w prowincji Alberta, założony pod koniec lat 70-tych XX wieku. Grupa zasłynęła przede wszystkim dzięki wydanemu w 1980 roku humorystycznemu przebojowi „The Rodeo Song” - odważnemu utworowi z wulgarnym tekstem, który zyskał status kultowego w obiegu alternatywnym i przyczynił się do sprzedaży ponad 200 000 egzemplarzy debiutanckiego albumu zespołu. Początkowo zespół funkcjonował jako nieformalna grupa muzyczna na wsi w okolicach Armpit w Albercie, gdzie założyciel Garry Lee Berthold (śpiew i skrzypce) grywał z przyjacielem Charlesem Holleyem (gitara i śpiew) w wiejskim otoczeniu; później muzycy przenieśli się do Medicine Hat, poszerzyli skład o Kelly’ego LaRocque’a (banjo, gitara i harmonijka ustna) oraz perkusistę Paula McLellana i zaczęli występować w lokalnych lokalach.
Ich debiutancki album *Welcome to the Rodeo*, wydany niezależnie w 1980 roku nakładem wytwórni Damon Records, zawierał utwór „The Rodeo Song” - napisany przez muzyka Gaye’a Delorme’a w 1979 roku i nagrany po tym, jak członkowie zespołu usłyszeli go na żywo - a także inne piosenki łączące humor typowy dla regionu prerii z brzmieniem country. Pikantna treść utworu, obfitująca w liczne wulgaryzmy, wywołała kontrowersje i doprowadziła do zakazów emisji w niektórych miejscach (np. w Saskatchewan), jednak jednocześnie napędziła jego popularność dzięki radiowym audycjom, takim jak *The Dr. Demento Show*; zaowocowało to nominacją do nagrody Juno w 1982 roku w kategorii „Country Group of the Year” oraz koncertami w roli gwiazdy wieczoru w dużych obiektach.Mimo sukcesu, wewnętrzne spory finansowe i procesy sądowe dotyczące tantiem za utwór doprowadziły do rozwiązania zespołu na początku lat 80-tych; późniejsze wykorzystanie piosenki w filmie Stephena Kinga *Lunatycy* (1992) podsyciło spory o prawa autorskie, choć członkowie grupy okazjonalnie wracali do wspólnego grania podczas lokalnych występów i przy późniejszych projektach, takich jak album *New Frontiers in Country Music* z 1990 roku.
Utwór „The Rodeo Song” wciąż cieszy się niesłabnącą popularnością - od 1991 roku sprzedano ponad 111 000 egzemplarzy w USA, a piosenka pojawiała się w mediach na całym świecie, co ugruntowało status zespołu jako wykonawcy jednego wielkiego przeboju w kanadyjskim nurcie humorystycznej muzyki country.
Zespół Garry Lee and the Showdown narodził się pod koniec lat 70-tych jako nieformalna grupa muzyczna w wiejskiej miejscowości Armpit w prowincji Alberta. To tam założyciel zespołu, Garry Lee Berthold (główny wokal i skrzypce), grywał wspólnie z Charlesem Holleyem (gitara) na tle wiejskiego życia, zanim przenieśli się do Medicine Hat i zaistnieli na tętniącej życiem, lecz konkurencyjnej lokalnej scenie barowej muzyki country; tamtejsi wykonawcy szlifowali swoje umiejętności podczas intensywnych, codziennych występów, grając covery popularnych utworów country.Kształt zespołu wykrystalizował się na przełomie lat 1978 i 1979 w trakcie nieformalnych sesji muzycznych z udziałem kluczowych członków: Garry’ego Lee (wokal, skrzypce), Charlesa Holleya (gitara), Kelly’ego LaRocque’a (gitara, banjo) i Paula McLellana (perkusja). Muzyków połączyła wspólna ambicja wyjścia poza schemat typowych występów regionalnych. Sesje te często odbywały się w wiejskim otoczeniu, co odzwierciedlało ich korzenie związane z prerią i nadawało brzmieniu surową, pełną humoru energię, czerpaną z kultury klasy robotniczej Alberty.
Przełomowy moment nastąpił na początku 1979 roku podczas występu w hotelu w Drayton Valley; Garry Lee usłyszał wówczas w pobliskim barze pikantny utwór „The Rodeo Song” (autorstwa Gaye’a Delorme’a), co zainspirowało grupę do włączenia go do swojego repertuaru.[1] Zespół nagrał żywiołową wersję tego utworu w stylu hoedown z myślą o swoim debiutanckim albumie w studiu Damon Sound w Edmonton; było to ich pierwsze profesjonalne przedsięwzięcie, które uchwyciło swawolny, nieco przekorny charakter, stanowiący później wizytówkę ich stylu. Sesja nagraniowa, nadzorowana przez producenta Garry’ego McDonalla, uwydatniła świetne zgranie instrumentalne grupy oraz charyzmatyczny styl wykonawczy Lee, choć sam utwór dodano do materiału niejako przy okazji.W ciągu całego 1979 roku zespół Garry Lee and the Showdown koncertował na wymagającej scenie barowej Alberty, występując nawet sześć wieczorów w tygodniu w lokalach na terenie całej prowincji. Dzięki pełnym energii występom, zachęcającym publiczność do wspólnej zabawy (na przykład tańca typu „two-step”), grupa zyskała wierne grono fanów.
Regionalna scena country stawiała przed muzykami poważne wyzwania; uznani artyści podchodzili sceptycznie do ich odważnego humoru i niekonwencjonalnego podejścia, które niekiedy kolidowało z tradycyjnymi oczekiwaniami bywalców ówczesnych lokali typu honky-tonk.Mimo tych przeszkód ich wytrwałość zaowocowała kontraktem z wytwórnią Damon Records i rozpoczęciem prac nad debiutanckim albumem *Welcome to the Rodeo*, który zawierał utwory pochodzące z ich wcześniejszych nagrań.
Zespół Garry Lee and the Showdown odniósł komercyjny sukces dzięki wydaniu w 1980 roku debiutanckiego albumu *Welcome to the Rodeo* nakładem wytwórni Damon Records. Płyta, łącząca elementy country rocka z utworami o charakterze humorystycznym i satyrycznym, szybko zyskała popularność w Kanadzie, ostatecznie uzyskując status podwójnej platyny za sprzedaż przekraczającą 200 000 egzemplarzy. Kluczowe znaczenie dla sukcesu albumu miał sztandarowy utwór „The Rodeo Song”, napisany przez kanadyjskiego gitarzystę Gaye’a Delorme’a i nagrany przez zespół w 1979 roku. Wulgarny tekst piosenki, zawierający liczne niecenzuralne zwroty, przyczynił się do jej popularności w obiegu alternatywnym, mimo ograniczonej emisji w głównych stacjach radiowych wynikającej z restrykcji dotyczących treści.
Humorystyczna opowieść o chaotycznym wydarzeniu na rodeo trafiła w gusta publiczności poszukującej muzyki country o niepokornym charakterze, co napędziło popularność utworu dzięki poczcie pantoflowej. Działania promocyjne wzmocniły rosnącą rozpoznawalność zespołu; obejmowały one pełne energii występy w renomowanych lokalach, takich jak torontoński klub El Mocambo, w którym wcześniej koncertowały gwiazdy pokroju The Rolling Stones. Zainteresowanie mediów wzrosło w wyniku kontrowersji - a konkretnie próby zakazu emisji podjętej przez Saskatchewan Liquor and Gaming Authority - co paradoksalnie zapewniło darmową reklamę i zwiększyło popyt. Według danych SoundScan, singiel „The Rodeo Song” osiągnął wysokie wyniki sprzedaży, przekraczając poziom 111 000 egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych (od 1991 roku) oraz 30 000 w Kanadzie (od 1996 roku).Utwór zaistniał również w kulturze filmowej dzięki wykorzystaniu go w ekranizacji powieści Stephena Kinga pt. *Lunatycy* z 1992 roku, gdzie wykonał go - bez wymienienia w napisach - Dan Martin; przyczyniło się to do utrwalenia sławy zespołu wykraczającej poza samą sprzedaż debiutanckiego albumu.
Po komercyjnym sukcesie debiutanckiego albumu *Welcome to the Rodeo* z 1980 roku – który sprzedał się w nakładzie ponad 200 000 egzemplarzy i uzyskał w Kanadzie status podwójnej platyny- zespół Garry Lee and the Showdown musiał zmierzyć się z malejącym zainteresowaniem kolejnymi wydawnictwami.Wydane w 1982 roku albumy *Wanted!* oraz *Loaded, Loose and Rowdy* nie powtórzyły sukcesu „The Rodeo Song”, a główny singiel „Rodeo Cowboy” zwiastował wyraźny spadek popularności w głównym nurcie.Sytuację pogarszały wewnętrzne napięcia, zwłaszcza spory finansowe, które doprowadziły do odejścia perkusisty Paula McLellana po zaledwie sześciu miesiącach współpracy. McLellan pozwał Garry’ego Lee i pozostałych członków zespołu, zarzucając im brak przejrzystości w kwestii podziału zysków, co uwypukliło przyznawany przez Lee brak doświadczenia w zarządzaniu grupą: „Wiele rzeczy zawaliłem”.Konflikty te potęgowały niestabilność, zmuszając Lee do korzystania z usług muzyków sesyjnych przy nagrywaniu takich albumów jak *Loaded, Loose and Rowdy*, zamiast polegać na oryginalnym składzie.W połowie lat 80-tych zespół faktycznie się rozpadł pod wpływem tych trudności, a jego członkowie porzucili intensywne trasy koncertowe na rzecz indywidualnych zajęć, takich jak praca na roli czy lokalne występy. Rozpad ten wpisywał się w szersze zmiany na scenie muzyki country -surowy, przesycony wulgaryzmami styl zespołu tracił na znaczeniu w obliczu rosnącej popularności wygładzonych wykonawców nurtu pop-country.
|
Single | ||||||
| Tytuł | Wykonawca | Data wydania | UK | US | Wytwórnia [UK] |
Komentarz |
| The Rodeo Song | Garry Lee and Showdown | 07.1993 | 44[3] | - | Party Dish VCD 101 | [written by Gaye Delorme] |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz