Ritchie Family

 

Ritchie Family to amerykański girlsband z Filadelfii, który miał na swoim koncie kilka hitów
w erze disco lat 70-tych.  Trio czarnoskórych wokalistek zostało założone przez dwójkę francuskich producentów, Jacques'a Moraliego i Henriego Belolo, którzy zapewnili im dostęp do amerykańskiego przemysłu muzycznego. Zespół pierwotnie składał się z Cheryl Jacks, Cassandry Wooten i Gwen Oliver. W latach 1975-1977 nagrały cztery albumy, w tym „Brazil” z 1975 roku i „African Queen” z 1977 roku.  

Nazwa zespołu nawiązywała do producenta muzycznego Ritchiego Rome'a. Ich pierwszy przebój, „Brazil”, dotarł do pierwszej dwudziestki list przebojów w Stanach Zjednoczonych w 1975 roku i był remakiem utworu „Brazil (Aquarela do Brasil)” Ary'ego Barroso z lat 30-tych. Album o tym samym tytule również dobrze się sprzedał. W następnym roku wydali album „Arabian Nights”, na którym znalazł się utwór „The Best Disco in Town”. Był to w zasadzie medley wczesnych utworów disco, w tym „Life Is Music”, „Lady Luck” i „Quiet Village”, i stał się światowym hitem. 

 Ich kolejny album, „Life Is Music”, nawiązujący do motywu muzycznego z lat 30-tych XX wieku, oraz album „African Queens” odniosły jedynie umiarkowany sukces. Każdy z tych czterech albumów był albumem koncepcyjnym i wszystkie zaczynały się od 15-20-minutowej medley. W 1978 roku członkinie zespołu zostały zastąpione przez Jacqui Lee-Smith, Dodie Draher i Ednah Holt. Ich album „American Generation”, wydany w tym samym roku, zapoczątkował odejście od ery disco i skierował się bardziej w stronę europopu, choć jeden z singli nosił tytuł „I Feel Disco Good”. Fragmenty albumu wykorzystano również jako ścieżkę dźwiękową do francuskiej komedii filmowej Jeana Yanne'a „Je te tiens, tu me tiens par la barbichette”. Trio wystąpiło w bardzo egzotycznych, a momentami wręcz kiczowatych, ale prowokacyjnych kostiumach. 

 Następnie ukazał się album „Bad Reputation”. Pod koniec trasy promującej ten album Edna Holt opuściła trio i założyła własny zespół Ednah Holt and Starluv. Zastąpiła ją wokalistka Vera Brown, a grupa odniosła kolejny sukces, singiel „Put Your Feet to the Beat”. The Ritchie Family, z Brown, Smith-Lee i Draherem w składzie, nagrała następnie album „Give Me a Break”, na którym znalazły się przeboje „Give Me a Break” i „Never Be Able to Set You Free”. Kolejne albumy znacząco różniły się od poprzednich dzięki nowej współpracy z Jacques'em Fredem Petrusem i Mauro Malavasim, byłym członkiem włosko-amerykańskiego zespołu disco Change. Album nosił tytuł *I'll Do My Best For You Baby*, a następnie *All Night All Right*. Po tym albumie Dodie Draher opuściła zespół, a jej miejsce zajęła Linda James. 

W 1980 roku grupa połączyła siły z Village People, aby nakręcić film *Can't Stop the Music*. Film okazał się porażką komercyjną i krytyczną. Mimo to ścieżka dźwiękowa do filmu sprzedawała się dobrze na całym świecie. Po decyzji o rozwiązaniu zespołu, u producenta Jacquesa Morali zdiagnozowano HIV. Grupa ponownie połączyła siły jako Vera Brown and the Rich Girls, aby nagrać singiel „Too Much Too Fast”, który nie odniósł sukcesu. Vera Brown reaktywowała następnie Ritchie Family z Dodie Draher i Jacqui Smith-Lee, ale nie wydali już żadnych kolejnych nagrań. Oryginalne członkinie Cassandra Wooten, Cheryl Mason-Dorman (dawniej Jacks) i debiutantka Renee Guilory-Wearing ponownie reaktywowały zespół.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Brazil/Hot Trip	Ritchie Family	08.1975	41[4]	11[18]	20th Century 2218	[written by Ary Barroso][produced by J. Morali][13[16].R&B Chart][1[7][18].Hot Disco/Dance;20th Century 2218 7"]
I Want To Dance With You (Dance With Me)/Lady Champagne	Ritchie Family	12.1975	-	84[4]	20th Century 2252	[written by J. Morali, H. Belolo, B. Whitehead][produced by Jacques Morali][74[6].R&B Chart][18[1].Hot Disco/Dance;20th Century 51 12"]
The Best Disco In Town/The Best Disco In Town (Part II)	Ritchie Family	08.1976	10[9]	17[20]	Marlin 3306	[written by J. Morali, R. Rome, H. Belolo, P. Hurtt][produced by Jacques Morali, Ritchie Rome ][12[14].R&B Chart][1[1][18].Hot Disco/Dance;Marlin 3306 7"]
Life Is Music/Lady Luck	Ritchie Family	03.1977	-	102[4]	Marlin 3309	[written by J. Morali, M. Gazzola, R. Rome, H. Belolo, P. Hurtt][produced by Jacques Morali, Ritchie Rome ][74[4].R&B Chart]
Quiet Village/ Voodoo	Ritchie Family	09.1977	-	-	Marlin 3316	[written by Les Baxter][produced by Jacques Morali][68[7].R&B Chart]
American Generation/Music Man	Ritchie Family	02.1979	49[6]	-	Marlin 3323	[written by J. Morall, H. Belolo, P. Hurtt][produced by Jacques Morali]
Put Your Feet To The Beat/It's A Man's World	Ritchie Family	08.1979	-	-	Casablanca 2206	[written by R. Dabney, A. Carey, T. Polite, R. Lee, J. Lee, N. Wilkie][produced by Jacques Morali][12[14].R&B Chart][14[16].Hot Disco/Dance;Casablanca 20 192 12"]
Give Me A Break/Bad Reputation	Ritchie Family	06.1980	-	-	Casablanca 2259	[written by J. Morali, H. Belolo, The Ritchie Family][produced by Jacques Morali][80[4].R&B Chart][25[18].Hot Disco/Dance;Casablanca 20 213 12"][piosenka z filmu "Can't stop the dancin'"]
I'll Do My Best (For You Baby)/You've Got Me Dancin'	Ritchie Family	05.1982	-	-	RCA 13092	[written by J. Morali, R. Rome, H. Belolo, P. Hurtt][produced by Jacques Morali, Ritchie Rome ][27[13].R&B Chart][17[13].Hot Disco/Dance;RCA 4323 12"]
All Night All Right/Fantasy	Ritchie Family	08.1983	-	-	RCA 13550	[written by G. Christopher, K. Hairston][produced by Gavin Christopher, Jimmy Douglass][77[4].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Brazil	Ritchie Family	10.1975	-	53[12]	20th Century 498	[produced by Jacques Morali]
Arabian Nights	Ritchie Family	07.1976	-	30[25]	Marlin 2201	[produced by Jacques Morali, Richie Rome]
Life Is Music	Ritchie Family	02.1977	-	100[10]	Marlin 2203	[produced by Jacques Morali, Richie Rome]
African Queens	Ritchie Family	07.1977	-	164[12]	Marlin 2206	[produced by Jacques Morali]
American Generation	Ritchie Family	09.1978	-	148[6]	Marlin 2215	[produced by Jacques Morali]

Ripple

 Ripple był amerykańskim zespołem funkowym z Michigan. Grupa podpisała kontrakt z GRC Records i Salsoul Records w latach 70-tych i nagrała kilka przebojów, z których największymi były „I Don't Know What It Is, but It Sure Is Funky” oraz „The Beat Goes On and On”, ten ostatni wydany przez Salsoul Records, z Orkiestrą Salsoul.  

Po przeprowadzce do Atlanty w stanie Georgia, Wally, Kenny i Brian zreorganizowali zespół, dodając Victora Burksa (klawisze) i Barry'ego Lee (gitara). Grupa intensywnie koncertowała na południowym wschodzie USA, a jej najważniejszym wydarzeniem było supportowanie George'a Clintona i Parliament Funkadelic podczas trasy „Mothership Connection”. 

Wally, Kenny, Brian, Victor i Barry nagrali następnie swój przełomowy album „Sons of the Gods”. Utwór „The Beat Goes On and On” z tego albumu stał się klasykiem disco/hustle, który do dziś jest grany w rozgłośniach radiowych. Charakterystyczna linia „oh-la oh-la ay” z utworu „I Don't Know What It Is, but It Sure Is Funky” została później włączona do wielkiego hitu Marcii Griffiths „Electric Boogie (Electric Slide)”, a także do hitu Kid 'n Play z 1988 r. „Rollin' with Kid 'n Play”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Don't Know What It Is, But It Sure Is Funky/Dance Lady Dance	Ripple	11.1973	-	67[6]	GRC 1004	[written by Ripple][produced by Dave Ferguson][11[15].R&B Chart]
Willie Pass The Water/Get Off	Ripple	11.1973	-	108[8]	GRC 1013	[written by Dee Ervin,Ruth Robinson][produced by Dee Ervin][27[11].R&B Chart]
A Funky Song/See The Light In The Window	Ripple	05.1974	-	-	GRC 2017	[written by Walter Carter,Brian Sherrer,Simon Carter,Curtis Reynolds,Keith Samuels,Dave Ferguson,William Hull][produced by Dee Ervin][41[12].R&B Chart]
You Were Right On Time/I'll Be Right There Trying	Ripple	09.1974	-	-	GRC 2030	[written by Dee Ervin,Dee Dee McNeal][produced by Dee Ervin][51[7].R&B Chart]
This Ain't No Time To Be Giving Up/Dance Lady Dance	Ripple	06.1975	-	-	GRC 2060	[written by Curtis Reynolds,Keith Samuels,Dave Ferguson][produced by M. Davis,Leroy Emmanuel,Mose Davis][81[5].R&B Chart]
The Beat Goes On And On/Facts Of Life	Ripple	03.1978	-	-	Salsoul 2057	[written by Walter Carter,Victor Burks,Floyd Smith,Brian Sherrer,Barry Lee,Kenneth Carter][produced by Floyd Smith][91[6].R&B Chart][13[12].Hot Disco/Dance;Salsoul 2057 7"]

Rhythm Heritage

 Rhythm Heritage to amerykański zespół funk/R&B z lat 70-tych XX wieku,
najbardziej znany z przeboju „Theme from S.W.A.T.” z 1976 roku, który zajął pierwsze miejsce na listach przebojów w USA.  Sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy i w lutym 1976 roku zdobył złotą płytę przyznaną przez Recording Industry Association of America (RIAA).  

Nagrali również muzykę przewodnią do kilku innych programów telewizyjnych ABC, w tym „Keep Your Eye on the Sparrow”, również z 1976 roku, z serialu Baretta (śpiewanego przez Sammy'ego Davisa Jr.). Zespół Rhythm Heritage został założony w 1975 roku przez producenta Steve'a Barriego  i klawiszowca sesyjnego Michaela Omartiana. W jego skład wchodzili basista Scott Edwards i perkusista Ed Greene . Na niektórych nagraniach zespołu grali również Ray Parker Jr., Jeff Porcaro , Victor Feldman, Jay Graydon, Dean Parks, Ben Benay i Bob Walden.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Theme From S.W.A.T./I Wouldn't Treat A Dog (The Way You Treated Me)	Rhythm Heritage	11.1975	-	1[1][24]	ABC 12 135	[gold-UK][written by Barry De Vorzon][produced by Michael Omartian, Steve Barri][11[20].R&B Chart][utwór z serialu TV "S.W.A.T."]
Barretta's Theme ("Keep Your Eye On The Sparrow")/My Cherie Amour	Rhythm Heritage	04.1976	-	20[13]	ABC 12 177	[written by M. Ames, D. Grusin][produced by Michael Omartian, Steve Barri][19[12].R&B Chart][utwór z serialu TV "Barretta"]
Disco-Fied/(It's Time To) Boogie Down	Rhythm Heritage	08.1976	-	101[3]	ABC 12 205	[written by Michael Omartian, Michael Price ][produced by Michael Omartian, Steve Barri][80[3].R&B Chart]
Theme From Rocky (Gonna Fly Now)/Last Night On Earth	Rhythm Heritage	02.1977	-	94[3]	ABC 12 243	[written by B. Conti, C. Connors, A. Robbins][produced by Michael Omartian, Steve Barri][78[5].R&B Chart][utwór z filmu "Rocky"]
Theme From Starsky And Hutch/Disco Queen	Rhythm Heritage	10.1977	-	-	ABC 12 273	[written by Thomas W. Scott][produced by Michael Omartian, Steve Barri][93[7].R&B Chart][utwór z serialu TV "Starsky And Hutch"]
Holdin' Out (For Your Love)/Sky's The Limit	Rhythm Heritage	03.1978	-	-	ABC 12 334	[written by M. Omartian, M. Price, D. Walsh][produced by Michael Omartian, Steve Barri][92[5].R&B Chart]

Slave to amerykański zespół funkowy z Ohio, popularny pod koniec lat 70-tych i
na początku lat 80-tych. Trębacz i multiinstrumentalista Steve Washington, urodzony w New Jersey, uczęszczał do East Orange High School i był jednym z pierwszych użytkowników „trąbki elektrycznej”. On i puzonista Floyd Miller założyli zespół w Dayton w stanie Ohio w 1975 roku. 

 

Pod koniec 1975 roku i wiosną 1976 roku puzonista Floyd Miller połączył siły z trębaczem Stevem Washingtonem, tworząc Slave. Oryginalny skład zespołu tworzyli Tom Lockett Jr. (saksofon tenorowy i altowy), Carter Bradley (instrumenty klawiszowe), Mark Adams (gitara basowa), Mark „Drac” Hicks (gitara prowadząca i rytmiczna, wokal wspierający), Danny Webster (gitara rytmiczna i prowadząca, wokal wspierający), Orion „Bimmy” Wilhoite (saksofon altowy i tenorowy) oraz Tim „Tiny” Dozier (perkusja). Pierwszym dużym przebojem był singiel „Slide” wydany w 1977 roku dla wytwórni Cotillion Records, z którą zespół współpracował do 1984 roku. W 1978 roku brzmienie Slave uległo nieznacznej zmianie, gdy do zespołu dołączyli perkusista Steve Arrington oraz wokaliści Starleana Young, Curt Jones i klawiszowiec Ray Turner. Arrington ostatecznie zastąpił Millera i Webstera na stanowisku wokalisty prowadzącego. 

 

 Inne przeboje R&B z pierwszej dziesiątki to „Just a Touch of Love” z 1979 roku, „Watching You” z 1980 roku i „Snap Shot” z 1981 roku. Do zespołu dołączyli Charles Carter na saksofonie i brat Sam Carter na klawiszach. Starleana Young, Steve Washington, Curt Jones i Lockett odeszli, tworząc Aurrę w 1981 roku. Slave zastąpił Rogera Parkera, Delberta Taylora Jr. i Kevina Johnsona. Arrington odszedł w 1982 roku po albumie „Showtime”, aby założyć własny zespół Steve Arrington's Hall of Fame, w którym grali również Charles i Sam Carter. Zespół kontynuował działalność, choć z mniejszym powodzeniem, do połowy lat 90-tych. 

 

  Grupa przeszła do Atlantic Records, aby wydać jeden album (New Plateau) w 1984 roku, a następnie w kolejnym roku do Ichiban Records z Atlanty, wydając pod koniec 1985 roku album „Unchained at Last”. Pomimo kilku drobnych przebojów na liście R&B z tego albumu w następnym roku i kolejnego drobnego hitu z kolejnego albumu z 1987 roku, „Make Believe”, Slave nie zdołało odzyskać komercyjnego sukcesu, który odniosło w okresie swojej świetności. W 1994 roku Rhino wydało album „Stellar Fungk: The Best of Slave Featuring Steve Arrington”, antologię swoich najlepszych utworów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Slide/Son Of Slide	Slave	06.1977	-	32[13]	Cotillion 44218	[written by Mark Hicks,Mark Adams,Daniel Webster,Stephen Washington,Carter Bradley,Floyd Miller,Orion Wilhoite,Tom Dozier,Tom Lockett,Raye Turner][produced by Jeff Dixon][1[1][20].R&B Chart]
The Party Song/We Can Make Love	Slave	02.1978	-	110[1]	Cotillion 44231	[written by M. Adams, C. Bradley, T. Dozier, M. Hicks, T. Lockett, F. Miller, R. Turner, S. Washington, D. Webster, O. Wilhoite][produced by Jeff Dixon, Slave][22[10].R&B Chart]
Baby Sinister/Can't Get Enough Of You	Slave	06.1978	-	-	Cotillion 44235	[written by M. Adams, C. Bradley, T. Dozier, M. Hicks, T. Lockett, F. Miller, R. Turner, R. Turner, S. Washington, D. Webster, O. Wilhoite][produced by Jeff Dixon, Slave][74[4].R&B Chart]
Stellar Fungk/Drac Is Back	Slave	07.1978	-	-	Cotillion 44242	[written by D. Webster, S. Washington, M. Adams, M. Hicks][produced by Jeff Dixon In Association With Stephen Washington][64[5].R&B Chart]
Just Freak/The Way You Love Is Heaven	Slave	02.1979	-	110[1]	Cotillion 44218	[written by Mark Hicks,Mark Adams,Daniel Webster,Stephen Washington,Carter Bradley,Floyd Miller,Orion Wilhoite,Tom Dozier,Tom Lockett,Raye Turner][produced by Jeff Dixon][1[1][20].R&B Chart]
Just A Touch Of Love/Shine	Slave	10.1979	64[3]	-	Cotillion 45005	[written by M. Adams, D. Webster, M. Hicks, R. Turner, S. Arrington, S. Young][produced by Jimmy Douglass, Slave][9[22].R&B Chart]
Foxy Lady (Funky Lady)/Are You Ready For Love?	Slave	03.1980	-	-	Cotillion 45011	[written by James R. Wilson][produced by Jimmy Douglass, Slave][55[7].R&B Chart]
Sizzlin' Hot/Never Get Away	Slave	11.1980	-	-	Cotillion 46004	[written by S. Washington, M. Adams, R. Turner, D. Webster, F. Miller, S. Arrington][produced by Jimmy Douglass, Steve Washington ][57[7].R&B Chart]
Watching You/Dreamin'	Slave	01.1981	-	78[6]	Cotillion 46006	[written by M. Adams, R. Turner, D. Webster, S. Washington, S. Arrington][produced by Jimmy Douglass, Steve Washington][6[24].R&B Chart]
Feel My Love/Stone Jam	Slave	06.1981	-	-	Cotillion 46014	[written by S. Washington, M. Adams, R. Turner, M. Hicks, D. Webster, S. Arrington, C. Jones][produced by Jimmy Douglass, Steve Washington][62[6].R&B Chart]
Snap Shot/Funken Town	Slave	10.1981	-	91[7]	Cotillion 46022	[written by M. L. Adams, F. Miller, C. Carter, S. Arrington, J. Douglass][produced by Jimmy Douglass][6[20].R&B Chart]
Wait For Me/Steal Your Heart	Slave	01.1982	-	103[7]	Cotillion 46028	[written by M. L. Adams, D. Webster, S. Arrington, C. Carter][produced by Jimmy Douglass][20[13].R&B Chart]
Intro (Come To Blow Ya Mind)/Stay In My Life	Slave	12.1982	-	-	Cotillion 99953	[written by M. L. Adams, F. Miller, D. Webster, M. Wheatley][produced by M. L. Adams, F. Miller, D. Webster][81[4].R&B Chart]
Do You Like It...(Girl)/Friday Nites	Slave	01.1983	-	-	Cotillion 99927	[written by M. L. Adams, F. Miller, D. Webster, D. Taylor, M. Wheatley][produced by M. L. Adams, F. Miller, D. Webster][73[5].R&B Chart]
Shake It Up/Rendezvous	Slave	09.1983	-	-	Cotillion 99838	[written by M. Adams, F. Miller, D. Webster, E. Jackson, J. Douglas][produced by Jimmy Douglass][22[13].R&B Chart]
Steppin' Out/Show Down	Slave	12.1983	-	-	Cotillion 99804	[written by M. Adams, D. Webster, F. Miller, W. Foote][produced by Jimmy Douglass][73[7].R&B Chart]
Ooohh/That's The Way I Like It	Slave	10.1984	-	-	Cotillion 99696	[written by Mark Adams, Danny Webster, Charles Carter, Keith Nash, J. Douglass][produced by Jimmy Douglassn][41[9].R&B Chart]
Thrill Me/It's My Heart That's Breakin'	Slave	04.1986	-	-	Ichiban 105	[written by Mark Adams, Keith Nash, Danny Webster][produced by The Stellar 4 Mark, Keith, Danny, Floyd][84[2].R&B Chart]
All We Need Is Time/Don't Waste My Time	Slave	06.1986	-	-	Ichiban 107	[written by F. Miller, K. Nash, M. Adams][produced by Mark, Keith, Danny, Floyd][85[4].R&B Chart]
Juicy-O/All We Need Is Time	Slave	07.1987	-	-	Ichiban 120	[written by K. Nash, W. Beck, D. Webster, F. Miller, M. Adams][produced by Keith Nash, Mark Adams, Charles Cedell Carter ][83[8].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Slave	Slave	04.1977	-	22[28]	Cotillion 9914	[gold-US][produced by Jeff Dixon]
The Hardness of the World	Slave	12.1977	-	67[15]	Cotillion 5201	[produced by Jeff Dixon, Slave]
The Concept	Slave	08.1978	-	78[10]	Cotillion 5206	[produced by Jeff Dixon, Stephen Washington]
Just a Touch of Love	Slave	12.1979	-	92[15]	Cotillion 5217	[produced by Jimmy Douglass, Steve Washington]
Stone Jam	Slave	11.1980	-	53[34]	Cotillion 5224	[gold-US][produced by Jimmy Douglass, Steve Washington]
Show Time	Slave	10.1981	-	46[23]	Cotillion 5227	[produced by Jimmy Douglass]
Visions of the Lite	Slave	01.1983	-	177[6]	Cotillion 90024	[produced by D. Webster, F. Miller]
Bad Enuff	Slave	10.1983	-	168[5]	Cotillion 90118	[produced by Jimmy Douglass]

czwartek, 7 maja 2026

Harry Thumann

 Harry Thumann (ur. 28 lutego 1952r- 2001r) był niemieckim kompozytorem
muzyki elektronicznej, producentem muzycznym i inżynierem dźwięku. Projektował i budował syntezatory oraz sprzęt studyjny. 

 Urodzony jako Harald Thumann w Niemczech, zaczynał jako perkusista, szkoląc się w inżynierii dźwięku w niemieckich stacjach radiowych. Kiedy stracił zainteresowanie trasami koncertowymi, otworzył swoje pierwsze studio nagraniowe w sypialni w domu rodzinnym. Country Lane Studios Thumann brał udział w rozwoju serii konsol SSL 4000 i zainstalował pierwszą konsolę w swoim studiu. Znalazł lokal z mieszkaniem w Germering koło Monachium i otworzył Country Lane Studios. Thumann wcześnie wdrożył MIDI, używając komputerów Commodore 64 z kartami MIDI do sterowania systemem, który rozrósł się do systemu modułowego Fairlight II i Moog 3C. Dzięki cyfrowemu mikserowi Yamaha DMP-7, Thumann zbudował drugą reżyserkę, mieszczącą kilka konsolet DMP-7 jako zintegrowany system cyfrowej konsoli, połączony z przebudowaną konsoletą emisyjną Neve. Country Lane przeniosło się do produkcji audiowizualnej i rozpoczęło produkcję własnych filmów telewizyjnych. 

 Thumann wyprodukował serię albumów dla Rondò Veneziano, łącząc instrumenty akustyczne i syntezatory. Wydał swój pierwszy solowy album, American Express, w 1979 roku. Singiel „Underwater” pojawił się później w grze wideo Grand Theft Auto IV z 2008 roku. Jego drugi album, Andromeda (1983), zawierał utwór „Sphinx”, który podobno zainspirował temat przewodni filmu „Nieustraszony”.  Oba albumy zostały wydane wyłącznie na płytach winylowych i są niedostępne, choć American Express otrzymało później zremasterowaną wersję cyfrową na iTunes. 

 Thumann wydawał również płyty pod nazwą Wonder Dog, którą nazywał „dog records”. Odniosły one pewien sukces w Niemczech i Wielkiej Brytanii (dzięki wytwórni E&S Music). Singiel „Ruff Mix” osiągnął 31. miejsce na brytyjskiej liście przebojów we wrześniu 1982 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Underwater/American Express	Harry Thumann	02.1981	41[6]	-	Decca F 13901	[written by Thumann, Weindorf][produced by H. Thumann]
Ruff Mix/Living On A Farm	Wonder Dog	08.1982	31[7]	-	Flip FLIP 1	[written by Harry Thumann][produced by Harry Thumann]

czwartek, 23 kwietnia 2026

Vaughan Mason & Crew

Vaughan Mason & Crew to amerykański zespół funkowy i post-disco,
kierowany przez Vaughana Masona (ur. 24 października 1950r- zm. 2 kwietnia 2020r). Najbardziej znany jest z singla „Bounce, Rock, Skate, Roll”, który w 1980 roku osiągnął 5. miejsce na liście przebojów Hot Soul Singles magazynu Billboard i 38. miejsce na liście Disco Top 100, będąc u szczytu popularności roller disco w tamtym czasie.

 

 W 1981 roku Vaughan Mason wydał singiel „Jammin' Big Guitar”, który uplasował się na 65. miejscu. Utwór „Bounce, Rock, Skate, Roll” był od tamtej pory wykorzystywany w różnych samplach przez zespoły De La Soul, Mr. Magic, Jimmy'ego Spicera i Daft Punk. Mason nagrywał później z Butchem Dayo i Raze.Mason zmarł śmiercią naturalną w 2020 roku w wieku 69 lat.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bounce, Rock, Skate, Roll Pt. 1/Bounce, Rock, Skate, Roll Pt. 2	Vaughan Mason & Crew	03.1980	-	81[3]	Brunswick 211	[written by Vaughan Mason, Gregory Bufford, Jerome Bell][produced by Vaughan Mason, Ray Daniels][5[19].R&B Chart]
Roller Skate/Cravin Your Body	Vaughan Mason & Crew	06.1980	-	-	Brunswick 212	[written by Jerome Bell, Vaughan Mason][produced by Vaughan Mason][52[7].R&B Chart]
Jammin Big Guitar/Rockin Big Guitar (Instrumental)	Vaughan Mason	08.1981	-	-	Brunswick 220	[written by Vaughan Mason][produced by Vaughan Mason, Ray Daniels][65[9].R&B Chart]

piątek, 17 kwietnia 2026

Charlie Wilson

 Charles Kent „Charlie” Wilson (ur. 29 stycznia 1953r w Tulsie, Oklahoma),
znany również jako Uncle Charlie - amerykański wokalista, autor tekstów i piosenek. Charlie Wilson znany jest, prawdopodobnie, przede wszystkim z wieloletnich występów w zespole The Gap Band, który współtworzył wraz z braćmi Ronniem i Robertem. Do 1999 roku, zarejestrował wraz z grupą piętnaście albumów studyjnych, osiągnąwszy szczyt popularności na przełomie lat 70-tych i 80-tych. 

Na początku lat 90-tych z albumem You Turn My Life Around (1992), bez powodzenia, podjął solową działalność artystyczną. Ówczesne uzależnienie od alkoholu i narkotyków stało się stało się przyczynkiem dwuletniej bezdomności muzyka. Karierę solową wznowił w 2000 roku płytą Bridging the Gap. W latach późniejszych ukazało się pięć albumów studyjnych piosenkarza: wyróżniony złotą płytą w USA- Charlie, Last Name Wilson (2005), Uncle Charlie (2008), Just Charlie (2010), Love, Charlie (2013) oraz Forever Charlie (2015)

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sprung on Me	Charlie Wilson	06.1992	-	-	MCA 54 393	[written by Kelly Carrington, Lemont Drew, Michael Williams ,Almighty Gee][produced by Andre Wilson, Brian Wilson][23[13].R&B Chart]
You Turn My Life Around	Charlie Wilson	10.1992	-	-	MCA 54 375	[written by Charlie Willison, Jeff Lorbert, Morris Rentie, Orvalette Rentie][produced by Charlie Wilson, Morris Rentie][78[4].R&B Chart]
Computer Love	Zapp & Roger Feat. Shirley Murdock & Charlie Wilson	04.1994	-	108[6]	Reprise 18 251	[written by Larry Troutman, Roger Troutman][produced by Larry Troutman, Roger Troutman][65[10].R&B Chart]
Whatcha Wanna Do?	Mia X Featuring Charlie Wilson	10.1998	-	41[7]	No Limit 53 459	[32[16].R&B Chart]
Without You	Charlie Wilson	08.2000	-	-	Major Hits 670042	[written by Katrina Celeste Willis, Thabiso Nkhereanye, Laney Stewart ,Trac Colleen Hale, Orenthal Lamar Harper][produced by Laney Stewart][26[20].R&B Chart]
Beautiful	Snoop Dogg Featuring Pharrell & Uncle Charlie Wilson	02.2003	-	6[20]	Doggystyle 77 887	[3[30].R&B Chart]
Signs	Snoop Dogg Featuring Charlie Wilson & Justin Timberlake	02.2005	-	46[14]	Doggystyle	[written by Lonnie Simmons,Pharrell Williams,Chad Hugo,Calvin Broadus,Charlie Wilson,Rudy Taylor][produced by Pharrell Williams,Chad Hugo]
Charlie, Last Name Wilson	Charlie Wilson	06.2005	-	67[14]	Jive	[written by Robert Kelly][produced by Robert Kelly][11[34].R&B Chart]
Magic	Charlie Wilson	02.2006	-	125[1]	Jive	[written by Robert Kelly][produced by Robert Kelly][27[21].R&B Chart]
No Words	Charlie Wilson	06.2006	-	67[14]	Jive	[written by Robert Kelly][produced by Robert Kelly][51[20].R&B Chart]
Supa Sexy	Charlie Wilson Featuring T-Pain	02.2008	-	-	Jive	[written by Jamie Foxx & T-Pain][53[18].R&B Chart]
Download	Lil Kim Featuring T-Pain & Charlie Wilson	04.2009	-	109[6]	Brookland	[21[20].R&B Chart]
There Goes My Baby	Charlie Wilson	05.2009	-	98[2]	Jive	[written by Gregg Pagani, Babyface, Calvin Richardson, Daryl Simmons, Clarence Allen, Kenneth Copeland & Marvin Eugene Smith][15[48].R&B Chart]
Can't Live Without You	Charlie Wilson	06.2009	-	121[1]	Jive	[written by Damon Thomas, James Fauntleroy III, Harvey Mason Jr. & Steve Russell][19[46].R&B Chart]
You Are	Charlie Wilson	10.2010	-	103[23]	Jive	[written by Carl M. Days Jr., Charlie Wilson, Dennis Bettis, Mahin Wilson & Wirlie Morris][13[40].R&B Chart]
I Wanna Be Your Man	Charlie Wilson Featuring Fantasia	03.2011	-	-	Jive	[written by Larry Troutman][74[8].R&B Chart]
Life of the Party	Charlie Wilson	10.2011	-	120[1]	Jive	[written by Charlie Wilson , Edwin "Lil Eddie" Serrano, Gregg Pagani, Lance Tolbert, Mahin Wilson, William "Casper" Serrano & Deanna DellaCioppa][20[40].R&B Chart]
My Love Is All I Have	Charlie Wilson	02.2013	-	108[2]	Jive	[written by Wirlie Morris, Charlie Wilson , Mahin Wilson & Paran][36[13].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bridging the Gap	Charlie Wilson	02.2001	-	152[10]	Major Hits 490 371	[produced by Laney Stewart,Tricky Stewart,Ray Watkins,Wirlie Morris,Angie Stone]
Charlie, Last Name Wilson	Charlie Wilson	10.2005	-	10[18]	Jive 69 429	[gold-US][produced by Terence Abney, Larry Campbell, Dre & Vidal, The Jaw Breakers, KayGee, R. Kelly ,Gregg Pagani ,The Platinum Brothers ,T-Pain, Tank ,The Underdogs, Cordell Walton ,Charlie Wilson]
Uncle Charlie	Charlie Wilson	03.2009	-	2[34]	Jive 23389 [UK]	[produced by Babyface ,Bigg D, Los da Mystro, Gregg Pagani, The Platinum Brothers, Random ,T-Pain, The Underdogs, Reed Vertelney ,Charlie Wilson]
Just Charlie	Charlie Wilson	12.2010	-	19[17]	Jive 81696	[produced by Emile Ghantous, Wirlie Morris ,Erik Nelson, Gregg Pagani ,Charlie Wilson]
Love, Charlie	Charlie Wilson	02.2013	-	4[16]	RCA 44087	[produced by Emile Ghantous, Wirlie Morris, Erik Nelson, Gregg Pagani, Optimas Pryme ,Charlie Singleton ,Charlie Wilson]
Forever Charlie	Charlie Wilson	02.2015	-	17[7]	RCA 03371	[produced by Charlie Wilson,The Avila Brothers,Steve Daly,Emile Ghantous,Keith Hetrick,Jimmy Jam & Terry Lewis,Gregg Pagani]
In It to Win It	Charlie Wilson	03.2017	-	7[6]	RCA 41156	[produced by Charlie Wilson,Emile Ghantous,Keith Hetrick,Steve Daly,Gregg Pagani,Lance Tolbert,Damon Sharpe,J. R. Rotem]

sobota, 7 marca 2026

T-Connection

T-Connection to grupa funkowo-disco z Nassau na Bahamach, która w latach 1977-1979
zanotowała dwa przeboje na liście Billboard Hot 100. Lepsze wyniki osiągnęła na amerykańskiej liście Hot Dance Music/Club Play, gdzie pięć ich przebojów znalazło się w pierwszej dziesiątce, w tym „Do What You Wanna Do”, który dotarł do 1. miejsca, oraz „Everything Is Cool”, który dotarł do 10. miejsca na liście Billboard R&B.W Wielkiej Brytanii zespół zanotował pięć pozycji na UK Singles Chart, a „Do What You Wanna Do” był ich najwyższym przebojem, zajmując 11. miejsce.

  Ich utwór „Groove to Get Down” był często samplowany ze względu na jego obecność w serii „Ultimate Breaks and Beats” z 1986 roku. W skład zespołu wchodzili bracia Theophilus „T” i Kirkwood Coakley, a także gitarzyści David Mackey i Monty Brown oraz perkusista Anthony Flowers.Calvin Harris stwierdził, że utwór „Do What You Wanna Do” wywarł na niego wpływ, gdy w młodym wieku zaczynał produkować muzykę .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Disco Magic/Monday Morning	T-Connection	08.1976	-	-	Dash 5030	[written by C. Wade, T. Coakley][produced by Cory Wade, Alex Sadkin][10[9].Hot Disco/Dance;T.K. Disco 2 12"]
Do What You Wanna Do/Mothers Love	T-Connection	02.1977	11[8]	46[17]	Dash 5032	[written by T. Coakley][produced by Cory Wade, Alex Sadkin][1[7][18].Hot Disco/Dance;T.K. Disco 24 12"][15[16].R&B Chart]
On Fire/Go Back Home	T-Connection	12.1977	16[5]	103[14]	Dash 5041	[written by T. Coakley][produced by T-Connection, Alex Sadkin, Cory Wade][5[19].Hot Disco/Dance;T.K. Disco 59 12"][27[15].R&B Chart]
Let Yourself Go/Groove To Get Down	T-Connection	04.1978	52[3]	-	Dash 5044	[written by T. Coakley][produced by Cory Wade, Alex Sadkin, T-Connection][7[13].Hot Disco/Dance;T.K. Disco 82 12"]
At Midnight/Playin' Games	T-Connection	03.1979	-	56[6]	Dash 5048	[written by Theophilus Coakley, David Mackey][produced by Cory Wade][3[19].Hot Disco/Dance;T.K. Disco 121 12"][32[9].R&B Chart]
Saturday Night/Prisoner Of My Mind	T-Connection	03.1979	41[6]	-	Dash 5051	[written by T. Coakley][produced by Cory Wade][28[13].R&B Chart]
Everything Is Cool/Give Me Your Love	T-Connection	01.1981	-	-	Capitol 4968	[written by Dave Mackey][produced by Ray Chew][10[16].R&B Chart]
Groove City/Heaven In Your Eyes	T-Connection	05.1981	-	-	Capitol 4995	[written by Coakley, Coakley, Mackey, Flowers][produced by Ray Chew][47[11].R&B Chart]
A Little More Love/Goombay Time	T-Connection	12.1981	-	-	Capitol 5076	[written by T. Coakley][produced by T. Coakley][37[13].R&B Chart]
Take It To The Limit/Love Odyssey (Love Shines Forever)	T-Connection	04.1984	-	-	Capitol 5337	[written by T. Coakley, K. Coakley][produced by Theophilius Coakley, Varnell Johnson][73[7].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Magic	T-Connection	05.1977	-	109[11]	Dash 30 004	[produced by Cory Wade, Alex Sadkin]
On Fire	T-Connection	01.1978	-	139[11]	Dash 30 008	[produced by Alex Sadkin, Cory Wade, T-Connection]
T-Connection	T-Connection	01.1979	-	51[19]	Dash 30 009	[produced by Cory Wade]
Totally Connected	T-Connection	11.1979	-	188[3]	Dash 30 014	[produced by T. Coakley]
Everything Is Cool	T-Connection	03.1981	-	138[8]	Capitol 12 128	[produced by Ray Chew]
Pure & Natural	T-Connection	03.1982	-	123[10]	Capitol 12 191	[produced by T. Coakley]

Queen Samantha

Queen Samantha była artystką disco lat 70-tych, której producentem
był paryski muzyk Harry Chalkitis. Gloria Brooks, piosenkarka z Chicago, była główną wokalistką w wielu nagraniach Chalkitisa. Wszystkie utwory zostały napisane wspólnie przez Chalkitisa i jego żonę Myriam (z wyjątkiem coveru utworu „The Letter”, pierwotnie nagranego przez The Box Tops). Chalkitis nagrał utwory mieszkając w Paryżu, a płyty zostały wydane przez francuską wytwórnię Atoll Records. 

W Stanach Zjednoczonych płyty wydała wytwórnia Marlin Henry'ego Stone'a.Największym hitem Queen Samanthy był „Mama Rue”. Singiel „Take a Chance” z piosenką „Sweet San Francisco” został wydany przez TK Records i zremiksowany przez Steve'a Thompsona i Michaela Arato. Inne single, które znalazły się na listach przebojów to „Funky Celebration” z 1980 r., „Give Me Action” z 1982 r. i „Close Your Eyes” z 1983 r., wydany przez kalifornijską wytwórnię Megatone. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Take A Chance/Sweet San Francisco	Queen Samantha	09.1979	-	-	T.K. Disco 415	[written by H. Chalkitis, M. Swirid, M. Chalkitis][produced by Charles Ibgui, Harry Chalkitis][14[14].Hot Disco/Dance;T.K. Disco 415 12"]
Funky Celebration/Close Your Eyes	Queen Samantha	05.1981	-	-	Audience 005	[written by H. Chalkitis, M. Swirid, M. Chalkitis][produced by Charles Ibgui][79[5].Hot Disco/Dance;D.B.A. 5 12"]

Brides of Funkenstein

The Brides of Funkenstein to amerykański dziewczęcy zespół soulowo-funkowy, pierwotnie
składający się z wokalistek Dawn Silvy i Lynn Mabry.

  Wcześniej wokalistki w zespole Sly Stone, wokalistki Sly and the Family Stone, Lynn Mabry i Dawn Silva dołączyły do ​​kolektywu P-funk w połowie lat 70-tych. George Clinton nadał grupie nazwę nawiązującą do fabuły i postaci z albumu zespołu Parliament The Clones of Dr. Funkenstein. The Brides zaśpiewały na albumie Game, Dames and Guitar Thangs z 1977 roku, autorstwa gitarzysty P-funk, Eddiego Hazela. Clinton wyprodukował ich debiutancki album Funk Or Walk dla wytwórni Atlantic Records w 1978 roku. Duet został supportem podczas tras koncertowych Parliament-Funkadelic, a także śpiewał chórki w samym zespole. 

Mabry opuściła zespół w 1979 roku, podobno z powodu nieporozumień finansowych i chęci skupienia się na rodzinie; Po jej odejściu narodziny córki, której ojcem jest klawiszowiec P-Funk, Junie Morrison, nastąpiły po jej odejściu. George Clinton zreorganizował Brides jako trio, dodając byłe druhny Sheilę Horne i Jeanette McGruder, które dołączyły do ​​Dawn Silvy podczas nagrywania ich drugiego albumu, Never Buy Texas From A Cowboy. Ten skład zdobył nagrodę Cashbox Rhythm & Blues Award dla Najlepszego Zespołu Żeńskiego, przewyższając takie znane zespoły jak Pointer Sisters, Sister Sledge i Cheryl Lynn.

 W 1980 roku trio nagrało trzeci album, Shadows On The Wall, Shaped Like The Hat You Wore, który nigdy nie został wydany. Wiele utworów z niewydanych sesji zostało później przerobionych i pojawiło się w innych miejscach w katalogu P-Funk. Mabry powróciła w 1984 roku jako wokalistka wspierająca Talking Heads, występując w uznanym filmie koncertowym Stop Making Sense u boku kolegi z P-Funk, Berniego Worrella.

  Silva i Mabry na krótko spotkali się ponownie w 1981 roku jako **New Wave Brides**, supportując Grace Jones, a później dołączając do Was (Not Was) na trasie.Silva koncertowała i nagrywała z Gap Band od 1983 do 1991 roku, a później współpracowała z Ice Cube'em. W 2000 roku wydała swój solowy album All My Funky Friends, który został dobrze przyjęty w Europie i Azji. Silva nadal występuje i koncertuje jako Dawn Silva & The Brides.

] Po odejściu z Brides, Sheila Horne (później znana jako Amuka) w latach 90-tych i 2000. zbudowała solową karierę jako wokalistka muzyki dance i house, wydając pod pseudonimem Amuka single takie jak „Appreciate Me” i „Craving”. Jeanette McGruder, obecnie znana jako Satori Shakoor, została artystką spoken word, dramatopisarką i prezenterką radiową. Założyła nagradzaną serię Grown Folks Stories w Detroit i nadal występuje oraz organizuje lokalne wydarzenia z zakresu opowiadania historii. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Disco To Go/When You're Gone	Brides of Funkenstein	09.1978	-	-	Atlantic 3498	[written by G. Clinton, W. Collins][produced by George Clinton, William Collins][7[16].R&B; Chart]
Amorous/War Ship Touchante	Brides of Funkenstein	02.1979	-	-	Atlantic 3556	[written by G. Shider, R. Dunbar, R. Curtis][produced by George Clinton][76[4].R&B; Chart]
Never Buy Texas From A Cowboy Pt. 1/Never Buy Texas From A Cowboy Pt. 2	Brides of Funkenstein	01.1980	-	-	Atlantic 3640	[written byG. Clinton, R. Dunbar][produced by George Clinton][67[8].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Funk or Walk	Brides of Funkenstein	11.1978	-	70[13]	Atlantic 19 201	[produced by George Clinton]
Never Buy Texas from a Cowboy	Brides of Funkenstein	02.1980	-	93[7]	Atlantic 19 261	[produced by George Clinton]

Brainstorm

 Brainstorm to amerykański zespół funkowo-r'n'bluesowy działający pod koniec lat 70-tych
z Detroit w stanie Michigan. Ich debiutancki album, Stormin', był ich najlepiej sprzedającym się albumem i został wydany w 1977 roku przez Tabu Records. Producentem wykonawczym był Clarence Avant, a producentem Jerry Peters. Zawierał on przebój disco „Lovin' Is Really My Game”, który pojawił się w filmie „54” ​​z Mikiem Myersem w roli głównej i zdobył w 1978 roku nagrodę magazynu Billboard dla płyty roku Light Radio/Heavy Disco. Album zawierał również radiowy hit „This Must Be Heaven”, który jest uznawany za klasykę soulu, dzięki ciągłemu występowaniu na antenie 34 lata później. 

 Inne single z kolejnych albumów to „On Our Way Home” z 1978 roku oraz „Hot for You” z Belitą Woods na wokalu. Założycielem zespołu był Chuck Overton. Członkami zespołu (na albumie Stormin') byli Belita Woods, liderka zespołu i saksofonista Charles Overton, Lamont Johnson na bezprogowym basie i wokalu („This Must Be Heaven”), Renell Gonsalves na perkusji, Treaty Womack na wokalu, instrumentach perkusyjnych i flecie, Bob Ross (znany również jako Professor RJ Ross) na klawiszach, Gerald „Jerry” Kent na gitarze, Jeryl Bright na puzonie i „Leaping” Larry Sims na trąbce. Basista Future Wham!/George Michael, Deon Estus, był również przez pewien czas członkiem zespołu. Nastoletnia Regina Carter, która później stała się znana i szanowana na całym świecie jako skrzypaczka jazzowa, dołączyła do zespołu około 1978 roku i przez jakiś czas z nimi występowała.  

 Jerome Ali i Jimmy Ali (gitara i bas) dołączyli mniej więcej w tym samym czasie w 1978 roku, występując wówczas w Las Vegas, Houston i Detroit. Członkowie Brainstorm kontynuowali karierę muzyczną z innymi zespołami lub w produkcji. Woods później występował z kolektywem Parliament-Funkadelic, koncertując na całym świecie. Sims został trębaczem w zespole Sounds of Blackness, który zdobył dwie nagrody Grammy w latach 90-tych. Bright grał na puzonie w funkowym zespole Cameo przez ponad dwadzieścia pięć lat, a później wydał album z innymi byłymi członkami Cameo, Aaronem Millsem i Thomasem TC Campbellem, znanym jako MCB (który był również tytułem ich albumu).  

Trenita „Treaty” Womack regularnie występuje z Funk Brothers, a także z wieloma innymi artystami, i wystąpiła jako perkusistka w nagrodzonym filmie dokumentalnym „Standing in the Shadows of Motown”. Gerald „Jerry” Kent wydał w 2006 roku płytę CD, wydaną własnym nakładem przez BMI, pod nazwą Kent's Way Overdue, zatytułowaną „Tone Paintings”, oryginalną kolekcję instrumentalnych utworów z jazzem i fusion, opartą na gitarze. Gra również na gitarze i basie w chórze IDMR Detroit Choir, którego chór wykorzystano w końcowych scenach filmu „Standing in the Shadows of Motown”, a także w chórkach Chaki Khan w nagrodzonym Grammy w 2003 roku wykonaniu utworu „What's Going On”. William Wooten, który dołączył do zespołu po pierwszym albumie, grając na klawiszach, obecnie koncertuje z zespołami The Dramatics i The Spinners. Lamont Johnson wydał kilka solowych albumów i uczy gry na basie. Renell Gonsalves występuje z wieloma artystami jako utalentowany perkusista latynoskiego jazzu (jego ojcem był znany saksofonista jazzowy Paul Gonsalves, który wcześniej grał w zespole Duke'a Ellingtona). Profesor RJ Ross był autorem i współproducentem wielu projektów muzycznych z udziałem znanych artystów z Kalifornii, w tym płyty Face to Face z 2008 roku. Wokalistka Belita Karen Woods zmarła 14 maja 2012 roku w wieku 63 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Wake Up And Be Somebody/We Know A Place	Brainstorm	03.1977	-	86[3]	Tabu 10811	[written by Gerald Kent][produced by Jerry Peters][48[11].R&B; Chart]
Lovin' Is Really My Game (Pt.I)/Lovin' Is Really My Game (Pt.II)	Brainstorm	05.1977	-	-	Tabu 109611	[written by Belita Woods, Tranita Womack][produced by Jerry Peters][14[17].R&B; Chart][14[26].Hot Disco/Dance;Tabu 10 963 12"]
We're On Our Way Home (Part 1)/We're On Our Way Home (Part 2)	Brainstorm	03.1978	-	-	Tabu 5502	[written by G. P. Kent][produced by Jerry Peters][84[6].R&B; Chart]
Hot For You/Don't Let Me Catch You With Your Groove Down	Brainstorm	06.1979	-	-	Tabu 5514	[written by T. Womack, B. Woods][produced by Jerry Peters][65[6].R&B; Chart][21[14].Hot Disco/Dance;Tabu 5515 12"]
You Put A Charge In My Life/Funky Entertainment	Brainstorm	08.1979	-	-	Tabu 5518	[written by J. Peters, L. Mack][produced by Jerry Peters][84[7].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stormin'	Brainstorm	03.1977	-	145[16]	Tabu 2048	[produced by Jerry Peters]

Cleveland Eaton

Cleveland Eaton był basistą jazzowym, kompozytorem, producentem i pedagogiem.
Jego niezachwiane poczucie czasu równoważyło swing z soulem i było podtrzymywane przez bogate, ciepłe, głęboko korzenne brzmienie. Chociaż Eaton wydał tylko kilka koncertów jako lider - przełomowy jazz-funkowy album z 1973 roku Plenty Good Eaton for Black Jazz jest z pewnością jego najbardziej znanym - był również poszukiwanym muzykiem towarzyszącym ze względu na jego techniczne umiejętności gry na akustycznych kontrabasach i elektrycznych basach.  

Dołączył do Ramsey Lewis Trio w 1964 roku na dekadę, grając, pisząc i aranżując. Jego kadencja w grupie zbiegła się z ich najbardziej udanym okresem, w którym zdobyli trzy nagrody Grammy, cztery złote płyty i single. Jednocześnie pracował w sesyjnej stajni Cadet/Chess. Oprócz podstawowego członkostwa w Soulful Strings Richarda Evansa, nagrywał z dziesiątkami artystów jazzowych, soulowych, bluesowych i popowych. Później dołączył do orkiestry Counta Basie i zyskał przydomek „Basista Hrabiego”; pozostał w zespole przez 17 lat. Jego członkostwo zaowocowało zdobyciem przez Eatona pożądanych miejsc na koncertach z wieloma innymi artystami.  

W 1976 roku wydał singiel disco „Bama Boogie Woogie” dla Gull, który trafił na listy przebojów w całej Europie. Po nagraniu w latach 80-tych albumu „Strollin' with the Count” dla Ovation, Eaton wrócił do Alabamy, gdzie uczył muzyki, występował, nagrywał i koncertował z własnymi zespołami aż do swojej śmierci w 2020 roku. 

 Urodzony w Fairfield w Alabamie, Eaton nauczył się grać na pianinie w wieku pięciu lat i, zachęcany przez rodziców, zaczął grać na trąbce i saksofonie w szkole podstawowej. Nauczyciel zapoznał go z kontrabasem w szkole średniej i pozwolił mu zabrać jeden z nich do domu na ćwiczenia. Spędzał niemal każdą chwilę na nauce gry na instrumencie i był już profesjonalistą w dziewiątej klasie, kiedy to dołączył do Leon Lucky Davis & the All-Stars (swój pierwszy samochód kupił za pieniądze zarobione na koncercie). Na Uniwersytecie Stanowym Tennessee A & I studiował u Fessa Whatleya, który wcześniej uczył dziesiątki profesjonalnych jazzmanów, w tym Sun Ra i Erskine'a Hawkinsa. Eaton grał również w szkolnym zespole jazzowym, jednocześnie zdobywając tytuł licencjata z muzyki. Oprócz stania się lepszym muzykiem, Whatley pomógł Eatonowi rozwinąć umiejętności kompozytorskie i aranżacyjne. 

 Po ukończeniu studiów Eaton opuścił Alabamę i przeniósł się do Chicago w stanie Illinois. Zagrał jeden z pierwszych koncertów z Ike Cole Trio i nagrywał z Donald Byrd & Pepper Adams Quintet (w którego skład wchodził również Herbie Hancock). Nieustannie działał na scenie klubowej Windy City - kiedyś wystąpił z ponad tuzinem zespołów w ciągu jednego dnia. Eaton zastąpił basistę Eldee Younga w Ramsey Lewis Trio (współzałożyciel Earth Wind & Fire, Maurice White, przejął rolę perkusisty od Redda Holta). W latach 1964–1974 Eaton nagrał z triem 30 płyt. Jego kadencja przyniosła mu trzy nagrody Grammy, pięć złotych płyt - „The In Crowd”, „Hang on Ramsey!” i „Wade in the Water” w 1966 roku, „The Sound of Christmas” w 1968 roku i „Sun Goddess” w 1974 roku - a także cztery złote single, w tym „Wade in the Water” i „Hang on Sloopy”. 

Ponadto występował na koncertach z Johnem Klemmerem, Gene’em Ammonsem, Dexterem Gordonem, Jerrym Butlerem, Minnie Riperton, Terrym Callierem i wieloma innymi. Eaton wydał w 1973 roku album „Half and Half”, swój debiutancki album lidera dla wytwórni Gamble Records należącej do Kenny'ego Gamble'a i Leona Huffa, dystrybuowanej przez Columbię. Dwa lata później wydał przełomowy, często samplowany klasyk jazz-funku „Plenty Good Eaton” dla wytwórni Black Jazz Gene'a Russella z Zachodniego Wybrzeża. W następnym roku podpisał kontrakt z wytwórnią Ovation i wydał „Instant Hip”, pionierskie dzieło łączące free funk fusion i afrofuturystyczne disco.  

Eaton przez dwa tygodnie występował jako zastępca w orkiestrze Count Basie, co przerodziło się w 17-letni epizod. Legenda jazzowego fortepianu nazywała Eatona „basistą Counta”. Występował na ostatnich albumach Basiego i kontynuował grę z orkiestrą do lat 90-tych, co przyniosło mu dziesięć albumów. W 1979 roku jego zespół Garden of Eaton wydał kolejny futurystyczny album disco „Keep Love Alive”, na którym znalazł się singiel „Bama Boogie Woogie”; Utwór trafił na listy przebojów w całej Europie i przez kolejne trzy lata był podstawą amerykańskiej kultury tanecznej. 

Eaton został wprowadzony do Alabama Jazz Hall of Fame w 1979 roku. W 1980 roku, będąc z Basiem, wydał album „Strollin' with the Count” dla Ovation. W tym okresie występował z wieloma znakomitymi artystami, takimi jak Ella Fitzgerald, Frank Sinatra, Dizzy Gillespie, The Temptations, Smokey Robinson i wieloma innymi. 

Po śmierci Basiego w 1984 roku, Eaton wrócił do Alabamy w następnym roku. Wkrótce potem wydał album „Live, Vol. 1” dla Cleveland Eaton Trio Plus Voices. I. Kontynuował również występy i nagrania z zespołem Basie, prowadzonym przez Franka Fostera na płytach „The Legend, The Legacy” z 1989 roku oraz „Live at El Morocco” z 1992 roku, a także z zespołem Big Boss Band z George’em Bensonem w 1990 roku. W 2008 roku został wprowadzony do Galerii Sław Muzyki Alabamy. 

W Alabamie kontynuował występy z Robertem Moore’em & the Wildcats, Magic City Jazz Orchestra i Rayem Reachem. Jego własny zespół, oryginalny  Cleve Eaton & Co. nagrał single takie jak „Corner Pocket” i „The B'ham Shuffle”; ich charakterystyczne brzmienie płynnie łączyło R&B, współczesny pop dla dorosłych z jazzem crossover. W późniejszych latach występował jako Cleve Eaton & the Alabama All-Stars. Eaton zmarł w lipcu 2020 roku w wieku 80 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Bama Boogie Woogie/The Funky Cello	Cleveland Eaton	09.1978	35[6]	-	Gull GULS 63	[written by C. Eaton Sr]