Z archiwum...rocka : New Jersey

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą New Jersey. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 7 grudnia 2025

Trixter

Chociaż zespół powstał w 1983 roku w Paramus w stanie New Jersey,
przełom nastąpił dopiero w 1989 roku, kiedy to zespół przeniósł się do Hollywood (nieoficjalnej siedziby hair metalu), aby nagrywać dla wytwórni MCA Records. W następnym roku Trixter odbył trasę koncertową po kraju ze Stryperem i Donem Dokkenem, promując swój debiutancki album, który zyskał znaczące wsparcie MTV. Wokalista Peter Loran, gitarzysta Steve Brown, basista P.J. Farley i perkusista Mark „Gus” Scott stali się częstymi gośćmi stacji muzycznych, gdzie teledyski do „Give It to Me Good”, „One in a Million” i „Surrender” weszły do regularnej rotacji.

Trixter osiągnął status złotej płyty na początku 1991 roku, sprzedając się w ponad 500 000 egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych. Członkowie zespołu zwiększyli swoją popularność, dołączając do trasy koncertowej „Blood, Sweat, and Beers Tour” (w której udział wzięli również Warrant i Firehouse) oraz współtworząc ścieżkę dźwiękową do filmu „If Looks Could Kill”. Okres świetności zespołu okazał się jednak krótkotrwały. Kolejny album „Hear!” nie zdołał utrzymać popularności Trixter, a EP-ka z coverami -„Undercovers” z 1994 roku - nie mogła konkurować z nowo odkrytą popularnością muzyki grunge. Po odejściu Scotta zespół rozpadł się w 1995 roku.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Give it to me good	Trixter	12.1990	-	65[9]	Mechanic 53 863	[written by Steve Brown][produced by Bill Wray]
One in a million	Trixter	03.1991	-	75[8]	Mechanic 54 044	[written by B. Wray, J. Wray, S. Brown][produced by Bill Wray]
Surrender	Trixter	06.1991	-	72[10]	Mechanic 54 105	[written by B. Wray, J. Wray, S. Brown][produced by Bill Wray]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Trixter	Trixter	09.1990	-	28[54]	MCA 6389	[gold-US][produced by Bill Wray, Jim Wray]
Hear !	Trixter	10.1992	-	109[3]	MCA 10 635	[produced by James Barton]

czwartek, 27 listopada 2025

Pete Yorn

Od debiutu na początku XXI wieku, Pete Yorn, łącząc surowy, folkowy indie rock z alt-popem,
przyniósł mu uznanie krytyków i rzeszę fanów. Urodzony w New Jersey piosenkarz i autor tekstów po raz pierwszy osiągnął sukces dzięki złotej płycie debiutanckiej z 2001 roku, „Musicforthemorningafter”, a następnie z albumem „Day I Forgot” z 2003 roku znalazł się w pierwszej dwudziestce listy przebojów magazynu Billboard. Podczas kolejnych wydawnictw Yorn pozyskał wielu utalentowanych producentów i współpracowników, w tym Petera Bucka, Franka Blacka, Dave'a Grohla, Butcha Walkera i wielu innych. Wśród licznych solowych wydawnictw, połączył siły ze Scarlett Johansson przy popularnym albumie duetów i założył alternatywny projekt rockowy The Olms w 2013 roku. Yorn powrócił do systemu dużych wytwórni z albumem Arranging Time z 2016 roku, a następnie założył własną, która zajmowała się wydawnictwami takimi jak Hawaii z 2022 roku i The Hard Way z 2024 roku.

Pete Yorn urodził się w 1974 roku w Pompton Plains w stanie New Jersey i dorastał w pobliskim Montville, gdzie jego starszy brat Rick Yorn (hollywoodzki agent talentów) nauczył go grać na perkusji. Jako nastolatek grał również na gitarze i pisał piosenki, inspirowane brytyjskimi zespołami rocka alternatywnego, takimi jak The Cure i The Smiths. Po ukończeniu szkoły średniej studiował na Uniwersytecie Syracuse, gdzie zaczął słuchać melodyjnego rocka gitarowego i zespołów grających alternatywne country, takich jak Sloan, Teenage Fanclub i Son Volt. Po ukończeniu studiów Yorn zrezygnował z pracy i przeniósł się do Los Angeles, gdzie zamieszkał na kanapie u brata i zaczął pisać muzykę do filmów i programów telewizyjnych. Perspektywy kariery wzrosły, gdy Yorn został zaangażowany do skomponowania muzyki do filmu braci Farrelly „Me, Myself, & Irene” z Jimem Carreyem w roli głównej. Jeden z jego własnych utworów, „Strange Condition”, znalazł się na ścieżce dźwiękowej filmu, a następnie został wydany jako singiel, gdzie dobrze radził sobie na listach przebojów współczesnego rocka i zwiększył zainteresowanie publiczności twórczością Yorna.

Po podpisaniu kontraktu płytowego z wytwórnią Columbia, Yorn rozpoczął współprodukcję swojego debiutanckiego albumu, „Musicforthemorningafter” z 2001 roku, z Bradem Woodem i R. Waltem Vincentem. Grając na większości instrumentów, Yorn stworzył surowy, introspektywny folk-rock, który przypadł do gustu zarówno fanom, jak i krytykom. Dwa utwory z tego albumu, „Life on a Chain” i wcześniej wydany „Strange Condition”, znalazły się na szczycie listy przebojów Billboard AAA, a Yorn spędził kolejne 18 miesięcy na trasie koncertowej promującej jego debiut. Jego kolejny album z 2003 roku, „Day I Forgot”, zawierał kilka utworów Petera Bucka z R.E.M. (który wcześniej pojawił się gościnnie w singlowej wersji „Strange Condition”) i zapewnił mu pierwsze miejsce w pierwszej dwudziestce list przebojów. Rok później Yorn wydał swój pierwszy album koncertowy „Live from New Jersey”, dwupłytowy zestaw, na którym uwieczniono jego październikowy występ w Community Theater w Morristown w stanie New Jersey.

Na swoim trzecim studyjnym albumie Yorn zaprosił do współpracy takich artystów, jak Dave Grohl z Foo Fighters oraz Martie Maguire i Natalie Maines z Dixie Chicks, aby ukształtować brzmienie Nightcrawler. Album, wyprodukowany przez Butcha Walkera, ukazał się w sierpniu 2006 roku i zastąpił folkowe skłonności Yorna bardziej wyrazistym rockowym fundamentem. Jego zdolność do przyciągania uznanych producentów potwierdziła się na albumie Back and Fourth z 2009 roku, nagranym w Omaha w Nebrasce z Mikiem Mogisem, byłym członkiem Bright Eyes, a dodatkowo z Rickiem Rubinem w roli producenta. W tym samym roku Yorn powrócił z kolejnym albumem, tym razem nagranym z aktorką i wokalistką Scarlett Johansson, inspirowanym słynnymi duetami Serge'a Gainsbourga i Brigitte Bardot. Chociaż projekt został nagrany lata wcześniej, „Break Up” ujrzał światło dzienne dopiero we wrześniu 2009 roku i osiągnął 41. miejsce na liście Billboardu.

Wkraczając w kolejną dekadę, Yorn zaangażował Franka Blacka, frontmana Pixies, do produkcji swojego piątego albumu, zatytułowanego po prostu Apart, który ukazał się we wrześniu 2010 roku nakładem Vagrant Records. Kolejnym projektem Yorna był zespół The Olms, który założył w 2011 roku z J.D. Kingiem. W 2012 roku zespół nagrał album, który stał się ich debiutanckim albumem z 2013 roku. Wydany tego lata album osiągnął czwarte miejsce na liście Heatseekers magazynu Billboard. Po tym wydarzeniu Yorn powrócił do kariery solowej, podpisując kontrakt z wytwórnią Capitol i ponownie współpracując z R. Waltem Vincentem, jednym z producentów swojego debiutu. Album „Arranging Time” z 2016 roku okazał się jego jedynym solowym wydawnictwem dla tej wytwórni; on i Johansson spotkali się ponownie w 2018 roku, wydając EP-kę „Apart”, będącą kontynuacją wspólnego albumu duetu „Break Up” z 2009 roku. Kolejny duet pojawił się jeszcze w tym samym roku, tym razem Yorna i Liz Phair na coverze klasyka Pixies z 1989 roku „Here Comes Your Man”.

