Sunset Strippers

Sunset Strippers to brytyjski zespół muzyki elektronicznej. Najbardziej znany jest z utworu „Falling Stars” z 2005 roku, który zawiera sample z przeboju „Waiting for a Star to Fall” zespołu Boy Meets Girl z 1988 roku. Zespół brał udział w bitwie na sample z Cabin Crew. „Falling Stars” osiągnął 3. miejsce na brytyjskiej liście przebojów w marcu 2005 roku. 

 

 Członkowie zespołu, Sergei Forster-Hall i Kieron McTernan, poznali się w Northbrook College. W 2004 roku Sunset Strippers zremiksowali przebój „Cry Little Sister” z 25 najlepszych miejsc na listach przebojów, pierwotnie napisany przez Gerarda McMahona (pod pseudonimem „Gerard McMann”) jako motyw przewodni filmu „Straceni chłopcy”. W 2005 roku zremiksowali utwór Planet Funk „The Switch”, który pojawił się w reklamach telewizyjnych Mitsubishi, a w 2007 roku zremiksowali utwór irlandzkiego zespołu popowego Westlife „Total Eclipse of the Heart” na album „The Love Album”.  

 

Ostatnim wydawnictwem grupy pod nazwą Sunset Strippers był utwór „Step Right Up” z 2008 roku, który pojawił się w dostępnej do pobrania wersji Clubbers Guide '08 wydawnictwa Ministry of Sound. Forster-Hall i McTernan rozpoczęli wydawanie remiksów pod nazwą My Digital Enemy w 2006 roku, aż do zmiany nazwy na MDE w 2017 roku. Tworzą głównie muzykę tech house i deep house.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Falling Stars (Waiting For A Star To Fall)	Sunset Strippers	03.2005	3[15]	-	Direction 6758312	[written by George Robert Merrill, Shannon Alexandria Rubicam][produced by Harry Diamond, Kieron McTernan, Sergei Hall, The Sunset Strippers]

Rooster

Rooster to angielski zespół rockowy (hard i indie) z Eastbourne.
Założony pod koniec 2003 roku, zespół tworzyli były wokalista 50.Grind, Nick Atkinson, a także gitarzysta Luke Potashnick, basista Ben Smyth i perkusista Dave Neale. Podpisując kontrakt z wytwórnią Sony Brightside Recordings, zespół wydał w 2005 roku swój debiutancki album „Rooster”, który osiągnął 3. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. Drugi album zespołu, „Circles and Satellites”, ukazał się w 2006 roku, a zespół rozpadł się w 2007 roku. 

 

 Po rozpadzie poprzedniego zespołu 50.Grind, wokalista Nick Atkinson założył Rooster z przyjacielem z dzieciństwa, Lukiem Potashnickiem, który studiował z nim na gitarze w Eastbourne College.  Para zaczęła pisać piosenki razem, zanim pod koniec 2003 roku zaangażowała perkusistę Dave'a Neale'a (który wcześniej koncertował z Potashnickiem), a następnie basistę Bena Smytha (po ogłoszeniu tej roli w prasie muzycznej), aby uzupełnić skład zespołu.Nazwę Rooster wybrano na cześć konia, na którego Atkinson wygrał 250 funtów w zakładzie. Rooster podpisał kontrakt z wytwórnią Sony BMG Brightside Recordings należącą do Hugh Goldsmitha i nagrał swój debiutancki album z producentami takimi jak Steve Robson, Pete Woodroffe i Charlie Grant.

 

  Zespół wydał swój pierwszy singiel „Come Get Some” 11 października 2004 roku, który osiągnął 7. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. Również w 2004 roku grupa jako pierwsza transmitowała występ na żywo za pośrednictwem sieci telefonii komórkowej 3G. 10 stycznia 2005 roku ukazał się album „Staring at the Sun”, który osiągnął 5. miejsce na brytyjskiej liście przebojów]. Dwa tygodnie po „Staring at the Sun”, 24 stycznia 2005 roku, ukazał się debiutancki album Rooster o tym samym tytule. Album osiągnął 3. miejsce na brytyjskiej liście przebojów, za „Push the Button” The Chemical Brothers i „Hot Fuss” The Killers, a do lipca 2006 roku sprzedał się w ponad 500 000 egzemplarzy, z czego około połowa w Wielkiej Brytanii. 

 

 „You're So Right for Me” i „Deep and Meaningless” zostały wydane jako dwa ostatnie single z albumu, osiągając odpowiednio 14. i 29. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. Rooster odbył trasę koncertową promującą album, grając podobno ponad 150 koncertów w 2005 roku

 

Po promocji debiutanckiego albumu o tym samym tytule, Rooster nagrał kolejny z producentem Mattem Wallace'em w Los Angeles w Kalifornii. Powstały w rezultacie album, Circles and Satellites, został pierwotnie wydany w Japonii w czerwcu 2006 roku, gdzie dotarł do pierwszej dziesiątki listy przebojów Oricon Albums Chart. Główny singiel z albumu, „Home”, ukazał się w lipcu i osiągnął 33. miejsce na brytyjskiej liście przebojów.Premiera Circles and Satellites została następnie opóźniona, po planowanej premierze 24 lipca, a ostatecznie ukazała się w Wielkiej Brytanii 2 października. Album osiągnął 192. miejsce na liście.

 

  Zespół intensywnie koncertował, promując album, a stałym supportom GetAmped towarzyszyli na każdym koncercie lokalni artyści nominowani przez fanów. Utwór „Good to Be Here”, który znalazł się również na ścieżce dźwiękowej do filmu „Stormbreaker”, został wydany jako drugi singiel z albumu, ale nie znalazł się na listach przebojów. W 2007 roku Rooster ogłosił na swoim profilu na MySpace rozpad grupy.Od czasu rozwiązania zespołu Atkinson grał w zespole The Ya Ya Boys i pisał piosenki dla takich artystów jak Boyzone i Gabrielle Aplin, natomiast Potashnick dołączył do The Temperance Movement i występował z takimi artystami jak Olly Murs i One Direction.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Come Get Some	Rooster	10.2004	7[8]	-	Brightside 82876652382	[written by Nick Atkinson ,Charlie Grant, Peter Woodroffe][produced by Peter Woodroffe ,Charlie Grant]
Staring at the Sun	Rooster	01.2005	5[11]	-	Brightside 82876670952	[written by Nick Atkinson, Luke Potashnick ,Steve Robson][produced by Steve Robson]
You're So Right for Me	Rooster	05.2005	14[4]	-	Brightside 82876689582	[written by Nick Atkinson, Luke Potashnick, Chris Griffiths ,Tony Griffiths][produced by Chris Griffiths, Tony Griffiths, Mark Wallis ,David Ruffy]
Deep and Meaningless	Rooster	07.2005	29[3]	-	Brightside 82876708392	[written by Nick Atkinson, Luke Potashnick, Espen Lind, Amund Bjørklund][produced by Steve Robson]
Home	Rooster	07.2006	33[3]	-	Brightside 82876862852	[written by Nick Atkinson, Luke Potashnick, Ben Smyth, Dave Neale, Chris Griffiths, Tony Griffiths][produced by Matt Wallace]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Rooster	Rooster	02.2005	3[22]	-	Brightside 82876676352	[produced by Steve Robson,Pete Woodroffe,Charlie Grant,Mark Wallis,David Ruffy,Chris Griffiths,Tony Griffiths]
Circles and Satellites	Rooster	10.2006	192[1]	-	Brightside 82876862862	[produced by Steve Robson,Matt Wallace ]

Bella Union Records

 Bella Union to brytyjska niezależna wytwórnia płytowa założona w 1997 roku przez Simona Raymonde'a i Robina Guthrie z Cocteau Twins. Obecnie jest zarządzana wyłącznie przez Raymonde'a. 

Po wydawaniu płyt z 4AD przez większą część swojej kariery, Cocteau Twins zdecydowali się założyć wytwórnię płytową Bella Union w 1997 roku, dzięki której mogli wydawać własne utwory, a także wszelkie wspólne dzieła. Zespół miał trudne relacje z założycielem 4AD Ivo Watts-Russellem i żałował również podpisania kontraktu z Mercury Records Universal Music Group.  Zespół rozpadł się niedługo potem, ale zamiast pozwolić nowo powstałej wytwórni upaść, Robin Guthrie, Simon Raymonde i ich była menedżerka Fiona Glyn-Jones postanowili przejąć nad nią kontrolę.  

Jednym z pierwszych zespołów, które podpisały kontrakt, było australijskie trio Dirty Three, które nadal wydaje płyty pod szyldem Bella Union. Inni pierwsi podpisali kontrakt z Françoiz Breut i The Czars, którzy byli pierwszym amerykańskim zespołem podpisanym z wytwórnią. Od 2000 roku, kiedy Guthrie przeprowadził się do Francji, aby skupić się na własnej muzyce, Raymonde przejął stery w Bella Union. W 2007 roku, podczas obchodów 10. rocznicy, Bella Union zorganizowała dwudniowy pokaz w londyńskim Royal Festival Hall, w którym wystąpili tacy artyści jak Beach House i Midlake, a także gościnnie Paul Weller i członkowie Editors

] W tym samym roku debiutancki album Fionn Regan został nominowany do Mercury Prize.  Wytwórnia miała problemy finansowe w 2007 roku, a Raymonde rozważał jej zamknięcie. Podczas pobytu w Oslo Raymonde otrzymał link do strony Myspace Fleet Foxes, która w tym czasie wydała tylko wersję demo „White Winter Hymnal”. Natychmiast wyraził zainteresowanie i musiał walczyć z Sub Pop, aby zabezpieczyć europejski kontrakt dystrybucyjny z zespołem, który ostatecznie został zaakceptowany. Debiutancki album Fleet Foxes z 2008 roku o tym samym tytule stał się pierwszym platynowym albumem Bella Union w Wielkiej Brytanii. Wytwórnia wydała następnie muzykę Father John Misty, Beach House, Department of Eagles, Karl Blau, Explosions in the Sky, Fleet Foxes, The Acorn, Mercury Rev, Petera Brodericka, PINS, M. Warda, Philipa Selwaya, Johna Granta, Lawrence'a Arabii, The Low Anthem, Hannah Cohen, Laury Veirs, The Flaming Lips, Lanterns on the Lake, Inventions, Johna Tavenera, Marissy Nadler, Arc Iris, Clarence'a Clarity'ego i Jambinai. 

 Wytwórnia zdobyła nagrodę Independent Record Company Of The Year na Music Week Awards, przyznawaną przez brytyjskich niezależnych sprzedawców detalicznych, w latach 2010, 2012, 2014 i 2016. W 2012 roku, z okazji 15. rocznicy, wytwórnia przejęła kuratorstwo jednego dnia na End of the Road Festival. W 2014 roku, sygnatariusz John Grant został nominowany do Brit Award. W 2015 roku Raymonde podpisała kontrakt z pochodzącą z Yorkshire piosenkarką Holly Macve, wydając singiel „Corner of my Mind”. W 2016 roku artysta Father John Misty został również nominowany do BRIT Award. W 2016 roku, po wyprzedanym koncercie w Royal Albert Hall, artysta John Grant otrzymał srebrną płytę za album Pale Green Ghosts. Wydawnictwa wytwórni są dystrybuowane przez dystrybutorów PIAS na całym świecie.

 

Single na listach przebojów

Wishing Stone/ This City's Burning	Howling Bells	03.2006	101.UK
Blessed Night/ Starry Eyes / The Bell Hit	Howling Bells	05.2006	105.UK
Setting Sun	Howling Bells	09.2006	114.UK
Low Happening	Howling Bells	03.2007	115.UK
Mykonos/Tiger Mountain Peasant Song	Fleet Foxes	01.2009	51.UK
White Winter Hymnal/Isles	Fleet Foxes	04.2009	77.UK

 

Albumy na listach przebojów

The Flaming Lips and Heady Fwends	Flaming Lips	04.2012	99.UK
The Terror	Flaming Lips	04.2013	42.UK/21.US
With a Little Help from My Fwends	Flaming Lips	11.2014	84.UK/58.US
Oczy Mlody	Flaming Lips	01.2017	38.UK/62.US
Fleet Foxes	Fleet Foxes	06.2008	3.UK/36.US
Helplessness Blues	Fleet Foxes	05.2011	2.UK/4.US
Howling Bells	Howling Bells	05.2006	92.UK
Man and Myth	Roy Harper	10.2013	44.UK
BBC Sessions	Cocteau Twins	10.1999	87.UK

Freemasons

Pod nazwą Freemasons kryje się dwóch Brytyjczyków: Russell Small oraz James Wiltshire. Ich pseudonim wiąże się z pubem w Brighton, gdzie muzycy często przesiadują. Duet znany jest z remiksów piosenek takich wykonawców jak Kylie Minogue, Tina Turner, Beyonce, Supafly, Fatboy Slim czy Kelly Rowland.

DJ-e i producenci współpracę zaczęli w 2005, miksując utwory "This Time Baby" oraz "When The Heartbreak Is Over", który stał się przebojem jako "Love On My Mind" oraz "Mesmerized".
 

Rok później ukazał się ich debiutancki singiel zatytułowany "Watchin'", gdzie wokalnie wspierała muzyków Amanda Wilson. Płyta wydana w USA szybko okazała się sukcesem. DJ-e chwaleni byli także za remiks piosenki Beyonce Knowles "Deja Vu" - między innymi nominacja do Grammy w kategorii najlepszy remiks. Wokalistka była tak zachwycona dokonaniami Brytyjczyków, że zleciła im wykonanie pozostałych remiksów piosenek z albumu "B'Day". Wkrótce też ukazały się: debiutancki album "Shakedown" zawierający 27 kompozycji oraz jego specjalna edycja zatytułowana "Un-Mixed".
Pod koniec czerwca wydali swój najnowszy longplay "Shakedown 2". 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Love on My Mind	Freemasons featuring Amanda Wilson	09.2005	11[21]	-	Loaded LOAD 108	[written by Graham Stack,John Reid,Casey James,Russell Small,James Wiltshire,Leroy M. Bell][produced by Russell Small,James Wiltshire]
Watchin	Freemasons featuring Amanda Wilson	03.2006	19[12]	-	Loaded LOAD 111	[written by Keir Gist,Alonzo Jackson,Taura Stinson,Russell Small,James Wiltshire,Deandra Griffin][produced by Russell Small,James Wiltshire]
Rain Down Love	Freemasons featuring Siedah Garrett	01.2007	12[14]	-	Loaded LOAD 116	[written by Siedah Garrett,Russell Small,James Wiltshire,Neil Cowley][produced by Russell Small,James Wiltshire]
Uninvited	Freemasons featuring Bailey Tzuke	10.2007	8[36]	-	Loaded LOAD 118	[written by Alanis Morissette][produced by Russell Small,James Wiltshire]
When You Touch Me	Freemasons featuring Katherine Ellis	06.2008	23[11]	-	Loaded LOAD 130	[written by Siedah Garrett,Katherine Ellis,James Wiltshire,James Wiltshire][produced by Freemasons]
Heartbreak (Make Me a Dancer)	Freemasons featuring Sophie Ellis-Bextor	06.2009	13[10]	-	Loaded LOAD 132	[written by Sophie Ellis-Bextor,James Wiltshire,Russell Small][produced by Russell Small,James Wiltshire]
Believer (Summer of Pride Mix)	Freemasons featuring Wynter Gordon	.2010	157	-	Loaded LOAD 136	[written by Wayne Hector,Victoria Horn,Russell Small,James Wiltshire,Wynter Gordon][produced by Freemasons]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Shakedown	Freemasons	01.2007	81[2]	-	Loaded LOADED 10	[produced by Russell Small, James Wiltshire]
Unmixed	Freemasons	10.2007	58[23]	-	Loaded LOADED 11	[produced by Russell Small, James Wiltshire]

Darts

 Po rozwiązaniu w połowie lat 70-tych brytyjskiej grupy John Dummer Blues Band, Iain Thompson (bas) i John Dummer (perkusja) dołączyli do zespołu typu revival band, w składzie: Hammy Howell (instr. klawiszowe), Horatio Hornblower (właśc. Nigel Trubridge; saksofon), wokaliści Rita Ray i Griff Fender (właśc. Ian Collier), Den Hegarty (bas) i Bob Fish (z zespołu Mickey Jupp Band), specjalizującego się w harmoniach wokalnych opartych na rock and rollu.

 

Przez krótki okres występował z nimi także Dave Kelly, gitarzysta z zespołu Dummera. W drugiej połowie lat 70-tych Darts zrobili błyskawiczną karierę, występując w londyńskich klubach i ciesząc się poparciem disc jockeya Radia Londyn, Charliego Gilletta. Dzięki jego pomocy podpisali kontrakt z wytwórnią Magnet Records. Ich pierwszy singel - z utworem "Daddy Cool" i piosenką "The Girl Can't Help It" Little Richarda na stronie B - wydany w 1977 r., wszedł do brytyjskiego zestawienia Top 10, rozpoczynając trzyletnią obecność singli i albumów zespołu na listach przebojów. Płyty te składały się z kompozycji własnych, stylizowanych na dawne (np. "It's Raining", "Don't Let It Fade Away") i, w przeważającej części, z nowych wersji takich amerykańskich przebojów, jak "Come Back My Love" The Cardinals, "Boy From New York City" Ad-Libs, "Get It" Gene'a Vincenta czy "Duke Of Earl" Gene'a Chandlera.
 

W 1979 r. Hegarty'ego zastąpił Kenny Edwards; od tego czasu płyty zespołu stały się już mniej popularne. Wykonywana przez Darts wersja utworu "Reet Petite" osiągnęła zaledwie 51. miejsce na liście brytyjskiej (w kilka lat póżniej wersja oryginalna Jackie Wilsona, wspomagana przez reklamę telewizyjną, zajęła 1. miejsce).
Singel "Let's Hang On", wydany w 1980 r., był ostatnim przebojowym sukcesem grupy, a kolejny - "White Christmas" ,"Sh-Boom" - pierwszą poważną porażką. Po odejściu Howella (na wyższe studia) i Dummera (założył "niecenzuralną" grupę True Life Confessions), Darts byli w stanie dalej koncertować i nagrywać, ale okres wielkich przebojów mieli już za sobą. Hegarty, jako lider grupy Rocky Sharpe And The Replays, do 1983 r. odnosił umiarkowane sukcesy na brytyjskich listach przebojów, póĽniej został prezenterem telewizyjnych programów dla dzieci.
 

Ray i Collier działali dłużej - w 1985 r. byli producentami albumu Mint Juleps, dziewczęcego zespołu śpiewającego a cappella, który pierwsze inspiracje czerpał z dorobku Darts.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Daddy Cool/The Girl Can't Help It	Darts	11.1977	6[13]	-	Magnet MAG 100	[written by Bob Crewe,Bobby Troup,Frank Slay][produced by Tommy Boyce,Richard Hartley][oryginalnie nagrana przez Little Richarda]
Come Back My Love/Naff Off	Darts	01.1978	2[12]	-	Magnet MAG 110	[written by Bobby Mansfield][produced by Tommy Boyce,Richard Hartley][oryginalnie nagrana przez Wrens]
The Boy from New York City/Bones	Darts	05.1978	2[13]	-	Magnet MAG 116	[written by George Davis,John Taylor][produced by Tommy Boyce,Richard Hartley][#8 hit for Ad-Libs in in 1965]
It's Raining/Messing Shoe Blues	Darts	08.1978	2[11]	-	Magnet MAG 126	[written by Collier][produced by Tommy Boyce,Richard Hartley]
Don't Let It Fade Away/Early in the Morning	Darts	11.1978	18[11]	-	Magnet MAG 134	[written by Richard Hartley,George Currie][produced by Tommy Boyce]
Get It/How Many Nights	Darts	02.1979	10[9]	-	Magnet MAG 140	[written by Nigel Trubridge][produced by Tommy Boyce,Richard Hartley]
Duke of Earl/I've Got To Have My Way	Darts	07.1979	6[11]	-	Magnet MAG 147	[written by B. Williams,Eugene Dixon,Edwin Edwards][produced by Roy Wood][oryginalnie nagrana przez Gene Chandlera]
Can't Get Enough Of Your Love/Don't Say Yes	Darts	10.1979	43[6]	-	Magnet MAG 156	[written by John Dummer][produced by Roy Wood]
Reet Petite/Honey Bee	Darts	12.1979	51[7]	-	Magnet MAG 160	[written by Berry Gordy][produced by Roy Wood]
Let's Hang On/Cairoli	Darts	05.1980	11[14]	-	Magnet MAG 174	[written by Bob Crewe,Sandy Linzer,Denny Randell]
Peaches/DIY Heartache	Darts	09.1980	66[3]	-	Magnet MAG 179	[written by Tommy Boyce,Steve Venet][produced by Tommy Boyce,Richard Hartley][oryginalnie nagrana przez Ikettes jako "Peaches and Cream" in 1966]
White Christmas/Sh-Boom/Don't Say Yes	Darts	11.1980	48[7]	-	Magnet MAG 184	-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Darts	Darts	12.1977	9[22]	-	Magnet MAG 5020	[produced by Richard Hartley , Tommy Boyce ]
Everyone Plays Darts	Darts	06.1978	12[18]	-	Magnet MAG 5022	[produced by Richard Hartley , Tommy Boyce ]
Amazing Darts	Darts	11.1978	8[13]	-	K-Tel DLP 7981	[produced by Richard Hartley , Tommy Boyce ]
Dart Attack	Darts	10.1979	38[4]	-	Magnet MAG 5030	-

Fujiya & Miyagi

 Fujiya & Miyagi to brytyjska grupa założona w Brighton, East Sussex, Anglia, w 2000 roku. Obecny skład to David Best (wokal i gitara), Stephen Lewis (syntezatory i wokal), Ed Chivers (perkusja), Ben Adamo i Ben Farestuedt (bas i wokal). Wydali osiem albumów studyjnych: Electro Karaoke in the Negative Style (2002), Transparent Things (2006), Lightbulbs (2008), Ventriloquizzing (2011), Artificial Sweeteners (2014), Fujiya & Miyagi (2017), Different Blades from the Same Pair of Scissors (2017) i Flashback (2019). Obecnie podpisują kontrakt z Impossible Objects of Desire na całym świecie. 

 Zespół był tematem odcinka serialu dokumentalnego MTV2 This is Our Music w 2006 roku. Ich piosenka „Uh” pojawiła się w odcinku Breaking Bad oraz w odcinku brytyjskiego serialu science-fiction Misfits. „Collarbone” pojawił się w odcinku amerykańskiej adaptacji brytyjskiego dramatu dla nastolatków Skins, a „Vagaries of Fashion” pojawił się w odcinku How To Get Away With Murder. „Collarbone” pojawił się w Skate It i Skate 2 odpowiednio w 2008 i 2009 roku jako część ścieżek dźwiękowych obu gier. „Sore Thumb” pojawił się w NBA 2K10.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Lightbulbs	Fujiya & Miyagi	09.2008	-	187[1]	Full Time Hobby FTH 061CDXX	[produced by Fujiya & Miyagi]