Bill Summers & Summers Heat

Bill Summers (ur. 27 czerwca 1948) to amerykański perkusista jazzowy, afrokubański i
latynoamerykański, grający głównie na kongach. 

 W latach 70-tych założył zespół Bill Summers & Summers Heat wraz z Bo Freemanem, Calvinem Tillerym, Carlą Vaughnem, Claytovenem Richardsonem, Earlem Freemanem, Freddiem Washingtonem, George'em Spencerem, Hadleyem Calimanem, Jamesem Levim, Jeffem Lewisem, Larrym Batiste'em, Leo Millerem, Lori Ham, Michaelem Sasakim, Munyungo Jacksonem, Paulem Van Wageningenem, Rayem Obiedo, Rodneyem Franklinem, Scottem Robertsem i Tomem Poole.  

Grupa wyprodukowała 7 albumów w latach 1977-1983. W latach 90-tych Summers grał w Los Hombres Calientes wraz ze współliderem grupy, trębaczem Irvinem Mayfieldem, i Jasonem Marsalisem.

  Summers ma jednak znacznie dłuższą karierę muzyczną, często pracując za kulisami nad ścieżkami dźwiękowymi do różnych filmów, takich jak Kolor purpury i miniserial telewizyjny Korzenie z Quincym Jonesem. Grał również z Herbie Hancockiem w latach The Headhunters i jest wspomniany mimochodem w notatkach do wydania The Headhunters z 2003 roku, Evolution Revolution, jako współtwórca tego nagrania.

  Jego byłą żoną jest Yvette Bostic-Summers, która często śpiewa na albumach Los Hombres. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Come Into My Life/People Know	Bill Summers	07.1977	-	-	Prestige 765	[written by Alphonse Mouzon][produced by Skip Scarborough][84[4].R&B; Chart]
Straight To The Bank/Your Love	Bill Summers And Summers Heat	03.1979	-	-	Prestige 768	[written by Chancler, Summers, Washington, Miller][produced by Leon Ndugu Chancler, Bill Summers][45[11].R&B; Chart][34[4].Hot Disco/Dance;Prestige 120 12"]
Walking On Sunshine/Learn To Live As One	Bill Summers And Summers Heat	01.1980	-	-	Prestige 770	[written by Eddy Grant][produced by Bill Summers, Phil Kaffel][57[6].R&B; Chart]
Call It What You Want/Your Style Ain't The Way	Bill Summers And Summers Heat	03.1981	-	103[5]	MCA 51073	[written by Summers, Toney, Batiste][produced by Bill Summers ][16[20].R&B; Chart][21[15].Hot Disco/Dance;MCA 51 073 7"]
Summer Fun/You Better Turn Around	Bill Summers And Summers Heat	08.1981	-	-	MCA 51138	[written by Claytoven, Summers, Batiste][produced by Bill Summers][50[9].R&B; Chart]
Jam The Box/Having Big Fun On Saturday	Bill Summers And Summers Heat	12.1981	-	-	MCA 51221	[written by Turner, Richardson, Batiste, Summers, Kennedy, Stewart][produced by Bill Summers][25[13].R&B; Chart]
At The Concert/Drum Affair	Bill Summers & Summers Heat	03.1982	-	-	MCA 52027	[written by Summers, Toney, Kennedy][produced by Bill Summers][38[10].R&B; Chart]
Give Your Love To Me/Throw Down	Bill Summers & Summers Heat	07.1982	-	-	MCA 52077	[written by Summers, Richardson, Batiste][produced by Bill Summers, Larry Batiste, Claytoven Richardson][53[9].R&B; Chart]
Seventeen/Orisha Aché	Bill Summers & Summers Heat	10.1982	-	-	MCA 52115	[written by S. Roberts, B. Summers, M. Sasaki ][produced by Bill Summers, Larry Batiste, Claytoven Richardson][34[9].R&B; Chart]
It's Over	Bill Summers & Summers Heat	12.1983	-	-	MCA 52325	[written by B. Freeman, S. Roberts][produced by Bill Summers, Scott Roberts ][63[7].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Call it What You Want	Bill Summers & Summers Heat	04.1981	-	129[15]	MCA 5176	[produced by Bill Summers]
Jam The Box	Bill Summers & Summers Heat	12.1981	-	92[16]	MCA 5266	[produced by Bill Summers]

Albert Hamilton

Urodzony jako Albert Hamilton w Detroit, w 1937r Kent wraz z braćmi Robertem
i Eugene'em oraz żoną Normą Toney stworzył muzyczną potęgę Detroit, niezależną od giganta Motown, którym był Berry Gordy Jr., pisząc i produkując dziesiątki cenionych hitów, które wciąż są słuchane ponad pół wieku po premierze. „SOS (Stop Her On Sight)” i „(Just Like) Romeo And Juliet” to tylko dwa z najbardziej znanych utworów tego zespołu.  Dokonał kilku solowych nagrań w Nowym Jorku dla Wizard, Baritone i Checker. Przed 1967 rokiem miał niewielki wkład w działalność Golden World jako autor tekstów piosenek. Po wyprzedaży jego nazwisko pojawiło się jednak na prawie każdej płycie Ric-Tic jako autora piosenek lub producenta.

Te i inne utwory pomogły w rozwoju legendarnych dziś wytwórni, takich jak Ric Tic i Golden World (później wykupionych przez Motown), i uczyniły z Motor City kolebkę muzyki soul na początku lat 60-tych, dając początek takim przełomowym zespołom jak Edwin Starr, JJ Barnes i Fantastic Four. 

Wydał również trzy solowe albumy, w tym klasyczny utwór jako Al Kent  „You've got to pay the price” z utworem „Where do I go from here”. Singiel osiągnął  42. miejsce na liście przebojów pop i 22. miejsce na liście R&B. Al przez kilka lat pracował w wytwórni Motown, a następnie dołączył do Armena Boladena w Westbound, gdzie ponownie współpracował z Fantastic Four. 

W Golden World poznał swoją przyszłą żonę Normę Toney. Norma była płodną autorką tekstów piosenek, która niedawno współtworzyła utwór „Inky dinky wang dang do” dla Dramatics. Była również współautorką trzech piosenek Fantastic Four oraz „Bless you” Flaming Embers. Jej najlepszy moment nastąpił jednak, gdy współtworzyła nagrodzoną przez BMI piosenkę „Deeper and Deeper” dla Fredy Payne.

Kompozycje Alberta Hamiltona na listach przebojów

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You've Got To Pay The Price (Instrumental)/ Where Do I Go From Here	Al Kent	08.1967	-	49[9]	Ric-Tic 127	[written by Al Kent, Hermon Weems][produced by Wingate][22[7].R&B; Chart]

[with Bob Hamilton & Joanne Jackson] 09/1965 Hungry for Love San Remo Golden Strings 27.US [with Richard Morris & Edwin Starr] 02/1966 Stop Her on Sight (SOS) Edwin Starr 48.US/11.UK 05/1966 Headline News Edwin Starr 84.US/39.UK 08/1966 Headline News The Alan Bown Set 51.UK [with Bob Hamilton & Richard Morris] 02/1966 Real Humdinger J.J. Barnes 80.US [with Ronnie Savoy, Eddie Wingate] 03/1967 The Whole World Is a Stage The Fantastic Four 63.US [with Norma Toney, Ronnie Savoy & William Garrett] 05/1967 You Gave Me Something (And Everything Is All Right) The Fantastic Four 55.US [with Hermon Weems] 08/1967 You've Got to Pay the Price Al Kent 49.US [with Norma Toney & William Garrett] 08/1967 As Long as I Live (I Live for You) The Fantastic Four 38.R&B Chart [with Hermon Weems & William Garrett] 03/1968 Show Time The Detroit Emeralds 89.US [solo] 10/1969 You Got to Pay the Price Gloria Taylor 49.US 03/2005 Come Back Home Secret Sounds 108.US [with Calvin Colbert] 07/1975 Alvin Stone (The Birth and Death of a Gangster) The Fantastic Four 74.US

J. J. Barnes

 James Jay Barnes (ur. 30 listopada 1943r - zm. 10 grudnia 2022r)
był amerykańskim piosenkarzem R&B i autorem tekstów.[1] Biografia Nagrał kilka singli, począwszy od 1960 roku.Jego wczesne wydawnictwa, w tym „Just One More Time” i „Please Let Me In”, wydane przez wytwórnie płytowe Mickay i Ric-Tic, odniosły stosunkowo niewielki sukces, ale później stały się ulubionymi utworami muzyki soul w Wielkiej Brytanii.

 Później podpisał kontrakt z wytwórnią Motown Records, gdzie współpracował jako autor tekstów, ale nie nagrał żadnych utworów jako wokalista. Część jego materiału dla Motown została później wydana na kompilacji „A Cellarful of Motown!”. Barnes był członkiem Holidays, tria, w którym grali również Edwin Starr i Steve Mancha. W czerwcu 1966 roku ich przebój R&B „I'll Love You Forever” zajął 7. miejsce na liście przebojów (43. miejsce w Kanadzie).

  Największy przebój Barnesa pojawił się w 1967 roku wraz z piosenką „Baby Please Come Back Home” wydaną przez wytwórnię Groovesville, którą, podobnie jak wiele jego płyt, współtworzył. Utwór dotarł do 9. miejsca na liście R&B magazynu Billboard w USA i 25. miejsca w Kanadzie. Jednak kolejne single wydane przez różne wytwórnie, w tym covery „Black Ivory” w Today/Perception Records, nie powtórzyły sukcesu. Z polecenia przyjaciela Edwina Starra, Barnes przeprowadził się do Anglii w latach 70-tych, gdzie zyskał popularność. Starr zaaranżował występy Barnesa w serii koncertów, co doprowadziło do podpisania przez niego kontraktu z Contempo Records.

  Stał się ulubionym artystą brytyjskiej sceny northern soulu   i często występował w Wielkiej Brytanii.Wczesne nagrania Barnesa, takie jak „Please Let Me In” i „Real Humdinger”, zostały ponownie wydane w Wielkiej Brytanii przez wytwórnię Tamla Motown, aby sprostać oczekiwaniom nabywców płyt northern soulu. W latach 70-tych wytwórnia Contempo Records wydała siedem singli i album „Sara Smile from Barnes”, które jednak nie odniosły sukcesu na listach przebojów.  

W latach 80-tych Barnes wydał pięć kolejnych płyt, w tym wersję ulubionego utworu soulowego Franka Wilsona „Do I Love You (Indeed I Do)”, a w latach 90-tych nagrywał z producentem Ianem Levine’em. Jego piosenka „Chains of Love”, pierwotnie strona B jego przeboju z 1967 roku „Baby Please Come Back Home”, zyskała jeszcze większą popularność, gdy w 2001 roku zespół Dirtbombs wykonał jej cover na albumie „Ultraglide in Black”. 

Barnes zmarł 10 grudnia 2022 roku w wieku 79 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Real Humdinger/I Ain't Gonna Do It	J. J. Barnes	04.1966	-	80[5]	Ric-Tic 110	[written by A. Hamilton, R. Morris, B. Hamilton][produced by Al Kent, Richard Morris][18[11].R&B; Chart]
Baby Please Come Back Home/Chains Of Love	J. J. Barnes	05.1967	-	61[10]	Groovesville 1006	[written by Davis, Barnes][produced by Davis, Barnes][9[15].R&B; Chart]
Now That I Got You Back/Forgive Me	J. J. Barnes	11.1967	-	-	Groovesville 1008	[written by Davis, Barker, Bridges, Barnes][produced by Bullet Productions][44[3].R&B; Chart]

Luis Resto

Luis Edgardo Resto (ur. 22 lipca 1961r) to amerykański muzyk, autor tekstów
piosenek, producent muzyczny i klawiszowiec, który ściśle współpracuje z raperem Eminemem od czasu wydania jego trzeciego albumu dla dużej wytwórni, „The Eminem Show”. 

 

Jest portorykańskim pochodzenia i wychował się w Garden City w stanie Michigan, na przedmieściach Detroit. Kariera Kariera Resto w muzyce nagraniowej rozpoczęła się na początku lat 80-tych w Detroit, z Michaelem Hendersonem i zespołem Was (Not Was). Kontynuował grę na klawiszach i współtworzył utwory dla szerokiej gamy artystów (w tym wielu wyprodukowanych przez Dona Wasa), od Anity Baker, przez Patti Smith, The Highwaymen, Vertical Horizon, po Fuel, zanim w 2001 roku rozpoczął owocną i długotrwałą współpracę z Eminemem. 

 

Grał na klawiszach w kilku utworach wyprodukowanych przez Eminema i jest wymieniany jako producent większości utworów wyprodukowanych przez Eminema na Encore. Resto wydał swój solowy album zatytułowany Combo De Momento, który ukazał się 18 maja 2010 roku pod szyldem jego wytwórni Resto World Music. Był współproducentem nagrodzonej Oscarem piosenki „Lose Yourself”, która pojawiła się w filmie 8 Mila, wraz z Jeffem Bassem i Eminemem. Kompozycje Luisa Resto na listach przebojów

[with Marshall Mathers, Jeff Bass] 10/2002 Lose Yourself Eminem 1.US/1.UK [with Marshall Mathers] 11/2002 8 Mile Eminem 102.US 11/2002 Hailie's Song Eminem 113.US/112.UK 01/2005 Mockingbird Eminem 11.US/4.UK 11/2005 When I'm Gone Eminem 8.US/4.UK 12/2006 No Apologies Eminem 121.US 01/2010 Elevator Eminem 67.US 11/2013 Stronger Than I Was Eminem 198.UK 06/2015 Phenomenal Eminem 57.UK/47.US 02/2020 Marsh Eminem 83.US 01/2021 Tone Deaf Eminem 120.US 07/2024 Brand New Dance Eminem 25.US 07/2024 Renaissance Eminem 20.US [with Steven Tyler, Marshall Mathers, Jeff Bass, Steve King ] 03/2003 Sing for the Moment Eminem 14.US/6.UK [with Obie Trice, Marshall Mathers, Steven King, Anne Dudley, Trevor Horn & Malcolm McLaren] 08/2003 Got Some Teeth Obie Trice 8.UK/54.US [with Tupac Shakur, Mathers Mathers, Christopher Wallace, Edgar Winter, Osten Harvey] 10/2003 Runnin' (Dying to Live) 2Pac 19.US/17.UK [with Denaun Porter, Ondre Moore, DeShaun Holton, V. Carlisle, Rufus Johnson, Marshall Mathers, S. King] 03/2004 My Band D-12 6.US/2.UK [with Kelly Holland, C. Jackson, Chris Lloyd, Marshall Mathers ] 05/2004 On Fire Lloyd Banks 8.US/19.UK [with Martika, Michael Jay, Eminem] 01/2005 Like Toy Soldiers Eminem 1.UK/34.US [with Marshall Mathers, Rufus Johnson] 07/2005 Rockstar Bizarre 17.UK [with Christian Mathis, Eminem] 08/2005 Welcome 2 Detroit Trick-Trick 100.US [with Eminem,Steve King, Nathaniel D. Hale] 12/2005 Shake That Eminem 6.US [with Eminem, Akon, Mike Strange] 09/2006 Smack That Akon 2.US/1.UK [with Eminem,Teraike Crawford, Phillip Pitts] 08/2006 Hands Up Lloyd Banks 43.UK/84.US [with Marshall Mathers, Curtis Jackson, Christopher Lloyd, Ramone Johnson] 12/2006 You Don't Know Eminem, 50 Cent, Lloyd Banks & Cashis 12.US/32.UK [with Marshall Mathers,Curtis Jackson] 12/2006 Jimmy Crack Corn Eminem 101.US [with Marshall Mathers, Curtis Jackson, Andre Young & Mike Elizondo] 12/2006 The Re-Up Eminem 119.UK [with Eminem, Jeff Bass, Don Black & Andy Hill] 05/2009 Beautiful Eminem 17.US/12.UK [with Marshall Mathers, Nathaniel Hale] 11/2009 'Till I Collapse Eminem 73.UK [with Dwayne Carter, Marshall Mathers,Jesse Woodard & Mike Strange] 01/2010 Drop the World Lil Wayne 18.US/51.UK [with Marshall Mathers, Matthew Samuels,Jordan Evans, Matthew Burnett & Matthew McFahn] 05/2010 Not Afraid Eminem 5.UK/1.US [with Marshall Mathers, Ryan Montgomery, Sly Jordan, Dwayne Chin-Quee & Jason Gilbert] 05/2011 Fast Lane Bad Meets Evil 32.US/66.UK [with Marshall Mathers, Emile Haynie, Sia Furler] 11/2013 Beautiful Pain Eminem 99.US/67.UK [with Marshall Mathers, Nate Ruess, Emile Haynie, Jeff Bhasker] 11/2013 Headlights Eminem 45.US/63.UK [with Marshall Mathers, Michael Wayne Atha, Matt Hayes & William Booker Washington] 05/2015 Best Friend YelaWolf 103.US [with Marshall Mathers, Khalil Abdul-Rahman, Erik Alcock, Chin Injeti & Liz Rodrigues] 08/2015 Kings Never Die Eminem 80.US/82.UK [with Marshall Mathers, Alexander Grant, Sam Harris] 01/2018 Bad Husband Eminem 115.US [with Marshall Mathers, Mark Batson & Mike Strange] 01/2018 Believe Eminem 92.US [with Marshall Mathers, Holly Hafermann, A. Jackson, Justin Smith, Paul Rosenberg,Alicia Augello-Cook] 01/2018 Like Home Eminem 84.UK/104.US [with Onika Maraj, Timothy McKenzie, Marshall Mathers] 08/2018 Majesty Nicki Minaj 41.UK/58.US [with Marshall Mathers, B. J. Burton,Justin Vernon, Michael Williams II] 09/2018 Fall Eminem 8.UK/12.US [with Ray Fraser, Matthew Jacobson, Katorah Marrero, Marshall Mathers, Ronald Spence Jr.] 09/2018 The Ringer Eminem 4.UK/8.US [with Fred Ball, Larry Griffin Jr., Marshall Mathers,Jessica Reyez] 09/2018 Nice Guy Eminem 65.US [with Marshall Mathers, Mario Resto] 09/2018 Stepping Stone Eminem 42.US [with Marshall Mathers, Ryan Montgomery, Paul Simon] 01/2020 Darkness Eminem 28.US/17.UK [with Marshall Mathers, Jarad Higgins, D. A. Doman & Alejandro Villasana] 01/2020 Godzilla Eminem 3.US/1.UK [with Marshall Mathers, Ed Sheeran, Fred Gibson, David Doman & Adrienne Byrne] 01/2020 Those Kinda Nights Eminem 31.US/12.UK [with Marshall Mathers,Ricky Harrell Jr., Dave Kelly & Craig Marsh] 02/2020 Farewell Eminem 102.US [with Marshall Mathers, Dominick Wickliffe, Ryan Montgomery, Joell Ortiz] 02/2020 I Will Eminem 115.US [with Marshall Mathers, Tim Suby, Oliver Chanin, Sylvester Jordan] 02/2020 In Too Deep Eminem 71.US [with Marshall Mathers, Andre Young, Dwayne Abernathy Jr. , Trevor Lawrence Jr. & Dawaun Parker] 02/2020 Never Love Again Eminem 101.US [with Marshall Mathers, Andre Young, Mark Batson, Dawaun Parker, Nikki Grier, Jeff Alexander ] 02/2020 Premonition (Intro) Eminem 67.US [with Marshall Mathers, Andre Young, Dwayne Abernathy Jr. , Trevor Lawrence Jr. & Dawaun Parker] 02/2020 Never Love Again Eminem 101.US [with Marshall Mathers, Daniel Maman,Luis Alberto Spinetta, Black Amaya & Carlos Cutaiar] 02/2020 Stepdad Eminem 93.US [with Marshall Mathers, Katorah Marrero, Tim Suby] 02/2020 Never Love Again Eminem 101.US [with Marshall Mathers, Andre Young, Dwayne Abernathy Jr. , Trevor Lawrence Jr. & Dawaun Parker] 02/2020 Unaccommodating Eminem 36.US [with Marshall Mathers, Ryan Montgomery, Bobby Yewah, Carol Connors & David Shire] 02/2020 You Gon' Learn Eminem 52.US [with Bashar Jackson, Dmytro Luchko, Curtis Jackson III, Darrell Branch, Frederick Perren, Keni St. Lewis] 07/2020 Got It on Me Pop Smoke 31.US [with Scott Mescudi, Marshall Mathers, Julian Gramma, Oladipo Omishore ] 07/2020 The Adventures of Moon Man & Slim Shady Kid Cudi & Eminem 22.US/44.UK [with Shéyaa Abraham-Joseph, Leland Wayne, Frederick Perren, Keni St. Lewis, John Padgett, Darrell Branch, Curtis Jackson III ] 10/2020 Many Men 21 Savage & Metro Boomin 33.US [with Marshall Mathers, Holly Brook Hafermann, Jayson DeZuzio, Elliott Taylor ] 12/2020 Black Magic Eminem 106.US/100.UK [with Eminem, DJ Premier, Ray Fraser,Ronald Spence Jr., Katorah Marrero, Matthew Jacobson,Nayvadius Wilburn, Jacob Canady, Nasir Jones & Peter Phillips ] 01/2021 Book of Rhymes Eminem 112.US [with Marshall Mathers, Calvin Broadus] 07/2022 From the D 2 the LBC Eminem & Snoop Dogg 72.US [with Ezekiel Miller, Marshall Mathers] 08/2023 Realest Ez Mil & Eminem 125.US [with Jarad Higgins, Marshall Mathers III, Benjamin Levin, Magnus Høiberg, Nathan Perez] 12/2023 Lace It Juice Wrld, Eminem and Benny Blanco 85.US/95.UK [with Marshall Mathers, Sean Anderson, James Johnson, Cole Bennett, John Nocito, Daniyel Weissmann, Marvin Jordan & Carlton McDowell] 07/2024 Tobey Eminem, Big Sean & BabyTron 24.US/78.UK [with Marshall Mathers III, Rufus Johnson, Shane Webb] 07/2024 Antichrist Eminem 39.US [with Marshall Mathers III, Bobby Yewah] 07/2024 Bad One Eminem & White Gold 69.US [with Marshall Mathers III, Donald Cannon, Tim Gomringer & Kevin Gomringer] 07/2024 Evil Eminem 30.US [with Marshall Mathers, Denaun Porter, Harrison Le Mon Bey, Thomas Forbes & Destin Route] 07/2024 Fuel Eminem & JID 21.US [with Marshall Mathers III, Dwayne Abernathy Jr. & Farid Nassar] 07/2024 Guilty Conscience 2 Eminem 45.US [with Marshall Mathers III, Bobby Yewah & L. Kråkm] 07/2024 Habits Eminem & White Gold 19.US [with Marshall Mathers III, Jameil Aossey, Ezekiel Miller] 07/2024 Head Honcho Eminem & Ez Mil 72.US [with Marshall Mathers III, Sly Jordan, Thomas Cheval, Andre Young, Andres Holten, Hans van Hemert] 07/2024 Lucifer Eminem 37.US [with Marshall Mathers III, Dwayne Abernathy Jr., Sly Jordan, Andre Young,Terius Gray & Byron Thomas] 07/2024 Road Rage Eminem, Dem Jointz & Sly Pyper 59.US [with Marshall Mathers,Emile Haynie, Benjamin Levin, David Ray Stevens & Jason DeFord] 07/2024 Somebody Save Me Eminem & Jelly Roll 27.US [with Marshall Mathers III, Holly Hafermann] 07/2024 Temporary Eminem & Skylar Grey 56.US

poniedziałek, 12 stycznia 2026

Lorraine Chandler

Lorraine Chandler (ur. jako Ermastine Lewis, ur. 29 kwietnia 1946r- zm. 2 stycznia 2020r) 
była amerykańską wokalistką soulową, autorką tekstów i producentką muzyczną.  Urodziła się i wychowała w Detroit w stanie Michigan, jako sąsiadka perkusisty Eddiego „Bongo” Browna i przyjaciółka rodziny Otisa Williamsa z zespołu The Temptations. Uczęszczała do Northern High School, ale przerwała studia, aby rozpocząć karierę w przemyśle muzycznym. 

 Zaczęła pisać piosenki z Jackiem Ashfordem, w tym „I'm Gone” nagrane przez Eddiego Parkera i „I'll Never Forget You” nagrane przez The O'Jays. Podpisała kontrakt z wytwórnią Pied Piper Productions należącą do Ashforda jako autorka tekstów i wykonawczyni, a jej pierwszy singiel „What Can I Do” został wydany w 1966 roku, stając się regionalnym hitem. Został wydany w całym kraju przez wytwórnię RCA, podobnie jak jej kolejny utwór „I Can't Hold On”, którego była współautorką, ale żaden z nich nie znalazł się na listach przebojów.

  Była jedną z pierwszych czarnoskórych autorek tekstów i producentek. Nadal nagrywała i pisała, a wiele jej utworów ukazało się w wytwórniach RCA i Kapp.W 1968 roku wraz z Ashford założyli krótkotrwałą wytwórnię Ashford, która wydała utwór Eddiego Parkera „Love You Baby”, później popularny na brytyjskiej scenie soulowej. Po upadku wytwórni, ona i Ashford kontynuowali współpracę, pisząc przebój Billy'ego Sha-Rae z 1971 roku „Do It”. Ashford był  również współautorem przeboju Baby Washington z 1974 roku „I've Got to Break Away”, który dotarł do 32. miejsca na liście R&B. Po przeprowadzce Ashforda do Los Angeles w 1976 roku, Chandler pozostała w Detroit.  

W połowie lat 80-tych brytyjski DJ i dyrektor wytwórni płytowej Ady Croasdell odkrył kilka jej niewydanych nagrań w Pied Piper, które wydał w tym czasie w formie demo z prawdopodobnym motywem przewodnim filmu „Żyje się tylko dwa razy”. Chandler kontynuowała współpracę z Eddiem Parkerem, śpiewając na jego albumie z 1989 roku „The Old... The New... The Blues”, a także aranżując i produkując go. Powróciła również do okazjonalnych występów, zarówno w Detroit, jak i na brytyjskich festiwalach muzyki soul. Wiele jej nagrań zostało wznowionych na płytach CD przez wytwórnię Ace Records

 . Lorraine Chandler zmarła w Detroit 2 stycznia 2020 roku w wieku 73 lat z nieujawnionych przyczyn. 

Kompozycje Lorraine Chandler na listach przebojów

[with George "King" Scott, Joe Hunter, Jack Ashford ] 01/1967 Soul Superman The Hesitations 42.R&B Chart [with Jimmy Coleman & Jack Ashford] 05/1975 Love You Baby Lorraine Chandler 54.UK [with Baby Washington, Big Dee Irwin] .1974 I've Got to Break Away Baby Washington 32.R&B Chart [with Jack Ashford ] 04/1971 Do It Billy Sha-Rae 50.R&B Chart

niedziela, 4 stycznia 2026

Mike Valvano

 Mike Valvano wychował się w Detroit i dorastał kochając muzykę. W 1960 roku, mając 17 lat, podpisał kontrakt z Motown ze swoją grupą Mike & the Modifiers. Ten krótkotrwały zespół podpisał kontrakt na siedem lat, ale wydał tylko jedno wydawnictwo „I Found Myself a Brand New Baby” w Gordy Records w 1962 roku. Mike jak przez mgłę pamięta Modifiers jako Roya Gasperadę, kuzyna Gasperady, faceta o imieniu Ralph i kolesia, którego nie pamięta. Śpiewał jako lider, a Modifiers wspierali go na klawiszach, perkusji i gitarach; rozpadli się, gdy płyta zbankrutowała.  

 

Wszyscy oprócz Valvano, który pozostał 17 lat i wykonał zbyt wiele zadań, aby je wymienić. Napisał „Pretty Little Angel” dla Edwina Starra wraz ze Steviem Wonderem i Clarencem Paulem oraz umieścił piosenki z Billym Eckstinem, Rustixem i innymi. Przygotowywał acetaty (płyty 45 obr./min) na spotkania kontroli jakości w Motown, podczas których zespół kreatywny głosował nad nowymi nagraniami. Berry Gordy nie pozwolił im słuchać piosenek na taśmie, ponieważ publiczność ich nie słyszała. Wszystko brzmi dobrze na taśmie dudniącej przez duże głośniki niskotonowe, w Motown oceniano je na podstawie winyli i małych głośników. Wiózł gwiazdy Motown w firmowej furgonetce, aby nagrywać , prowadził comiesięczne przesłuchania, podczas których był świadkiem słynnego przesłuchania dla Jackson 5, a podczas sesji klaskał w dłonie i potrząsał tamburynem; nadal ma swój oryginalny tamburyn. 

 

Valvano miło wspomina niektóre supergwiazdy Motown. (Diana Ross) „miała oko gwiazdy, wiedziałam, że będzie wielka”; (Smokey Robinson) „cholernie miły człowiek”; (Mary Wilson) „miała piękny głos, ale nikt nie docenił jej zasług”. Motown podpisało z członkami grupy indywidualne kontrakty, a Valvano nadal obowiązywał, chociaż był bez grupy. Clarence Paul (Five Royales) został wyznaczony do produkcji Valvano; nagrał dwa solowe albumy, które nigdy nie opuściły półki. Singiel z Hornets „Give Me a Kiss” ukazał się nakładem VIP Records w 1964 roku, ale przeszedł niezauważony. 

 

Valvano opisuje atmosferę w Motown jako twórczą i intensywną. „Były bójki, ale przypominały bójki rodzinne; robiliśmy pikniki i grille, a artyści pomagali sobie nawzajem przy nagraniach”. Jedyne rozstanie Valvano z Motown nastąpiło kilka lat przed oficjalnym wygaśnięciem jego kontraktów, ale Berry Gordy zwolnił go z najlepszymi życzeniami. Współpracował z wieloma artystami, w tym Barbarą Lewis, zespołem Pushcarts z Top Dog Records i był współautorem utworu Precisions „If This Is Love I'd Raczej Be Lonely” dla wytwórni Joe Browna Drew. The Precisions odnieśli niewielki sukces na listach przebojów z „Why Girl”, a jego następca był planowany do czasu, aż Mike, Cholly Bassoline i Martin Coleman (Valadiers) pokazali chłopakom nową piosenkę. Ćwiczyli to z grupą w studiu demonstracyjnym zlokalizowanym w piwnicy hotelu. Wszystkim się to podobało i Drew wypuścił go zamiast zaplanowanego wydania. Stało się najlepiej sprzedającą się płytą Precisions. 

 

 Po upadku Drew Mike wyprodukował dwa single Precision dla Atco Records, które zakończyły się klapą. Zdobył uznanie psychodeliczną wersją „House of the Rising Sun” zespołu Animals autorstwa Frijid  Pink , ale nie dostał zapłaty i włóczył się po Motown, narzekając - wciąż się kręcił- kiedy Berry wstawił się za pomocą kilku zgrabnych rzeczników, dzięki którym Valvano otrzymał pieniądze. Wrócił, aby produkować Stoney & Meatloaf i inne zespoły w wytwórni Rare Earth. 

 

 Motown przeniosło się do Los Angeles w latach 70-tych i szukało nowych talentów i dźwięków; zdobyli oba, podpisując kontrakt z Xit, indiańskim zespołem z Albuquerque w stanie Nowy Meksyk. Gordy wysłał Valvano do Albuquerque, aby nadzorował jego nowy występ, gdzie się zakochał, poślubił miejscową dziewczynę i pozostał przez 20 lat. Xit wydał dwa albumy w Rare Earth: Plight of the Redman w 1972 i Silent Warrior w 1973. Z każdego albumu wypadł singiel: „Nihaa Shil Hozho (I'm Happy About You)” i „Reservation of Education”. Muzyka Xit  składała się z brzmień rockowych z autentyczną muzyką rdzennych Amerykanów, w tym pieśniami i okrzykami wojennymi; Sound of America Records ponownie wydało oba na płycie CD.

 

  BMI wymienia 92 piosenki Valvano, który czasami używa w swoich kompozycjach J. Greer, panieńskiego nazwiska swojej żony. Wyprodukował album I'm a Winner po wydaniu Motown ze zmienionym składem Contours dla Rocket Records, co spowodowało komplikacje prawne z pierwotnymi członkami. Ian Levine nagrał Mike'a dla Motorcity Records jako Mike & the Modifiers. Valvano nadal jest aktywny muzycznie, mieszka w Mill City   i pracuje nad wielowątkową książką.

 

Kompozycje Mike Valvano na listach przebojów

[with Robert Szilagy] 08/1963 If You Love Her Barbara Lewis 131.US [with Johnny Powers,Fred Miller] 09/1967 Soulsation The Capreez 125.US [with Richard Drapkin] 01/1971 Now That I Have Found You Larry Santos 114.US [with Marty Coleman, Cholly Bassoline] 09/1967 If This Is Love (I'd Rather Be Lonely) The Precisions 60.US [with Patti Jerome] 05/1971 What You See Is What You Get Stoney & Meatloaf 71.US

Barbara Lewis

Barbara Ann Lewis (ur. 9 lutego 1943 r.) to amerykańska wokalistka i autorka tekstów,
której płynny styl wywarł wpływ na r&b.

  Lewis urodziła się w Salem w stanie Michigan w Stanach Zjednoczonych. Jako nastolatka lata pisała i nagrywała z producentem muzycznym Ollie McLaughlinem, czarnoskórym DJ-em w stacji radiowej WHRV w Ann Arbor, obecnie WAAM. Pierwszy singiel Lewis, szybki utwór „My Heart Went Do Dat Da” z 1962 roku, nie trafił na listy przebojów w całym kraju, ale był lokalnym hitem w okolicach Detroit w stanie Michigan. Napisała wszystkie utwory na swoim debiutanckim albumie, w tym hit „Hello Stranger”, który osiągnął 3. miejsce na liście przebojów Billboard Hot 100 w USA, i zawierał obszerne wykorzystanie organów Hammonda. Lewis miała kolejne, umiarkowane przeboje, takie jak „Straighten Up Your Heart” (nr 43) i jej oryginalny „Puppy Love” (nr 38), zanim Bert Berns wyprodukował jej sprzedany w milionach egzemplarzy utwór „Baby I'm Yours” (nr 11 w USA), napisany przez Vana McCoya. 

Berns wyprodukował również kolejny utwór „Make Me Your Baby” (nr 11 w USA), pierwotnie nagrany przez Pixies Three, oraz ostatni hit Lewis, który znalazł się w Top 40, „Make Me Belong to You” (nr 28 w 1966 roku), napisany przez Chipa Taylora i Billy'ego Verę. Pod koniec dekady wydała album o bardziej surowym brzmieniu w Stax Records. W ciągu następnej dekady wielu innych artystów odniosło sukces dzięki piosenkom Lewis. Jej własna kompozycja „Hello Stranger” - którą w 1966 roku zremiksował zespół Capitols - stała się regionalnym hitem w 1973 roku, gdy została przerobiona przez Fire & Rain, a w 1977 roku wersja Yvonne Elliman dotarła do US Top 20 i UK Singles Chart Top 30. Wersja Elliman przez cztery tygodnie utrzymywała się również na szczycie amerykańskiej listy przebojów Easy Listening.  

W 1985 roku remake utworu „Hello Stranger” w wykonaniu Carrie Lucas znalazł się w Top 20 R&B, a w 2004 roku Queen Latifah przerobiła utwór „Hello Stranger” na swój album „The Dana Owens Album”. Lewis zniknęła z życia publicznego na lata po tym, jak jej kariera zwolniła w latach 60-tych. Dopiero po hicie Elliman w 1977 roku została odnaleziona przez Caseya Kasema na potrzeby jego audycji w AT40 4 czerwca tego samego roku. Według Kasema nikt nie wiedział, gdzie się podziała, nawet jej agent, który nie wiedział nawet, gdzie wysyłać jej czeki za cover Elliman. Według Kasema, miała nadzieję, że zostanie ponownie odnaleziona w Michigan, kiedy ją znalazł. 

 Problemy zdrowotne zmusiły Lewis do przejścia na emeryturę w 2017 roku. Utwór „Baby I'm Yours” trafił na listy przebojów w wersjach piosenkarki country Jody Miller i Debby Boone (strona B jej singla „God Knows”). W Kanadzie Suzanne Stevens odniosła sukces w 1975 roku dzięki disco-wersji „Make Me Your Baby”. Covery jej piosenek są kontynuowane w nowym tysiącleciu, a zespół Arctic Monkeys umieścił wersję „Baby I'm Yours” na stronie B swojego singla z 2006 roku „Leave Before the Lights Come On”. W 1995 roku utwór „Baby I'm Yours” Lewis znalazł się na ścieżce dźwiękowej do filmu „Co się wydarzyło w Madison County”, a w 2016 roku „Hello Stranger” znalazł się na ścieżce dźwiękowej do filmu „Moonlight”. W 2019 roku utwór „Hello Stranger” pojawił się pod koniec ostatniego odcinka brytyjskiego serialu telewizyjnego „Giri/Haji”. 

W 1999 roku otrzymała nagrodę Pioneer Award od Rhythm and Blues Foundation. W 2016 roku Barbara Lewis została wpisana do Galerii Sław Rock and Rolla w Michigan. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hello Stranger/Think A Little Sugar	Barbara Lewis	05.1963	-	3[14]	Atlantic 2184	[written by Barbara Lewis][produced by Ollie McLaughlin][1[2][14].R&B; Chart]
Straighten Up Your Heart/If You Love Her	Barbara Lewis	08.1963	-	A:43[7];B:131[1]	Atlantic 2200	[A:written by Sharron McMahan][B:written by Valvano, Szilagy][produced by Ollie McLaughlin]
Puppy Love/Snap Your Fingers	Barbara Lewis	01.1964	-	A:38[12];B:71[5]	Atlantic 2214	[A:written by Barbara Lewis][B:written by Martin, Zanetis][produced by Ollie McLaughlin][A:14[12].R&B; Chart][B:21[8].R&B; Chart]
Spend A Little Time/Someday We're Gonna Love Again	Barbara Lewis	05.1964	-	A:119[4];B:124[2]	Atlantic 2227	[A:written by Eddie Singleton][B:written by Sharon McMahan][produced by Ollie McLaughlin][A:26[6].R&B; Chart][B:34[3].R&B; Chart]
Pushin' A Good Thing Too Far/Come Home	Barbara Lewis	10.1964	-	113[3]	Atlantic 2255	[written by Bob Crewe,Sandy Linzer,Denny Randell][produced by Ollie McLaughlin][47[3].R&B; Chart]
Baby I'm Yours/I Say Love	Barbara Lewis	06.1965	-	11[14]	Atlantic 2283	[written by Van McCoy][produced by Ollie McLaughlin][5[17].R&B; Chart]
Make Me Your Baby/Love To Be Loved	Barbara Lewis	09.1965	-	11[12]	Atlantic 2300	[written by H. Miller, R. Atkins][produced by Bert Berns][9[10].R&B; Chart]
Don't Forget About Me/It's Magic	Barbara Lewis	01.1966	-	91[3]	Atlantic 2316	[written by Gerry Goffin, Carole King ][produced by Bert Berns]
Make Me Belong To You/Girls Need Loving Care	Barbara Lewis	07.1966	-	28[8]	Atlantic 2346	[written by Billy Vera,Chip Taylor][produced by Bert Berns ][36[6].R&B; Chart]
Baby What Do You Want Me To Do/I Remember The Feeling	Barbara Lewis	10.1966	-	74[6]	Atlantic 2361	[written by Grant Higgins][produced by Bert Berns]
I'll Make Him Love Me/Love Makes The World Go Round	Barbara Lewis	04.1967	-	72[5]	Atlantic 2400	[written by Howard Greenfield, Helen Miller ][produced by Bob Gallo, Ollie McLaughlin]
Hello Stranger	Barbara Lewis	04.2023	75[1]	-	Atlantic USAT 20100900	[written by Barbara Lewis][produced by Ollie McLaughlin]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Baby, I'm Yours	Barbara Lewis	09.1965	-	118[7]	Atlantic 8110	-

czwartek, 1 stycznia 2026

Ivy Jo Hunter

George Ivy Hunter (ur. 28 sierpnia 1940r - zm. 6 października 2022r), 
znany jako Ivy Jo Hunter, był amerykańskim autorem tekstów piosenek R&B, producentem muzycznym i piosenkarzem, kojarzonym głównie z pracą dla wytwórni Motown w latach 60-tych XX wieku.

 Wychowany w Detroit w stanie Michigan, Hunter uczył się muzyki orkiestrowej – głównie gry na trąbce i instrumentach klawiszowych. Po odbyciu służby w armii Stanów Zjednoczonych, Hunter zaczął występować jako wokalista w lokalach proto-soulowych w Detroit, gdzie zaprzyjaźnił się z autorem tekstów piosenek Hankiem Cosbym. Cosby przedstawił go pierwszemu pracownikowi działu A&R w wytwórni Motown, Williamowi „Mickeyowi” Stevensonowi. Hunter grał na instrumentach klawiszowych podczas sesji dla wytwórni Motown, zanim Stevenson zaczął z nim współpracować jako autor tekstów. Został liderem zespołu house'owego Motown Records i zaczął pisać jedne z najważniejszych hitów wczesnej działalności Motown.

  Wśród piosenek Huntera znalazły się „Truly Yours” i „Sweet Thing” zespołu The Spinners; „Sorry Is a Sorry Word” zespołu The Temptations; „Behind a Painted Smile” i „My Love Is Your Love (Forever)” zespołu The Isley Brothers; a także „Ask the Lonely” i „Loving You Is Sweeter Than Ever” dla wytwórni Four Tops. Wraz z Marvinem Gaye i Stevensonem był współautorem przeboju „Dancing in the Street” zespołu Martha and the Vandellas, który jesienią 1964 roku stał się amerykańskim odpowiednikiem brytyjskiej inwazji. 

 Hunter produkował i pisał również piosenki dla artystów wytwórni Motown, takich jak The Velvelettes (singiel „That's a Funny Way”), The Contours (hit z 1964 roku „Can You Jerk Like Me”), The Marvelettes (hit „Danger Heartbreak Dead Ahead” i „I'll Keep Holding On”), Gladys Knight & the Pips (utwór z albumu „The Stranger”) oraz Gaye, dla której w 1968 roku wyprodukował przebój „You” z Top 40.  

Hunter kontynuował pisanie, produkcję, pracę jako muzyk sesyjny i występy. Jako wokalista nagrał wiele utworów z wytwórnią Motown w latach 60-tych, w tym dema własnych kompozycji, ale nic nie ukazało się aż do 1970 roku, kiedy to Motown wydało singiel Ivy Jo w swojej wkrótce zamkniętej wytwórni VIP zatytułowany „I Remember When (Dedicated to Beverly)”. Rok później nakładem VIP ukazał się kolejny singiel zatytułowany „I'd Still Love You”. Planowano również wydanie albumu pod tytułem „Ivy Jo is in this Bag”, ale został on odłożony na półkę. Wkrótce potem artysta opuścił wytwórnię Motown.

  W 1970 roku współtworzył utwór „Mommy, What's A Funkadelic?” zespołu Funkadelic na jego debiutanckim albumie o tym samym tytule. Współprodukował również album Wee Gee (William Howard), byłego wokalisty The Dramatics, na którym znalazł się przebój „Hold On (To Your Dream)”, który stał się ulubionym utworem podczas ceremonii ukończenia studiów.

 W 2009 roku wziął udział w obchodach 50. rocznicy powstania wytwórni Motown. Hunter zmarł 6 października 2022 roku w wieku 82 lat.