Yorn założył następnie własną niezależną wytwórnię Shelley i w 2019 roku wydał Caretakers, poważny i introspektywny album nagrany z Jacksonem Phillipsem z Day Wave. Odsunięty od pracy przez lockdowny związane z COVID-19, Yorn sięgnął do swoich skarbców i wydał w 2020 roku dwa archiwalne albumy koncertowe („Live at the Troubadour” i „Live at the Fonda”). W 2021 roku ukazał się nagrany w domu zbiór coverów „Pete Yorn Sings the Classics”.

Na albumie studyjnym „Hawaii” z 2024 roku Yorn powrócił do bardziej minimalistycznego, akustycznego stylu, wykorzystującego bogate aranżacje smyczkowe zamiast pełnego składu. Album, wyprodukowany przez Josha Gudwina, miał rozległe i promienne brzmienie, które dobrze komponowało się z cichszym materiałem wokalisty.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Life on a chain	Pete Yorn	11.2001	-	35.Adult Top 40	Columbia 6724332	[written by Pete Yorn][produced by Pete Yorn , R. Walt Vincent ]
For Nancy [' Cos it already is]	Pete Yorn	05.2002	97[1]	28.Modern Rock Tracks	Columbia CSK 24659	[written by Pete Yorn][produced by Ken Andrews ]
Strange conditions/ Dancing In The Dark / China Girl	Pete Yorn	07.2002	119[1]	36.Modern Rock Tracks	Columbia	[written by Pete Yorn][produced by R. Walt Vincent and Brad Wood]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz

Music for the morning after	Pete Yorn	04.2002	104[2]	111[43]	Columbia 62216	[gold-US][produced by Pete Yorn, Brad Wood, R. Walt Vincent, Ken Andrews, and Don Fleming]
Day i forgot	Pete Yorn	03.2003	115[2]	18[10]	Columbia 86922	[produced by R. Walt Vincent,Brad Wood, Ken Andrews, Pete Yorn]
Nightcrawler	Pete Yorn	09.2006	-	50[3]	Columbia 82796 92892 2	[produced by Butch Walker,Evan Frankfort,Ken Andrews,Michael Beinhorn,Pete Yorn,Tony Berg]
Back and Fourth	Pete Yorn	07.2009	-	32[5]	Columbia 88697 32162 2	[produced by Mike Mogis]
Break Up	Pete Yorn & Scarlett Johansson	10.2009	-	41[9]	Atco 8428	[produced by Sunny Levine]
Pete Yorn	Pete Yorn	10.2010	-	66[1]	Vagrant 626	[produced by Black Francis]
ArrangingTime	Pete Yorn	04.2016	-	63[1]	Capitol 002429802	[produced by Jeff Trott,Marc Dauer,Pete Yorn,R. Walt Vincent,Scott Seiver,Sunny Levine]

piątek, 24 października 2025

Carol Williams

Carol Williams - urodziła się w Monclair w stanie New Jersey.Wokalistka disco,była
pierwszą kobietą z którą podpisała kontrakt wytwórnia Salsoul.Współpracowała z producentem Vince Montana i grupą Salsoul Orchestra.Jej najbardziej popularnym nagraniem był utwór "More",popularny w czasie gdy muzyka disco dopiero wchodziła na salony.Singiel z tym nagraniem był pierwszą 12 calową płytą sprzedawaną w sklepach na całym świecie.

Sukces singla doprowadził do nagrania albumu 'Lectric Lady wydanego w 1977r i zawierającego " Come Back " a także klasyk klubowy " Love is You ".Sample z tego utworu użył włoski artysta DJ Spiller w instrumentalnej ścieżce "Groove Jet" z EP-ki "Mighty Miami EP",a w 2000r wokalną wersję jako "Groovejet (If This Ain't Love)" nagrała Sophie Ellis-Bextor.

Sukcesy singli zaowocowały kontraktami koncertowymi i występami w modnych wówczas klubach jak:Studio 54 i Odyssey 2001 ,a także występami telewizyjnymi z Salsoul Orchestra.W 1978r podpisuje kontrakt z kanadyjską wytwórnią Roy'a B. ,Quality,gdzie nagrywa w duecie z Tony Valorem "Love Has Come My Way".Dużą popularnością w klubach cieszą się jej utwory z albumu Reflections Of ,"Tell The World" i "Dance the Night Away".Odbywa turnee po świecie razem z The Trammps, Thelma Houston, Village People, Tom Jones i James Brown.

W 1982r lansuje rhythm'n'bluesowy hit "Can't Get Away From Your Love" nagrany dla wytwórni Vanguard."You've Reached the Bottom Line" w 1983, "What's The Deal" w 1987 , i "Queen of Hearts" nagrany w 1989r były kolejnymi utworami które trafiły na listy przebojów.Carol Williams jest ciągle aktywna występując na koncertach wspomnieniowych koncertując wspólnie z własnym zespołem.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
More	Carol Williams	.1976	-	102[3]	Salsoul 2006	[written by Norman Newell,Riz Ortolani,Gaetano Oliviero][produced by Vincent Montana, Jr.][temat z w³oskiego filmu dokumentalnego "Mondo Cane"][#8 hit for Kai Winding in 1963][98.R&B; Chart]
Come Back / Love Is You	Carol Williams	02.1977	-	29[6].Hot Disco/Dance	Salsoul 2031	[written by Vincent Montana,Carol Williams][produced by Vincent Montana, Jr.]
Shake [It easy]	Carol Williams and The Billy Mersey Band	04.1982	-	65[3].Hot Disco/Dance	Zoo York 02683	-
Can't Get Away (From Your Love)	Carol Williams	10.1982	-	38[11].Hot Disco/Dance	Vanguard 58	[written by W. Braithwaite][produced by Darryl Payne]
You've Reached The Bottom Line	Carol Williams	04.1983	-	59[5].Hot Disco/Dance	Vanguard 64	[written by M. Braithwaite][produced by Darryl Payne]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
'Lectric Lady	Carol Williams	.1976	-	-	Salsoul SZS 5506	[produced by Vincent Montana, Jr.]

poniedziałek, 1 września 2025

1910 Fruitgum Company

Nazwa zespołu odpowiadała w pełni jego muzycznej produkcji. Grupa zabłysnęła na krótko na fali
popularności "bubblegum music" pod koniec lat sześćdziesiątych. Nurt cechowały prosty taneczny rytm, infantylne teksty i chwytliwe refreny wpadające w ucho nawet głuchoniememu. Mistrzami gatunku był producencki tandem, Jeff Katz i Jerry Kasenetz, specjalizujący się w studyjnym fabrykowaniu coraz to innych zespołów, z których Fruitgum Company zdobyli największą popularność.

Partie wokalne w ich przebojach wykonywał autor tekstów, Joey Levine, a pasmo płytowych sukcesów zapoczątkował nagrany w 1968 r. singel "Simon Says" oparty na dziecięcej zabawie (odpowiedniku polskiego "Ojciec Wergiliusz uczył dzieci swoje"). Po nim przyszły kolejne: "l, 2, 3, Red Light", "Goody Goody Gumdrops", "Indian Giver" i "Special Delivery".

Sukcesy nagrań zaowocowały wykreowaniem autentycznej grupy występującej pod wodzą Levine'a aż do końca lat sześćdziesiątych, gdy jej twórcy znaleźli inną formę lokaty kapitału. (Swoistym polonicum w karierze zespołu był udział Jerry'ego Gutowsky'ego - bas i Boba Martkovitza - perkusja w jego estradowej mutacji; ).

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Simon says/Reflections from the looking glass	1910 Fruitgum Company	01.1968	2[16]	4[14]	Buddah 24	[gold-US][written by Elliot Chiprut][produced by Jeffry Katz, Jerry Kasenetz, Elliot Chiprut]
May i take a giant step [Into your heart]/[Poor old] Mr. Jensen	1910 Fruitgum Company	04.1968	-	63[8]	Buddah 39	[written by E. Chiprut][produced by Jeffry Katz, Jerry Kasenetz, Elliot Chiprut]
1,2,3 Red light/Sticky,sticky	1910 Fruitgum Company	07.1968	-	5[13]	Buddah 54	[gold-US][written by S. Trimachi - B. Trimachi][produced by Super K Productions]
Goody goody gumdrops/Candy kisses	1910 Fruitgum Company.	10.1968	-	37[9]	Buddah 71	[written by B. Carl - R. Whitelaw - J. Kasenetz - J. Katz][produced by B. Carl, J. Katz, J. Kasenetz, R. Whitelaw]
Indian giver/Pow wow	1910 Fruitgum Company	01.1969	-	5[13]	Buddah 91	[gold-US][written by B. Bloom - B. Gentry - R. Cordell][produced by B. Gentry, B. Bloom, R. Cordell]
Special delivery/No good Annie	1910 Fruitgum Company	05.1969	-	38[9]	Buddah 114	[written by B. Bloom - B. Gentry ][produced by B. Gentry, B. Bloom]
Train/Eternal light	1910 Fruitgum Company	08.1969	-	57[9]	Buddah 130	[written by R. Cordell - J. Katz - J. Kasenetz][produced by Kasenetz & Katz]
When we get married/Baby bret	1910 Fruitgum Company	11.1969	-	118[2]	Buddah 146	[written by J. J. Woods, R. Cordell][produced by R. Cordell]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Simon says	1910 Fruitgum Company	04.1968	-	162[8]	Buddah 5010	[produced by Super K Productions, Elliot Chiprut]
1,2,3, Red light	1910 Fruitgum Company	10.1968	-	163[12]	Buddah 5022	[produced by Super K Productions]
Indian giver	1910 Fruitgum Company	04.1969	-	147[8]	Buddah 5036	[produced by B. Gentry, B. Bloom, J. Katz, J. Kasenetz, M. Gutkowski, R. Cordel]

piątek, 24 stycznia 2025

Jomanda

Jomanda była trio muzyki tanecznej z New Jersey, w którego skład wchodziły Joanne Thomas, Cheri Williams i Renee Washington. Cheri (która zaczęła śpiewać, gdy miała 14 lat) poznała Joanne w 7 klasie, ale straciły ze sobą kontakt, gdy poszły do liceum. Później spotkały się ponownie, gdy dołączyła do nich Renee Washington, która zaczęła śpiewać w chórach kościoła baptystów i uczęszczała do Newark School of Performing Arts.

W 1986 roku Jomanda wydała swój debiutancki singiel „On Top (Of The Groove)” w wytwórni Ace Beats Records, a rok później „I’ll Give It To You (Come Get It)” w wytwórni Quark Records. W 1988 roku ich trzeci singiel „Make My Body Rock (Feel It)” osiągnął 44. miejsce na liście przebojów UK Singles i 6. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music/Club Play magazynu Billboard (pozostając na liście przez 11 tygodni) oraz 34. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music/Maxi-Singles Sales magazynu Billboard; jednak ich kolejny singiel „Drifting” w ogóle nie znalazł się na liście przebojów. Piąty singiel tria „Don’t You Want My Love” osiągnął 79. miejsce na liście przebojów UK Singles, 10. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music/Club Play magazynu Billboard (pozostając na liście przez 12 tygodni). Piosenka osiągnęła również 35. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music/Maxi-Singles magazynu Billboard.

W 1990 roku Jomanda wydała swój debiutancki album studyjny „Someone To Love Me” w wytwórni Big Beat Records, który najwyraźniej nie znalazł się na żadnej liście przebojów. Ich szósty singiel „Share” odniósł umiarkowany sukces, osiągając 26. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music/Club Play magazynu Billboard, utrzymując się na niej przez 7 tygodni. W 1991 roku osiągnęli swój pierwszy przebój numer jeden swoim siódmym singlem „Got a Love for You”, który znalazł się na szczycie listy przebojów Hot Dance Music/Club Play magazynu Billboard przez tydzień w lipcu tego samego roku, utrzymując się na liście przez 12 tygodni. Utwór osiągnął również 1. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music/Maxi-Singles Sales magazynu Billboard, 40. miejsce na liście Billboard Hot 100, 43. miejsce na liście UK Singles i 66. miejsce na liście przebojów Hot R&B Singles magazynu Billboard, utrzymując się na liście przez 10 tygodni.

Ostatni singiel z ich debiutanckiego albumu, „The True Meaning Of Love”, osiągnął #7 na liście przebojów Hot Dance Music/Club Play magazynu Billboard (pozostając na liście przez 11 tygodni) i #20 na liście przebojów Hot Dance Music/Maxi-Singles Sales magazynu Billboard. W 1992 roku zostali wyróżnieni w piosence DJ Felixa „Don’t You Want Me”, która znalazła się na szczycie listy przebojów Hot Dance Music/Club Play magazynu Billboard przez tydzień (pozostając na liście przez 14 tygodni), co uczyniło ją drugą piosenką Jomandy na pierwszym miejscu na listach przebojów tanecznych. Osiągnęła również #6 na liście przebojów UK Singles i znalazła się na szczycie list przebojów muzycznych w Szwajcarii i Finlandii.

W 1993 roku Jomanda wydała swój drugi album, „Nubia Soul”, który najwyraźniej nie miał żadnego wpływu na listy przebojów. Pierwszy singiel, cover utworu DeBarge z 1983 roku, „I Like It” osiągnął 83. miejsce na liście Billboard Hot 100, 29. miejsce na liście Billboard Hot Dance Music/Club Play (pozostając na liście przez 5 tygodni), 9. miejsce na liście Billboard Hot Dance Music\Maxi-Singles Sales i 45. miejsce na liście Billboard Hot R&B Singles, pozostając na liście przez 13 tygodni. Kolejny singiel, „Back To You” osiągnął 96. miejsce na liście Billboard Hot R&B Singles, pozostając na liście przez tydzień. Trzeci singiel, „Never” osiągnął 40. miejsce na liście UK Singles, ale nie znalazł się na liście w Stanach Zjednoczonych.

Ostatni singiel z albumu, „I Cried the Tears” osiągnął 15. miejsce na liście Billboard Hot Dance Music\Club Play (pozostając na liście przez 11 tygodni). Zespół osiągnął również 33. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music\Maxi-Singles Sales magazynu Billboard. W 1994 roku Jomanda się rozpadła. W 1995 roku Joanne Thomas zmieniła pseudonim sceniczny na Yavahn i współpracowała z zespołem house music, Ruffneck, gdzie zdobyli numer jeden na liście przebojów tanecznych z piosenką „Everybody Be Somebody”. W 2000 roku zdiagnozowano u niej raka jelita grubego i zmarła trzy lata później, w październiku 2003 roku. Nie wiadomo, co Cheri Williams i Renee Washington robią obecnie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Make My Body Rock	Jomanda	04.1989	44[3]	-	RCA PB 42749	[written by C. Williams, D. Richardson][produced by Dwayne 'Spen' Richardson, Derek-A-Jenkins, Cassio Ware][6[11].Hot Disco/Dance;Big Beat 0004 12"]
Don't You Want My Love	Jomanda	02.1990	79[2]	-	RCA PB 43405	[written by C. Williams, D. Richardson, D. Jenkins][produced by Dwayne 'Spen' Richardson, Derek-A-Jenkins, Cassio Ware][10[12].Hot Disco/Dance;Big Beat 0010 12"]
Share / Searchin'	Jomanda	11.1990	-	-	-	[written by D. Jenkins, D. Richardson, J. Thomas, P. Scott][produced by Cassio Ware, Derek A. Jenkins, Dwayne "Spen" Richardson, Paul Scott][26[7].Hot Disco/Dance;Big Beat 0019 12"]
Got a Love for You	Jomanda	06.1991	43[4]	40[15]	Giant W 0040	[written by C. Williams, J. Washington, D. Richardson, D. Jenkins, C. Ware][produced by Derek A. Jenkins, Dwayne "Spen" Richardson, Cassio Ware][1[1][12].Hot Disco/Dance;Big Beat 0031 12"][66[10].R&B Chart]
The True Meaning of Love	Jomanda	02.1992	44[3]	-	RCA PB 42749	[written by C. Williams, D. Richardson][produced by Dwayne 'Spen' Richardson, Derek-A-Jenkins, Cassio Ware][7[11].Hot Disco/Dance;Big Beat 0034 12"]
Don't You Want Me	Felix feat. Jomanda	08.1992	6[20]	-	Deconstruction 74321110507	[written by Francis Wright, Cheri Renee, Williams Joanne Yvonne Thomas, Renee Washington, Cassio Ware, Derek A. Jenkins, Dwayne "Spen" Richardson ,Paul Scott][produced by Felix Rollo and Red Jerry ][1[1][14].Hot Disco/Dance;Pyrotech 10 081 12"]
I Like It	Jomanda	09.1993	67[1]	83[6]	Big Beat A 8377	[written by William DeBarge, Eldra DeBarge, Etterlene DeBarge][produced by El DeBarge, Iris Gordy][29[5].Hot Disco/Dance;Big Beat 10 124 12"][45[13].R&B Chart][#31 hit for DeBarge in 1983]
Back to You	Jomanda	11.1993	-	-	Big Beat 98 361 [US]	[produced by Dave "Jam" Hall][96[1].R&B Chart]
Never	Jomanda	11.1993	40[2]	-	Big Beat A 8347	[written by Jomanda, Swanston, Cox][produced by Band Of Gypsies]
I Cried the Tears	Jomanda	03.1994	-	-	Big Beat 10150	[written by C. Savage, C. Williams, D. Bullock, E. Miller, J. Thomas, R. Washington][produced by Eric "E-Smoove" Miller][15[11].Hot Disco/Dance;Big Beat 10 150 12"]

czwartek, 9 stycznia 2025

Jonas Brothers

Zespół The Jonas Brothers powstał od solowego projektu najmłodszego członka- Nicholasa Jonasa. Pewnego razu uwagę wytwórni płytowej przykuli jego dwaj muzycznie uzdolnieni bracia, wkrótce zaczęli śpiewać razem jako "The Jonas Brothers" dla Columbia Records. Chłopcy zmienili jednak niedawno wytwórnię na Hollywood Records.

Grupa składa się obecnie z trzech braci, Joe Jonasa (18 lat), Kevina Jonasa (19 lata) oraz Nicka Jonasa (15 lat). Zanim zdecydowali się na nazwę "The Jonas Brothers" brali również pod uwagę "Sons of Jonas" i "The Jonas Trio". Swój pierwszy album "It’s About Time" wydali 8 sierpnia 2006 roku. Najnowszy krążek pt. "Jonas Brothers" wyszedł na rynek muzyczny 7 sierpnia 2007 roku.
Teledysk do singla "Mandy" zajął czwarte miejsce w rankingu MTV- Total Request Live. Ich muzyka znalazła się na Amerykańskim kanale NICKELODEON w serialu "Zoey 101: Spring Break-Up".

Skomponowali także przeboje na ścieżki dżwiękowe Disneyowskich bajek takich jak "Amerykański smok- Jake Long", "Rodzina Robinsonów" oraz filmu "Johny Kapahala". Wykonali również "(Yo Ho) A Pirate’s life for me" na płytę "DisneyMania 4", która znalazła się w Cartoon Network na "Cartoon Cartoon Fridays" a także "I wanna be like you" na DisneyMania 5.

Ich przeboje takie jak "Year 3000", "Mandy", "Hold On", "Kids of the future" i "Poor Unfortunayle Souls" znalazły się w czołówce największych hitów Radia Disney. Wystąpili gościnnie w popularnym serialu "Hanna Montana" w odcinku zatytuowanym "Me and Mr. Jonas", który ukaże się po Disney Channel Original Movie- "High School Musical 2".

