Pokazywanie postów oznaczonych etykietą house. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą house. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 17 maja 2026

Nightcrawlers

The Nightcrawlers to brytyjski projekt muzyki house, którego twórcą był producent,
DJ i piosenkarz John Robinson Reid (ur. 6 września 1963r w Glasgow; zm. 15 czerwca 2025r), wraz z Hugh Jude Brankinem, Rossem Campbellem i Grahamem McMillanem Wilsonem.
 
 
Pod koniec lat 80-tychh John Reid założył duet This Way Up z Royem Hayem, byłym członkiem Culture Club, a następnie pracował jako autor tekstów dla Bad Boys Inc. i Eternal. Na początku lat 90-tych założył swój projekt taneczny Nightcrawlers. Przełom nastąpił w 1993 roku wraz z drugim singlem „Push the Feeling On”, który osiągnął 80. miejsce na liście Billboard Hot 100 i utrzymywał się na listach przebojów przez 15 tygodni. Oryginalna wersja osiągnęła jedynie 22. miejsce na UK Singles Chart. Przełom nastąpił dwa lata później wraz z albumem Marca Kinchena „MK Mixes” z 1995 roku, który wspiął się na 3. miejsce na brytyjskiej liście przebojów i dotarł do pierwszej dziesiątki w całej Europie.  
 
Od tego czasu występowali jako Nightcrawlers z Johnem Reidem. Kolejny singiel, „Surrender Your Love”, kontynuował ich sukces, zdobywając kolejne miejsca na listach przebojów, w tym drugi w pierwszej dziesiątce w Wielkiej Brytanii. Później jednak międzynarodowe zainteresowanie osłabło, a kolejne hity z pierwszej czterdziestki, takie jak „Don't Let the Feeling Go”, „Let's Push It”, „Should I Ever (Fall in Love)” i „Keep On Pushing Our Love”, nagrane we współpracy z piosenkarką Alyshą Warren, pozostały w dużej mierze ograniczone do ich ojczyzny. Po tym sukcesy Nightcrawlers nieco przycichły, a na listy przebojów powrócili dopiero w 1999 roku z utworem „Never Knew Love”.  
 
Klasyczny utwór taneczny „Push the Feeling On” powrócił na niemieckie listy przebojów w 2003 roku z nowym remiksem, a następnie w 2012 roku z nowym nagraniem Glamrock Brothers z udziałem Sunloverz. Miks Rosabel i JCA zapewnił utworowi pierwsze miejsce na liście przebojów US Dance/Club Play Songs w 2004 roku. Próba powrotu Nightcrawlers w 2011 roku z singlem „Cryin' over You” z udziałem Taio Cruza zakończyła się niepowodzeniem. Jednak ich kolejna próba w 2021 roku z singlem „Friday” z udziałem Ritona i zawierającym sample z utworu „Push the Feeling On” okazała się dużym sukcesem. Utwór dotarł do 4. miejsca na brytyjskich listach przebojów, stając się ich pierwszym hitem w pierwszej dziesiątce od czasu „Surrender Your Love” 25 lat wcześniej. Muzycznie Nightcrawlers inspirowali się takimi zespołami jak Latin Head Hunters, C+C Music Factory, Bobby Orlando i Man Parrish.

 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Living Inside a DreamNightcrawlers07.199282-4th & Broadway BRW 250[written by Jon Reed, Tom Wilson][produced by John Waddell]
Push the feeling on Nightcrawlers.199286- 4th & Broadway BRW 258[written by Ross Campbell, John Reid, Hugh Brankin, Graham Wilson][produced by Ian Morrow, Phil Chill, Marc Kinchen]
Push the feeling on Nightcrawlers10.199422[8]80[15]Ffrr FX 245[written by Ross Campbell, John Reid, Hugh Brankin, Graham Wilson][produced by Ian Morrow, Phil Chill, Marc Kinchen]
Push the feeling onNightcrawlers02.19953[21]-ffrr F 257 [platinum-UK][written by Ross Campbell, John Reid, Hugh Brankin, Graham Wilson][produced by Ian Morrow, Phil Chill, Marc Kinchen]
Surrender your loveNightcrawlers feat John Reid05.19957[13]-Final Vinyl 74321283981[written by John Reid, Marc Kinchen][produced by John Reid, Marc Kinchen]
Don' t let the feeling goNightcrawlers feat John Reid09.199513[16]-Final Vinyl 74321298821[written by John Reid, Marc Kinchen, Graham Wilson][Produced by John Reid, Marc Kinchen]
Let' s push itNightcrawlers01.199623[8]-Final Vinyl 74321328142[written by John Reid,Michael J McEvoy,Ronald Wilson,Stepz-3][Produced by John Reid]
Should I Ever [Fall in love]Nightcrawlers feat John Reid04.199634[11]-Arista 74321358071[written by John Reid,Stuart Crichton,Ronald Wilson][Produced by Bump & Grind]
Keep on pushing our loveNightcrawlers Feat. John Reid With Alysha Warren07.199630[11]-Arista 74321390421[written by G. Meland,S. Tracey]
Never Knew LoveNightcrawlers 07.199959[2]-Riverhorse RIVHCD 1[Written by John Reid,Cliff Masterson][Produced by Metro]
FridayRiton and Nightcrawlers featuring Mufasa & Hypeman 01.20214[37]-Ministry Of Sound GBCEN 2000164[2x-platinum-UK][Written by Graham McMillan Wilson, Hugh Jude Brankin, John Robinson ,Reid Ross, Alexander Campbell, Samantha Harper][Produced by The Invisible Men, Riton]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Let' s push itNighcrawlers09.199514[8]-Final Vinyl 74321309702[produced by Marc Kinchen]

czwartek, 14 maja 2026

N-Trance

N-Trance   to brytyjski zespół muzyki elektronicznej, założony w 1990 roku przez
Kevina O'Toole'a i Dale'a Longwortha. Zespół znany jest z europejskich hitów „Set You Free” i „Electronic Pleasure”, a także z coverów disco z lat 70-tych„"Stayin' Alive”, „D.I.S.C.O.”, „Shake Ya Body” i „Da Ya Think I'm Sexy?”. W latach 1994–2004 wydali 14 singli, które znalazły się na listach przebojów w Wielkiej Brytanii.

  Kevin O'Toole i Dale Longworth założyli N-Trance w 1990 roku, po tym jak poznali się w Oldham College w Greater Manchester, gdzie obaj studiowali inżynierię dźwięku. Podpisali kontrakt z wytwórnią 380 Records Pete'a Watermana (sub-label PWL). Wokalistka Kelly Llorenna dołączyła do zespołu około rok później i zaśpiewała w ich pierwszym utworze „Set You Free”, nagranym w Revolution Studios w Cheadle Hulme w lipcu 1992 roku. Utwór nie został wydany jako singiel, a N-Trance wykupił kontrakt z 380 Records.

 Następnie, we wrześniu 1993 roku, podpisali kontrakt z nową wytwórnią, All Around the World. W tym czasie N-Trance rozwinęło swoje występy na żywo i zyskało popularność. W ich nowej wytwórni, „Set You Free” został wydany jako singiel w 1993 roku, awansując na 82. miejsce na listach przebojów. W 1994 roku utwór „Set You Free” został ponownie wydany, osiągając wyższą pozycję na listach przebojów, 39. miejsce.Kolejnym singlem N-Trance był utwór eurodance zatytułowany „Turn Up the Power”. W miksie radiowym i oficjalnym singlu znalazł się wokal Viveen Wray oraz rap T-1K. Utwór osiągnął 23. miejsce na listach przebojów.

  Po kilku latach występów na żywo w Wielkiej Brytanii, popularność N-Trance i odbiór „Set You Free” znacznie wzrosły. Utwór został ponownie wydany w 1995 roku i stał się wielkim hitem, osiągając 2. miejsce na listach przebojów i uzyskując status platynowej płyty w Wielkiej Brytanii po sprzedaży ponad 600 000 egzemplarzy.Singiel został wydany również w innych krajach europejskich i Australii. Grupa nagrała swój pierwszy pełnometrażowy album, „Electronic Pleasure”, w listopadzie 1995 roku, na którym wystąpiło siedmiu wokalistów, w tym David Grant, Viveen Wray oraz tacy muzycy jak Vinny Burns i Snake Davis.

  Ich kolejny singiel, cover hitu Bee Gees „Stayin' Alive”, nie tylko odniósł ogromny sukces na arenie międzynarodowej, ale także przedstawił bardziej znanego wokalistę i producenta, który w przyszłości miał pomóc zdefiniować brzmienie N-Trance - Ricardo da Force’a, byłego rapera i producenta The KLF. Po wydaniu w Wielkiej Brytanii, utwór zadebiutował na 2. miejscu listy przebojów, a na arenie międzynarodowej stał się jednym z największych brytyjskich hitów eksportowych 1995 roku, osiągając 1. miejsce w Australii i plasując się w pierwszej piątce na wielu europejskich listach przebojów. 

 Ich drugi album długogrający, „Happy Hour”, ukazał się w 1999 roku. Single z albumu zawierały covery utworów Roda Stewarta „Da Ya Think I'm Sexy?” (numer 7 w październiku 1997) oraz Ottawan „D.I.S.C.O.” (numer 11 w maju 1997), oba utwory z wokalem Kelly Llorenny, a ten drugi z rapem Ricardo da Force. Llorenna zaśpiewała również w utworze hardcore techno „The Mind of the Machine”, w którym znalazły się fragmenty mówione aktora Stevena Berkoffa; utwór nie znalazł się na listach przebojów. Wray zaśpiewał z Garym Crowleyem w utworze „Paradise City”, który również zawierał rapową sekcję da Force; singiel osiągnął 28. miejsce na liście przebojów we wrześniu 1998 roku.

 W lutym 2009 roku grupa wydała The Mind of the Machine jako swój trzeci album. Nagrano dwa nowe utwory („Free Running” i „The Earth Is Dying”), które miały uzupełnić nagrania z 1997 roku. Album został wydany wyłącznie w wersji cyfrowej. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Set You FreeN-Trance feat Kelly Llorenna.199383-All Around The World 12 GLOBE 121[written by Mike Lewis, Dale Longworth, Kevin O'Toole][produced by N-Trance]
Set You FreeN-Trance05.199439[6]-All Around The World JB GLOBE 126[written by Mike Lewis, Dale Longworth, Kevin O'Toole][produced by N-Trance]
Turn Up The PowerN-Trance10.199423[7]-All Around The World 12 GLOBE 125[written by Kevin O'Toole,Dale Longworth][produced by Kevin O'Toole,Dale Longworth]
Set You FreeN-Trance01.19952[20]-All Around The World 12 GLOBE 183[2x-platinum-UK][written by Mike Lewis, Dale Longworth, Kevin O'Toole][produced by N-Trance]
Stayin' AliveN-Trance feat. Ricardo da Force09.19952[18]62[17]All Around The World 12 GLOBE 131[silver-UK][written by Barry, Robin and Maurice Gibb][produced by Kevin O'Toole,Dale Longworth]
Electronic PleasureN-Trance02.199611[12]-All Around The World GLOBE CD 2[written by Dale Longworth, Kevin O'Toole,Ricky Lyte][produced by Dale Longworth, Kevin O'Toole]
D.I.S.C.O.N-Trance04.199711[13]-All Around The World 12 GLOBE 153[written by Daniel Vangarde,Kevin O'Toole,Dale Longworth,Jean Kluger,Richard Lyte][produced by Curds And Whey]
The Mind Of The MachineN-Trance08.199715[12]-All Around The World 12 GLOBE 159[written by Dale Longworth, Kevin O'Toole][produced by N-Trance]
Da Ya Think I'm Sexy?N-Trance feat. Rod Stewart11.19977[17]-All Around The World 12 GLOBE 150[written by Rod Stewart,Carmine Appice,Duane Hitchings][produced by Curds And Whey]
Paradise CityN-Trance09.199828[10]-All Around The World 12 GLOBE 140[written by Rose , McKagen , Stradlin , Slash , Adler][produced by N-Trance]
Tears In The RainN-Trance12.199853[5]-All Around The World 12 GLOBE 185[written by Dale Longworth, Kevin O'Toole][produced by N-Trance]
Shake Ya BodyN-Trance05.200037[3]-All Around The World 12 GLOBE 204[written by Michael Jackson/Jacksons ][produced by Kevin O'Toole ]
Set You Free 2001N-Trance09.20014[40]-All Around The World 12 GLOBE 242[written by Mike Lewis, Dale Longworth, Kevin O'Toole][produced by Kevin O'Toole/Dale Longworth ]
ForeverN-Trance09.20026[26]-All Around The World 12 GLOBE 257[written by Kevin O'Toole ][produced by Kevin O'Toole ]
DestinyN-Trance07.200337[2]-All Around The World 12 GLOBE 282[written by Kevin O'Toole ][produced by Kevin O'Toole ]
I'm In HeavenN-Trance05.200446[6]-All Around The World 12 GLOBE 343[written by Kevin O'Toole ][produced by N-Trance]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Electronic PleasureN-Trance11.199599[2]-All Around The World 2002534][produced by N-Trance]

niedziela, 19 kwietnia 2026

Narcotic Thrust

Narcotic Thrust to angielski duet grający muzykę elektroniczną, w którego skład
wchodzą producenci Stuart Crichton i Andy Morris.
Nazwa Narcotic Thrust jest anagramem słowa „Stuart Crichton”. Ich piosenka „Safe from Harm” zajęła 1. miejsce na amerykańskiej liście przebojów Hot Dance Club Play w 2002 roku, a główną wokalistką była Yvonne John Lewis. Był to również pierwszy utwór wydany przez wytwórnię Yoshitoshi Records należącą do Deep Dish, który znalazł się na szczycie amerykańskiej listy przebojów dance. 
 
 W połowie 2004 roku Narcotic Thrust odniósł jeszcze większy sukces, gdy ich singiel „I Like It” osiągnął 9. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. W trzecim singlu zespołu z 2005 roku, zatytułowanym „When the Dawn Breaks”, wokalistą był Gary Clark (wokalista szkockiego zespołu Danny Wilson). W 2006 roku Narcotic Thrust wydał swój czwarty singiel „Waiting for You”, w którym ponownie zaśpiewała Yvonne John Lewis. 
 
Narcotic Thrust zremiksował również utwory „The Sound of Violence” Cassiusa, „Red Blooded Woman” Kylie Minogue oraz „Suffer Well” Depeche Mode.
Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Funky acid babyNarcotic Thrust04.199696[1]-Indochina ID 041 T[written by A. Morris, S. Crichton][produced by Andy Morris, Stuart Crichton]
Safe from harmNarcotic Thrust08.200224[4]-FFRR FX 406[written by Andy Morris, Kim Miller, Raymond Earl, Rob Davis, Stuart Crichton][produced by Andy Morris, Stuart Crichton]
I like itNarcotic Thrust feat. Yvonne John-Lewis04.20049[6]83Free 2 air 0153650F2AP[written by Andy Morris, Stuart Crichton, Robert de Fresnes][produced by Andy Morris, Stuart Crichton]
When the dawn breaksNarcotic Thrust01.200528[2]-Free 2 Air F2A3CDX[ written by Andy Morris , Gary Clark , Stuart Crichton][produced by Andy Morris, Stuart Crichton,Gary Clark]

czwartek, 26 lutego 2026

Brat Pack

Brat Pack był amerykańskim duetem wokalnym z New Jersey.
Jego członkami byli Patrick Donovan (urodzony 26 lipca 1958r w Passaic, New Jersey) i Ray Ray Frazier. Donovan był gitarzystą artystów house/gospel CeCe Rogers i Curtisa Hairstona. Ray Ray był klawiszowcem i wokalistą w różnych nowojorskich zespołach. Produkcją Brat Pack zajęli się Robert Clivillés i David Cole, którzy stali się założycielami multiplatynowej wytwórni C+C Music Factory.
 
  Zaczynali jako klubowi artyści muzyki house, a po sukcesie swojego pierwszego singla, Clivillés i Cole poczuli, że mają atrakcyjność dla crossoverów popu. Odbyli liczne trasy koncertowe w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych oraz wystąpili w wielu programach telewizyjnych, w tym w Soul Train, Club MTV i brytyjskim programie tanecznym The Hitman and Her. W 1990 roku wydali jeden album o tym samym tytule w wytwórni Vendetta Records, należącej do A&M Records i zajmującej się muzyką taneczną. Znalazły się na nim trzy single: „So Many Ways (Do It Properly Pt. II)”, „You're the Only Woman” i „I'm Never Gonna Give You Up”. Album „You're the Only Woman” trafił na listę Billboard Hot 100, zajmując 36. miejsce.

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
So Many WaysBrat Pack10.198881[2]-Breakout USA 646 [UK][written by Robert Clivilles, David Cole][produced by Robert Clivilles, David Cole ][7[11].Hot Disco/Dance;Vendetta 7008 12"]
You're The Only WomanBrat Pack02.1990-36[12]Vendetta 1447[written by David Pack][produced by Robert Clivilles, David Cole ][27[6].Hot Disco/Dance;Vendetta 7027 12"]
I'm Never Gonna Give You UpBrat Pack06.1990-71[7]Vendetta 1502[written by David Cole][produced by Robert Clivilles, David Cole ][32[4].Hot Disco/Dance;Vendetta 75 021 12"]

środa, 25 lutego 2026

Dhar Braxton

Dhar Braxton (urodzona w Harlem Hospital Center na Manhattanie w Nowym Jorku)
jest wokalistką muzyki house.
W 1986 roku jej singiel „Jump Back (Set Me Free)” zajął pierwsze miejsce na liście przebojów US Hot Dance Music/Club Play. Braxton nie jest spokrewniona z zespołem The Braxtons ani nie jest jego członkinią. Jest młodszą córką piosenkarki Byrdie Green. Braxton nagrała również kolejny singiel dla wytwórni Sleeping Bag Records zatytułowany „Illusions”. 
 
 Przed rozpoczęciem kariery solowej brała udział w nagraniu „E Street Beat” zespołu Chocolette. Nagrania Braxton zostały licencjonowane przez brytyjską wytwórnię 4th & B'way Records. „Jump Back (Set Me Free)” był jedynym singlem Braxton, który znalazł się na listach przebojów, utrzymując się na nich przez trzynaście tygodni i zajmując pierwsze miejsce przez dwa tygodnie. Singiel osiągnął również 61. miejsce na liście przebojów R&B w USA. Dodatkowe wokale w singlu wykonała Chocolette. Wydany przez wytwórnię Fourth and Broadway, utwór zadebiutował na brytyjskiej liście przebojów 31 maja 1986 roku; osiągnął 32. miejsce i utrzymywał się na niej przez 8 tygodni.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Jump Back (Set Me Free)Dhar Braxton07.198632[8]-Sleeping Bag 19[written by Jhon Fair][produced by Jhon Fair][61[8].R&B; Chart][1[2][13].Hot Disco/Dance;Sleeping Bag 19 12"]

poniedziałek, 26 stycznia 2026

Outta Control

Outta Control, a później Killer Bunnies, był kanadyjskim projektem house/eurodance z
siedzibą w Toronto w Ontario.
 
 
 DJ/remikser/producent Barry Harris  i Rachid Wehbi wraz z wokalistką Kimberley Wetmore początkowo połączyli siły i zaczęli nagrywać pod nazwą Outta Control. W latach 1995-1997 grupa miała trzy przeboje na liście przebojów Hot Dance Music/Club Play magazynu Billboard: „Tonight It's Party Time”, „One of Us” (cover Joan Osborne)  i „Sinful Wishes” (cover Kon Kan). 
 
 Po zmianie nazwy zespołu na Killer Bunnies, Harris i Wehbi nagrali czwarty singiel, który znalazł się na listach przebojów z wokalistką Simone Denny, „I Can't Take the Heartbreak”, zawierający sample z utworu „Weekend” zespołu Class Action.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Tonight It's Party TimeOutta Control09.1995-- Interhit 10158[written by B. Harris, J. Calloway, L. Jackson][produced by Barry Harris, Terry Kelly][42[4].Hot Disco/Dance;Interhit 10 158 12"]
One Of UsOutta Control06.1996-- Interhit 10160[written by E. Bazilian][produced by Barry Harris, Rachid Wehbi][36[7].Hot Disco/Dance;Interhit 10 160 12"][#4 hit for Joan Osborne in 1996]
Sinful WishesOutta Control01.1997-- Interhit 10162[written by B. Harris, B. Mitchell][produced by Barry Harris, Rachid][45[6].Hot Disco/Dance;Interhit 10 162 12"]
I Can't Take The HeartbreakKiller Bunnies01.1998-- Universal 56162[written by B. Harris, J. Calloway, L. Burgess, R. Wehbi][36[6].Hot Disco/Dance;Uptown 56 132 12"]

środa, 17 grudnia 2025

Jaydee

Robin Albers, występujący pod pseudonimem Jaydee, jest holenderskim producentem
muzyki house i DJ-em.
 
 Po ukończeniu studiów komercyjnych, Albers grał w holenderskiej reprezentacji baseballowej i był trzykrotnym mistrzem Holandii w siłowaniu na rękę. Następnie rozpoczął karierę DJ-a i przez jedenaście lat był prezenterem radiowym w holenderskich programach muzycznych i sportowych. Jego oryginalnym pseudonimem scenicznym było Jei D
 
W 1992 roku (R&S Records) pod pseudonimem JayDee wydał „Plastic Dreams”, który osiągnął pierwsze miejsce na liście przebojów Hot Dance Music/Club Play w USA. Utwór, instrumentalny, zawierał wyraźną melodię syntezatora w stylu organów Hammonda, graną w jazzowy, improwizowany sposób. „Plastic Dreams” jest nadal remiksowany i wydawany ponownie, głównie przez niezamawiane białe etykiety. Utwór dwukrotnie znalazł się na brytyjskiej liście przebojów; najpierw we wrześniu 1997 r., kiedy osiągnął 18. miejsce, a następnie w styczniu 2004 r., kiedy osiągnął 35. miejsce

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Plastic DreamsJaydee05.1993---[written by Robin Albers][produced by Robin Albers][1[1][12].Hot Disco/Dance;Epic 74992 12"]
Plastic DreamsJaydee09.199718[5]-R&S RS 97117[written by Robin Albers][produced by Robin Albers]
Plastic Dreams [Revisited]Jaydee02.199896[1]-R&S RS 97125[written by Robin Albers][produced by Robin Albers]
Plastic DreamsJaydee01.200435[4]-Positiva CDTIVS 198[written by Robin Albers][produced by Robin Albers]

poniedziałek, 17 listopada 2025

Armand Van Helden

 Był najpopularniejszym autorem remiksów, ale już tym się nie zajmuje.
Uważany za mistrza klubowej muzyki, nie przepada za imprezowiczami. Zrobił wielkie pieniądze na swoich produkcjach, ale ostro atakuje wytwórnie płytowe i media. Twierdzi, że tworzy muzykę brudnych ulic Nowego Jorku, choć bawią się przy niej w snobistycznych lokalach. Swój nowy album porównuje do Sex Pistols. Czy znacie Armanda Van Heldena?
 

Na początku był hip-hop. Przynajmniej dla AVH, który b-boyem został w wieku dziesięciu lat. Miał jednak okazję poznać również inne style, przemieszczając się po rozmieszczonych w różnych krajach amerykańskich bazach wojskowych, w których stacjonował jego ojciec. W Holandii zainteresował się miksowaniem muzyki, używając do tego... dwóch magnetofonów kasetowych. Potem kupił gramofony i zaczął grać w klubie dla amerykańskich lotników. Po powrocie do ojczyzny zamieszkał w Bostonie, gdzie kontynuował didżejkę, ale oprócz tego uczęszczał do dwuletniej szkoły, w której studiował techniki medialne i reżyserię dźwięku. Dzięki temu za pieniądze zarobione przy okazji uczynienia z klubu Loft najpopularniejszego undergroundowego lokalu w mieście, kupił syntezator oraz sampler i zaczął produkować swoje pierwsze dźwięki. Wtedy też (1989) trafił na house i swoje zainteresowania zaczął dzielić między obydwoma gatunkami. Do dzisiaj uważa hip-hop za najważniejszą muzykę na świecie, chociaż mimo wszystko nagrywa więcej house'u. Mówi, że ożenił się z hip-hopem, a house to jego pani.
 

Z Bostonu przeniósł się do Nowego Jorku, aby być bliżej interesujących go klubów i wytwórni. Tworzone przez niego nagrania trafiały na single wydawane pod różnymi nazwami (np. Mole People, Hardhead) najpierw przez Nervous, później tanecznego potentata - Strictly Rhythm. W 1994 pojawił się "Witch Doctor" który był jego pierwszym prawdziwym hitem. House Armanda powstawał na hip-hopowych regułach: był twardy, oparty na mocnym beacie i basie. I podobnie jak pierwotny hip hop - eklektyczny.

 Łączenie techno z disco nie było dla niego poronionym pomysłem - przeciwnie, z czasem do swojej muzycznej mikstury włączał nowe style. Ale najbardziej stał się znany dzięki remiksom cudzych utworów. Umiejętność przekształcania dowolnego nagrania w solidny hard house przyniosła mu sławę, klientów i pieniądze. Kiedy w 1996 roku wydał album "Old School Junkies" przeszedł on właściwie niezauważony, może z wyjątkiem singlowego przeboju "Funk Phenomena". Za to remiksy "Spin Spin Sugar" Sneaker Pimps, "Sugar Is Sweeter" CJ Bollanda i przede wszystkim "Professional Widow" Tori Amos, spowodowały, iż stał się prawdziwą gwiazdą. Później remiksował wszystkich, od Rolling Stones, poprzez Real McCoy, 2 Unlimited i Janet Jackson po Puff Daddy'ego i Prodigy.
Jego autorski album, który ukazał się rok później, został zignorowany i potraktowany jako wybryk. "Enter The Meat Market" zawierał bowiem instrumentalny hip-hop. Dopiero następna produkcja została owacyjnie przyjęta na - głównie europejskich - parkietach. Chodzi o płytę "2Future4U", a właściwie o znajdujących się na niej hitach "You Don't Know Me" i "Flowers". Big-beatowy "Rock Da Spot" , minimalowy "Necessary Evil" czy house'owy - ale z ponurym, tech-stepowym basem "Alienz" potraktowano z przymrużeniem oka. Z wydanym w tym roku albumem "Killing Puritans" jest tak samo - na Ibizie grywane jest "Flyaway Love", ale "Breakdancers Call" albo "Little Black Spiders" to już muzyka dla innych odbiorców.
 

Armand Van Helden nadal postrzegany jest poprzez pryzmat house'u, remiksów i "U Don't Know Me". Nieważne, iż tekst tego hitu, jest adresowany do odbiorców jego muzyki: "Nie znacie mnie", a jemu samemu podoba się w nim najbardziej to, że brzmi jak utwór surowy, niedokończony: "The best shit is the raw shit. I'm a raw individual. I live raw, I'm a minimalist" (Jockey Slut). Ten cytat pozostawmy bez tłumaczenia. Za to spróbujmy odbrązowić wizerunek didżeja - gwiazdora.
Jak to się stało, że producent związany z nowojorskim muzycznym undergroundem brał na warsztat nagrania niezależnie od ich charakteru i stylistyki? Otóż tworzenie remiksów traktował jako zwyczajną komercyjną działalność - przerabiał wszystkie taśmy, które dostarczał jego menadżer. Poza tym większość europejskich wykonawców, których produkcje remiksował, była mu zupełnie nieznana - Sneaker Pimps i Jimmy Sommerville byli dla niego bez różnicy... Sposób pracy AVH również nie przypomina reguł rządzących house'm. Styl ten od strony technicznej nie interesował go, jako zbyt ograniczony. Od samego początku używał głównie samplera, nic dziwnego, że bardzo zafascynował drum'n'bass, a typowe dla tego gatunku techniki, strukturę nagrań, brzmienia itd. zaczął wykorzystywać w house'owych numerach i remiksach. Odradzano mu to i twierdzono, że nikt nie będzie zainteresowany takim house'm. Stało się inaczej.
 

Swoimi wersjami "Spin Spin Sugar" i "Sugar Is Sweeter" nie tylko zyskał sobie popularność, ale też zainspirował twórców brytyjskiego speed garage. Jednak, kiedy później zaczęto określać go ojcem chrzestnym tego gatunku, powtarzał, że pierwsze płyty z speed garage nagrywało LFO dla Warp! I oczywiście uważa, że sam z garage nie ma nic wspólnego, a jego eksperymenty z d'n'b mają zupełnie odmienny charakter. Inna kwestia, to ceny remiksów "made by AVH". W czasie gdy pracował nad "Enter The Meat Market", chciał mieć spokój i ustalił ze swoim menadżerem zaporową stawkę za remiks w wysokości 30 tysięcy dolarów, aby zniechęcić potencjalnych klientów. Bez skutku. Dalsze podwyżki niewiele pomogły i w ten sposób za jedno przerobione nagranie otrzymywał 50 tysięcy... Jednak ostatnio całkowicie zaprzestał przerabiania cudzych nagrań i nie zgadza się też na majstrowanie przy własnych. Zorientował się, że teraz większość starych utworów, można znaleźć tylko w wersjach zremiksowanych, a te nie interesują go. Uważa, że dobre nagrania nie wymagają żadnych przeróbek...
Jak na gwiazdora przystało, Van Helden mieszka w sporym apartamencie na Manhattanie, a na zdjęciach prezentuje się zwykle modnie ubrany i obwieszony biżuterią. Jednak jego garderoba jest sponsorowana przez firmę Ecko, której po prostu robi reklamę (zapewne dlatego, że sam pragnie projektować dla niej kreacje...). A jego mieszkanie wyposażone jest bardzo skromnie. Mieszka w pomieszczeniu, które stanowi jego studio nagraniowe, wyposarzone w niezbędny sprzęt i sofę, na której sypia. Pozostałe pokoje wypełnione są głównie półkami z tysiącami płyt. Oprócz sypialni nie ma też kuchni - jada w tanich restauracjach, do których chodzi pieszo - samochodu jak dotychczas nie zakupił.
 

Brak miłości do pieniędzy nie oznacza jednak identyfikowania się z muzycznym podziemiem, które uważa za zbyt jednostronne i ograniczone, a samych "undergroundowców" za purytanów nienawidzących wszystkiego, czego nie rozumieją. Zamykanie się na jakiekolwiek gatunki muzyki i brak znajomości jej historii to według Van Heldena niewybaczalny błąd. Przyznaje się do tego, że kiedyś też słuchał tylko hip-hopu i house'u, ale w końcu dotarło do niego, że w muzyce dzieje się też wiele innych rzeczy. Teraz każdą niedzielę spędza w sklepach płytowych nadrabiając zaległości (od Briana Eno i Fletwood Mac po muzykę latynoską, reggae i metal): "Jeśli ktoś nie jest otwarty na inne style, to jest to zwykły mainstream a nie żaden underground. Wszystko stało się posegregowane - słuchacze dzielą się na zamknięte społeczności. Jedno tempo, każda nowa płyta podobna do poprzedniej" (Jockey Slut). Być może dla mieszkającego w Nowym Jorku artysty (sam nie uważa się za muzyka), który zwiedził kawał świata, a jego rodzice to urodzony w Holandii Indonezyjczyk i pochodząca z Libanu Francuzka, różnorodność jest czymś naturalnym. Ale jego opinia o undergroundzie nie jest czczą gadaniną, wystarczy posłuchać płyt AVH w całości, a nie tylko singlowych hitów.
 

Kiedy stał się popularny w house'owych klubach, nie zrobiło to na nim wrażenia: "Mogę grać dla 25 tysięcy osób, wszyscy będą wydzierać się z zachwytu i rwać sobie włosy głowy - nie rusza mnie to. Nie jestem showmanem i nie lubię przedstawień - żadnych przedstawień" (DMA Magazine). Od blisko trzech lat praktycznie nie zajmuje się didżejką, z wyjątkiem kilku imprez, na których zagrał (np. pamiętny "pojedynek" z Normanem Cookiem). Główny powód to wspomniany już "underground", a z drugiej strony hedonizm panujący w superklubach: "Ludzie dookoła wydają się mieć do powiedzenia tylko tyle - 'Wszystko czego pragnę, to łyknąć ecstasy i szaleć przy Digweedzie i Sashy - oto całe moje życie'. Zupełnie oderwali się od rzeczywistości, żyją w tym cudownym bąbelku, który sobie stworzyli - nienawidzę ich" (Sonicnet)
 

Obecnie związany jest kontraktem z brytyjskim ffrr, ale w Stanach nie podpisał umowy z żadną wytwórnią. Tam płyty wydaje poprzez własną firmę - Armed. Zrezygnował też z promocji - nie wydaje pieniędzy na reklamy. A wideo do "U Don't Know Me" zrealizował za śmieszną, jak na jego możliwości, kwotę 20 tysięcy dolarów. Kontakty z ffrr również nie układają się po myśli wytwórni, która widzi w Van Heldenie potencjalnego następcę Chemical Brothers czy Fatboy Slima. Amerykańskie stacje radiowe także nie przepadają za AVH, ponieważ oskarża je o ignorowanie niezależnej muzyki i łapownictwo. Nie omieszkał nawet porównać szefów wielkich wytwórni płytowych i mediów do Hitlera i Pol Pota, robiących ludziom wodę z mózgów i planujących podbój świata...
 

Najnowsza płyta Van Heldena jest kolejnym przykładem jego wojowniczej postawy. Sam tytuł - "Killing Puritans", kontrowersyjna okładka i gorzkie monologi poprzedzające niektóre nagrania mają skłaniać do myślenia: "Jeśli ludzie tacy jak ja nie będą próbowali powstrzymać tego, co się dzieje, wszyscy będziemy tumanieni, a prawnicy, politycy i media będą rządzić planetą" (Sonicnet). Czy DJ i producent jest w stanie cokolwiek zmienić? Van Helden uważa, że tak, gdyż muzyka taneczna ma wpływ na młodzież i powinien on zostać odpowiednio wykorzystany. Nazwa jego oficyny - Armed (ang. uzbrojony), ma sugerować, że DJ-e "uzbrojeni w płyty" mają rzucać je na parkiety niczym bomby... Rzeczywiście, numery AVH bombardują z klubowych sound systemów, ale czy z zamierzonym skutkiem?
 

Jednak artysta nie zraża się. Zaraz po zabiciu purytanów zabrał się za kolejny album - wciąż jeszcze house'owy... Ma on być gotowy już w październiku i firmowany będzie nazwą Ghandi-Khan, do której AVH przywiązuje duże znaczenie. Połączenie taktycznego geniuszu i bezwzględności Dżyngis-chana z intelektem i siłą (s)pokoju Ghandiego - w takiej widzi się roli.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Cha chaArmand Van Helden07.1996180[1]-Logic LUK 083[written by Armand Van Helden][Produced By Armand Van Helden][10[11].Hot Disco/Dance;Logic 59 042 12"]
The funk phenomenaArmand Van Helden presents Old School Junkies Pt.203.199738[9]-ZYX ZYX 8523U8[written by Armand Van Helden, Method Man][Produced By Armand Van Helden]
Witch doctorArmand Van Helden08.199779[1]-ZYX ZYX 86628[written by Armand Van Helden][Produced By Armand Van Helden][3[15].Hot Disco/Dance;Strictly Rhythm 12 295 12"]
UltrafunkulaArmand Van Helden11.199746[4]-FFRR FCD 317[written by Armand Van Helden][Produced By Armand Van Helden]
FlowerzArmand Van Helden01.1999108[6]-FFRR FCD 361
You don' t know meArmand Van Helden feat Duane Harden02.19991[1][36]-FFRR FCD 357[platinum-UK][written by Duane Harden,Armand van Helden,Kossi Gardner][Produced By Armand Van Helden][2[20].Hot Disco/Dance;Armed 002 12"]
FlowerzArmand Van Helden feat Roland Clark02.199989[1]-White Label DJAH 4[written by Armand van Helden, Roland Clark][Produced By Armand Van Helden]
KoochyArmand Van Helden05.20004[12]-FFRR FCD 379[written by Armand van Helden, Gary Numan][Produced By Armand Van Helden]
Full moonArmand Van Helden Feat. Common07.2000133[2]-Armed ZARM 12 [US][written by Armand Van Helden, James Bedford, Lonnie Lynn][Produced By Armand Van Helden]
Why can' t you free some timeArmand Van Helden08.200134[9]-London FCD 402[written by Armand Van Helden, Dave Mason][Produced By Armand Van Helden]
You can' t change meRoger Sanchez feat Armand Van Helden & N' dea Davenport12.200125[4]-Defected DFECT 41[written by Roger Sanchez, Armand Van Helden, N'Dea Davenport][Produced By Armand Van Helden,Roger Sanchez]
Hear my nameArmand Van Helden featuring Spalding Rockwell05.200434[20]-Southern Fried ECB 64CDS[written by Armand Van Helden, Mary Louise Platt and Nicole Lombardi][Produced By Armand Van Helden]
My my myArmand Van Helden09.200415[46]-Southern Fried ECB 67CD[platinum-UK][written by Barry Mann, Cynthia Weil, Armand van Helden, Gary Wright, Andreas S. Jensen, Joe Killington][Produced By Armand Van Helden]
Into your eyesArmand Van Helden07.200548[12]-Southern Fried ECB 78CDS[written by Armand Van Helden,Andy Taylor][Produced By Armand Van Helden]
When the lights go downArmand Van Helden10.200570[5]-Southern Fried ECB 85CDS[written by Armand Van Helden ,Nick Gilder, James McCulloch][Produced By Armand Van Helden]
Sugar Armand Van Helden03.2006103[2]-Southern Fried Records ECB 94[written by Jessy Moss, Armand Van Helden]
My my myArmand Van Helden featuring Tara McDonald06.200612[31]-Southern Fried ECB 97[written by Andreas S Jensen, Armand Van Helden, Wright, Joe Killington, Mann, Weil][Produced By Andreas S Jensen]
Touch Your ToesArmand Van Helden featuring Featuring Fat Joe And Bl03.2007145[3]-Southern Fried ECB 108[written by Armand Van Helden, Joseph Cartagena, Bryan LaMontagne][Produced By Armand Van Helden]
NYC BeatArmand Van Helden05.200722[9]-Southern Fried ECB 113[written by Armand Van Helden][Produced By Armand Van Helden]
I Want Your SoulArmand Van Helden 08.200738[5]-Southern Fried ECB 125[written by China Burton,Nick Straker][Produced By Armand Van Helden]
Je t'aimeArmand Van Helden 01.2008163-Southern Fried ECB 137[written by Eddie Smith, Armand Van Helden, Kenny Jason, Nicole Roux][Produced By Armand Van Helden]
Bonkers Dizzee Rascal and Armand van Helden05.20091[2][37]-Dirtee Stank STANK 005CDS[written by Dizzee Rascal, Armand Van Helden][Produced By Armand Van Helden]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
2 future 4 U EPArmand Van Helden12.199892[1]-FFRR FX 354
2 future 4 UArmand Van Helden04.199922[6]-FFRR 5560902[silver-UK][produced by Armand Van Helden,Neil Pettricone]
Killing puritansArmand Van Helden06.200038[1]-FFRR 8573833192[produced by Armand Van Helden]
You Don't Know Me: The Best of Armand Van HeldenArmand Van Helden10.200841[2]-Rhino/UMTV 5312525[produced by Armand Van Helden]

niedziela, 5 października 2025

Sonny Fodera

 Sonny Fodera to mieszkający w Londynie australijski DJ i producent muzyki house. Znany ze swoich
popowych, wokalnie nastawionych piosenek, Fodera wydał 5 albumów.
 Współpracował i remiksował z takimi artystami jak Calvin Harris, Glass Animals, MK, Green Velvet, Diplo, Sinéad Harnett i Ella Eyre. 

Fodera dorastał w Adelajdzie w Australii, gdzie w wieku kilkunastu lat zaczął tworzyć hiphopowe bity. W wieku 18 lat zainspirował się do tworzenia muzyki house po obejrzeniu występu amerykańskiego DJ-a Derricka Cartera w klubie nocnym. W wieku 23 lat rozpoczął trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.DJ Gene Farris poprosił Foderę o zremiksowanie jego utworu „Dance Warriors” dla wytwórni Green Velvet Cajual Records, która wydała dwa pierwsze albumy Fodery: Moving Forward w 2013 r. i After Parties & Aeroplanes w 2014 r. W 2013 r. magazyn MixMag umieścił Foderę na liście „Hot Six”

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
One NightMK & Sonny Fodera feat. Raphaella11.201951[14]-Columbia GBARL 1901144[gold-UK][written by Marc Kinchen, Sonny Fodera, Raphaélla Mazaheri-Asadi][produced by MK ,Sonny Fodera]
AskingSonny Fodera / MK feat. Clementine Douglas07.20237[47]-Solotoko US39N 2307761[platinum-UK][written by Sonny Fodera, Marc Kinchen, Clementine Douglas][produced by Sonny Fodera ,Marc Kinchen]
Never Be AloneBecky Hill / Sonny Fodera02.202423[13]-Polydor GBUM 72205897[silver-UK][written by Becky Hill, Sonny Fodera ,Karen Poole ,Daniel Thomas, Clare Dylan ,Lewis Nile May ,Mark Foster][produced by Sonny Fodera, Mark Ralph, Maur]
Mind StillSonny Fodera feat. Blythe05.202468[9]-Solotoko US38Y 2406973[silver-UK]
SomedaysSonny Fodera / Jazzy / D.O.D08.20245[55]-Solotoko US38Y 2414974[platinum-UK][written by Sonny Fodera, Clementine Douglas, Yasmine Byrne, D.O.D.][produced by D.O.D. ,Sonny Fodera]
Tell MeSonny Fodera / Clementine Douglas02.202523[23]-Solotoko US38Y 2434929[written by Sonny Fodera, Clementine Douglas, Ruth-Anne Cunningham ,Stuart Crichton][produced by Sonny Fodera ,Clementine Douglas ,Stuart Chricton]
All This TimeSonny Fodera / Jazzy07.202551[11]-Solotoko US38Y 2554108-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Wide Awake Sonny Fodera11.202147[1]-Solotoko 5060202595662[produced by Sonny Fodera]

sobota, 23 listopada 2024

Ben Shaw

 Ben Shaw jest brytyjskim producentem muzyki house, remikserem i DJ-em, który wydał płyty pod własnym nazwiskiem, a także pod pseudonimami Sunscape i Gradient. 

Jego największy przebój jako artysty pojawił się w 2001 r., kiedy „So Strong”, utwór z udziałem Adele Holness jako wokalistki, znalazł się na szczycie listy przebojów US Billboard Hot Dance Music/Club Play. W lipcu 2001 r. osiągnął 72. miejsce na liście przebojów UK Singles Chart.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
So StrongBen Shaw Featuring Adele Holness 07.200172[2]-Fire Recordings ERIF 009CDS[written by Ben Shaw, Romain Whyte][produced by Ben Shaw, Romain Whyte][13[3].Indie Chart]
CelebrateBen Shaw 04.2002--Fire Recordings ERIF 017[38[1].Indie Chart]

piątek, 18 października 2024

Seamus Haji

 SEAMUS HAJI - londyński dj, producent, dziennikarz prasowy i radiowy, właściciel wytwórni płytowej Soul Love. Swoją bogatą karierę zaczął przeszło 11 lat temu, w wieku 16 lat grając mieszankę wczesnego house'u, soul-u oraz hip hopu.

 

Jako pracownik sklepów płytowych: Red Records, Uptown Records oraz Release the Groove miał stały kontakt z nowymi wydawnictwami, rozwijając w tym czasie swoją wiedzę muzyczną. Jego talent w połączeniu z entuzjazmem oraz determinacją szybko został doceniony - Seamus został oficjalnym rezydentem londyńskiego klubu The Satellite. Od tego momentu Seamus Haji regularnie pojawia się na imprezach w klubach: Ministry of Sound, Garage City, Back to Basics, Hard Times, Release the Pressure. Obecnie występuje także w Code, Bed oraz londyńskiej Pachy.
 

Seamus Haji jest dj'em międzynarodowym, przez ostatnie 4 lata był stałym gościem klubu Pacha na Ibizie. Seamus Haji nie ogranicza się tylko do bycia dj'em. Prowadzi autorską audycję w Ministry of Sound Radio, gościnnie można go usłyszeć również na antenie BBC Radio 1, Kiss100, czy radia Galaxy. Jako producent nie ogranicza się do jednego stylu, w jego przesyconej muzyką duszy wyróżnić można następujące strony: Big Bang Theory (BBT) - funky - house'owa strona tego artysty, hit "God's Child" wydany przez bardzo znaną angielską wytwórnię Defected szybko wszedł do kanonu klasyków muzyki House. Drugie wydawnictwo BBT - "Do You Got Funk?" również osiągnęło znaczny sukces komercyjny, Mekkah - soul'owa strona duszy Seamusa.

 Przepełnione wokalami soul house'owe produkcje takie jak "Race of Survival" - pierwsze wydawnictwo labelu Soul Love, "Found a Love", "Dimensions (I'm Happy)" znalazły swoich fanów wśród wiodących artystów klubowych: Jazz-n-Groove, CJ Mackintosh czy Little Louie Vega, 11 Dimension - ciemna strona Seamusa - efekt współpracy z Paulem Emanuelem, rezydentem słynnego klubu Asylum, nagrywający dla znanej brytyjskiej wytwórni Azuli, Get This! - już pierwszy wydany singiel "Ya Undervear" zdobył sobie uznanie publiki na całym świecie, co przyczyniło się do szybkiego wydania kolejnej produkcji: "Work that Sucka", - Heart&Soul; - debiut tego projektu to utwór "Share Your Love", nagrany z udziałem czołowego wokalisty współpracującego z Craigiem Davidem.
 

Seamus Haji jest autorem wielu remiksów. Do najbardziej znanych szerokiej publiczności należą: Artificial Funk - Together, wydany przez angielską wytwórnię Skint, David Ramirez -Freaque On dla Slave Recordings, Splice of Life - 2000 Black, wydany dla Black Vinyl Records. Wraz z upływem lat, Seamus Haji stał się wręcz symbolem jakości. Jego sety znane są z wyjątkowego doboru repertuaru połączonego ze znakomitymi umiejętnościami technicznymi.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
God's ChildBig Bang Theory03.200251[2]-Defected DFECT45R[Written-By - Seamus Haji][Producer - Eric Kupper , Seamus Haji ]
Found A LoveMekkah03.2003158[1]-Soul Love SL 002-
RhythmSeamus Haji & Emanuel09.2004188[1]-UK12-
Last Night A DJ Saved My LifeSeamus Haji12.200469[2]-Big Love BL013[Written-By - Mike Cleveland][Producer - Seamus Haji ]
Weekend Haji & Emanuel03.200588[5]-Azuli Silver AZNY 201[Producer - Seamus Haji & Paul Emanuel][written by James Calloway , Leroy Burgess]
Take Me AwayHaji & Emanuel02.200673[4]-Big Love BL024[Written-By - T. Srock, B. Grace , J. Mills][Producer - Seamus Haji & Paul Emanuel]

wtorek, 18 czerwca 2024

Sigala

Sigala, właśc. Bruce Fielder (ur. 1 listopada 1992r w Norwich) - brytyjski DJ i producent muzyczny.


W wieku ośmiu lat zaczął uczyć się w szkole muzycznej w klasie fortepianu. Uczył się w Reepham High School i Norwich City College i studiował na University of Westminster. Po skończeniu studiów zajął się miksowaniem i produkcją muzyczną dla innych wykonawców, m.in. współtworzył piosenkę „Good Times” dla Elli Eyre.

W 2015 wydał debiutancki singiel „Easy Love” zawierający sample z przeboju grupy The Jackson 5 „ABC”. Piosenka dotarła do pierwszego miejsca na brytyjskiej liście przebojów UK Singles Chart. Pod koniec roku wydał singiel „Sweet Lovin’”, który dotarł do trzeciego miejsca na liście UK Singles Chart. W 2016 wydał kolejne single: „Say You Do”, „Give Me Your Love”, „Ain’t Giving Up” i „Only One”. W 2017 wypuścił utwory „Show You Love” i „Came Here for Love”, którą nagrał z Ellą Eyre

W kolejnym roku wydał piosenkę „Lullaby”, którą nagrał z Palomą Faith. 24 maja 2018 premierę miał jego debiutancki album Brighter Days, który dotarł do 14. miejsca na brytyjskiej liście sprzedaży UK Albums Chart. Płytę promował na trasie koncertowej po Wielkiej Brytanii i Irlandii[5] oraz kolejnymi trzema singlami – „Feels Like Home”, „We Don’t Care” i „Just Got Paid”.

W 2019 wznowił kontrakt z wytwórnią Arista Records oraz wydał dwa single: „Wish You Well” z Becky Hill i „We Got Love” z Ellą Henderson. W 2020 wypuścił piosenki: „Heaven on My Mind” z Becky Hill, „Lasting Lover” z Jamesem Arthurem i „Time to Pretend” z zespołem MGMT. W 2021 wydał singiel „You for Me” z Ritą Orą i „Runaway” z R3hab i JP Cooperem, a w 2022 - piosenkę „Melody”, która dotarła do pierwszego miejsca na polskiej liście przebojów AirPlay - Top .

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Easy LoveSigala09.20151[1][28]-Ministry Of Sound GBCEN 1500481[platinum-UK][written by Freddie Perren,Deke Richards,Alphonzo Mizell,Berry Gordy Jr][produced by Sigala,Hal Ritson]
Sweet Lovin'Sigala featuring Bryn Christopher12.20153[30]-Ministry Of Sound GBCEN 1501213[2x-platinum-UK][written by Bryn Christopher,Bruce Fielder][produced by Sigala]
Say You DoSigala featuring Imani and DJ Fresh03.20165[18]-Ministry Of Sound GBCEN 1600004[platinum-UK][written by Sigala,Imani,DJ Fresh,Penny Foster,Jason Pebworth,George Astasio,Jon Shave,Mariah Carey,Jermaine Dupri,Manuel Seal][produced by Sigala,DJ Fresh,The Invisible Men]
Give Me Your LoveSigala featuring John Newman and Nile Rodgers06.20169[16]-Ministry Of Sound GBCEN 1602122[platinum-UK][written by Bruce Fielder, John Newman ,Steve Manovski][produced by Sigala,Manovski]
Don't Need No MoneyImani featuring Sigala and Blonde08.201667[8]-RCA GBARL 1600666-
Ain't Giving UpSigala with Craig David09.201623[14]-Speakers Recordings GBARL 1600864[gold-UK][written by Craig David,Bruce Fielder][produced by Sigala,Wez Clarke]
Only OneSigala with Digital Farm Animals12.201653[9]-Ministry Of Sound GBCEN 1602900[silver-UK][written by Bruce Fielder, Nicholas Gale, Andrew Bullimore]
Show You LoveSigala with Kato featuring Hailee Steinfeld03.201791[1]-Positive DK4YA 1700803[silver-UK][written by Thomas Kato Vittrup,Bruce Fielder,Grace Tither][produced by Sigala,Kato]
Came Here for LoveSigala with Ella Eyre06.20176[41]-Ministry Of Sound GB 1101700727[3x-platinum-UK][written by Bruce Fielder,Ella McMahon,Cédric Steinmyller,Bryn Christopher,Scott Wild][produced by Sigala,Klingande,White N3rd,Joakim Jarl]
LullabySigala with Paloma Faith03.20186[27]-Ministry Of Sound GBCEN 1700257[2x-platinum-UK][written by Bruce Fielder,Jessica Glynne,Janée Bennett,Andrew Bullimore,Paloma Faith,Joshua Record,Joakim Jarl][produced by Joe Ashworth,Sigala,Jarly]
Feels Like HomeSigala with Sean Paul and Fuse ODG featuring Kent Jones07.201871[6]-Ministry Of Sound GBCEN 1800092[written by Bruce Fielder,Daryl Kent Jones,Janée Bennett,Nana Richard Abiona,Sean Paul Henriques][produced by Sigala]
Just Got Paidwith Ella Eyre and Meghan Trainor featuring French Montana09.201811[19]-Ministry Of Sound GBCEN 1800093[platinum-UK][written by Bruce Fielder,Ella McMahon,Steve Manovski,Karim Kharbouch,George Astasio,Jon Shave,Meghan Trainor,Nile Rodgers,Jason Pebworth][produced by Sigala,Steve Manovski,Joakim Jarl]
Wish You WellSigala with Becky Hill06.20198[24]-Ministry Of Sound GBCEN 1900019[platinum-UK][written by Bruce Fielder,Joakim Jarl,Jenson Vaughan,Andreas Krüger,Rebecca Claire Hill,Ryan Campbell,Maegan Cottone][produced by Sigala,Jarly]
We Got LoveSigala featuring Ella Henderson11.201942[14]-Ministry Of Sound GBCEN 1900077[gold-UK][written by Bruce Fielder,Joakim Jarl,Thomas Jules,Anne-Marie Nicholson,Derrick May,Michael James,Nicholas Gale,Gabriella Henderson,Janee Bennett][produced by Sigala,Jarly]
Heaven on My MindSigala with Becky Hill07.202014[17]-Polydor GBUM 71906426[gold-UK][written by Becky Hill,Ryan Campbell,Uzoechi Emenike,Bruce Fielder,Joakim Jarl,Ida Martinsen Botten,George Astasio,Jason Pebworth,Jonathan Shave][produced by Sigala,Jarly]
Lasting LoverSigala with James Arthur09.202010[19]-Ministry Of Sound GB 1102001078[platinum-UK][written by Bruce Fielder ,James Arthur ,Joakim Jarl, Lewis Capaldi, Corey Sanders, Luke Fitton, Andrew VanWyngarden, Ben Goldwasser][produced by Lewis Capaldi,Sigala,Jarly]
You for MeSigala with Rita Ora07.202123[13]-Ministry Of Sound GBCEN 2100080[silver-UK][written by Alexander Cook, Charlotte Emma Aitchison, Madison Love ,Finn Keane, Rita Ora, Bruce Fielder, Joakim Jarl][produced by Neave Applebaum,Sigala,Jarly]
MelodySigala02.202231[16]-Ministry Of Sound GBCEN 2100229[silver-UK][written by Bruce Fielder ,Ida Botten, Jakke Erixson, Shaun Farrugia ,Steve Manovski, Y3llo Koala][produced by Sigala ]
Stay the NightSigala with Talia Mar06.202211[21]-Ministry Of Sound GBCEN 2200051[gold-UK][written by Bruce Fielder ,Joakim Jarl, Ida Martinsen Botten, George Astasio, Jason Pebworth, Jonathan Shave, Scott Wild][produced by Sigala,Jarly]
Living Without YouSigala with David Guetta and Sam Ryder09.202248[10]-Ministry Of Sound GBCEN 2200133-
Feels This GoodSigala with Mae Muller and Caity Baser featuring Stefflon Don04.20236[27]-Ministry Of Sound GBCEN 2200083-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Brighter DaysSigala10.201814[53]-Ministry Of Sound 88985497362[gold-UK][produced by Sigala,Steve Manovski,Joakim Jarl,Shaun Frank,Klingande,The White N3rd,Jerry Barnes,Cutfather,Alexander Healey,Joe Ashworth,Wez Clarke,Trevor Dahl,DJ Fresh,the Invisible Men,Hal Ritson]
Every Cloud – Silver LiningsSigala03.202364[7]-Ministry Of Sound 0194399183328[silver-UK][produced by Sigala,TI Jakke,Tor Eimon,Joakim Jarly,David Guetta,Giacomo Uber,Gabry Ponte,Alex Gaudino,Neave Applebaum,Alok,OHYESA,ndrew Wells]