała w 2017 roku single „Water Me” i „Truth Hurts”. W następnym roku wydała singiel „Boys”, odbyła trasę koncertową z Haim i Florence + the Machine oraz pojawiła się w pierwszej kreacji plus-size stworzonej na pokaz mody Future of Fashion w FIT. Lizzo powróciła w kwietniu 2019 roku ze swoim trzecim albumem długogrającym, Cuz I Love You, na którym produkcję złożyli Reed, X Ambassadors i Warren „Oak” Felder, jeszcze bardziej podkreślając różnorodność jej muzyki. Singiel „Juice” osiągnął 23. miejsce na liście Billboard Hot R&B Songs, a „Tempo”, nagrany we współpracy z Missy Elliott, znalazł się na 21. miejscu na liście U.S. Digital Song Sales. Trzy miesiące po premierze, Cuz I Love You osiągnął czwarte miejsce na liście Billboard 200 Albums. Sukces albumu przełożył się na niektóre z poprzednich wydawnictw Lizzo: w sierpniu 2019 roku „Coconut Oil” znalazł się na liście Billboard 200, a „Truth Hurts” osiągnął pierwsze miejsce na liście Billboard Hot 100, remisując w rankingu najdłużej utrzymujących się na pierwszym miejscu singli solowych raperek. Dodatkowo, „Good as Hell” osiągnął trzecie miejsce na liście przebojów Hot 100 i dotarł do pierwszej dziesiątki brytyjskiej listy przebojów.  

We wrześniu ukazał się album „Cuz I Love You (Deluxe), na którym znalazły się single Lizzo z 2017 i 2018 roku. Oprócz wszystkich jej muzycznych osiągnięć, w 2019 roku zagrała również w filmie „Hustlers” i użyczyła głosu w filmie animowanym „UglyDolls”. W styczniu 2020 roku album „Cuz I Love You” uzyskał status platynowej płyty w Stanach Zjednoczonych (album uzyskał również status platynowej płyty w Brazylii, podwójnej platynowej płyty w Kanadzie i złotej płyty w kilku innych krajach, w tym w Wielkiej Brytanii).

W zestawie znalazł się utwór „Good as Hell”. Lizzo otrzymała osiem nominacji do nagród Grammy podczas 62. gali rozdania nagród Grammy, w tym za płytę i piosenkę roku, a także za najlepsze solowe wykonanie popowe za utwór „Truth Hurts”; album roku i najlepszy album urban contemporary za „Cuz I Love You (Deluxe); najlepsze wykonanie r&b za utwór „Exactly How I Feel”; najlepsze tradycyjne wykonanie r&b za utwór „Jerome”; oraz za najlepszą nową artystkę, co uczyniło ją artystką z największą liczbą nominacji w tym roku. Zdobyła nagrody za utwory urban contemporary, solo popowe i tradycyjne r&b. Wśród jej innych wyróżnień znalazły się: Billboard Music Award dla najlepszej artystki sprzedającej najwięcej utworów, Soul Train Music Award za album/mixtape roku oraz BET Award dla najlepszej artystki r&b/pop (stała się pierwszą artystką nominowaną w kategoriach r&b/pop i hip-hop w tym samym roku). 

 W sierpniu 2021 roku Lizzo nawiązała współpracę z Cardi B nad singlem „Rumors”, który znalazł się na szczycie listy Billboard R&B i dotarł do czwartego miejsca na liście Hot 100. Dwa kolejne single, „About Damn Time” i „Grrrls”, poprzedziły jej czwarty album, „Special” z lipca 2022 roku. Dzięki współpracy z zespołem kreatywnym, w którego skład weszli Reed, Blake Slatkin, Benny Blanco i Max Martin, album dotarł do drugiego miejsca na liście Billboard 200, a Lizzo odkrywała miłość w każdym jej aspekcie. „About Damn Time” zdobyło nagrodę dla Płyty Roku podczas 65. dorocznej gali rozdania nagród Grammy w 2023 roku. Remiks utworu w wykonaniu Purple Disco Machine został również uznany za najlepsze nagranie zremiksowane, nieklasyczne. W tym samym roku Lizzo dodała utwór „P!nk” do ścieżki dźwiękowej kinowego hitu „Barbie”. Lizzo zainaugurowała cykl wydawniczy nowym albumem wydanym w 2025 roku, zatytułowanym „Love in Real Life”. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
JuiceLizzo05.201938[9]82[4]Atlantic USAT 21813044[2x-platinum-US][platinum-UK][written by Melissa Jefferson,Eric Frederic,Theron Thomas,Sam Sumser,Sean Small][produced by Ricky Reed,Nate Mercereau ][27[17].R&B; Chart]
Blame It on Your LoveCharli XCX featuring Lizzo05.201970[3]-Asylum GBAHS 1900557[written by Charlotte Aitchison ,Yatchenko, Parmenius ,Hermansen, Eriksen, Finn Keane, Melissa Jefferson][produced by Stargate]
BoysLizzo09.2019-119[2] Atlantic[platinum-US][silver-UK][written by Melissa Jefferson,Nate Mercereau,Ricky Reed,Aaron Puckett][produced by Ricky Reed][104.R&B; Chart]
Truth HurtsLizzo05.201929[28]1[7][42]Atlantic USAT 21703896[7x-platinum-US][platinum-UK][written by Melissa Jefferson, Eric Frederic, Jesse Saint John, Steven Cheung, Amina Bogle-Barriteau][produced by Ricky Reed ,Tele][1[11][32].R&B; Chart]
TempoLizzo Featuring Missy Elliott08.2019-108[3]Atlantic [platinum-US][written by Melissa Jefferson, Melissa Elliott, Theron Thomas, Raymond Scott, Dan Farber, Eric Frederic, Antonio Cuna ,Tobias Wincorn][produced by Lizzo, Ricky Reed ,Sweater Beats, Dan Farber, Nate Mercureau, Tobias Wincorn][27[17].R&B; Chart]
Good as HellLizzo09.20197[42]3[30]Atlantic USAT 21600856[5x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Melissa Jefferson, Eric Frederic][produced by Ricky Reed][1[4][26].R&B; Chart]
Cuz I Love YouLizzo02.2020-114[2]Atlantic USAT 21900754[gold-US][written by Melissa Jefferson,Sam Harris,Casey Harris,Adam Levin,Russ Flynn][produced by X Ambassadors]
RumorsLizzo Featuring Cardi B 08.202120[9]4[7]Atlantic USAT 22104506[platinum-US][silver-UK][written by Melissa Jefferson, Belcalis Almanzar, Torae Carr, Nate Mercereau ,Steven Cheung ,Eric Frederic, Theron Thomas][produced by Ricky Reed][1[1][8].R&B; Chart]
About Damn TimeLizzo04.20223[31]1[2][42]Atlantic USAT 22202139[2x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Blake Slatkin, Eric Frederic ,Larry Price, Malcolm McLaren, Melissa Jefferson, Ronald Larkins, Stephen Hague, Theron Makiel Thomas][produced by Blake Slatkin, Ricky Reed][1[5][28].R&B; Chart]
2 Be Loved (Am I ReadyLizzo07.202216[24]55[13]Atlantic USAT 22203706[platinum-US][written by Melissa Jefferson, Savan Kotecha, Peter Svensson, Max Martin, Ilya Salmanzadeh][produced by Martin, Salmanzadeh]
Someday at ChristmasLizzo12.20228[5]59[5]Atlantic USAT 22217320[silver-UK][written by Ron Miller, Bryan Wells][15[5].R&B; Chart]
SpecialLizzo02.202366[5]52[10]Atlantic USAT 22203708[written by Melissa Jefferson, Theron Thomas, Max Martin, Andrew Wansel, Ian Kirkpatrick, Daoud Anthony][produced by Max Martin, Pop Wansel, Ian Kirkpatrick ,Daoud Anthony][18[11].R&B; Chart]
PinkLizzo08.202327[9]106[3]Atlantic USAT 22305729[written by Andrew Wyatt ,Eric Frederic, Mark Ronson ,Lizzo][produced by Wyatt, Ronson ,Ricky Reed]
What's Goin OnCardi B featuring Lizzo10.2025-63[2]Atlantic [15[5].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Cuz I Love YouLizzo05.201930[47]4[145]Atlantic 0075679853585[platinum-US][gold-UK][produced by Sweater Beats, Dan Farber ,Lizzo ,Nate Mercereau ,Oak, Ricky Reed, Mike Sabath, Trevorious, Tobias Wincorn, X Ambassadors]
Coconut Oil EP.Lizzo08.2019-31[26]Atlantic 3 557538 [US][produced by Ricky Reed ,Christian Rich,Dubbel Dutch,Jesse Shatkin]
SpecialLizzo07.20226[5]2[36]Atlantic 0075678633362[silver-UK][produced by Ricky Reed ,Blake Slatkin, Max Martin ,Ilya, Pop Wansel, Benny Blanco ,Peter Svensson, Emily Warren, Ian Kirkpatrick, Savan Kotecha, Phoelix, Nate Mercereau, Terrace Martin, Omer Fedi, Joseph McVey, Mike Dean, Daoud Anthony ,Mark Ronson ,Thomas Brenneck, Jon Bellion ,Michael Pollack, Stefan Johnson, Jordan K. Johnson, Kid Harpoon, Quelle Chris]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