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Kids of the Future	Jonas Brothers	04.2007	-	122[1]	Walt Disney	[written by Marty Wilde,Ricky Wilde][produced by Jon Lind,Brian Reeves,Martin Wright,Keith Cox,Barnaby Legg]
Year 3000	Jonas Brothers	02.2007	-	31[9]	Hollywood	[written by James Bourne,Mattie Jay,Charlie Simpson,Steve Robson,Graham Jay][produced by Michael Mangini]
Hold On	Jonas Brothers	08.2007	106[1]	53[7]	Hollywood 0050087130923	[written by Nicholas Jonas ,Joseph Jonas, Kevin Jonas II][produced by John Fields]
S.O.S.	Jonas Brothers	08.2007	13[8]	17[21]	Hollywood 1768733	[written by Nicholas Jonas ][produced by John Fields]
When You Look Me in the Eyes	Jonas Brothers	02.2008	30[5]	25[17]	Hollywood CATCO 142201822	[silver-UK][written by Nick Jonas,Joe Jonas,Kevin Jonas,Kevin Jonas Sr.,PJ Bianco,Raymond Boyd ][produced by John Fields]
Play My Music	Jonas Brothers	07.2008	57[1]	20[5]	Walt Disney MIUCT 5732	[platinum-US][written by Kara DioGuardi,Mitch Allan][produced by Mitch Allan]
Burnin' Up	Jonas Brothers	07.2008	13[8]	5[16]	Hollywood CATCO 142201822	[2x-platinum-US][silver-UK][written by Nicholas Jonas,Joseph Jonas,Kevin Jonas II][produced by John Fields]
Pushin' Me Away	Jonas Brothers	08.2008	-	16[2]	Hollywood	[written by Nick Jonas, Joe Jonas, Kevin Jonas][produced by John Fields]
Shelf	Jonas Brothers	08.2008	-	118[1]	Hollywood	[written by Kevin Jonas,Joe Jonas,Nick Jonas][produced by John Fields]
Video Girl	Jonas Brothers	08.2008	-	114[1]	Hollywood	[written by Kevin Jonas,Joe Jonas,Nick Jonas][produced by John Fields]
Can't Have You	Jonas Brothers	08.2008	-	101[1]	Hollywood	[written by P.J. Bianco,Nick Jonas][produced by John Fields]
Got Me Going Crazy	Jonas Brothers	08.2008	-	108[1]	Hollywood	[written by Nick Jonas][produced by John Fields]
Sorry	Jonas Brothers	08.2008	-	120[1]	Hollywood	[written by John Fields,Kevin Jonas,Joe Jonas,Nick Jonas][produced by John Fields]
BB Good	Jonas Brothers	08.2008	-	88[1]	Hollywood	[written by John Taylor,Kevin Jonas,Joe Jonas,Nick Jonas][produced by John Fields]
Lovebug	Jonas Brothers	09.2008	92[2]	49[14]	Polydor D 303232	[written by Nicholas Jonas,Joseph Jonas,Kevin Jonas II][produced by John Fields]
Tonight	Jonas Brothers	08.2008	-	8[4]	Hollywood	[written by Nick Jonas,Joe Jonas,Kevin Jonas,Greg Garbowsky][produced by John Fields]
On The Line	Demi Lovato Featuring Jonas Brothers	10.2008	-	100[1]	Hollywood	-
Love Is On Its Way	Jonas Brothers	03.2009	-	84[1]	Hollywood	[written by Nick Jonas,Joe Jonas,Kevin Jonas,Kevin Jonas Sr.]
Paranoid	Jonas Brothers	05.2009	56[4]	37[7]	Hollywood CATCO 150149408	[written by Nicholas Jerry Jonas,Joseph Adam Jonas,Paul Kevin Jonas II,Cathy Dennis,John Fields][produced by John Fields]
Fly with Me	Jonas Brothers	07.2009	166[1]	83[1]	Hollywood 000477539	[written by Jonas Brothers,Greg Garbowsky][produced by John Fields]
WWIII	Jonas Brothers	07.2009	-	105[2]	Hollywood	[written by Nick Jonas][produced by John Fields]
Send It On	Disney's Friends For Change	08.2009	-	20[5]	Walt Disney	[written by Adam Anders,Nikki Hassman,Peer Åström][produced by Adam Anders,Peer Åström]
L.A. Baby (Where Dreams Are Made Of)	Jonas Brothers	07.2010	175[1]	102[1]	Walt Disney	[written by Niclas Molinder,Joacim Persson,Nick Jonas,Johan Alkenas,Drew Ryan Scott][produced by Twin]
Pom Poms	Jonas Brothers	04.2013	-	60[1]	Universal 00602537373086	[written by Nick Jonas, Joe Jonas ,Kevin Jonas, Paul Phamous][produced by Nick Jonas]
First Time	Jonas Brothers	07.2013	-	114[1]	Jonas Enterprises 017 [US]	[written by Nick Jonas, Joe Jonas ,Kevin Jonas][produced by Nick Jonas]
Sucker	Jonas Brothers	03.2019	4[27]	1[1][47]	Hollywood USUG 11900515	[5x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Ryan Tedder, Louis Bell ,Mustafa Ahmed ,Adam Feeney, Homer Steinweiss, Nicholas Jonas, Joseph Jonas, Kevin Jonas II][produced by Ryan Tedder]
Cool	Jonas Brothers	04.2019	39[7]	27[17]	Polydor USUG 11901025	[platinum-US][silver-UK][written by Nicholas Jonas ,Joseph Jonas, Kevin Jonas II, Ryan Tedder ,Zach Skelton ,Casey Smith][produced by Ryan Tedder, Zach Skelton]
Only Human	Jonas Brothers	06.2019	64[6]	18[36]	Republic USUG 11901281	[2x-platinum-US][silver-UK][written by Nicholas Jonas, Joseph Jonas, Kevin Jonas II, Johan Schuster][produced by Shellback]
Greenlight	Jonas Brothers	06.2019	-	108[2]	Polydor USUG 11904422	[written by Ryan Tedder,Shane McAnally,Kevin Jonas,Joe Jonas,Nick Jonas,Ester Dean,Zach Skelton,John Paciolla][produced by Ryan Tedder,Zach Skelton,Able Heart]
Lonely	Diplo Presents Thomas Wesley With Jonas Brothers	10.2019	89[4]	110[1]	Columbia USSM 11903345	[gold-US][written by Thomas Pentz, Joseph Jonas, Nicholas Jonas, Kevin Jonas II, Ryan Tedder, Philip Meckseper, Henry Allen][produced by Diplo ,Tedder ,Jr Blender, King Henry]
Like It's Christmas	Jonas Brothers	12.2019	53[6]	39[9]	Republic USUG 11903894	[platinum-US][silver-UK][written by Nicholas Jonas, Joseph Jonas ,Kevin Jonas II, Jason Evigan ,Freddy Wexler, Gian Stone ,Annika Wells][produced by Jason Evigan, Freddy Wexler, Gian Stone ,Mike Elizondo]
What a Man Gotta Do	Jonas Brothers	02.2020	22[20]	16[12]	Polydor USUG 11904422	[2x-platinum-US][platinum-UK][written by Nicholas Jonas, Joseph Jonas, Kevin Jonas II ,Ryan Tedder, David Stewart ,Jessica Agombar][produced by Ryan Tedder, David Stewart]
X	Jonas Brothers Featuring Karol G	05.2020	82[1]	33[7]	Republic USUG 12001286	[written by Nicholas Jonas, Carolina Giraldo, Ryan Tedder, Shellback, Ali Tamposi][produced by Shellback]
I Need You Christmas	Jonas Brothers	01.2021	86[3]	104[1]	Republic USUG 12004111	[written by Connor McDonough, Riley McDonough, Nathan Cunningham, Marc Sibley ,Joel Castillo][produced by Greg Kurstin]
Leave Before You Love Me	Marshmello X Jonas Brothers	06.2021	24[19]	19[22]	Republic USUG 12102313	[platinum-US][platinum-UK][written by Marshmello ,Alessandro Lindblad, Nicholas Gale, Heavy Mellow, Richard Boardman, Pablo Bowman, Geoff Morrow ,Christian Arnold, David Martin, Phil Plested, William Vaughan][produced by Marshmello]
Who's in Your Head	Jonas Brothers	10.2021	-	92[6]	Republic 21UM1IM0 7616	[written by Joseph Jonas, Nicholas Jonas, Kevin Jonas II ,Max Martin, Ilya Salmanzadeh, Rami Yacoub ,David Stewart][produced by Martin, Ilya]
Waffle House	Jonas Brothers	05.2023	22[16]	57[11]	Republic USUG 12301227	[gold-UK][written by Joseph Jonas, Nicholas Jonas ,Kevin Jonas II, Jonathan Bellion, Ido Zmishlany, Daniel Tashian, Peter Nappi ,Jason Cornet, Johnny Simpson ,Gregory Hein][produced by Bellion, Zmishlany ,Tashian, Nappi, TenRoc]
Strong Enough	Jonas Brothers Featuring Bailey Zimmerman	11.2023	-	116[1]	Republic	[written by Jonathan Bellion, Jordan K. Johnson ,Stefan Johnson ,Thomas Hull, Sir Michael Jagger, Keith Richards, Michael Pollack, Amy Allen][produced by Bellion ,The Monsters & Strangerz, Kid Harpoon]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
It's About Time	Jonas Brothers	08.2006	-	91[1]	Columbia 82876 86716 2 [US]	[produced by Michael Mangini,Steve Greenberg]
Jonas Brothers	Jonas Brothers	08.2007	9[16]	5[78]	Hollywood 1773059	[platinum-US][gold-UK][produced by John Fields]
A Little Bit Longer	Jonas Brothers	08.2008	19[12]	1[2][35]	Hollywood 8712991	[platinum-US][gold-UK][produced by John Fields, Jon Lind, Kevin Jonas]
Music from the 3D Concert Experience	Jonas Brothers	03.2009	9[7]	3[14]	Hollywood 8713094	[produced by Bruce Hendricks, Art Repola, Johnny Wright, Philip McIntyre, Kevin Jonas Sr. ,Alan Sacks]
iTunes Live From SoHo (EP)	Jonas Brothers	04.2009	-	150[1]	Universal	-
Lines, Vines and Trying Times	Jonas Brothers	07.2009	9[4]	1[1][27]	Hollywood D 000440912	[produced by John Fields]
Live: Walmart Soundcheck	Jonas Brothers	11.2009	-	139[1]	Hollywood	-
Jonas L.A. (Soundtrack)	Jonas Brothers	08.2010	105[2]	7[8]	Walt Disney D 000368102 [US]	[produced by John Fields]
Happiness Begins	Jonas Brothers	06.2019	2[5]	1[1][56]	Republic 7784243	[platinum-US][silver-UK][produced by Louis Bell,Frank Dukes,Mike Elizondo,Jason Evigan,Gianni Giuliani,Jonas Jeberg,Greg Kurstin,Joel Little,Mike Sabath,Shellback,Zach Skelton,Sly,Ryan Tedder]
The Album	Jonas Brothers	05.2023	3[1]	3[3]	Polydor 5546468	[produced by Colin Brittain, Daniel Tashian, Ido Zmishlany, Johnny Simpson, Jon Bellion, Pete Nappi, The Diner, The Monsters & Strangerz, TenRoc]
The Family Business	Jonas Brothers	09.2023	-	112[8]	Republic B 0038546	-

poniedziałek, 6 stycznia 2025

Outsidaz

Outsidaz to amerykański kolektyw hiphopowy z Newark w stanie New Jersey, prawdopodobnie najbardziej znany ze swojej przynależności do trio rapowego z okolic Tri-State Fugees i grupy rapowej z okolic Detroit D12.

Grupa powstała w 1991 roku, gdy raper undergroundowy Young Zee (urodzony jako Dewayne Battle) poznał D.U. (urodzonego jako Brian Bostic) i Pacewona (urodzonego jako Jerome Hinds) na imprezie sylwestrowej. W czasie, gdy się poznali, Young Zee i Pacewon byli rywalizującymi MC. Pacewon i D.U. byli członkami ekipy o nazwie PNS, podczas gdy Zee przewodził ekipie o nazwie Pskitzo z członkami Anthonym D. Ore (znanym jako Maddfile) i Augustusem C. Battle (znanym jako A-Form). Postanowili połączyć się w jedną grupę o nazwie Outsidaz, po długiej walce na mikrofony, która zakończyła się remisem.

Oprócz Pacewona, D.U. i Young Zee, Outsidaz składali się z Axe (urodzony jako Tyree Smith), Denzy (urodzony jako Denton Dawes), Loon One, DJ Spunk (urodzony jako Aubrey Polk), S. Coop (urodzony jako Larry Cooper), Nawshis (urodzony jako Nathaniel Longchamp), Rah Digga (urodzona jako Rashia Fisher), zmarły Slang Ton (prawdziwe nazwisko Salih Ibn Al Bayyinah Scaife, zmarły w 1999), Bskills i Yah Yah (urodzony jako Shakir Nur-al-din Abdullah).

Outsidaz są związani z obozem dla uchodźców i po raz pierwszy pojawili się komercyjnie jako goście w utworze „Cowboys” z multiplatynowego drugiego LP Fugees The Score. Zostały wykrzyczane na końcu przebojowego singla „Killing Me Softly”. Były również powiązane z kolektywem rapowym D12 z Detroit, z którym współpracowały przy różnych projektach. Członek D12 Eminem wykrzykuje Outsidaz pod koniec utworu „Just Don't Give a Fuck”, na początku „Cum On Everybody” oraz w utworach „As the World Turns” i „I'm Shady”, które zostały wydane na jego solowym debiucie w dużej wytwórni The Slim Shady LP. Wyraża również uznanie w utworze zatytułowanym „Till Hell Freezes Over”, który miał znaleźć się na albumie.

Rozłam między Eminemem a Tha Outsidaz rozwinął się, gdy Young Zee i Pace Won nagrali zwrotki razem z Bizarre do utworu „Amityville” na drugim albumie Eminema w dużej wytwórni, The Marshall Mathers LP. Dr. Dre narzekał, że Eminem miał zbyt wielu gości na albumie, więc zwrotki Pace Wona i Young Zee zostały usunięte z utworu. W wywiadzie z 2015 r. Pace Won wskazał, że oryginalna wersja utworu została prawdopodobnie trwale usunięta, i jak dotąd wydaje się, że tak jest, ponieważ nie wyszła jeszcze ze skarbca.

Wytwórnia Eminema Shady Records wydała Shady XV, album kompilacyjny, który zawierał utwór zatytułowany „Fine Line” Eminema. W piosence wykonuje zwrotkę wyrażającą uznanie dla grupy (szczególnie Pacewona i Young Zee).

Pacewon pojawił się na albumie Morcheeby z 2002 r., Charango. Wystąpił w utworze tytułowym, oprócz „Get Along”. W 2008 r. Pacewon współpracował z producentem z New Jersey, Mr. Greenem, przy The Only Color That Matters Is Green, który zawierał diss Eminema „The Joker”. Pierwszym singlem był „Hip Hop”. W 2009 roku Young Zee pojawił się na debiutanckim albumie chicagowskich raperów Saurus i Bones, Mind Like Mine w piosence „Let the Trumpets Blow”. W 2011 roku Young Zee i Pacewon pojawili się na albumie Jedi Mind Tricks Violence Begets Violence w piosence „Design in Malice”. W kolejnym roku Pacewon i Mr. Green pojawili się w piosence „Get at Me” z albumu St. Cule, American Beef. W lipcu tego roku Young Zee i Mr. Green wydali wspólny album zatytułowany „One Crazy Weekend” z udziałem Pacewona, Rah Digga, Yah Yah, D.U. i syna Zee, Krasha Battle. W 2015 roku Pacewon i Denzy, wraz z DJ Scobem, Ill Proceeja, S-Ka-Paid i Thomasem Wlodarczykiem (Miilkbone), założyli The Shady Corps, hiphopową grupę tribute dla Eminema, i wydali jeden album studyjny za pośrednictwem Team Won Inc. Pace'a. W 2018 roku Pacewon wydał przedpremierowo Outsidaz the Bricks (Slang Ton Tribute Edition) w 19. rocznicę swojej śmierci. Zawierał wszystkie inne wydawnictwa wszystkich członków Outsidaz.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I'm Leavin'	Outsidaz featuring Kelis/Melanie Blatt & Rah Digga	03.2002	41[2]	-	Rufflife RLCDM 03	[written by Stuart Zender, Melanie Blatt][produced by Hotrunner]

czwartek, 26 grudnia 2024

Zakiya

Zakiya A. Munnerlyn to była amerykańska piosenkarka R&B/soul, która wydała album studyjny o tym samym tytule w DV8 Records w 1997 roku. Dwa single z albumu, „Love Like Mine” i „My Love Won't Fade Away”, znalazły się na liście przebojów Hot R&B/Hip-Hop Songs magazynu Billboard.

Jako 15-latka Zakiya została ukoronowana tytułem Hal Jackson's Talented Teens Miss International Queen z 1992 roku. Dwa lata później podpisała kontrakt z firmą produkcyjną Rica Wake'a jako część girlsbandu Faces. Po roku w zespole Zakiya rozpoczęła karierę solową i podpisała kontrakt z DV8 Records w 1995 roku. Jej debiutancki singiel „Love Like Mine” został wydany w 1996 roku. Recenzja piosenki w Billboard, w której porównano styl muzyczny Zakiyi do stylu Brandy, zauważyła, że Zakiya „ma głos, aby traktować ją poważnie [gdy] przemyka się przez piosenkę, której refren jest do wspólnego śpiewania i który na stałe zapada w pamięć po pierwszym przesłuchaniu”. Andrew Hamilton z Allmusic skrytykował singiel CD za to, że zawiera pięć różnych wersji piosenki.

Teledysk do „Love Like Mine” został dodany do rotacji teledysków BET, a singiel osiągnął 60. miejsce na liście Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs. Drugi singiel Zakiyi, „My Love Won't Fade Away”, został wydany w 1997 roku. W piosence gościnnie rapuje Charisma i wykorzystano fragment piosenki Barry'ego White'a z 1977 roku „Playing Your Game, Baby”. Recenzja „My Love Won't Fade Away” w magazynie Billboard porównała głos Zakiyi do głosu młodej Gladys Knight i stwierdziła, że „w tym eleganckim jeep-soul cruiserze emanuje ona mocą gwiazdy”. Teledysk do piosenki został dodany do rotacji wideo BET i osiągnął pierwsze miejsce na cotygodniowym odliczaniu wideo The Box w maju 1997 roku.

W tym samym miesiącu wydano również debiutancki album Zakiyi o tym samym tytule, a „My Love Won't Fade Away” osiągnął 52. miejsce na liście Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs. W 1998 roku wydano 12-calowy singiel „I Like”, oprócz innego singla („I Wanna Be Where You Are”). EP-ka zawierająca siedem utworów przeznaczonych na jej drugi album ukazała się na winylu pod koniec tego samego roku.Jednak Zakiya została usunięta z DV8 przed ukończeniem pracy nad jej drugim albumem. Obecnie na emeryturze z branży muzycznej, w 2012 roku otworzyła sklep z kwiatami w Maplewood w stanie New Jersey, który nadal jest otwarty.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Love Like Mine	Zakiya	09.1996	-	-	DV8/A&M 1852	[produced by Phil Temple][60[11].R&B Chart]
My Love Won't Fade Away	Zakiya	05.1997	-	-	DV8/A&M 2106	[written by Austin Johnson, Denise Rich, Rex Rideout, Smeed Hudman, Zakiya Munnerlyn][produced by Rex Rideout][52[13].R&B Chart]

poniedziałek, 23 grudnia 2024

Gina Thompson

Gina Thompson (ur. Lugenia Thompson; 10 listopada 1976r) jest amerykańską piosenkarką R&B. Urodzona jako córka Edwarda L. Thompsona seniora i Eugenii Thompson, Gina Thompson zaczęła śpiewać w młodym wieku i podpisała swój pierwszy kontrakt płytowy z Mercury Records wkrótce po ukończeniu szkoły średniej.

Nobody Does It Better był pierwszym albumem Giny Thompson. Wydany w 1996 roku, zawierał produkcję Missy Elliott i Diddy'ego, a także występy Elliott, Diddy'ego i Craiga Macka, między innymi. Jej pierwszy singiel z albumu, „The Things That You Do”, odniósł sukces, osiągając 41. miejsce na liście Billboard Hot 100 i numer 12 na liście Billboard's Hot R&B/Hip-Hop Singles & Tracks. Jej piosenka „You Bring the Sunshine” została wyprodukowana przez Johna Jona i znalazła się na albumie kompilacyjnym NBA @ 50 jako główny singel. Zajęła 53. miejsce na liście Hot 100. Również w 1996 roku Thompson wykonała wokale w tle w piosence „Cold Rock A Party” MC Lyte z udziałem Missy Elliott i Puff Daddy. Wystąpiła także na albumie Lyte'a Seven & Seven z 1998 r. w utworze „It's All Yours”.

Późniejsze prace obejmowały „Why Do Fools Fall in Love”, nową interpretację hitu Frankie Lymon & the Teenagers z 1955 r. o tej samej nazwie. „Why Do Fools Fall in Love” Thompson z udziałem Missy Elliott i rapera Mochy znalazło się w filmie biograficznym Lymon z 1998 r. Why Do Fools Fall in Love i jego ścieżce dźwiękowej. Pod koniec 1998 r. debiutancki album Thompson uzyskał status platynowej płyty od RIAA po tym, jak sprzedano szacunkowo milion egzemplarzy albumu. W 1999 r. piosenkarka pojawiła się na drugim albumie Missy Elliott, Da Real World.

Drugi album Thompson, If You Only Knew, miał zostać wydany 21 września 1999 r. w Elektra Records przez Missy Elliott's The Goldmind Inc. imprint. Dwa single zostały wydane przed przewidywaną datą wydania albumu: „Ya Di Ya” z udziałem Elliot osiągnął 38. miejsce na liście przebojów R&B, podczas gdy „Caught Up” z udziałem rapera Beanie Sigela nie znalazł się na liście przebojów. Album został odłożony na półkę, a Thompson poprosiła o rozwiązanie umowy. Thompson kontynuowała występy jako niezależna artystka i w 2008 roku rozpoczęła pracę nad trzecim albumem.

28 lipca 2008 roku Gina Thompson wydała piosenkę „We Don't Talk No More (Dancehall Remix)” jako główny singiel swojego oficjalnego trzeciego albumu studyjnego Missing You. 23 lutego 2009 roku Thompson wydała album za pośrednictwem Blue Mountain Records/Sunset Urban Records; album został wydany jako cyfrowy download na rynkach internetowych, podczas gdy fizyczne kopie albumu zostały wydane za pośrednictwem Amazon. Z powodu braku wyników na listach przebojów i braku promocji albumu, Thompson został usunięty z wytwórni.

Latem 2023 roku Thompson podjęła kolejną próbę powrotu, składając kolejne nagranie; singiel promocyjny „Starving”, który został wydany na platformach streamingowych i do pobierania cyfrowego około sierpnia 2023 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Things That You Do	Gina Thompson featuring Missy "Misdemeanor" Elliott	07.1996	-	41[20]	Mercury 578 158	[written by Rodney Jerkins,Missy Elliott,Daron Jones][produced by Rodney Jerkins,Sean "Puffy" Combs][12[29].R&B Chart]
You Bring the Sunshine	Gina Thompson	03.1997	-	122[1]	Mercury 574 138	[written by Babyface, Jon-John][produced by Jon-John][53[12].R&B Chart]
It's All Yours	MC Lyte featuring Gina Thompson	12.1998	36[4]	-	EastWest E 3789CD	[produced by Chad Hugo, Pharrell Williams][53[12].R&B Chart]
Ya Di Ya	Gina Thompson featuring Missy "Misdemeanor" Elliott	10.1999	-	124[1]	EastWest 64 033	[written by Eric Roberson,Missy Elliott][produced by Ken "K-Fam" Fambro,Donnie "D-Major" Boynton][38[9].R&B Chart]

niedziela, 8 grudnia 2024

Christopher Young

Urodzony w amerykańskim stanie New Jersey, Christopher Young ukończył Massachusetts Hampshire College a następnie studiował muzykę na North Texas State University, nim w 1980r przeniósł się do słonecznej Kalifornii. Z początku jazzowy perkusista, dość przypadkowo poznał prace Bernarda Herrmanna, które tak mu się spodobały, iż Young uznał, że chce podążać dokładnie tą samą drogą. Wstąpił więc na UCLA Film School, gdzie studiował w klasie znanego kompozytora Davida Raksina.

Studia w szkole filmowej dały Youngowi, który wcześniej nie miał żadnych konaktów z branżą filmową, możliwość poznania twórców, których dzieła mógłby zilustrować. Tak było ze Stephenem Carpenterem, do którego niskobudżetowego The Dorm that Dripped Blood Young skomponował ścieżkę dźwiękową. Wkrótce kompozytor został zauważony i otworzyły się przed nim drzwi do wielu wytwórni. Przełomem była jednak współpraca z mistrzem horroru, Clivem Barkerem. Mroczne i niezwykle sugestywne partytury Younga do Hellraisera oraz jego sequelu (nagroda Saturna dla Younga) do dziś dzień uchodzą za wielkie klasyki muzyki do filmów grozy.

Hellraiser przyniósł Youngowi nie tylko popularność i uznanie (oraz pewnie pieniądze), ale uczynił zeń speca od filmów grozy i sci-fi. Wystarczy wspomnieć tylko takie partytury, jak Copycat, The Fly II, Bless the Child, The Grudge, Ghost Rider czy wreszcie Spiderman 3. Rzecz jasna Young potrafił też odnaleźć się w zupełnie innych gatunkach filmowych jak komedia (np. Człowiek, który wiedział za mało) film akcji czy dramat. Zupełnie w innym stylu od horrorowych partytur Younga jest przecież jazzowa ścieżka do produkcji HBO Norma Jean & Marilyn. Co by jednak kompozytor nie stworzył i tak już na zawsze wśród miłośników muzyki filmowej kojarzony będzie jako „ten od horrorów”. Jakby na potwierdzenie tego można wspomnieć, iż jednym z hobby muzyka jest zbieranie autografów… gwiazd filmów grozy.

Young lubi powtarzać, iż ma dwie muzyczne osobowości: jedna prowadzi go do abstrakcyjnych pomysłów, dysonansów i mrocznych, dziwnych brzmień, a druga do muzyki o klasycznej formie, harmonii i melodii. Kompozytor w swoich pracach stosował przeróżne środki i zabiegi instrumentacyjne, wykorzystując tak gotycki chór, jak i brzmienia wprost ze stylu techno, czy nawet celtycką etnikę. Chętnie sięga po sample i różne efekty dźwiękowe. Oprócz pracy dla filmu i TV kompozytor chętnie współpracuje z artystami tworzącymi zupełnie odmienną muzykę, jak piosenkarze spod znaku R&B. Ponadto od lat 90-tych Young prowadzi wyklady na USC, gdzie jak mówi chce pomóc utalentowanym studentom, którzy chcieliby pójść jego drogą. Christopher Young jest żonaty z Anne Atkins.

Filmografia

1982 – Sypialnie ociekające krwią/ 1985 – Anioł zemsty/ 1985 – Koszmar z ulicy Wiązów II: Zemsta Freddy’ego/ 1985 – Królowa barbarzyńców/ 1985 – 1989 Strefa mroku/ 1986 – Najeźdźcy z Marsa/ 1986 – Metalowa zemsta/ 1987 – Hellraiser: Wysłannik piekieł/ 1987 – Kwiaty na poddaszu/ 1988 – Hellraiser: Wysłannik piekieł II/ 1988 – Bat 21/ 1989 – Mucha II / 1989 – Obcy w domu/ 1990 – Last Flight Out/ 1992 – Włóczęga / 1992 – Huragan ognia/ 1992 – Jennifer 8/ 1993 – Mroczna połowa/ 1994 – Wyśniona kochanka/ 1995 – Morderstwo pierwszego stopnia/ 1995 – Gatunek/ 1995 – Zabójcza perfekcja/ 1995 – Psychopata / 1996 – Urwanie głowy / 1996 – Norma Jean & Marilyn / 1997 – Morderstwo w Białym Domu/ 1997 – Człowiek który wiedział za mało/ 1998 – Powódź/ 1998 – Hazardziści/ 1998 – Ulice strachu/ 1999 – Osaczeni / 1999 – Huragan/ 2000 – Cudowni chłopcy/ 2000 – Próba sił/ 2000 – Dotyk przeznaczenia/ 2001 – Słodki listopad/ 2001 – Kod dostępu / 2001 – Sceny zbrodni/ 2001 – Dom Glassów/ 2001 – Włamanie na śniadanie/ 2001 – Kroniki portowe / 2002 – Country Miśki/ 2003 – Jądro Ziemi/ 2003 – Pokerzyści/ 2003 – Ława przysięgłych/ 2004 – The Grudge – Klątwa/ 2005 – Salon piękności/ 2005 – Egzorcyzmy Emily Rose/ 2006 – The Grudge – Klątwa 2/ 2007 – Ghost Rider/ 2007 – Spider-Man 3/ 2007 – Lucky You – Pokerowy blef/ 2008 – Nieuchwytny/ 2008 – Sen na jawie/ 2008 – The Informers/ 2009 – Nieproszeni goście/ 2009 – Wrota do piekieł / 2009 – Darwin. Miłość i ewolucja/ 2009 – Miłość w Seattle/ 2010 – Pewnego razu w Rzymie/ 2011 – Ksiądz/ 2011 – Dziennik zakrapiany rumem

niedziela, 1 grudnia 2024

Duncan Sheik

Duncan Sheik (ur. 18 listopada 1969) to amerykański wokalista, autor tekstów, kompozytor i aktor. Sheik jest znany ze swojego debiutanckiego singla z 1996 roku „Barely Breathing”, za który otrzymał nominację do nagrody Grammy w kategorii Best Male Pop Vocal Performance. Komponował muzykę do filmów fabularnych i musicali na Broadwayu, zdobywając w 2007 roku nagrody Tony Awards w kategoriach Best Original Score i Best Orchestrations za swoją pracę nad musicalem Spring Awakening.

Ugruntowując swoją pozycję w połowie lat 90-tych jako piosenkarz/autor tekstów z zacięciem do literackich, dorosłych piosenek popowych o mglistych powierzchniach i odrobinie alt-rockowej szorstkości, Duncan Sheik miał hit w Top 20 dzięki piosence „Barely Breathing” z jego debiutanckiego albumu o tym samym tytule z 1996 roku. Do końca następnej dekady miał trzy kolejne albumy na liście Billboard 200, w tym jego czwarty pełnometrażowy album Daylight z 2002 roku. Charakteryzujący się skomplikowaną produkcją i wieloma dogrywkami, został współprodukowany z częstym współpracownikiem Madonny, Patrickiem Leonardem.

Po skomponowaniu muzyki do swojego pierwszego pełnometrażowego filmu, A Home at the End of the World z 2004 roku, kariera Sheika zwróciła się w stronę Broadwayu wraz z sukcesem Spring Awakening z 2006 roku, przebojowego musicalu rockowego. Przyniósł mu Tony za najlepszą oryginalną ścieżkę dźwiękową, a także Grammy za najlepszy album musicalu, oba z autorem tekstów Stevenem Saterem. Sheik kontynuował żonglowanie albumami dla dorosłych, ścieżkami dźwiękowymi do filmów i musicalami w kolejnych latach, wydając swój ósmy solowy album, trwający ponad godzinę Legerdemain, w 2015 roku i przenosząc swój musical American Psycho na Broadway w 2016 roku. W tym przedstawieniu Sheik pełnił funkcję kompozytora, autora tekstów i orkiestratora.

Po wycieczkach poza Broadway, w tym The Secret Life of Bees z 2019 roku, wydał album studyjny Claptrap w 2022 roku. Poszukiwał bardziej pozytywnego stanu umysłu.

Urodzony w Montclair w stanie New Jersey w 1969 roku, Duncan Sheik dorastał w Południowej Karolinie, ale wiele wczesnych lat spędził u dziadków w New Jersey. Zainspirowany grą na pianinie, gdy tam był, później przeszedł na gitarę elektryczną i występował w zespołach przez całe liceum. Jako fan musicali od najmłodszych lat występował również w szkolnych przedstawieniach i okazjonalnie uczestniczył w pokazach na Broadwayu ze swoją matką. Podczas studiów na Brown University grał w zespole z Lisą Loeb, ale wkrótce po ukończeniu studiów zaczął sprzedawać własną taśmę demo.

Po przeprowadzce do Los Angeles pojawił się z His Boy Elroyem na albumie Epic z 1993 roku i spędził kilka lat pisząc piosenki, zanim podpisał solowy kontrakt z Atlantic.Wydał swój debiutancki album, wyprodukowany przez Ruperta Hine'a Duncan Sheik, w połowie 1996 roku, a singiel „Barely Breathing” ukazał się później w tym samym roku. Piosenka osiągnęła 16 miejsce na liście Hot 100, a po tym, jak kolejny singiel „Reasons for Living” pojawił się na ścieżce dźwiękowej do przebojowego serialu telewizyjnego ER pod koniec 1996 roku, debiut osiągnął 83 miejsce na liście Billboard 200.

Również wyprodukowany z Hine, następny, Humming, pojawił się w Atlantic w 1998 roku i osiągnął 163 miejsce. Nonesuch wydał w 2001 roku samodzielnie wyprodukowany Phantom Moon, bardziej orkiestrową współpracę Sheika i poety/dramaturga/autora tekstów Stevena Satera, który napisał do niego teksty. Wystąpili w nim London Session Orchestra i gitarzysta Bill Frisell. Chociaż nie udało mu się znaleźć na liście Billboard 200, Sheik powrócił na listę ze swoim czwartym albumem, Daylight z 2002 roku, który osiągnął 110 miejsce. Był to jego ostatni album wydany przez Atlantic.

W 2002 roku Sheik skomponował również muzykę do produkcji New York Shakespeare Festival pt. Wieczór Trzech Króli. Kontynuując dzielenie swojej uwagi między pisaniem piosenek a komponowaniem, Sheik napisał muzykę do romantycznego dramatu z 2004 roku Dom na krańcu świata, a także muzykę do dokumentu Through the Fire z 2005 roku. W 2006 roku wydał swoją piątą studyjną płytę, While Limousine, w wytwórni Zoë. Jej wnikliwe teksty nie stroniły od terytorium społeczno-politycznego. W międzyczasie współpracował z Saterem przy rockowym musicalu opartym na XIX-wiecznej niemieckiej sztuce Spring Awakening, historii dotyczącej nastoletniej seksualności. Z książką i tekstami Satera oraz muzyką Sheika, Spring Awakening otworzył się poza Broadwayem w maju 2006 roku, a następnie przeniósł się do teatru Eugene'a O'Neilla na Broadwayu w grudniu tego samego roku. Spektakl trwał ponad dwa lata i zdobył osiem nagród Tony, w tym za najlepszy musical, najlepszą książkę o musicalu i najlepszą oryginalną ścieżkę dźwiękową. Album obsady wydany przez Decca zdobył nagrodę Grammy dla Sheika i Satera.

Sheik skomponował ścieżki dźwiękowe do takich projektów, jak film w reżyserii Mary Stuart Masterson The Cake Eaters (2007) i animowany film telewizyjny Little Spirit: Christmas in New York (2008), zanim zaprezentował swój kolejny popowy album, Whisper House z 2009 roku. Zawierający kilka duetów z Holly Brook (Skylar Grey), album RCA Victor spędził tydzień na 181. miejscu na liście Billboard 200.

Muzykował do dramatów filmowych Dare (2009) i Harvest (2010), a następnie powrócił w 2011 roku z albumem coverów Covers 80s, na którym znalazły się wokale wspierające Rachael Yamagata i Brook. Covers 80s Remixed ukazał się w 2012 roku. Kolejnym dziełem Sheika była muzyczna adaptacja American Psycho Breta Eastona Ellisa z książką Roberto Aguirre-Sacasa oraz muzyką, tekstami i orkiestracją autorstwa Sheika. Premiera odbyła się w Londynie w 2013 roku. Wydał kolejny solowy album, cykl piosenek zatytułowany Legerdemain (2015), a także premierowo zaprezentował thriller muzyczny Noir (2015) w Vassar College, zanim American Psycho miał swoją premierę na Broadway'u.

premiera w marcu 2016 r. Oryginalne nagranie obsady z Londynu trafiło do Concord Records w tym samym miesiącu. Oparty na Alicji w Krainie Czarów Lewisa Carrolla, kolejny musical Sheik-Sater, Alice by Heart, miał premierę off-Broadwayowską na początku 2019 r. Oryginalne nagranie obsady zostało wydane przez Ghostlight pod koniec roku. W 2019 r. odbyła się również premiera off-Broadwayowska musicalu The Secret Life of Bees z muzyką Sheik i tekstami nominowanej do nagrody Tony Susan Birkenhead (Working, Jelly's Last Jam). Live at the Cafe Carlyle Jego pierwszy album koncertowy, Live at the Cafe Carlyle, ukazał się pod koniec 2020 r. nakładem Sneaky Studios/Missing Piece. Skompilowany z tygodniowych koncertów w październiku 2017 r., zawierał „Barely Breathing”, piosenki z Spring Awakening i wcześniej niepublikowane covery Radiohead i Toma Petty'ego. Dokument HBO o koncercie z okazji 15. rocznicy hitu muzycznego Spring Awakening: Those You've Known miał premierę w maju 2022 r., a w czerwcu ukazał się Claptrap, pierwszy solowy album studyjny Sheika od siedmiu lat. Wydany został przez nowojorską wytwórnię Antifragile Music.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Barely Breathing/Home	Duncan Sheik	11.1996	-	16[55]	Atlantic 87 027	[written by Duncan Sheik][produced by Rupert Hine]
Wishful Thinking	Duncan Sheik	01.1998	-	103[8]	Atlantic 84 042	[written by Duncan Sheik][produced by Peter Nashel, Duncan Sheik][piosenka z filmu "Great Expectations"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Duncan Sheik	Duncan Sheik	02.1997	-	83[36]	Atlantic 82 879	[gold-US][produced by Rupert Hine]
Humming	Duncan Sheik	10.1998	-	163[2]	Atlantic 83 138	[produced by Rupert Hine, Duncan Sheik]
Daylight	Duncan Sheik	09.2002	-	110[4]	Atlantic 83 569	[produced by Patrick Leonard, Duncan Sheik]
Whisper House	Duncan Sheik	02.2009	-	181[1]	Victor 47347	[produced by Duncan Sheik]

Awards

Oscar [Muzyka filmowa]

Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]

Golden Globe

Grammy
2008 Best Musical Show Album For "Spring Awakening" (Original Broadway Cast)