Slim Whitman przez większość swojej kariery cieszył się większą popularnością w Europie niż w Stanach Zjednoczonych. Najbardziej znany z przebojów z początku lat 50-tych, takich jak „Love Song of the Waterfall”, „Indian Love Call” i „Singing Hills”, Whitman był znakomitym jodłującym śpiewakiem, znanym z łagodnych, romantycznych i czystych melodii.
Jako dziecko Slim Whitman (urodzony jako Ottis Dewey Whitman Jr.) zafascynował się muzyką i nauczył się jodłować, słuchając płyt Montany Slima i Jimmiego Rodgersa. W wieku 17 lat poślubił 15-letnią Geraldine Crist, córkę pastora. Nowożeńcy przeprowadzili się na 40-akrową farmę na południe od Jacksonville na Florydzie, gdzie Whitman pracował jako pakowacz mięsa. Pracując w zakładzie, uległ wypadkowi i stracił dwa palce lewej ręki. Po wypadku podjął pracę w stoczni w Tampie. Podczas II wojny światowej Whitman służył w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych, gdzie nauczył się grać na gitarze. Po wojnie wrócił do stoczni i dołączył do lokalnej drużyny baseballowej niższej ligi, Plant City Berries. Whitman pozostał w drużynie do 1948 roku, ale następnie rozpoczął karierę wokalną w kilku stacjach radiowych w Tampie, ostatecznie tworząc zespół rezerwowy Variety Rhythm Boys.
Slim Whitman miał swój pierwszy wielki przełom, gdy pułkownik Tom Parker - ówczesny menedżer Eddy'ego Arnolda - usłyszał go śpiewającego w stacji radiowej WFLA. Parker podpisał kontrakt z wytwórnią RCA dla Whitmana pod koniec 1948 roku. Po niechętnym spełnieniu prośby wytwórni o zmianę imienia na „Slim”, Whitman wydał swój pierwszy singiel „I'm Casting My Lasso Towards the Sky” - który ostatecznie stał się jego motywem przewodnim. Swój ogólnokrajowy debiut zaliczył w programie Smokey Mountain Hayride stacji Mutual Network latem 1949 roku, a w następnym roku dołączył do The Louisiana Hayride.
Pomimo ogólnokrajowej popularności, kariera Whitmana nie odniosła większego sukcesu i zmuszony był podjąć pracę jako listonosz na pół etatu. Na początku lat 50-tych wydał cover utworu Boba Nolana „Love Song of the Waterfall”, który stał się jego przełomowym przebojem, osiągając dziesiąte miejsce na listach przebojów country; kolejny singiel, „Indian Love Call”, uczynił go gwiazdą, osiągając drugie miejsce na listach przebojów country i trafiając do pierwszej dziesiątki listy przebojów pop. Obie strony jego kolejnego singla - „Keep It a Secret”/„My Heart Is Broken in Three” - również były wielkimi hitami, a on sam kontynuował serię przebojów w pierwszej dziesiątce do połowy lat 50-tych.
W 1955 roku jego tytułowa piosenka do filmu „Rose-Marie” stała się hitem po obu stronach Atlantyku; Po sukcesie Whitman dołączył do Grand Ole Opry, a następnie w 1956 roku wyjechał do Wielkiej Brytanii jako pierwszy piosenkarz country, który wystąpił w London Palladium. Pod koniec lat 50-tych i na początku lat 60-tych miał na koncie szereg brytyjskich hitów, w tym „Tumbling Tumbleweeds”, „Unchain My Heart” i „I'll Take You Home Again Kathleen”. Chociaż odnosił wielki sukces w Wielkiej Brytanii, kariera Whitmana w Stanach Zjednoczonych nie rozwijała się. Po wydaniu w 1954 roku albumu „Singing Hills” w ciągu dekady miał tylko dwa przeboje w Top 40.
W 1965 roku powrócił do pierwszej dziesiątki listy przebojów country utworem „More Than Yesterday”. Przez kolejne kilka lat miał na koncie serię mniejszych przebojów country, w tym „Rainbows Are Back in Style” (1968), „Happy Street” (1968) i „Tomorrow Never Comes” (1970). Przez wczesne lata 70-te Whitman kontynuował tworzenie mniejszych hitów, ale w 1974 roku wycofał się z aktywnego nagrywania. J
W 1979 roku Whitman nakręcił reklamę telewizyjną, aby wesprzeć wydawnictwo Suffolk Marketing, wydające zbiór jego największych hitów. Dzięki reklamom album All My Best sprzedał się w nakładzie czterech milionów płyt i stał się najlepiej sprzedającym się albumem w historii, którego sprzedaż była promowana w telewizji. Po sukcesie wytwórnia wydała w 1980 roku albumy Just for You i The Best w 1982 roku. W latach 1980–1984 Whitman miał na koncie kilka mniejszych hitów, z których najważniejszym był przebój z lat 80-tych, „When”, który dotarł do 15. miejsca na listach przebojów.
Pod koniec lat 80-tych powrócił do albumów promowanych w telewizji, wydając Slim Whitman: Best Loved Favorites w 1989 roku i 20 Precious Memories w 1991 roku. W latach 90-tych Whitman nagrywał rzadko, ale nadal z powodzeniem koncertował, szczególnie w Europie i Australii. Jego ostatni album, Twilight on the Trail, ukazał się w 2010 roku, a artysta zmarł trzy lata później z powodu niewydolności serca.
|
Single | ||||||
| Tytuł | Wykonawca | Data wydania | UK | US | Wytwórnia [US] |
Komentarz |
| Love Song Of The Waterfall/My Love Is Growing Stale | Slim Whitman | 05.1952 | - | - | Imperial 8134 | [written by Bob Nolan,Carl Winge,Bernard Barnes][produced by Nick DeCaro][10[1].Country Chart] |
| Indian Love Call/China Doll | Slim Whitman | 07.1952 | A:7[12];B:15[2] | 9[14] | Imperial 8156 | [gold-US][A:written by Otto Harbach,Oscar Hammerstein II,Rudolf Friml][B:written by Gerald Cannan,Jane Cannan][2[24].Country Chart][#3 hit for Paul Whiteman in 1925] |
| Keep It A Secret/My Heart Is Broken In Three | Slim Whitman | 12.1952 | - | - | Imperial 8169 | [A:written by Jesse Mae Robinson][B:written by Ray Glaser][A:3[13].Country Chart][B:10[1].Country Chart] |
| North Wind/Darlin' Don't Cry | Slim Whitman | 11.1953 | - | - | Imperial 8208 | [written by Rod Morris][8[5].Country Chart] |
| Secret Love/Why | Slim Whitman | 01.1954 | - | - | Imperial 8223 | [gold-US][written by P. F. Webster, S. Fain][produced by Peter Drake][2[18].Country Chart][piosenka z filmu "Calamity Jane"] |
| Rose-Marie/We Stood At The Altar | Slim Whitman | 05.1954 | 1[11][19] | - | Imperial 8236 | [gold-US][written by Rudolf Friml, Herbert Stothart,Otto Harbach, Oscar Hammerstein II][produced by Peter Drake][4[23].Country Chart] |
| Singing Hills/I Hate To See You Cry | Slim Whitman | 11.1954 | - | - | Imperial 8267 | [written by Mack David, Dick Sanford and Sammy Mysels][4[3].Country Chart] |
| Cattle Call/When I Grow Too Old To Dream | Slim Whitman | 01.1955 | - | - | Imperial 8281 | [written by T. Owens][11[2].Country Chart] |
| Tumbling Tumbleweeds/Tell Me | Slim Whitman | 03.1956 | 19[2] | - | London HLU 8230 [UK] | [written by Bob Nolan] |
| I'm A Fool/My Heart Is Broken In Three | Slim Whitman | 04.1956 | 16[4] | - | London HLU 8252 [UK] | [written by Tommy Smith] |
| Serenade/I Talk To The Waves | Slim Whitman | 06.1956 | 8[15] | - | London HLU 8287 [UK] | [written by Nicholas Brodszky,Sammy Cahn] |
| I'll Take You Home Again Kathleen/Lovesick Blues | Slim Whitman | 09.1957 | 7[13] | 93[3] | Imperial 8310 | [written by Thomas P. Westendorf][#3 hit for Walter Van Brunt in 1916] |
| The Bells That Broke My Heart/Only You And You Alone | Slim Whitman | 07.1961 | - | - | Imperial 5746 | [written by L. Brown, S. Clark][30[1].Country Chart] |
| More Than Yesterday/La Golondrina (The Swallow) | Slim Whitman | 11.1965 | - | - | Imperial 66130 | [written by L. Dickens][produced by Herb Shucher][8[16].Country Chart] |
| The Twelfth Of Never/Straight From Heaven | Slim Whitman | 03.1966 | - | - | Imperial 66153 | [written by J. Livingston, P. F. Webster][produced by Herb Shucher][17[10].Country Chart] |
| Rainbows Are Back In Style/How Could I Not Love You | Slim Whitman | 04.1968 | - | - | Imperial 66283 | [written by Dave Burgess][produced by Scott Turner][17[10].Country Chart] |
| Happy Street/My Heart Is In The Roses | Slim Whitman | 09.1968 | - | - | Imperial 66311 | [written by Ben Peters][produced by Scott Turner][22[7].Country Chart] |
| Tomorrow Never Comes/Come Take My Hand | Slim Whitman | 05.1970 | - | - | Imperial 66441 | [written by J. Bond, Ernest Tubb][produced by Scott Turner][27[5].Country Chart] |
| Shutters And Boards/I Pretend | Slim Whitman | 09.1970 | - | - | Imperial 66130 | [written by Audie Murphy, Scott Turner][produced by Biff Collie][26[7].Country Chart] |
| Guess Who/From Heaven To Heartache | Slim Whitman | 12.1970 | - | - | United Artists 50731 | [written by J. Belvin, J. Belvin][produced by Biff Collie][7[12].Country Chart] |
| Something Beautiful (To Remember)/Jerry | Slim Whitman | 05.1971 | - | - | United Artists 50775 | [written by Moneen Carpenter][produced by Biff Collie][6[11].Country Chart] |
| It's A Sin To Tell A Lie/That's Enough For Me | Slim Whitman | 09.1971 | - | - | United Artists 50806 | [written by Billy Mayhew][produced by Biff Collie][21[7].Country Chart] |
| Happy Anniversary/What I Had With You | Slim Whitman | 10.1974 | 14[10] | - | United Artists 530 | [written by G. S. Paxton][produced by Kelso Herston] |
| When/Since You Went Away | Slim Whitman | 08.1980 | - | - | Epic 50912 | [written by H. Bouwens][produced by Pete Drake][15[6].Country Chart] |
| Albumy | ||||||
| Tytuł | Wykonawca | Data wydania | UK | US | Wytwórnia [UK] |
Komentarz |
| Happy Anniversary | Slim Whitman | 12.1974 | 44[2] | - | United Artists UAS 29670 | [silver-UK][produced by Kelso Herston] |
| The Very Best of Slim Whitman | Slim Whitman | 01.1976 | 1[6][17] | - | United Artists UAS 29898 | [gold-UK] |
| Red River Valley | Slim Whitman | 01.1977 | 1[4][14] | - | United Artists UAS 29993 | [gold-UK][produced by Alan Warner, Ken Barnes, Pete Drake] |
| Home on the Range | Slim Whitman | 10.1977 | 2[13] | - | United Artists UATV 30102 | [gold-UK][produced by Alan Warner, Scott Turner ] |
| Ghost Riders in the Sky | Slim Whitman | 01.1979 | 27[6] | - | United Artists UATV 30202 | [gold-UK][produced by Alan Warner, Scott Turner ] |
| Slim Whitman's 20 Greatest Love Songs | Slim Whitman | 12.1979 | 18[7] | - | United Artists UAG 30270 | [gold-UK] |
| Songs I Love to Sing | Slim Whitman | 10.1980 | - | 175[3] | Cleveland International 36 768 [US] | [produced by Pete Drake] |
| Christmas with Slim Whitman | Slim Whitman | 12.1980 | - | 184[4] | Cleveland International 36 847 [US] | - |
| The Very Best of Slim Whitman – 50th Anniv. Collection | Slim Whitman | 09.1997 | 54[2] | - | EMI CDEMC 3772 | - |

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz