Mousse T

 Mustafa Gündoğdu ( ur. 2 października 1966r), znany głównie pod pseudonimem Mousse T., to niemiecko-turecki DJ, producent muzyczny, kompozytor muzyki filmowej oraz juror w 15. edycji programu *Deutschland sucht den Superstar* - niemieckiej wersji formatu *Pop Idol*. Największą rozpoznawalność przyniósł mu przebój muzyki house z 1998 roku pt. „Horny '98” (nagrany z udziałem grupy Hot 'n' Juicy i wyróżniający się chwytliwym motywem „I'm horny”) oraz współpraca z Tomem Jonesem przy popowym hicie „Sex Bomb” z 2000 roku[2], pochodzącym z albumu Jonesa *Reload* (1999). 

Mousse T. należy do grona pionierów muzyki house w Niemczech, obok takich twórców jak Boris Dlugosch, DJ Tonka czy Ian Pooley. 

 Mustafa Gündoğdu urodził się w 1966 roku w Hagen (w ówczesnych Niemczech Zachodnich) w rodzinie tureckiej. Naukę muzyki rozpoczął w wieku 13 lat. Karierę zawodową zainaugurował w 1990 roku jako klawiszowiec w niewielkim zespole o nazwie „Fun Key B”. Pseudonimu Mousse T. zaczął używać w 1994 roku; w tym samym czasie założył własne studio nagraniowe i rozpoczął działalność jako DJ w Hanowerze. Oprócz pracy nad własnymi produkcjami - zazwyczaj we współpracy z Errolem Rennallsem -komponował i produkował utwory dla innych artystów. W 1993 roku wraz z Rennallsem założył wytwórnię płytową Peppermint Jam Records, specjalizującą się w gatunkach uplifting house oraz melodyjnym acid jazzie. Jego utwór „Horny '98”, nagrany z udziałem Hot 'n' Juicy (oraz z wokalem Inayi Day w refrenie), pod koniec lat 90-tych dotarł na szczyt list przebojów muzyki tanecznej magazynu „Billboard” oraz do pierwszej dwudziestki zestawień w Wielkiej Brytanii i Australii. Utwór ten znalazł się również na płycie *Chef Aid: The South Park Album*. 

Pierwszy album Mousse T., zatytułowany *Gourmet de Funk*, ukazał się w 2002 roku. W 2004 roku ponownie trafił na listy przebojów z utworem „Is It 'Cos I'm Cool?” (nagranym z udziałem Emmy Lanford, byłej członkini grupy Hot 'n' Juicy), który znalazł się na jego drugim albumie *All Nite Madness*, wydanym również w 2004 roku. W tym samym roku Mousse T. wyprodukował letni przebój „Il Grande Baboomba” włoskiego piosenkarza Zucchero Fornaciari (z albumu *Zu & Co.*) i wziął udział w koncercie w londyńskiej Royal Albert Hall w maju 2004 roku, występując u boku innych gości włoskiego bluesmana. 

W 2005 roku Mousse T. wystąpił wraz z Emmą Lanford, reprezentując Dolną Saksonię w konkursie Bundesvision Song Contest 2005 z utworem „Right About Now”; zajął wówczas czwarte miejsce, zdobywając 85 punktów. W 2006 roku duet Loo & Placido wydał mash-up zatytułowany „Horny as a Dandy”, łączący wokal z utworu „Horny '98” oraz muzykę z piosenki „Bohemian Like You” zespołu The Dandy Warhols. Również w 2006 roku nawiązał współpracę z innym artystą tureckiego pochodzenia urodzonym w Niemczech - piosenkarzem Tarkanem- i stworzył trzy remiksy utworu „Start the Fire”, pochodzącego z wydanego 7 kwietnia tego samego roku albumu Tarkana *Come Closer*.

  W 2007 roku Mousse T. skomponował i wyprodukował muzykę do filmu Marca Rothemunda pt. *Pornorama*. Jego utwory wykorzystywano w wielu filmach i serialach, zarówno w USA, jak i na całym świecie. W 2018 roku dołączył do jury programu *Deutschland sucht den Superstar* – niemieckiego odpowiednika formatu *Pop Idol*. W 2020 roku serwis Traxsource umieścił go na pierwszym miejscu listy najlepszych artystów muzyki house (Top House Artists of 2020).  W 2022 roku wyprodukował utwór Gianniego Morandiego „Apri tutte le porte”, napisany przez Jovanottiego i zaprezentowany w tym samym roku na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Horny '98	Mousse T vs. Hot 'n' Juicy	06.1998	2[21]	-	Peppermint Jam PJMS 0031	[platinum-UK][written by Mousse T., Errol Rennalls][produced by Mousse T., Reegan King]
Sex Bomb	Tom Jones and Mousse T.	05.2000	3[10]	-	Gut CDGUT 33	[silver-UK][written by Mousse T., Errol Rennalls][produced by Mousse T.]
Fire	Mousse T with Emma Lanford	08.2002	58[2]	-	Serious SERR 4412	[written by Mousse T., Errol Rennalls][produced by Mousse T.]
Is It 'Cos I'm Cool?	Mousse T with Emma Lanford	09.2004	9[14]	-	Free 2 Air DEP 080100069	[written by Mousse T., Errol Rennalls][produced by Mousse T.]
Right About Now	Mousse T with Emma Lanford	12.2004	28[5]	-	Free 2 Air F2A 2CDX	[written by Oliver Dommaschk, Stavros Ioannou, Mousse T., Errol Rennalls][produced by Mousse T.]
Horny as a Dandy	Mousse T. vs. the Dandy Warhols	08.2006	17[6]	-	Feverpitch/Free 2 Air 12FEV 14	[written by Mousse T., Errol Rennalls,Courtney Taylor-Taylor][produced by Loo & Placido]

Spiller

Cristiano Spiller (ur. 3 kwietnia 1975) to włoski DJ i producent muzyczny, grający muzykę
elektroniczną. Najbardziej znany jest z singla z 2000 roku „Groovejet (If This Ain't Love)” z udziałem Sophie Ellis-Bextor. Utwór osiągnął pierwsze miejsce na listach przebojów w Wielkiej Brytanii, Australii, Irlandii i Nowej Zelandii. Sprzedał się w ponad dwóch milionach egzemplarzy i podobno był pierwszym utworem odtwarzanym na iPodzie.

 

  Już jako nastolatek wprowadzał się w świat włoskiej muzyki house i dance. W 1997 roku wydał swój pierwszy singiel „Laguna”. Reklamowany jako Laguna, w 1997 roku Spiller nawiązał współpracę z innym włoskim producentem Tommym Vee, aby wydać singiel „Spiller From Rio (Do It Easy)”, który dotarł do 40. miejsca na brytyjskiej liście przebojów.W 1998 roku podpisał kontrakt z brytyjską wytwórnią płytową Positiva Records, spółką zależną EMI UK, wydając w Wielkiej Brytanii swój pierwszy solowy singiel zatytułowany „Batucada”.  

 

W 1999 roku wydał „Mighty Miami EP”, maxi-singiel zawierający instrumentalny utwór „Groovejet”. Popularność w mainstreamie i „Groovejet” W 2000 roku ukazała się wokalna wersja „Groovejet”. „Groovejet (If This Ain't Love)” z udziałem brytyjskiej piosenkarki Sophie Ellis-Bextor (dawniej z theaudience) osiągnął pierwsze miejsce na listach przebojów w Wielkiej Brytanii, Australii i wielu innych krajach, stając się jednym z najpopularniejszych albumów tanecznych roku i zdobywając liczne nagrody. Według dziennikarza technologicznego Stevena Levy'ego i programu BBC TOTP2 Goes Disco!, był to również pierwszy utwór odtwarzany na iPodzie.  Groovejet sprzedał się w ponad 2 000 000 egzemplarzy na całym świecie. 

 

W 2002 roku wydał w Wielkiej Brytanii utwór „Cry Baby”. W 2003 roku Spiller postanowił przejąć kontrolę nad własnymi produkcjami i założył niezależną wytwórnię Nano Records z siedzibą w Wenecji we Włoszech. W 2004 roku Positiva wydała singiel „Sola”. W Wielkiej Brytanii singiel był promowany przez Pete'a Tonga w BBC Radio 1. W 2006 roku wydał „Jumbo”. Jego singiel z 2011 roku „Pigeonman's Revenge” to instrumentalny utwór house z teledyskiem stworzonym przez Starlings, wyreżyserowanym przez fotografa Jamesa Mollisona. W 2013 roku Spiller wydał utwór „Urastar” z udziałem Niny Mirandy (byłej wokalistki zespołu Smoke City).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Spiller from Rio (Do It Easy)	Laguna	11.1997	40[2]	-	Positiva 12TIV83	[written by C.Spiller][produced by Cheeky Not Cheesy Productions][6[12].Hot Disco/Dance;Groovilicious 40 12"]
Groovejet (If This Ain't Love)	Spiller	08.2000	1[1][30]	-	Parlophone ITA 160300762	[platinum-UK][written by Cristiano Spiller, Sophie Ellis-Bextor, Rob Davis][produced by Cristiano Spiller, Boris Dlugosch]
Cry Baby	Spiller	02.2002	40[2]	-	Positiva 12TIV167	[written by C. Spiller, L. Troutman, R. Troutman][produced by Cristiano Spiller]

CRW

Jednym z najsłynniejszych DJ-ów i producentów techno-trance'owych drugiej połowy
lat 90-tych jest niewątpliwie Włoch Mauro Picotto: choć w tamtych latach stał się legendą dzięki wielu utworom sygnowanym jego nazwiskiem, niektóre z jego pseudonimów również zapisały się w historii trance'u. Muzyka taneczna i elektroniczna CRW, jeden z najsłynniejszych, to w rzeczywistości współpraca, która narodziła się w 1998 roku między Mauro Picotto, Andreą Remondinim, Massimo Chiticontim i Riccardo Ferrim (oraz producentem wykonawczym Gianfranco Bortolottim), z udziałem wokalistki Veroniki (Veronica Coassolo): w tym samym roku ukazał się ich pierwszy utwór, kultowy „I Feel Love”. 

 

 „I Feel Love” to znakomity utwór trance, który, choć wydany w 1998 roku, utrzymał swój sukces przez kolejne dwa lata, osiągając 15. miejsce na liście najlepiej sprzedających się singli w Wielkiej Brytanii w 2000 roku i stając się jednym z najbardziej tanecznych utworów trance 1999 roku. Z biegiem czasu ukazało się kilka remiksów (autorstwa Klubbheads, Johna van Dongena i Rona van den Beukena, JamX i De Leona oraz wielu innych), w tym jeden autorstwa Mauro Picotto, R.A.F. Zone Mix, prawdopodobnie najsłynniejsza wersja singla, wydana pod koniec 1999 roku. Projekt CRW reprezentuje prawdopodobnie najbardziej marzycielską stronę niesamowitej kariery muzycznej turyńskiego DJ-a i producenta, dla którego, wraz z Remondinim, Chiticontim i Ferrim, wydał kilka innych sukcesów z początku XXI wieku, zawsze charakteryzujących się melodyjną/nostalgiczną kompozycją trance, podkreśloną głosem Veroniki. Jednak „I Feel Love” pozostaje ich największym sukcesem i jednym z najbardziej kultowych utworów trance, jakie kiedykolwiek powstały. 

 

Dzięki utworom „Lovin'”, „Like a Cat” i „Precious Life” duet odniósł trzy kolejne sukcesy na brytyjskich listach przebojów. W dwóch ostatnich utworach, a także w dwóch innych singlach, gościnnie wystąpiła wokalistka Veronica Coassolo. Jako artyści remiksów, duet pracował głównie nad produkcjami członka projektu Mauro Picotto. Pozostałe remiksy zostały wyprodukowane przez zespół York, Mario Più i Ferry'ego Corstena. 

 Po 2002 r. projekt pozostawał nieaktywny przez długi czas, aż do wydania utworu house „Relaxx” pod pseudonimem WWW w styczniu 2010 r. 

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Feel Love Part 3	CRW	12.1999	81[1]	-	Nukleuz NUKP 0155B	[written by A. Remondini, M. Picotto][produced by Mauro Picotto]
I Feel Love	CRW	02.2000	15[6]	-	Nukleuz NUKP 0155R	[written by A. Remondini, M. Picotto][produced by Mauro Picotto][9[12].Hot Disco/Dance;Jellybean 2588 12"]
Lovin'	CRW	07.2000	49[3]	-	Nukleuz NUKP 0235	[written by A. Remondini, G. Bortolotti, M. Picotto, R. Ferri][produced by CRW]
After The Rain	CRW	08.2001	86[1]	-	BXR BXRP 0317	[written by A. Remondini, G. Bortolotti, Megamind, V. Coassolo][produced by CRW]
Like A Cat	CRW Featuring Veronika	04.2002	57[2]	-	BXR BXRC 0397	[written by A Remondini, M Picotto, R Ferri, V Coassolo][produced by CRW]
Precious Life	CRW Featuring Veronika	10.2002	57[2]	-	BXR BXRC 0395	[written by A Remondini, Megamind, R Ferri, V. Coassolo][produced by CRW]

Freeloaders

Freeloaders byli brytyjskim duetem produkującym muzykę house, założonym przez
Kevina O'Toole'a i Dale'a Longwortha, członków założycieli zespołu tanecznego N-Trance. Działający w połowie lat 2000, specjalizowali się w utworach electro-house, często z gościnnym udziałem wokalistów i gitarzystów Vinny'ego Burnsa, a Jerome Stokes zapewniał wokale w wybranych projektach. Przełom nastąpił wraz z singlem z 2005 roku „So Much Love to Give” z udziałem zespołu soulowego The Real Thing i samplowaniem ich przeboju z 1977 roku „You to Me Are Everything”. Utwór osiągnął 9. miejsce na liście UK Singles Chart, spędzając 4 tygodnie w pierwszej 40-tce (9 tygodni na liście ogółem) i osiągając również 8. miejsce na liście Physical Singles Chart.

 Kolejne wydawnictwa to „Now I'm Free (Freefalling)” z 2006 roku, który rozwijał ich komercyjne brzmienie house. Jedyny album duetu, Freshly Squeezed, ukazał się w 2006 roku i zawierał 11 utworów, kładących nacisk na optymistyczne, oparte na samplach produkcje house, z „So Much Love to Give” na czele. Choć ich dorobek ograniczał się do kilku singli i debiutanckiego albumu wydanego przez wytwórnię All Around the World, Freeloaders przyczynili się do odrodzenia house'u w Wielkiej Brytanii w połowie lat 2000., obok takich artystów jak Freemasons i Eric Prydz.

Freeloaders powstali w 2004 roku jako angielski projekt muzyki house zainicjowany przez Kevina O'Toole'a i Dale'a Longwortha, duet, który dekadę wcześniej współtworzył elektroniczny zespół N-Trance. Czerpiąc ze swojego ugruntowanego doświadczenia produkcyjnego z eurodance'owych hitów N-Trance z lat 90., O'Toole i Longworth pod nowym pseudonimem skupili się na muzyce house, wykorzystując kontakty z wcześniejszej pracy z wytwórnią All Around The World. Współpracowali z gitarzystą Vinnym Burnsem i wokalistą Jerome'em Stokesem przy kilku utworach. Projekt, mający siedzibę w Wielkiej Brytanii, we wczesnej fazie obejmował eksperymentalne nagrania, które łączyły elementy house z samplami i współpracą, budując na doświadczeniu założycieli w dziedzinie inżynierii dźwięku z Oldham College. Taka konfiguracja pozwoliła im działać jako elastyczny zespół produkcyjny, odmienny od bardziej wokalnego brzmienia eurodance N-Trance, jednocześnie wykorzystując tę ​​samą sieć kontaktów branżowych do początkowego rozwoju.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
So Much Love to Give	Freeloaders featuring the Real Thing	04.2005	9[9]	-	All Around The World 12GLOBE 412	[written by Chris Amoo ,Eddie Amoo][produced by Dale Longworth ,Kevin O'Toole]

Sarah Cracknell

 Liderka ukochanego brytyjskiego tria Saint Etienne, Sarah Cracknell, urodziła się
12 kwietnia 1967 roku w Chelmsford w hrabstwie Essex; dorastała głównie w okolicach Windsoru, w młodości uczęszczała do szkoły klasztornej, a później przez krótki czas studiowała aktorstwo. Jej debiutanckie wejście do świata muzyki miało miejsce w 1982 roku z zespołem Worried Parachutes; następnie rozpoczęła karierę solową, wydając w 1987 roku singiel „Love Is All You Need”. Po epizodzie z Prime Time (w którym występował również przyszły lider Mexico 70, Mick Bund), dołączyła do Douglasa Benforda w zespole Lovecut DB i wydała singiel „Fingertips” w 1991 roku. 

W tym samym roku Cracknell została zaproszona do zaśpiewania w trzecim singlu Saint Etienne, „Nothing Can Stop Us”. Jej chłodny urok idealnie pasował do wyrafinowanego podejścia zespołu do indie dance, a po znaczącym wkładzie w ich debiutancki album z 1991 roku, Foxbase Alpha, została oficjalnie włączona do składu. Po ukończeniu dwóch kolejnych albumów Saint Etienne, So Tough z 1993 roku i Tiger Bay z 1994 roku, latem 1996 roku Cracknell wydała swój debiutancki solowy singiel „Anymore”; wiosną ukazał się album Lipslide. A w trakcie nagrywania i wydawania piątego albumu Saint Etienne, Sound of Water, latem 2000 roku, Cracknell znalazła czas na nagranie EP-ki zatytułowanej Kelly's Locker, która ukazała się we wrześniu.  

Kontynuując śpiewanie na albumach Saint Etienne (Finisterre z 2002 roku, Tales from Turnpike House z 2005 roku), występowała również jako główna wokalistka w wielu utworach przez całą dekadę, współpracując z Madness, the 6ths, Marcem Almondem, Paulem van Dykiem i innymi. Jeden z utworów, „The Journey Continues” Marka Browna, stał się nawet przebojem w Wielkiej Brytanii. Po nagraniu albumu Saint Etienne „Words and Music by Saint Etienne” z 2012 roku, artystka rozpoczęła pracę nad kolejnym solowym albumem. Podpisała kontrakt z wytwórnią Cherry Red Records i weszła do studia z Carwynem Ellisem z Colorama, który wyprodukował i zagrał na większości instrumentów. Album „Red Kite”, inspirowany folkiem i kameralnym popem, ukazał się w czerwcu 2015 roku, a gościnnie wystąpili na nim Nicky Wire and the Rails.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Anymore	Sarah Cracknell	09.1996	39[2]	-	Gut CDGUT 3	[written by Guy Batson,Johnny Male,Sarah Cracknell][produced by Stephen Hague]
The Journey Continues	Mark Brown featuring Sarah Cracknell	02.2008	11[6]	-	CR2 MIUCT 6479	[written by Elena Kats-Chernin, Mark Brown, Sarah Cracknell][produced by Mark Brown]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Red Kite	Sarah Cracknell	06.2015	49[1]	-	Cherry Red BRED 662	[produced by Carwyn Ellis,Seb Lewsley,Mason Neely]

Blaze

Blaze to amerykański zespół grający muzykę house, założony w New Jersey w 1984 roku. 

 Zespół został założony przez Josha Milana, Kevina Hedge'a i Chrisa Herberta, kiedy Herbert przedstawił Milana, członka swojego chóru kościelnego, Hedge'owi, swojemu przyjacielowi z dzieciństwa. Herbert opuścił zespół w 1991 roku, pozostawiając Milana i Hedge'a, aby kontynuowali wspólną pracę. Dorobek zespołu składa się głównie z utworów house. Na początku istnienia zespołu Herbert był wokalistą, Milan grał na pianinie, a Hedge zajmował się produkcją. Po odejściu Herberta, Hedge i Milan zaczęli dzielić się obowiązkami produkcyjnymi, wokalem i grą na większości instrumentów w utworach i albumach zespołu. 

Grupa zyskała rozgłos dzięki remiksowi utworu Lisy Stansfield „People Hold On” w 1989 roku, po podpisaniu kontraktu z wytwórnią Motown/MCA Records. Blaze wydali swój debiutancki album „25 Years Later” w 1990 roku, po czym Herbert postanowił skupić się na karierze bardziej zorientowanej na R&B, podczas gdy dwaj pozostali członkowie zaangażowali się w rodzącą się kulturę klubową, otwierając klub nocny o nazwie Shelter.  

W 1994 roku grupa odniosła swój pierwszy duży międzynarodowy sukces produkcyjny utworem „Hideaway” De'Lacy, który później został zremiksowany przez Deep Dish. Od tego czasu Blaze wydali trzy kolejne albumy, a także kilka rozproszonych kompilacji wcześniejszych produkcji i utworów oraz niezliczone single. Rozpoczęli również współpracę z innymi znanymi nazwiskami, takimi jak „Little” Louie Vega, Barbara Tucker, Jody Watley i Full Intention.  

Współczesnej publiczności zespół jest najbardziej znany z singli z udziałem Palmera Browna na wokalu, często remiksowanego „My Beat” oraz hymnu w hołdzie dla niego „I Remember House”. Najnowszy album Blaze, wydany w 2005 roku, to składanka miksów zatytułowana „Found Love”. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Whatcha Gonna Do	Blaze	02.1987	92[1]	-	Champion CHAMP 36	[written by Blaze, Terry Edwards][produced by Blaze][17[10].Hot Disco/Dance;Quark 1 12"]
If You Should Need A Friend	Blaze	11.1987	-	-	Debut DEBTX 3032	[written by C. Herbert, J. Milan, K. Hedge][produced by Blaze][23[7.Hot Disco/Dance;Quark 6 12"]
So Special/Mission	Blaze	05.1990	76[2]	-	Motown ZB 43709	[written by William K. Hedge, Joshua Milan, Christopher A. Herbert][produced by Blaze][24[6].Hot Disco/Dance;Motown 4752 12"]
My Beat	Blaze with Palmer Brown	03.2001	53[2]	-	Kickin NEO 12053	[written by Blaze][produced by Blaze][19[11].Hot Disco/Dance;Tommy Boy 2230 12"]
When I Fall In Love	Blaze Featuring Sybil	02.2002	91[1]	-	Kickin KICK 115	[written by Josh Milan, Kevin Hedge, Tee Alford][produced by Josh Milan, Kevin Hedge, Tee Alford]
Do You Remember House?	Blaze Feat. Palmer Brown	09.2002	55[2]	-	Slip 'n' Slide SLIP 151	[written by Josh Milan, Kevin Hedge][produced by Blaze]
Breathe	Blaze	11.2002	89[1]	-	Slip 'n' Slide SLIP 137	[written by Josh Milan, Kevin Hedge][produced by Blaze]
Most Precious Love	Blaze Presents Underground Dance Artists United For Life Feat. Barbara Tucker	05.2005	17[9]	-	Defected DFTD 100	[written by Blaze][produced by Blaze]

Sunset Strippers

Sunset Strippers to brytyjski zespół muzyki elektronicznej. Najbardziej znany jest z utworu „Falling Stars” z 2005 roku, który zawiera sample z przeboju „Waiting for a Star to Fall” zespołu Boy Meets Girl z 1988 roku. Zespół brał udział w bitwie na sample z Cabin Crew. „Falling Stars” osiągnął 3. miejsce na brytyjskiej liście przebojów w marcu 2005 roku. 

 

 Członkowie zespołu, Sergei Forster-Hall i Kieron McTernan, poznali się w Northbrook College. W 2004 roku Sunset Strippers zremiksowali przebój „Cry Little Sister” z 25 najlepszych miejsc na listach przebojów, pierwotnie napisany przez Gerarda McMahona (pod pseudonimem „Gerard McMann”) jako motyw przewodni filmu „Straceni chłopcy”. W 2005 roku zremiksowali utwór Planet Funk „The Switch”, który pojawił się w reklamach telewizyjnych Mitsubishi, a w 2007 roku zremiksowali utwór irlandzkiego zespołu popowego Westlife „Total Eclipse of the Heart” na album „The Love Album”.  