niedziela, 15 marca 2026

Orlons

The Orlons to amerykański zespół R&B z Filadelfii w Pensylwanii, założony w 1960 roku.  
Grupa zdobyła złote płyty za trzy swoje single. 
 
 Kwartet składał się z wokalistki Rosetty Hightower (ur. 23 czerwca 1944r-zm. 2 sierpnia 2014r), Shirley Brickley (ur. 9 grudnia 1944r - zm. 13 października 1977r), Marleny Davis (ur. 4 października 1944r - zm. 27 lutego 1993r) i Stephena Caldwella (ur. 22 listopada 1942r - zm. 2 października 2025r).  Zanim stali się Orlons, byli dziewczęcym kwintetem o nazwie Audrey and the Teenettes. Zespół powstał pod koniec lat 50-tych XX wieku w gimnazjum. W jego skład wchodzili Hightower, Davis oraz trzy siostry Brickley: Shirley, Jean i Audrey. Jednak gdy matka Brickleyów nie pozwoliła 13-letniej Audrey śpiewać z zespołem w niektórych klubach nocnych, ona i Jean odeszły, przekształcając zespół w trio. W liceum trzy pozostałe członkinie zespołu odkryły kolegę ze szkoły, Stephena Caldwella, wokalistę lokalnej grupy The Romeos. Pod wrażeniem, zaprosiły go do zespołu w 1960 roku i nazwały się Orlons, żartobliwie nawiązując do przyjacielskiej rywalizacji, jaką toczyły z popularną w ich szkole grupą The Cashmeres. (Orlon to nazwa handlowa powszechnie używanego syntetycznego włókna akrylowego). 
 
Przyjaciel ze szkoły średniej, Len Barry, wokalista Dovells, namówił je na przesłuchanie do wytwórni Cameo-Parkway Records na przełomie dekad. Grupa skorzystała z jego rady jesienią 1961 roku, ale początkowo została odrzucona, chociaż wytwórnia płytowa podpisała z nimi kontrakt po dwóch kolejnych przesłuchaniach. Dyrektor Cameo, Dave Appell, mianował Hightower  główną wokalistką i zaczął pisać dla nich piosenki. W 1962 roku grupa udzielała chórków w hitach Dee Dee Sharp „Mashed Potato Time” i „Gravy (For My Mashed Potatoes)”. Później zdobyli sławę dzięki swojemu pierwszemu ogólnokrajowemu przebojowi „The Wah-Watusi”, który osiągnął 2. miejsce na amerykańskiej liście przebojów i zapoczątkował krótkotrwały szał tańca watusi. Nagrali własne wersje piosenek Dee Dee Sharp na swój debiutancki album „The Wah-Watusi”, który w 2006 roku otrzymał ocenę 4,5 na 5 od AllMusic. 
 
W tym samym roku wydali drugi przebój - „Don't Hang Up”, który zajął 4. miejsce na liście przebojów. Grupa miała trzy hity w 1963 roku: „South Street”, ostatni hit grupy w Top Ten, który dotarł do 3. miejsca na liście Billboard; „Not Me”, który dotarł do 12. miejsca; oraz „Crossfire”, ostatni hit grupy, który dotarł do 19. miejsca. Nagrali również wersję hitu Bobby'ego Rydella „The Cha-Cha-Cha”, która zawierała wers „When you see the Wah-Watusi, you go a-ha-ha-ha”, żartując z własnego hitu. 
 
 Davis opuściła grupę w sierpniu 1963 roku, a Caldwell w 1964 roku. Sandy Person zastąpiła Davis. Po krótkotrwałym epizodzie Yvonne Young, w której wystąpiła oryginalna Teenette, Audrey Brickley, siostra Shirley. W tym czasie popularność grupy w Stanach Zjednoczonych zmalała. Zespół kontynuował występy do końca lat 60-tych, odnosząc sukcesy w Wielkiej Brytanii. Rozpadł się w 1968 roku, po tym jak Hightower zdecydowała się pozostać w Anglii po trasie koncertowej.  Hightower odniosła sukcesy jako solistka i rozchwytywana wokalistka sesyjna, wspierając Joe Cockera, Johna Holta i innych artystów. Wyszła za mąż za producenta muzycznego Iana Greena. W późniejszych latach Davis wyszła za mąż i znalazła pracę jako sekretarka, podczas gdy Caldwell została przedstawicielką związku zawodowego kierowców autobusów, a następnie administratorką funduszu prawnego związku w Filadelfii i zasiadała w Radzie Edukacji w Filadelfii przez 29 lat.  
 
W 1988 roku Caldwell i Davis reaktywowali zespół z dwoma nowymi członkami i występowali na żywo, grając stare przeboje, aż do śmierci Davis w 1993 roku. 13 października 1977 roku Shirley Brickley (w wieku 32 lat) została zastrzelona przez intruza w swoim domu w Filadelfii. Marlena Davis zmarła na raka płuc 27 lutego 1993 roku (w wieku 48 lat). Audrey Brickley zmarła na ostry zespół niewydolności oddechowej 3 lipca 2005 roku (w wieku 58 lat). Rosetta Hightower Green zmarła w Clapham w Londynie 2 sierpnia 2014 roku w wieku 70 lat.  Stephen Caldwell zmarł 2 października 2025 roku (w wieku 82 lat), będąc ostatnim z pierwotnych członków zespołu. Caldwell i Jean Brickley nadal występowali jako Orlons z dwiema kuzynkami Caldwell, Albertą Crump i Madeline Morris.  W marcu 2012 roku Caldwell i Brickley wzięli udział w charytatywnym singlu „Mull of Kintyre” z udziałem Charliego Graciego z Clutch Cargo.

 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
I'll Be True / Heart Darling Angel Orlons09.1961--Cameo 198[written by Kal Mann]
Happy Birthday Twenty-One / Please Let It Be Me Orlons02.1962--Cameo 211[written by Billy Myles]
The wah watusi/Holiday HillOrlons06.1962-2[14]Cameo 218[written by Kal Mann, Dave Appell][5[13].R&B Chart]
Don' t hang up/The conservativeOrlons10.196239[3]4[15]Cameo 231[written by Dave Appell, Kal Mann][produced by Dave Appell, Kal Mann][3[9].R&B Chart]
South Street/Them terrible bootsOrlons02.1963-3[13]Cameo 243[written by Dave Appell, Kal Mann][4[12].R&B Chart]
Not me/My best friendOrlons06.1963-12[10]Cameo 257[written by Gary Anderson, Frank Guida][8[9].R&B Chart]
Cross fire!/It' s no big thingOrlons09.1963-19[9]Cameo 273[written by Dave Appell, Kal Mann][25[2].R&B Chart]
Bon-Doo-Wah/Don' t throw your love awayOrlons12.1963-55[6]Cameo 287[piosenka w stylu calypso nagrana pierwotnie przez Kingston Trio w 1958r jako Banua][written by Dave Appell, Kal Mann][17[6].R&B Chart]
Shimmy shimmy/Everything niceOrlons02.1964-66[5]Cameo 295[written by B. Massey, A. Shubert][17[7].R&B Chart]
Rules of love/Heartbreak HotelOrlons05.1964-66[6]Cameo 319[written by Dave Appell, Kal Mann][33[3].R&B Chart]
Knock ! Knock! [Who' s there]/Goin' placesOrlons08.1964-64[6]Cameo 332[written by Bob Crewe, Sandy Linzer, Denny Randell][produced by Bob Crewe][23[7].R&B Chart]
I ain' t comin' back/Come on down baby babyOrlons02.1965-129[1]Cameo 352[written by Kenny Gamble, Juanita Boone][produced by K. Gamble, L. Huff]
Don't You Want My Lovin' / I Can't Take It Orlons07.1965--Cameo 372[written by Kenny Gamble,Huff]
No Love But Your Love / Envy (In My Eyes)Orlons10.1965--Cameo 384[written by Barrett Strong]
Spinnin' Top / Anyone Who Had A Heart Orlons05.1966--Calla 113[written by T. Bell, B. Jackson][produced by Billy Jackson, Jimmy Wisner]
Everything / Keep Your Hands Off My Baby Orlons01.1967--ABC 10 894[written by Billy Jackson, Jimmy Wisner][produced by Billy Jackson, Jimmy Wisner]
Kissin' Time / Once Upon A Time Orlons07.1967--ABC 10 948[written by Kal Mann, Bernie Lowe][produced by Billy Jackson, Jimmy Wisner]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
The wah-watusiOrlons09.1962-80[10]Cameo 1020
South StreetOrlons07.1963-123[5]Cameo 1041

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 5 marca 2026

Mavis Staples

Głębokiego, ziarnistego kontraltu, narodowego skarbu Mavis Staples, nie sposób pomylić.
Niezależnie od tego, czy jest to utwór z lat 50-tych z zespołem Staples Singers, czy solowy utwór nagrany ponad pół wieku później, głos Mavis jest natychmiast rozpoznawalny i z pewnością podniesie na duchu i zainspiruje każdego w zasięgu słuchu. Mavis założyła swój rodzinny zespół Staples Singers. Prowadzeni przez jej ojca, Roebucka „Popsa” Staplesa, łączyli gospel z muzyką świecką jak nikt przed nimi i po nich, stając się jednocześnie gwiazdami i szanowanymi aktywistami na rzecz praw obywatelskich. Z ośmioma singlami z Top 40 do 1975 roku, w tym z przebojami „I'll Take You There” i „Let's Do It Again” - wszystkie z wokalistką Mavis- zasłużyli na miano „twórców największych przebojów Boga”. Poza zespołem, Mavis sporadycznie nagrywała solowe albumy od końca lat 60-tych do lat 90-tych. W latach 2000. artystka rozkwitła na własną rękę, wydając pełną energii serię płyt długogrających, z których jedna, „You Are Not Alone”, znalazła się na szczycie listy przebojów gospel magazynu Billboard i zdobyła nagrodę Grammy w 2010 roku w kategorii Najlepszy Album Americana.  
W latach 2010. piosenkarka była bohaterką filmu dokumentalnego „Mavis!”, zdobyła nagrodę Grammy w kategorii American Roots za utwór „See That My Grave Is Kept Clean” i spędziła 79. urodziny przed zachwyconą zagraniczną publicznością, co można było usłyszeć na koncercie „Live in London” w 2019 roku. Koncertowa współpraca z Levonem Helmem z początku dekady ukazała się w 2022 roku pod tytułem „Carry Me Home”. Trzy lata później, w 86. roku życia, wydała w większości interpretacyjny album „Sad and Beautiful World”, wyprodukowany przez Brada Cooka. Pomiędzy tymi dwoma ostatnimi wydawnictwami Mavis była współautorką książki dla dzieci „Mosty zamiast ścian: Historia Mavis Staples”. 
 
 Urodzona 10 lipca 1939 roku w Chicago w stanie Illinois, dokąd rodzice Roebuck „Pops” i Oceola Staples przeprowadzili się z rodzinnego Missisipi, Mavis Staples zaczęła śpiewać z rodziną już jako dziecko. The Staples po raz pierwszy wystąpili w kościele Mount Zion w Chicago, gdy Mavis miała dziesięć lat. Kilka lat później, w 1953 roku, zadebiutowali wydanym własnym sumptem utworem „These Are They”/„Faith and Grace”, w którym Mavis i jej ojciec na zmianę śpiewali główne partie wokalne. Kolejne kontrakty z wytwórniami Vee Jay i Riverside przeniosły Staples do połowy lat 60-tych, kiedy to do ich pełnowymiarowych wydawnictw należały „Uncloudy Day”, „Swing Low” (pierwszy z pięciu albumów nominowanych do nagrody Grammy) oraz „Swing Low Sweet Chariot”. Ten ostatni ukazał się w 1963 roku, w którym Staplesowie na nowo zmotywowali się spotkaniem i rozmową z pastorem Martinem Lutherem Kingiem Jr. - punktem zwrotnym, który zaowocował zaangażowaniem rodziny w Ruch Praw Obywatelskich i położeniem nacisku na piosenki z przesłaniem.  
Zainteresowanie Staplesów poszerzyło się wraz z przeniesieniem ich do większej wytwórni Epic. W 1967 roku grupa po raz pierwszy trafiła na listę Billboard Hot 100 z utworem „Why? (Am I Treated So Bad)” napisanym przez Roebucka oraz wersją utworu Stephena Stillsa „For What It's Worth”. Chociaż singiel „Crying in the Chapel” z 1968 roku, pochodzący z albumu Staplesów „What the World Needs Now Is Love”, został przypisany „Mavis Staples with the Staples Singers”, to dopiero w następnym roku Mavis wydała swój pierwszy prawdziwy solowy materiał.  
 
Podpisując kontrakt z Volt, filią Stax, i współpracując ze Stevem Cropperem, Alem Bellem i Donem Davisem jako producentami, nagrała „Mavis Staples” i „Only for the Lonely”, wydane odpowiednio w 1969 i 1970 roku. Z sesji nagraniowych wydano trzy single. Najpopularniejszym był „I Have Learned to Do Without You”, który zajął 13. miejsce na liście Billboard R&B, ale wersja utworu „A House Is Not a Home” Burta Bacharacha i Hala Davida, strona B, która również pochodziła z albumu o tym samym tytule, słusznie stała się jednym z jej najpopularniejszych występów. The Staples, podpisując kontrakt z Stax, wkrótce potem odnieśli komercyjny sukces i do 1975 roku byli na szczycie list przebojów pop i R&B z utworami „I'll Take You There” i „Let's Do It Again”.  
 
W tym okresie, w którym sześć kolejnych singli znalazło się w czołówce listy przebojów pop, zagrali na koncercie charytatywnym Wattstax, co zostało udokumentowane filmem o tym samym tytule.  Utwór „Let's Do It Again”, napisany i wyprodukowany przez Curtisa Mayfielda do filmu o podobnym tytule w reżyserii Sidneya Poitiera, doprowadził do drugiego crossovera Staplesa, Mayfielda i Poitiera z 1977 roku, zapowiedzianego jako solowy album Mavis. W międzyczasie Staples ponownie zwinęli skrzydła, tym razem decydując się na współpracę z Warner Bros. To właśnie w tym okresie grupa wystąpiła w filmie koncertowym The Band The Last Waltz, wykonując utwór „The Weight” (który coverowali w poprzedniej dekadzie). Mavis, również współpracując z Warner Bros., aby rozpocząć karierę solową, wydała w 1979 roku album „Oh What a Feeling”, utrzymany w klimacie disco, wyprodukowany przez Jerry'ego Wexlera i Barry'ego Becketta. Nagrania grupy Staples zakończyły się w następnej dekadzie, a okres ten uświetnił cover utworu „Slippery People” zespołu Talking Heads, który znalazł się na listach przebojów. Krótko współpracując z Brianem i Eddiem Hollandami, Mavis sama wydała w 1983 roku singiel „Love Gone Bad” w wytwórni Phono, który znalazł się na listach przebojów.  
 
W 1987 roku nagrała duet z Arethą Franklin  „Oh Happy Day”, nominowanym do nagrody Grammy w kategorii gospel. Następnie Mavis nawiązała współpracę z Prince'em i jego wytwórnią Paisley Park, co zaowocowało albumem „Time Waits for No One” z 1989 roku oraz „The Voice” z 1993 roku. Trzy lata po wydaniu tego drugiego, Mavis powróciła z wydanym przez Verve albumem „Spirituals & Gospels: Dedicated to Mahalia Jackson” z Lucky Petersonem, będącym hołdem dla jednej z jej głównych inspiracji. 
 
W 1999 roku Staple Singers zostali wprowadzeni do Rock & Roll Hall of Fame. Roebuck Staples zmarł w następnym roku.  Kariera nagraniowa Mavis odżyła w latach 2000. W duecie z Bobem Dylanem nagrała ognistą wersję utworu „Gonna Change My Way of Thinking”, która była nominowana do nagrody Grammy w 2003 roku w kategorii „Najlepsza współpraca popowa z wokalem”. W następnym roku pojawiła się na płycie Dr. Johna „Lay My Burden Down”, która ponownie nominowana była do gospelowej nagrody Grammy. Wydała również subtelny i mocny album „Have a Little Faith” w wytwórni Alligator. Jej pierwszy pełnoprawny album od ponad dekady, wyprodukowany z Jimem Tullio, z supportem takich artystów jak John Martyn i Dixie Hummingbirds, zawierał radosny hołd dla jej ojca. Powrót był mile widziany i album znalazł się na piątym miejscu bluesowej listy przebojów Billboardu. 
 
 Kolejna umowa z Anti- zaowocowała obfitym zbiorem ciepło przyjętych setów studyjnych i koncertowych. Perfekcyjnie łączyły soul, gospel i folk i pomimo tego, że zostały wyprodukowane przez znanych muzyków z różnych kręgów muzyki roots, były w pełni manifestem Mavis. Płyta „We'll Never Turn Back”, nagrana z Ry Cooderem, czerpała inspirację z Ruchu Praw Obywatelskich i przeniosła ją do 2007 roku. Zadebiutowała na liście przebojów gospel na drugim miejscu. Kolejne dwa albumy, „You Are Not Alone” z 2010 roku i „One True Vine” z 2013 roku, nagrała z Jeffem Tweedym i zawierały materiał napisany przez takich artystów jak Allen Toussaint, George Clinton, Randy Newman, sam Tweedy oraz ojciec Mavis. Pierwszy z nich znalazł się na szczycie listy przebojów gospel i przyniósł Mavis nagrodę Grammy za najlepszy album Americana - pierwsze zwycięstwo Mavis. Drugi był kolejnym przebojem gospel numer dwa. W 2014 roku jej 75. urodziny uczczono koncertem w rodzinnym mieście, w którym wystąpili między innymi Bonnie Raitt, Emmylou Harris, Aaron Neville i Taj Mahal. Nagrany i sfilmowany album ostatecznie został wydany pod tytułem „I'll Take You There: An All-Star Concert Celebration”. 
 
 Rola Mavis wzrosła jeszcze bardziej w 2015 roku dzięki filmowi dokumentalnemu „Mavis!”, nagrodzonemu nagrodą Peabody Award, który upamiętnił jej ponad 60 lat kariery muzycznej. Kilka tygodni po premierze ukazała się EP-ka „Your Good Fortune”, która odniosła znaczący sukces. Wyprodukowany przez Son Little, cover utworu „See That My Grave Is Kept Clean” Blind Lemon Jefferson zdobył w tym roku nagrodę Grammy w kategorii „Best American Roots Performance”. Następnie Mavis współpracowała z M. Wardem przy albumie „Livin' on a High Note” z 2016 roku, który zajął drugie miejsce na liście przebojów bluesowych, z radosnym, autorskim materiałem autorstwa takich artystów jak Ben Harper, Valerie June i Benjamin Booker. Następnie ponownie spotkała się z Tweedym, który wyprodukował i napisał lub współtworzył każdy utwór na pełnym nadziei albumie „If All I Was Was Black” z 2017 roku. 
 
Dwa albumy koncertowe z tego okresu rzucają nowe światło na dyskografię Mavis. Koncertowy album „Live: Hope at the Hideout” z Chicago był nominowany do nagrody Grammy w 2008 roku w kategorii „Best Contemporary Blues Album”. Nagrany podczas dwóch wieczorów w 2018 roku, w tym z okazji 79. urodzin Mavis, album „Live in London” pokazał rosnącą głębię i rozrost jej repertuaru, prezentując zupełnie inną setlistę. Mniej więcej w tym czasie Mavis została wprowadzona do Blues Hall of Fame, a Gospel Music Hall of Fame powitał Staples Singers. Płyta „We Get By”, nagrana z Harperem, ukazała się zaledwie trzy miesiące po wydaniu londyńskiego występu w 2019 roku.  Mavis często współpracowała z innymi znanymi artystami pod koniec lat 10-tych i na początku lat 20-tych XX wieku, co można usłyszeć w utworach „Live Wire” Sheryl Crow, „Pulling the Pin” Run the Jewels i „I'll Be Gone” Norah Jones. Uczestniczyła również w mówionym interludium do nagrodzonego Grammy albumu Jona Batiste’a „We Are”.  
 
W tym okresie, a dokładniej w kwietniu 2020 roku, Mavis wydała „All in It Together”, współpracę Jeffa Tweedy’ego z działaczami na rzecz seniorów z Chicago podczas pandemii COVID-19. W 2022 roku wydała „Carry Me Home”, dokument z koncertu z 2011 roku, który wspierał ją Levon Helm i jego zespół w studiu perkusyjnym i przestrzeni koncertowej w Woodstock. Mavis współpracowała z autorką i poetką Carole Boston Weatherford przy książce dla dzieci „Mosty zamiast ścian: Historia Mavis Staples”, która ukazała się w 2024 roku. W tym samym roku wydała również inspirujący singiel „Worthy”. „Sad and Beautiful World”, pierwszy album studyjny Mavis od sześciu lat, ukazał się w 2025 roku. Wyprodukowany przez Brada Cooka (Bon Iver, Nathaniel Rateliff & the Night Sweats, Suki Waterhouse), zestaw zawierał covery utworów z ponad 60 lat, od „Satisfied Mind” (spopularyzowanego przez Portera Wagonera) po „Godspeed” (Frank Ocean), a także utwory takich artystów jak Buddy Guy, Bonnie Raitt i Jef.
 

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Never, Never Let You Go/Ain't That GoodEddie Floyd, Mavis Staples07.1969-107[4]Stax 0041[written by Eddie Floyd, B. T. Jones][produced by T. Jones]
I Have Learned To Do Without You/Since I Fell For YouMavis Staples09.1970-87[4]Volt 4044[written by J. Barnes, D. Jordon, D. Davis][produced by Don Davis][13[11].R&B; Chart]
Endlessly/Don't Change Me NowMavis Staples10.1972-109[3]Volt 4086[written by Brook Benton, Clyde Otis][produced by Don Davis][30[9].R&B; Chart]
A Piece Of The Action/‘Til Blossoms BloomMavis Staples11.1977--Curtom 0132[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][47[12].R&B; Chart]
Tonight I Feel Like Dancing/If I Can't Have YouMavis Staples07.1979--Warner Bros. 8838[written by P. Alves, B. Beckett, M. Giacomell, G. Jackson][produced by Jerry Wexler, Barry Beckett][91[4].R&B; Chart]
Love Gone Bad/Beat Well DoneMavis Staples01.1984--Phono 1051[written by Brian Holland, Edward Holland][produced by Brian Holland][75[6].R&B; Chart]
Show Me How It Works (From "Wildcats")/Half Time [James Newton Howard]Mavis Staples03.1986--Warner Bros. 28765[written by Hawk Wolinski, James Newton Howard, David Pack][produced by Hawk Wolinski, James Newton Howard][68[6].R&B; Chart][piosenka z filmu "Wildcats"]
Time Waits For No One/JaguarMavis Staples02.1990--Paisley Park 22717[written by Mavis Staples, Prince][produced by Mavis Staples, Prince][63[7].R&B; Chart]
Melody CoolMavis Staples12.1990--Paisley Park 19 728[written by Prince][produced by Prince][36[11].R&B; Chart][piosenka z filmu "Graffiti Bridge"]
I'll Take You There/I'm Just Another SoldierBebe & Cece Winans featuring Mavis Staples01.1992-90[6]Capitol 44 749[written by Al Bell][1[1][22].R&B; Chart][#1 hit for Staple Singers in 1972]
I'll Take You There/I'm Just Another SoldierBebe & Cece Winans featuring Mavis Staples01.1992-90[6]Capitol 44 749[written by Al Bell][1[1][22].R&B; Chart][#1 hit for Staple Singers in 1972]
Nina Cried Power [EP]Hozier Ft. Mavis Staples09.2018-87[1]Island IEACJ 1800073 [UK][written by A. Hozier-Byrne]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Only for the LonelyMavis Staples09.1970-188[4]Volt 6010[produced by Don Davis]
We'll Never Turn BackMavis Staples06.2007-180[2] Anti- 868302[produced by Joachim Cooder, Ry Cooder]
You Are Not AloneMavis Staples10.2010-69[5]Anti- 870762[produced by Jeff Tweedy]
One True VineMavis Staples07.2013-67[2]Anti 272062 [UK][produced by Jeff Tweedy]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)