Lamont Dozier

Lamont Herbert Dozier (ur. 16 czerwca 1941r w Detroit, zm. 8 sierpnia 2022r w Detroit) był
amerykańskim wokalistą, autorem tekstów piosenek i producentem muzycznym pochodzącym z Detroit. Współtworzył i wyprodukował 14 przebojów, które zajęły pierwsze miejsce na liście Billboardu w USA i 4 czwarte miejsce w Wielkiej Brytanii. 

 Urodzony w Detroit w 1941 roku, Dozier był najbardziej znany jako członek zespołu Holland–Dozier–Holland, zespołu odpowiedzialnego za komponowanie i produkcję piosenek, który w dużej mierze przyczynił się do rozwoju brzmienia wytwórni Motown oraz licznych przebojów takich artystów jak Martha and the Vandellas, The Supremes, The Four Tops i Isley Brothers. Wraz z Brianem Hollandem, Dozier pełnił funkcję aranżera muzycznego i producenta, podczas gdy Eddie Holland koncentrował się głównie na tekstach i produkcji wokalnej.Wraz z Holland Brothers, Dozier kontynuował pracę w Motown Records jako założyciel i właściciel Invictus Records i Hot Wax Records, produkując przeboje na szczytach list przebojów dla takich artystów jak Freda Payne, Honey Cone, Chairman of the Board i 100 Proof Aged in Soul.

  Dozier nagrał kilka nieudanych płyt dla różnych wytwórni z Detroit, zanim trio rozpoczęło współpracę jako zespół kompozytorsko-produkcyjny dla Motown w 1962 roku. Po raz pierwszy zaistnieli w następnym roku dzięki wczesnym hitom Marthy and the Vandellas, takim jak „Come and Get These Memories” (nr 6 w R&B), „Heat Wave” (nr 1 w R&B, nr 4 w Pop) i „Quicksand” (nr 8 w Pop). W 1964 roku „Where Did Our Love Go” stał się pierwszym z 10 przebojów nr 1 na liście przebojów. Popowe hity, które trio pisało i produkowało dla The Supremes przez kolejne trzy lata. Po tym, jak Holland–Dozier–Holland opuścił Motown w 1968 roku, aby założyć wytwórnie Invictus i Hot Wax, Dozier zaczął nagrywać jako artysta właśnie w tych wytwórniach.

  Największym sukcesem okazała się piosenka „Why Can't We Be Lovers” (9. miejsce na liście Billboard R&B). Dozier odszedł z tria w 1973 roku, a jego następcą został nowy aranżer i producent Harold Beatty. Kariera jako artysta nagraniowy i wykonawczy Dozier nagrał później wiele albumów jako samodzielny artysta wykonawczy, będąc również autorem dużej części materiału. Płyta długogrająca „Out Here On My Own” z 1973 roku (wydana przez Probe Records) zawierała singiel „Fish Ain't Bitin'” (4. miejsce na liście R&B, 26. miejsce na liście Pop). Album „Peddlin' Music on the Side” z 1977 roku (wydany przez Warner Bros. Records) zawierał utwór „Going Back to My Roots”, który później został nagrany przez Odyssey. Swój największy przebój osiągnął w 1974 roku utworem „Trying to Hold on to My Woman” (wydanym przez ABC Records),który osiągnął 15. miejsce na liście przebojów Pop i 4. miejsce na liście R&B. Do drugiego sezonu serialu komediowego „That's My Mama” (ABC, 1975) Dozier napisał i zaśpiewał piosenkę przewodnią, zastępując instrumentalną muzykę przewodnią z pierwszego sezonu. 

W 1981 roku osiągnął sukces w muzyce plażowej utworem „Cool Me Out”, a także w tym samym roku wydał singiel „Shout About It” z płyty Lamont. Utwór ten był często grany w brytyjskich stacjach radiowych grających soul, a na początku lat 80-tych był promowany wśród brytyjskiej publiczności przez brytyjskiego DJ-a Robbiego Vincenta.  

 Dozier miał kolejny hit numer jeden jako autor tekstów piosenek w latach 80-tych, kiedy wraz z Philem Collinsem napisał piosenkę „Two Hearts” do ścieżki dźwiękowej filmu Buster z 1988 roku. „Two Hearts” otrzymało Złoty Glob w kategorii „Najlepsza Oryginalna Piosenka”, ex aequo z „Let the River Run” z filmu „Working Girl” Carly Simon; nominację do Oscara w kategorii „Najlepsza Oryginalna Piosenka” oraz nagrodę Grammy w kategorii „Najlepsza Piosenka Napisana Specjalnie dla Filmu Fabularnego lub Telewizyjnego”.Collins i Dozier napisali również wspólnie „Loco in Acapulco” dla zespołu Four Tops, który również znalazł się na ścieżce dźwiękowej filmu Buster.Wcześniej, w 1984 roku w Essex, urodzona w Anglii piosenkarka Alison Moyet osiągnęła przebój w pierwszej czterdziestce list przebojów w USA dzięki piosence „Invisible” autorstwa Dozier.

 Trzy lata później Dozier współtworzyła z Mickiem Hucknallem, frontmanem Simply Red, utwory „Infidelity” i „Suffer” na drugi album brytyjskiego zespołu pop/soul z 1987 roku, „Men and Women”. W 1989 roku ponownie połączyli siły, aby napisać „You've Got It” i „Turn It Up” na kolejny album Simply Red, „A New Flame”. Również w 1987 roku Dozier skomponował  samodzielnie utwór do ścieżki dźwiękowej kolejnego filmu, „Without You”, który został nagrany w duecie przez piosenkarzy R&B Peabo Brysona i Reginę Belle, do tematu miłosnego komedii „Leonard Part 6”, wydanej w tym samym roku. Piosenka została wydana jako singiel w następnym roku i trafiła na amerykańskie i brytyjskie listy przebojów, osiągając 8. miejsce na liście Adult Contemporary Tracks, 14. miejsce na liście R&B, 85. miejsce na liście UK Singles i 89. miejsce na liście Billboard Hot 100 (1987–1988). Utwór „Without You” znalazł się również na albumie Peabo Brysona „Positive”, wydanym w 1988 roku, a także doczekał się dwóch adaptacji: pierwszej na język portugalski, a drugiej na język hiszpański, odpowiednio w 1989 i 1990 roku. Obie adaptacje otrzymały tytuł „Amor Dividido”, a wersję portugalską nagrała brazylijska piosenkarka Rosanah Fienngo (znana również pod pseudonimem „Rosana”), natomiast wersję hiszpańską nagrał w duecie Fienngo  z meksykańskim piosenkarzem Emmanuelem. Dozier jest jednym z wielu autorów musicalu „Motown: The Musical” z 2013 roku.

Dozier był trzykrotnie żonaty i miał sześcioro dzieci. Jego pierwsze małżeństwo z Elizabeth Ann Brown i drugie z Daphne Dumas zakończyły się rozwodem. Jego trzecie małżeństwo z Barbarą Ullman trwało od 1980 roku do jej śmierci w 2021 roku; mieli troje dzieci. Dozier zmarł w swoim domu niedaleko Scottsdale w Arizonie 8 sierpnia 2022 roku w wieku 81 lat. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Why Can't We Be Lovers/Don't Leave Me	Holland-Dozier Featuring Lamont Dozier	09.1972	-	57[10]	Invictus 9125	[written by Holland, Dozier, Holland][produced by Holland, Dozier, Holland ][9[15].R&B; Chart]
Don't Leave Me Starvin' For Your Love (Part 1)/Don't Leave Me Starvin' For Your Love (Part 2)	Holland-Dozier Featuring Brian Holland	12.1972	-	52	Invictus 9133	[written by Lamont Dozier,Eddie Holland,Brian Holland][produced by Holland, Dozier, Holland ][13[13].R&B; Chart]
Slipping Away/Can't Get Enough	Holland-Dozier Featuring Brian Holland	07.1973	-	-	Invictus 1253	[written by Lamont Dozier,Eddie Holland,Brian Holland][produced by Lamont Dozier,Eddie Holland,Brian Holland][46[10].R&B; Chart]
New Breed Kinda Woman/If You Don't Want To Be In My Life	Holland-Dozier Featuring Lamont Dozier	09.1973	-	-	Invictus 1254	[written by Lamont Dozier,Eddie Holland,Brian Holland,Richard "Popcorn" Wylie][produced by Lamont Dozier,Eddie Holland,Brian Holland][61[8].R&B; Chart]
Trying To Hold On To My Woman/We Don't Want Nobody To Come Between Us	Lamont Dozier	12.1973	-	15[18]	ABC 11407	[written by M. Jackson, J. Reddick][produced by Mc Kinley Jackson][4[19].R&B; Chart]
Fish Ain't Bitin'/Breaking Out All Over	Lamont Dozier	06.1974	-	26[12]	ABC 11438	[written by M. Jackson, J. Reddick][produced by McKinley Jackson ][4[15].R&B; Chart]
Let Me Start Tonite/I Wanna Be With You	Lamont Dozier	01.1975	-	87[5]	ABC 12044	[written by Lamont Dozier][produced by McKinley Jackson][4[16].R&B; Chart]
All Cried Out/Rose	Lamont Dozier	05.1975	-	101[5]	ABC 12076	[written by L. Dozier][produced by McKinley Jackson][41[9].R&B; Chart]
Can't Get Off Until The Feeling Stops/Jump Right On In	Lamont Dozier	09.1976	-	-	Warner Bros. 8240	[written by Lamont Dozier][produced by Lamont Dozier][89[3].R&B; Chart]
Shout About It	Lamont Dozier	02.1982	-	-	M&M 502	[written by L. Dozier, S. Goraieb, G. Rotter][produced by Lamont Dozier][61[7].R&B; Chart]
Love in the Rain	Lamont Dozier	06.1991	-	-	Atlantic 87687	[written by Lamont Dozier][produced by Lamont Dozier][60[10].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Out Here on My Own	Lamont Dozier	01.1974	-	136[13]	ABC 804	[produced by McKinley Jackson]
Black Bach	Lamont Dozier	01.1975	-	186[2]	ABC 839	[produced by McKinley Jackson]

Don Downing

Choć jedynym singlem piosenkarza Dona Downinga, który znalazł się na listach przebojów,
był przesiąknięty soulem z Memphis utwór „Lonely Days, Lonely Nights”, który latem 1973 roku uplasował się na 65. miejscu listy R&B, od dawna jest on ulubieńcem fanów muzyki tanecznej za „Doctor Boogie”. Ten energiczny, metaliczny numer był wielkim hitem w klubach disco i trafił na playlisty głównych stacji radiowych w Chicago i innych miastach w 1978 roku. Downing jest bratem piosenkarza Ala Downinga, który miał dwustronny hit na liście Billboardu w wytwórni Chess Records z utworem „I'll Be Holding On”.  

 

Ulubieniec Downinga, pochodzący z Teksasu, został napisany przez Gary'ego Knighta i Gene'a Allana, wyprodukowany przez Tony'ego Bongiovi i gitarzystę Lance'a Quinna, z olśniewającą aranżacją Davida Vanderpitte'a, z chóralnymi wokalami w tle, akcentującymi dęcikami i wirującymi smyczkami, a współautorem utworu był Bob Clearmountain. Na albumie Doctor Boogie wystąpiło kilku czołowych nowojorskich muzyków sesyjnych: perkusiści Jimmy Young i Alan Schwartzberg, basiści Bob Babbitt i Wilbur Bascomb, gitarzysta Jeff Mironov, pianista Pat Rebillot oraz perkusista Jimmy Maelan. 

 

 Okładka albumu Doctor Boogie to styl vintage z lat 70-tych, z Downingiem i dwiema z trzech ślicznotek, które go otaczają, nosząc ogromne afro na tle ciemnego, srebrzystego tła klubu disco z wielobarwnymi reflektorami rozbłyskującymi gwiazdami. Inny ulubiony utwór Downinga, „Dreamworld”, został zaaranżowany przez Meco Monardo (Meco miała platynowy singiel z coverem motywu przewodniego z Gwiezdnych Wojen, „Never Can Say Goodbye” Glorii Gaynor i „Casanova Brown” z jej albumu Experience; „Doctor's Orders” Carol Douglas). Album został wydany przez RS International za pośrednictwem nowojorskiego dystrybutora HOB Records. Płyta CD Very Best of Don Downing: Dream World z 1998 r. będąca wznowieniem albumu Doctor Boogie LP jest w zasadzie wydaniem na CD.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Lonely Days, Lonely Nights/I'm So Proud Of You	Don Downing	11.1973	32[10]	-	People PEO 102	[written by D. Downing][produced by Tony Bongiovi, Meco Monardo ][65[3].R&B; Chart]

Eddie Kendricks

Znany zarówno z lat spędzonych z zespołem Temptations, jak i z największych solowych
hitów lat 70., Eddie Kendricks należał do grona legend soulu, które przyczyniły się do rozsławienia Motown. Ten ekspresyjny wokalista (często śpiewający falsetem), urodzony jako Edward James Kendrick, dorastał w Birmingham w Alabamie, ale to wytwórnia Motown z Detroit uczyniła go gwiazdą. Kendricks mieszkał jeszcze w Alabamie pod koniec lat 50-tych, kiedy założył Primes z Kellem Osborne'em i przyszłym członkiem zespołu Temptations, Paulem Williamsem. Po przeprowadzce z Alabamy do Detroit, Primes zwrócili uwagę grupy z Motor City znanej jako Distants, w której skład wchodzili przyszły członek zespołu Temptations, Otis Williams, Elbridge Bryant i Melvin Franklin. 

 Zespół The Primes rozpadł się po zaledwie kilku latach współpracy, a zespół The Temptations (pierwotnie znany jako The Elgins) powstał w 1961 roku, gdy członkowie The Primes i The Distants połączyli siły. Ze składem, w którym znaleźli się byli członkowie The Primes: Kendricks i Paul Williams, a także byli członkowie The Distants: Otis Williams (niespokrewniony z Paulem), Melvin Franklin i Elbridge Bryant, The Temptations podpisali kontrakt z mało znaną wytwórnią zależną Motown, Miracle. The Temptations, którzy przez lata przeszli przez liczne zmiany personalne, nie odnieśli natychmiastowego sukcesu, ale w połowie lat 60-tych stali się gwiazdami dzięki takim hitom, jak „The Way You Do the Things You Do” i „My Girl” z Kendricksem w roli głównej.  

W połowie i pod koniec lat 60-tych grupa cieszyła się jednym wielkim przebojem za drugim, w tym „The Girl's Alright with Me” i „Get Ready”. Kendricks zajmował się również pisaniem piosenek i tworzeniem wielu aranżacji wokalnych zespołu.  Kiedy The Temptations osiągnęli swój 11. przebój R&B z „Just My Imagination”, Kendricks odszedł, aby rozpocząć karierę solową. Wielu fanów kwestionowało sensowność jego odejścia z tak popularnego zespołu, ale udowodnił, że jest całkiem solidny jako solista dzięki singlom z początku lat 70-tych, takim jak „Keep on Truckin”, hit numer jeden R&B, i „Boogie Down”, który dotarł do drugiego miejsca na liście przebojów R&B. Później pojawiły się inne godne uwagi solowe hity, w tym „Shoeshine Boy”, „Get the Cream Off the Top”, „Happy” z 1975 roku i „He's a Friend” z 1976 roku. 

Większość jego solowych albumów ukazała się w wytwórni Motown, chociaż Kendricks nagrywał dla Aristy i Atlantic pod koniec lat 70-tych i na początku lat 80-tych. Do tego czasu jego popularność znacznie spadła. Wokalista nie był zbyt często słyszany w latach 80-tych, choć w 1985 roku wziął udział w projekcie Sun City Artists United Against Apartheid i nagrał płytę „Live at the Apollo” z Darylem Hallem, Johnem Oatesem i partnerem Temptation, Davidem Ruffinem. Dwa lata później on i Ruffin wydali album dla RCA. 

Niestety, lata 90-te przyniosły przedwczesną śmierć aż trzech byłych członków Temptations. Najpierw Ruffin zmarł z powodu przedawkowania kokainy w 1991 roku, a następnie… Śmierć Kendricksa w 1992 roku i Melvina Franklina (w wyniku ataku padaczki) w 1995 roku. (Tragedia nie była niczym nowym dla członków Temptations: Paul Williams popełnił samobójstwo w 1973 roku). Kendricks miał zaledwie 52 lata, gdy zmarł na raka płuc w swoim rodzinnym Birmingham 5 października 1992 roku. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
It's So Hard For Me To Say Good-Bye/This Used To Be The Home Of Johnnie Mae	Eddie Kendricks	05.1971	-	68[3]	Tamla 54 203	[written by L. Caston, S. Small][produced by Frank Wilson][37[6].R&B; Chart]
Can I/I Did It All For You	Eddie Kendricks	11.1971	-	101[3]	Tamla 54 210	[written by H. Davis, H. Griffith][produced by Frank Wilson][37[3].R&B; Chart]
Eddie's Love/Let Me Run Into Your Lonely Heart	Eddie Kendricks	06.1972	-	77[8]	Tamla 54 218	[written by F. Wilson, A. Poree][produced by Frank Wilson][35[6].R&B; Chart]
If You Let Me/Just Memories	Eddie Kendricks	10.1972	-	66[8]	Tamla 54 222	[written by F. Wilson][produced by Frank Wilson][17[14].R&B; Chart]
Girl You Need A Change Of Mind (Part 1)/Girl You Need A Change Of Mind (Part 2)	Eddie Kendricks	02.1973	-	87[3]	Tamla 54 230	[written by L. Caston, A. Poree][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][13[8].R&B; Chart]
Darling Come Back Home/Loving You The Second Time Around	Eddie Kendricks	07.1973	-	67[5]	Tamla 54 236	[written by K. Wakefield, F. Wilson, K. Errisson][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][67[5].R&B; Chart]
Keep On Truckin' (Part 1)/Keep On Truckin' (Part 2)	Eddie Kendricks	08.1973	18[14]	1[2][19]	Tamla 54 238	[written by F. Wilson, A. Poree, L. Caston][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][1[2][16].R&B; Chart]
Boogie Down/Can't Help What I Am	Eddie Kendricks	01.1974	39[4]	2[18]	Tamla 54 243	[written by F. Wilson, L. Caston, A. Poree][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][1[3][19].R&B; Chart]
Son Of Sagittarius/Trust Your Heart	Eddie Kendricks	05.1974	-	28[8]	Tamla 54 247	[written by F. Wilson, L. Caston, A. Poree][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][5[14].R&B; Chart]
Tell Her Love Has Felt The Need/Loving You The Second Time Around	Eddie Kendricks	08.1974	-	50[10]	Tamla 54 249	[written by L. Caston, K. Wakefield][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][8[15].R&B; Chart]
One Tear/The Thin Man	Eddie Kendricks	12.1974	-	71[8]	Tamla 54 255	[written by L. Caston][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][8[11].R&B; Chart]
Shoeshine Boy/Hooked On Your Love	Eddie Kendricks	02.1975	-	18[18]	Tamla 54 257	[written by H. Booker, L. Allen][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][1[1][16].R&B; Chart]
Get The Cream Off The Top/Honey Brown	Eddie Kendricks	07.1975	-	50[8]	Tamla 54 260	[written by B. Holland, E. Holland][produced by Brian Holland][7[14].R&B; Chart]
Happy/Deep And Quiet Love	Eddie Kendricks	10.1975	-	66[13]	Tamla 54 263	[written by L. Caston, K. Wakefield][produced by Frank Wilson, Leonard Caston][8[16].R&B; Chart]
He's A Friend/All Of My Love	Eddie Kendricks	02.1976	-	36[12]	Tamla 54 266	[written by A. Felder, B. Gray, T. G. Conway][produced by Norman Harris][2[16].R&B; Chart]
Get It While It's Hot/Never Gonna Leave You	Eddie Kendricks	06.1976	-	-	Tamla 54 270	[written by M. Holden, T. Life][produced by Norman Harris][24[14].R&B; Chart]
Intimate Friends/Baby	Eddie Kendricks	01.1978	-	-	Tamla 54 290	[written by G. Glenn][produced by Leonard Caston][24[14].R&B; Chart]
Ain't No Smoke Without Fire/Love Love Love	Eddie Kendricks	04.1978	-	-	Arista 0325	[written by D. Bugatti, F. Musker][produced by Jeff Lane][13[14].R&B; Chart]
The Best Of Strangers Now/Don't Underestimate The Power Of Love	Eddie Kendricks	08.1978	-	-	Arista 0346	[written by T. Macaulay, K. Potger][produced by Jeff Lane][49[12].R&B; Chart]
I Just Want To Be The One In Your Life/I Can't Let You Walk Away	Eddie Kendricks	01.1980	-	-	Arista 0466	[written by M. Price, D. Walsh][produced by Patrick Adams][87[3].R&B; Chart]
(Oh I) Need Your Lovin'/Looking For Love	Eddie Kendricks	07.1981	-	-	Atlantic 3796	[written by Eddie Holland. Brian Holland][produced by Randy Richards, Johnny Sandlin][41[8].R&B; Chart]
Surprise Attack/Say It Again	Eddie Kendricks	07.1984	-	-	Corner Stone 1001	[written by R. Nevil, M. Love, D. Pain][produced by Eddie Martinez][87[6].R&B; Chart]
A Nite At The Apollo Live!The Way You Do The Things You Do / My Girl	Daryl Hall & John Oates Featuring David Ruffin & Eddie Kendrick	08.1985	-	20[11]	RCA 14178	[written by R. Rogers, R. White, Wm. Robinson, Jr.][produced by Bob Clearmountain, Daryl Hall & John Oates][24[14].R&B; Chart]
I Couldn't Believe It/Don't Know Why You're Dreaming	David Ruffin And Eddie Kendrick	10.1987	-	-	RCA 5313	[written by R. McNeir, M. Crump, R. Benson][produced by Ronny McNeir, Rick Iantosca, Jim Bonnefond][14[16].R&B; Chart]
One More For The Lonely Hearts Club/Don't Know Why You're Dreaming	David Ruffin And Eddie Kendrick	02.1988	-	-	RCA 6925	[written by Charles White, Charles Kendrick, Marvay Braxton][produced by John Oates, Jim Bonnefond, Rick Iantosca][43[10].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
All by Myself	Eddie Kendricks	05.1971	-	80[32]	Tamla 309	[produced by Frank Wilson]
People ... Hold On	Eddie Kendricks	06.1972	-	131[14]	Tamla 315	[produced by Frank Wilson,Leonard Caston Jr.,Bobby Miller]
Eddie Kendricks	Eddie Kendricks	06.1973	-	18[40]	Tamla 327	[produced by Frank Wilson, Leonard Caston, Gloria Jones, Pam Sawyer]
Boogie Down!	Eddie Kendricks	03.1974	-	30[17]	Tamla 330	[produced by Frank Wilson, Leonard Caston Jr.]
For You	Eddie Kendricks	12.1974	-	108[14]	Tamla 335	[produced by Frank Wilson, Leonard Caston]
The Hit Man	Eddie Kendricks	07.1975	-	63[25]	Tamla 338	[produced by Frank Wilson, Leonard Caston, Brian Holland]
He's a Friend	Eddie Kendricks	01.1976	-	38[19]	Tamla 343	[produced by Norman Harris]
Goin' Up in Smoke	Eddie Kendricks	10.1976	-	144[7]	Tamla 346	[produced by Norman Harris]
Vintage '78	Eddie Kendricks	04.1978	-	180[3]	Arista 4170	[produced by Jeff Lane]

Tasha Thomas

 

Tasha Thomas (ur. jako Eleanor Ann Robinson; 3 lutego 1945r -zm. 15 października 1984r)
była amerykańską wokalistką i aktorką, znaną z roli Ciotki Em w oryginalnej broadwayowskiej inscenizacji „Czarnoksiężnika z krainy Oz”. Thomas miała również przebój „Shoot Me (With Your Love)” z albumu „Midnight Rendezvous” z 1979 roku. Jej miejsce urodzenia jest często podawane jako „Jeutyn, Alaska”, choć takie miasto nie istnieje. 

 Przełom w karierze Thomas nastąpił, gdy zagrała rolę Ciotki Em w oryginalnej broadwayowskiej inscenizacji „Czarnoksiężnika z krainy Oz”. Jej występ na albumie z obsadą, w którym zaśpiewała swoją pełną duszy wersję ballady „The Feeling We Once Had”, przyniósł jej szerokie uznanie krytyków. W 1972 roku Tasha śpiewała chórki u boku Ellie Greenwich (1949–2009), piosenkarki i autorki tekstów, członkini Songwriters Hall of Fame, na debiutanckim albumie Jima Croce'a „You Don't Mess Around With Jim”. Występuje na płycie Slade'a „Nobody's Fools” z 1976 roku, śpiewając chórki w kilku utworach, w tym w utworze tytułowym. Tasha śpiewała również chórki na albumie Kiss „Love Gun” z 1977 roku, jako jedna z „KISSettes”. 

W 1978 roku, w związku z jej rosnącą popularnością jako wokalistki, która potrafiła występować w wielu różnych stylach i gatunkach, producenci James R. Glaser (znany również jako Jimmi Hood) i Peter Rugile podpisali kontrakt z Thomas w swojej wytwórni Orbit Record Productions. Jej pierwszym wydawnictwem w niezależnej wytwórni producenta, Orbit Records, był międzynarodowy przebój taneczny „Shoot Me (With Your Love)”, napisany przez Jamesa R. Glasera. Nie mogąc sprostać zapotrzebowaniu na płytę, producenci Glaser/Rugile zabrali Thomas  i jego firmę producencką do Atlantic Records, aby ukończyć pierwszy solowy album Thomas, Midnight Rendezvous. Nagrany w 1979 roku, Midnight Rendezvous zawierał utwór „Shoot Me (With Your Love)”, który był największym przebojem z albumu.  

Krytyk muzyczny „New York Timesa”, Robert Palmer, opisał piosenkę jako „…jedną z najbardziej brutalnych i porywających płyt disco roku, która ma szansę stać się klasyką erotycznej muzyki tanecznej”. Występy telewizyjne Po sukcesie „Shoot Me (With Your Love)” Thomas była często zapraszana do gościnnych występów w telewizyjnych programach muzycznych i talk-show, m.in. w programach „Rock Concert” Dona Kirshnera, „Soul Train” (sezon 8, odcinek 32 - emisja: 24 marca 1979 r.), „The Merv Griffin Show” (sezon 11, odcinek 2395), „The Midnight Special” (sezon 7, odcinek 25 – emisja: 4 maja 1979 r.) i „Dance Fever” (maj 1979).

 Thomas zmarła na raka szyjki macicy 8 października 1984 roku w wieku 39 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Shoot Me (With Your Love)	Tasha Thomas	01.1979	59[3]	91[5]	Atlantic 3542	[written by James R. Glaser][produced by James R. Glaser, Peter Rugile][25[14].R&B; Chart][15[12].Hot Disco/Dance;Atlantic 4706 12"]
Midnight Rendezvous/Hot Buttered Boogie	Tasha Thomas	04.1979	-	-	Atlantic 3606	[written by James R. Glaser][produced by James R. Glaser, Peter Rugile][62[3].Hot Disco/Dance;Atlantic 4730 12"]

Temprees

The Temprees to amerykańskie trio wokalne grające soul z Memphis w stanie Tennessee,
najpopularniejsze w latach 70-tych XX wieku. Zespół wydał kilka albumów w wytwórni We Produce Records, będącej odnogą Stax Records. W 1972 roku zespół wystąpił przed ponad 100 000 fanów na słynnym festiwalu Wattstax w Los Angeles. 

  Pierwotnie utworzone jako The Lovemen, trio - wokalista Jasper „Jabbo” Phillips, którego mocny falsecik pojawiał się na większości ich nagrań, Harold „Scotty” Scott i Deljuan „Del” Calvin - poznali się w połowie lat 60-tych. XX wieku, gdy byli w gimnazjum, wraz z Larrym Dodsonem, przyszłym wokalistą The Bar-Kays. Zespół podpisał pierwszy kontrakt z wytwórnią Stax Records w 1970 roku z producentem Josephine „Jo” Bridges, która wydała jej wytwórnię zależną „We Produce”. Później, po upadku Stax, w 1976 roku zespół na krótko przeniósł się do Epic Records, spółki zależnej CBS, aby wydać dwa single. Zespół wydał trzy albumy: „Lovemen”, „Love Maze” i „Temprees 3” w wytwórni We Produce, wyprodukowane głównie przez Bridgesa, Toma Nixona, producenta wykonawczego i byłego inżyniera dźwięku Motown w Stax, oraz Lestera Snella, aranżera i producenta, który regularnie współpracował z Isaakiem Hayesem. 

Ich katalog został później ponownie wydany na płytach CD wraz z kompilacją największych hitów zatytułowaną „The Best of the Temprees”. Ostatnim przebojem tria był utwór „I Found Love On A Disco Floor” z 1976 roku,z  ich pierwszego albumu wydanego przez Epic Records, ponownie wyprodukowany przez Jo Bridgesa. 

Zespół reaktywował się w latach 90-tych i wydał czwarty autorski album w małej wytwórni High Stacks z Memphis w 2000 roku, zatytułowany „Because We Love You”, wyprodukowany przez grupę. Wokalista Jasper „Jabbo” Phillips zmarł 21 lutego 2001 roku  Jabbo został zastąpiony przez brata Dela, Jerry'ego „JC” Calvina. Wykonanie utworu „Dedicated to the One I Love” w wykonaniu The Temprees było jednym z 50 utworów zawartych w podwójnym boxie albumowym Stax 50th Anniversary Celebration z 2007 roku.  Utwór ten był najlepiej sprzedającym się utworem zespołu, osiągając 17. miejsce na liście przebojów R&B i 93. miejsce na liście przebojów pop w 1972 roku. 

W 2016 roku wydali swój piąty album studyjny „From The Heart”, na którym znalazł się również cover utworu „Reasons” zespołu Earth, Wind & Fire. Jakiś czas przed wydaniem tego albumu JC Calvina zastąpił Solomon „Sol” Young, którego później zastąpił obecny członek zespołu, Walter „Bo” Washington. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Explain It To Her Mama/Love ... Can Be So Wonderful	Temprees	05.1972	-	-	We Produce 1807	[written by Cleophas Fultz, Leon Moore][produced by DeVante Swing][47[3].R&B; Chart]
Dedicated To The One I Love/I Love You, You Love Me	Temprees	10.1972	-	93[2]	We Produce 1808	[written by Lowman Pauling, Ralph Bass][produced by Jo Bridges, Tom Nixon][17[10].R&B; Chart]
Love's Maze/Wrap Me In Love	Temprees	09.1973	-	-	We Produce 1811	[written by Harold H. Scott][produced by Jo Bridges, Lester Snell, Tom Nixon][75[9].R&B; Chart]
I Found Love On A Disco Floor/There Aint A Dream Been Dreamed	Temprees	02.1976	-	-	Epic 50192	[written by J. Gonzales, S. Bradford][produced by J. Gonzales, S. Bradford][78[6].R&B; Chart]

Ted Taylor

Theodore Taylor (ur. 16 lutego 1933r - zm. 23 października 1987r), 
znany również jako Ivory Lucky, był amerykańskim piosenkarzem soulowym.  Taylor urodził się w Okmulgee w stanie Oklahoma i przeprowadził się do Kalifornii w 1952 roku. Został członkiem zespołu gospel Mighty Clouds of Joy, a następnie dołączył do Santa Monica Soul Seekers jako tenor. W 1955 roku Soul Seekers zwrócili się do Maxwella Davisa z Modern Records z prośbą o kontrakt płytowy, a on przekonał ich do skupienia się na świeckiej muzyce R&B. Ten sam zespół nagrywał zarówno jako The Cadets w Modern Records, jak i The Jacks w zależnej wytwórni RPM. Taylor śpiewał główny wokal w utworach The Cadets „Do You Wanna Rock (Hey Little Girl)” i „I Cry”, a także w utworach The Jacks „Away” i „My Darling”. Nie pojawił się na największym hicie The Cadets, „Stranded In The Jungle” w 1955 roku; na tę sesję zastąpił go Prentice Moreland.

 

  Taylor opuścił zespół i nagrał dwa single w Melatone Records w 1957 roku z orkiestrą Boba Reeda, na której, ze względów kontraktowych, występował pod pseudonimem „Ivory Lucky”. Przez kolejne siedem lat nagrywał single dla wielu wytwórni, w tym Ebb, Duke, Top Rank International, Laurie, Warwick, Gold Eagle, Soncraft i Apt. Wpływ na niego mieli tacy wokaliści jak Little Willie John, Clyde McPhatter i Jackie Wilson. W Duke dokonał pierwszego nagrania ballady „Be Ever Wonderful” w 1959 roku. Choć miał kilka regionalnych hitów i wydał album „Ted Taylor Sings” w wytwórni Warwick w 1963 roku, ogólnokrajowy sukces komercyjny osiągnął dopiero w 1965 roku, gdy jego nagranie „Stay Away From My Baby” z 1965 roku dla Okeh Records osiągnęło 14. miejsce na liście Billboard R&B i 99. miejsce na liście przebojów, co było jego jedynym osiągnięciem na krajowej liście przebojów. Wydał również trzy albumy w wytwórni Okeh: „Be Ever Wonderful” (1963), „Blues & Soul” (1965) oraz „Ted Taylor's Greatest Hits” (1966).

 

  Po wydaniu kolejnych singli w wytwórniach Okeh, Epic, Atco i Jewel, Taylor współpracował z wytwórnią Ronn w 1967 roku. Pozostał w wytwórni przez siedem lat i miał na swoim koncie kilka kolejnych hitów R&B, w tym „It's Too Late” (1969), „Something Strange is Going On in My House” (1970) i ​​„How's Your Love Life Baby” (1971). Wydał również kilka albumów, w tym „You Can Dig It!” i „Taylor Made on Ronn”. Jego ostatni hit na listach przebojów, „Steal Away”, został wydany przez wytwórnię Alarm z Shreveport w Luizjanie w 1976 roku.Kontynuował nagrywanie dla własnych wytwórni Solpugids i SPG aż do śmierci.

  Taylor zginął w wypadku samochodowym w Lake Charles w Luizjanie w 1987 roku w wieku 53 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Look Out/Darling Take Me Back	Ted Taylor	12.1960	-	105[2]	Top Rank 2076	[written by Ted Taylor][produced by Sonny Lester]
I'll Release You/Can't Take No More	Ted Taylor	02.1963	-	134[1]	OKeh 7165	[written by E. Miller, D. Williams, Yount, T. Taylor][produced by Carl Davis]
Be Ever Wonderful/That's Life I Guess	Ted Taylor	05.1963	-	123[3]	OKeh 7171	[written by J. Matyka, J. Scott, D. Malone][produced by Carl Davis]
You Give Me Nothing To Go On/Him Instead Of Me	Ted Taylor	09.1963	-	104[1]	OKeh 7176	[written by Ted Taylor][produced by Carl Davis]
Don't Deceive Me (Please Don't Go)/If It Wasn't For You	Ted Taylor	11.1964	-	-	OKeh 7206	[written by C. Willis][produced by Billy Sherrill ][39[3].R&B Chart]
(Love Is Like A) Ramblin' Rose/I'm So Satisfied	Ted Taylor	07.1965	-	132[1]	OKeh 7222	[written by M. Wilkin, F. Burch, O. Wilson][produced by Billy Sherrill]
Stay Away From My Baby/Walking Out Of Your Life	Ted Taylor	12.1965	-	99[2]	OKeh 7231	[written by Ray Pennington][produced by Billy Sherrill][14[12].R&B Chart]
Daddy's Baby/Mercy, Have Pity	Ted Taylor	03.1966	-	129[2]	OKeh 7240	[written by Ted Taylor][produced by Billy Sherrill]
It's Too Late/The Road Of Love	Ted Taylor	08.1969	-	118[3]	Ronn 34	[written by Chuck Willis][produced by Gene Kent]
Something Strange Is Goin' On In My House/Funky Thing	Ted Taylor	07.1970	-	-	Ronn 44	[written by M. McQueen, W. Williams][produced by Jewel Akens][26[11].R&B Chart]
How's Your Love Life Baby/(This Is A) Troubled World	Ted Taylor	08.1971	-	-	Ronn 52	[written by Miles Grayson, Bobby Lexing ][produced by Miles Grayson ][44[2].R&B Chart]
What A Fool/Make Up For Lost Time	Ted Taylor	08.1973	-	-	Ronn 72	[written by Ted Taylor][produced by Ted Taylor][93[2].R&B Chart]
Steal Away/You Make Loving You Easy	Ted Taylor	06.1976	-	-	Alarm 112	[written by Jimmy Hughes][produced by Wardell Quezerque][64[9].R&B Chart]
Keepin' My Head Above Water/I Can't Fake It Anymore	Ted Taylor	09.1978	-	-	MCA 40937	[written by Lu Janis, Chris Sciarrotta][produced by Pardo Jones][38[2].Hot Disco/Dance;MCA 40 937 7"]

George Jackson

George Henry Jackson (ur. 12 marca 1945r -zm. 14 kwietnia 2013r) był amerykańskim
wokalistą i autorem tekstów bluesowych, rhythm and bluesowych, rock and rollowych/rockowych i soulowych. Jego sława wynikała z płodnego i utalentowanego kompozytora: napisał lub współtworzył wiele przebojów dla innych muzyków, w tym „Down Home Blues”, „One Bad Apple”, „Old Time Rock and Roll” i „The Only Way Is Up”. Jako piosenkarz soulowy z południa USA nagrał piętnaście singli w latach 1963–1985, odnosząc pewne sukcesy. 

 

 Jackson urodził się w Indianoli w stanie Missisipi i w wieku pięciu lat przeprowadził się z rodziną do Greenville. Zaczął pisać piosenki jako nastolatek, a w 1963 roku przedstawił się Ike'owi Turnerowi. Turner zabrał go do studia Cosimo Matassy w Nowym Orleanie, aby nagrać „Nobody Wants to Cha Cha With Me” dla jego wytwórni Prann, ale nagranie nie odniosło sukcesu. Jackson udał się następnie do Memphis, aby promować swoje piosenki, ale został odrzucony przez Stax, zanim pomógł założyć grupę wokalną The Ovations z Louisem Williamsem w Goldwax Records. Jackson napisał i zaśpiewał w ich hicie z 1965 roku „It's Wonderful To Be in Love”, który osiągnął 61. miejsce na liście Billboard Hot 100 i 22. miejsce na liście R&B. Pisał również dla innych artystów w Goldwax, w tym Spencera Wigginsa i Jamesa Carra, i nagrywał z Danem Greerem jako duet George and Greer. 

 

 Po rozpadzie Ovations w 1968 roku, krótko nagrywał dla Hi Records, a także dla Decca, używając pseudonimu Bart Jackson.Jako wokalista dysponował wszechstronnym tenorem, na którego głos wpłynął Sam Cooke, i przez lata wydał wiele płyt dla wielu różnych wytwórni, ale jego nagrania nigdy nie uczyniły go gwiazdą. Za namową producenta muzycznego Billy'ego Sherrilla, Jackson pod koniec lat 60-tych w Alabamie przeniósł się do należącego do Ricka Halla studia FAME w Muscle Shoals, gdzie komponował dla czołowych wokalistów, w tym Clarence'a Cartera - którego utwór „Too Weak To Fight” osiągnął 13. miejsce na liście przebojów pop i 3. miejsce na liście R&B w 1968 roku - Wilsona Picketta i Candi Staton. 

 

 Niektóre z piosenek Jackson dla Staton, w tym jej pierwszy hit z 1969 roku, „I'd Rather Be An Old Man's Sweetheart (Than A Young Man's Fool)”, są „szeroko uważane za przykłady jednych z najlepszych utworów southern soul nagranych przez artystkę, z tekstami pełnymi znaczenia i aluzji, znakiem rozpoznawczym najlepszych dzieł Jackson”.Jackson nagrywał również dla Fame Records i odniósł swój pierwszy sukces na listach przebojów jako piosenkarz w 1970 roku z piosenką „That's How Much You Mean To Me”, która osiągnęła 48. miejsce na liście R&B. Osmondowie odwiedzili studio FAME w 1970 roku i usłyszeli i spodobała im się piosenka Jacksona „One Bad Apple”, którą pierwotnie napisał z myślą o The Jackson 5.Osmondowie nagrali piosenkę, która stała się pierwszym hitem grupy, docierając na szczyt listy Hot 100 w lutym 1971 roku; osiągnęła również 6. miejsce na liście R&B.

 

  W 1972 roku na krótko powrócił do wytwórni Hi i odniósł swój drugi i ostatni solowy sukces płytowy piosenką „Aretha, Sing One For Me”, będącą odpowiedzią na „Don't Play That Song” Arethy Franklin; piosenka Jacksona dotarła do 38. miejsca na liście R&B. Następnie wydał kilka singli dla MGM Records, jednocześnie kontynuując pisanie dla innych artystów. Na początku lat 70-tych rozpoczął pracę jako autor tekstów w Muscle Shoals Sound Studio i wraz z Thomasem Jonesem III napisał „Old Time Rock and Roll”, którą Bob Seger nagrał w 1978 roku. Wersja Segera dotarła do 28. miejsca na liście przebojów. W Muscle Shoals Sound napisał również „Down Home Blues”, nagrany przez Z.Z. Hill, który stał się motywem przewodnim dla Malaco Records w latach 80-tych XX wieku; „Unlock Your Mind” nagrany przez Staple Singers i przebój R&B nr 16 w 1978 roku; oraz „The Only Way Is Up”, pierwotnie nagrany przez Otisa Claya w 1980 roku. Wersja „The Only Way Is Up” w wykonaniu Yazz & The Plastic Population osiągnęła 1. miejsce na brytyjskiej liście przebojów i 2. miejsce na liście przebojów Billboard w 1988 roku. 

 

 W 1983 roku Jackson założył własną firmę wydawniczą Happy Hooker Music, a następnie dołączył do Malaco Records jako etatowy autor tekstów piosenek. Pisał tam przeboje dla Johnniego Taylora, Bobby'ego Blanda, Latimore'a, Denise LaSalle i Z.Z. Hilla. W 1991 roku nagrał album z własnymi piosenkami, Heart To Heart Collect, dla Hep' Me Records. W 2011 roku ukazała się składanka jego nagrań z albumu FAME zatytułowana „Don't Count Me Out”.

 

  Jackson zmarł 14 kwietnia 2013 roku po długiej chorobie w swoim domu w Ridgeland w stanie Missisipi w wieku 68 lat. Pozostawił syna i dwoje wnucząt.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
That's How Much You Mean To Me/I'm Gonna Hold On (To What I Got)	George Jackson	06.1970	-	-	Fame 1468	[written by George Jackson, Raymond Moore][produced by Rick Hall][48[3].R&B; Chart]
Aretha, Sing One For Me/I'm Gonna Wait	George Jackson	05.1972	-	-	Hi 2212	[written by E. Williams, J. Harris][produced by George Jackson, Willie Mitchell][38[4].R&B; Chart]

                                        Kompozycje George Jacksona na listach przebojów

[with Dan Greer, Quinton Claunch, Earl Cage, Rudolph Russell] 09/1967 I'm a Fool for You James Carr 97.US [with John M. Keyes, Clarence Carter, Rick Hall] 11/1968 Too Weak to Fight Clarence Carter 13.US [with Clarence Carter] 03/1969 Snatching It Back Clarence Carter 31.US 04/1970 I Can't Leave Your Love Alone Clarence Carter 42.US [with Raymond Moore, Roland Chambers & Melvin Leakes] 11/1968 A Man and a Half Wilson Pickett 42.US [with Lindell Hill,Earl Cage] 03/1969 Mini-Skirt Minnie Wilson Pickett 50.US [with Clarence Carter, Raymond Moore] 06/1969 I'd Rather Be an Old Man's Sweetheart (Than a Young Man's Fool) Candi Staton 46.US [with Mickey Buckins] 06/1969 The Feeling Is Right Clarence Carter 65.US 05/1971 Double Lovin' The Osmonds 14.US 05/1972 Victim of a Foolish Heart Bettye Swann 63.US [with Aaron McKinny] 09/1969 Never in Public Candi Staton 124.US [with Eddie Harris] 01/1970 I'm Just a Prisoner (Of Your Good Lovin') Candi Staton 56.US [with Mickey Buckins, Herman Jones, Larry Pierce & Robert Owens] 01/1970 Take It Off Him and Put It on Me Clarence Carter 94.US [with Raymond Moore] 11/1970 It's All in Your Mind Clarence Carter 51.US 09/1972 Whatever Turns You On Travis Wammack 95.US [solo] 01/1971 One Bad Apple The Osmonds 1.US/51.UK 08/1971 Slipped, Tripped and Fell in Love Clarence Carter 84.US 09/1971 Slipped, Tripped and Fell in Love Ann Peebles 113.US 04/1977 This Is the Way That I Feel Marie Osmond 39.US 06/1985 One Bad Apple Nolan Thomas 105.US 03/1999 The Only Way Is Up The Kinky Boyz 158.UK [with Raymond Moore, Larry Chambers & Alyn Mitchell] 11/1973 I'm the Midnight Special Clarence Carter 101.US [with Rick Hall] 10/1976 Find 'em, Fool 'em & Forget 'em Dobie Gray 94.US [with Tom Jones III] 04/1978 Make You Feel Love Again Wet Willie 45.US [with Thomas Jones & Bob Seger] 04/1979 Old Time Rock & Roll Bob Seger 28.US 10/2000 Old Time Rock'n'Roll Status Quo 83.UK [with Johnny Henderson] 07/1988 The Only Way Is Up Yazz 96.US/1.UK [with James Harris, Terry Lewis, Chanté Moore & James "Big Jim" Wright] 04/1999 Chanté's Got a Man Chanté Moore 10.US [with Malcolm McCormick, Eric Gabouer, James Harris, Terry Lewis, Chanté Moore, Aja Grant, James Wright & Jon Brion] 09/2018 2009 Mac Miller 101.US