 

Ostatnim wydawnictwem grupy pod nazwą Sunset Strippers był utwór „Step Right Up” z 2008 roku, który pojawił się w dostępnej do pobrania wersji Clubbers Guide '08 wydawnictwa Ministry of Sound. Forster-Hall i McTernan rozpoczęli wydawanie remiksów pod nazwą My Digital Enemy w 2006 roku, aż do zmiany nazwy na MDE w 2017 roku. Tworzą głównie muzykę tech house i deep house.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Falling Stars (Waiting For A Star To Fall)	Sunset Strippers	03.2005	3[15]	-	Direction 6758312	[written by George Robert Merrill, Shannon Alexandria Rubicam][produced by Harry Diamond, Kieron McTernan, Sergei Hall, The Sunset Strippers]

Nightcrawlers

The Nightcrawlers to brytyjski projekt muzyki house, którego twórcą był producent,
DJ i piosenkarz John Robinson Reid (ur. 6 września 1963r w Glasgow; zm. 15 czerwca 2025r), wraz z Hugh Jude Brankinem, Rossem Campbellem i Grahamem McMillanem Wilsonem. 

 

Pod koniec lat 80-tychh John Reid założył duet This Way Up z Royem Hayem, byłym członkiem Culture Club, a następnie pracował jako autor tekstów dla Bad Boys Inc. i Eternal. Na początku lat 90-tych założył swój projekt taneczny Nightcrawlers. Przełom nastąpił w 1993 roku wraz z drugim singlem „Push the Feeling On”, który osiągnął 80. miejsce na liście Billboard Hot 100 i utrzymywał się na listach przebojów przez 15 tygodni. Oryginalna wersja osiągnęła jedynie 22. miejsce na UK Singles Chart. Przełom nastąpił dwa lata później wraz z albumem Marca Kinchena „MK Mixes” z 1995 roku, który wspiął się na 3. miejsce na brytyjskiej liście przebojów i dotarł do pierwszej dziesiątki w całej Europie.  

 

Od tego czasu występowali jako Nightcrawlers z Johnem Reidem. Kolejny singiel, „Surrender Your Love”, kontynuował ich sukces, zdobywając kolejne miejsca na listach przebojów, w tym drugi w pierwszej dziesiątce w Wielkiej Brytanii. Później jednak międzynarodowe zainteresowanie osłabło, a kolejne hity z pierwszej czterdziestki, takie jak „Don't Let the Feeling Go”, „Let's Push It”, „Should I Ever (Fall in Love)” i „Keep On Pushing Our Love”, nagrane we współpracy z piosenkarką Alyshą Warren, pozostały w dużej mierze ograniczone do ich ojczyzny. Po tym sukcesy Nightcrawlers nieco przycichły, a na listy przebojów powrócili dopiero w 1999 roku z utworem „Never Knew Love”.  

 

Klasyczny utwór taneczny „Push the Feeling On” powrócił na niemieckie listy przebojów w 2003 roku z nowym remiksem, a następnie w 2012 roku z nowym nagraniem Glamrock Brothers z udziałem Sunloverz. Miks Rosabel i JCA zapewnił utworowi pierwsze miejsce na liście przebojów US Dance/Club Play Songs w 2004 roku. Próba powrotu Nightcrawlers w 2011 roku z singlem „Cryin' over You” z udziałem Taio Cruza zakończyła się niepowodzeniem. Jednak ich kolejna próba w 2021 roku z singlem „Friday” z udziałem Ritona i zawierającym sample z utworu „Push the Feeling On” okazała się dużym sukcesem. Utwór dotarł do 4. miejsca na brytyjskich listach przebojów, stając się ich pierwszym hitem w pierwszej dziesiątce od czasu „Surrender Your Love” 25 lat wcześniej. Muzycznie Nightcrawlers inspirowali się takimi zespołami jak Latin Head Hunters, C+C Music Factory, Bobby Orlando i Man Parrish.

 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Living Inside a Dream	Nightcrawlers	07.1992	82	-	4th & Broadway BRW 250	[written by Jon Reed, Tom Wilson][produced by John Waddell]
Push the feeling on	Nightcrawlers	.1992	86	-	4th & Broadway BRW 258	[written by Ross Campbell, John Reid, Hugh Brankin, Graham Wilson][produced by Ian Morrow, Phil Chill, Marc Kinchen]
Push the feeling on	Nightcrawlers	10.1994	22[8]	80[15]	Ffrr FX 245	[written by Ross Campbell, John Reid, Hugh Brankin, Graham Wilson][produced by Ian Morrow, Phil Chill, Marc Kinchen]
Push the feeling on	Nightcrawlers	02.1995	3[21]	-	ffrr F 257	[platinum-UK][written by Ross Campbell, John Reid, Hugh Brankin, Graham Wilson][produced by Ian Morrow, Phil Chill, Marc Kinchen]
Surrender your love	Nightcrawlers feat John Reid	05.1995	7[13]	-	Final Vinyl 74321283981	[written by John Reid, Marc Kinchen][produced by John Reid, Marc Kinchen]
Don' t let the feeling go	Nightcrawlers feat John Reid	09.1995	13[16]	-	Final Vinyl 74321298821	[written by John Reid, Marc Kinchen, Graham Wilson][Produced by John Reid, Marc Kinchen]
Let' s push it	Nightcrawlers	01.1996	23[8]	-	Final Vinyl 74321328142	[written by John Reid,Michael J McEvoy,Ronald Wilson,Stepz-3][Produced by John Reid]
Should I Ever [Fall in love]	Nightcrawlers feat John Reid	04.1996	34[11]	-	Arista 74321358071	[written by John Reid,Stuart Crichton,Ronald Wilson][Produced by Bump & Grind]
Keep on pushing our love	Nightcrawlers Feat. John Reid With Alysha Warren	07.1996	30[11]	-	Arista 74321390421	[written by G. Meland,S. Tracey]
Never Knew Love	Nightcrawlers	07.1999	59[2]	-	Riverhorse RIVHCD 1	[Written by John Reid,Cliff Masterson][Produced by Metro]
Friday	Riton and Nightcrawlers featuring Mufasa & Hypeman	01.2021	4[37]	-	Ministry Of Sound GBCEN 2000164	[2x-platinum-UK][Written by Graham McMillan Wilson, Hugh Jude Brankin, John Robinson ,Reid Ross, Alexander Campbell, Samantha Harper][Produced by The Invisible Men, Riton]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Let' s push it	Nighcrawlers	09.1995	14[8]	-	Final Vinyl 74321309702	[produced by Marc Kinchen]

N-Trance

N-Trance   to brytyjski zespół muzyki elektronicznej, założony w 1990 roku przez
Kevina O'Toole'a i Dale'a Longwortha. Zespół znany jest z europejskich hitów „Set You Free” i „Electronic Pleasure”, a także z coverów disco z lat 70-tych„"Stayin' Alive”, „D.I.S.C.O.”, „Shake Ya Body” i „Da Ya Think I'm Sexy?”. W latach 1994–2004 wydali 14 singli, które znalazły się na listach przebojów w Wielkiej Brytanii.

  Kevin O'Toole i Dale Longworth założyli N-Trance w 1990 roku, po tym jak poznali się w Oldham College w Greater Manchester, gdzie obaj studiowali inżynierię dźwięku. Podpisali kontrakt z wytwórnią 380 Records Pete'a Watermana (sub-label PWL). Wokalistka Kelly Llorenna dołączyła do zespołu około rok później i zaśpiewała w ich pierwszym utworze „Set You Free”, nagranym w Revolution Studios w Cheadle Hulme w lipcu 1992 roku. Utwór nie został wydany jako singiel, a N-Trance wykupił kontrakt z 380 Records.

 Następnie, we wrześniu 1993 roku, podpisali kontrakt z nową wytwórnią, All Around the World. W tym czasie N-Trance rozwinęło swoje występy na żywo i zyskało popularność. W ich nowej wytwórni, „Set You Free” został wydany jako singiel w 1993 roku, awansując na 82. miejsce na listach przebojów. W 1994 roku utwór „Set You Free” został ponownie wydany, osiągając wyższą pozycję na listach przebojów, 39. miejsce.Kolejnym singlem N-Trance był utwór eurodance zatytułowany „Turn Up the Power”. W miksie radiowym i oficjalnym singlu znalazł się wokal Viveen Wray oraz rap T-1K. Utwór osiągnął 23. miejsce na listach przebojów.

  Po kilku latach występów na żywo w Wielkiej Brytanii, popularność N-Trance i odbiór „Set You Free” znacznie wzrosły. Utwór został ponownie wydany w 1995 roku i stał się wielkim hitem, osiągając 2. miejsce na listach przebojów i uzyskując status platynowej płyty w Wielkiej Brytanii po sprzedaży ponad 600 000 egzemplarzy.Singiel został wydany również w innych krajach europejskich i Australii. Grupa nagrała swój pierwszy pełnometrażowy album, „Electronic Pleasure”, w listopadzie 1995 roku, na którym wystąpiło siedmiu wokalistów, w tym David Grant, Viveen Wray oraz tacy muzycy jak Vinny Burns i Snake Davis.

  Ich kolejny singiel, cover hitu Bee Gees „Stayin' Alive”, nie tylko odniósł ogromny sukces na arenie międzynarodowej, ale także przedstawił bardziej znanego wokalistę i producenta, który w przyszłości miał pomóc zdefiniować brzmienie N-Trance - Ricardo da Force’a, byłego rapera i producenta The KLF. Po wydaniu w Wielkiej Brytanii, utwór zadebiutował na 2. miejscu listy przebojów, a na arenie międzynarodowej stał się jednym z największych brytyjskich hitów eksportowych 1995 roku, osiągając 1. miejsce w Australii i plasując się w pierwszej piątce na wielu europejskich listach przebojów. 

 Ich drugi album długogrający, „Happy Hour”, ukazał się w 1999 roku. Single z albumu zawierały covery utworów Roda Stewarta „Da Ya Think I'm Sexy?” (numer 7 w październiku 1997) oraz Ottawan „D.I.S.C.O.” (numer 11 w maju 1997), oba utwory z wokalem Kelly Llorenny, a ten drugi z rapem Ricardo da Force. Llorenna zaśpiewała również w utworze hardcore techno „The Mind of the Machine”, w którym znalazły się fragmenty mówione aktora Stevena Berkoffa; utwór nie znalazł się na listach przebojów. Wray zaśpiewał z Garym Crowleyem w utworze „Paradise City”, który również zawierał rapową sekcję da Force; singiel osiągnął 28. miejsce na liście przebojów we wrześniu 1998 roku.

 W lutym 2009 roku grupa wydała The Mind of the Machine jako swój trzeci album. Nagrano dwa nowe utwory („Free Running” i „The Earth Is Dying”), które miały uzupełnić nagrania z 1997 roku. Album został wydany wyłącznie w wersji cyfrowej. 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Set You Free	N-Trance feat Kelly Llorenna	.1993	83	-	All Around The World 12 GLOBE 121	[written by Mike Lewis, Dale Longworth, Kevin O'Toole][produced by N-Trance]
Set You Free	N-Trance	05.1994	39[6]	-	All Around The World JB GLOBE 126	[written by Mike Lewis, Dale Longworth, Kevin O'Toole][produced by N-Trance]
Turn Up The Power	N-Trance	10.1994	23[7]	-	All Around The World 12 GLOBE 125	[written by Kevin O'Toole,Dale Longworth][produced by Kevin O'Toole,Dale Longworth]
Set You Free	N-Trance	01.1995	2[20]	-	All Around The World 12 GLOBE 183	[2x-platinum-UK][written by Mike Lewis, Dale Longworth, Kevin O'Toole][produced by N-Trance]
Stayin' Alive	N-Trance feat. Ricardo da Force	09.1995	2[18]	62[17]	All Around The World 12 GLOBE 131	[silver-UK][written by Barry, Robin and Maurice Gibb][produced by Kevin O'Toole,Dale Longworth]
Electronic Pleasure	N-Trance	02.1996	11[12]	-	All Around The World GLOBE CD 2	[written by Dale Longworth, Kevin O'Toole,Ricky Lyte][produced by Dale Longworth, Kevin O'Toole]
D.I.S.C.O.	N-Trance	04.1997	11[13]	-	All Around The World 12 GLOBE 153	[written by Daniel Vangarde,Kevin O'Toole,Dale Longworth,Jean Kluger,Richard Lyte][produced by Curds And Whey]
The Mind Of The Machine	N-Trance	08.1997	15[12]	-	All Around The World 12 GLOBE 159	[written by Dale Longworth, Kevin O'Toole][produced by N-Trance]
Da Ya Think I'm Sexy?	N-Trance feat. Rod Stewart	11.1997	7[17]	-	All Around The World 12 GLOBE 150	[written by Rod Stewart,Carmine Appice,Duane Hitchings][produced by Curds And Whey]
Paradise City	N-Trance	09.1998	28[10]	-	All Around The World 12 GLOBE 140	[written by Rose , McKagen , Stradlin , Slash , Adler][produced by N-Trance]
Tears In The Rain	N-Trance	12.1998	53[5]	-	All Around The World 12 GLOBE 185	[written by Dale Longworth, Kevin O'Toole][produced by N-Trance]
Shake Ya Body	N-Trance	05.2000	37[3]	-	All Around The World 12 GLOBE 204	[written by Michael Jackson/Jacksons ][produced by Kevin O'Toole ]
Set You Free 2001	N-Trance	09.2001	4[40]	-	All Around The World 12 GLOBE 242	[written by Mike Lewis, Dale Longworth, Kevin O'Toole][produced by Kevin O'Toole/Dale Longworth ]
Forever	N-Trance	09.2002	6[26]	-	All Around The World 12 GLOBE 257	[written by Kevin O'Toole ][produced by Kevin O'Toole ]
Destiny	N-Trance	07.2003	37[2]	-	All Around The World 12 GLOBE 282	[written by Kevin O'Toole ][produced by Kevin O'Toole ]
I'm In Heaven	N-Trance	05.2004	46[6]	-	All Around The World 12 GLOBE 343	[written by Kevin O'Toole ][produced by N-Trance]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Electronic Pleasure	N-Trance	11.1995	99[2]	-	All Around The World 2002534	][produced by N-Trance]

Narcotic Thrust

Narcotic Thrust to angielski duet grający muzykę elektroniczną, w którego skład
wchodzą producenci Stuart Crichton i Andy Morris. Nazwa Narcotic Thrust jest anagramem słowa „Stuart Crichton”. Ich piosenka „Safe from Harm” zajęła 1. miejsce na amerykańskiej liście przebojów Hot Dance Club Play w 2002 roku, a główną wokalistką była Yvonne John Lewis. Był to również pierwszy utwór wydany przez wytwórnię Yoshitoshi Records należącą do Deep Dish, który znalazł się na szczycie amerykańskiej listy przebojów dance. 

 

 W połowie 2004 roku Narcotic Thrust odniósł jeszcze większy sukces, gdy ich singiel „I Like It” osiągnął 9. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. W trzecim singlu zespołu z 2005 roku, zatytułowanym „When the Dawn Breaks”, wokalistą był Gary Clark (wokalista szkockiego zespołu Danny Wilson). W 2006 roku Narcotic Thrust wydał swój czwarty singiel „Waiting for You”, w którym ponownie zaśpiewała Yvonne John Lewis. 

 

Narcotic Thrust zremiksował również utwory „The Sound of Violence” Cassiusa, „Red Blooded Woman” Kylie Minogue oraz „Suffer Well” Depeche Mode.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Funky acid baby	Narcotic Thrust	04.1996	96[1]	-	Indochina ID 041 T	[written by A. Morris, S. Crichton][produced by Andy Morris, Stuart Crichton]
Safe from harm	Narcotic Thrust	08.2002	24[4]	-	FFRR FX 406	[written by Andy Morris, Kim Miller, Raymond Earl, Rob Davis, Stuart Crichton][produced by Andy Morris, Stuart Crichton]
I like it	Narcotic Thrust feat. Yvonne John-Lewis	04.2004	9[6]	83	Free 2 air 0153650F2AP	[written by Andy Morris, Stuart Crichton, Robert de Fresnes][produced by Andy Morris, Stuart Crichton]
When the dawn breaks	Narcotic Thrust	01.2005	28[2]	-	Free 2 Air F2A3CDX	[ written by Andy Morris , Gary Clark , Stuart Crichton][produced by Andy Morris, Stuart Crichton,Gary Clark]

Brat Pack

Brat Pack był amerykańskim duetem wokalnym z New Jersey.
Jego członkami byli Patrick Donovan (urodzony 26 lipca 1958r w Passaic, New Jersey) i Ray Ray Frazier. Donovan był gitarzystą artystów house/gospel CeCe Rogers i Curtisa Hairstona. Ray Ray był klawiszowcem i wokalistą w różnych nowojorskich zespołach. Produkcją Brat Pack zajęli się Robert Clivillés i David Cole, którzy stali się założycielami multiplatynowej wytwórni C+C Music Factory.

