Acceptance

Niewiele zespołów z początku XXI wieku, emo/pop-punkowych, może pochwalić się tak mityczną
tradycją jak Acceptance. Grupa wydała tylko jeden album długogrający -„Phantoms” z 2005 roku-zanim się rozpadła, a mimo to album ten stał się kultowym klasykiem, pomagając im zgromadzić tak lojalną rzeszę fanów, że pozostał jednym z ulubionych przez dekadę milczenia zespołu. Kiedy powrócili w 2017 roku z drugim albumem „Colliding by Design”, ich brzmienie ewoluowało wraz ze zmianami w życiu członków i zmienionym krajobrazem dźwiękowym, zapoczątkowując dopracowany styl pop/rockowy, który kontynuowano na albumie „Wild, Free” z 2020 roku. 

 

Kiedy Acceptance pojawił się na początku XXI wieku, w okresie rozkwitu mainstreamowego emo, wyróżniał się chwytliwymi melodiami, porywającymi refrenami i śpiewaniem na wielką skalę, wplatając w swoje brzmienie ostrzejszy rock, podobnie jak ich współcześni Jimmy Eat World, Juliana Theory i Anberlin. Zespół powstał w Seattle w 1998 roku, a jego pierwotny skład stanowili Jason Vena (wokal, bas), Kaylan Cloyd (gitara), Chris DeCastro (gitara) i Peter Pizzuto (perkusja). Ich debiutancka EP-ka, Lost for Words, została wydana pod koniec 2000 roku nakładem lokalnej, niezależnej wytwórni Rocketstar Records. 

 

Przed nagraniem kolejnego albumu zespół doświadczył kilku zmian w składzie: DeCastro i Pizzuto odeszli, a ich miejsce zajęli odpowiednio Christian McAlhaney i Garrett Lunceford. Do zespołu dołączyli również Christopher Camp i Ryan Zwiefelhofer. Ich druga EP-ka, „Black Lines to Battlefields”, została wyprodukowana przez Aarona Sprinkle’a (Relient K, Anberlin, MxPx) i wydana przez Militia Group w 2003 roku. Charakteryzowała się bardziej zwartym, mniej generycznym brzmieniem pop-punkowym, co pomogło przyciągnąć uwagę Ricka Rubina i Matta Pinfielda, przedstawiciela VJ/A&R. Jednak zanim zespół mógł nagrać swój debiutancki album dla Columbia Records, Lunceford rozstał się z Acceptance i został zastąpiony. Nowy skład powrócił do studia, a Sprinkle ponownie przejął obowiązki produkcyjne. 

 

 Album „Phantoms” został ostatecznie wydany w kwietniu 2005 roku, a nieco ponad rok później Acceptance rozpadło się. Kłopoty zaczęły się sześć miesięcy wcześniej, gdy „Phantoms” wyciekł do sieci, dając fanom mnóstwo czasu na delektowanie się albumem, zanim musieli za niego zapłacić. Kiedy fizyczne kopie w końcu ujrzały światło dzienne, były częścią partii kontrowersyjnych wydawnictw z zabezpieczeniem przed kopiowaniem, które doprowadziły do ​​poważnego pozwu przeciwko wytwórni Sony BMG, co doprowadziło do wycofania wszystkich albumów objętych tym problemem. Narastały również wewnętrzne spory między zespołem a wytwórnią, zwłaszcza w związku z decyzją o wydaniu ballady „Different” jako głównego singla, która zdaniem zespołu nie odzwierciedlała brzmienia całego albumu. Z powodu słabego odbioru w mainstreamie, Columbia ostatecznie odrzuciła dema zespołu na swój drugi album. Te liczne problemy okazały się nie do pokonania i zespół zdecydował się zakończyć działalność latem 2006 roku. 

 

Co dziwne, popularność Acceptance rosła w kolejnych latach, wspierana przez nieprzemijającą siłę Phantoms. 26 stycznia 2015 roku - w sam raz na dziesiątą rocznicę wydania Phantoms - Vena, Cloyd, McAlhaney, Zwiefelhofer i Lunceford pogodzili się i ponownie spotkali, zapraszając perkusistę Nicka Radovanovica na koncerty, z których pierwszym był Skate and Surf Fest, który odbył się w Asbury Park w stanie New Jersey. Kilka miesięcy później wydali swój pierwszy nowy utwór od dziesięciu lat, „Take You Away”. Powrót był kontynuowany, gdy Acceptance wyruszyli w krótką trasę koncertową, wracając do studia nagraniowego na swój drugi album, „Colliding by Design”, który ukazał się na początku 2017 roku. Z utworami „Diagram of a Simple Man” i „Haunted”, album znalazł się na liście Billboard 200. 

 

Zespół ruszył naprzód w 2020 roku, wydając EP-kę „Wild”, czteroutworową zapowiedź swojego trzeciego oficjalnego albumu „Wild, Free”. Czerpiąc inspiracje brzmieniowe z takich zespołów jak The Killers i Jimmy Eat World, na albumie znalazły się single „Cold Air” i „Midnight”. Dwa lata później Acceptance wydało wersję deluxe tego albumu, dodając trzy utwory, które nawiązywały do ​​zatwardziałej, natarczywej, wcześniejszej twórczości. W 2025 roku zespół świętował dwie dekady debiutu, prezentując fanom świeżą wizję. Na albumie Phantoms/Twenty znalazły się przerobione wersje oryginalnych utworów, a Vena, Cloyd, McAlhaney, Lunceford i Zwiefelhofer zaprosili gościnnego wokalistę do każdego utworu (nawet instrumentalnego „Ad Astra Per Aspera”). Oprócz takich gwiazd sceny jak Stephen Christian (Anberlin), Matty Mullins (Memphis May Fire), Martin Johnson (Boys Like Girls) i Jenna McDougall (Tonight Alive), na koncercie pojawiły się również nieoczekiwane twarze, takie jak Teddy Swims, Charlotte Sands i Mitch Grassi z Pentatonix. Zespół Acceptance kontynuował obchody rocznicy, organizując kameralną trasę koncertową z okazji 20. rocznicy Phantoms po Stanach Zjednoczonych.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Phantoms	Acceptance	05.2005	-	122[1]	Columbia 89 016	[produced by Aaron Sprinkle]
Colliding by Design	Acceptance	02.2017	-	134[1]	Rise 355	[produced by Aaron Sprinkle]