Bernie Leadon

Bernie Leadon, członek Eagles, był prawdopodobnie najbardziej niedocenianym i cenionym
muzykiem zespołu w latach 1972-1975, grając na zmianę na wokalu, gitarze (akustycznej, elektrycznej i pedałowej), banjo i mandolinie, a także pomagając w pisaniu piosenek. Przed Eagles Leadon był pionierem country-rocka, grając w kluczowych zespołach Hearts and Flowers i Dillard & Clark, zanim dołączył do Flying Burrito Brothers. Po odejściu z Eagles osiadł w Nashville, gdzie pracował jako muzyk sesyjny, producent i autor tekstów. 

 

  Urodzony 19 lipca 1947 roku w Minneapolis w stanie Minnesota, Leadon cenił rock & rolla, ale jego prawdziwą miłością była muzyka country, którą rozpoczął w 1962 roku w kalifornijskim zespole bluegrassowym Scottsville Squirrel Barkers. Po przeprowadzce na Florydę w połowie lat 60-tych Leadon dołączył do krótkotrwałego zespołu country-folkowego Hearts and Flowers, występując na ich drugim i ostatnim albumie z 1968 roku, „Of Horses, Kids and Forgotten Women”, po czym założył nowy zespół Dillard & Clark. Jednak po raz kolejny, Leadon nie był już tak popularny w zespole, ponieważ zagrał na całym ich debiucie z 1968 roku, „The Fantastic Expedition of Dillard & Clark”, a jedynie na kilku wybranych utworach na ich drugim albumie z 1969 roku, „Through the Morning, Through the Night”. 

 

Następnym krokiem Leadona był krótki epizod z zespołem towarzyszącym Lindy Ronstadt, Corvettes, a następnie jesienią 1969 roku dołączył do jednego z pierwszych zespołów country-rockowych, Flying Burrito Brothers. Leadon pozostał członkiem Burritos przez kilka lat - występując na takich albumach jak „Burrito Deluxe” z lat 70-tych, albumie o tym samym tytule z 1971 roku oraz koncercie „Last of the Red Hot Burritos” z 1972 roku. Po odejściu z Burritos, Leadon ponownie dołączył do zespołu towarzyszącego Lindy Ronstadt, w którego skład wchodzili gitarzysta i wokalista Glenn Frey oraz perkusista i wokalista Don Henley. 

 

Wkrótce potem trio postanowiło założyć własny zespół, The Eagles, który uzupełnił były basista Poco, Randy Meisner. Zespół udoskonalił i spopularyzował country-rockowy styl Flying Burrito Brothers, a zarówno Frey, jak i Henley okazali się znakomitymi autorami piosenek.  Era Leadona w zespole trwała w sumie przez cztery albumy (które wielu wieloletnich fanów Eagles uważa za najlepsze w historii zespołu) -debiutancki album o tym samym tytule z 1972 roku, Desperado z 1973 roku, On the Border z 1974 roku i One of These Nights z 1975 roku - na których Leadon napisał takie niedocenione perełki, jak „My Man” i „Bitter Creek”, między innymi. Jednak niekończący się i wyczerpujący harmonogram tras koncertowych i nagrań zaczął wyczerpywać Leadona do tego stopnia, że ​​gitarzysta postanowił opuścić zespół (jak sam o sobie mówi, w ramach „aktu przetrwania”).  

 

Eagles kontynuowali działalność, a Joe Walsh zastąpił Leadona, a zespół wydał jeden z najlepiej sprzedających się albumów w historii muzyki pop, „Hotel California”.  Leadon szybko jednak stanął na nogi i ożywił swoją karierę muzyczną. W 1977 roku gitarzysta założył zespół Bernie Leadon/Michael Georgiades Band, który w tym samym roku wydał jedyny album, Natural Progressions, po czym rozpadł się.  

 

W latach 80. Leadon wspierał Chrisa Hillmana przy dwóch wydawnictwach: „Morning Sky” z 1982 roku i „Desert Rose” z 1984 roku, a także założył chrześcijański zespół bluegrassowy Ever Call Ready, który w 1985 roku wydał jedyny album o tym samym tytule. Dwa lata później Leadon zastąpił Johna McEuena w zespole Nitty Gritty Dirt Band - występując na płytach „Hold On” (1987), „Workin' Band” (1988) i „Will the Circle Be Unbroken, Vol. 2” (1989). Krótko po nadejściu lat 90-tych Leadon założył nowatorski zespół Run C&W, specjalizujący się w tworzeniu country'owych wersji rapu (i wydał dwa wydawnictwa: „Into the Twangy-First Century” z 1993 roku i „Row vs. Wade” z 1995 roku).  

 

W 2003 roku wydał solową płytę „Mirror”. Oprócz licznych wcześniej wspomnianych projektów, Leadon spędził większość lat 90., 2000. i 2010. jako muzyk sesyjny w Nashville. Na przestrzeni lat występował na wielu albumach innych artystów, w tym Grama Parsonsa, Alabamy, Rity Coolidge, Andy'ego Fairweathera Lowa, Emmylou Harris, Johna Hiatta, Davida Crosby'ego i Stevie Nicks.

 

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Natural Progressions	Bernie Leadon	08.1977	-	91[6]	Asylum 1107	[produced by Natural Progressions]