lat 60tych do początku lat 70-tych. Wydawała nagrania tak znanych artystów i osobowości, jak Consortium, The Foundations, Audrey Hall, Marcus Lipton, Julie Stevens, Warm Dust i Colin Young. W lutym 1968 roku wytwórnia rozpoczęła działalność. Podpisali oni umowę z Associated Records. Promocją zajęli się Richard Eddy z Trend i Andrew Vere z Saga Records. Wszystkie zespoły, które podpisały kontrakt z Barry Class Management, firmą Barry'ego Classa, miały wydawać swoje nagrania w tej wytwórni. Jeden z nich, The Foundations, którym zarządzał Class, nie miał swoich nagrań w Trend. Przed lutowym startem Class rozważał wydawanie płyt budżetowych.
Trend Records była jedną z firm grupy Class, do której należały również Class Destination Inc., Class Management, Class Theatrical Agency i sieć sklepów płytowych Disci. W 1968 roku siedziba wytwórni mieściła się w Classic House, przy 113 Westbourne Grove, Londyn W.2. Wydaje się, że przez pewien czas w 1968 roku Curtis Clements był zatrudniony jako asystent.
W lutym 1968 roku Beat Instrumental poinformował o dwóch pierwszych wydawnictwach Trend Records: „Breaking up A Dream” Ways and Means oraz „Speak to Me” The Explosion. Obie płyty miały być dostępne 9 lutego. Również tego samego miesiąca, 23 lutego, miał ukazać się „Step Down” Rangersów. Ways and Means byli grupą zarządzaną przez Szkota Rona Fairwaya. Grupa wydała wcześniej singiel „Sea of Faces” w wytwórni Pye, który dotarł do 9. miejsca na liście przebojów. 41. miejsce na liście przebojów Radio Caroline w tygodniu rozpoczynającym się 21 stycznia 1967 roku. Wydany w Trend utwór „Breaking Up A Dream”, uważany za ich najlepsze nagranie, odbiegał od dotychczasowych coverów muzyki surf. Zespół ostatecznie przyjął nazwę Chaucer's Tales.
Producentem wytwórni był wówczas Eric Allandale, który grał na puzonie w zespole The Foundations.
W styczniu 1969 roku hongkońska grupa Danny Diaz & The Checkmates wygrała konkurs Hong Kong's Battle of the Sounds, zorganizowany przez Levi Straussa. Zdobyli również kontrakt płytowy o wartości 10 000 dolarów z wytwórnią Trend Records.Rezultatem był singiel „Solomon Grundy” z piosenką „Goodbye Baby”, który ukazał się w Wielkiej Brytanii na Pye 7N 17690. Menadżer Foundations, Barry Class, zorganizował im przyjazd do Wielkiej Brytanii.
Strona internetowa Seventies Sevens podaje, że w numerze Record Retailer z 5 listopada 1969 roku pojawiła się informacja, że autorzy tekstów, David Myers i John Worsley, opuścili Southern Music, aby dołączyć w tym samym roku do wytwórni Trend należącej do Barry'ego Classa. Napisali oni dla The Foundations utwór „Baby, I Couldn't See”. Eric Allendale, który w 1968 roku został zatrudniony jako producent dla Trend, współreżyserował nagranie utworu z Worsleyem. Była to produkcja Trend, a Barry Class był producentem wykonawczym.Utwór, uzupełniony kompozycją Colina Younga „Penny Sir”, został wydany na singlu Pye 7N 17849 w 1969 roku. Utwór stał się niewielkim hitem w Holandii, trafiając na holenderską listę przebojów Tipparade. W trzecim tygodniu osiągnął 8. miejsce. W numerze Cash Box z 31 stycznia poinformowano, że Trend Records przygotowało sampler z fragmentami utworów trzech artystów: The Chads z utworem „Dearest Belinda”, Consortium z utworem „Melanie Cries Alone” i Abel Mann z utworem „The Sun in My Morning”. Każda sekcja zawierała wstęp didżeja Davida Hamiltona do każdego utworu.
Utwór Consortium został wydany w tym samym miesiącu. Wsparty utworem „Copper Coloured Years” został wydany na antenie Trend TNT 52.W numerze New Musical Express z tygodnia kończącego się 10 października 1970 roku poinformowano, że Colin Young, wokalista The Foundations, opuścił grupę, aby rozpocząć karierę solową. Podpisał już kontrakt z Barrym Classem i zakładał nowy zespół o nazwie Development.
Pod koniec 1970 roku Barry Class chciał reaktywować nazwę Foundations. Liderem reaktywowanego zespołu był Colin Young, który śpiewał. Dyrektorem muzycznym zespołu był Graham Preskett, który grał również na gitarze i skrzypcach elektrycznych. Pozostali członkowie to Jean Roussel grający na klawiszach, Steve B. Ingham i Roger Cawkwell na saksofonie i flecie. Koncertowali w Ameryce Łacińskiej, a nawet zagrali na Expo-Show w Buenos Aires. Działali jednak do początku 1971 roku.
Jak doniesiono w numerze Record World z 19 grudnia, Class podpisał z Pathé-Marconi umowę dystrybucyjną na dystrybucję produktów Trend we Francji i Włoszech. Dwa zespoły gotowe do dystrybucji to Warm Dust i Swegas.Album Colina Younga został wydany przez wytwórnię w Stanach Zjednoczonych. Nosił tytuł „In The Beginning” i był przypisywany zespołowi Development Colina Younga, który został nagrany przez Trend.Muzycy na albumie to m.in. Graham Preskett grający na skrzypcach, gitarze, banjo, harmonijce ustnej i melodyce, Steve Bingham na basie, Roger Cawkwell na flecie, flecie prostym i saksofonie, Jean Roussel na organach i fortepianie oraz Eddie „Tan Tan” Thornton na puzonie i trąbce.W tym samym roku Colin Young wydał również singiel „Any Time at All” z utworem „You're No Good” na antenie Trend 6099 005. Jego producentami byli Tony Rockliff i Barry Class. Album został również wydany na antenie Uni 55286. Album, będący zapowiedzią 100 najpopularniejszych przebojów, znalazł się w sekcji Top 60 Pop Spotlight magazynu Billboard w tygodniu kończącym się 5 czerwca 1971 roku.
Prowadzony przez Rodneya Harroda i Philipa Peverleya, Development wyjechał do Argentyny na początku 1971 roku.Argentyńska gazeta „Crónica” umieściła ich na pierwszej stronie i zamieściła artykuł o zespole na stronie 2. Dwa tygodnie później w innym artykule wyjaśniono, że zespół Colina Younga również występował pod nazwą Development.Leo Vanes w swoim artykule w „Leorama” w numerze „Crónica” z 25 lutego wystawił zespołowi chłodną recenzję.
Również w 1971 roku, po niedawnych negocjacjach w Los Angeles z MCA Records, w których uczestniczyli prezes wytwórni Mike Maitland i Russ Reagan, Trend Records zawarło kolejną umowę. Jak donosił „Billboard” w numerze z 27 lutego, wytwórnia zawarła z Uni Records trzyletnią umowę dzierżawy na dystrybucję w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.W tym samym roku do wytwórni dołączyła Audrey Hall. Singiel, który nagrała dla „Trend”, to „Getting Ready For a Heartache”. Utwór był wspierany jej własną kompozycją „M.Y.O.B. Leave Me Alone”. Singiel był jednak grany w mainstreamowych stacjach radiowych. Po jego wydaniu nie było materiału od Trend, który mogłaby nagrać. Jej matka zaprosiła ją do Nowego Jorku, więc poprosiła wytwórnię o wydanie.
Consortium wydało singiel „Annabella” jako Trend 6099 004 w 1971 roku. W tygodniu rozpoczynającym się 12 września utwór „Melanie Cries Alone” zespołu Consortium zadebiutował na 18. miejscu listy Top 20 TMP w Portugalii. Po kolejnym tygodniu na liście dotarł do 13. miejsca.
Aktorka Julie Stevens nagrała singiel dla wytwórni. Utwór „After Haggerty” był promowany utworem „A Long Way From Home”, który ukazał się na Trend 6099 008.W numerze „Record World” z 13 listopada 1971 roku pojawiła się informacja, że Director Class zawarł umowę z brytyjską wytwórnią MCA Records. Derek Everett, dyrektor zarządzający MCA, opisał tę umowę jako wyjątkową. Umowa umożliwiła wydanie singla „Stoney Ground” zespołu The Foundations. Płyta trafiła na listę Billboard Bubbling Under Hot 100, gdzie spędziła tydzień, osiągając szczyt na 113. miejscu. W 1972 roku Consortium wydało w Portugalii singiel „Sunday in The Park” i „Tell Me My Friend” na Trend 6099 011.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz