Z archiwum...rocka : Floryda

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Floryda. Pokaż wszystkie posty

piątek, 23 stycznia 2026

TK Records

TK Records była amerykańską niezależną wytwórnią płytową założoną przez dystrybutora płyt
Henry'ego Stone'a i Steve'a Alaimo w 1972 roku z siedzibą w Hialeah na Florydzie. Wytwórnia zbankrutowała w 1981 roku . Nazwa „TK” została zainspirowana inicjałami inżyniera dźwięku Terry'ego Kane'a, który zbudował studio nagrań na strychu biura Stone'a w Hialeah. TK Records jest ściśle związana z początkami rozwoju muzyki disco.

W maju 1974 roku wytwórnia wydała przebój „Rock Your Baby” George'a McCrae, który znalazł się na pierwszym miejscu listy przebojów Billboard Hot 100 w USA i był uznawany za jeden z najwcześniejszych przykładów disco. Niecały rok po hicie McCrae'a, wytwórnia płytowa odniosła sukces dzięki KC & The Sunshine Band, wydając pięć singli, które dotarły do pierwszego miejsca na liście Billboard Hot 100: w tym „Get Down Tonight”, „That's the Way (I Like It)”, „(Shake, Shake, Shake) Shake Your Booty”, „I'm Your Boogie Man” i „Please Don't Go”.

Singiel KC & The Sunshine Band „Keep It Comin' Love” dotarł do pierwszego miejsca na ówczesnej liście Hot Soul Singles magazynu Billboard oraz drugiego miejsca na liście Billboard Hot 100. TK posiadało liczne wytwórnie zależne, takie jak Cat Records, Drive Records, Wolf Records i Bold Records. W pewnym momencie założyli wytwórnię gospel o nazwie Gospel Roots. Wśród artystów, którzy podpisali kontrakty z TK Records i jej spółkami zależnymi, znaleźli się: Betty Wright, Clarence Reid znany jako Blowfly, The Beginning of the End (Alston); Timmy Thomas, Benny Latimore (Glades); Peter Brown (Drive); Foxy, Kracker, T-Connection (Dash); Jimmy „Bo” Horne (Sunshine Sound); Little Beaver, Gwen McCrae (Cat); Bobby Caldwell (Clouds); oraz Anita Ward (Juana).

W 1980 roku TK Records napotkało problemy finansowe i wytwórnia została przejęta przez Roulette Records Morrisa Levy'ego; fuzja obu wytwórni stworzyła Sunnyview Records, która odniosła sukces z zespołem electro hip-hopowym Newcleus. Ostatnim singlem wydanym przez TK Records był utwór „Another One Rides the Bus” (1981) „Weird Ala” Yankovica, oparty na utworze zespołu Queen „Another One Bites the Dust”.

W 1986 roku Henry Stone wraz z Paulem Kleinem założył Hot Productions i kontynuował wydawanie katalogu TK Records na płytach CD aż do przejęcia Sunnyview przez EMI-Rhino w 1989 roku.[7] Rhino posiada prawa do katalogu Sunnyview/TK w Ameryce Północnej; na arenie międzynarodowej katalog był zarządzany przez EMI do 2013 roku kiedy to nowo nabyta siostrzana wytwórnia Rhino, Parlophone, przejęła go po zakupie pozostałych aktywów EMI przez Warner Music Group.

12 października 2013 roku Henry Stone otrzymał proklamację od ówczesnego burmistrza Hialeah, Carlosa Hernandeza, ogłaszającą 12 października Dniem TK Records.

Wolf Records była spółką zależną jazzową, która wydała tylko trzy albumy, każdy wyprodukowany przez Joela Dorna: 1976: Encourage the People - Robin Kenyatta 1977: After the Dance - Harold Vick 1978: Innocence - Kenny Barron Istnieje obecnie austriacka wytwórnia płytowa o tej samej nazwie, założona w 1982 roku, specjalizująca się w wydawaniu muzyki bluesowej.

Single na listach przebojów:

Sound your funky horn/Why Don't We Get Together	K.C. & The Sunshine Band	11.1974	17.UK
Get down tonight/You don't know	K.C. & The Sunshine Band	07.1975	21.UK/1US
Shotgun shuffle/Hey J	Sunshine Band	09.1975	 88.US
That' s the way i like it/What makes you happy	K.C. & The Sunshine Band
10.1975	4.UK/1.US
Queen of clubs/Do it good	K.C. & The Sunshine Band	03.1976	7.UK/66.US
[Shake shake shake]Shake your booty/Boogie shoes	K.C. & The Sunshine Band
07.1976	22.UK/1US
I like to do it/Come on in	K.C. & The Sunshine Band	12.1976	 37.US
I' m your boogie man/Wrap your arms around me	K.C. & The Sunshine Band	
02.1977	41.UK/1.US
Keep it comin' love	K.C. & The Sunshine Band	07.1977	31.UK/2.US
Boogie shoes/I get lifted	K.C. & The Sunshine Band	02.1978	34.UK/35.US
Rock Your Baby / Rock Your Baby (Part 2)	George McCrae 	06.1974	1.UK/1.US
I Get Lifted/I can't leave you alone	George McCrae 	12.1974	 37.US
Look at you / I Need Somebody Like You	George McCrae 	05.1975	 95.US
Honey I/Sing a Happy Song	George McCrae 	01.1976	3.UK/65.US
Kiss me [The way I like it]	George McCrae 	11.1977	 110.US

czwartek, 15 stycznia 2026

Betty Harris

Betty Harris (ur. 9 września 1939r w Orlando na Florydzie, Stany Zjednoczone) to amerykańska
wokalistka soul. Jej kariera nagraniowa w latach 60-tych XX wieku zaowocowała trzema przebojami, które trafiły na listy Billboard R&B i Billboard Hot 100 w USA: „Cry to Me” (1963), „His Kiss” (1964) i „Nearer to You” (1967). Jednak jej reputacja wśród koneserów muzyki soul znacznie przewyższa jej komercyjny sukces z lat 60-tych, a jej nagrania dla wytwórni Jubilee i Sansu są w latach 2000. niezwykle pożądane przez fanów soulu .

W 1963 roku, po kilku latach w branży muzycznej, Betty Harris nagrała spowolnioną wersję przeboju Solomona Burke'a z poprzedniego roku, „Cry to Me”, wyprodukowaną przez producenta oryginalnego albumu, Berta Bernsa, i wydaną przez wytwórnię płytową Jubilee. Wykonanie Harris sprawiło, że piosenka znalazła się na 23. miejscu listy Billboard Hot 100, a na 10. miejscu na liście R&B, stając się klasykiem deep soulu. Trzy kolejne single, w tym reedycja „Cry to Me”, zostały wydane przez wytwórnię Jubilee, również wyprodukowaną przez Berta Bernsa, wraz z utworem „His Kiss”, który ukazał się 4 stycznia 1964 roku. Była to kolejna ballada deep soul, która dotarła do dolnych rejonów list przebojów Billboard Pop i R&B.

W 1964 roku Betty Harris zmieniła wytwórnię płytową na Sansu, wytwórnię z Nowego Orleanu, gdzie jej producentem był Allen Toussaint. Jej nagrania z Sansu zaowocowały dziesięcioma singlami. Z nich tylko „Nearer to You”, nastrojowa, dramatyczna ballada soul, obecnie uważana za jeden z kamieni milowych deep soulu, osiągnęła sukces na amerykańskiej liście przebojów (85. miejsce na liście Billboard). Jednak praktycznie wszystkie jej nagrania dla Sansu, zarówno szybkie utwory, jak i ballady, zawierające surowe, ale wyrafinowane aranżacje Southern soul Toussainta z bogatym, charakterystycznym wokalem Harris, są uważane za najlepsze okazy klasycznej ery soul; niektóre godne uwagi nagrania to „I'm Evil Tonight”, beat ballada preferowana w kręgach northern soulu ; „I Don't Want to Hear It”, „Show It” i „Twelve Red Roses”, poruszające szybkie utwory; oraz „Can't Last Much Longer” i „What'd I Do Wrong”, poruszające ballady w stylu deep soul.

Harris wycofała się z kariery w 1970 roku, aby założyć rodzinę.Wszystkie nagrania Sansu zostały zebrane na albumie wydanym w Wielkiej Brytanii (ale nie w Stanach Zjednoczonych) w 1969 roku, zatytułowanym „Soul Perfection”, którego cena w wersji winylowej, choć nie jest wyjątkowo rzadka, wynosi dziś od 200 do 300 dolarów. Kompleksowa kompilacja płyt CD nagrań Harris, zatytułowana „Soul Perfection Plus”, została wydana w 1999 roku przez brytyjską wytwórnię reedycyjną Westside. W 2005 roku Harris powróciła do branży muzycznej po długiej przerwie. Betty od dziesięcioleci toczy batalię o prawa autorskie do swojej muzyki. Allen Toussaint i Marshall Sehorn nigdy nie wypłacili jej należnych tantiem, a ona sama jest właścicielką praw autorskich do wszystkich utworów nagranych z Sansu, w tym do „Nearer to You”.

Wystąpiła kilkakrotnie publicznie w Stanach Zjednoczonych i Europie, w tym na festiwalu Porretta Soul Festival we Włoszech w 2007 roku, i nagrała nowy album „Intuition”. Harris odbyła tournée po Australii w 2006 roku i wystąpiła w programie telewizyjnym RocKwiz, gdzie wykonała „Cry to Me” oraz duet „Love Lots of Lovin'” z australijskim piosenkarzem Johnem Paulem Youngiem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Cry To Me/I'll Be A Liar	Betty Harris	09.1963	-	23[11]	Jubilee 5456	[written by Bert Russell][produced by Leiber, Stoller][10[9].R&B; Chart]
His Kiss/It's Dark Outside	Betty Harris	01.1964	-	89[4]	Jubilee 5465	[written by Edith Neary, Wes Farrell][produced by Bert Berns][15[8].R&B; Chart]
Nearer To You/I'm Evil Tonight	Betty Harris	07.1967	-	85[4]	Sansu 466	[written by Allen Toussaint][produced by A. Toussaint, M. Sehorn][16[11].R&B; Chart]
Cry To Me/I'll Be A Liar	Betty Harris	06.1969	-	-	Jubilee 5658	[written by Bert Russell][produced by Leiber, Stoller][44[5].R&B; Chart]

piątek, 12 grudnia 2025

Trick Daddy

Trick Daddy- właśc. Maurice Young (ur. Miami, Floryda, USA).
Jeden z nielicznych hardcore'owych raperów, którzy zostali zaakceptowani przez mainstreamową publiczność. Pochodzący z Miami emce zadebiutował w roku 1996 jako Trick Daddy Dollars na południowym hicie "Scarred" Luke'a ( 2 Live Crew). Już w następnym roku wydał w niewielkiej wytwórni Slip-N-Slide pierwszy album "Based On A True Story". W dużej części autobiograficzny materiał gangsta rapera spotkał się z uznaniem i zdobył spory rozgłos, jak na to niemalże podziemne wydawnictwo.

Znacznie większy sukces odniósł follow-up do debiutu, platynowy album "www.thug.com" z 1998. Już jako Trick Daddy podbił kluby bangerem "Nann Nigga", a następnie podpisał umowę dystrybucyjną z potężnym labelem Atlantic Records. Artysta umiejętnie skorzystał z dostępu do całego amerykańskiego rynku - kolejna płyta "Book Of Thugs: Chapter AK Verse 47" (2000) zdobyła złoto, a następne wydawnictwo "Thugs Are Us" (2001) -już platynę.
Trick Daddy, mocno gloryfikujący w tekstach styl życia opryszka, wyróżniał się na tle raperów także wizerunkiem. Garnitur złotych zębów, mnóstwo tatuaży oraz potężna muskulatura uwiarygodniały kreację twardego gracza i sprzyjały uczynieniu z Daddy'ego jednego z czołowych przedstawicieli nowej ery rapu z Południa Stanów, obok takich artystów, jak - Ludacris i - Mystikal.

Popularność autora wielkich hitów "I'm A Thug" i "In Da Wind" od kilku lat utrzymuje się w Stanach na podobnym, wysokim poziomie. Piąta płyta artysty "Thug Holiday" (2002) osiągnęła złoty nakład, szóste wydawnictwo "Thug Matrimony: Married To The Streets" (2004) doszło do drugiego miejsca na liście albumów "Billboardu", po czym również pokryto się złotem. Trick Daddy pozostaje jednym z nielicznych twardych, południowych raperów, którzy zdobyli rotację w radiostacjach i telewizjach muzycznych porównywalną z artystami o znacznie przystępniejszym przekazie i wizerunku.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Nann/Living in a world [Society]	Trick Daddy Feat. Trina	03.1999	-	62[20]	Slip'N'Slide 247	[written by Maurice Young/Katrina Taylor][20[25].R&B Chart]
Shut Up	Trick Daddy Feat. Duece Poppito, Trina And Co	05.2000	-	83[11]	Slip'N'Slide 84 664	[written by Maurice Young, Lasana Smith, Katrina Taylor, C.O.][produced by Black Mob Group][25[20].R&B Chart]
Take It To Da House	Trick Daddy Feat. The SNS Express	03.2001	-	50[20]	Slip'N'Slide 85 063	[written by Maurice Young,Katrina Taylor][produced by Righteous Funk Boogie,Jim Johnson][23[20].R&B Chart][sample z "The Boss"-James Brown i "Boogie shoes"-KC & The Sunshine Band]
I'm A Thug	Trick Daddy	07.2001	-	17[20]	Slip'N'Slide 85 141	[written by Maurice Young ,Adam Duggins, Rafe Van Hoy][produced by Righteous Funk Boogie][8[23].R&B Chart][sample z "Cheatin' Is"-Millie Jackson]
In Da Wind	Trick Daddy Feat. Cee-Lo And Big Boi	07.2002	-	70[18]	Slip'N'Slide 85 333	[written by Maurice Young, Antwan Patton, Thomas Callaway, Phalon Alexander][produced by Jazze Pha][28[20].R&B Chart]
Thug Holiday/Gangsta [Baby & Scarface]	Trick Daddy Feat. LaTocha Scott	12.2002	-	87[9]	Slip'N'Slide 85 404	[written by Maurice Young, LaTocha Scott, Lavell Crump][produced by David Banner][40[20].R&B Chart][sample z "Holiday"-Michael Sterling]
Still Ballin' / Fuck Em All	2Pac Feat. Trick Daddy	04.2003	-	69[20]	Amaru/Death Row	[written by Tupac Shakur, Johnny Jackson ,Francisco Pimentel, Maurice Young][produced by Frank Nitty Pimental][31[23].R&B Chart]
Round Here	Memphis Bleek featuring Trick Daddy and T.I.	01.2004	-	-	Roc-A-Fella	[written by Cox, M.Young, M.Harris, C.][produced by Just Blaze][53[20].R&B Chart]
Whats Happenin!/Salt shaker!	Ying Yang Twins Feat. Trick Daddy	05.2004	-	30[20]	TVT 2487	[written by Eric Jackson, Deongelo Holmes, Maurice Young, Michael Crooms][produced by Mr. Collipark][24[20].R&B Chart]
Let's Go/Down wit da south	Trick Daddy	09.2004	26[2]	7[22]	Slip'N'Slide 93 348	[gold-US][written by Maurice Young,Carl Mitchell,Jonathan Smith,James Scheffer,Derrick Baker,John Osbourne,Robert Daisley,Randall Rhoads][produced by Bigg D,Jim Jonsin][10[22].R&B Chart][sample z "Crazy train"-Ozzy Osbourne]
Sugar (Gimme Some)/J.O.D.D.	Trick Daddy Feat. Ludacris, Lil' Kim & Cee-Lo	01.2005	61[3]	20[26]	Slip'N'Slide 93 644	[gold-US][written by R. Daisley, C. Bridges, D. Byrne][produced by Mike Caren][36[20].R&B Chart]
Top Notch Diva	Quiarre Lee Featuring Trina & Trick Daddy	01.2006	-	-	Kay Money Grip 0011	[76[5].R&B Chart]
Born-N-Raised	DJ Khaled featuring Trick Daddy, Pitbull and Rick Ross	09.2006	-	-	Terror Squad 4117	[written by Armando Pérez,Maurice Young,William Roberts,Andrew Harr,Jermaine Jackson,Johnny Mollings,Leonardo Mollings][produced byThe Runners][83[4].R&B Chart]
Bet That	Trick Daddy Feat. Chamillionaire and Gold Rush	01.2007	-	104[4]	Slip'N'Slide	[written by Hakeem Seriki/Maurice "Mo" Young/C. Young, Jr/Buddy Long & The Western Melody Boys./Andrew Harr/Jermaine Jackson][produced by The Runners][66[18].R&B Chart]
Tuck Ya Ice	Trick Daddy Feat. Birdman	02.2007	-	-	Slip'N'Slide 89 999	[written by Brian Williams, Daniel Johnson, Maurice Young][produced by Kane Beatz][90[4].R&B Chart]
I'm So Hood	DJ Khaled feat. T-Pain, Trick Daddy, Rick Ross & Plies	09.2007	-	19[10]	Terror Squad 04 230	[gold-US][written by Andrew Harr,Algernod Washington,Faheem Najm,Jermaine Jackson,Khaled Khaled,Maurice Young,William Roberts II][produced by The Runners][9[33].R&B Chart]
Out Here Grindin	DJ Khaled featuring Akon, Rick Ross, Young Jeezy, Lil Boosie, Trick Daddy, Ace Hood and Plies	05.2008	-	38[15]	Terror Squad	[gold-US][written by Faheem Najm,Khaled Khaled,Aliuane Thiam,William Roberts,Jay Jenkins,Torrence Hatch,Maurice Young,Antoine McColister,Algernod Washington][produced by The Runners,Akon][32[20].R&B Chart]
Why They Jock	Trick Daddy featuring Ice "Billion" Berg and Murk Camp	09.2009	-	-	Dunk Ryders	[89[2].R&B Chart]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
www.thug.com	Trick Daddy	01.1999	-	30[27]	Slip'N'Slide 2802	[gold-US][produced by Ted "Touche" Lucas,Abebe & Hugo,Darren "DJ Spin" Rudnick,Righteous Funk Boogie,Rush,The Committee,Tony Galvin]
Book of Thugs: Chapter A.K., Verse 47	Trick Daddy	03.2000	-	26[28]	Slip'N'Slide 83 275	[gold-US][produced by Black Mob Group,Darren "DJ Spin" Rudnick,Righteous Funk Boogie,the Committee]
Thugs Are Us	Trick Daddy	04.2001	-	4[36]	Slip'N'Slide 83 432	[platinum-US][produced by Ted "Touche" Lucas ,Black Mob Group,Righteous Funk Boogie,Jim Jonsin,J-Roc,Mr. Charlie,Roc,Saint Benson,Styles,The Committee]
Thug Holiday	Trick Daddy	08.2002	-	6[23]	Slip'N'Slide 83 556	[gold-US][produced by Ted "Touche" Lucas ,Cool & Dre,David Banner,Deep Fried Camp,Gorilla Tek,Jazze Pha,Darren "D.J Spin" Rudnick,Lil' Jon,Majid "Chi" Hasan,Minnesota,Red Spyda,Reef,Sean "Face" Foote,Signature,Supa a.k.a. Infa Red,DJ Nabs]
Thug Matrimony: Married to the Streets	Trick Daddy	11.2004	-	2[34]	Slip'N'Slide 83 677	[platinum-US][produced by Ted Lucas ,Bigg D,Box,Chronic Chris,Cool & Dre,Eddie Scoresazy,First Class,Gorilla Tek,Happy Perez,Jazze Pha,J-Boozie,Jim Jonsin,Mike Caren,Milk,Mr. Collipark,Sanchez Holmes,Scott Storch]
Back by Thug Demand	Trick Daddy	01.2007	-	48[13]	Slip'N'Slide 83 815	[produced by Ted "Touche" Lucas ,Bigg D,Cool & Dre,Gold Ru$h,Gorilla Tek,Kane Beatz,Khao,Mannie Fresh,The Runners]
Finally Famous: Born a Thug, Still a Thug	Trick Daddy	10.2009	-	34[3]	Dunk Ryder 003	[produced by Trick Daddy ,Chronic Chris,Gold Ru$h,Gorilla Tek,Kane Da Kameleon,Mizzle Boy,OhZee,Schife,The Runners,TracKings Inc,Beat Kings,314]

niedziela, 7 grudnia 2025

Trivium

Trivium uformował się w roku 2000, a początek jego historii miał miejsce
w szkole średniej. Tam właśnie, na jednej z licealnych imprez z młodymi talentami, pierwotny wokalista zobaczył miotającego się na scenie gitarzystę Matt'a Heafy'ego, który wraz z pewnym bębniarzem wykonywał przeróbkę utworu Offspring - 'Self Esteem'. Obaj panowie szybko znaleźli wspólny język i zanim jeszcze poskładali sekcję rytmiczną przybrali nazwę Trivium, czyli łacińskie określenie niższego stopnia nauki szkolnej w średniowieczu, obejmujące studium trzech przedmiotów (gramatyki, retoryki i dialektyki). Dla samych członków zespołu nazwa ta sugeruje otwartość na różne style, i podsumowuje ich muzyczną estetykę.

Po kilku występach na lokalnych imprezach, ówczesny wokalista pożegnał się z zespołem zostawiając wszystko w rękach Heafy'ego. Przez następne dwa lata Heafy szlifował brzmienie grupy, a w 2002 roku odniósł swój prywatny sukces zgarniając statuetkę w kategorii Best Metal Guitarist na Orlando Metal Awards. Na początku roku 2003 Trivium nagrał swoją pierwszą demówkę. Spodobała się ona niemieckiej wytwórni Lifeforce, która podpisała kontrakt z kapelą i wysłała ich do studia, w celu zarejestrowania albumu 'Ember To Inferno'. Po nieustających rotacjach w składzie grupy, posadę drugiego gitarzysty objął Corey Beaulieu. Znalezienie odpowiedniego basisty pochłonęło jeszcze więcej czasu, dziesiątki graczy przewinęło się przez zespół, by w końcu na tej pozycji powitany został Paolo Gregoletto, który w CV miał wpisane- jammowałem z pałkerem Iron Maiden, Nicko McBrain'em. Paolo był zdecydowany pozostać w Trivium, dlatego porzucił wszelkie inne projekty muzyczne, w których w tym czasie się udzielał.

Dokooptowany pałker Travis Smith skompletował skład Trivium. W ramach promocji debiutanckiego krążka 'Ember To Inferno', grupie udało się zagrać z Machine Head, Iced Earth, Killswitch Engage i Fear Factory. Narastający szum wokół zespołu zwrócił uwagę wyławiaczy metalowych talentów, stajnię Roadrunner Records. Ta, podpisała z nimi kontrakt płytowy, którego owocem była płyta 'Ascendancy', wydana w marcu 2004 roku. Krążek, promowany singlem 'Pull harder on the strings of your martyr', uzyskał bardzo pochlebne recenzje metalowych mediów na całym świecie. Z finezją rozpisywały się poczytne angielskie pisma "oto powrót trashu i przypomnienie chwały Metallici, Slayer'a, Pantery i Testamentu."

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Anthem (We Are the Fire)	Trivium	10.2006	40[4]	-	Roadrunner RR 3929	[written by Matt Heafy, Paolo Gregoletto][produced by Jason Suecof, Matt Heafy, Corey Beaulieu, Paolo Gregoletto ,Travis Smith]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ascendancy	Trivium	04.2005	79[2]	151[1]	Roadrunner RR 82 512	[gold-UK][produced by Jason Suecof , Matt Heafy ]
The Crusade	Trivium	10.2006	7[4]	25[2]	Roadrunner RR 80592	[gold-UK][produced by Jason Suecof , Trivium ]
Shogun	Trivium	09.2008	17[5]	23[2]	Roadrunner RR 79852	[silver-UK][produced by Nick Raskulinecz]
In Waves	Trivium	08.2011	16[2]	13[4]	Roadrunner RR 77562	[produced by Colin Richardson, Martyn "Ginge" Ford]
Vengeance Falls	Trivium	10.2013	23[2]	15[3]	Roadrunner RR 76012	[produced by David Draiman]
Silence in the Snow	Trivium	10.2015	19[2]	19[2]	Roadrunner 0016861750220	[produced by Michael "Elvis" Baskette]
The Sin and the Sentence	Trivium	11.2017	18[1]	23[1]	Roadrunner 0016861744625	[produced by Josh Wilbur]
What the Dead Men Say	Trivium	05.2020	12[1]	35[1]	Roadrunner 0075678649783	[produced by Josh Wilbur]
In the Court of the Dragon	Trivium	10.2021	20[1]	71[1]	Roadrunner 0075678641220	[produced by Josh Wilbur]

czwartek, 27 listopada 2025

Trellini

Trellini (urodzona jako Trellini Davis w Miami na Florydzie) była wokalistką R&B z połowy
lat 90-tych. Niewiele wiadomo na jej temat, ale podpisała kontrakt z wytwórnią Luke Records. W 1994 roku Trellini wydała swój debiutancki album, zatytułowany po prostu „I Wanna Be Yours”, który w ogóle nie znalazł się na liście Billboard 200 ani na listach przebojów R&B.

Jej pierwszy singiel, „I Wanna Be Yours”, osiągnął 70. miejsce na liście Hot R&B Singles magazynu Billboard, utrzymując się na niej przez 11 tygodni. Kolejny singiel, „Take it Slow” z udziałem Dino, członka zespołu H-Town, osiągnął 94. miejsce na liście Hot R&B Singles magazynu Billboard, utrzymując się na niej zaledwie przez 3 tygodnie. Po tym wydarzeniu Trellini zdawała się popadać w zapomnienie. Od tamtej pory niewiele o niej słychać.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Wanna Be Yours	Trellini	06.1994	-	-	Luke 174	[written by Bishop ("Stick") Burrell][produced by Bishop ("Stick") Burrell][70[11].R&B; Chart]
Take It Slow	Trellini featuring Dino of H-Town	10.1994	-	-	Luke 179	[written by Bishop ("Stick") Burrell][produced by Bishop ("Stick") Burrell][94[3].R&B; Chart]

poniedziałek, 1 września 2025

Mantra

Mantra to zespół R&B/funk z Orlando na Florydzie, w którego skład wchodzili wokalista Roger Harris,
gitarzysta Paul Drennan, trębacz David Webber, puzonista Henry Cleveland, klawiszowiec Eric Alexander i perkusista Bobby Lovelace.

W 1981 roku zespół wydał swój jedyny album Mantra w wytwórni Casablanca Records. Nie wiadomo, jak i czy w ogóle album trafił na listy przebojów, ale jego producentem był Larry Blackmon (założyciel zespołu R&B Cameo). Pierwszy singiel „Doin’ It to the Bone” osiągnął 79. miejsce na liście Hot Soul Singles magazynu Billboard, utrzymując się na niej zaledwie przez 4 tygodnie.

Następny singiel promocyjny „Action” nie wywarł większego wpływu na listy przebojów i po tym wydarzeniu Mantra popadła w zapomnienie. Pod koniec 1982 roku Bobby Lovelace został perkusistą zespołu R&B Midnight Star i nadal sporadycznie z nim występuje. Roger Harris został założycielem funkowego zespołu L.A. Connection. Henry Cleveland grał na puzonie w różnych utworach jazzowych i gospel w latach 90.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Doin' It To The Bone	Mantra	05.1981	-	-	Casablanca 2329	[written by James Greathouse][produced by Anthony Lockett, Larry Blackmon][79[4].R&B; Chart][70[4].Hot Dance/Disco;Casablanca 20 234 12"]

piątek, 24 stycznia 2025

Billy „The Kid” Emerson

William Robert Emerson, znany jako Billy „The Kid” Emerson (ur. 21 grudnia 1929r), jest afroamerykańskim wokalistą i autorem piosenek R&B i rock and rolla, najbardziej znanym z piosenki z 1955 roku „Red Hot”. Ciężki blues, zaraźliwy R&B, schematyczny rock & roll, poruszający gospel - klawiszowiec Billy „The Kid” Emerson grał wszystkie te powiązane ze sobą style podczas długiej kariery, która rozpoczęła się na Florydzie, a później przeniosła go do Memphis i Chicago.

Urodził się w Tarpon Springs na Florydzie i nauczył się grać na pianinie, gdy wstąpił do marynarki wojennej w 1943 roku. Po wojnie zaczął grać w Tarpon Springs, uczęszczając do Florida A&M pod koniec lat 40-tych i na początku lat 50-tych. Swój przydomek zyskał, grając w klubie w St. Petersburg; właściciel klubu ubrał zespół w kowbojskie stroje, które nasuwały porównania z pewnym morderczym bandytą. Podczas służby w Siłach Powietrznych w latach 1952-53 Emerson stacjonował w Greenville, MS. Tam poznał młodego lidera zespołu Ike'a Turnera, który pomógł Emersonowi stać się artystą estradowym, podczas gdy on śpiewał z zespołem Turnera Kings of Rhythm.

Turner pomógł Emersonowi w Sun Records w 1954 roku, grając na gitarze w debiutanckim albumie Kida „No Teasing Around”, po czym opuścił zespół Turnera i dołączył do grupy prowadzonej przez Phineasa Newborna. Umiejętności Emersona w zakresie pisania piosenek sprawiły, że stał się cennym towarem w Sun - ale później stał się bardziej źródłem materiału dla innych wykonawców. Jego bluesowy występ z 1955 roku „When It Rains It Pours” wywołał cover Elvisa kilka lat później w RCA, podczas gdy „Red Hot” Emersona (nawiązanie do starego przyśpiewki cheerleaderek z czasów szkolnych Emersona) stał się dzikim hymnem rockabilly wskrzeszonym przez Billy'ego Lee Rileya dla Sun i Boba Lumana w Imperial.

Po tym, jak jego „Little Fine Healthy Thing” nie sprzedało się, Emerson opuścił Sun, aby podpisać kontrakt z chicagowską wytwórnią Vee-Jay Records pod koniec 1955 roku. Pomimo pierwszorzędnych ofert, takich jak skoczny „Every Woman I Know (Crazy 'Bout Automobiles)” i wyrafinowany „Don't Start Me to Lying”, krajowe uznanie ominęło również Emersona w Vee-Jay. W 1958 roku trafił do Chess, nagrywając „Holy Mackerel Baby” i niezwykłą nowość „Woodchuck” (przeróbkę wcześniejszego singla Sun) w ciągu roku lub dłużej. 45-tki dla Mad, USA, M-Pac! (gdzie woskował trening taneczny „The Whip”), a Constellation poprzedziło powstanie własnego logo Emersona, Tarpon, w 1966 roku.

Oprócz własnych rzeczy Emersona, Tarpon wydał debiutancki singiel Denise LaSalle. Emerson, płodny pisarz, pisał piosenki dla Juniora Wellsa, Willie Mabona, Wynonie Harris i Buddy Guya na początku lat 60-tych, często współpracując z Willie Dixonem. Kiedy możliwości nagrywania osłabły, Emerson grał jazzowe R&B w salonach i klubach kolacyjnych (gitarzysta Lacy Gibson był przez jakiś czas członkiem jego tria). Emerson zaskoczył Europę dynamicznym segmentem trasy American Blues Legends 1979. Niedawno pojawiły się pogłoski, że powrócił do grania gospel w swoim rodzinnym stanie Floryda. Emerson został wprowadzony do Rockabilly Hall of Fame.

piątek, 27 grudnia 2024

Willie Clarke

Willie Clarke to amerykański muzyk i autor tekstów piosenek znany z takich piosenek jak „Clean Up Woman”, „Rockin' Chair” i „Willing and Able”. Clarke i jego kolega ze studiów, Johnny Pearsall, założyli wytwórnię płytową Deep City, z siedzibą w Johnny's Records w Liberty City na Florydzie. Była to pierwsza niezależna wytwórnia płytowa należąca do Afroamerykanów na Florydzie.

Clarke wystąpił w odcinku Miami 2015 programu telewizyjnego CNN Anthony Bourdain: Parts Unknown. Deep City Records była wytwórnią płytową prowadzoną w sklepie muzycznym w dzielnicy Liberty City w Miami. Clarke był jednym z założycieli.

Kompozycje Willie Clarke na listach przebojów

[ with Clarence Reid/Betty Wright]

Baby Sitter 	Betty Wright    10.1972  46.US
It's Hard to Stop (Doing Something When It's Good to You) Betty Wright    04.1973 72.US
Let Me Be Your Lovemaker 	Betty Wright  10.1973  55



[with  Clarence Reid]    

Clean Up Woman 	Betty Wright  11.1971  6.US [gold]
Girls Can't Do What the Guys Do Betty Wright 08.1968  33.US
Rockin' Chair 	Gwen McCrae  05.1975  9.US
Chills and Fever  Paul Kelly 12.1965 123.US
He's Bad Bad Bad  Betty Wright 11.1968 103.US	
You Got Your Thing on a String  J.P. Robinson .1969 46.R&B Chart
Nobody But You Babe Clarence Reid 08.1969  40.US
Pure Love   Betty Wright  .1970 40.R&B Chart
I'm Gettin' Tired Baby   Betty Wright 04/1972  121.US
If You Love Me Like You Say You Love Me  Betty Wright 04/1972 104.US
Is It You Girl   Betty Wright 06.1972 101.US
Living Together Is Keeping Us Apart  The Invitations .1974  79.R&B Chart
Party Freaks  Miami .1974 51.R&B Chart
Secretary  Betty Wright 07.1974 62.US
Ooola La   Betty Wright  .197528.R&B Chart
The Best Part of a Man   Wilson Pickett  .1975 26.R&B Chart
Back from the Dead   Bobby Byrd 02.1975 57.R&B Chart
Super Jaws  Seven Seas 09.1975 104.US
Jazz Freak   Paulette Reaves .1978 88.R&B Chart


[with  Clarence Reid & Brad Shapiro]

What Can I Tell Her  J.P. Robinson .1970	39.R&B Chart
What Can I Tell Her  Timmy Thomas 11/1973 102.US	



[with  Yung Ralph , Delarmon Jerod Harold, Clarence Reid]

I Work Hard   Yung Ralph 97.R&B Chart

czwartek, 26 grudnia 2024

Zulema

Zulema Cusseaux (ur. 3 stycznia 1947r - zm. 30 września 2013r), zwykle określana jako Zulema, była amerykańską piosenkarką disco i R&B oraz autorką tekstów. Oprócz kariery solowej była członkinią wczesnego składu Faith, Hope and Charity i pracowała jako wokalistka wspierająca i autorka tekstów z Arethą Franklin.

Zulema Cusseaux urodziła się w Tampie na Florydzie i uczęszczała do Howard W. Blake High School. Zulema i jej szkolna koleżanka Brenda Hilliard dołączyły do lokalnej grupy o nazwie The 5 Crystals, zanim utworzyły trio Lovelles wraz z rodakiem z Tampy, Albertem Baileyem. Kiedy poznały producenta Vana McCoya i podpisały kontrakt z Maxwell Records, nazwa grupy została zmieniona na Faith, Hope and Charity. Ich piosenka „So Much Love” osiągnęła 15. miejsce na liście R&B i 60. miejsce na liście przebojów pop w 1970 roku.

Zulema opuściła Faith, Hope and Charity w 1971 roku, wkrótce po zmianie wytwórni na Sussex Records. Bailey i Hilliard okazjonalnie śpiewali chórki na albumach Zulemy. Jej solowy album o tym samym tytule zawierał piosenkę „American Fruit, African Roots” i cover „If This World Were Mine”. Zulema rozpoczęła trasę koncertową jako support dla takich gwiazd jak Bill Withers. Pojawiła się na koncercie z Robertą Flack, Marvinem Gaye, Gladys Knight & the Pips, Earth, Wind and Fire i Sly Stone na Push Expo w Chicago, koncercie, który stał się filmem fabularnym zatytułowanym Save the Children. Ścieżka dźwiękowa filmu została wydana przez Motown Records i zawierała hymn samotnej matki Zulemy, „This Child of Mine”.

Po drugim albumie Sussex, Ms Z (wyprodukowanym przez Bobby'ego Taylora), piosenkarka podpisała kontrakt z wytwórnią RCA, gdzie wydała trzy albumy: Zulema, R.S.V.P. i Sometimes There Was You. Była również jedną z artystek występujących na ścieżce dźwiękowej do filmu Michaela Schultza Honeybaby, Honeybaby, wykonując utwór „I Just Can't Say Good-Bye”. Jej jedynym nagraniem, które znalazło się na listach przebojów w tym czasie, był cover wczesnego hitu Michaela Jacksona „Wanna Be Where You Are”, który osiągnął 58. miejsce na liście R&B.

Singiel „Suddenly There Was You” został zrecenzowany w wydaniu Cash Box z 23 października 1976 r. Pochodził z albumu o tej samej nazwie. Recenzent przewidział, że będzie to płyta z listy Top 40, mówiąc: „DJ-e R&B powinni wyrwać to prosto z okładki i wrzucić na gramofon”.W 1978 roku wydała album Z-Licious w Le Joint Records, na którym znalazł się duet z wieloletnim współpracownikiem Vanem McCoyem. McCoy wciągnął również Zulemę do współpracy przy albumie disco Arethy Franklin z 1979 roku La Diva - zlecając jej napisanie jednej z piosenek i wykonanie chórków na całym albumie, do którego dołączyli ponownie jej byli członkowie zespołu Hilliard i Bailey.

W 1980 roku Zulema zagrała główną rolę w nowojorskim musicalu Jazzbo Brown. W 1982 roku założyła duet o nazwie Zalmac z Alem Macdowellem. Ich album Whatcha Gonna Do w TSOB zawierał piosenki „Friends”, „I Get Down” i „What's In It For Me”. Zulema nagrała co najmniej jeden singiel w tej samej wytwórni, „A Mother Cries”, rok wcześniej.

Po powrocie do Tampy została główną muzyczką w First Baptist Church of West Tampa. Zmarła 30 września 2013 roku po krótkiej chorobie w wieku 66 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Telling The World Good-Bye (Try To Find Yourself)/Tree	Zulema	09.1973	-	-	Sussex 504	[written by Zulema Cusseaux][produced by Bobby Taylor ][91[4].R&B Chart]
Wanna Be Where You Are/No Time Next Time	Zulema	01.1975	-	-	RCA Victor 10116	[written by A. Ross, L. Ware][produced by Beau Ray Flemming ][58[12].R&B Chart]
Change/Hanging On To A Memory	Zulema	10.1978	-	-	LeJoint 34001	[written by Zulema Cusseaux][produced by Zulema Cusseaux, Van McCoy ][46[8].R&B Chart]
I'm Not Dreaming/Gotta Find A Way	Zulema (And Friend)	02.1979	-	-	LeJoint 34002	[written by Van McCoy][produced by Van McCoy][76[9].R&B Chart]

Alston Records

Alston Records była amerykańską wytwórnią płytową założoną w 1964 roku przez Henry'ego Stone'a i Steve'a Alaimo, która zbankrutowała w 1981 roku. Wcześniej w jej składzie występowali tacy artyści jak Bill Pursell,Betty Wright,The Beginning of the End („Funky Nassau”),Jimmy „Bo” Horne, Clarence Reid, Timmy Thomas i Sam & Dave.

Amerykańska wytwórnia R&B, soul i disco z siedzibą w Miami na Florydzie; występuje również tylko pod nazwą „Alston”. W przypadku wszystkich nieoficjalnych/bootlegowych wydań tej wytwórni prosimy o korzystanie z Alston Records. Współzałożona przez Henry'ego Stone'a i Steve'a Alaimo w 1964 roku i zapamiętana za hit The Beginning Of The End z 1971 roku „Funky Nassau”, a także wczesne nagrania Betty Wright, Jimmy'ego „Bo” Horne'a i czyste utwory R&B autorstwa piosenkarza i autora tekstów Clarence'a Reida, znanego jako Blowfly.

Początkowo niezależna z jednym wczesnym, przedgwiazdorskim singlem Sama i Dave'a na swoim koncie („Never, Never” / „Lotta Lovin'” w Alston 777, 1964). Przejęta do krajowej dystrybucji przez oddział Atco Atlantic Records w 1968 roku, chociaż zachowano lokalny harmonogram wydań (często używając tego samego numeru dla różnych wydań). Lokalne wydania były w większości dostępne tylko w Południowej Florydzie i łatwo je zidentyfikować, ponieważ nie mają tekstu etykiety dystrybucyjnej Atco-Atlantic.

Przejście na dystrybucję do TK Records Henry Stone'a w 1974 r., gdzie istniała jako spółka zależna tego ostatniego, aż do bankructwa firmy i jej zamknięcia w 1981 r. oraz połączenia z Roulette Records w celu utworzenia Sunnyview Records. Cały katalog TK Records został sprzedany Rhino Records (w Ameryce Północnej) i EMI (we wszystkich innych krajach) ze względu na to, że był częścią wspólnego przejęcia katalogu Roulette Records przez obie firmy w 1989 r.

Single na listach przebojów

Girls Can't Do What The Guys Do/Sweet Lovin' Daddy	Betty Wright	09.1968	 33.US
He's Bad Bad Bad/Watch Out Love	Betty Wright	11.1968	 103.US
I Love The Way You Love/When We Get Together Again	Betty Wright	07.1971 109.US
Clean Up Woman/I'll Love You Forever	Betty Wright	11.1971	 	6.US
If You Love Me Like You Say You Love Me/I'm Gettin' Tired Baby	Betty Wright	04.1972 A:104.US;B:121.US
Is It You Girl/Cryin' In My Sleep	Betty Wright	06.1972	 	101.US
Baby Sitter/Outside Woman	Betty Wright	10.1972	 46.US
It's Hard To Stop (Doing Something When It's Good To You) Betty Wright	04.1973	72.US
Let Me Be Your Lovemaker/Jealous Man	Betty Wright	10.1973	 	55.US
Nobody But You Babe Clarence Reid 08.1969 40.US
Funky Party Clarence Reid 08.1974 99.US
Funky Nassau The Beginning Of The End 05.1971 15.US

Betty Wright

Bessie Regina Norris (ur. 21 grudnia 1953r -zm. 10 maja 2020r), lepiej znana pod pseudonimem Betty Wright, była amerykańską piosenkarką soul i R&B, autorką tekstów piosenek i wokalistką wspierającą. Rozpoczynając swoją karierę zawodową pod koniec lat 60-tych jako nastolatka, Wright zyskała sławę w latach 70-tych dzięki takim hitom jak „Clean Up Woman” i „Tonight Is the Night”.

Urodzona w Miami na Florydzie jako Bessie Regina Norris 21 grudnia 1953 roku, Wright była najmłodszym z siedmiorga dzieci Rosy Akins Braddy-Wright i jej drugiego męża, McArthura Norrisa. Wright rozpoczęła swoją karierę zawodową w wieku dwóch lat, kiedy jej rodzeństwo założyło Echoes of Joy, grupę gospel. Wright śpiewała na pierwszym albumie grupy, wydanym w 1956 roku. Wright i jej rodzeństwo występowali razem do 1965 roku, kiedy miała 11 lat. Po rozpadzie grupy Wright, która już używała pseudonimu Betty Wright, postanowiła zmienić styl muzyczny z gospel na rhythm and blues, śpiewając w lokalnych talent show, dopóki nie została zauważona przez właściciela wytwórni płytowej w Miami, który podpisał z nią kontrakt z jej pierwszą wytwórnią (Deep City Records) w 1966 roku, kiedy miała 12 lat.

Wydała single „Thank You Baby” i „Paralyzed”, które przyniosły Wright lokalną sławę w Miami. W 1967 roku nastolatka była odpowiedzialna za odkrycie innych lokalnych talentów, takich jak George i Gwen McCrae, pomagając im podpisać kontrakt z wytwórnią Alston Records TK Records, częścią firmy nagraniowej i dystrybucyjnej Henry'ego Stone'a. Jej pierwszy album, My First Time Around, został wydany, gdy miała 14 lat. Jej pierwszym przebojem był „Girls Can't Do What the Guys Do”. W 1970 roku, będąc jeszcze w szkole średniej, wydała „Pure Love” w wieku 16 lat.

Około roku później Wright wydała swój popisowy utwór „Clean Up Woman”, napisany przez Clarence'a Reida i Willie'ego Clarke'a i nagrany, gdy miała 17 lat. Płyta osiągnęła drugie miejsce na listach przebojów R&B, gdzie utrzymywała się przez osiem tygodni. Przeszła na listy przebojów pop, osiągając szczyt na szóstym miejscu i pozostając na liście Billboard Hot 100 przez 14 tygodni. Ostatecznie sprzedał się w nakładzie ponad 1 miliona egzemplarzy i uzyskał status złotej płyty 30 grudnia 1971 r., dziewięć dni po tym, jak piosenkarka skończyła 18 lat. Wright zmagała się z udanym sequelem aż do 1972 r., kiedy to singiel „Baby Sitter” (jedna z pierwszych kompozycji Wright) dotarł do pierwszej 50. na liście Hot 100 i osiągnął szóste miejsce na listach przebojów R&B. Innym hitem, który pojawił się w tym wczesnym okresie, był „Let Me Be Your Lovemaker” z 1973 r., który osiągnął 55. miejsce na liście Hot 100 i 10. miejsce na liście przebojów R&B. Był to pierwszy przypadek (po „Baby Sitter”), w którym Wright pokazała swój potężny wokal .

Inną udaną kompozycją był proto-disco numer „Where Is the Love” (współtworzony przez Wright z producentami Harrym Wayne Caseyem i Richardem Finchem z KC & The Sunshine Band). Utwór ten osiągnął 15. miejsce na liście przebojów R&B, drugie miejsce na listach przebojów tanecznych i dotarł do Wielkiej Brytanii, osiągając 25. miejsce, co skłoniło Wright do występów za granicą. Wright później zdobyła nagrodę Grammy za najlepszą piosenkę R&B za skomponowanie utworu „Where Is the Love”. Drugim znanym hitem zagranicznym był kolejny proto-disco numer „Shoorah! Shoorah!”, wydany przez Alston i napisany przez Allena Toussainta.

Obie piosenki znalazły się na jednym z najpopularniejszych albumów Wright, Danger! High Voltage!, wydanym pod koniec 1974 roku. To właśnie na tym albumie Wright miała swój najbardziej udany utwór, z soulową balladą „Tonight Is the Night”, którą Wright przypisała swoim pierwszym doświadczeniom seksualnym. Oryginalna wersja osiągnęła 28. miejsce na liście przebojów R&B. Cztery lata później Wright wydała wersję „na żywo” utworu. Zmodernizowana wersja, która zawierała słynny monolog i fragmenty hitu Wright z 1970 r. „Pure Love”, osiągnęła szczyt na 11. miejscu na liście przebojów R&B w 1978 r. W 1977 r. Wright odkryła muzyka Petera Browna i śpiewała w tle jego hity „You Should Do It” i „Dance with Me” (gdzie jej wokal był eksponowany obok wokalu Browna) z udanej płyty A Fantasy Love Affair.

W 1978 r. wykonała duet z szokującym rockerem Alice Cooperem w utworze „No Tricks”, a rok później supportowała Boba Marleya w trasie koncertowej gwiazdy reggae Survival Tour. Pozostałe albumy Wright pod koniec lat 70-tych odniosły mniejszy sukces, a w 1981 r., gdy TK zaczęła mieć problemy, przeszła do większej wytwórni, podpisując kontrakt z Epic, gdzie wydano jej album o tym samym tytule. Album zasłynął niewielkim hitem skomponowanym przez Steviego Wondera, „What Are You Gonna Do with It”. W tym samym roku zaśpiewała na albumie Dimples Richarda „Dimplesa” Fieldsa, szczególnie w hicie „She's Got Papers on Me”. W 1983 r. wydała album Wright Back at You, na którym znalazły się kompozycje Marlona Jacksona z The Jacksons. W 1985 r. Wright założyła własną wytwórnię Miss B Records, która w kolejnym roku wydała album Sevens.

W 1988 r. Wright przeszła do historii jako pierwsza czarnoskóra kobieta artystka zdobyła złotą płytę w swojej własnej wytwórni, gdy jej album z 1987 roku, Mother Wit, uzyskał ten certyfikat. Album zawiera utwory „No Pain, No Gain”, które po raz pierwszy od dekady przywróciły jej miejsce w pierwszej dwudziestce listy R&B; oraz „After the Pain”. W 1990 roku miała hitowy duet z Graysonem Hugh w remake'u przeboju Champaign z 1981 roku „How 'Bout Us”, a później zaaranżowała harmonie do utworu Glorii Estefan „Coming Out of the Dark”, który w 1991 roku osiągnął 1. miejsce na liście przebojów.

Kontynuując wydawanie solowego materiału w latach 90-tych, jej album B-Attitudes z 1994 roku zawierał zremiksowany duet utworu Marvina Gaye'a „Distant Lover”. Następnie samodzielnie wydała kilka kolejnych nagrań, wciąż z powodzeniem występując na żywo. W 2001 r. wydano album kompilacyjny The Very Best of Betty Wright, a także Fit for a King, jej pierwszy album studyjny od kilku lat. W 2008 r. Wright wystąpiła w utworze Lil Wayne'a zatytułowanym „Playing with Fire”. Jednak z powodu pozwu piosenka została usunięta z albumu online. W 2006 r. Wright pojawiła się w programie telewizyjnym Making the Band, mianowana przez Seana Combsa trenerką wokalną nowej żeńskiej grupy Danity Kane. Była mentorką kilku młodych piosenkarek i zajmowała się produkcją wokalną dla takich artystek jak Gloria Estefan, Jennifer Lopez i Joss Stone. Wraz z koproducentami Stevem Greenbergiem i Michaelem Manginim, Wright została nominowana do nagrody Grammy 2005 w kategorii Najlepszy Album Pop za wyprodukowanie albumu Joss Stone Mind Body & Soul.

Wright, Greenberg i Mangini wyprodukowali również dwa utwory na albumie Toma Jonesa 24 Hours z 2008 roku: cover „The Hitter” Bruce'a Springsteena i „More Than Memories”, napisany przez legendę Stax Carlę Thomas. Trio wyprodukowało również debiutancki album Diane Birch w 2009 roku. W grudniu 2010 roku Wright otrzymał kolejną nominację do nagrody Grammy za piosenkę „Go” w kategorii Najlepszy tradycyjny występ wokalny R&B. Album Betty Wright: The Movie, przypisany Betty Wright and the Roots, wyprodukowany przez Wright i Ahmira Questlove'a Thompsona, został wydany 15 listopada 2011 roku w Ms. B Records/S-Curve Records. Betty Wright: The Movie zawierał również współpracę z Joss Stone, Snoop Doggiem, Lil Wayne'em i Lennym Williamsem. „Surrender”, utwór z albumu, został nominowany do nagrody Grammy 2011 w kategorii Najlepszy tradycyjny występ R&B.

W sylwestra 2011 roku Wright pojawiła się w brytyjskim kanale telewizyjnym BBC Two, w corocznym programie Hootenanny Jools, wspieranym przez Jools Holland Rhythm & Blue Orchestra. Wykonała swoje single „Clean Up Woman” i „Shoorah! Shoorah!” obok „In the Middle of the Game (Don't Change the Play)” z Betty Wright: The Movie. W 2017 roku Wright została uhonorowana nagrodą National R&B Music Society Unsung Heroine Award podczas gali Black Tie Gala & Awards Ceremony w Filadelfii w Pensylwanii. Nagrodę wręczyli jej Paul Anthony i Bowlegged Lou z Full Force. Jej ostatni występ miał miejsce w programie telewizyjnym Unsung 5 kwietnia 2020 r., czyli miesiąc przed jej śmiercią.

Wright była trzykrotnie zamężna i miała pięcioro dzieci. W 1976 r. Wright poślubiła Jerome'a McCraya i razem mieli córkę.Wright i McCray rozwiedli się w 1981 r. Wright była żoną Patricka Parkera od 1982 do 1983 r. i razem mieli dwójkę dzieci. Wright była żoną jamajskiego muzyka Noela Williamsa, lepiej znanego jako King Sporty, od 1985 r. do jego śmierci w 2015 r.Razem Wright i Williams mieli dwójkę dzieci.[Jej syn Patrick Parker Jr. zginął w Boże Narodzenie w 2005 r. w strzelaninie. Wright zmarła na raka 10 maja 2020 r. w swoim domu w Miami w wieku 66 lat. Wiadomość o jej śmierci jako pierwsza ogłosiła jej siostrzenica. Zaledwie dwa dni wcześniej inna piosenkarka Chaka Khan napisała na Twitterze: „Wzywam wszystkich moich #PrayWarriors. Moja ukochana siostra, Betty Wright @MsBettyWright, potrzebuje teraz waszych modlitw”.

Kilka utworów Wright było samplowanych przez muzyków hip-hopowych, rockowych i R&B na przestrzeni lat. W 2008 roku Sheek Louch z The Lox użył zarówno wersji koncertowej „Tonight Is The Night”, jak i „Pure Love” w swojej piosence „Good Love”. W 1992 roku Wright pozwała producentów przełomowego hitu Color Me Badd „I Wanna Sex You Up” po tym, jak twierdziła, że użyli sampla jej wersji koncertowej bez zgody i pozwolenia, i pozwała o tantiemy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Girls Can't Do What The Guys Do/Sweet Lovin' Daddy	Betty Wright	09.1968	-	33[8]	Alston 4569	[written by C. Reid, W. Clarke][produced by Brad Shapiro, Steve Alaimo][15[15].R&B Chart]
He's Bad Bad Bad/Watch Out Love	Betty Wright	11.1968	-	103[5]	Alston 4571	[written by C. Reid, W. Clarke][produced by Brad Shapiro, Steve Alaimo]
Pure Love/If You Ain't Got It	Betty Wright	08.1970	-	-	Alston 4587	[written by C. Reid, W. Clarke][produced by Marlin Productions][40[5].R&B Chart]
I Love The Way You Love/When We Get Together Again	Betty Wright	07.1971	-	109[1]	Alston 4594	[written by Willie Hale, W. Clarke][produced by Willie Clarke, Arnold Albury, Steve Alaimo][44[6].R&B Chart]
Clean Up Woman/I'll Love You Forever	Betty Wright	11.1971	-	6[14]	Alston 4601	[written by C. Reid, W. Clarke][produced by Willie Clarke, Clarence Reid ][2[16].R&B Chart]
If You Love Me Like You Say You Love Me/I'm Gettin' Tired Baby	Betty Wright	04.1972	-	A:104[2];B:121[2]	Alston 4609	[A&B:written by C. Reid, W. Clarke][A&B:produced by Brad Shapiro, Steve Alaimo][A:21[5]/B:42[3].R&B Chart]
Is It You Girl/Cryin' In My Sleep	Betty Wright	06.1972	-	101[3]	Alston 4611	[written by C. Reid, W. Clarke][produced by C. Reid, W. Clarke][18[8].R&B Chart]
Baby Sitter/Outside Woman	Betty Wright	10.1972	-	46[10]	Alston 4614	[written by Clarence Reid, Willie Clarke, Betty Wright][produced by Willie Clarke, Clarence Reid][6[15].R&B Chart]
It's Hard To Stop (Doing Something When It's Good To You)/Who'll Be The Fool	Betty Wright	04.1973	-	72[6]	Alston 4617	[written by C. Reid, W. Clarke, B. Wright][produced by Willie Clarke, Clarence Reid][11[9].R&B Chart]
Let Me Be Your Lovemaker/Jealous Man	Betty Wright	10.1973	-	55[6]	Alston 4619	[written by C. Reid, W. Clarke, B. Wright ][produced by Willie Clarke, Clarence Reid][10[16].R&B Chart]
It's Bad For Me To See You/One Thing Leads To Another	Betty Wright	03.1974	-	-	Alston 4620	[written by P. Sawyer, G. Jones][produced by Steve Alaimo, Willie Clarke][66[6].R&B Chart]
Secretary/Value Your Love	Betty Wright	07.1974	-	62[8]	Alston 4622	[written by C. Reid, W. Clarke][produced by Willie Clarke, Clarence Reid][12[16].R&B Chart]
Shoorah! Shoorah!/Tonight Is The Night	Betty Wright	10.1974	27[7]	-	Alston 3711	[written by A. Toussaint][produced by Willie Clarke][28[21].R&B Chart]
Where Is The Love/My Baby Ain't My Baby Anymore	Betty Wright	04.1975	25[7]	96[1]	Alston 4569	[written by H. W. Casey, R. Finch, W. Clarke, B. Wright][produced by W. Clarke, H. W. Casey, R. Finch][15[12].R&B Chart]
Ooola La/To Love And Be Loved	Betty Wright	08.1975	-	-	Alston 3715	[written by C. Reid, W. Clarke][produced by W. Clarke, C. Reid][28[11].R&B Chart]
Slip And Do It/I Think I Better Think About It	Betty Wright	12.1975	-	-	Alston 3718	[written by J. Thompson, E. Dixon][produced by Willie Clarke][21[12].R&B Chart]
If I Ever Do Wrong/Rock On Baby, Rock On	Betty Wright	08.1976	-	-	Alston 3722	[written by B. Wright, W. Clarke][produced by Willie Clarke][23[13].R&B Chart]
Life/If I Was A Kid	Betty Wright	12.1976	-	-	Alston 3725	[written by Milton Wright][produced by Willie Clarke, Seth Snyder][64[8].R&B Chart]
You Can't See For Lookin'/A Sometime Kind Of Thing	Betty Wright	06.1977	-	-	Alston 3734	[written by Willie Clarke][produced by Steve Alaimo][73[5].R&B Chart]
Dance With Me/For Your Love	Peter Brown with Betty Wright	02.1978	-	8[28]	Drive 6269	[written by P. Brown, R. Rans][produced by Cory Wade][5[22].R&B Chart]
Tonight Is The Night Pt. 1/Tonight Is The Night Pt. 2	Betty Wright	09.1978	-	-	Alston 3740	[written by Betty Wright, Willie Clarke][produced by Ron Albert, Howard Albert][11[15].R&B Chart]
You Should Do It/Without Love	Peter Brown with Betty Wright	09.1978	-	54[8]	Drive 6272	[written by P. Brown, R. Rans][produced by Cory Wade][25[15].R&B Chart]
Lovin' Is Really My Game/A Song For You	Betty Wright	02.1979	-	-	Alston 3745	[written by Trenita Womack "Bongo Lady Way", Belita Woods][produced by Ron Albert, Howard Albert][68[3].R&B Chart]
My Love Is/I Believe It's Love	Betty Wright	07.1979	-	-	Alston 3747	[written by B. Wright, J. McCray][produced by Betty Wright][48[10].R&B Chart]
What Are You Going To Do With It/I Believe In You	Betty Wright	03.1981	-	-	Epic 51009	[written by S. Wonder, B. Wright][produced by Stevie Wonder][42[10].R&B Chart]
Goodbye You Hello Him/Make Me Love The Rain	Betty Wright	10.1981	-	-	Epic 02602	[written by R. Fields][produced by Richard "Dimples" Fields][65[7].R&B Chart]
She's Older Now/Special Love	Betty Wright	02.1983	-	-	Epic 03523	[written by B. Wright, W. Mendes][produced by Marlon Jackson For V.B.M. Productions][22[16].R&B Chart]
One Step Up, Two Steps Back	Betty Wright	06.1984	-	-	Jamaica 3	[written by B. Wright, H. Harris, D. Johnson, A. Bayyan ][produced by Joe Venneri, Amir Bayyan][75[4].R&B Chart]
Pain	Betty Wright	01.1986	42[6]	-	Ms. B 7001	[written by Betty Wright][produced by Marsha Radcliffe, Betty Wright][44[16].R&B Chart]
The Sun Don't Shine/Music Street	Betty Wright	07.1986	-	-	First String 968	[written by Betty Wright][produced by Marsha Radcliffe, Betty Wright][82[8].R&B Chart]
No Pain, No Gain	Betty Wright	03.1988	-	-	Ms. B 4501	[written by Betty Wright][produced by Betty Wright][14[20].R&B Chart]
After The Pain/Love Days	Betty Wright	08.1988	-	-	Ms. B 4503	[written by Betty Wright][produced by Betty Wright][57[11].R&B Chart]
From Pain To Joy	Betty Wright	01.1989	-	-	Ms. B 4505	[written by Betty Wright][produced by Betty Wright][39[10].R&B Chart]
Quiet Storm/We Down	Betty Wright	06.1989	-	-	Ms. B 4508	[written by Betty Wright][produced by Betty Wright][88[5].R&B Chart]
Keep Love New/We Down	Betty Wright	08.1989	71[4]	-	Sure Delight SD 11	[written by Betty Wright][produced by Betty Wright, Noel Williams]
How 'Bout Us/Finally Found A Friend	Grayson Hugh And Betty Wright	03.1990	-	67[7]	RCA 9163	[written by Dana Walden][produced by Michael Baker, Axel Kroll][piosenka z filmu "True love"][30[12].R&B Chart]
For Love Alone	Betty Wright	01.1994	-	-	Ms. B 70 040	[written by Betty Wright][produced by Betty Wright][98[2].R&B Chart]
Baby	Angie Stone feat. Betty Wright	08.2007	-	103	Stax	[written by Curtis Mayfield,Angie Stone,Charles Tatum,K. Norton][produced by Co-T,5 Star][22[27].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Love the Way You Love	Betty Wright	02.1972	-	123[6]	Alston 388	[produced by Willie Clarke, Clarence Reid]
Betty Wright Live	Betty Wright	06.1978	-	26[36]	Alston 4408	[produced by Howard Albert, Ron Albert]
Betty Travelin' In The Wright Circle	Betty Wright	06.1979	-	138[6]	Alston 4410	[produced by Betty Wright]
Mother Wit	Betty Wright	04.1988	-	127[13]	Ms B. 3301	[produced by Betty Wright, Noel Williams]