Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pop. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pop. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 26 stycznia 2026

Vanessa Hudgens

 Vanessa Anne Hudgens (ur. 14 grudnia 1988 w Salinas)- amerykańska aktorka, piosenkarka,
modelka, tancerka i producentka. Znana m.in. z roli Gabrielli Montez w serii filmów High School Musical.

Urodziła się w Salinas, mieście położonym w zachodniej części Kalifornii. Jest córką strażaka Grega Hudgensa o korzeniach brytyjskich i wychowanej na Mindanao filipińskiej bizneswoman Giny Guanco. Z powodu szybko rozwijającej się kariery, wraz z całą rodziną przeprowadziła się do Los Angeles. Ma młodszą siostrę Stellę, która również jest aktorką.

Mając siedem lat, została posłana przez rodziców do szkoły o profilu aktorskim, a rok później zaczęła grać w teatrze. W wieku 12 lat wyprowadziła się od rodziców, by móc podróżować zawodowo. W tym czasie mieszkała z opiekunką. Od siódmej klasy szkoły podstawowej miała indywidualny tok nauczania z powodu swojej aktorskiej kariery.

Będąc dzieckiem, pracowała jako modelka, prezentowała wtedy ubrania projektantów dziecięcych. Wystąpiła również w reklamie sklepu odzieżowego Old Navy i produktów firmy kosmetycznej Neutrogena. Później stała się modelką marki Red by Marc Ecko oraz linii odzieżowej amerykańskiej sieci sklepów Sears.

Zadebiutowała jako rolą Noel w filmie Trzynastka. Później wystąpiła w filmie Thunderbirds jako Tin-tin. Popularność zyskała dzięki roli Gabrielli Montez w trzech disneyowskich produkcjach: High School Musical, High School Musical 2 i High School Musical 3: Ostatnia klasa. Wkrótce po premierze filmu High School Musical, piosenki wykonywane przez Hudgens w duecie z Zakiem Efronem trafiły na amerykańskie listy przebojów. Ścieżkę dźwiękową promował przebój Breaking Free. Z kolei za występ w trzeciej części filmu była w 2009 nominowana do nagród MTV Movie Awards 2009 w dwóch kategoriach: Najlepsza przełomowa rola żeńska i Najlepszy pocałunek (wraz z Zakiem Efronem).

We wrześniu 2006 nakładem wytwórni Hollywood Records wydała debiutancki, solowy album pt. V. W pierwszym tygodniu po premierze sprzedano 70 tys. egzemplarzy płyty. Nagrała dwa teledyski do singli: Come Back to Me i Say Ok. Pierwszy klip ukazał się w dniu premiery filmu Dziewczyny Cheetah 2, zaś drugi został zaprezentowany podczas premiery filmu Wskakuj!. Jej piosenka Let’s Dance została użyta do promocji programu Dancing with the Stars.

1 lipca 2008 wydała drugi album pt. Identified, wyprodukowany przez Hollywood Records. Pierwszym singlem z płyty był utwór Sneakernight. Pojawiła się też w serialu Drake and Josh. W 2009 premierę miał film Bandslam, w którym zagrała Sam.

Od 2014 jest twarzą marki odzieżowej BONGO. W 2014 zdobyła nominację do nagrody MTV Movie Awards 2014 w kategorii Najlepszy pocałunek (wraz z Ashley Benson i Jamesem Franco) za film Spring Breakers. W styczniu 2015 wystąpiła w spektaklu Gigi, gdzie zagrała główną rolę. Spektakl miał swoją premierę na Broadwayu.

W 2018 pojawiła się w filmie Teraz albo nigdy.

Od 2006 do 2010 spotykała się z aktorem Zakiem Efronem, którego poznała na planie produkcji Disneya High School Musical. W 2012 zaczęła spotykać się z Austinem Butlerem, z którym rozstała się na początku 2020. Od 2021 zaczęła umawiać się z amerykańskim baseballistą Cole Tuckerem. Para weźmie ślub w Meksyku w grudniu 2023 roku. Ich pierwsze wspólne dziecko urodziło się w 2024 roku. W listopadzie 2025 roku ogłosiła narodziny ich drugiego wspólnego dziecka. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
We're All in This TogetherHigh School Musical Cast02.200640[8]34[4]Walt Disney 3814510[gold-US][silver-UK][written by Matthew Gerrard, Robbie Nevil][produced by Matthew Gerrard]
Start of Something NewZac Efron, Andrew Seeley,Vanessa Hudgens02.20069028[4] Walt Disney[gold-US][silver-UK][written by Robbie Nevil,Matthew Gerrard][produced by Matthew Gerrard]
What I've Been Looking For (Reprise)Andrew Seeley & Vanessa Anne Hudgens02.2006-67[1] Walt Disney[written by Andy Dodd and Adam Watts][produced by Andy Dodd and Adam Watts]
When There Was Me And YouVanessa Anne Hudgens02.2006-72[1] Walt Disney[written by Jamie Houston][produced by Jamie Houston]
Breaking Free/Start of Something New Zac Efron, Drew Seeley and Vanessa Hudgens06.20069[21]4[11] Walt Disney HSMCD 01[platinum-US][gold-UK][written by Jamie Houston][produced by Jamie Houston]
Come Back to MeVanessa Hudgens09.2006100[1]55[19] Hollywood CATCO 118969473[gold-US][written by Antonina Armato ,Tim James, Peter Beckett ,J.C. Crowley][produced by Antonina Armato, Tim James]
Say OK Zac Efron, Drew Seeley and Vanessa Hudgens02.2007124[5]61[6]Hollywood [gold-US][written by Arnthor Birgisson,Savan Kotecha][produced by Arnthor Birgisson]
What Time Is It?High School Musical 2 Cast08.200720[7]6[8] Walt Disney 5016470[gold-US][written by Matthew Gerrard ,Robbie Nevil]
Work This OutHigh School Musical 2 Cast09.200778[1]110[2] Walt Disney MIUCT 3824-
All For OneHigh School Musical 2 Cast09.200787[1]92[2] Walt Disney MIUCT 3817-
You Are the Music in MeZac Efron and Vanessa Hudgens09.2007-31[4] Walt Disney[gold-US][silver-UK][written by Jamie Houston][produced by Jamie Houston]
Gotta Go My Own WayZac Efron & Vanessa Anne Hudgens09.20074034[3] Walt Disney[platinum-US][silver-UK][written by Andy Dodd, Adam Watts][produced by Andy Dodd, Adam Watts]
EverydayZac Efron & Vanessa Anne Hudgens09.20075965[2] Hollywood[gold-US][silver-UK][written by Jamie Houston][produced by Jamie Houston]
SneakernightVanessa Hudgens07.2008164[1]88[1] Walt Disney[gold-US][written by J. R. Rotem, Silya Nymoen, L. Solf][produced by J. R. Rotem]
Right Here, Right NowVanessa Hudgens07.2008137119[1] Walt Disney[written by Jamie Houston][produced by Jamie Houston]
Now or NeverHigh School Musical 309.200841[3]68 EMI CATCO 141221951[gold-US][written by Matthew Gerrard and Robbie Nevil][produced by Matthew Gerrard, Switch]
A Night to RememberVanessa Hudgens08.2008100[1]108 Walt Disney MIUCT 3825[written by Matthew Gerrard, Robbie Nevil, David Lawrence, Faye Greenberg][produced by Matthew Gerrard]
Can I Have This DanceZac Efron & Vanessa Hudgens11.200881[1]98[2] Walt Disney MIUCT 8872[platinum-US][silver-UK][written by Adam Anders,Nikki Hassman][produced by Adam Anders,Rasmus Bahncke]
30/90Vanessa Hudgens with Andrew Garfield, Joshua Henry, Robin de Jesús, Alexandra Shipp and Mj Rodriguez01.202260[4]-Masterworks QZ8BZ 2100734-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
VVanessa Hudgens10.200686[4]24[32]Angel CDANGE 18[gold-US][produced by Matthew Gerrard, Brian Reeves, Antonina Armato, Kent Larsson, David Norland, Leah Haywood, Tim James, Daniel James,Jay Jay, Wizard of Oz, Arnthor Birgisson, AJ Junior ,Johnny Veira]
IdentifiedVanessa Hudgens07.200846[3]23[8]Hollywood 6938902[produced by Scott Jacoby,Dr. Luke,Max Martin,Benny Blanco,Antonina Armato,Tim James,J. R. Rotem,Christopher Rojas,Emanuel Kiriakou,The Messengers]

wtorek, 13 stycznia 2026

Tommy Quickly

Tommy Quickly (urodzony jako Thomas Quigley, 7 lipca 1945r)
to angielski piosenkarz rock and rollowy, który nagrywał głównie na początku lat 60-tych. Później dołączył do grona artystów zatrudnionych przez Briana Epsteina, którego największym zespołem byli Beatlesi.
Urodził się jako syn Patricka Quigleya i Dorothy Gower. Jest bratem bliźniakiem Patricii Quigley. 

Dostrzeżony jako wokalista lokalnego zespołu Challengers, Epstein polubił Quigleya, ale nie sam zespół. Zasugerował najpierw zmianę nazwy (na „Tommy Quickly and the Stops”), a następnie połączenie go z Remo Four. Kolejną zmianą był wybór piosenek; głos Quickly'ego najlepiej pasował do rhythm and bluesa, ale Epstein skierował go w stronę popu, zaczynając od swojego pierwszego singla „Tip of My Tongue”, napisanego przez Johna Lennona i Paula McCartneya z Beatlesów. Następnie wystąpił regularnie na scenie i publicznie, a Epstein promował go jako członka swojej stajni artystycznej NEMS Enterprises. „Tip of My Tongue” okazał się klapą, podobnie jak trzy kolejne single.  

Jego piąty singiel, „Wild Side of Life”, trafił do Top 40 brytyjskiej listy przebojów, gdzie spędził osiem tygodni. Quickly otrzymał propozycję nagrania utworu Lennona i McCartneya „No Reply”, ale gdy nie udało mu się go wydać, Beatlesi zabrali go i sami nagrali. Opisywany jako młody, naiwny i impulsywny, pozornie przytłoczony sprawami po rozstaniu z The Challengers, Quickly był nieprzygotowany do sławy. Gdy kolejne przeboje nie nadeszły, a menedżer Epstein nie był w stanie go dalej motywować, Quickly wycofał się z branży muzycznej w 1965 roku.  

Po przejściu do telewizji, Quickly był współprowadzącym programu rozrywkowego „The Five O'Clock Club” skierowanego do dzieci poniżej dwunastego roku życia, od stycznia 1965 do stycznia 1966 roku. Później tego samego roku spędził czas w szpitalu Walton w Liverpoolu, cierpiąc na załamanie nerwowe; od tamtej pory pozostaje poza centrum uwagi. Tommy'ego Quickly'ego i zespół Remo Four można zobaczyć wykonującego utwór „Humpty Dumpty” w filmie „Pop Gear” z 1965 roku (wydanym w Stanach Zjednoczonych pod tytułem „Go Go Mania”). 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Tip of My Tongue/Heaven Only KnowsTommy Quickly08.1963--Piccadilly 7N 35 137[written by John Lennon/Paul McCartney][produced by Les Reed,Ivor Raymonde]
Kiss Me Now/No Other LoveTommy Quickly And The Remo Four10.1963--Piccadilly 7N 35 151[written by Martin][produced by Ivor Raymonde]
Prove It/Haven't You NoticedTommy Quickly & The Remo Four02.1964--Piccadilly 7N 35 167[written by Gerry Marsden][produced by Ivor Raymonde]
You Might As Well Forget Him/It's As Simple As ThatTommy Quickly05.1964--Piccadilly 7N 35 183[written by Tommy Roe][produced by Ivor Raymonde]
Wild Side Of Life/Forget The Other GuyTommy Quickly And The Remo 410.196433[8]-Pye 7N 15 708[written by Arlie Carter/William Warren][produced by Ivor Raymonde]
Humpty Dumpty/I'll Go CrazyTommy Quickly With The Remo 412.1964--Pye 7N 15 748[written by trad.][produced by Ivor Raymonde]

sobota, 10 stycznia 2026

Brian Wilson

Brian Wilson jest prawdopodobnie najwybitniejszym amerykańskim kompozytorem muzyki
popularnej w erze rocka.
Jako założyciel Beach Boys, Wilson w swoich utworach uchwycił esencję niewinności i zamętu, które towarzyszyły dorastaniu w latach 60-tych, szybko przechodząc od beztroskiej zabawy w jego wczesnych utworach o samochodach, surfingu i nastoletniej miłości do złożonej autoanalizy i wrażliwości, które ukazywał w swoim arcydziele z 1966 roku, „Pet Sounds”. Dążenie Wilsona do eksperymentów tylko wzrosło, gdy jego muzyka straciła popularność, ale na jego sztukę wpłynęły również zmagania ze zdrowiem psychicznym. 
 
 Solowe dzieła, takie jak album o tym samym tytule z 1988 roku i „Orange Crate Art” z 1995 roku, nagrany we współpracy z Van Dyke Parks, pokazały, że Wilson wciąż miał talent do pisania piosenek, ale jego dziedzictwo pozostało zdefiniowane przez „nastoletnie symfonie ku czci Boga”, które stworzył dla Beach Boys. Oprócz projektów skupionych wokół nowego materiału, Wilson często powracał do swoich wcześniejszych kompozycji Beach Boys, wyruszając w trasy koncertowe, podczas których grał głównie utwory z albumów SMiLE i Pet Sounds, a także odtwarzając niektóre ze swoich ulubionych utworów w formie solowych partii fortepianowych na swoim albumie „At My Piano” z 2021 roku. 
 
Wilson urodził się w 1942 roku i wychował w Hawthorne w Kalifornii. Zespół Beach Boys założył w 1961 roku wraz z dwoma młodszymi braćmi, kuzynem Mikiem Love i szkolnym kolegą Alanem Jardine. Pełniąc funkcję głównego autora tekstów zespołu, Wilson łączył rockową dynamikę Chucka Berry'ego z harmoniami Four Freshmen, a następnie rozwijał swoją muzyczną wyobraźnię pod koniec lat 60-tych, eksperymentując z nowymi strukturami kompozytorskimi i technikami produkcji. Wilson wycofał się z dominacji nad Beach Boys po 1967 roku, oddając większość kontroli swojemu młodszemu bratu Carlowi. (Sporadycznie brał udział w ich nagraniach, powracając jedynie na krótko w latach 70-tych i 2010., ten ostatni w ramach specjalnej trasy koncertowej z okazji 50. rocznicy powstania zespołu i wydania albumu).
 
 Po długim okresie uzależnienia od narkotyków, choroby psychicznej i izolacji, Wilson wydał swój pierwszy solowy album w 1988 roku. Pomimo obiecującego głównego singla „Love and Mercy”, sukces komercyjny okazał się nieuchwytny; ironicznie, Beach Boys nagrali swój własny album powrotny mniej więcej w tym samym czasie i ostatecznie zajęli pierwsze miejsce na listach przebojów dzięki utworowi „Kokomo”. Wilson próbował odnaleźć się na drugim solowym albumie, „Sweet Insanity”, który został całkowicie odrzucony przez Sire i trwale odłożony na półkę.  Lata 90-te były sygnałem twórczego odrodzenia i zrozumienia jego ogromnego wpływu. Wszystko zaczęło się od reaktywacji; Nagrał wspólny album Orange Crate Art z Van Dyke'iem Parksem, z którym współpracował w połowie lat 60-tych - zawierał on teksty piosenek Parksa i wokal Wilsona. W tym samym roku Wilson był bohaterem filmu dokumentalnego I Just Wasn't Made for These Times, do którego nagrał również pełną ścieżkę dźwiękową. 
 
 Po tych wydawnictwach w 1998 roku ukazał się album Imagination, który zawierał kilka nawiązań do jego bogatych produkcji Beach Boys z lat 60-tych; mimo to nie udało mu się przyciągnąć szerokiej publiczności komercyjnej. W czasie swojej współpracy z Beach Boys Wilson często zostawał w domu - lub w studiu - podczas gdy reszta grupy wyruszała w trasę koncertową. Sytuacja zaczęła się zmieniać na początku lat 2000., kiedy zaczął koncertować jako solista (często z towarzyszeniem dużego zespołu akompaniującego) i wydał dwa albumy koncertowe: Live at the Roxy Theatre (2000) i Pet Sounds Live (2002). Przygotował również album studyjny „Gettin' in Over My Head”, wydany w 2004 roku. Został on częściowo przyćmiony przez kolejny projekt Wilsona: przygotowanie legendarnego albumu Beach Boys „SMiLE” do debiutu na żywo oraz nowe nagrania studyjne jego utworów. Premiera nowego „SMiLE” odbyła się w Royal Festival Hall w Londynie 20 lutego 2004 roku, a nagranie w studiu nastąpiło w kwietniu tego samego roku. Zarówno wersja koncertowa, jak i studyjna spotkały się z entuzjastycznymi recenzjami, co skłoniło Wilsona do rozpoczęcia światowej trasy koncertowej promującej nagrodzony Grammy album. 
 
W październiku 2005 roku ukazał się sezonowy album „What I Really Want for Christmas”.   Wilson rozpoczął prace nad kolejnym utworem tematycznym po otrzymaniu zlecenia od londyńskiego Southbank Centre na pomoc w inauguracji sezonu 2007 w tym miejscu. Rezultatem był „That Lucky Old Sun”, album koncepcyjny oparty na „Great American Songbook”, w którym udział wzięli jego zespół SMiLE oraz Van Dyke Parks. Płyta „That Lucky Old Sun” miała premierę w Royal Festival Hall we wrześniu 2007 roku i została wydana jako album studyjny jeszcze w tym samym roku. Wilson powrócił do studia dwa lata później, tym razem, aby odcisnąć swoje piętno na kilku coverach George'a Gershwina. (Na prośbę spadkobierców Gershwina ukończył również dwa utwory fortepianowe, których Gershwin nie ukończył w chwili swojej śmierci). Album „Brian Wilson Reimagines Gershwin” ukazał się w sierpniu 2010 roku, co było pierwszym albumem Wilsona wydanym dla wytwórni Pearl, powiązanej z Disneyem. Drugi projekt Wilsona dla Pearl, „In the Key of Disney”, ukazał się w następnym roku i zawierał 11 klasycznych piosenek Disneya. 
 
  W 2012 roku Wilson oficjalnie ponownie zjednoczył się z Beach Boys. (Wszyscy czterej pozostali członkowie klasycznego składu współtworzyli utwór z albumu Ala Jardine'a z 2011 roku, Postcard from California). Grupa koncertowała i nagrywała w pierwszej połowie 2012 roku, a w czerwcu tego samego roku wydała „That's Why God Made the Radio”, swój pierwszy autorski album z Wilsonem od ponad 15 lat. Album zadebiutował na trzecim miejscu listy Billboard i zebrał pozytywne recenzje. Po letniej trasie koncertowej Mike Love powrócił jednak do koncertowania z Beach Boys, grając tylko z Brucem Johnstonem w klasycznym składzie, pozostawiając Wilsona i Jardine'a. W 2014 roku Wilson ponownie zaczął nagrywać solo, z utworami, które pierwotnie napisał na album Beach Boys. Zamiast tego zwerbował do projektu gwiazdy gościnne, w tym Zooey Deschanel i M. Ward z She & Him, Nate'a Ruessa, Kacey Musgravesa z Fun., Sebu Simoniana z Capital Cities oraz byłych członków Beach Boys, Ala Jardine'a, Davida Marksa i Blondie Chaplina. (W projekcie wzięli udział klasyczni muzycy sesyjni, tacy jak Jim Keltner, Kenny Aronoff, Dean Parks i Don Was). Rezultaty ukazały się w Capitol w kwietniu 2015 roku pod tytułem No Pier Pressure. 
 
W następnym roku przypadała 50. rocznica wydania przełomowego albumu Beach Boys „Pet Sounds”, a Wilson wyruszył w światową trasę koncertową, aby uczcić kultowy LP. Tego lata ukazał się również nowy album koncertowy i DVD z trasy No Pier Pressure pod tytułem „Brian Wilson and Friends”. Trasa koncertowa Pet Sounds przeniosła się na 2017 rok, z koncertami w Europie i Wielkiej Brytanii latem oraz w Ameryce Północnej we wrześniu. Wilson wydał również kompilację obejmującą jego 30-letnią karierę solową. Pod koniec września nakładem Warner Bros. ukazał się album „Playback: The Brian Wilson Anthology”, zawierający utwory ze wszystkich dziewięciu solowych albumów Wilsona, a także dwa wcześniej niepublikowane utwory: „Run James Run” i „Some Sweet Day”. 
 
W połowie 2019 roku wyruszył w długą trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych z zespołem Zombies - zapowiadaną jako Something Great from '68 - podczas której Wilson grał utwory z dwóch albumów Beach Boys: „Friends” i „Surf's Up”. Po stosunkowo spokojnym okresie, film dokumentalny „Brian Wilson: Long Promised Road” zadebiutował na Festiwalu Filmowym Tribeca w czerwcu 2021 roku, a w listopadzie tego samego roku doczekał się szerszej dystrybucji. W tym samym miesiącu ukazał się również „At My Piano”, zbiór delikatnych, solowych wykonań fortepianowych niektórych z najsłynniejszych kompozycji Wilsona.  
 
Małżonka Wilsona, Melinda Kae Ledbetter, zmarła w styczniu 2024 roku. Po jej śmierci rodzina Wilsona ujawniła, że ​​zdiagnozowano u niego zaburzenie neuropoznawcze podobne do demencji. Wraz z pogarszaniem się stanu zdrowia, menedżerka LeeAnn Hard i publicystka Jean Sievers zostały ustanowione jego kuratorami, a przyjaciele i rodzina opiekowali się jego zdrowiem fizycznym i psychicznym. 11 czerwca 2025, Brian Wilson zmarł w wieku 82 lat.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Caroline, No/Summer Means New LoveBrian Wilson03.1966-32[7]Capitol 5610[written by Brian Wilson, Tony Asher][produced by Brian Wilson]
Your Imagination/Happy DaysBrian Wilson06.1998-103[15]Giant 17 216[written by Brian Wilson ,Joe Thomas, Steve Dahl][produced by Brian Wilson,Joe Thomas]
Wonderful/Wind ChimesBrian Wilson10.200429[2]-Must Destroy MDA 001X[written by Brian Wilson, Van Dyke Parks][produced by Brian Wilson]
Good Vibrations/In Blue HawaiiBrian Wilson12.200430[2]-Nonesuch NS 001CD[written by Brian Wilson, Michael Love, Tony Asher][produced by Brian Wilson]
What I Really Want for Christmas/We Wish You a Merry Christmas/Brian's Christmas MessageBrian Wilson12.200566[1]-Arista 82876764802[written by Brian Wilson, Bernie Taupin][produced by Brian Wilson]
God Only KnowsBrian Wilson with The Impossible Orchestra10.201420[5]-RCA/EMI/Warner Bros GBCAD 1400616[written by Brian Wilson, Tony Asher][produced by Ethan Johns]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Brian WilsonBrian Wilson07.1988-54[13]Sire 25 669[produced by Brian Wilson,Andy Paley,Russ Titelman,Lenny Waronker,Jeff Lynne]
I Just Wasn't Made for These TimesBrian Wilson09.199559[1]-MCA MCD 11270 [UK][produced by Don Was,Brian Wilson]
ImaginationBrian Wilson07.199830[3]88[2]Paladin 24 703[produced by Brian Wilson,Joe Thomas]
Live at the Roxy TheatreBrian Wilson06.2000199-Sanctuary SANDD 107 [UK][produced by Brian Wilson]
Pet Sounds LiveBrian Wilson06.2002107-Sanctuary SANCD 118 [UK][produced by Brian Wilson]
Gettin' In Over My HeadBrian Wilson07.200453[1]100[1]Brimel 76 471[produced by Brian Wilson]
Brian Wilson Presents SmileBrian Wilson10.20047[9]13[17]Nonesuch 79 846[produced by Brian Wilson]
What I Really Want for ChristmasBrian Wilson12.2005-200[1]Arista 70 300[produced by Brian Wilson]
That Lucky Old SunBrian Wilson09.200837[1]21[4]Capitol 2348302 [UK][produced by Brian Wilson]
Brian Wilson Reimagines GershwinBrian Wilson09.201055[1]26[4]Walt Disney 9065002[produced by Brian Wilson]
In the Key of DisneyBrian Wilson11.2011-83[1] Disney Pearl Series 1345502[produced by Brian Wilson]
No Pier PressureBrian Wilson04.201525[2]28[2]Capitol 3791896 [UK][produced by Brian Wilson,Joe Thomas]

poniedziałek, 5 stycznia 2026

Robert Knight

Robert Knight (ur. jako Robert Henry Peebles;ur.  21 kwietnia 1940r - zm. 5 listopada 2017r) był
amerykańskim piosenkarzem, najbardziej znanym z nagrania utworu „Everlasting Love” z 1967 roku. 

 Robert Peebles urodził się w Franklin w stanie Tennessee w Stanach Zjednoczonych w 1940 roku, według danych rodzinnych i oficjalnych, choć niektóre źródła podają rok 1945.  Jako Robert Knight zadebiutował jako wokalista w zespole Paramounts, kwintecie złożonym z przyjaciół ze szkoły. Podpisali kontrakt z wytwórnią Dot Records w 1960 roku, a w 1961 roku nagrali „Free Me”, amerykański przebój R&B, który sprzedał się lepiej niż wersja Johnny'ego Prestona. Po tym początkowym sukcesie, ich kolejne wydawnictwa okazały się klapą, co doprowadziło do rozpadu zespołu. Zerwali również kontrakt płytowy z Dot i przez 4 i pół roku nie mogli nagrywać.

  Knight studiował chemię na Uniwersytecie Stanowym Tennessee i śpiewał z Fairlanes, trio wokalnym. W 1967 roku, po tym jak Knighta zauważono podczas występu z Fairlanes w Nashville w bractwie studenckim Uniwersytetu Vanderbilt, wytwórnia Rising Sons zaproponowała mu kontrakt solowy. Jego pierwsze nagranie, „Everlasting Love”, napisane przez właścicieli wytwórni, Buzza Casona i Maca Gaydena, odniosło sukces, osiągając 14. miejsce na amerykańskiej liście przebojów R&B i 13. miejsce na liście Hot 100 w dniach 18–25 listopada 1967 roku. Ta ponadczasowa piosenka odniosła jeszcze większy sukces w Wielkiej Brytanii w następnym roku, kiedy wersja Love Affair dotarła do 1. miejsca, uniemożliwiając wersji Knighta awans powyżej 40. miejsca.

 Knight nagrał dwa kolejne przeboje popowe na własnym podwórku: „Blessed Are the Lonely” i „Isn't It Lonely Together”. W latach 70-tych ponownie trafił na brytyjską listę przebojów dzięki reedycji swojego singla z 1968 roku „Love on a Mountain Top”, który na początku 1974 roku osiągnął 10. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. Utwór został również napisany przez Casona i Gaydena. Reedycja „Everlasting Love” odniosła jeszcze większy sukces w Wielkiej Brytanii w 1974 roku, docierając do Top 20, a wersja Carla Carltona osiągnęła szczyt na 6. miejscu listy przebojów Hot 100 w dniach 23–30 listopada 1974 roku, siedem lat po tym, jak wersja Knighta osiągnęła szczyt. 

Jego ostatnim utworem na brytyjskiej liście przebojów był „Better Get Ready for Love”, który w maju 1974 roku osiągnął 53. miejsce. Pracował również na Uniwersytecie Vanderbilt jako technik laboratoryjny, nauczyciel chemii i członek obsługi technicznej. Knight zmarł w domu w Nashville w stanie Tennessee w wieku 77 lat. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Everlasting Love/Somebody's BabyRobert Knight09.196740[2]13[12]Rising Sons 705[written by Buzz Cason, Mac Gayden][produced by Buzz Cason, Mac Gayden][14[11].R&B; Chart]
Blessed Are The Lonely/It's Been Worth It AllRobert Knight01.1968-97[2]Rising Sons 707[written by Buzz Cason, Mac Gayden][produced by Buzz Cason, Mac Gayden]
Isn't It Lonely Together/We'd Better StopRobert Knight10.1968-97[2]Elf 90,019[written by Ray Stevens][produced by Buzz Cason, Mac Gayden]
Love On A Mountain Top/Power Of LoveRobert Knight11.197310[16]-Monument MNT 1875[written by Buzz Cason, Mac Gayden][produced by Buzz Cason, Mac Gayden]
Everlasting Love/Never My LoveRobert Knight03.197419[8]-Monument MNT 2106[written by Buzz Cason, Mac Gayden][produced by Buzz Cason, Mac Gayden]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Everlasting LoveRobert Knight12.1967-196[2]Rising Sons 17 000[produced by Buzz Cason, Mac Gayden]

wtorek, 30 grudnia 2025

t.A.T.u.

t.A.T.u.   to rosyjski duet popowy składający się z Leny Katiny i Julii Wołkowej.
Zaczynały jako członkinie dziecięcego zespołu muzycznego Neposedy, a następnie przeszły pod opiekę producenta i reżysera Iwana Szapowałowa i podpisały kontrakt z rosyjską wytwórnią płytową Neformat.
Debiutancki album t.A.T.u. „200 Po Wstrecznoj” (2001) odniósł komercyjny sukces w Europie Wschodniej, co zaowocowało podpisaniem przez duet kontraktu z Interscope Records i wydaniem anglojęzycznego odpowiednika albumu „200 km/h in the Wrong Lane” (2002). 
 
Album uzyskał status platynowej płyty przyznany przez IFPI za milion sprzedanych egzemplarzy w Europie i stał się pierwszym albumem zagranicznego zespołu, który osiągnął pierwsze miejsce na listach przebojów w Japonii.  Uzyskał również status złotej płyty w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, a na jego płycie znalazły się międzynarodowe hity „All the Things She Said” i „Not Gonna Get Us”. Duet reprezentował Rosję w Konkursie Piosenki Eurowizji w 2003 roku z piosenką „Ne ver, ne boysya”, zajmując trzecie miejsce. t.A.T.u. wydał swój drugi międzynarodowy album „Dangerous and Moving” wraz z rosyjskim odpowiednikiem, Lyudi Invalidy, w 2005 roku.
 
 Grupa odniosła umiarkowany sukces po rozstaniu z Shapovalovem. Pierwszy z nich promowany był międzynarodowym hitem „All About Us”. Duet zaangażował się w inne projekty, takie jak założenie własnej firmy producenckiej T.A. Music i promocja filmu inspirowanego ich historią „You and I” (2008). Ich ostatnie dwa albumy, „Vesyolye Ulybki” i „Waste Management”, ukazały się odpowiednio w 2008 i 2009 roku. Zespół t.A.T.u. oficjalnie rozpadł się w 2011 roku, a Katina i Volkova poszły w kierunku karier solowych. W kolejnych latach zespół spotykał się jeszcze kilka razy, by wystąpić, a najbardziej pamiętnym momentem był występ na ceremonii otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014 w Soczi.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
All the things she saidTatu01.20031[4][20]20[20]Interscope 0193332[platinum-UK][written by Sergio Galoyan, Trevor Horn, Martin Kierszenbaum ,Valery Polienko, Elena Kiper][produced by Trevor Horn]
Not gonna get usTatu05.20037[32]-Interscope 9806961[written by Sergio Galoyan, Trevor Horn,Valery Polienko, Elena Kiper][produced by Trevor Horn]
All About UsTatu10.20058[17]-Interscope 9885763[written by Josh Alexander, Billy Steinberg, Jessica Origliasso, Lisa Origliasso][produced by Martin Kierszenbaum , Robert Orton]
Friend Or FoeTatu02.200648[3]-Interscope 9850069[written by Dave Stewart, Martin Kierszenbaum][produced by Martin Kierszenbaum , Robert Orton]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
200 km/h In the wrong laneTatu02.200312[24]13[33]Interscope 0674562[gold-UK][gold-US][produced by Trevor Horn ,Martin Kierszenbaum, Robert Orton ,Ivan Shapovalov]
Dangerous & movingTatu10.200578[2]-Interscope 9885104[produced by Martin Kierszenbaum,Robert Orton,Sergio Galoyan,Alias,Ed Buller,Andy Kubiszewski,Trevor Horn]

niedziela, 28 grudnia 2025

Amy Studt

Amy Jane Studt (ur. 22 marca 1986r) to angielska piosenkarka, autorka tekstów i pianistka
pochodząca z Londynu i Bournemouth. Dorastając w muzycznej rodzinie, z ojcem skrzypkiem i dyrygentem, który koncertował z Royem Orbisonem, oraz matką pianistką, Studt zaczęła komponować muzykę w wieku sześciu lat, ucząc się gry na fortepianie, gitarze i oboju. W wieku 12 lat zachorowała na rzadką chorobę kości- zapalenie kości i szpiku kostnego (osteomyelitis) w biodrze, co przykuło ją do łóżka. Studt wykorzystała ten czas na swoje hobby i dwa lata później, za radą ojca, nagrała swoje dwa pierwsze albumy demo, które później zapewniły jej kontrakt z wytwórnią Polydor. 

Studt wydała swój pierwszy singiel „Just a Little Girl” w lipcu 2002 roku. Singiel osiągnął 14. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. Prawie rok później ukazał się jej singiel „Misfit”, który stał się jej najwyżej notowanym singlem, osiągając szóste miejsce na brytyjskiej liście przebojów. W tym samym miesiącu ukazał się jej debiutancki album „False Smiles”, który sprzedał się w ponad 260 000 egzemplarzy i uzyskał status złotej płyty. Pod koniec 2003 roku ukazały się dwa kolejne single: „Under the Thumb” i na początku 2004 roku „All I Wanna Do” (cover utworu Sheryl Crow), ale sprzedaż spadła, co skłoniło Polydor do wycofania Studt w lutym 2004 roku, przed jej 18. urodzinami. 

Od tego czasu aż do końca 2006 roku Studt unikała rozgłosu. W 2007 roku ogłoszono jednak, że pracuje nad nowym albumem, tym razem dla niezależnej wytwórni 19 Entertainment. Wydała swój pierwszy singiel „Furniture”, a następnie „Chasing the Light”. Album „My Paper Made Men” ukazał się 5 maja 2008 roku. Na początku 2009 roku Studt przeprowadziła się do Nowego Jorku; po powrocie rozpoczęła budowę studia nagraniowego i kontynuowała komponowanie i nagrywanie. 

 W latach 2009-2017 zamilkła po załamaniu nerwowym, które przeżyła w wieku 22 lat. W wieku 20 lat zdiagnozowano u niej chorobę afektywną dwubiegunową z szybką fazą zmian oraz nieasocjacyjne zaburzenie lękowe, a także inne schorzenia fizyczne. Po trzech hospitalizacjach i wyjściu z nałogu, Studt pisała o swoich doświadczeniach z cierpieniem, chorobą i złamanym sercem, „…ale ostatecznie o przetrwaniu i nadziei”, które - jak sama wyjaśnia - włożyła w pisanie piosenek na swój trzeci album. W 2017 roku Studt ogłosiła współpracę z Tobym Kidem z Hatcham Social i wydała dwa utwory zapowiadające jej nadchodzący trzeci album: „I Was Jesus in Your Veins” i „Different Colour Pills”. Sam album, zatytułowany „Happiest Girl in the Universe”, ukazał się w październiku 2019 roku. 

Studt urodziła się w Londynie. Dorastając w Bournemouth w hrabstwie Dorset, zaczęła pobierać lekcje gry na fortepianie i gitarze oraz uczyć się gry na oboju. Ojciec Studt jest skrzypkiem i dyrygentem, który współpracował z takimi artystami jak Roy Robinson, Shirley Bassey i The Beatles (podczas tras koncertowych lub nagrań) i wystąpił w kilku filmach, podczas gdy jej matka jest pianistką. W XIX wieku rodzina Studt sprowadziła do Wielkiej Brytanii (z Danii) jeden z pierwszych parowozów wędrownych, Studt Funfair, który oferował muzykę, karuzele, pokaz osobliwości i cyrk z treserami lwów; byli i nadal są cenioną rodziną showmanów. Pochodzili z Niemiec i Danii. Ojciec Amy, Richard, zaczął grać na skrzypcach w wieku czterech lat, a później odrzucił rodzinny interes w wesołym miasteczku, by poświęcić się muzyce. Na Uniwersytecie w Southampton poznał matkę Amy, Delię, i został dyrygentem Londyńskiej Orkiestry Symfonicznej. 

Amy zmagała się z depresją, samookaleczaniem i prześladowaniem w okresie dorastania, miała też problemy w szkole; uczęszczała do pięciu różnych szkół, zanim w wieku 15 lat całkowicie je porzuciła, by poświęcić się muzyce. Depresja doprowadziła do zdiagnozowania u niej zespołu przewlekłego zmęczenia. W wieku 13 lat Amy uczęszczała do Bryanston School w Dorset, otrzymując 50% stypendium muzyczne  , do tego czasu Studt napisał 42 piosenki. Jej ojciec zasugerował, by nagrała kilka z nich w lokalnym studiu, a ona nagrała je wszystkie na żywo. Podarowała lub sprzedała gotową płytę różnym przyjaciołom, a jeden z nich dotarł do Simona Fullera (menedżera m.in. Annie Lennox, Spice Girls i Amy Winehouse), który w tym samym roku podpisał z nią kontrakt zarówno ze swoim 19 Management, jak i z Sony BMG Publishing. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Just a Little GirlAmy Studt07.200214[6]-Polydor 5708802[written by Amy Studt ,Yak Bondy][produced by Yak Bondy]
MisfitAmy Studt06.20036[10]-Polydor 9800107[written by Amy Studt, Karen Poole, David Eriksen][produced by David Eriksen]
Under the ThumbAmy Studt10.200310[6]-Polydor 9811793[written by Amy Studt, Karen Poole, David Eriksen][produced by David Eriksen]
All I Wanna DoAmy Studt01.200421[5]-Polydor 9815012[written by Sheryl Crow, Kevin Gilbert, Bill Bottrell, Wyn Cooper, David Baerwald][produced by Bill Bottrell]
Nice BoysAmy Studt .2008165-19 Recordings-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
False SmilesAmy Studt07.200318[14]-Polydor 9801074[gold-UK]

czwartek, 18 grudnia 2025

Britney Spears

Britney Spears jest definiującą postacią ery popu Y2K, artystką, która ukształtowała brzmienie
i wizerunek muzyki pop w pierwszej dekadzie XXI wieku.
Podobnie jak wcześniej Madonna, Spears tak dogłębnie połączyła swoją muzykę z wizerunkiem, że rozdzielenie tych dwóch rzeczy stało się niemożliwe: tytuł jej przełomowego przeboju z 1999 roku „...Baby One More Time” przywodzi na myśl industrialny refren wyprodukowany przez Maxa Martina i układ taneczny Spears w stylu uczennicy. „...Baby One More Time” ukazał się na początku 1999 roku, kilka miesięcy po premierze programu Total Request Live na MTV, tuż przed tym, jak listy przebojów otrząsały się z postalternatywnego marazmu, przygotowując się na zbliżające się milenijne bachanalia. 
 
Spears stworzyła ścieżkę dźwiękową dla tej ery, przechodząc od musującego, gumowatego brzmienia „(You Drive Me) Crazy” do bardziej zmysłowego, seksownego funku „I'm a Slave 4 U”. Hity z pewnością były kluczowe dla atrakcyjności Spears, ale nie dotarła do pierwszej dziesiątki listy Billboardu z taką samą regularnością jak jej koledzy z Klubu Myszki Miki, Justin Timberlake, lider boysbandu *NSYNC, i Christina Aguilera. Gwiazdorska sława Spears wykraczała poza granice list przebojów, a nawet filmu, telewizji i tabloidów. Jej wszechobecność w kulturze lat 2000. wyniosła ją do statusu ikony, czyniąc z niej uosobienie wszystkich wspaniałych ekscesów tamtej dekady. Obecność Spears jako idolki popu przetrwała nawet po tym, jak jej problemy osobiste doprowadziły do ​​objęcia jej kuratelą w 2008 roku.
 
 W kolejnych latach kontynuowała pracę, występując jako jurorka w programie The X Factor, wydając single, które ponownie wyniosły ją na szczyty list przebojów i angażując się w serię rezydencji w Las Vegas. 
 
Britney Jean Spears urodziła się 2 grudnia 1981 roku w małym miasteczku Kentwood w Luizjanie i zaczęła śpiewać i tańczyć w młodym wieku. Mając już za sobą występ w telewizji krajowej Star Search, Spears przeszła przesłuchanie do The New Mickey Mouse Club na Disney Channel w wieku ośmiu lat. Producenci odrzucili ją, ponieważ była za młoda, ale jeden z nich zainteresował się i przedstawił ją agentowi w Nowym Jorku. Spears spędziła kolejne trzy lata studiując w Professional Performing Arts School, a także pojawiła się w kilku reklamach telewizyjnych i sztukach off-broadwayowskich. W wieku 11 lat wróciła do The New Mickey Mouse Club na drugie przesłuchanie i tym razem przeszła eliminacje. Chociaż jej koledzy z Mouseketeers zawierali imponującą gamę przyszłych gwiazd - Justina Timberlake'a i JC Chaseza z *NSYNC, Christinę Aguilerę i aktorkę Felicity Keri Russell - program został anulowany po drugim sezonie Spears. 
 
W wieku 15 lat wróciła do Nowego Jorku i zaczęła brać udział w przesłuchaniach do zespołów popowych oraz nagrywać dema, z których jedno ostatecznie zapewniło jej kontrakt z wytwórnią Jive Records. Spears weszła do studia z czołowymi kompozytorami i producentami, takimi jak Eric Foster White (Boyzone, Whitney Houston, Backstreet Boys) i Max Martin (Ace of Base, Backstreet Boys, *NSYNC). Pod koniec 1998 roku Jive wydała swój debiutancki singiel „...Baby One More Time” autorstwa Martina. Dzięki teledyskowi, w którym Spears i grupa tancerzy przebrali się za uczennice katolickiej szkoły, singiel wspiął się na szczyt list przebojów Billboardu. Kiedy debiutancki album Spears o tym samym tytule ukazał się na początku 1999 roku, wszedł na pierwsze miejsce list przebojów i utrzymywał się na nim przez sześć tygodni. Po tym, jak wszechobecny singiel ucichł, album nadal przynosił hity: „(You Drive Me) Crazy” z pierwszej dziesiątki, balladę „Sometimes”, która znalazła się blisko pierwszej dwudziestki, oraz „From the Bottom of My Broken Heart”. 
 
Do końca 1999 roku „Baby One More Time” sprzedało się w dziesięciu milionach egzemplarzy, a na dodatek sprzedało się w ponad trzech milionach. Sukces albumu zapoczątkował falę młodych gwiazd popu, wśród których znalazły się Christina Aguilera, P!nk, Jessica Simpson i Mandy Moore. Spears była supergwiazdą. Kiedy „Baby One More Time” w końcu zaczęło tracić impet na listach przebojów i albumów, Spears była gotowa wydać swój kolejny album. „Ups!...I Did It Again” ukazał się wiosną 2000 roku, a tytułowy utwór od razu stał się hitem, wskakując do pierwszej dziesiątki. Sam album wszedł na pierwsze miejsce list przebojów i sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy w pierwszym tygodniu od premiery, ustanawiając nowy rekord sprzedaży tygodniowej artystki. Wśród kolejnych singli znalazły się „Lucky”, „Stronger”, który pokrył się złotem, oraz „Don't Let Me Be the Last to Know”, napisany wspólnie przez gwiazdę country Shanię Twain i jej producenta Mutta Lange. 
 
 Rok po premierze „Oops!...I Did It Again” sprzedał się w ponad dziewięciu milionach egzemplarzy. Plotki o romansie Spears z idolem gwiazd *NSYNC (i byłym członkiem zespołu Mouseketeer) Justinem Timberlakiem ostatecznie się potwierdziły, co tylko zwiększyło zainteresowanie mediów. Britney W swoim kolejnym albumie Spears wybiegała w niedaleką przyszłość, w której zarówno ona, jak i większość jej słuchaczy będą dorastać. Wydany pod koniec 2001 roku album Britney próbował przedstawić piosenkarkę jako dojrzalszą młodą kobietę, a towarzyszyły temu delikatne sugestie, że jej życie osobiste nie zawsze jest takie samo.
 
Britney stał się jej trzecim z rzędu albumem, który zadebiutował na pierwszym miejscu, choć tym razem single nie odniosły aż takiego sukcesu; „I'm a Slave 4 U”, „I'm Not a Girl, Not Yet a Woman” i „Overprotected” nie znalazły się w pierwszej dziesiątce. Na początku 2002 roku debiutancki film Spears, „Crossroads”, trafił do kin, ale jego komercyjny sukces był nieco rozczarowujący; co więcej, jej romans z Timberlakiem wkrótce potem wygasł. Następnie Spears pojawiła się epizodycznie w filmie Mike'a Myersa „Austin Powers: Złoty Członek” i wniosła remiks utworu „Boys” do ścieżki dźwiękowej. Tymczasem sprzedaż płyty Britney zatrzymała się na poziomie czterech milionów egzemplarzy, być może po części dlatego, że nowy rodzaj nastoletnich piosenkarek i autorek tekstów, takich jak Michelle Branch i Avril Lavigne, wyłaniał się jako alternatywa dla mocno opakowanych nastoletnich królowych. 
 
 Spears zrobiła sobie kilkumiesięczną przerwę w nagrywaniu i występach, a na początku 2003 roku rozpoczęła pracę nad nowym albumem. Album „In the Zone” odzwierciedlał pragnienie bycia traktowaną poważnie jako dojrzała (choć wciąż silnie zseksualizowana) osoba dorosła. Jak można było się spodziewać, album znalazł się na szczycie list przebojów i wyniósł na orbitę kilka singli, w tym muzycznie śmiałe „Toxic”, „Everytime” i „Me Against the Music”. „In the Zone” osiągnął pierwsze miejsce na liście Billboard 200, a „Toxic” zdobył nagrodę Grammy w kategorii „Najlepsze Nagranie Taneczne”. Jednak w 2004 roku życie osobiste Britney zaczęło regularnie pojawiać się w tabloidach. Przeżyła krótkie, dwudniowe małżeństwo z przyjacielem z dzieciństwa Jasonem Alexandrem, a następnie wyruszyła w kontrowersyjną trasę koncertową „Onyx Hotel”, która ostatecznie została odwołana pomimo pozytywnych wyników finansowych.  
 
Wkrótce Britney ujawniła swój związek z byłym tancerzem Kevinem Federline’em. Spears i Federline pobrali się we wrześniu i przez miesiące po ceremonii byli stałymi bywalcami tabloidów; Część tej relacji została udokumentowana w programie Chaotic, reality show stacji UPN, składającym się głównie z ich własnych nagrań wideo. Rok 2005 był równie burzliwy dla Spears. W styczniu wydała „Greatest Hits: My Prerogative”, ale to ogłoszenie o ciąży naprawdę trafiło na pierwsze strony gazet. We wrześniu urodził się jej syn Sean i rozpoczęła się walka o prawa pierwokupu zdjęć z niemowlęciem. Podczas gdy zamieszanie wokół narodzin Seana trwało, Britney wydała album z remiksami, tuż przed świętami. W 2006 roku Spears odkryła, że ​​jest ponownie w ciąży; wkrótce po urodzeniu drugiego syna, Jaydena, rozwiodła się z Federline'em.  
 
Po kolejnym incydencie, który przykuł uwagę mediów na początku 2007 roku (w którym Spears spontanicznie ogoliła głowę w salonie fryzjerskim w Tarzanie w Kalifornii, ku uciesze okolicznych fotografów), Spears szukała pomocy w ośrodku Promises Treatment Center w Malibu. Po opuszczeniu ośrodka, rozpoczęła pracę nad swoim albumem powrotnym i dała kilka małych koncertów w klubach House of Blues w Los Angeles, San Diego, Anaheim i Las Vegas w maju tego roku. Pomimo ciągłych zawirowań w jej życiu latem i jesienią, album „Blackout” ukazał się w październiku 2007 roku. Okazał się on jej najmniej udanym albumem do tej pory, z trzema przebojami w Top 40, ale bez uzyskania statusu platynowej płyty w pierwszym roku od wydania.  Spears otrzymała kolejne ciosy na początku 2008 roku, kiedy straciła opiekę nad dziećmi, kilkakrotnie stawała przed sądem i dwukrotnie w ciągu jednego miesiąca była objęta przymusowym leczeniem psychiatrycznym. Mimo to „Blackout” zdobyła kilka nagród sponsorowanych przez MTV, w tym nagrodę „Album Roku” na Europe Music Awards w listopadzie 2008 roku. 
 
Tej samej jesieni „Womanizer”, pierwszy singiel z kolejnego albumu Spears, stał się jej pierwszym przebojem numer jeden od prawie dekady. Pełnowymiarowy album „Circus” ukazał się w grudniu, zawierając mieszankę słodkich ballad i szybkich numerów tanecznych, które miały napędzać powrót Spears. W 2009 roku singiel „3” podążył za „Womanizer” na szczyt listy przebojów i znalazł się na jej kompilacji „The Singles Collection”, obejmującej całą karierę artystki. 
 
W 2011 roku Spears powróciła z albumem studyjnym „Femme Fatale”, na którym znalazł się singiel „Hold It Against Me”, będący jej czwartym singlem na szczycie listy Billboard Hot 100. Drugi singiel, „'Til the World Ends”, napisany wspólnie z Ke$hą, nie znalazł się na szczycie list przebojów, ale odniósł większy sukces, zdobywając status podwójnej platyny w Stanach Zjednoczonych. Britney Jean Britney wspierała Femme Fatale międzynarodową trasą koncertową, która trwała do końca 2011 roku; pod koniec roku ukazał się teledysk do „Live: The Femme Fatale Tour”. 
 
Spears powróciła do telewizji w 2012 roku, podpisując kontrakt na rolę jednej z gwiazdorskich jurorek w drugim sezonie amerykańskiej wersji programu „The X Factor” Simona Cowella. Program powrócił jesienią 2012 roku. Spears nie pojawiła się już w trzecim sezonie. Również w 2012 roku Britney wystąpiła w utworze will.i.ama „Scream and Shout”. Był to początek głębszej współpracy, ponieważ will.i.am został producentem wykonawczym jej ósmego albumu studyjnego, „Britney Jean”. Poprzedzone singlem „Work Bitch” - wraz z gościnnym udziałem Britney na albumie Miley Cyrus „Bangerz” z 2013 roku i ogłoszeniem dwuletniej rezydentury w Las Vegas .
 
 Chociaż Britney Jean zadebiutowała w pierwszej piątce listy Billboard 200, był to jej najgorzej sprzedający się album do tej pory. W kolejnych latach kontynuowała swoją rezydenturę w Las Vegas i przyczyniła się do powstania dwóch nowych utworów: „Pretty Girls” z Iggy Azaleą oraz coveru Suzanne Vegi „Tom's Diner” dla Giorgio Morodera.  W lipcu 2016 roku Spears wydała „Make Me”, utwór w średnim tempie z udziałem rapera G-Eazy'ego, a miesiąc później ukazał się jej pełnometrażowy album „Glory”. Piosenka „Glory” osiągnęła szczyt na trzech miejscach na listach przebojów w Stanach Zjednoczonych, dwóch w Wielkiej Brytanii i ostatecznie wygenerowała tylko jeden inny singiel na listach przebojów, „Slumber Party”, który osiągnął   86. miejsce.
 
Spears wsparła Glory, wyruszając w trasę koncertową po Las Vegas w 2017 roku. Jej produkcja „Britney: Piece of Me” zakończyła się w Las Vegas pod koniec 2017 roku, a plany obejmowały kolejną rezydencję o nazwie „Britney: Domination” na luty 2019 roku, ale została odwołana z powodu poważnych problemów zdrowotnych jej ojca. Spears weszła w „przerwę twórczą na czas nieokreślony”, która trwała do 2021 roku. Okres ten został przerwany wydaniem w 2020 roku wersji deluxe albumu Glory. 

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
...Baby One More TimeBritney Spears11.19981[2][23]1[2][32]Jive 42 545[5x-platinum-US][4x-platinum-UK][written by Max Martin][produced by Max Martin ,Rami Yacoub]
SometimesBritney Spears05.19993[16]21[20]Jive [gold-US][platinum-UK][written by Jörgen Elofsson][produced by Per Magnusson,David Kreuger,Jörgen Elofsson]
(You Drive Me) CrazyBritney Spears09.19995[11]10[20]Jive 42 606[platinum-US][gold-UK][written by Jörgen Elofsson, Per Magnusson ,David Kreuger, Max Martin][produced by David Kreuger ,Per Magnusson, Max Martin, Rami][piosenka z filmu "You Drive Me Crazy"]
Born to Make You HappyBritney Spears01.20001[1][16]-Jive 9250022 [UK][gold-UK][written by Kristian Lundin, Andreas Carlsson][produced by Kristian Lundin]
From the Bottom of My Broken HeartBritney Spears01.200017814[20]Jive 42 653[platinum-US][written by Eric Foster White][produced by Eric Foster White]
Oops!... I Did It AgainBritney Spears04.20001[1][14]9[20]Jive 42 700[4x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Max Martin ,Rami Yacoub][produced by Max Martin ,Rami Yacoub]
LuckyBritney Spears08.20005[11]23[11]Jive 42 742[platinum-US][gold-UK][written by Max Martin,Rami Yacoub, Alexander Kronlund][produced by Max Martin ,Rami Yacoub]
StrongerBritney Spears12.20007[12]11[15]Jive 42 861[platinum-US][gold-UK][written by Max Martin,Rami][produced by Max Martin ,Rami Yacoub]
Don't Let Me Be the Last to KnowBritney Spears04.200112[11]-Jive 9251982 [UK][written by Robert John "Mutt" Lange, Shania Twain, Keith Scott][produced by Robert John "Mutt" Lange]
I'm a Slave 4 UBritney Spears10.20014[18]27[14]Jive 42 967[platinum-US][gold-UK][written by Chad Hugo ,Pharrell Williams][produced by The Neptunes][85[7].R&B Chart]
OverprotectedBritney Spears04.20024[12]86[5]Jive 40 027[gold-US][silver-UK][written by Max Martin,Rami][produced by Max Martin,Rami,Rodney "Darkchild" Jerkins]
I'm Not a Girl, Not Yet a WomanBritney Spears04.20022[11]102[7]Jive 9253472 [UK][silver-UK][written by Max Martin,Rami Yacoub,Dido Armstrong][produced by Max Martin ,Rami Yacoub]
I Love Rock 'n' RollBritney Spears06.200213[12]-Jive 09253602 [UK][written by Jake Hooker,Alan Merrill][produced by Rodney Jerkins]
BoysBritney Spears featuring Pharrell Williams08.20027[8]122[1]Jive 9253912 [UK][written by Chad Hugo ,Pharrell Williams][produced by The Neptunes]
Me Against the MusicBritney Spears10.20232[15]35[13]Jive 58 215[gold-US][silver-UK][written by Britney Spears, Madonna, Christopher "Tricky" Stewart, Thabiso "Tab" Nikhereanye, Penelope Magnet, Terius Nash, Gary O'Brien][produced by Christopher "Tricky" Stewart ,Penelope Magnet]
ToxicBritney Spears01.20041[1][14]9[20]Jive 59 214[6x-platinum-US][silver-UK][written by Max Martin,Rami Yacoub,Dido Armstrong][produced by Max Martin ,Rami Yacoub]
EverytimeBritney Spears05.20041[1][15]15[18]Jive 62 487[platinum-US][platinum-UK][written by Britney Spears ,Annet Artani][produced by Guy Sigsworth]
OutrageousBritney Spears08.2004-79[4]Jive 63 276[written by Robert Kelly][produced by R. Kelly ,Trixster ,Penelope Magnet]
My PrerogativeBritney Spears10.20043[16]101[4]Jive 82876652582 [UK][gold-US][silver-UK][written by Bobby Brown, Teddy Riley][produced by Bloodshy & Avant]
Do Somethin'Britney Spears04.20052[11]100[1]Jive [gold-US][written by Christian Karlsson ,Pontus Winnberg ,Henrik Jonback, Angela Hunte][produced by Bloodshy & Avant]
Gimme MoreBritney Spears09.20073[18]3[20]Jive 88697186762 [UK][4x-platinum-US][platinum-UK][written by Nate Hills, James Washington, Keri Hilson, Marcella Araica][produced by Danja]
Piece of MeBritney Spears11.20072[29]18[20]Jive MIUCT 3665 [UK][2x-platinum-US][gold-UK][written by Christian Karlsson, Pontus Winnberg ,Klas Åhlund][produced by Bloodshy & Avant]
Break the IceBritney Spears03.200815[17]43[17]Jive 88697290262 [UK][platinum-US][silver-UK][written by Nate Hills, James Washington ,Keri Hilson ,Marcella Araica][produced by Danja ,Jim Beanz]
WomanizerBritney Spears10.20083[30]1[1][23]Jive CATCO 143419871 [UK][6x-platinum-US][platinum-UK][written by The Outsyders][produced by The Outsyders]
CircusBritney Spears12.200813[22]3[22]Jive MIUCT 3661 [UK][5x-platinum-US][platinum-UK][written by Łukasz Gottwald,Claude Kelly,Benjamin Levin][produced by Dr. Luke,Benny Blanco]
If U Seek AmyBritney Spears12.200820[12]19[20]Jive 88697487822 [UK][2x-platinum-US][silver-UK][written by Max Martin, Shellback, Savan Kotecha, Alexander Kronlund][produced by Max Martin ]
Out From Under Britney Spears12.2008-119[1]Jive [written by Wayne Hector,Shelly Peiken,Arnthor Birgisson][produced by Guy Sigsworth]
Kill The LightsBritney Spears12.2008-111[1]Jive [written by James Washington,Luke Boyd,Marcella Araica,Nathaniel Hills][produced by Danja]
Shattered GlassBritney Spears12.200819270[1]Jive [written by Lukasz Gottwald,Claude Kelly,Benjamin Levin][produced by Dr. Luke,Benny Blanco]
RadarBritney Spears08.200946[4]88[3]Jive CATCO 152020697 [UK][platinum-US][written by Ashton Cole, Henrik Jonback, Balewa Muhammad ,Candice Nelson, Ezekiel "Zeke" Lewis, Patrick "J. Que" Smith][produced by Bloodshy & Avant, the Clutch]
3Britney Spears10.20097[12]1[1][20]Jive CATCO 155367752 [UK][3x-platinum-US][silver-UK][written by Max Martin, Karl Schuster, Tiffany Amber][produced by Max Martin,Shellback ]
Hold It Against MeBritney Spears01.20116[13]1[1][17]Jive USJI 11000320 [UK][2x-platinum-US][silver-UK][written by Max Martin,Lukasz Gottwald,Bonnie McKee][produced by Dr. Luke,Max Martin,Billboard]
Till the World EndsBritney Spears Featuring Nicki Minaj & Ke$ha03.201121[14]3[24]Jive USJI 11100074 [UK][4x-platinum-US][silver-UK][written by Lukasz Gottwald, Alexander Kronlund, Max Martin, Kesha Sebert][produced by Dr. Luke, Max Martin, Billboard, Emily Wright]
Up N' Down Britney Spears04.2011-110[1]Jive[written by Max Martin, Shellback, Savan Kotecha][produced by Max Martin,Shellback ]
I Wanna GoBritney Spears04.20111117[20]Jive[2x-platinum-US][written by Max Martin, Shellback, Savan Kotecha][produced by Max Martin,Shellback ]
CriminalBritney Spears10.2011-55[6]Jive [platinum-US][written by Max Martin, Shellback, Tiffany Amber][produced by Max Martin,Shellback ]
Scream & Shoutwill.i.am & Britney Spears12.20121[2][35]3[24]Interscope USUM 71215597 [UK][3x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Jean-Baptiste Kouame,Tulisa Contostavlos,Jef Martens,William Adams][produced by Lazy Jay]
Ooh La LaBritney Spears07.201372[1]54[5]Kemosabe Kids/RCA USRC 11300894 [UK][written by Lukasz Gottwald ,Joshua Coleman, Henry Walter ,Jacob Kasher Hindlin, Fransisca Hall, Bonnie McKee ,Lola Blanc][produced by Dr. Luke, Ammo ,Cirkut]
SMS (Bangerz) Miley Cyrus Featuring Britney Spears 10.2013157110[1]RCA[written by Sean Garrett,Miley Cyrus,Marquel Middlebrooks,Mike L. Williams II][produced by Mike Will Made-It]
Work BitchBritney Spears10.20137[5]12[13]RCA USRC 11301398 [UK][2x-platinum-US][gold-UK][written by William Adams, Otto Jettman ,Sebastian Ingrosso ,Anthony Preston, Ruth-Anne Cunningham ,Britney Spears][produced by Sebastian Ingrosso ,Otto Knows, will.i.am]
PerfumeBritney Spears11.2013-76[6]RCA[written by Britney Spears,Sia Furler,Christopher Braide][produced by will.i.am,Keith Harris,Christopher Braide]
AlienBritney Spears07.2014-108[1]RCA[written by Britney Spears, William Orbit, Dan Traynor, Ana Diaz ,Anthony Preston][produced by William Orbit, HyGrade]
Pretty GirlsBritney Spears & Iggy Azalea05.201516[3]29[8]RCA USRV 81500369 [UK][gold-US][written by George Astasio,Jason Pebworth,Jon Shave,Maegan Cottone,Iggy Azalea,Perrie Edwards,Jesy Nelson,Leigh-Anne Pinnock,Jade Thirlwall][produced by The Invisible Men]
Make MeBritney Spears Featuring G-Eazy08.201642[3]17[9]RCA USRC 11601072 [UK][platinum-US][written by Britney Spears, Matthew Burns ,Joe Janiak, Gerald Earl Gillum][produced by Burns]
Slumber PartyBritney Spears Featuring Tinashe12.2016-86[1]RCA USRC 11601486 [UK][written by Mattias Larsson,Robin Fredriksson,Julia Michaels,Justin Tranter][produced by Mattman & Robin]
Mood Ring Britney Spears06.2020-123[1]RCA USRC 11601560 [UK][written by Dijon McFarlane, Nicholas Audino, Te Whiti Warbrick, Lewis Hughes,Jon Asher, Melanie Fontana][produced by DJ Mustard]
My Only Wish (This Year)Britney Spears12.202159[11]-Jive USJI 10000522 [UK][gold-US][gold-UK][written by Brian Kierulf, Josh Schwartz][produced by Brian Kierulf ,Josh Schwartz]
Hold Me CloserElton John & Britney Spears09.20223[13]6[20]EMI/RCA GBUM 72205030 [UK][platinum-US][platinum-UK][written by Elton John, Bernie Taupin ,Andrew Wotman, Henry Walter][produced by Andrew Watt ,Cirkut]

>
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
...Baby One More TimeBritney Spears01.19992[103]1[8][103]Jive 41 651[14x-platinum-US][4x-platinum-UK][produced by All Seeing I, Jörgen Elofsson, David Kreuger, Kristian Lundin, Per Magnusson, Max Martin, Rami, Eric Foster White]
Oops!... I Did It AgainBritney Spears06.20002[53]1[1][84]Jive 41 704[diamond-US][3x-platinum-UK][produced by Barry J. Eastmond ,David Kreuger, Eric Foster White ,Jake, Kristian Lundin, Max Martin, Larry "Rock" Campbell, Paul Umbach, Per Magnusson, Rami, Robert "Esmail" Jazayeri, Robert John "Mutt" Lange, Darkchild, Steve Lunt ,Timmy Allen]
...Baby One More TimeBritney Spears01.19992[103]1[8][103]Jive 41 651[14x-platinum-US][4x-platinum-UK][produced by All Seeing I, Jörgen Elofsson, David Kreuger, Kristian Lundin, Per Magnusson, Max Martin, Rami, Eric Foster White]
BritneyBritney Spears11.20014[42]1[1][58]Jive 41 776[4x-platinum-US][platinum-UK][produced by BT, Rodney Jerkins, Brian Kierulf, Peter Kvint, Max Martin, The Neptunes, Rami, Josh Schwartz ,Justin Timberlake]
In the ZoneBritney Spears12.200313[43]1[1][45]Jive 53 748[3x-platinum-US][ platinum-UK][produced by Bloodshy & Avant, Brian and Josh, Roy "Royalty" Hamilton, Jimmy Harry, Penelope Magnet ,Moby ,The Matrix, R. Kelly ,Rishi Rich, Guy Sigsworth, Shep Soloman, Mark Taylor, Trixster]
Greatest Hits: My PrerogativeBritney Spears11.20042[38]4[30]Jive 65 294[platinum-US][3x-platinum-UK][produced by Bloodshy & Avant, Jörgen Elofsson ,Rodney Jerkins, R. Kelly, David Kreuger, Robert John "Mutt" Lange, Kristian Lundin, Penelope Magnet, Per Magnusson, Max Martin, The Neptunes, Rami, Guy Sigsworth, Trixster]
B in the Mix: The RemixesBritney Spears12.2005-134[2]Jive 74 062[produced by Dave Audé, Bloodshy & Avant, Peter Rauhofer, Trixter, Penelope Magnet, Justice, Jimmy Harry, Shep Solomon, Bill Hamel, Barry Jamieson, Mark Taylor, Stuart Price, The Neptunes, Junkie XL, Guy Sigsworth ,Valentin, Moby ,Jason Nevins, Nick Fiorucci, Taras Harkavyi ,Max Martin, Rami, Davidson Ospina, Robert John "Mutt" Lange ,Hex Hector ,Dezrok, Mac Quayle, Jeff Taylor]
BlackoutBritney Spears11.20072[31]2[34]Jive 88697190732 [UK][2x-platinum-US][ platinum-UK][produced by Bloodshy & Avant ,The Clutch, Danja, Kara DioGuardi, Freescha, Fredwreck ,The Neptunes ,J.R. Rotem]
CircusBritney Spears12.20084[31]1[1][42]Jive 88697406982 [UK][3x-platinum-US][ platinum-UK][produced by Benny Blanco, Bloodshy & Avant, The Clutch ,Danja, Dr. Luke, Fernando Garibay, K. Briscoe/The Outsyders, Rob Knox, Greg Kurstin, Let's Go to War, Max Martin ,Harvey Mason, Jr., Guy Sigsworth ,The Underdogs]
The Singles CollectionBritney Spears11.200938[229]22[13]Jive 88697623422 [UK][2x-platinum-UK][produced by Jim Beanz ,Benny Blanco, Bloodshy & Avant, Larry "Rock" Campbell ,The Clutch, Dr. Luke ,Danja ,Keri Hilson ,Rodney Jerkins, Brian Kierulf, David Kreuger ,The Outsyders, Kristian Lundin ,Steve Lunt ,Penelope Magnet ,Per Magnusson, Max Martin ,The Neptunes, R. Kelly, Rami, J.R. Rotem ,Josh Schwartz ,Shellback, Guy Sigsworth, Trixster, Eric Foster White]
Femme FataleBritney Spears04.20118[9]1[1][33]Jive 88697867322 [UK][platinum-US][gold-UK][produced by Ammo ,Billboard ,Benny Blanco, Bloodshy ,Cirkut, Dr. Luke, Rodney "Darkchild" Jerkins ,JMike ,Henrik Jonback ,Magnus, Max Martin, Oligee, Fraser T. Smith, Sandy Vee, Shellback, Stargate, will.i.am]
B in the Mix: The Remixes Vol. 2Britney Spears10.201117147[2]Jive 886443172371[produced by Max Martin ,Danja, Dr. Luke, Tiësto ,Bloodshy & Avant, Shellback, Benny Benassi ,The Clutch, Billboard ,Kaskade,Chris Smith ,Philip Larsen, Gareth Emery Linus Loves, K. Briscoe]
Playlist: The Very Best of Britney SpearsBritney Spears12.2012-111[1]Jive 88875148332[produced by Max Martin,Rami Yacoub,David Kreuge,Per Magnusson,The Neptunes,Bloodshy & Avant,Danja,Jim Beanz,The Outsyders,Dr. Luke,Billboard,Emily Wright,Shellback]
Britney JeanBritney Spears12.201334[2]4[11]RCA 88843016522 [UK][gold-US][produced by A.C. ,Chico Bennett, Christopher Braide, Peter Carlsson ,Cirkut, Diplo, Dr. Luke, Freshmen III, David Guetta, Derek Weintraub, Zach "Reazon" Heiligman, Keith Harris, HyGrade, William "DJ Keebz" Kebler, Kool Kojak, LWAM, Sebastian Ingrosso, Damien LeRoy, William Orbit, Otto Knows, Anthony Preston, Nicky Romero ,Giorgio Tuinfort, Marcus van Wattum, Richard Vission, will.i.am]
GloryBritney Spears09.20162[3]3[8]RCA 88985362812 [UK][produced by BloodPop ,Burns ,Cashmere Cat, DJ Mustard, Jason Evigan, Oak Felder, Andrew Goldstein, Oscar Görres, Ian Kirkpatrick, Mattman & Robin, Nick Monson, Alex Nice, Robopop ,Lance Eric Shipp, Twice as Nice ,Tramaine Winfrey]
The Essential Britney Spears[Britney Spears03.2017128185[1]RCA 88883754692[produced by Jeffrey James ,Darren Salmieri]
Oops!...I Did It Again (Remixes and B-Sides)Britney Spears10.2020-165[1]RCA 19439727511-