 

  Zaczynali jako klubowi artyści muzyki house, a po sukcesie swojego pierwszego singla, Clivillés i Cole poczuli, że mają atrakcyjność dla crossoverów popu. Odbyli liczne trasy koncertowe w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych oraz wystąpili w wielu programach telewizyjnych, w tym w Soul Train, Club MTV i brytyjskim programie tanecznym The Hitman and Her. W 1990 roku wydali jeden album o tym samym tytule w wytwórni Vendetta Records, należącej do A&M Records i zajmującej się muzyką taneczną. Znalazły się na nim trzy single: „So Many Ways (Do It Properly Pt. II)”, „You're the Only Woman” i „I'm Never Gonna Give You Up”. Album „You're the Only Woman” trafił na listę Billboard Hot 100, zajmując 36. miejsce.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
So Many Ways	Brat Pack	10.1988	81[2]	-	Breakout USA 646 [UK]	[written by Robert Clivilles, David Cole][produced by Robert Clivilles, David Cole ][7[11].Hot Disco/Dance;Vendetta 7008 12"]
You're The Only Woman	Brat Pack	02.1990	-	36[12]	Vendetta 1447	[written by David Pack][produced by Robert Clivilles, David Cole ][27[6].Hot Disco/Dance;Vendetta 7027 12"]
I'm Never Gonna Give You Up	Brat Pack	06.1990	-	71[7]	Vendetta 1502	[written by David Cole][produced by Robert Clivilles, David Cole ][32[4].Hot Disco/Dance;Vendetta 75 021 12"]

Dhar Braxton

Dhar Braxton (urodzona w Harlem Hospital Center na Manhattanie w Nowym Jorku)
jest wokalistką muzyki house. W 1986 roku jej singiel „Jump Back (Set Me Free)” zajął pierwsze miejsce na liście przebojów US Hot Dance Music/Club Play. Braxton nie jest spokrewniona z zespołem The Braxtons ani nie jest jego członkinią. Jest młodszą córką piosenkarki Byrdie Green. Braxton nagrała również kolejny singiel dla wytwórni Sleeping Bag Records zatytułowany „Illusions”. 

 

 Przed rozpoczęciem kariery solowej brała udział w nagraniu „E Street Beat” zespołu Chocolette. Nagrania Braxton zostały licencjonowane przez brytyjską wytwórnię 4th & B'way Records. „Jump Back (Set Me Free)” był jedynym singlem Braxton, który znalazł się na listach przebojów, utrzymując się na nich przez trzynaście tygodni i zajmując pierwsze miejsce przez dwa tygodnie. Singiel osiągnął również 61. miejsce na liście przebojów R&B w USA. Dodatkowe wokale w singlu wykonała Chocolette. Wydany przez wytwórnię Fourth and Broadway, utwór zadebiutował na brytyjskiej liście przebojów 31 maja 1986 roku; osiągnął 32. miejsce i utrzymywał się na niej przez 8 tygodni.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Jump Back (Set Me Free)	Dhar Braxton	07.1986	32[8]	-	Sleeping Bag 19	[written by Jhon Fair][produced by Jhon Fair][61[8].R&B; Chart][1[2][13].Hot Disco/Dance;Sleeping Bag 19 12"]

Outta Control

Outta Control, a później Killer Bunnies, był kanadyjskim projektem house/eurodance z
siedzibą w Toronto w Ontario. 

 

 DJ/remikser/producent Barry Harris  i Rachid Wehbi wraz z wokalistką Kimberley Wetmore początkowo połączyli siły i zaczęli nagrywać pod nazwą Outta Control. W latach 1995-1997 grupa miała trzy przeboje na liście przebojów Hot Dance Music/Club Play magazynu Billboard: „Tonight It's Party Time”, „One of Us” (cover Joan Osborne)  i „Sinful Wishes” (cover Kon Kan). 

 

 Po zmianie nazwy zespołu na Killer Bunnies, Harris i Wehbi nagrali czwarty singiel, który znalazł się na listach przebojów z wokalistką Simone Denny, „I Can't Take the Heartbreak”, zawierający sample z utworu „Weekend” zespołu Class Action.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tonight It's Party Time	Outta Control	09.1995	-	-	Interhit 10158	[written by B. Harris, J. Calloway, L. Jackson][produced by Barry Harris, Terry Kelly][42[4].Hot Disco/Dance;Interhit 10 158 12"]
One Of Us	Outta Control	06.1996	-	-	Interhit 10160	[written by E. Bazilian][produced by Barry Harris, Rachid Wehbi][36[7].Hot Disco/Dance;Interhit 10 160 12"][#4 hit for Joan Osborne in 1996]
Sinful Wishes	Outta Control	01.1997	-	-	Interhit 10162	[written by B. Harris, B. Mitchell][produced by Barry Harris, Rachid][45[6].Hot Disco/Dance;Interhit 10 162 12"]
I Can't Take The Heartbreak	Killer Bunnies	01.1998	-	-	Universal 56162	[written by B. Harris, J. Calloway, L. Burgess, R. Wehbi][36[6].Hot Disco/Dance;Uptown 56 132 12"]

Jaydee

Robin Albers, występujący pod pseudonimem Jaydee, jest holenderskim producentem
muzyki house i DJ-em. 

 Po ukończeniu studiów komercyjnych, Albers grał w holenderskiej reprezentacji baseballowej i był trzykrotnym mistrzem Holandii w siłowaniu na rękę. Następnie rozpoczął karierę DJ-a i przez jedenaście lat był prezenterem radiowym w holenderskich programach muzycznych i sportowych. Jego oryginalnym pseudonimem scenicznym było Jei D. 

 

W 1992 roku (R&S Records) pod pseudonimem JayDee wydał „Plastic Dreams”, który osiągnął pierwsze miejsce na liście przebojów Hot Dance Music/Club Play w USA. Utwór, instrumentalny, zawierał wyraźną melodię syntezatora w stylu organów Hammonda, graną w jazzowy, improwizowany sposób. „Plastic Dreams” jest nadal remiksowany i wydawany ponownie, głównie przez niezamawiane białe etykiety. Utwór dwukrotnie znalazł się na brytyjskiej liście przebojów; najpierw we wrześniu 1997 r., kiedy osiągnął 18. miejsce, a następnie w styczniu 2004 r., kiedy osiągnął 35. miejsce

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Plastic Dreams	Jaydee	05.1993	-	-	-	[written by Robin Albers][produced by Robin Albers][1[1][12].Hot Disco/Dance;Epic 74992 12"]
Plastic Dreams	Jaydee	09.1997	18[5]	-	R&S RS 97117	[written by Robin Albers][produced by Robin Albers]
Plastic Dreams [Revisited]	Jaydee	02.1998	96[1]	-	R&S RS 97125	[written by Robin Albers][produced by Robin Albers]
Plastic Dreams	Jaydee	01.2004	35[4]	-	Positiva CDTIVS 198	[written by Robin Albers][produced by Robin Albers]