Kompozycje Ivy Jo Huntera na listach przebojów

[with William "Mickey" Stevenson,Clarence Paul] 08/1965 You've Been in Love Too Long Martha and the Vandellas 36.US [with Sylvia Moy, William "Mickey" Stevenson ] 01/1966 My Baby Loves Me Martha and the Vandellas 22.UK 12/1969 My Baby Loves Me David T. Walker 128.US [with Stevie Wonder] 05/1966 Loving You Is Sweeter Than Ever Four Tops 45.US/21.UK 12/1981 Loving You Is Sweeter Than Ever Elton John & Kiki Dee 76.UK 02/1987 Loving You Is Sweeter Than Ever Nick Kamen 16.UK [with Jeffrey Bowen, Jack Coga ] 01/1968 You Marvin Gaye 34.US/52.UK 09/1984 You Judie Tzuke 92.UK [with Vernon Bullock, Jack Goga, Pam Sawyer] 07/1968 Yesterday's Dreams Four Tops 49.US/23.UK [with Barney Ales, Dave Hamilton, Clarence Paul] 05/1964 Once Upon a Time Marvin Gaye & Mary Wells 50.UK/19.US [with Beatrice Verdi] 04/1969 Behind a Painted Smile The Isley Brothers 5.UK [with Renaldo Benson, Val Benson] 10/1973 Sweet Understanding Love Four Tops 33.US/29.UK [with Marvin Gaye, William "Mickey" Stevenson] 08/1964 Dancing in the Street Martha and the Vandellas 2.US/4.UK 12/1966 Dancing in the Streets The Mamas & the Papas 73.US 09/1967 Dancing in the Street Ramsey Lewis 84.US 08/1974 Dancing in the Street The Dovells 105.US 06/1980 Dancin' in the Streets Teri DeSario 66.US 05/1982 Dancing in the Street Van Halen 38.US 08/1985 Dancing in the Street David Bowie and Mick Jagger 7.US/1.UK 08/1974 Dancing in the Street The Dovells 105.US [with Carolyn Franklin ] 11/1974 Without Love Aretha Franklin 45.US [with Andre Moore & Charles Leverett] 06/1976 Slow Motion The Dells 102.US [with Higdon] 10/1964 What Good Am I without You Marvin Gaye & Kim Weston 61.US [with William "Mickey" Stevenson] 12/1964 Wild One Martha and the Vandellas 34.US 12/1964 Can You Jerk Like Me The Contours 47.US 02/1965 Ask the Lonely Four Tops 24.US 05/1965 I'll Keep Holding On The Marvelettes 34.US 07/1965 I'll Always Love You The Spinners 35.US 05/1966 Truly Yours The Spinners 111.US 03/1971 Don't Stop Loving Me David Ruffin 112.US [with Leon Ware & Stephen Bowden] 03/1983 Got to Have You Back The Undertones 82.UK [with William "Mickey" Stevenson & Clarence Paul] 08/1965 You've Been in Love Too Long Martha and the Vandellas 36.US [with Sylvia Moy, William "Mickey" Stevenson] 01/1966 My Baby Loves Me Martha and the Vandellas 22.US 12/1969 My Baby Loves Me David T. Walker 128.US [with Henry Cosby, Sylvia Moy] 04/1966 Nothing's Too Good for My Baby Stevie Wonder 20.US [with Steven Wagner] 04/1991 Footsteps Following Me Frances Nero 17.UK [with William "Mickey" Stevenson, Henry Cosby, Sylvia Moy] 05/1994 Lucky Lucky Me Marvin Gaye 67.UK

środa, 31 grudnia 2025

Thelma Records

Wytwórnia Thelma została założona przez rodziców żony Berry Gordy'ego Roberta i Hazel
Coleman,którzy wcześniej pracowali w Daco i Kable Records.Jej nazwa to imię ich córki.Daco była wytwórnią którą Colemanowie założyli razem z Donem Davisem na rogu Alexandrine w Detroit.Jej atrakcją były lokalny talent - grupa The Fabulous Playboys z liderem Sonny Monroe.
 

W sierpniu 1962r Colemanowie otworzyli Thelma Records przy 8040 Dexter Boulevard.Pierwsza płyta Answer Me that was sung - Richarda Streeta & The Distants była dziełem nastoletniego wówczas Normana Whitfielda,który był jej producentem i kompozytorem.Tu właśnie był początek tego niezwykle płodnego kompozytora i producenta.Opiekował się on jako producent grupą Sonnettes z która nagrał dwa single dla KO Records.
 

Jedną ze znaczących postaci wytwórni była legenda Northern Soulu lat 60-tych w Detroit-Emanuel Laskey,który podpisał kontrakt z wytwórnią w 1962r.W tym czasie przeniesiono biura wytwórni na Grand River.Wydany we wrześniu 1963r singiel Lasky'ego "Welfare Cheese" był pierwszym sukcesem Thelma Records,który w tekście piosenki odwoływał się do ówczesnego prezydenta Johna 

Kennedy'ego.Lasky był atrakcją nocnych klubów Detroit i turnee pod szyldem Ypsilanti razem ze znanymi w środowisku Detroit artystkami-Theresą Lindsey i Betty Lavett.Turnee wspierali też inni artyści Thelma Records-Rose Battiste i Tommy Stone [Storm],członkini Fabulous Pips,która obok własnych nagrań wspierała wokalnie wielu wykonawców nagrywających dla Thelma.
 

Grupa Robert Ward and The Ohio Untouchables nagrała dwa single dla wytworni,promując je na turnee po Karolinie i Tennessee,obwołując się jako "Nat King Cole soulu w Detroit". 

                                Katalog wytwórni:

 Thelma 82335/6 Richard Street and The Distants Answer Me/ Save Me From Misery 1962
Thelma 82363/4 Alberta Adams I Got A Feeling/ Without Your Love 1962
Thelma 84946/7 Roger Wade Little Girl /I Can Only Hurt You 1962
Thelma 90786/7 The Magnificent Seven The Groove/ The Leap Frog 1963
Thelma 90796/7 Will Hatcher This And That/ It Takes Two 1963
Thelma 94494/5 Emanuel Laskey I Need Somebody/ Tomorrow 1964
Thelma 501 Jimmy Gilford Nobody Loves Me Like My Baby /Too Late To Cry 1962
Thelma 502 Eddie Hill I Can't Help It/ I Can Hear You Crying
Thelma 503 The Fabulous Pips This Love I Have For You/ She's Going To Leave You
Thelma 601 Robert Ward and The Ohio Untouchables Your Love Is Real /Nobody Does Something For Nothing 1962
Thelma 602 Robert Ward and The Ohio Untouchables Your Love Is Real/ I'm Gonna Cry A River 1962
Thelma 603 Robert Ward She's My Heart's Desire/ What To Do
Thelma 100 Emanuel Laskey The Monkey /Welfare Cheese 1963
Thelma 101 Emanuel Laskey Crazy/ Welfare Cheese 1963
Thelma 102 Rose Battiste I Can't Leave You /Somebody 1963
Thelma 103 Emanuel Laskey Lucky To Be Loved (By You)/ Our World not issued
Thelma 104 Joe Matthews She's My Beauty Queen/ Is It Worth It All 1964
Thelma 105 Eddie Hill You Got The Best Of Me/ Baby I Cried 1964
Thelma 106 Emanuel Laskey Don't Lead Me On Baby/ What Did I Do Wrong 1965
Thelma 107 Joe Matthews Sorry Ain't Good Enough/ You Better Mend Your Ways 1965
Thelma 108 Emanuel Laskey Sweet Lies/ I'm A Peace Loving Man 1965
Thelma 109 Billy Kennedy Sweet Things/ This Is A Groovy Generation 1965
Thelma 110 Emanuel Laskey (I've Got To) Run For My Life/ You Better Be Sure 1965
Thelma 111 Martha Star No Part Time Love For Me /It's Too Bad Baby 1965
Thelma 112 Martha Star Love Is The Only Solution /I'm Lonely 1966
Thelma 113 Martha Star Sweet Louie /I Wanna Be Your Girl 1966

Monitors

The Monitors to amerykańska grupa wokalna, która nagrywała dla wytwórni Motown Records
w latach 60-tych XX wieku. Grupa, w skład której wchodzili wokalista Richard Street, Sandra Fagin, John „Maurice” Fagin i Warren Harris, miała na swoim koncie dwa mniejsze przeboje: „Say You” (36. miejsce na liście R&B), a następnie cover utworu „Greetings (This is Uncle Sam)” zespołu Valadiers, który osiągnął 21. miejsce na liście Billboard R&B i 100. miejsce na liście Billboard Pop Singles.

 

  Harris i Street byli szkolnymi przyjaciółmi Otisa Williamsa i Melvina Franklina. Street dołączył do Distants wraz z Williamsem i Franklinem, ale odszedł, zanim grupa połączyła się z Primes, tworząc The Temptations. Street nagrywał dla Thelma Records jako Richard Street & the Distants, wydając nieudany singiel „Answer Me”, wyprodukowany przez Normana Whitfielda. Pracował również jako autor tekstów i członek innej grupy, The Peps. Street i Harris utworzyli następnie zespół wraz z Sandrą i Johnem Faginem.

 

  Ich pierwszym wydawnictwem, jako Majestics, miał być utwór „Hello Love” wydany w wytwórni Motown V.I.P. w 1964 roku, ale wydanie zostało anulowane. Rok później „Say You” ukazało się początkowo jako The Majestics, ale zmieniono nazwę na The Monitors, gdy okazało się, że istnieje już inna grupa nagrywająca pod tą samą nazwą dla innej wytwórni. „Say You” osiągnął 36. miejsce na liście Billboard R&B. „Greetings (This is Uncle Sam)” był ich trzecim wydawnictwem i osiągnął 100. miejsce na liście przebojów Billboarda w 1966 roku. Utwór zgłębia uczucia wielu młodych mężczyzn, którzy zostali powołani do wojska, aby służyć w wojnie w Wietnamie.  

 

Dwa kolejne single pojawiły się w V.I.P.: „Since I Lost You Girl” (listopad 1966) i „Bring Back the Love” (styczeń 1968). Latem 1968 roku przeszli do wytwórni  Soul Motown z utworem „Step by Step (Hand in Hand)”, ale był to ich ostatni singiel z Motown. Jednak w 1968 roku wydali również album „Greetings! We're The Monitors”.  Z powodu braku sukcesów The Monitors, ich członkowie zajmowali inne stanowiska w korporacji Motown, aby utrzymać dochód. 

 

Na przykład Richard Street pracował w dziale kontroli jakości wytwórni Motown, a później podróżował z The Temptations jako dubler Paula Williamsa, który pod koniec lat 60-tych i na początku lat 70-tych XX wieku coraz bardziej chorował z powodu alkoholizmu i innych problemów zdrowotnych. Kiedy Williams został zmuszony do odejścia z The Temptations w 1971 roku z powodu pogarszającego się stanu zdrowia, Street zajął jego miejsce, a The Monitors rozwiązali się. 

 

Brytyjski producent Ian Levine nagrał nową wersję The Monitors pod koniec lat 80-tych z wokalistą Darrellem Littlejohnem (bratankiem Smokeya Robinsona), Warrenem Harrisem, Maurice’em Faginem, Herschelem Hunterem i Leah Harris, ale bez Streeta. Grupa wydała nowy album, „Grazing in the Grass”, w wytwórni Motorcity Levine’a.W 1990 roku ukazał się singiel „Standing Still”. The Elgins Meet The Monitors, brytyjska płyta importowana, została wydana w 1997 roku. Jest to połączenie ich jedynego albumu dla Motown z albumem innej grupy Motown, The Elgins. Zawiera wszystkie utwory z każdej z ich płyt długogrających, a także kilka wcześniej niepublikowanych utworów Monitors.

 

  W 2011 roku ukazał się ich album kompilacyjny Say You! The Motown Anthology 1963–1968. Zawiera on wszystkie utwory nagrane przez The Monitors w czasie ich współpracy z Motown, wydane przez wytwórnię Kent Soul (spółkę zależną Ace Records, która wydaje muzykę Northern Soul), w tym wszystkie utwory z albumu Greetings! We're The Monitors z 1968 roku. Album zawiera również wiele innych utworów, które nie znalazły się na ich debiutanckim albumie; grupa wydała kilka utworów ze stron B singli, m.in. „All for Someone” i „Don't Put Off 'Til Tomorrow What You Can Do Today”, a także kilka wcześniej niepublikowanych utworów, np. „Crying in the Night”.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Say You/All For Someone	Monitors	01.1966	-	-	V.I.P. 25028	[written by Dobyne, Jones, Staunton][produced by Staunton, Walker][36[3].R&B; Chart]
Greetings (This Is Uncle Sam)/Number One In Your Heart	Monitors	04.1966	-	-	V.I.P. 25032	[written by Brianbert, The Valadiers, R. Dunbar ][produced by Stevenson, Cosby][21[9].R&B; Chart]

wtorek, 30 grudnia 2025

Hot Wax

Hot Wax i Invictus były to dwie wytwórnie założone w Detroit w 1969r przez jeden
z najbardziej popularnych teamów kompozytorsko-producenckich na świecie, słynne trio Lamont Dozier, Brian Holland i Eddie Holland,po ich odejściu z Motown w 1968r.
 

Uwikłanie w proces sądowy z Motown uniemożliwiło im przez rok pracę nagraniową w nowej firmie.Pierwszym singlem wydanym przez Hot Wax był singiel "While You're Out Looking For Sugar" nagrany przez Honey Cone,który trafił na listę bestsellerów r&b; .Grupa ta przyniosła wytwórni największe laury hitem #1-"Want Ads" w 1971r.
 

Drugi z kolei singiel "Mind, Body and Soul" jest autorstwa białej grupy o czarnym brzmieniu Flaming Embers.Zespół ten istniał od 1964r;nagrał kilka singli dla małych wytwórni,zanim doszło do podpisania kontraktu z Ric-Tic.Kiedy ta ostatnia została sprzedana Motown,koleją rzeczy trafili do Hot Wax .Wydali tu kilka singli-"Shades of Green" , "Westbound #9" , "I'm Not My Brother's Keeper" ,które trafiły na listy przebojów.Następną czołową grupą wytwórni była 100 Proof (Aged in Soul), której cztery single trafiły do Hot 100 Billboard Charts,a tym jedna-"Somebody's Been Sleeping" do Top 10.
 

Grupę najwybitniejszych artystów Hot Wax zamyka weteranka scen muzycznych-Laura Lee.Zaczynała ona karierę śpiewając w grupach gospels na początku lat 50-tych.Na początku lat 70-tych trafiła do Hot Wax ,nagrywając pięć wysoko notowanych singli minn."Women's Love Rights","Rip Off",a kiedy wytwórnia w 1973r przeżywa kłopoty finansowe przenosi się do Invictus.Dystrybucją płyt Hot Wax zajmowała się wytwórnia Buddah.  

Hity na singlowej liście przebojów "Billboard"

Flaming Ember -I'm Not My Brother's Keeper HOT-WAX-7006 10.1970 34[13] Flaming Ember - Mind, Body And Soul HOT-WAX-6902 09.1969 20[14] Flaming Ember -Shades Of Green HOT-WAX-6907 01.1970 88[5] Flaming Ember - Westbound 9 HOT-WAX-7003 05.1970 24[14] Honey Cone -Sittin' On A Time Bomb Waitin' For The Hurt To Come HOT-WAX-7205 07.1972 96[4] Honey Cone - Stick-Up HOT-WAX-7106 08.1971 11[12] Honey Cone - The Day I Found Myself HOT-WAX-7113 02.1972 23[11] Honey Cone - Want Ads HOT-WAX-7011 04.1971 1[16] Honey Cone -While You're Out Looking For Sugar HOT-WAX-6901 06.1969 62[8] Laura Lee - If You Can Beat Me Rockin' You Can Have My Chair HOT-WAX-7207 09.1972 65[8] Laura Lee- Rip Off HOT-WAX-7204 06.1970 68[11] Laura Lee- Since I Fell For You HOT-WAX-7201 03.1972 70[5]  100 Proof Aged In Soul - One Man's Leftovers Is Another Man's Feast HOT-WAX-7009 02.1971 96[2]

Albumy na liście przebojów "Billboard"

HA-702 - Westbound Number 9 - Flaming Ember (8-70, #188) HA-704 - Someone's Been Sleeping In My Bed - 100 Proof (12-70, #151) HA-706 - Sweet Replies - Honey Cone (6-71, #137) HA-707 - Soulful Tapestry - Honey Cone (12-71, #72) HA-708 - Woman's Love Rights - Laura Lee (1-72, #117) HA-713 - Love, Peace and Soul - Honey Cone (9-72, #189)