Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pop rock. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pop rock. Pokaż wszystkie posty

środa, 6 maja 2026

No Doubt

Wraz z powrotem punków w połowie lat 90-tych nastąpił renesans ich
nieco bardziej komercyjnych rywali, zespołów new wave.
No Doubt znalazło niszę jako zespół new wave/ska, dzięki sile osobowości wokalistki Gwen Stefani -na przemian ucieleśniającej utraconą niewinność małej dziewczynki i feminizm riot grrrl - co znalazło odzwierciedlenie w przełomowym singlu zespołu „Just a Girl”. 

 Założony w 1986 roku jako zespół ska inspirowany zespołem Madness, No Doubt początkowo tworzyli John Spence, Gwen Stefani i jej brat Eric. Grając w klubach imprezowych w Anaheim, trio dołączyło do basisty Tony'ego Kanala, urodzonego w Indiach, ale wychowanego w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Zahartowani samobójstwem Spence w grudniu 1987 roku, No Doubt mimo to kontynuowali działalność; Gwen została jedyną wokalistką, a do zespołu dołączyli gitarzysta Tom Dumont i perkusista Adrian Young. 

 Występy na żywo zespołu No Doubt zaczęły budzić zainteresowanie w regionie, a w 1991 roku wytwórnia Interscope Records podpisała z nim kontrakt. Debiutancki album zespołu, zatytułowany po prostu „Beacon Street Collection”, wydany rok później, będący osobliwym połączeniem popu i ska z lat 80-tych, popadł w zapomnienie w obliczu ruchu grunge. W rezultacie Interscope odmówiło wsparcia trasy koncertowej No Doubt ani dalszych nagrań. Zespół zareagował, nagrywając samodzielnie w latach 1993 i 1994; rezultatem był wydany własnym sumptem album Beacon Street Collection, znacznie surowszy i bardziej inspirowany punkiem niż debiut. Eric Stefani odszedł tuż po jego wydaniu, pracując później jako animator w serialu „Simpsonowie”. 

 Pod koniec 1994 roku Interscope zezwoliło na wznowienie nagrań, a album „Tragic Kingdom” ukazał się w październiku 1995 roku. Album stanowił dokument rozstania Gwen Stefani i Kanala, których związek trwał siedem lat. Dzięki nieustannym trasom koncertowym i występom utworów „Just a Girl” i „Spiderwebs” w programie Buzz Bin na kanale MTV, album trafił do pierwszej dziesiątki w 1996 roku. Stefani, która nie kryła swoich popowych ambicji, stała się centralnym punktem uwagi jako alternatywa dla grupy twardzielek dominujących na listach przebojów. Pod koniec roku „Tragic Kingdom” osiągnął pierwsze miejsce na listach przebojów, prawie rok po premierze; trzeci singiel z płyty, ballada „Don't Speak”, był jak dotąd największym hitem zespołu. 

 Długo oczekiwany następca No Doubt, „The Return of Saturn”, ukazał się wiosną 2000 roku, a „Simple Kind of Life” i „Ex-Girlfriend” odniosły sukces zarówno na scenie mainstreamowej, jak i uniwersyteckiej. Rok później Stefani nawiązała również współpracę z raperką Eve, nagrywając singiel „Let Me Blow Your Mind” (który w 2002 roku zdobył nagrodę Grammy w kategorii „Najlepsza współpraca rapowo-wokalna”). Stefani dołączyła jednak również do jej zespołu, wydając ich piąty album. Odrodzenie ska i new wave'owe brzmienia Rock Steady pojawiły się tuż po premierze głównego singla „Hey Baby” w grudniu 2001 roku. Album przyniósł kilka wielkich hitów – największym z nich były ciężkie syntezatory w „Hella Good” i uwodzicielskie reggae w „Underneath It All” - a grupa kontynuowała trasę koncertową promującą płytę przez kolejne kilka lat, co doprowadziło do wydania w 2003 roku zbioru hitów „The Singles 1992-2003”

 W następnym roku zespół zrobił sobie przerwę o nieokreślonej długości, gdy Stefani rozpoczęła karierę solową, wydając w 2004 roku album „Love.Angel.Music.Baby”. Ta przerwa trwała prawie dekadę, podczas której Stefani utrzymywała się w centrum uwagi dzięki dwóm przebojowym solowym albumom (drugi, „The Sweet Escape”, ukazał się w 2006 roku), podczas gdy pozostali członkowie zespołu realizowali inne projekty, z których najbardziej znaczącym był projekt Tony'ego Kanala z P!nk w 2008 roku. 

Zespół No Doubt powrócił do działania w 2009 roku, organizując trasę koncertową, której towarzyszyła zapowiedź nowego albumu. Ukończenie tego albumu zajęło trochę czasu, ale ostatecznie został ukończony w 2012 roku i wydany jesienią tego samego roku pod tytułem „Push and Shove”. Poprzedził go singiel „Settle Down”, który zadebiutował na trzecim miejscu listy przebojów Billboardu. W 2016 roku, gdy Stefani wracała z trzecim solowym albumem „This Is What the Truth Feels Like”, Dumont, Kanal i Young utworzyli nowy zespół o nazwie DREAMCAR z frontmanem AFI, Daveyem Havokiem. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Just a girl/Different peopleNo Doubt10.199638[7]23[29]Interscope IN 80 034[2x-platinum-US][gold-UK][written by Gwen Stefani/Tom Dumont][produced by Matthew Wilder]
Don' t speakNo Doubt02.19971[3][25]1[16][63].Airplay Hot Chart [10.96]Interscope IN 95 513[3x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Gwen Stefani/Eric Stefani][produced by Matthew Wilder]
Just a girl [reissue]No Doubt07.19973[14]-Interscope IN 95 539
SpiderwebsNo Doubt10.199716[12]18[39].Airplay Hot ChartTrauma IND 95 551[platinum-US][written by Gwen Stefani/Tony Kanal][produced by Matthew Wilder]
Sunday morningNo Doubt12.199750[6]-Interscope INDX 95 556[gold-US][written by Gwen Stefani/Eric Stefani,Tony Kanal][produced by No Doubt, Guy Charbonneau, Charlie Bouis]
NewNo Doubt06.199930[4]123[2]Work/Higher Ground HIGHS 22[written by Gwen Stefani/Tom Dumont][produced by Jerry Harrison, Eric Stefani, Gwen Stefani, Tom Dumont, Tony Kanal][piosenka z filmu "Go"][7[22].Modern Rock Tracks]
Ex- GirlfriendNo Doubt03.200023[7]111[7]2000 Interscope 497 358-2[written by Gwen Stefani/Tom Dumont,Tony Kanal][produced by Glen Ballard][2[18].Modern Rock Tracks]
Simple kind of life/Full circle/Beauty contestNo Doubt10.200069[2]38[13]Interscope 4974162[written by Gwen Stefani][produced by Glen Ballard]
Hey babyNo Doubt feat Bounty Killer02.20022[33]5[20]Interscope 4976682[gold-US][written by Eric Stefani, Gwen Stefani, Tom Dumont, Tony Kanal, Mark Stent, Sly & Robbie]
Hella goodNo Doubt06.200212[7]13[20]Interscope 4977362[platinum-US][written by Gwen Stefani,Pharrell Williams, Chad Hugo, Tony Kanal][produced by Nellee Hooper, Eric Stefani, Gwen Stefani, Tom Dumont, Tony Kanal]
Underneath it all/Hella good/Hey babyNo Doubt10.200218[13]3[30]Interscope 497779[platinum-US][written by Gwen Stefani,Django Stewart][produced by Eric Stefani, Gwen Stefani, Tom Dumont, Tony Kanal, Mark Stent, Sly & Robbie]
RunningNo Doubt03.2003-62[6]Interscope
It's my lifeNo Doubt12.200320[9]11[10]Interscope 9813724
It's my life/BathwaterNo Doubt03.200417[19]10[28]Interscope 9861993[platinum-US][silver-UK][written by Mark Hollis, Tim Friese-Greene][produced by No Doubt, Hellee Hopper]
Settle DownNo Doubt10.201285[1]34[8]Interscope USUM 71207364[written by Gwen Stefani,Tony Kanal,Tom Dumont][produced by Spike Stent]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Tragic KingdomNo Doubt10.19953[63]1[9][90]Interscope IND 9003[diamond-US][platinium-UK][produced by Matthew Wilder]
Return to SaturnNo Doubt04.200031[4]2[46]Interscope 4906382[platinium-US][produced by Glen Ballard, Jerry Harrison, No Doubt]
Rock steadyNo Doubt12.200143[29]9[76]Interscope 493158[2x-platinium-US][gold-UK][silver-UK][produced by No Doubt, Nellee Hooper, The Neptunes, Ric Ocasek, William Orbit, Prince, Sly & Robbie, Steely & Clevie, Philip Steir, Mark "Spike" Stent]
The singles 1992-2003No Doubt12.20035[65]2[45]Interscope 001495[2x-platinium-UK][2x-platinium-UK][produced by Glen Ballard, Dito Godwin, Jerry Harrison, Nellee Hooper, No Doubt, Sly and Robbie, Matthew Wilder]
Everything in time [B-sides,rarities,remixes]No Doubt10.2004-182[1]Interscope 003289[produced by Glen Ballard, Elvis Costello, Jerry Harrison, No Doubt, et al.]
Push and ShoveNo Doubt10.201216[2]3[13]Interscope 3712422[produced by Glen Ballard, Elvis Costello, Jerry Harrison, No Doubt, et al.]

środa, 29 kwietnia 2026

Will Tura

Will Tura to belgijski piosenkarz i autor tekstów, którego popularność we Flandrii i Holandii sięga
wielu dekad, od lat 60-tych XX wieku po nowe tysiąclecie.
Od momentu pojawienia się w 1963 roku z przebojem „Eenzaam Zonder Jou”, Tura pozostaje tytanem flamandzkiej sceny muzycznej, wydając setki albumów obejmujących szeroki wachlarz stylów i kontynuując trasy koncertowe aż do lat 20-tych XXI wieku. 
 
Urodzony jako Arthur Ridder Blanckaert 2 sierpnia 1940 roku w Veurne, flamandzkiej gminie w Belgii, Tura był pod wpływem takich artystów jak Nat King Cole i Gilbert Bécaud. Grając biegle na kilku instrumentach (fortepian, gitara, perkusja, akordeon i harmonijka), zaczął śpiewać w wieku dziewięciu lat i w 1963 roku wydał swój pierwszy przebój - „Eenzaam Zonder Jou”, klasyk flamandzkiej muzyki popularnej. Przez kolejne dekady eksperymentował z szeroką gamą stylów - od Elvisa Presleya (Will Tura Zingt Elvis Presley, 1984) i rock & rolla (Rock 'n Roll in Mijn Hart, 1991) po symfoniczny pop (Tura in Symfonie, 1992) i gospel (Tura Gospel, 2000) - jednocześnie tworząc wiele własnych utworów. 
 
Jeden z największych hitów Tury ukazał się w 1989 roku - „Mooi, 'T Leven Is Mooi”, wydany po wypadku samochodowym w 1988 roku. Wśród swoich najnowszych albumów dotarł do pierwszej dziesiątki z Bloedem, Zweetem i Tranenem (1995), Europa (1996), Puur Tura (1997), Alleen Gaan En Andere Slows 87-97 (1998), Ware Liefde (2000), De Mooiste Droom (2002) i Zoals die Zomer van Tien Om Te Zien (2004). Kontynuował nagrywanie i trasy koncertowe przez następną dekadę, odnosząc sukcesy na listach przebojów dzięki wysiłkom pod koniec kariery, takim jak Klein Geluk z 2016 roku i koncertowy LP Live in De AB z 2017 roku.

 Singles                                       Data                  High pos   Weeks

Onvergetelijk195901-12-195913 
Jij bent nu 17 geworden196201-03-196219
Hey hey!196201-07-196216
Eenzaam zonder jou196201-12-19621 (1 )
Ik wacht op jou196301-04-196319
Je liegt196301-07-19632
Verlaten hart, gebroken hart196301-12-19639
Draai 797204196401-04-19641 (1 )
Wees verstandig196401-07-196411
Als de zomer weer voorbij zal zijn196401-09-19644
Een oude kerstmiskaart196401-12-196410
Elke zaterdag196501-03-19657
Lach ermee196501-04-196514
Het verleden is weer dichtbij196501-08-196517
Ciao, adieu, bye bye196501-12-1965911
Heimwee naar huis196626-02-1966422
Arrivederci Maria196616-07-1966419
El bandido196619-11-19661 (5)20
De zigeuner196708-04-1967515
Horen, zien en zwijgen196729-07-1967314
Arme Joe / Mijn winterroosje196718-11-1967214
20 minuten geduld196809-03-196877
Viva el amor196815-06-19681 (3)15
Zorg voor m'n hart196821-09-1968410
Angelina196828-12-19681 (3)15
Het kan niet zijn196919-04-19691 (6)18
Dam-di-dam196917-05-1969113
In de koolmijn / Hetgeen je niet krijgen kan196906-09-19691 (2)14
Liefdeverdriet196927-12-19691 (2)14
M'n air-hostess197018-04-1970103
San Miguel197002-05-1970912
Hij komt terug197018-07-19701013
Linda197028-11-1970410
Zonneschijn197127-03-19711 (2)14
Aan mijn darling197107-08-1971217
Alle wegen leiden naar Rome197111-12-1971715
Wat je diep treft (vergeet je nooit)197201-04-1972716
Bid voor mij197205-08-1972412
Zonder jou ben ik verloren197223-12-1972616
Verboden dromen197305-05-1973218
Er is een plaats in mijn armen197315-09-1973314
Alle dagen Kerstmis197322-12-1973165
Nu sta ik daar197416-02-1974615
Lady Eliza (Mijn eerste liefde)197422-06-1974197
Als je vanavond niet kunt slapen197426-10-197479
Je zien huilen kan ik niet197515-02-19751013
Mon amour à moi197505-07-1975613
Voor haar, voor hem, voor mij197506-12-1975127
Katarina197510-01-1976271
Doña Carmela197624-04-1976517
Denk je nog wel eens aan mij197628-08-1976915
Nooit laat ik je gaan197611-12-1976127
Omdat ik Vlaming ben197719-03-1977149
Zomerliefje197716-07-1977128
Goodbye Elvis197710-09-1977412
Een vrouw197704-02-1978194
Hier ben ik dan dj197822-04-1978227
To be or not to be disco197801-07-1978198
Kamer 501197903-03-1979261
Sil en de baby197905-05-1979234
In mijn caravan197911-08-1979158
Een huisje in Montmartre197905-01-1980225
Vaarwel198028-06-1980159
Hopeloos198003-01-1981917
One way love198109-05-1981344
't Leven is als toneel198113-06-19811214
Katia198109-01-1982254
Twee verliefde ogen198208-05-1982205
De Rode Duivels gaan naar Spanje198229-05-1982410
Eenzaam zonder jou (nieuwe versie)198202-10-1982264
Esperanza198203-11-1982234
(Ga nooit alleen naar) Venetië198311-06-1983264
Omdat ik van je hou198317-09-1983224
Ave Maria198331-12-1983322
Vergeet Barbara198417-03-19841410
Ik mis je zo198430-06-1984228
Voorbij198410-11-1984295
Getto (In de ghetto)198409-02-1985197
Tokyo by night198522-06-1985292
Een eenzaam hart (hoor je niet breken)198528-09-1985208
Gelukkig samen198615-02-1986218
De Rode Duivels gaan naar Mexico198607-06-1986382
Laat ze gaan198702-01-1988284
Hij kan niet zonder jou198812-03-1988284
Mooi, 't leven is mooi198904-02-19891416
Geef me liefde198908-07-1989910
De noorderwind198914-10-19891111
Bella Africa199017-02-1990492
De Rode Duivels gaan naar Rome199023-06-1990323
In de armen van een ander199001-09-1990209
Het staat in de sterren geschreven199109-03-1991396
Zoals die zomer van Tien Om Te Zien199120-07-1991177
Met rock 'n roll in mijn hart199128-12-19911310
Alles199204-04-1992612
Helena199225-07-19921314
Moa ven toh199207-11-1992912
Kerstmis met jou199226-12-1992275
Niemand, niemand199327-03-1993385
Boven de wolken199311-09-19931710
Hoop doet leven199318-12-19932710
Een leven zonder liefde199419-03-19944010
Hemelsblauw199430-07-1994526
Tussen jou en mij199428-01-19951614
La melodia199513-05-1995614
Een hart van goud199507-10-1995139
Ik hoor je toe199530-12-1995348
De vreugde van de winnaar199621-09-1996274
Laat de liefde niet voorbijgaan199621-12-1996342
De mooiste199707-06-1997149
De zomer boogie woogie199723-08-1997226
Oh, my love199729-11-1997208





Alleen gaan199820-06-19981214






Zwart geel rouge199911-12-1999384
Sorry200025-03-2000501
Kom doe de line dance200002-09-20002611












Ik ben vrij!200101-09-2001392
Maria (Zo gaat dat altijd)200103-08-2002394






Daar sta je dan200418-12-2004392
Vlaanderen zingt Vlaanderen danst200609-09-2006491











































































































niedziela, 4 stycznia 2026

Marilyn Martin

Marilyn Martin (ur. 4 maja 1954r) to amerykańska piosenkarka i autorka tekstów.
Najbardziej znana jest z przeboju „Separate Lives” z 1985 roku, nagranego w duecie z Philem Collinsem, który dotarł do pierwszego miejsca na kilku listach przebojów. 

 Marilyn Martin urodziła się 4 maja 1954 roku w Tennessee, ale wychowała się w Louisville w stanie Kentucky. Jako dziecko miała styczność z różnymi gatunkami muzyki. Jej ojciec był fanem country i bluegrassu, matka lubiła R&B, a babcia śpiewała gospel. W wieku 18 lat zaczęła śpiewać w różnych zespołach, ostatecznie dołączając do jednego z Akron w stanie Ohio. Po pięciu latach występów w klubach zespół miał okazję wyruszyć w trasę koncertową z Joe Walshem, który był headlinerem u boku Stevie Nicks. W trasie uczestniczyli również Michael McDonald, Boz Scaggs i Kenny Loggins. Po trasie koncertowej Martin przeprowadziła się do Los Angeles w Kalifornii i rozpoczęła owocną karierę jako wokalistka wspierająca takich artystów jak Stevie Nicks, Joe Walsh, Don Henley, Tom Petty i Kenny Loggins.

  Martin została protegowaną Douga Morrisa, ówczesnego szefa Atlantic, który usłyszał jej wokal wspierający na albumie Nicks „Rock a Little” i był pod takim wrażeniem, że poprosił o demo. Nagrała utwór Nicks „Sorcerer” (w którym Nicks śpiewał chórki) do ścieżki dźwiękowej filmu Jima Steinmana „Ulice w ogniu” z 1984 roku. Morris podpisał z Martin kontrakt na dwa albumy i nawiązał z nią kontakt przy utworze „Separate Lives”, będącym częścią ścieżki dźwiękowej filmu „Białe noce” z 1985 roku. Utwór był przebojem numer jeden w Stanach Zjednoczonych i znalazł się w pierwszej piątce list przebojów w Wielkiej Brytanii. Debiutancki album Martin, zatytułowany po prostu „The Best”, ukazał się w styczniu 1986 roku, osiągając 72. miejsce na liście Billboard 200, a singiel „Night Moves” dotarł do 28. miejsca na liście Billboard Hot 100. Z albumu ukazały się również dwa inne single: „Body and the Beat” i „Move Closer”, ale żaden z nich nie znalazł się na listach przebojów. 

 Jej drugi album, „This Is Serious”, ukazał się w 1988 roku, a jego głównym singlem był „Possessive Love” napisany i wyprodukowany przez Madonnę i Patricka Leonarda. Ukazał się również singiel „Love Takes No Prisoners”, a na stronie B znalazła się ballada „Quiet Desperation”. W tym samym roku Martin nagrała duet „And When She Danced”, wykorzystany w filmie „Stealing Home”. Ani single, ani album nie odniosły sukcesu komercyjnego, a wytwórnia Atlantic zrezygnowała z jej występów. 

Kontynuowała karierę jako wokalistka wspierająca do lat 90-tych. W 1993 roku Martin przeprowadziła się do Nashville, gdzie w 1994 roku nagrała album country „Through His Eyes” dla wytwórni Atlantic. Album początkowo nie został wydany, ale później udostępniono go za pośrednictwem oficjalnej strony internetowej Martin, aż w końcu, po 30 latach, ukazał się oficjalnie w 2024 roku. W 1997 roku Martin nagrała duet „I Live for Love” z Davidem Hasselhoffem, który znalazł się na jego albumie „Hooked on a Feeling”.

 14 września 2012 roku Martin wydała album „Trust, Love, Pray”, chrześcijański album z utworami napisanymi przez Martin, w tym „Every Way and Always”, który był grany w stacjach radiowych Christian, Praise i Worship. Marilyn ponownie połączyła siły ze Stevie Nicks w październiku 2016 roku, śpiewając chórki podczas trasy koncertowej 24 Karat Gold i zastępując Lori Nicks. Kontynuowała współpracę ze Stevie Nicks, koncertując jako wokalistka wspierająca Fleetwood Mac w 2019 roku.

 Martin jest mężem gitarzysty, producenta muzycznego i inżyniera dźwięku Grega Dromana od 1976 roku. Para mieszkała w Nashville w latach 90. i 2000., gdzie Martin był właścicielem małej firmy i agentem nieruchomości Później para przeprowadziła się do Los Angeles, a od 2023 roku mieszka w Healdsburg w Kalifornii. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Separate Lives (Love Theme From White Nights)/I Don't Wanna Know [Phil Collins]Phil Collins And Marilyn Martin10.19854[15]1[1][21]Atlantic 89498[written by Stephen Bishop][produced by Arif Mardin, Phil Collins, Hugh Padgham]
Night Moves/Wildest DreamsMarilyn Martin01.1986-28[18]Atlantic 89465[written by Marilyn Martin, John Parr, John Astley][produced by John Astley, Phil Chapman]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Marilyn MartinMarilyn Martin02.1986-72[11]Atlantic 81 292[produced by Jon Astley, Phil Chapman, Arif Mardin ,Simon Climie, Gary Stevenson, John Parr ,Phil Ramone]

niedziela, 21 grudnia 2025

Glenn Medeiros

Glenn Alan Medeiros (ur. 24 czerwca 1970r na wyspie Kauaʻi na Hawajach)
- amerykański wokalista i autor tekstów piosenek pochodzenia portugalskiego.

Najbardziej znanymi jego singlami są Nothing’s Gonna Change My Love For You z 1986 (który w Europie rozszedł się w nakładzie ponad 10 milionów kopii), Watching Over You, Lonely Won’t Leave Me Alone, Stranger Tonight, What’s It Gonna Take i Fool’s Affair z 1987. Również dużą popularnością cieszyły się piosenki z drugiego albumu wokalisty Not Me wydanym w listopadzie 1988. Płyta cieszyła się wielkim powodzeniem w Europie, m.in. we Francji, Belgii i Hiszpanii oraz w Korei Południowej (poczwórna platyna) i Stanach Zjednoczonych.
Życiorys

Jest trzecim z czworga dzieci Dorothy i przewodnika wycieczek Roberta Medeiros (1939–2007). Ma starsze rodzeństwo - brata Roberta, Jr. (o 6 lat) i siostrę Sylvię (o 4 lata) oraz młodszą siostrę Sherry. Swoją karierę muzyczną rozpoczął w wieku dziesięciu lat, kiedy to pomagał swojemu ojcu zabawiać gości podczas podróży autobusem na wyspie Kauaʻi. Robił to do osiemnastego roku życia. Mając szesnaście lat wygrał konkurs talentów, lokalnych stacji radiowych na Hawajach z piosenką „Nothing’s Gonna Change My Love for You”, którą to nagrodą było nagranie i wydanie singla oraz 500 dolarów. Piosenka ta ukazała się na albumie „Glenn Medeiros” (1987), wydana przez wytwórnie Amherst Records. W 1988 roku ukończył Kaua’i High School. Na kilka lat porzucił szkołę, by kontynuować promocję Not Me, to właśnie wtedy powstał duet z Elsą Lunghini młodą zaledwie piętnastoletnią wokalistką z Francji. 

W 1988 roku Glenn wykonał w Sacree Soiree popularnym programie we Francji piosenkę Nothing’s Gonna Change My Love for You. Elsa była wielką fanką Glenna i po programie zaprosiła go na rozmowę, to właśnie przy tej rozmowie, padły pytania, czy może by coś wspólnie nagrali. Po trzech tygodniach Glenn wysłał do Elsy list z zapytaniem, czy zechciałaby z nim nagrać materiał muzyczny i jeszcze latem 1988 roku w studio w Los Angeles tak się stało. Piosenka Un Roman A’dmite, Love Always Finds Reason) bardzo szybko trafiła na listy przebojów we Francji i Belgii. Po udanym duecie i wspólnej promocji Un Roman D’Amite jeszcze latem, we wrześniu 1988 wypuszczono jako singiel Long And lasting Love. Piosenka okazała się przebojem m.in. w Holandii, Belgii i Hiszpanii. Singiel cieszył się dużą popularnością również w Wielkiej Brytanii (sprzedany w prawie milionie egzemplarzy). 

Po sukcesie Long And Lasting Love i wielomiesięcznej promocji w Europie Medeiros wycofał się na kilka miesięcy z branży. Wyjechał do domu na Hawaje. To właśnie wtedy wyszedł album Nothing’s Gonna Change My Love For You z jedenastoma najlepszymi piosenkami z debiutu i Not Me. Po dłuższym milczeniu Glenn pojawił się w show-biznesie, ale w całkiem innej roli. Latem w czerwcu 1989 Medeiros zagrał rolę samego siebie w trzeciej części Karate Kid III i na potrzeby filmu nagrał trzy piosenki High Wire, I Can’t Help Myself, w tym jedną w duecie z Elizabeth Wolfgramm, Under Any Moon.

Po premierze Karate Kid III Medeiros wrócił do Kalifornii, by nagrywać nowy materiał na nową płytę. Nowe piosenki, nowy styl miał pokazać Glenna jako już dorosłego dwudziestoletniego mężczyznę. Producentką płyty była Antonina Armato, napisała większość tekstów i muzyki na ten album. Leonard Silver, wydawca Amherst Records, zaproponował, żeby skomponować jeszcze jedną -oprócz All I’m Missing Is You - przebojową, rytmiczną piosenkę. Tak właśnie powstał utwór She Ain’t Worth It

Bobby Brown, który skomponował wcześniej Lovelylittlelady, przy pytaniu Medeirosa, czy nie podjąłby się próby skomponowania jeszcze jednego utworu, wyraził zgodę. Kilka tygodni po sesji nagraniowej Glenn nie był zadowolony z pierwotnej wersji tego utworu i jeszcze tego samego dnia zadzwonił do Browna z pytaniem, czy ten nie zgodziłby się napisać do niego rapu. Tak powstał duet. W lipcu 1990 powstał teledysk do piosenki, który szybko znalazł się na liście MTV i przez 2 tygodnie zajmował 1. miejsce na liście Billboard. Przez 2 tygodnie piosenka konkurowała z Vision of love Mariah Carey. W teledysku rolę dziewczyny zagrała Lucy Lawless. Singiel w Wielkiej Brytanii zdobył status złotej płyty w Europie; rozszedł się w 1,5 mln egzemplarzy. Po duecie z Brownem Silver chciał powtórzyć sukces She Ain’t Worth It, więc jeszcze we wrześniu wydano Al I’m Missing Is You. Piosenka dotarła do pozycji #32 amerykańskiej listy Billboard. 

W 1991 roku Glenn nadal promował swój trzeci album, ale tylko w Stanach. W 1992 nagrał duet z Thomasem Andersem z Modern Talking. W tym samym roku został nagrany czwarty album It’s Alright to Love, wydany w 1993 tylko w Azji i Europie Środkowej. Płytę promowały 2 teledyski. Tego samego roku wydano świąteczny album The Christmas Album. Wycofanie się artysty spowodowane było podjęciem studiów.

W 1996 poślubił Tammy Armstrong. Mają dwoje dzieci: syna Chorda Kaleohone (ur. 3 lutego 2000) i córkę Lyric Leolani (ur. 1 maja 2001).  

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Nothing's Gonna Change My Love For You/There's No Easy WayGlenn Medeiros02.19871[4][14]12[25]Amherst 311[gold-UK][written by Michael Masser, Gerry Goffin][produced by Jay Stone]
Watching Over You/You Left The Loneliest HeartGlenn Medeiros08.1987-80[8]Amherst 314[written by P. Gordon][produced by Jay Stone]
Lonely Won't Leave Me Alone/You Left The Loneliest HeartGlenn Medeiros10.1987-67[11]Amherst 317[written by D. Foster, J. Jackson, T. Keane, K. Wakefield][produced by Jay Stone]
Long And Lasting Love (Once In A Lifetime)/You're My Woman, You're My LadyGlenn Medeiros08.198842[4]68[10]Amherst 324[written by M. Masser, G. Goffin][produced by Michael Masser ]
She Ain't Worth It/Victim Of LoveGlenn Medeiros Featuring Bobby Brown05.199012[9]1[2][18]MCA 79047[gold-US][written by Antonina Armato, Bobby Brown, Ian Prince][produced by Denny Diante, Ian Prince][43[11].R&B Chart]
All I'm Missing Is You/ Let Me Show You What Love IsGlenn Medeiros08.1990-32[13]MCA 63 886[written by Wayland Holyfield][produced by Ray Parker Jr.]
Me − U = BlueGlenn Medeiros feat. The Stylistics11.1990-78[4]MCA 53 945[written by Bruce Roberts,Franne Golde,Andy Goldmark][produced by Denny Diante]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Glenn MedeirosGlenn Medeiros06.1987-83[17]Amherst 3313[produced by Jay Stone]
Not MeGlenn Medeiros10.198863[2]-London LONLP 68[produced by Leonard Silver,[1] Humberto Gatica, Tom Keane, The Crew, Robbie Buchanan, Michael Masser, Peter Bunetta, Rick Chudacoff]
Glenn MedeirosGlenn Medeiros06.1990-82[18]MCA 6399[produced by Denny Diante,Ian Prince,Antonina Armato,,Jon Gass,Bobby Brown,Ray Parker Jr. ]