Z archiwum...rocka : r&b

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą r&b. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 27 stycznia 2026

LeVert

LeVert był amerykańskim zespołem wokalnym R&B z Cleveland w stanie Ohio w Stanach
Zjednoczonych. Założony w 1983 roku, LeVert składał się z Seana i Geralda Levertów (synów Eddiego Leverta, założyciela i wokalisty zespołu wokalnego R&B/Soul O'Jays) oraz Marca Gordona.

Zespół wydał swój pierwszy singiel „I'm Still” dla wytwórni Tempre Harry'ego Coombesa. W 1985 roku ukazał się ich debiutancki album „I Get Hot”, na którym znalazły się utwory, których wokale były silnie porównywane do głosu ojca Seana i Geralda Levertów, Eddiego. W 1986 roku ukazał się album „Bloodline”, na którym znalazł się pierwszy wielki przebój zespołu w stylu R&B „(Pop, Pop, Pop, Pop) Goes My Mind”. Jednak kolejny album zespołu, „The Big Throwdown” z 1987 roku, odniósł jeszcze większy sukces, dzięki przebojowi R&B „Casanova”, który zajął pierwsze miejsce na listach przebojów (miejsce 5.) i zapewnił zespołowi miejsce w pierwszej dziesiątce w Wielkiej Brytanii. Z tego albumu wydano również dwa kolejne single R&B, które znalazły się w pierwszej piątce: „My Forever Love” i „Sweet Sensation”.

Sukces zespołu kontynuował kolejny album z 1988 roku, „Just Coolin'”, który był nominowany w kategorii „Najlepszy Album R&B/Urban Contemporary” do nagrody Soul Train Music Awards w 1989 roku. Zarówno „The Big Throwdown”, jak i „Just Coolin'” uzyskały status złotej płyty. Od lat 90-tych Gerald zaczął dzielić swój czas między LeVertem a karierą solową,ale zespół wydał jeszcze trzy albumy, a Rhino Records w 2001 roku wydało album z największymi przebojami.

Gerald Levert zmarł w listopadzie 2006 roku z powodu przedawkowania leków na receptę i bez recepty. Sean Levert zmarł w marcu 2008 roku w wyniku połączenia sarkoidozy i odstawienia Xanaxu podczas pobytu w więzieniu hrabstwa Cuyahoga.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I'm Still/I Want Too	LeVert	03.1985	-	-	Tempre 5505	[written by G. Levert, E. Levert][produced by Harry Coombs, Gerald Levert][70[8].R&B; Chart]
(Pop, Pop, Pop, Pop) Goes My Mind/Looking For Love	LeVert	07.1986	-	-	Atlantic 89389	[written by Gerald LeVert, Marc Gordon][produced by Keg Johnson, Wilmer Raglin][1[1][18].R&B; Chart]
Let's Go Out Tonight/Grip	LeVert	10.1986	-	-	Atlantic 89350	[written by Gerald Levert][produced by Eddie Levert][14[16].R&B; Chart]
Fascination/Pose	LeVert	02.1987	-	-	Atlantic 89311	[written by Gerald Levert, James Mtume, Marc Gordon][produced by James Mtume][26[11].R&B; Chart]
Casanova/Throwdown	LeVert	09.1987	9[10]	5[18]	Atlantic 89217	[written by Reggie Calloway][produced by Reggie Calloway][1[1][20].R&B; Chart]
My Forever Love/Kiss And Make Up	LeVert	10.1987	-	-	Atlantic 89182	[written by Gerald Levert, Marc Gordon][produced by Gerald Levert, Marc Gordon, Craig Cooper][2[10].R&B; Chart]
Sweet Sensation/Love The Way U Love Me	LeVert	02.1988	-	-	Atlantic 89124	[written by Gerald Levert, Marc Gordon][produced by Gerald Levert, Marc Gordon, Craig Cooper][4[15].R&B; Chart]
Addicted To You	LeVert	08.1988	-	-	Atco 99292	[written by Gerald Levert, Eddie Levert, Marc Gordon][produced by Gerald Levert, Marc Gordon][1[2][16].R&B; Chart]
Pull Over	LeVert	11.1988	-	-	Atlantic 88987	[written by Gerald Levert, Marc Gordon][produced by Gerald Levert, Marc Gordon][2[15].R&B; Chart]
Just Coolin'	LeVert	01.1989	-	-	Atlantic 88959	[written by Gerald LeVert, Marc Gordon][produced by Gerald LeVert, Marc Gordon][1[1][17].R&B; Chart]
Gotta Get The Money/Join The Fun	LeVert	05.1989	-	-	Atlantic 88910	[written by Gerald LeVert, Marc Gordon ][produced by Gerald LeVert, Marc Gordon ][4[14].R&B; Chart]
Smilin'	LeVert	08.1989	-	-	Atlantic 88842	[written by Gerald LeVert, Marc Gordon][produced by Gerald LeVert, Marc Gordon][16[12].R&B; Chart]
Rope A Dope Style	LeVert	10.1990	-	-	Atlantic 87 828	[written by Gerald Levert, Marc Gordon][produced by Gerald Levert, Marc Gordon][7[17].R&B; Chart]
All Season	LeVert	12.1990	-	-	Atlantic 87 772	[written by Gerald Levert, Marc Gordon][produced by Gerald Levert, Marc Gordon][4[19].R&B; Chart]
Baby I'm Ready	LeVert	04.1991	-	-	Atlantic 87 696	[written by Gerald Levert, Marc Gordon][produced by Gerald Levert, Marc Gordon][1[1][25].R&B; Chart]
For the Love of Money/Living for the City	Troop,LeVert featuring Queen Latifah	06.1991	-	-	Giant 19 304	[written by Anthony Jackson, Kenny Gamble, Leon Huff, Stevie Wonder][produced by Ellis Jay, Vassal Benford][12[13].R&B; Chart][piosenka z filmu "New Jack City"]
Give A Little Love	LeVert	09.1991	-	-	Atlantic 87 662	[produced by Gerald Levert, Marc Gordon][63[5].R&B; Chart]
Good Ol' Days	LeVert	02.1993	-	78[11]	Atlantic 87 379	[written by Gerald Levert, Marc Gordon][produced by Gerald Levert, Marc G][12[20].R&B; Chart]
abc-123	LeVert	05.1993	-	46[17]	Atlantic 87 366	[written by Gerald Levert, Edwin Nicholas, Terry Scott][produced by Gerald Levert, Edwin Nicholas][5[22].R&B; Chart]
Do The Thangs	LeVert	09.1993	-	-	Atlantic 87 328	[written by Marc Gordon][produced by Marc Gordon][41[12].R&B; Chart]
True Dat	LeVert featuring Yo-Yo & Queen Pen	03.1997	-	107[8]	Atlantic 84 869	[written by Gerald Levert, Marc Gordon][produced by Gerald Levert, Marc Gordon][52[10].R&B; Chart]
Sorry Is	LeVert featuring Terry Ellis	06.1997	-	113[3]	Atlantic 84 003	[written by Gerald Levert & Edwin Nicholas][33[16].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bloodline	LeVert	10.1986	-	192[3]	Atlantic 81 669	[produced by Keg Johnson, Wilmer Raglin, James Mtume, Eddie Levert, Gerald LeVert, Marc Gordon]
The Big Throwdown	LeVert	09.1987	86[1]	32[24]	Atlantic 81 773	[gold-US][produced by Gerald Levert, Marc Gordon, Reggie Calloway, Craig Cooper]
Just Coolin'	LeVert	11.1988	-	79[31]	Atlantic 81 926	[gold-US][produced by LeVert]
Rope a Dope Style	LeVert	12.1990	-	122[34]	Atlantic 82 164	[gold-US][produced by Gerald Levert, Marc Gordon]
For Real Tho'	LeVert	04.1993	-	35[27]	Atlantic 82 462	[gold-US][produced by Gerald Levert, Marc Gordon]
The Whole Scenario	LeVert	03.1997	-	49[8]	Atlantic 82 986	[produced by Gerald Levert, Marc Gordon, Edwin "Tony" Nicholas]

poniedziałek, 26 stycznia 2026

Hamilton Bohannon

Hamilton Frederick Bohannon (ur. 7 marca 1942r - zm. 24 kwietnia 2020r),
często określany jako Bohannon, był amerykańskim perkusistą, liderem zespołu, autorem tekstów, aranżerem i producentem muzycznym, który był jedną z czołowych postaci funku i disco lat 70-tych. Współpracował z Marvinem Gaye, Steviem Wonderem, zespołem The Temptations, Wah Wah Watsonem, Rayem Parkerem Jr., zespołem The Counts i Carolyn Crawford.

Urodził się w Newnan w stanie Georgia i gry na perkusji nauczył się w szkole. Zaczął grać w lokalnych zespołach, w jednym z których grał gitarzysta Jimi Hendrix, zanim ukończył Clark College, uzyskując dyplom z muzyki i edukacji średniej.Po krótkim okresie pracy jako nauczyciel, w 1964 roku został zatrudniony jako perkusista w zespole koncertowym 13-letniego Steviego Wondera. W 1967 roku przeniósł się do Detroit, gdzie został zatrudniony przez wytwórnię Motown jako lider i aranżer Bohannon & The Motown Sound, która udzielała wsparcia wielu czołowym artystom tej wytwórni podczas tras koncertowych, w tym Marvinowi Gaye'owi, Steviemu Wonderowi, The Temptations, Dianie Ross and the Supremes, The Four Tops i innym.

Kiedy Motown przeniósł się z Detroit do Los Angeles, Bohannon pozostał, aby założyć własny zespół, w którego skład weszli członkowie lokalnego zespołu The Fabulous Counts, a także tacy muzycy jak Ray Parker Jr. i Dennis Coffey. W 1972 roku podpisał kontrakt z wytwórnią Dakar prowadzoną przez producenta Carla Davisa i na początku 1973 roku wydał swój debiutancki album Stop & Go. W ciągu kolejnych dwóch lat wydał dla tej wytwórni pięć kolejnych albumów, na których „doskonalił swoją formułę ciężkich, dudniących akcentów basowych i agresywnych rytmów”.

Chociaż kilka jego utworów stało się klubowymi hitami, odniósł ograniczony sukces na listach przebojów. Jego pierwszym przebojem był singiel „South African Man” z 1974 roku, który osiągnął 78. miejsce na liście Billboard R&B, ale odniósł większy sukces w Wielkiej Brytanii, gdzie dotarł do 22. miejsca na UK Singles Chart. W 1975 roku ukazał się „Foot Stompin Music” - jego jedyny album, który trafił na listę Billboard Hot 100 w USA -oraz „Disco Stomp”, jego największy hit w Wielkiej Brytanii, gdzie dotarł do 6. miejsca, a później Johnny Marr wymienił go jako główny inspirację dla utworu The Smiths „How Soon Is Now?”.

W 1976 roku Bohannon podpisał kontrakt z Mercury Records, a dwa lata później odniósł jeden ze swoich największych sukcesów, wydając „Let’s Start the Dance”, który dotarł do 9. miejsca na liście przebojów R&B i 7. miejsca na liście przebojów disco . W „Let’s Start the Dance” wystąpiła wokalistka Carolyn Crawford, której kolejne albumy Bohannon produkował. W 1981 roku nowy miks „Let’s Start the Dance” odniósł sukces na liście przebojów dance.

W 1980 roku założył wytwórnię Phase II Records i przez kolejne trzy lata, współpracując z nowymi wokalistkami Liz Lands i Altrinną Grayson, kontynuował drobne przeboje na listach przebojów R&B. W 1984 roku podpisał kontrakt z MCA Records i wydał kilka kolejnych albumów. Jego ostatni album, „It's Time to Jam”, ukazał się w wytwórni South Bound w 1990 roku.

Wiele jego utworów było szeroko samplowanych, zwłaszcza w hicie chicagowskiego DJ-a i producenta Paula Johnsona z 1999 roku „Get Get Down”, w którym wykorzystano wiele sampli z utworu „Me and the Gang” Bohannona. Inni muzycy, którzy korzystali z sampli jego muzyki, to Jay Z, Digable Planets i Snoop Dogg. Jego nazwisko było również wielokrotnie przywoływane w utworze „Genius of Love” zespołu Tom Tom Club. Jego kompozycja „Ooh!” znalazła się na albumie Mary J. Blige „Love & Life” z 2003 roku.

W późniejszych latach Bohannon wydał nowego wokalistę, Governor, dla Atlantic Records, a także pracował nad materiałem ze swoim synem, Hamiltonem Bohannonem II, i wydał audiobook ze wspomnieniami z wczesnych lat w branży muzycznej, zatytułowany „Bohannon Speaks from the Beginning”. Bohannon był pobożnym chrześcijaninem i zadedykował swój album „Dance Your Ass Off” „Bogu, mojemu panu, zbawicielowi i Jezusowi Chrystusowi”. Album zawierał również zastrzeżenie, że „Dance Your Ass Off” nie jest używane w znaczeniu wulgarnym”. W 2017 roku rada miejska Newnan przemianowała ulicę Peachtree Street na Bohannon Drive na jego cześć.

Zmarł 24 kwietnia 2020 roku w swoim domu w Atlancie w wieku 78 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
South African Man Pt.1	Hamilton Bohannon	02.1975	22[8]	-	Dakar 4539	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][78[5].R&B; Chart]
Foot Stompin Music/Dance With Your Parno	Hamilton Bohannon	09.1975	23[6]	98[2]	Dakar 4544	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][39[12].R&B; Chart][3[14].Hot Disco/Dance;Dakar 4544 7"]
Disco Stomp (Part 1)/Disco Stomp (Part 2)	Hamilton Bohannon	09.1975	6[12][05.1975]	-	Dakar 4549	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][62[7].R&B; Chart][11[6].Hot Disco/Dance;Dakar 4549 7"]
Happy Feeling/Truck Stop	Hamilton Bohannon	09.1975	49[3]	-	Brunswick BR 24 [UK]	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon]
Bohannon's Beat (Pt. 1)/East Coast Groove	Hamilton Bohannon	02.1976	-	-	Dakar 4551	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][65[7].R&B; Chart][9[7].Hot Disco/Dance;Dakar 4551 7"]
Dance Your Ass Off/Happy Feeling	Hamilton Bohannon	05.1976	-	-	Dakar 4554	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][11[4].Hot Disco/Dance;Dakar 4554 7"]
Andrea/Just Doing My Thang	Hamilton Bohannon	05.1977	-	-	Mercury 73946	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][19[11].Hot Disco/Dance;Mercury 31 12"]
Bohannon Disco Symphony/Moving Fast	Hamilton Bohannon	08.1977	-	-	Mercury 73939	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][67[5].R&B; Chart]
Let's Start The Dance/I Wonder Why	Hamilton Bohannon	09.1978	56[4]	101[8]	Mercury 74015	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][9[19].R&B; Chart][7[15].Hot Disco/Dance;Mercury 53 12"]
Me And The Gang/Summertime Groove	Hamilton Bohannon	01.1979	-	-	Mercury 74035	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][82[4].R&B; Chart]
Cut Loose/Listen To The Children Play	Hamilton Bohannon	03.1979	-	-	Mercury 74044	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][43[7].R&B; Chart]
The Groove Machine/Love Floats	Hamilton Bohannon	08.1979	-	-	Mercury 74085	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][60[6].R&B; Chart][55[12].Hot Disco/Dance;Mercury 105 12"]
Baby I'm For Real/Hurry Mr. Sunshine	Hamilton Bohannon	04.1980	-	-	Mercury 76054	[written by Marvin Gaye][produced by Hamilton Bohannon][54[7].R&B; Chart]
Throw Down The Groove (Part I)/Throw Down The Groove (Part II)	Bohannon	10.1980	-	-	Phase II 5650	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][59[7].R&B; Chart][52[11].Hot Disco/Dance;Phase II 5650 7"]
Dance, Dance, Dance All Night/April My Love (Part 1)	Bohannon	12.1980	-	-	Phase II 5651	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][76[4].R&B; Chart]
Don't Be Ashame To Call My Name/Thinking Of You	Bohannon	02.1981	-	-	Phase II 5654	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][54[6].R&B; Chart]
Goin' For Another One/The Happy Dance	Bohannon	06.1981	-	-	Phase II 02062	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][91[1].R&B; Chart]
Let's Start II Dance Again/Let's Start The Dance (Remix)	Bohannon Featuring Dr. Perri Johnson	09.1981	-	-	Phase II 02573	[written by Hamilton Bohannon, Perri Johnson][produced by Hamilton Bohannon][41[11].R&B; Chart][5[17].Hot Disco/Dance;Phase II 902449 7"]
Let's Start To Dance Again/Let's Start The Dance	Bohannon	02.1982	49[5]	-	London HL 10582 [UK]	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon]
I've Got The Dance Fever (With Rap Intro)	Bohannon	05.1982	-	-	Phase II 02897	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][72[6].R&B; Chart]
The Party Train (Parts I & II)/Thoughts And Wishes	Bohannon	07.1982	-	-	Phase II 02998	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][69[7].R&B; Chart]
Make Your Body Move/Come Back My Love	Bohannon	02.1983	-	-	Compleat 103	[written by Ray Parker Jr.][produced by Hamilton Bohannon][62[7].R&B; Chart]
Let's Start To Dance Again	Hamilton Bohannon	07.1983	85[3]	-	-	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon]
Let's Start The Dance III	Bohannon	08.1983	91[2]	-	Compleat CLT 1 [UK]	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon]
Wake Up/Enjoy Your Day	Bohannon	09.1983	-	-	Compleat 114	[written by Hamilton Bohannon, Melvin Ragin ][produced by Hamilton Bohannon][87[3].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Summertime Groove	Hamilton Bohannon	08.1978	-	58[19]	Mercury 3728	[produced by Hamilton Bohannon]

sobota, 24 stycznia 2026

Men at Large

Duet R&B Men at Large pojawił się pod koniec ery new jack swingu, z silnym wsparciem i
kreatywnym wkładem rodaka z Cleveland, Geralda Leverta. Wyraziści wokaliści Dave Tolliver i Jason Champion rozpoczęli działalność w filii Atlantic, EastWest, i wydali dwa albumy dla tej wytwórni: Men at Large (1992) i stosunkowo łagodny One Size Fits All (1994).

Z siedmioma singlami z tych tytułów trafili na listę R&B magazynu Billboard, w tym z przebojami z pierwszej dziesiątki „Use Me” i „So Alone”, z których ten drugi był balladą skierowaną do zmarłej niedawno matki Tollivera. Trzeci i czwarty album Men at Large zostały wydane przez niezależne wytwórnie pod koniec lat 90-tych i w latach 2000.

Po rozpadzie duetu Champion nagrywał współczesny materiał gospel i występował na popularnych albumach gwiazd Kirka Franklina i Deitricka Haddona. Tolliver pojawił się w utworach Rome i 8Ball & MJG, a także wydał solowe albumy w 2009 i 2015 roku. W 2016 roku, gdy Championa zastąpił Edgar „Gemini” Porter, Tolliver reaktywował Men at Large singlem „Date Night”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Use Me	Men at Large	05.1992	-	-	EastWest 98 562	[written by Gerald Levert, Marc Gordon][produced by Gerald Levert, Marc Gordon][9[17].R&B; Chart]
You Me	Men at Large	09.1992	-	-	EastWest 98 495	[written by Dave Tolliver, Jason Champion, Marc Gordon][produced by Gerald Levert, Marc Gordon][29[10].R&B; Chart]
So Alone	Men at Large	02.1993	-	31[20]	EastWest 98 459	[written by Edwin "Tony" Nicholas, Gerald Levert][produced by Edwin "Tony" Nicholas, Gerald Levert][5[35].R&B; Chart]
Um Um Good	Men at Large	05.1993	-	-	EastWest 98 435	[produced by Edwin "Tony" Nicholas, Gerald Levert][30[15].R&B; Chart]
Would You Like To Dance (With Me)	Men at Large	09.1993	-	-	EastWest 98 440	[written by Robert Cunningham][produced by Gerald Levert][87[4].R&B; Chart]
Let's Talk About It	Men at Large	10.1994	-	-	EastWest 98 221	[written by Edwin "Tony" Nicholas, Gerald Levert][produced by Gerald Levert, Marc Gordon][16[20].R&B; Chart]
Holiday	Men at Large	03.1995	-	-	EastWest 64 457	[written by Edwin "Tony" Nicholas, Gerald Levert][produced by Gerald Levert, Marc Gordon][62[1].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Men at Large	Men at Large	02.1993	-	122[13]	EastWest 92 159	[produced by Edwin Nicholas, Gerald Levert, Marc Gordon , Robert Cunningham]
One Size Fits All	Men at Large	11.1994	-	151[1]	EastWest 92 459	-

Alfonzo Hunter

Alfonzo Hunter (ur. 1973r w Chicago, Illinois) to wokalista R&B z lat 90-tych.
Był pierwszym artystą R&B, który podpisał kontrakt z Def Squad Records, wytwórnią płytową założoną przez Def Squad i Ericka Sermona. Alfonso rozpoczął karierę muzyczną jako wokalista wspierający R. Kelly'ego i współpracował z nim przez sześć miesięcy. Mimo współpracy z R. Kellym, Alfonso kontynuował naukę, studiując na Uniwersytecie Roosevelta w Chicago, gdzie zgłębiał tajniki produkcji muzycznej i inżynierii dźwięku.

W 1996 roku Alfonso wydał swój debiutancki album „Blacka da Berry”, który osiągnął 44. miejsce na liście Billboard R&B Albums i 17. miejsce na liście Billboard Heatseekers Albums. Największy jak dotąd hit Alfonzo, „Just the Way (Playas Play)”, osiągnął 85. miejsce na liście Billboard Hot 100, 22. miejsce na liście Billboard Hot Dance Music/Maxi-Singles Sales, 31. miejsce na liście Billboard Hot R&B Singles, utrzymując się na niej przez 20 tygodni, oraz 38. miejsce na liście U.K. Singles.

Kolejny singiel „Weekend Thang” osiągnął 90. miejsce na liście Billboard Hot 100 i 35. miejsce na liście Billboard Hot R&B Singles, utrzymując się na niej przez 11 tygodni. Sukces debiutanckiego albumu Alfonzo skłonił go do pracy nad drugim albumem, ale niestety, po zamknięciu EMI Records, wytwórnia Def Squad przeszła do Motown Records, a Alfonzo nie mógł wydać swojego drugiego albumu. Wygląda na to, że Alfonzo nadal jest aktywny w branży muzycznej. W 2009 roku wydał swój album o tym samym tytule, który jest dostępny na Amazon.com i iTunes.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Just The Way (Playas Play)	Alfonzo Hunter	11.1996	-	85[6]	EMI 58579	[written by Alfonzo Hunter, Erick Sermon][produced by Erick Sermon][31[20].R&B; Chart]
Weekend Thang	Alfonzo Hunter	03.1997	-	90[5]	EMI 58615	[written by Alfonzo Hunter, Erick Sermon][produced by Erick Sermon][35[11].R&B; Chart]

Haras Fyre

Haras Fyre (ur. 5 stycznia 1953r) to amerykański wokalista, autor tekstów
i multiinstrumentalista. Po napisaniu piosenek dla Sister Sledge i Bena E. Kinga na początku swojej kariery, w duecie kompozytorskim ze swoją dziewczyną Gwen Guthrie, Fyre spędził trochę czasu w zespole akompaniującym The Drifters, po czym przeniósł się do Szwajcarii, aby zostać kompozytorem muzyki na imprezy firmowe.

Urodzony i wychowany w Newark w stanie New Jersey w Stanach Zjednoczonych, Fyre w młodości inspirował się muzyką Victora Herberta i Frankiego Valliego. Jako nastolatek Fyre nauczył się grać na puzonie swojego brata z nagrań wytwórni Chicago. Następnie rozpoczął naukę gry na basie, grając w zespole Parkway North z East Orange w stanie New Jersey, pożyczając gitarę basową Baldwin od basisty zespołu, Romeo Williamsa. W 1971 roku Fyre dołączył do lokalnego zespołu The Matchmakers, gdzie poznał wokalistkę i pianistkę Gwen Guthrie. Fyre i Guthrie nawiązali romans, zamieszkali razem i dołączyli do nowojorskiego zespołu East Coast Larry'ego Blackmona, wraz z saksofonistą The Matchmakers, Jamesem Wheelerem, i trębaczem Jerome'em McCoggle'em.

Niezależny producent drugiego albumu The East Coast powiedział Fyre'owi i Guthrie, że ich utwory nie mają wartości komercyjnej i są „niesprzedawalne”. Benny Ashburn, menedżer The Commodores, nie zgodził się z tym i pomógł im wypromować ich utwory gdzie indziej. Dema Fyre'a i Guthrie zainteresowały producenta Berta DeCoteaux z wydawnictwa muzycznego Penumbra Music, a Fyre zaczął pracować głównie jako basista na nowojorskiej scenie muzycznej. Miesiąc po opuszczeniu Wschodniego Wybrzeża, Fyre i Guthrie odnieśli swój pierwszy międzynarodowy sukces jako autorzy piosenek - utwór Sister Sledge „Love Don't You Go Through No Changes On Me”, który dotarł do 5. miejsca na krajowej liście Billboardu i znalazł się na liście „Hot 100” magazynu.

Spośród dziewięciu utworów z albumu Sister Sledge „Circle Of Love”, siedem skomponowali Fyre i Guthrie. Dwa kolejne utwory znalazły się w pierwszej dziesiątce listy przebojów US Dance Chart, a jeden z nich, „Pain Reliever”, zdobył Srebrną Nagrodę na Tokyo Music Festival w 1975 roku. Następnie Fyre i Guthrie napisali singiel powrotny Bena E. Kinga „Supernatural Thing”, a następnie „This Time I'll Be Sweeter” (od tamtej pory coverowany przez ponad 100 artystów). Fyre został wymieniony jako basista na albumie Sister Sledge jako Patrick Grant, obok swojego muzycznego idola Boba Babbitta. Haras i Guthrie napisali dżingiel „It's Happening at the Phone Company” dla AT&T, który wykonali również na żywo na kilku międzynarodowych targach z perkusistą Jimmiem Youngiem, Rudym Stevensonem i Bertem DeCoteaux na fortepianie. W tym czasie Fyre regularnie grał w zespole z perkusistą studyjnym Weather Report, Herschelem Dwelllinghamem, pianistą Natem Adderleyem Jr. i wokalistą Bobbym Hillem, zyskując przydomek „Dr. Bass”.

W ciągu dwóch miesięcy od debiutu jako kompozytor, Fyre i Guthrie napisali kilka utworów, które trafiły na listy Billboardu, ale ich współpraca z Penumbra Music wkrótce się rozpadła z powodu różnic osobistych. Guthrie zrezygnowała z pisania dla wytwórni, aby zostać solowym wokalistą sesyjnym. Tydzień później Fyre napisał ostatnią piosenkę dla Penumbra, „Satan's Daughter”, która ukazała się na albumie GG brytyjskiego artysty glam rockowego Gary'ego Glittera. Dalsze projekty, realizowane z Flemingiem Williamsem i kompozytorem filmowym Michaelem R. Colicchio, zostały porzucone.

Dzięki kontaktom z Benem E. Kingiem, Fyre przeniósł się do Londynu, aby dołączyć do zespołu akompaniującego byłej grupie Kinga, The Drifters, w której składzie w tamtym czasie grali Johnny Moore, Billy Lewis, Joe Blunt i Clyde Brown. Po dwóch latach tras koncertowych z The Drifters, Fyre wrócił do Stanów Zjednoczonych, gdzie przez cztery lata mieszkał w Connecticut, aż do momentu, gdy na stałe przeniósł się do Europy i osiadł w Szwajcarii.

Od czasu przeprowadzki do Europy, Fyre występował jako muzyk dla niemieckiej grupy ubezpieczeniowej Allianz oraz podczas wyścigów Formuły 1, gdzie w sezonie sportów motorowych występował w segmentach telewizyjnych z Norbertem Haugiem, wiceprezesem Mercedes-Benz Motorsport. Fyre, biegle władający językiem niemieckim, komponuje muzykę do transmitowanych w telewizji wydarzeń sportowych, imprez firmowych i imprez prywatnych. Występował w europejskiej telewizji jako rzecznik prasowy niemieckiej międzynarodowej firmy motoryzacyjnej Dekra. Często występował z gimnastyczką, złotą medalistką olimpijską Magdaleną Brzeską, dla której skomponował piosenkę.

Kompozycje Harasa Fyre na listach przebojów

  [with  Gwen Guthrie]
12/1974 Love Don't You Go Through No Changes on Me Sister Sledge 92.US 
02/1975 Supernatural Thing Pt. 1 Ben E. King 5.US
06/1975 Do It in the Name of Love Ben E. King 60.US
09/1976 This Time I'll Be Sweeter Linda Lewis 51.UK
03/1979 This Time I'll Be Sweeter Angela Bofill 104.US
02/2004 Supernatural Thing Freeland 65.UK

Angela Bofill

Angela Tomasa Bofill (ur. 2 maja 1954r - zm. 13 czerwca 2024r) była amerykańską wokalistką,
autorką tekstów i kompozytorką kubańsko-portorykańskich korzeni. Urodzona w Nowym Jorku, rozpoczęła karierę zawodową w połowie lat 70-tych XX wieku i jest najbardziej znana z takich singli jak „This Time I'll Be Sweeter”, „Angel of the Night” i „I Try”. Jej kariera trwała ponad cztery dekady.

Angela Tomasa Bofill urodziła się 2 maja 1954 roku w dzielnicy Brooklyn w Nowym Jorku, jej ojciec był Kubańczykiem, a matka Portorykanką. Wychowując się w Bronksie, Bofill dorastała słuchając muzyki latynoskiej, a także inspirowała się amerykańskimi wykonawcami. W dzieciństwie Bofill spędzała weekendy na nauce muzyki klasycznej i śpiewaniu w nowojorskim chórze All City Chorus, w którym występowali najlepsi śpiewacy ze wszystkich szkół średnich w pięciu dzielnicach. Uczęszczała do Hunter College High School, którą ukończyła w 1972 roku.Później Bofill studiowała w Manhattan School of Music, uzyskując tytuł licencjata muzyki w 1976 roku.

Bofill rozpoczęła karierę zawodową od śpiewania w okresie nastoletnim. Występowała z chórem Ricardo Marrero & the Group oraz Dance Theater of Harlem, zanim Dave Valentin, jej przyjaciel i flecista jazzowy, przedstawił ją Dave'owi Grusinowi i Larry'emu Rosenowi z wytwórni jazzowej GRP Records. Grusin i Rosen podpisali kontrakt z Bofill i wyprodukowali jej pierwszy album, „Angie”, w 1978 roku. „Angie” została dobrze przyjęta zarówno przez krytyków, jak i komercyjnie, a na jej płycie znalazł się singiel „This Time I'll Be Sweeter” (napisany wspólnie przez Gwen Guthrie i Harasa Fyre’a) oraz rozbudowana kompozycja jazzowa Bofill „Under the Moon and Over the Sky”.

Niecały rok później ukazał się drugi album, „Angel of the Night”, który przebił poprzednika. Album zawierał single „What I Wouldn't Do (For the Love of You)” i szybki utwór tytułowy, a także utwór „I Try”, napisany przez Bofill i coverowany przez Willa Downinga w 1991 roku. Odbiór tych albumów uczynił Bofill jedną z pierwszych latynoskich wokalistek, które odniosły sukces na rynkach R&B i jazzu.

Bofill zagrała wyprzedany koncert w Avery Fisher Hall w ramach Newport Jazz Festival 20 czerwca 1980 roku. Jej dyrektorem muzycznym był Onaje Allen Gumbs (klawisze), Sammy Figueroa (perkusja), 9-osobowy zespół oraz goście, w tym Steve Khan (gitara), Eddie Daniels (saksofon tenorowy i flet) oraz 24-osobowy chór. Clive Davis, szef Arista Records, wyraził zainteresowanie Bofill. Arista miała umowę dystrybucyjną z GRP. Bofill zmieniła wytwórnię na potrzeby swojego kolejnego albumu, Something About You (1981). Album, wyprodukowany przez Naradę Michaela Waldena, był próbą wprowadzenia Bofill do głównego nurtu R&B i popu. Nie odniósł on sukcesu tak dużego jak poprzednie wydawnictwa, pomimo singli „Holdin' Out for Love” i utworu tytułowego, które znalazły się na liście Top 40 R&B.

W następnym roku Bofill i Walden ponownie połączyli siły, wydając album „Too Tough”. Utwór tytułowy osiągnął 5. miejsce na liście przebojów R&B i spędził cztery tygodnie na 2. miejscu na liście przebojów Dance. Kolejny singiel, „Tonight I Give In”, dotarł do Top 20. Kilka miesięcy później Bofill wydała swój ostatni wspólny album z Waldenem, „Teaser”. Album nie dorównał sukcesowi „Too Tough”, ale przyniósł jeden hit R&B z Top 20, „I'm On Your Side”, który został coverowany przez wielu artystów, w tym przez Jennifer Holliday, która w 1991 roku miała z nim hit w Top 10.

Bofill nagrała jeszcze dwa albumy dla Aristy z pomocą The System i George'a Duke'a, zanim opuściła wytwórnię w połowie lat 80-tych. Po narodzinach córki przeniosła się do Capitol Records i producenta Normana Connorsa, wydając „Intuition” (1988), który przyniósł jej ostatni znaczący sukces na listach przebojów - cover utworu Gino Vannelliego „I Just Wanna Stop”, który dotarł do 11. miejsca na liście przebojów R&B. W ciągu kolejnych ośmiu lat nagrała trzy kolejne albumy, a także śpiewała chórki na płytach Diany Ross i Kirka Whaluma oraz na płycie Connorsa „Eternity” (2000).

Występowała na żywo (przed liczną publicznością na całym świecie, szczególnie w Azji) i wystąpiła w sztukach teatralnych „God Don't Like Ugly” i „What a Man Wants, What a Man Needs”. Koncertowała również w Stanach Zjednoczonych i Europie, występując z wieloma artystami jazzowymi.Bofill powróciła na scenę, za namową Engela, w programie „The Angela Bofill Experience” po tym, jak w 2007 roku straciła zdolność śpiewania po drugim udarze. W programie Bofill opowiedziała o swoim życiu i karierze, a dołączyli do niej Maysa Leak, Phil Perry i Melba Moore, którzy wykonali jej największe hity i autorskie piosenki. W 2012 roku Bofill została zaprezentowana i zaproszona na wywiad do serialu dokumentalnego TVOne „Unsung”. W 2023 roku Bofill została wpisana do Galerii Sław Autorek Tekstów Piosenek.

Bofill była żoną rolnika Richarda Vincenta od 1984 do 1994 roku i razem mają córkę o imieniu Shauna, urodzoną w listopadzie 1984 roku.

Bofill doznała udaru 10 stycznia 2006 roku i była sparaliżowana po lewej stronie ciała. Przeszła rekonwalescencję w szpitalu Sutter w Santa Rosa w Kalifornii i została wypisana z oddziału intensywnej terapii 15 stycznia.

Wymagała terapii logopedycznej i fizjoterapii. Bofill nie miała ubezpieczenia zdrowotnego, więc zorganizowano koncert charytatywny, aby opłacić jej rachunki szpitalne. Występ został zaplanowany przez Richa Engela, jej menedżera, oraz nowojorskie stacje radiowe Kiss FM i WFAN-FM. Odbył się 11 marca 2006 roku w Bergen Performing Arts Center w Englewood w stanie New Jersey. Później odbyły się podobne wydarzenia, a także zwrócono się o pomoc do Fundacji Rhythm and Blues. W tym czasie ukazał się jej album „Live from Manila” (nagrany we wrześniu 2004 roku). Bofill doznała drugiego udaru w lipcu 2007 roku, który wymagał terapii i spowodował upośledzenie mowy i sprawności ruchowej. Zmarła 13 czerwca 2024 roku w wieku 70 lat w domu swojej córki w Vallejo w Kalifornii. Msza żałobna Bofill odbyła się 28 czerwca 2024 roku w kościele katolickim św. Dominika w Benicia w Kalifornii.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
This Time I'll Be Sweeter/Baby, I Need Your Love	Angela Bofill	05.1979	-	104[2]	Arista GRP 2500	[written by G. Guthrie, P. Grant][produced by Dave Grusin, Larry Rosen][23[15].R&B; Chart]
What I Wouldn't Do (For The Love Of You)/Rainbow Child (Little Pas)	Angela Bofill	12.1979	-	-	Arista GRP 2503	[written by Denise Utt][produced by Dave Grusin, Larry Rosen][18[16].R&B; Chart]
Angel Of The Night/Rainbow Child (Little Pas)	Angela Bofill	05.1980	-	-	Arista GRP 2504	[written by B. Hull, J. Devlin][produced by Dave Grusin, Larry Rosen][67[5].R&B; Chart]
Something About You/Time To Say Goodbye	Angela Bofill	11.1981	-	-	Arista 0636	[written by John Lewis Parker, Allee Willis, Robert Wright][produced by Narada Michael Walden][21[13].R&B; Chart]
Holdin' Out For Love/Only Love	Angela Bofill	02.1982	-	-	Arista 0662	[written by Cynthia Weil, Tom Snow][produced by Narada Michael Walden][26[12].R&B; Chart]
Too Tough/Rainbow Inside My Heart	Angela Bofill	01.1983	-	-	Arista 1031	[written by Narada Michael Walden, Jeffrey Cohen][produced by Narada Michael Walden][5[18].R&B; Chart][2[15].Hot Disco/Dance;Arista 729 12"]
Tonight I Give In/Song For A Rainy Day	Angela Bofill	05.1983	-	-	Arista 1060	[written by Lana Bogan, Donnie Shelton][produced by Narada Michael Walden][12[20].R&B; Chart]
I'm On Your Side/Gotta Make It Up To You	Angela Bofill	11.1983	-	-	Arista 9109	[written by Narada Michael Walden, Angela Bofill, Jeffrey Cohen][produced by Narada Michael Walden ][20[16].R&B; Chart]
Special Delivery/Gotta Make It Up To You	Angela Bofill	03.1984	-	-	Arista 9156	[written by Narada Michael Walden, Preston Glass, Jeffrey Cohen ][produced by Narada Michael Walden][65[6].R&B; Chart][34[6].Hot Disco/Dance;Arista 9186 12"]
Can't Slow Down/No Love In Sight	Angela Bofill	11.1984	-	-	Arista 9270	[written by David Frank, Mic Murphy ][produced by David Frank, Mic Murphy][59[9].R&B; Chart][15[12].Hot Disco/Dance;Arista 9277 12"]
Let Me Be The One/Love Me For Today	Angela Bofill	02.1985	-	-	Arista 9312	[written by Angela Bofill, Alan Palanker, Rick Suchow][produced by David Frank, Mic Murphy][84[2].R&B; Chart]
Tell Me Tomorrow/(If You Wanna Love Me) "You're On"	Angela Bofill	10.1985	-	-	Arista 9414	[written by David Lasley, Randy Goodrum][produced by George Duke][72[6].R&B; Chart]
I Just Wanna Stop/Everlasting Love	Angela Bofill	10.1988	-	-	Capitol 44169	[written by Ross Vannelli][produced by Norman Connors][11[15].R&B; Chart]
Love Was Never	Marion Meadows Featuring Gene Rice And Angela Bofill	02.1992	-	-	Novus 64006	[written by Eliot Lewis][produced by Eliot Lewis][70[6].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Angie	Angela Bofill	02.1979	-	47[26]	GRP 5000	[produced by Dave Grusin, Larry Rosen]
Angel of the Night	Angela Bofill	11.1979	-	34[33]	GRP 5501	[produced by Dave Grusin, Larry Rosen]
Something About You	Angela Bofill	11.1981	-	61[22]	Arista 9576	[produced by Narada Michael Walden]
Too Tough	Angela Bofill	02.1983	-	40[32]	Arista 9616	[produced by Angela Bofill,Narada Michael Walden]
Teaser	Angela Bofill	11.1983	-	81[21]	Arista 8198	[produced by Narada Michael Walden,Denny Diante]

czwartek, 22 stycznia 2026

J. J. Barnes

James Jay Barnes (ur. 30 listopada 1943r - zm. 10 grudnia 2022r)
był amerykańskim piosenkarzem R&B i autorem tekstów.[1] Biografia Nagrał kilka singli, począwszy od 1960 roku.Jego wczesne wydawnictwa, w tym „Just One More Time” i „Please Let Me In”, wydane przez wytwórnie płytowe Mickay i Ric-Tic, odniosły stosunkowo niewielki sukces, ale później stały się ulubionymi utworami muzyki soul w Wielkiej Brytanii.

Później podpisał kontrakt z wytwórnią Motown Records, gdzie współpracował jako autor tekstów, ale nie nagrał żadnych utworów jako wokalista. Część jego materiału dla Motown została później wydana na kompilacji „A Cellarful of Motown!”. Barnes był członkiem Holidays, tria, w którym grali również Edwin Starr i Steve Mancha. W czerwcu 1966 roku ich przebój R&B „I'll Love You Forever” zajął 7. miejsce na liście przebojów (43. miejsce w Kanadzie).

Największy przebój Barnesa pojawił się w 1967 roku wraz z piosenką „Baby Please Come Back Home” wydaną przez wytwórnię Groovesville, którą, podobnie jak wiele jego płyt, współtworzył. Utwór dotarł do 9. miejsca na liście R&B magazynu Billboard w USA i 25. miejsca w Kanadzie. Jednak kolejne single wydane przez różne wytwórnie, w tym covery „Black Ivory” w Today/Perception Records, nie powtórzyły sukcesu. Z polecenia przyjaciela Edwina Starra, Barnes przeprowadził się do Anglii w latach 70-tych, gdzie zyskał popularność. Starr zaaranżował występy Barnesa w serii koncertów, co doprowadziło do podpisania przez niego kontraktu z Contempo Records.

Stał się ulubionym artystą brytyjskiej sceny northern soulu i często występował w Wielkiej Brytanii.Wczesne nagrania Barnesa, takie jak „Please Let Me In” i „Real Humdinger”, zostały ponownie wydane w Wielkiej Brytanii przez wytwórnię Tamla Motown, aby sprostać oczekiwaniom nabywców płyt northern soulu. W latach 70-tych wytwórnia Contempo Records wydała siedem singli i album „Sara Smile from Barnes”, które jednak nie odniosły sukcesu na listach przebojów.

W latach 80-tych Barnes wydał pięć kolejnych płyt, w tym wersję ulubionego utworu soulowego Franka Wilsona „Do I Love You (Indeed I Do)”, a w latach 90-tych nagrywał z producentem Ianem Levine’em. Jego piosenka „Chains of Love”, pierwotnie strona B jego przeboju z 1967 roku „Baby Please Come Back Home”, zyskała jeszcze większą popularność, gdy w 2001 roku zespół Dirtbombs wykonał jej cover na albumie „Ultraglide in Black”.

Barnes zmarł 10 grudnia 2022 roku w wieku 79 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Real Humdinger/I Ain't Gonna Do It	J. J. Barnes	04.1966	-	80[5]	Ric-Tic 110	[written by A. Hamilton, R. Morris, B. Hamilton][produced by Al Kent, Richard Morris][18[11].R&B; Chart]
Baby Please Come Back Home/Chains Of Love	J. J. Barnes	05.1967	-	61[10]	Groovesville 1006	[written by Davis, Barnes][produced by Davis, Barnes][9[15].R&B; Chart]
Now That I Got You Back/Forgive Me	J. J. Barnes	11.1967	-	-	Groovesville 1008	[written by Davis, Barker, Bridges, Barnes][produced by Bullet Productions][44[3].R&B; Chart]

środa, 21 stycznia 2026

Alton McClain and Destiny

Alton McClain and Destiny to amerykański zespół disco girlsband z
Los Angeles w Kalifornii. Powstał w 1978 roku. W jego skład wchodziły McClain, Delores Marie „D'Marie” Warren i Robyrda Stiger. Podpisały kontrakt z wytwórnią Polydor Records w tym samym roku, w którym powstały, a Frank Wilson wyprodukował ich debiutancki set. Album został wydany jako album o tym samym tytule na początku 1979 roku, ale kilka miesięcy później został ponownie wydany pod tytułem „It Must Be Love”. Tytułowy utwór został wydany jako singiel i znalazł się na listach przebojów, ale drugi album nie sprzedał się dobrze.

Zespół rozstał się niecały rok po premierze, a w 1981 roku rozpadł się. McClain później poślubiła producenta Skipa Scarborougha i kontynuowała pracę w branży muzycznej. Alton McClain kontynuowała nagrywanie jako wokalistka gospel, wydając albumy „God's Woman” w 1995 roku i „Renaissance” w 2005 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
It Must Be Love/Taking My Love For Granted	Alton McClain and Destiny	04.1979	-	32[12]	Polydor 14 532	[written by J. Footman, J. Wieder][produced by Frank Wilson][10[20].R&B; Chart][25[10].Hot Disco/Dance;Polydor 074 12"]
Crazy Love/God Said, "Love Ye One Another"	Alton McClain and Destiny	07.1979	-	-	Polydor 14 574	[written by J. Footman, T. McFaddin][produced by Frank Wilson][69[6].R&B; Chart]
Hang On In There Baby	Alton And Johnny	02.1980	-	-	Polydor 2050	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][73[3].R&B; Chart]
I Don't Want To Be With Nobody Else/Thank Heaven For You	Alton McClain and Destiny	04.1980	-	-	Polydor 2073	[written by Robert R. Barnes, Harry Bowens, Jervonny Collier, Marty Sharon][produced by Frank E. Wilson, John Footman][76[4].R&B; Chart]
My Destiny/We're Gonna Make It	Alton McClain and Destiny	05.1980	-	-	Polydor 2164	[written by A. McClain, S. Scarborough][produced by S. Scarborough][81[5].R&B; Chart][93[3].Hot Disco/Dance;Polydor 2164 7"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Alton McClain and Destiny	Alton McClain and Destiny	03.1979	-	88[16]	Polydor 6163	[produced by Frank Wilson]

wtorek, 20 stycznia 2026

Sun

Sun to zespół grający R&B, soul, disco i funk, założony w połowie lat 70-tych XX wieku
i intensywnie nagrywający dla wytwórni Capitol Records w latach 1976–1984. Zespół został założony przez Byrona Byrda w Dayton w stanie Ohio w 1976 roku. W jego skład wchodzili również Kym Yancey, Chris Jones (późniejszy członek Dayton), Gary King, John Wagner, Hollis Melson i Shawn Sandridge.

Zespół Sun został założony przez Byrona Byrda wraz z innymi członkami jego poprzedniego zespołu, Over Night Low. Zrozumieli, że potrzebują silniejszej koncepcji zespołu, gdy pewnego wieczoru, po występie w Ohio Theatre w Columbus, skontaktował się z nimi producent muzyczny Beau Ray Fleming. Beau początkowo zaproponował nazwę „Celestial Sun”, ale ostatecznie skrócili ją do samego „Sun”, a Byrd stwierdził, że inspiracją było „powszechnie akceptowany symbol energii”. Po podpisaniu kontraktu z wytwórnią Capitol przez Larkina Arnolda, Sun stanął przed natychmiastowym problemem: niekompletnym zespołem. Brakowało sekcji rytmicznej, więc Byron Byrd zwerbował Rogera Troutmana i Lestera Troutmana (z Zapp) i zapłacił im za wykonanie kilku sesji studyjnych, aby mógł dokończyć album.

Lester nagrał ścieżki perkusji z Rogerem na basie, a następnie Roger nałożył na gitarę do czterech utworów na albumie, w tym do „Live On, Dream On”. To właśnie w „Wanna Make Love (Come Flick My BIC)” Roger wykorzystał swoje charakterystyczne zdobienia w talk-boxie. Jako pierwszy singiel z debiutanckiego albumu „Live On, Dream On” (1976), „Wanna Make Love” stał się pierwszym hitem Sun, osiągając 31. miejsce na liście przebojów R&B magazynu Billboard.

Wraz z wydaniem drugiego albumu, Sun Power (wydanego na pomarańczowym winylu w 1977 roku), Sun powiększył się do dziesięcioosobowego składu multiinstrumentalistów i wokalistów, w którego skład wchodzili Byron Byrd, John Hampton Wagner, Christopher D. Jones, Hollis Melson, Dean Hummons, Kym Yancey, Shawn Sandridge, Bruce Hastell, Gary King i Ernie Knisley. Album zawierał również utwory „Conscience” i „Time Is Passing” (samplowane przez wielu raperów, w tym Dr. Dre), a także instrumentalny utwór „We’re So Hot”, który był wykorzystywany w transmisjach sportowych. Sun zlecił pracownikom NASA wykonanie animacji okładki piątego albumu, Sun Over The Universe (1980).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Wanna Make Love (Come Flick My Bic)/Love Is Never Sure	Sun	09.1976	-	76[6]	Capitol 4254	[written by Byron Byrd][produced by Beau Ray Fleming, Byron Byrd][31[5].R&B; Chart]
Boogie Bopper/The Show Is Over	Sun	02.1977	-	-	Capitol 4382	[written by J.H. Wagner, D. Hummons][produced by Beau Ray Fleming, Byron Byrd][50[9].R&B; Chart]
Dance (Do What You Wanna Do)/I Had A Choice	Sun	03.1978	-	-	Capitol 4538	[written by Keith Cheatham][produced by Beau Ray Fleming, Byron Byrd][92[3].R&B; Chart]
Sun Is Here/Long Drawn Out Thang (Instrumental)	Sun	06.1978	-	-	Capitol 4587	[written by Byrd, Yancey][produced by Beau Ray Fleming, Byron Byrd][18[16].R&B; Chart]
Radiation Level	Sun	05.1979	-	-	Capitol 4713	[written by Byron Byrd][produced by Beau Ray Fleming, Byron Byrd][25[19].R&B; Chart]
Pure Fire/Deep Rooted Feeling (Stand Up)	Sun	10.1979	-	-	Capitol 4780	[written by Kym Yancey][produced by Beau Ray Fleming, Byron Byrd][67[7].R&B; Chart]
Space Ranger (Majic's In The Air)	Sun	06.1980	-	-	Capitol 4873	[written by B. Byrd, K. Yancey][produced by Beau Ray Fleming, Byron Byrd][56[8].R&B; Chart]
Reaction Satisfaction (Jam Ya'll: Funk It Up)/It Seems So Hard	Sun	04.1981	-	-	Capitol 4981	[written by Byron Byrd][produced by Beau Ray Fleming, Byron Byrd][57[9].R&B; Chart][87[2].Hot Disco/Dance;Capitol 4981 7"]
Slamm Dunk The Ffunk!/I Wanna Be With You	Sun	03.1982	-	-	Capitol 5092	[written by Byron Byrd][produced by Beau Ray Fleming, Byron Byrd][81[4].R&B; Chart]
Legs (Bring The Wolf Out Of Me)/True Love	Sun	07.1984	-	-	Air City 501	[written by Byron Byrd][produced by Byron M. Byrd][89[3].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sunburn	Sun	05.1978	-	69[22]	Capitol 11 723	[produced by Byron Byrd & Beau Ray Fleming]
Destination Sun	Sun	07.1979	-	85[10]	Capitol 11 941	[produced by Byron Byrd & Beau Ray Fleming]

poniedziałek, 19 stycznia 2026

Zapp

Jeden z najbardziej niedocenianych zespołów funkowych lat 80-tych, Zapp zrewolucjonizował
komputerowy pop electro swoimi charakterystycznymi wokoderami i pulsującymi rytmami, naśladując przyziemną stronę Prince'a i Cameo, z liderem Rogerem Troutmanem, który był więcej niż skuteczny w dopracowanej produkcji. Zespół rodzinny, z braćmi Rogerem, Lesterem, Larrym i Tonym Troutmanem, dorastał w Hamilton w stanie Ohio, pod wpływem lokalnych bohaterów, Ohio Players, a także Parliament i innych zespołów funkowych.

Tony był pierwszym, który zaczął nagrywać, wydając mało znany singiel dla Gram-O-Phon Records, „I Truly Love You”, który w 1976 roku podbił listy przebojów R&B. Dołączyli do niego bracia (z Rogerem na wokalu i gitarze, Lesterem na perkusji, Larrym na perkusji i samym basistą), a grupa, nazwana Zapp, grała na Środkowym Zachodzie i stopniowo powiększała się o wokalistów wspierających (Bobby'ego Glovera, Jannettę Boyce), klawiszowców (Grega Jacksona, Shermana Fleetwooda) oraz sekcję dętą (Eddiego Barbera, Jerome'a Derricksona, Mike'a Warrena).

Zapp szybko zyskał uznanie fanów, a sam Bootsy Collins został zatrudniony do pracy z zespołem nad ich debiutanckim albumem. Wydany w 1980 roku, Zapp trafił do pierwszej dwudziestki list przebojów dzięki singlowi „More Bounce to the Ounce”. W następnym roku Roger pracował nad albumem Funkadelic „The Electric Spanking of War Babies” i wydał swój solowy debiutancki album „The Many Facets of Roger”. Jego specjalny cover utworu „I Heard It Through the Grapevine”, wzbogacony o wokoder talk-box, zapewnił albumowi status złotej płyty (podobnie jak Zapp). Zapp II ukazał się w 1982 roku i okazał się równie popularny, co pierwszy singiel grupy, w tym jedyny singiel Zapp, który zajął pierwsze miejsce w gatunku R&B, „Dance Floor”.

Zapp III ledwo znalazł się w Top 40 po premierze w 1983 roku, a drugi solowy album Rogera, „The Saga Continues”, również okazał się rozczarowaniem, choć jego cover „Midnight Hour” zawierał utwór Mighty Clouds of Joy. Zespół New Zapp IV U radził sobie nieco lepiej po wydaniu pod koniec 1985 roku (dzięki singlowi „Computer Love”), ale w 1987 roku trzeci solowy album Rogera, „Unlimited!”, zawierał największy jak dotąd hit grupy, „I Want to Be Your Man”, który znalazł się na szczycie list przebojów R&B i na trzecim miejscu listy przebojów pop.

Chociaż Roger i/lub Zapp często pojawiali się na listach przebojów R&B przez resztę lat 80-tych, zespół skutecznie zaprzestał nagrywania, wydając w 1991 roku płytę Rogera „Bridge the Gap”. Roger kontynuował produkcję i współpracę z innymi artystami, a to właśnie jego talk-box uświetnił singiel Dr. Dre i 2Paca „California Love” z 1996 roku, który znalazł się na liście Top Ten. Kolekcja Rogera i Zappa z 1993 roku „All the Greatest Hits” sprzedała się dobrze, zapewniając zespołowi pierwszą platynową płytę. Historia Zapp zakończyła się tragicznie 25 kwietnia 1999 r., kiedy Roger został zastrzelony przez Larry'ego, który następnie oddał strzał w swoim kierunku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
More Bounce To The Ounce, Part I/More Bounce To The Ounce, Part II	Zapp	10.1980	-	86[7]	Warner Bros. 49 534	[written by Roger Troutman][produced by Roger Troutman, Bootsy][2[24].R&B; Chart]
Be Alright - Part I/Be Alright - Part II	Zapp	12.1980	-	-	Warner Bros. 49 623	[written by Roger Troutman][produced by Roger Troutman, Bootsy][26[15].R&B; Chart]
I Heard It Through The Grapevine (Part I)/I Heard It Through The Grapevine (Part II)	Roger	11.1981	-	79[7]	Warner Bros. 49 786	[written by Norman Whitfield, Barrett Strong][produced by Roger Troutman ][1[2][23].R&B; Chart]
Do It Roger/Blue (A Tribute To The Blues)	Roger	12.1981	-	-	Warner Bros. 49 883	[written by Roger Troutman, Larry Troutman][produced by Roger Troutman][24[14].R&B; Chart]
Dance Floor (Part I)/Dance Floor (Part II)	Zapp	07.1982	-	101[6]	Warner Bros. 29 961	[written by Roger Troutman, Larry Troutman][produced by Roger Troutman][1[2][16].R&B; Chart]
Doo Wa Ditty (Blow That Thing)/Come On	Zapp	11.1982	-	103[7]	Warner Bros. 29 891	[written by Roger Troutman, Larry Troutman][produced by Roger Troutman][10[14].R&B; Chart]
I Can Make You Dance (Part 1)/I Can Make You Dance (Part 2)	Zapp	07.1983	-	102[4]	Warner Bros. 29 553	[written by Larry Troutman, Roger Troutman][produced by Roger Troutman, Zapp Troutman, Billy Beck][4[15].R&B; Chart]
Heartbreaker (Part I)/Heartbreaker (Part II)	Zapp	10.1983	-	107[2]	Warner Bros. 29 462	[written by Roger Troutman, Larry Troutman][produced by Roger Troutman, Zapp Troutman][15[15].R&B; Chart]
Spend My Whole Life/Play Some Blues	Zapp	01.1984	-	-	Warner Bros. 29 380	[written by Larry Troutman, Roger Troutman, Billy Beck][produced by Roger Troutman][77[5].R&B; Chart]
In The Mix/Bucket Of Blood	Roger	05.1984	-	-	Warner Bros. 29 271	[written by Larry Troutman, Roger Troutman][produced by Roger Troutman][10[15].R&B; Chart]
Midnight Hour - Part I/Midnight Hour - Part II	Roger Featuring The Mighty Clouds Of Joy	07.1984	-	-	Warner Bros. 29 231	[written by Wilson Pickett, Stephen Cropper][produced by Roger Troutman][34[10].R&B; Chart]
Girl, Cut It Out/So Ruff, So Tuff	Roger (Featuring Shirley Murdock)	01.1985	-	-	Warner Bros. 29 123	[written by Larry Troutman, Roger Troutman ][produced by Roger Troutman][79[4].R&B; Chart]
It Doesn't Really Matter/Make Me Feel Good	Zapp	10.1985	57[7]	-	Warner Bros. 28 879	[written by Roger Troutman, Zapp Troutman][produced by Roger Troutman][41[9].R&B; Chart]
Computer Love Part I/Computer Love Part II	Zapp	01.1986	64[3]	-	Warner Bros. 28 806	[written by Roger Troutman, Larry Troutman][produced by Roger Troutman][8[18].R&B; Chart]
Itchin' For Your Twitchin'	Zapp	05.1986	-	-	Warner Bros. 28 719	[written by Zapp Troutman][produced by Roger Troutman][81[3].R&B; Chart]
Computer Love (Part 1)/It Doesn't Really Matter	Zapp	08.1986	78[4]	-	Warner Bros. W 8604 [UK]	[written by Roger Troutman, Larry Troutman][produced by Roger Troutman]
I Want To Be Your Man/I Really Want To Be Your Man	Roger	10.1987	-	-	Reprise 28 229	[written by Larry Troutman][produced by Roger Troutman][1[1][19].R&B; Chart]
Thrill Seekers/Composition To Commemorate (May 30,1918)	Roger	02.1988	-	-	Reprise 27 982	[written by Roger Troutman, Zapp Troutman][produced by Roger Troutman][27[10].R&B; Chart]
Boom! There She Was	Scritti Politti Featuring Roger	06.1988	-	53[11]	Warner 27 976	[written by Green Gartside, David Gamson][produced by Green Gartside, David Gamson][94[2].R&B; Chart]
Ooh Baby Baby	Zapp	09.1989	-	-	Reprise 22 849	[written by Warren Moore, William Robinson ][produced by Roger Troutman][18[12].R&B; Chart]
(Everybody) Get Up	Zapp & Roger	10.1991	-	-	Reprise 19 124	[19[15].R&B; Chart]
Take Me Back	Roger	02.1992	-	-	Reprise 19 062	[written by Roger Troutman][produced by Roger Troutman][37[10].R&B; Chart]
Mega Medley	Zapp & Roger	08.1993	-	54[15]	Reprise 18 420	[written by Larry Troutman, Roger Troutman, Barrett Strong, Norman Whitfield][produced by Roger Troutman, Zapp Troutman, Billy Beck, Bootsy][30[18].R&B; Chart]
Slow And Easy	Zapp & Roger	10.1993	-	43[20]	Reprise 18 315	[written by Larry Troutman, Roger Troutman, Shirley Murdock][produced by Roger Troutman][18[20].R&B; Chart]
Computer Love [remix]	Zapp & Roger Featuring Shirley Murdock And Charlie Wilson	04.1994	-	108[6]	Reprise 18 251	[written by Larry Troutman, Roger Troutman][produced by Larry Troutman, Roger Troutman][65[10].R&B; Chart]
It's Your Body	Johnny Gill Feat. Roger Troutman	12.1996	-	43[19]	Motown 0462	[written by Johnny Gill][produced by Johnny Gill][19[20].R&B; Chart]
Living For The City	Roger And Zapp	02.1997	-	120[1]	Reprise 17 510	[written by Stevie Wonder][produced by Roger Troutman][57[14].R&B; Chart][#8 hit for Stevie Wonder in 1974]
Sweet Sexy Thing	Nu Flavor featuring Roger	04.1997	-	62[20]	Reprise 17 402	[written by A. Dacosta, J. Guillory, R. Luna][produced by Gary St. Clair][93[2].R&B; Chart]
Down For Yours	Nastyboy Klick Featuring Roger Troutman	08.1997	-	69[17]	Nastyboy 574748	[produced by L-Dog, M.C. Magic][58[12].R&B; Chart]
Computer Love [remix]	Zapp & Roger Featuring Shirley Murdock And Charlie Wilson	05.1999	-	-	Reprise 18 251	[written by Larry Troutman, Roger Troutman][produced by Larry Troutman, Roger Troutman][88[2].R&B; Chart]
More Bounce To The Ounce / Computer Love	Zapp	08.2004	83[2]	-	Warner Bros 5046727820

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Zapp	Zapp	09.1980	-	19[19]	Warner 3463	[gold-US][produced by Roger Troutman, Bootsy Collins]
Zapp II	Zapp	08.1982	-	25[19]	Warner 23 583	[gold-US][produced by Roger Troutman, Zapp Troutman]
Zapp III	Zapp	09.1983	-	39[22]	Warner 23 875	[produced by Roger Troutman,Billy Beck]
The New Zapp IV U	Zapp	11.1985	-	110[26]	Warner 25 327	[gold-US][produced by Roger Troutman]
Zapp V	Zapp	10.1989	-	154[4]	Reprise 25 807	[produced by Roger Troutman]
All the Greatest Hits	Zapp	11.1993	-	39[29]	Reprise 45 143	[gold-US]