Freefaller

Freefaller to brytyjski zespół pop-rockowy z Newcastle upon Tyne w Anglii,
założony w 2001 roku. Ich pierwsza piosenka, „Do This! Do That!”, została wydana jako singiel w styczniu 2005 roku i osiągnęła 8. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. Ich kolejne single, „Good Enough for You” i „She's My Everything”, zajęły odpowiednio 21. i 36. miejsce na brytyjskiej liście przebojów.

 

 Skład zespołu : David „Ollie” Oliver (ex-Point Break) - wokal, Dean Roberts - gitara, Gary Mahon - gitara basowa ,Rich Joy - perkusja .Roberts założył później własny zespół My[iQ] i grał dla piosenkarza i autora tekstów Stewarta Maca. Później, 27 czerwca 2008 roku, supportowali Bon Jovi na stadionie Twickenham, grając z Robertsem na gitarze prowadzącej i wokalu wspierającym.  

 

Od 2016 roku Roberts jest stałym gitarzystą i partnerem kompozytorskim Stewarta Maca, wydając utwory i koncertując jako duet lub z pełnym zespołem. Perkusista Rich Joy jest członkiem organizacji charytatywnej zajmującej się rozrywką, Grand Order of Water Rats. Mahon jest obecnie członkiem zespołu Columbia. Ollie jest wykładowcą sportu w South Essex College.

 

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Do This! Do That!	Freefaller	02.2005	8[5]	-	Velocity VELOCD 02	[written by David Oliver, Dean Roberts, Gary Mahon, Rich Joy & Van Dougal]
Good Enough For You	Freefaller	05.2005	21[3]	-	Velocity VELOCD 04	[written by David Oliver, Dean Roberts, Gary Mahon & Rich Joy]
She's My Everything / Basket Case	Freefaller	12.2005	36[1]	-	Velocity VELOCDX 05	[written by David Oliver, Dean Roberts, Gary Mahon, Rich Joy, Billie Joe Armstrong, Mike Dirnt & Tré Cool]

Coyote Sisters

 Coyote Sisters to amerykańskie żeńskie trio pop-rockowe założone w 1980 roku.
W jego skład wchodziły Leah Kunkel, młodsza siostra Cassa Elliota; Marty Gwinn Townsend; oraz Renée Armand. Początkowo, do 1982 roku, zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Geffen Records, a następnie z wytwórnią Morocco Records, spółką zależną Motown, i w 1984 roku wydał swój debiutancki album o tym samym tytule. Główny singiel „Straight from the Heart (Into Your Life)” osiągnął 66. miejsce na liście przebojów Billboard Hot 100 w USA i był większym hitem w stacjach radiowych Adult Contemporary. Kolejne single i album odniosły mniejszy sukces.

  Pierwszy album o tym samym tytule został wyprodukowany, nagrany i zmiksowany w David J. Holman Studio w Laurel Canyon. W 2001 roku grupa niespodziewanie powróciła do branży muzycznej, tym razem jako duet bez Armand, wydając album „Women and Other Visions” w wytwórni Wannadate Records. Chociaż Armand nie była już częścią zespołu, współtworzyła jeden utwór na tym albumie. W 2003 roku podpisali umowę dystrybucyjną z BBN Music we współpracy z Wannadate Records, aby ponownie wydać wszystkie swoje dotychczasowe dzieła na płytach CD i online.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Straight From The Heart (Into Your Life)/Echo	Coyote Sisters	07.1984	-	66[10]	Morocco 1742	[written by L. Kunkel, T. Berg][produced by David J. Holman, Roger Paglia]

Couchois

Couchois był amerykańskim zespołem rockowym, w którego skład wchodzili bracia
Couchois - Chris (wokal), Pat (gitara) i Mike (perkusja) - a także Chas Carlson (klawisze) i Howard Messer (gitara basowa). Zespół powstał w 1979 roku i wydał dwa albumy w wytwórni Warner Bros. Records: „Couchois” w 1979 roku i „Nasty Hardware” w 1980 roku. 

 

 Bracia Couchois zaczęli grać razem w zespołach w latach 60-tych XX wieku w gimnazjum w Huntsville w Alabamie. W 1971 roku Chris i Pat dołączyli do Ratchella wraz z basistą Howardem Messerem i byłym gitarzystą Steppenwolf, Larrym Byromem. Grupa wydała dwa albumy dla Decca Records, po czym się rozpadła.Kilka lat później Mike Couchois dołączył do swoich braci, Messera i Chasa Carlsona, tworząc zespół Couchois. Zespół podpisał kontrakt z Warner Bros. Records i wydał swój debiutancki album o tym samym tytule, który w 1979 roku osiągnął 170. miejsce na liście Billboard 200. Na albumie gościnnie wystąpił Chuck Findley.  

 

Recenzja albumu w numerze Billboard z 1979 roku nazwała Couchois „solidnym debiutanckim LP” z „bardzo melodyjnym rockowym brzmieniem” i „godnym uwagi” brzmieniem klawiszy.Pete Bishop z Pittsburgh Press powiedział, że był to „przyjemny i obiecujący debiutancki album” i porównał styl zespołu do Creedence Clearwater Revival i Orleans. W 1980 roku Couchois wydali swój drugi album, Nasty Hardware, na którym znalazł się ich utwór „Roll The Dice”, który później został coverowany przez takie zespoły jak Rage, Charlie i John Verity.Magazyn „Rolling Stone” przyznał albumowi jedną gwiazdkę i określił Couchois mianem „irytująco słabego kwintetu soft-rockowego, w którym grają trzej bracia i zero talentu”.

 

 Po rozwiązaniu zespołu Chris napisał i zagrał na perkusji w utworze Erica Burdona „Heart Attack” do filmu „Comeback” z 1982 roku. Utwór ten znalazł się później na wielu kompilacjach Burdona, takich jak „The Best of Eric Burdon”, „Soldier of Fortune”, a także na oryginalnym albumie „Power Company”, na którym wystąpili również Snuffy Walden, Ronnie Barron i Terry Wilson. „Visibility Zero” Couchois znalazło się również na kompilacji „München Rock Disco” z 2006 roku.

 

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Couchois	Couchois	04.1979	-	170[4]	Warner 3289	[produced by Eddie Lambert, Steve Barri,Roger Nichols]

Josie Cotton

 Josie Cotton (ur. Josie Jones; 1956r) to amerykańska piosenkarka popowo-rockowa,
najbardziej znana z utworów „Johnny Are You Queer?” i „He Could Be the One” z 1982 roku. Utwór „Johnny Are You Queer?” został wykorzystany w ścieżkach dźwiękowych do filmów „Jackass Number Two” i „Dziewczyna z Doliny”. Utwór „He Could Be the One” został również wykorzystany w filmie „Dziewczyna z Doliny”. 

Urodzona jako Josie Jones w Dallas w Teksasie, Cotton śpiewała z zespołami z Dallas, a następnie przeprowadziła się do Los Angeles w Kalifornii. Poznała Larsona Paine'a w Hollywood i zaczęli się spotykać. Larson i jego brat Bobby dali jej do nagrania demo utworu „Johnny, Are You Queer?”, wykonywanego wcześniej na żywo przez The Go-Go's. Po tym, jak pierwsza wytwórnia, z którą podpisała kontrakt, upadła, Bomp! Records wydało piosenkę jako singiel. Wykonanie singla przyciągnęło uwagę wytwórni Elektra Records, która w 1982 roku ponownie wydała singiel i cały album z Johnnym B. Frankiem, przyszłym członkiem Kingdom Come, na klawiszach.

  Płyta Convertible Music   zawiera muzykę nawiązującą do tradycji girlsbandów z lat 60-tych. Cotton wystąpiła w filmie „Dziewczyna z Doliny” z 1983 roku, śpiewając „Johnny, Are You Queer?”, „He Could Be the One” i „School Is In” podczas sceny balu maturalnego. W 1984 roku Elektra wydała kolejny album Cotton , „From the Hip”, który przyniósł  niewielki przebój w postaci coveru utworu Looking Glass „Jimmy Loves Maryann” (z gitarą Lindsey Buckingham). W 1986 roku Cotton zagrała drugoplanową rolę Silver Ring w horrorze Johna McTiernana „Nomads”, u boku Adama Anta i Pierce’a Brosnana.  

 Zespół punkowy Screeching Weasel nagrał cover utworu na swoim albumie z 1994 roku „How to Make Enemies and Irritate People”.W 1993 roku Cotton nagrała „Frightened by Nightingales” (jako Josey Cotton), zbiór piosenek autorstwa autora tekstów, skrzypka i autopromotora Billa Rhei. Kontynuując pracę za kulisami, Cotton współtworzyła wytwórnię B-Girl Records, która wydała nagrania Goldenboy i Alaska!. Album z jej własną muzyką, „The Influence of Fear on Salesmen”, miał zostać wydany w 2002 roku przez B-Girl, ale nie doczekał się wydania pod tym tytułem. Cotton wydała w 2006 roku album „Movie Disaster Music”, a następnie w 2007 roku „Invasion of the B-Girls”, zbiór coverów piosenek z filmów klasy B, również częściowo wyprodukowany przez Billa Rheę. Bazując na sukcesie tych nagrań, Cotton wydała pod koniec 2010 roku „Pussycat Babylon”. 

W maju 2018 roku „Johnny Are You Queer” zajmował 80. miejsce na liście VH1 100 największych przebojów lat 80.  

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
He Could Be The One/Systematic Way	Josie Cotton	08.1982	-	74[7]	Elektra 47481	[written by Bobby Paine, Larson Paine][produced by Bobby Paine, Larson Paine]
Jimmy Loves Maryann/No Pictures Of Dad	Josie Cotton	04.1984	-	82[4]	Elektra 69748	[written by E. Lurie][produced by Bobby Paine, Larson Paine]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Convertible Music	Josie Cotton	08.1982	-	147[12]	Elektra 60 140	[produced by Roy Thomas Baker,Bobby and Larson Paine]

Keith Colley

Jarrell Keith Colley urodził się w Spokane w 1941 roku i jako nastolatek mieszkający
w Richland, pomógł założyć swój pierwszy zespół rockandrollowy, Corvairs, około 1958 roku. Członkowie Corvairs - Keith Colley [gitara, wokal], Larry Coryell [gitara]; Stan Cole [saksofon]; Don Eshelby [fortepian] i Ronnie Colley [perkusja] - pochodzili z okolic Tri-Cities (Richland, Pasco, Kennewick). Ich występ w restauracji/klubie nocnym Nagle's Big Apple w Portland był pierwszym profesjonalnym występem Coryella poza miastem, po czym dołączył do Yakima's Checkers. W 1961 roku zarówno Colley, jak i Coryell przeprowadzili się do Seattle, aby studiować na Uniwersytecie Waszyngtońskim. Podczas gdy Coryell dołączył do Dynamics, Colley szukał kariery solowej i podjął decyzję o nagraniu wersji przeboju Dion & the Belmont z 1959 roku, „A Teenager In Love”, w studiu lokalnej stacji radiowej. 

 

Stacja zaczęła nadawać utwór, a promotor płytowy z Seattle, Jerry Dennon, zwrócił na niego uwagę i podpisał kontrakt menedżerski z własną wytwórnią, Jerden Records. Pierwszą rzeczą, jaką zrobili, było nagranie przez Colleya wersji demo popowego standardu „Zing! Went The Strings of My Heart” w studiu Joe Bolesa w West Seattle. W tym czasie Dennon pracował dla kalifornijskiej wytwórni Era Records, która zgodziła się na przerobienie utworu i jego wydanie. Dennon przeniósł kontrakt do Era, Colley przeprowadził się do Los Angeles, nagrał utwór od podstaw, a „Zing!...” na krótko pojawił się w bostońskim radiu. Era uznała, że ​​piosenka wciąż ma potencjał i kolejny singiel Colleya, „Put 'Em Down”, był grany w Seattle i Spokane, a jego druga strona, „(And Her Name) Is Scarlet”, znalazła się w pierwszej czterdziestce w San Bernardino. 

 

 Po tym Colley mógł ruszyć dalej i pod koniec 1962 roku podpisał kontrakt z wytwórnią Ala Allena Unical Records, gdzie wydał cztery single, z których pierwszym był autorski utwór Colleya, „Enamorado”. Choć pierwotnie napisany po angielsku, Allen przeczuwał, że lepiej sprawdzi się zaśpiewany po hiszpańsku. Zlecili więc tłumaczenie, a Colley dał z siebie wszystko, śpiewając go w języku, którego nawet nie znał. „Enamorado” stał się obiecującym hitem radiowym jesienią 1963 roku, osiągając 2. miejsce na listach przebojów w San Bernardino, 4. w Los Angeles, 5. w Seattle, 7. w Tucson i 11. w Vancouver w Kolumbii Brytyjskiej. „Enamorado” stało się jeszcze większym hitem, gdy Sandpipers nagrali swoją wersję, stając się swoistym standardem na chicano rockowej scenie, a nagrywali go również inni artyści - w tym wielki jazzman, Chet Baker.  

 

Później pojawiły się kolejne single o tej samej formule, a Unical wydał „Cuando La Luna” i „Queridita Mia”. Pod koniec 1963 roku nakładem wytwórni JAF ukazał się utwór Colleya „Discover A Lover”, ale piosenka odniosła większy sukces, gdy nagrali ją lokalni chicano rockerzy, zespół Jaguars. W połowie 1964 roku ukazał się „Welcome Home Baby” - utwór, który Colley napisał wspólnie z innym obiecującym młodym kompozytorem, P.F. Album „Sloan” nagrany z wybitnym inżynierem dźwięku Larrym Levine’em w legendarnych hollywoodzkich Gold Star Studios stał się jego bestsellerem po wydaniu przez Vee Jay Records w styczniu 1965 roku. W pewnym momencie Al De Lory - uznany producent i aranżer oraz członek słynnej grupy muzyków sesyjnych Wrecking Crew - został osobistym menedżerem Colleya.  

 

Stamtąd Colley przeszedł do Challenge Records, gdzie nagrał kilka singli - w tym „Tonight I'm Telling You” z 1966 roku, który znalazł się w pierwszej dwudziestce list przebojów w jego rodzinnym Richland. Z czasem Colley przeorientował swoje działania i został kompozytorem w Four Star Music Publishing. W kolejnych latach utwory Colleya nagrywało wielu artystów, którzy stali się przebojami, w tym: Bobby Bare, The Browns, Skeeter Davis, Jackie DeShannon, The Knickerbockers, George Morgan, The Newbeats, The New Christy Minstrels, The Standells, Thee Prophets, Gene Vincent i Lenny Welch. W 1967 roku Colley podpisał kontrakt z wytwórnią Columbia Records, która wydała jego utwór „Shame, Shame” z re-nagraniem utworu „Enamorado”, którego producentem był Gary Usher.  

 

Brytyjski zespół The Magic Lanterns znalazł się w pierwszej trzydziestce listy przebojów dzięki swojej wersji utworu „Shame Shame” w 1968 roku. W 1974 roku Colley wyprodukował kilka nagrań pod pseudonimem Sun Child. W kolejnych latach Colley pozostał aktywny w administracyjnym sektorze wydawniczym i w 2005 roku Rev-Ola wydał album „Bird Doggin'” -od tytułu piosenki Colleya nagranej przez Gene'a Vincenta - na którym znalazły się wczesne dema Colleya. W 2014 roku wytwórnia Vinyl Vic Records wydała album „Keith Colley - Forgotten Teen Idol”.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Enamorado/No-Joke	Keith Colley	09.1963	-	66[8]	Unical 3006	[written by Keith Colley,Paul Rubio][produced by Gary Usher]
Queridita Mia (Little Darlin')/Ramblin' Bee	Keith Colley	12.1963	-	122[1]	Unical 3011	[written by Maurice Williams,Paul Rubio]

No Doubt

Wraz z powrotem punków w połowie lat 90-tych nastąpił renesans ich
nieco bardziej komercyjnych rywali, zespołów new wave. No Doubt znalazło niszę jako zespół new wave/ska, dzięki sile osobowości wokalistki Gwen Stefani -na przemian ucieleśniającej utraconą niewinność małej dziewczynki i feminizm riot grrrl - co znalazło odzwierciedlenie w przełomowym singlu zespołu „Just a Girl”. 

 Założony w 1986 roku jako zespół ska inspirowany zespołem Madness, No Doubt początkowo tworzyli John Spence, Gwen Stefani i jej brat Eric. Grając w klubach imprezowych w Anaheim, trio dołączyło do basisty Tony'ego Kanala, urodzonego w Indiach, ale wychowanego w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Zahartowani samobójstwem Spence w grudniu 1987 roku, No Doubt mimo to kontynuowali działalność; Gwen została jedyną wokalistką, a do zespołu dołączyli gitarzysta Tom Dumont i perkusista Adrian Young. 

 Występy na żywo zespołu No Doubt zaczęły budzić zainteresowanie w regionie, a w 1991 roku wytwórnia Interscope Records podpisała z nim kontrakt. Debiutancki album zespołu, zatytułowany po prostu „Beacon Street Collection”, wydany rok później, będący osobliwym połączeniem popu i ska z lat 80-tych, popadł w zapomnienie w obliczu ruchu grunge. W rezultacie Interscope odmówiło wsparcia trasy koncertowej No Doubt ani dalszych nagrań. Zespół zareagował, nagrywając samodzielnie w latach 1993 i 1994; rezultatem był wydany własnym sumptem album Beacon Street Collection, znacznie surowszy i bardziej inspirowany punkiem niż debiut. Eric Stefani odszedł tuż po jego wydaniu, pracując później jako animator w serialu „Simpsonowie”. 

 Pod koniec 1994 roku Interscope zezwoliło na wznowienie nagrań, a album „Tragic Kingdom” ukazał się w październiku 1995 roku. Album stanowił dokument rozstania Gwen Stefani i Kanala, których związek trwał siedem lat. Dzięki nieustannym trasom koncertowym i występom utworów „Just a Girl” i „Spiderwebs” w programie Buzz Bin na kanale MTV, album trafił do pierwszej dziesiątki w 1996 roku. Stefani, która nie kryła swoich popowych ambicji, stała się centralnym punktem uwagi jako alternatywa dla grupy twardzielek dominujących na listach przebojów. Pod koniec roku „Tragic Kingdom” osiągnął pierwsze miejsce na listach przebojów, prawie rok po premierze; trzeci singiel z płyty, ballada „Don't Speak”, był jak dotąd największym hitem zespołu. 

 Długo oczekiwany następca No Doubt, „The Return of Saturn”, ukazał się wiosną 2000 roku, a „Simple Kind of Life” i „Ex-Girlfriend” odniosły sukces zarówno na scenie mainstreamowej, jak i uniwersyteckiej. Rok później Stefani nawiązała również współpracę z raperką Eve, nagrywając singiel „Let Me Blow Your Mind” (który w 2002 roku zdobył nagrodę Grammy w kategorii „Najlepsza współpraca rapowo-wokalna”). Stefani dołączyła jednak również do jej zespołu, wydając ich piąty album. Odrodzenie ska i new wave'owe brzmienia Rock Steady pojawiły się tuż po premierze głównego singla „Hey Baby” w grudniu 2001 roku. Album przyniósł kilka wielkich hitów – największym z nich były ciężkie syntezatory w „Hella Good” i uwodzicielskie reggae w „Underneath It All” - a grupa kontynuowała trasę koncertową promującą płytę przez kolejne kilka lat, co doprowadziło do wydania w 2003 roku zbioru hitów „The Singles 1992-2003”. 

 W następnym roku zespół zrobił sobie przerwę o nieokreślonej długości, gdy Stefani rozpoczęła karierę solową, wydając w 2004 roku album „Love.Angel.Music.Baby”. Ta przerwa trwała prawie dekadę, podczas której Stefani utrzymywała się w centrum uwagi dzięki dwóm przebojowym solowym albumom (drugi, „The Sweet Escape”, ukazał się w 2006 roku), podczas gdy pozostali członkowie zespołu realizowali inne projekty, z których najbardziej znaczącym był projekt Tony'ego Kanala z P!nk w 2008 roku. 

Zespół No Doubt powrócił do działania w 2009 roku, organizując trasę koncertową, której towarzyszyła zapowiedź nowego albumu. Ukończenie tego albumu zajęło trochę czasu, ale ostatecznie został ukończony w 2012 roku i wydany jesienią tego samego roku pod tytułem „Push and Shove”. Poprzedził go singiel „Settle Down”, który zadebiutował na trzecim miejscu listy przebojów Billboardu. W 2016 roku, gdy Stefani wracała z trzecim solowym albumem „This Is What the Truth Feels Like”, Dumont, Kanal i Young utworzyli nowy zespół o nazwie DREAMCAR z frontmanem AFI, Daveyem Havokiem. 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Just a girl/Different people	No Doubt	10.1996	38[7]	23[29]	Interscope IN 80 034	[2x-platinum-US][gold-UK][written by Gwen Stefani/Tom Dumont][produced by Matthew Wilder]
Don' t speak	No Doubt	02.1997	1[3][25]	1[16][63].Airplay Hot Chart [10.96]	Interscope IN 95 513	[3x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Gwen Stefani/Eric Stefani][produced by Matthew Wilder]
Just a girl [reissue]	No Doubt	07.1997	3[14]	-	Interscope IN 95 539
Spiderwebs	No Doubt	10.1997	16[12]	18[39].Airplay Hot Chart	Trauma IND 95 551	[platinum-US][written by Gwen Stefani/Tony Kanal][produced by Matthew Wilder]
Sunday morning	No Doubt	12.1997	50[6]	-	Interscope INDX 95 556	[gold-US][written by Gwen Stefani/Eric Stefani,Tony Kanal][produced by No Doubt, Guy Charbonneau, Charlie Bouis]
New	No Doubt	06.1999	30[4]	123[2]	Work/Higher Ground HIGHS 22	[written by Gwen Stefani/Tom Dumont][produced by Jerry Harrison, Eric Stefani, Gwen Stefani, Tom Dumont, Tony Kanal][piosenka z filmu "Go"][7[22].Modern Rock Tracks]
Ex- Girlfriend	No Doubt	03.2000	23[7]	111[7]	2000 Interscope 497 358-2	[written by Gwen Stefani/Tom Dumont,Tony Kanal][produced by Glen Ballard][2[18].Modern Rock Tracks]
Simple kind of life/Full circle/Beauty contest	No Doubt	10.2000	69[2]	38[13]	Interscope 4974162	[written by Gwen Stefani][produced by Glen Ballard]
Hey baby	No Doubt feat Bounty Killer	02.2002	2[33]	5[20]	Interscope 4976682	[gold-US][written by Eric Stefani, Gwen Stefani, Tom Dumont, Tony Kanal, Mark Stent, Sly & Robbie]
Hella good	No Doubt	06.2002	12[7]	13[20]	Interscope 4977362	[platinum-US][written by Gwen Stefani,Pharrell Williams, Chad Hugo, Tony Kanal][produced by Nellee Hooper, Eric Stefani, Gwen Stefani, Tom Dumont, Tony Kanal]
Underneath it all/Hella good/Hey baby	No Doubt	10.2002	18[13]	3[30]	Interscope 497779	[platinum-US][written by Gwen Stefani,Django Stewart][produced by Eric Stefani, Gwen Stefani, Tom Dumont, Tony Kanal, Mark Stent, Sly & Robbie]
Running	No Doubt	03.2003	-	62[6]	Interscope
It's my life	No Doubt	12.2003	20[9]	11[10]	Interscope 9813724
It's my life/Bathwater	No Doubt	03.2004	17[19]	10[28]	Interscope 9861993	[platinum-US][silver-UK][written by Mark Hollis, Tim Friese-Greene][produced by No Doubt, Hellee Hopper]
Settle Down	No Doubt	10.2012	85[1]	34[8]	Interscope USUM 71207364	[written by Gwen Stefani,Tony Kanal,Tom Dumont][produced by Spike Stent]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Tragic Kingdom	No Doubt	10.1995	3[63]	1[9][90]	Interscope IND 9003	[diamond-US][platinium-UK][produced by Matthew Wilder]
Return to Saturn	No Doubt	04.2000	31[4]	2[46]	Interscope 4906382	[platinium-US][produced by Glen Ballard, Jerry Harrison, No Doubt]
Rock steady	No Doubt	12.2001	43[29]	9[76]	Interscope 493158	[2x-platinium-US][gold-UK][silver-UK][produced by No Doubt, Nellee Hooper, The Neptunes, Ric Ocasek, William Orbit, Prince, Sly & Robbie, Steely & Clevie, Philip Steir, Mark "Spike" Stent]
The singles 1992-2003	No Doubt	12.2003	5[65]	2[45]	Interscope 001495	[2x-platinium-UK][2x-platinium-UK][produced by Glen Ballard, Dito Godwin, Jerry Harrison, Nellee Hooper, No Doubt, Sly and Robbie, Matthew Wilder]
Everything in time [B-sides,rarities,remixes]	No Doubt	10.2004	-	182[1]	Interscope 003289	[produced by Glen Ballard, Elvis Costello, Jerry Harrison, No Doubt, et al.]
Push and Shove	No Doubt	10.2012	16[2]	3[13]	Interscope 3712422	[produced by Glen Ballard, Elvis Costello, Jerry Harrison, No Doubt, et al.]

Will Tura

Will Tura to belgijski piosenkarz i autor tekstów, którego popularność we Flandrii i Holandii sięga
wielu dekad, od lat 60-tych XX wieku po nowe tysiąclecie. Od momentu pojawienia się w 1963 roku z przebojem „Eenzaam Zonder Jou”, Tura pozostaje tytanem flamandzkiej sceny muzycznej, wydając setki albumów obejmujących szeroki wachlarz stylów i kontynuując trasy koncertowe aż do lat 20-tych XXI wieku. 

 

Urodzony jako Arthur Ridder Blanckaert 2 sierpnia 1940 roku w Veurne, flamandzkiej gminie w Belgii, Tura był pod wpływem takich artystów jak Nat King Cole i Gilbert Bécaud. Grając biegle na kilku instrumentach (fortepian, gitara, perkusja, akordeon i harmonijka), zaczął śpiewać w wieku dziewięciu lat i w 1963 roku wydał swój pierwszy przebój - „Eenzaam Zonder Jou”, klasyk flamandzkiej muzyki popularnej. Przez kolejne dekady eksperymentował z szeroką gamą stylów - od Elvisa Presleya (Will Tura Zingt Elvis Presley, 1984) i rock & rolla (Rock 'n Roll in Mijn Hart, 1991) po symfoniczny pop (Tura in Symfonie, 1992) i gospel (Tura Gospel, 2000) - jednocześnie tworząc wiele własnych utworów. 

 

Jeden z największych hitów Tury ukazał się w 1989 roku - „Mooi, 'T Leven Is Mooi”, wydany po wypadku samochodowym w 1988 roku. Wśród swoich najnowszych albumów dotarł do pierwszej dziesiątki z Bloedem, Zweetem i Tranenem (1995), Europa (1996), Puur Tura (1997), Alleen Gaan En Andere Slows 87-97 (1998), Ware Liefde (2000), De Mooiste Droom (2002) i Zoals die Zomer van Tien Om Te Zien (2004). Kontynuował nagrywanie i trasy koncertowe przez następną dekadę, odnosząc sukcesy na listach przebojów dzięki wysiłkom pod koniec kariery, takim jak Klein Geluk z 2016 roku i koncertowy LP Live in De AB z 2017 roku.

Album	Data	Data wejś.	High  Week
Tura in symfonie II	1994	08-04-1995	44	2	platinum
Bloed, zweet & tranen	1995	09-09-1995	1 (1)	23	platinum
Tura in studio - Live	1995	06-01-1996	46	2	-
Europa	1996	04-05-1996	3	9	gold
Tura in symfonie III	1996	21-12-1996	21	9	gold
Puur Tura	1997	06-09-1997	4	6	-
Alleen gaan en de mooiste slows 1987 - 1997	1998	29-08-1998	5	9	gold
Tura in Vorst - 40 jaar live	1998	19-12-1998	26	6	-
Tura Gospel (& Kerst)	1999	27-11-1999	26	8	-
Ware liefde	2000	12-08-2000	5	9	-
De hits van Tura - Het beste uit de jaren 90	2001	08-12-2001	18	8	-
De mooiste droom	2002	20-04-2002	4	10	z The London Philharmonic Orchestra
Zoals die zomer van Tien Om Te Zien	2004	14-08-2004	7	10	-
Het allerbeste van Will Tura - Daar sta je dan	2004	20-08-2005	90	1	-
Hitcollectie - 45 nr. 1-hits	2005	17-12-2005	6	28	-
Dank u, Vlaanderen	2006	18-11-2006	39	14	-
Tura in symfonie 5	2007	23-06-2007	88	10	-
Hitcollectie volume 2	02-11-2007	24-11-2007	28	12	-
100 hits	12-12-2008	20-12-2008	3	26	gold
Onvergetelijk / Unforgettable	11-09-2009	19-09-2009	11	21	gold
Hits, live & anders	16-11-2009	28-11-2009	45	8	-
Tura 70 - Helemaal Tura	22-11-2010	27-11-2010	2	22	gold
Ik ben een zanger	30-03-2012	07-04-2012	3	32	gold
Liefde - Tura's mooiste liedjes over de liefde	25-04-2014	03-05-2014	18	28	-
Zingen en dansen met Will Tura - Unieke live medleys	19-09-2014	27-09-2014	36	11	-
Back to back	27-10-2014	08-11-2014	1 (1wk)	49	platinum
Mama - Liedjes over moeders	13-04-2015	18-04-2015	7	18	-
Best of - Radio 2 collectie	29-05-2015	06-06-2015	4	45	-
Hemels - prachtige kerst- & gospelliedjes	27-11-2015	05-12-2015	43	8	-
Klein geluk	22-01-2016	30-01-2016	2	44	gold
't Leven is mooi	04-12-2015	06-02-2016	19	25	-
Live in de AB	10-11-2017	18-11-2017	7	20	-
Hoop doet leven	07-09-2018	15-09-2018	5	20	-
Tura 80	31-07-2020	08-08-2020	1 (6wk)	34	gold
Vergeet Barbara	02-12-2022	10-12-2022	20	16	-
Als ik terugkijk (en 99 andere liedjes)	28-07-2023	05-08-2023	1 (2wk)	46	-
Tura 85	07-11-2025	15-11-2025	4	11	-

 Singles                                       Data                  High pos   Weeks

Onvergetelijk	1959	01-12-1959	13	3
Jij bent nu 17 geworden	1962	01-03-1962	19	2
Hey hey!	1962	01-07-1962	16	2
Eenzaam zonder jou	1962	01-12-1962	1 (1 )	7
Ik wacht op jou	1963	01-04-1963	19	2
Je liegt	1963	01-07-1963	2	4
Verlaten hart, gebroken hart	1963	01-12-1963	9	2
Draai 797204	1964	01-04-1964	1 (1 )	4
Wees verstandig	1964	01-07-1964	11	2
Als de zomer weer voorbij zal zijn	1964	01-09-1964	4	2
Een oude kerstmiskaart	1964	01-12-1964	10	2
Elke zaterdag	1965	01-03-1965	7	1
Lach ermee	1965	01-04-1965	14	2
Het verleden is weer dichtbij	1965	01-08-1965	17	1
Ciao, adieu, bye bye	1965	01-12-1965	9	11
Heimwee naar huis	1966	26-02-1966	4	22
Arrivederci Maria	1966	16-07-1966	4	19
El bandido	1966	19-11-1966	1 (5)	20
De zigeuner	1967	08-04-1967	5	15
Horen, zien en zwijgen	1967	29-07-1967	3	14
Arme Joe / Mijn winterroosje	1967	18-11-1967	2	14
20 minuten geduld	1968	09-03-1968	7	7
Viva el amor	1968	15-06-1968	1 (3)	15
Zorg voor m'n hart	1968	21-09-1968	4	10
Angelina	1968	28-12-1968	1 (3)	15
Het kan niet zijn	1969	19-04-1969	1 (6)	18
Dam-di-dam	1969	17-05-1969	11	3
In de koolmijn / Hetgeen je niet krijgen kan	1969	06-09-1969	1 (2)	14
Liefdeverdriet	1969	27-12-1969	1 (2)	14
M'n air-hostess	1970	18-04-1970	10	3
San Miguel	1970	02-05-1970	9	12
Hij komt terug	1970	18-07-1970	10	13
Linda	1970	28-11-1970	4	10
Zonneschijn	1971	27-03-1971	1 (2)	14
Aan mijn darling	1971	07-08-1971	2	17
Alle wegen leiden naar Rome	1971	11-12-1971	7	15
Wat je diep treft (vergeet je nooit)	1972	01-04-1972	7	16
Bid voor mij	1972	05-08-1972	4	12
Zonder jou ben ik verloren	1972	23-12-1972	6	16
Verboden dromen	1973	05-05-1973	2	18
Er is een plaats in mijn armen	1973	15-09-1973	3	14
Alle dagen Kerstmis	1973	22-12-1973	16	5
Nu sta ik daar	1974	16-02-1974	6	15
Lady Eliza (Mijn eerste liefde)	1974	22-06-1974	19	7
Als je vanavond niet kunt slapen	1974	26-10-1974	7	9
Je zien huilen kan ik niet	1975	15-02-1975	10	13
Mon amour à moi	1975	05-07-1975	6	13
Voor haar, voor hem, voor mij	1975	06-12-1975	12	7
Katarina	1975	10-01-1976	27	1
Doña Carmela	1976	24-04-1976	5	17
Denk je nog wel eens aan mij	1976	28-08-1976	9	15
Nooit laat ik je gaan	1976	11-12-1976	12	7
Omdat ik Vlaming ben	1977	19-03-1977	14	9
Zomerliefje	1977	16-07-1977	12	8
Goodbye Elvis	1977	10-09-1977	4	12
Een vrouw	1977	04-02-1978	19	4
Hier ben ik dan dj	1978	22-04-1978	22	7
To be or not to be disco	1978	01-07-1978	19	8
Kamer 501	1979	03-03-1979	26	1
Sil en de baby	1979	05-05-1979	23	4
In mijn caravan	1979	11-08-1979	15	8
Een huisje in Montmartre	1979	05-01-1980	22	5
Vaarwel	1980	28-06-1980	15	9
Hopeloos	1980	03-01-1981	9	17
One way love	1981	09-05-1981	34	4
't Leven is als toneel	1981	13-06-1981	12	14
Katia	1981	09-01-1982	25	4
Twee verliefde ogen	1982	08-05-1982	20	5
De Rode Duivels gaan naar Spanje	1982	29-05-1982	4	10
Eenzaam zonder jou (nieuwe versie)	1982	02-10-1982	26	4
Esperanza	1982	03-11-1982	23	4
(Ga nooit alleen naar) Venetië	1983	11-06-1983	26	4
Omdat ik van je hou	1983	17-09-1983	22	4
Ave Maria	1983	31-12-1983	32	2
Vergeet Barbara	1984	17-03-1984	14	10
Ik mis je zo	1984	30-06-1984	22	8
Voorbij	1984	10-11-1984	29	5
Getto (In de ghetto)	1984	09-02-1985	19	7
Tokyo by night	1985	22-06-1985	29	2
Een eenzaam hart (hoor je niet breken)	1985	28-09-1985	20	8
Gelukkig samen	1986	15-02-1986	21	8
De Rode Duivels gaan naar Mexico	1986	07-06-1986	38	2
Laat ze gaan	1987	02-01-1988	28	4
Hij kan niet zonder jou	1988	12-03-1988	28	4
Mooi, 't leven is mooi	1989	04-02-1989	14	16
Geef me liefde	1989	08-07-1989	9	10
De noorderwind	1989	14-10-1989	11	11
Bella Africa	1990	17-02-1990	49	2
De Rode Duivels gaan naar Rome	1990	23-06-1990	32	3
In de armen van een ander	1990	01-09-1990	20	9
Het staat in de sterren geschreven	1991	09-03-1991	39	6
Zoals die zomer van Tien Om Te Zien	1991	20-07-1991	17	7
Met rock 'n roll in mijn hart	1991	28-12-1991	13	10
Alles	1992	04-04-1992	6	12
Helena	1992	25-07-1992	13	14
Moa ven toh	1992	07-11-1992	9	12
Kerstmis met jou	1992	26-12-1992	27	5
Niemand, niemand	1993	27-03-1993	38	5
Boven de wolken	1993	11-09-1993	17	10
Hoop doet leven	1993	18-12-1993	27	10
Een leven zonder liefde	1994	19-03-1994	40	10
Hemelsblauw	1994	30-07-1994	5	26
Tussen jou en mij	1994	28-01-1995	16	14
La melodia	1995	13-05-1995	6	14
Een hart van goud	1995	07-10-1995	13	9
Ik hoor je toe	1995	30-12-1995	34	8
De vreugde van de winnaar	1996	21-09-1996	27	4
Laat de liefde niet voorbijgaan	1996	21-12-1996	34	2
De mooiste	1997	07-06-1997	14	9
De zomer boogie woogie	1997	23-08-1997	22	6
Oh, my love	1997	29-11-1997	20	8
Alleen gaan	1998	20-06-1998	12	14
Zwart geel rouge	1999	11-12-1999	38	4
Sorry	2000	25-03-2000	50	1
Kom doe de line dance	2000	02-09-2000	26	11
Ik ben vrij!	2001	01-09-2001	39	2
Maria (Zo gaat dat altijd)	2001	03-08-2002	39	4
Daar sta je dan	2004	18-12-2004	39	2
Vlaanderen zingt Vlaanderen danst	2006	09-09-2006	49	1