Hamilton, Joe Frank & Reynolds

Hamilton, Joe Frank & Reynolds to trio grające muzykę soft rock, działające w latach 70. XX wieku
i wywodzące się z Los Angeles. W skład pierwotnego zespołu wchodzili: Dan Hamilton (gitara, główny wokal), Joe Frank Carollo (bas, wokal) oraz Tommy Reynolds (multiinstrumentalista, wokal). Wszyscy oni wcześniej występowali w grupie The T-Bones – zespole popularnym w latach 60., znanym przede wszystkim z instrumentalnego przeboju „No Matter What Shape (Your Stomach's In)”. Zespół po raz pierwszy trafił na listy przebojów w 1971 roku za sprawą utworu „Don't Pull Your Love”. Pod koniec 1972 roku z grupy odszedł Tommy Reynolds, którego zastąpił klawiszowiec Alan Dennison, jednak zespół zachował nazwę Hamilton, Joe Frank & Reynolds aż do 1976 roku. To właśnie w tym składzie muzycy nagrali swój największy przebój – wydany w 1975 roku utwór „Fallin' in Love”. Nowy skład Zespół The T-Bones, stworzony przez Judda Hamiltona (brata Dana Hamiltona), wyruszył w trasę koncertową w styczniu 1966 roku, promując swój pierwszy singiel „No Matter What Shape (Your Stomach's In)” – utwór instrumentalny, zainspirowany popularną wówczas reklamą telewizyjną środka Alka-Seltzer. Po przebyciu dziesiątek tysięcy mil w trakcie tras koncertowych, z zespołu odeszli Dee i Torres; zastąpili ich Tommy Reynolds (który w 1969 roku został głównym wokalistą grupy Shango) oraz Joe Frank Carollo. W marcu 1966 roku utwór „No Matter What Shape (Your Stomach's In)” dotarł do 3. miejsca na amerykańskiej liście przebojów Billboard Hot 100. W tym zmienionym składzie zespół The T-Bones koncertował w Stanach Zjednoczonych oraz Japonii. Ich trzeci i zarazem ostatni album nie odniósł sukcesu komercyjnego, a pod koniec 1976 roku grupa zakończyła działalność. Wielki przebój W 1970 roku wytwórnia Dunhill Records zaproponowała kontrakt nagraniowy nowo powstałemu zespołowi Hamilton, Joe Frank & Reynolds. W kolejnym roku utwór „Don't Pull Your Love” – wyprodukowany przez Steve'a Barriego i zaaranżowany przez Jimmiego Haskella – dotarł do 1. miejsca na liście „Cash Box Top 100” oraz do 4. miejsca na liście „Billboard Hot 100”. W samych Stanach Zjednoczonych singiel sprzedał się w nakładzie przekraczającym milion egzemplarzy, za co w sierpniu 1971 roku otrzymał od RIAA status złotej płyty[1]. Utwór zdobył również szczyt notowań w Kanadzie i znalazł się w pierwszej dziesiątce w Australii. Dwa kolejne single („Annabella” oraz „Daisy Mae”) również trafiły na listy przebojów, jednak dwa albumy oraz kilka innych singli zespołu Hamilton, Joe Frank & Reynolds nie odniosły większego sukcesu komercyjnego. Pod koniec 1972 roku grupę opuścił Tommy Reynolds. Hamilton i Carollo kontynuowali koncertowanie, wspierani przez różnych muzyków sesyjnych, m.in. Larry'ego Knechtela (instrumenty klawiszowe) oraz Joe Correro (perkusja). Brak sukcesów doprowadził jednak do rozwiązania kontraktu z wytwórnią Dunhill w 1973 roku. Zespół – wzmocniony przez Alana Dennisona i Ricka Shulla – kontynuował występy na lokalnej scenie. Zmiana nazwy i późniejsze lata W drugiej połowie 1974 roku muzycy podpisali nowy kontrakt płytowy z wytwórnią Playboy Records. Umowa wymagała zachowania nazwy Hamilton, Joe Frank & Reynolds, mimo że Reynolds nie był już członkiem grupy[2]. Kilka miesięcy później zespół wydał singiel „Fallin' in Love”, który dotarł na szczyt listy „Billboard Hot 100”. Utwór ten przyniósł grupie drugą złotą płytę i stał się ich jedynym nagraniem, które trafiło na brytyjską listę przebojów (UK Singles Chart) – dzięki licencji udzielonej wytwórni Pye Records, jesienią 1975 roku dotarł tam do 33. miejsca[1][3]. Po tym sukcesie wydali utwór „Winners & Losers”, który w 1976 roku dotarł do 21. miejsca na listach przebojów, jednak kolejne single – „Don't Fight the Hands (That Need You)” oraz „Everyday Without You” – nie zdołały już wejść do pierwszej czterdziestki. Choć na okładce albumu „Fallin' in Love” zespół posłużył się swoją pierwotną nazwą, na tylnej stronie okładki widniała już dokładniejsza nazwa: „Hamilton, Joe Frank & Dennison”. W przypadku „Love & Conversation” – drugiego albumu wydanego w 1976 roku nakładem wytwórni Playboy Records – grupa oficjalnie przyjęła nazwę Hamilton, Joe Frank & Dennison. W 1980 roku zespół ponownie zakończył działalność, tym razem już na stałe. Hamilton kontynuował pisanie i publikowanie piosenek; skomponował również i nagrał kilka utworów do ścieżek dźwiękowych filmów. Pod koniec 1993 roku poważnie zachorował – zdiagnozowano u niego zespół Cushinga. Hamilton zmarł w Los Angeles 23 grudnia 1994 roku w wieku 48 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Don't Pull Your Love/Funk-in-Wagnal	Hamilton, Joe Frank & Reynolds	05.1971	-	4[14]	Dunhill 4276	[gold-US][written by D. Lambert, B. Potter][produced by Steve Barri]
Annabella/Goin' Down	Hamilton, Joe Frank & Reynolds	08.1971	-	46[7]	Dunhill 4287	[written by C. Arnold, D. Martin, G. Morrow][produced by Steve Barri]
Daisy Mae/It Takes The Best	Hamilton, Joe Frank & Reynolds	12.1971	-	41[11]	Dunhill 4296	[written by D. Lambert, B. Potter][produced by Steve Barri]
One Good Woman/Don't Refuse My Love	Hamilton, Joe Frank & Reynolds	03.1972	-	113[4]	Dunhill 4305	[written by D. Lambert, B. Potter][produced by Steve Barri]
Fallin' In Love/So Good At Lovin' You	Hamilton, Joe Frank & Reynolds	06.1975	-	1[1][17]	Playboy 6024	[gold-US][written by Dan Hamilton, Ann Hamilton][produced by Jim Price]
Winners And Losers/Barroom Blues	Hamilton, Joe Frank & Reynolds	11.1975	-	21[15]	Playboy 6054	[written by Dan Hamilton, Ann Hamilton][produced by Dan Hamilton, Joe Frank Carollo, Alan Dennison]
Everyday Without You/Badman	Hamilton, Joe Frank & Reynolds	04.1976	-	62[7]	Playboy 6068	[written by Dan Hamilton][produced by H, JF And D]
Light Up The World With Sunshine/Houdini	Hamilton, Joe Frank And Dennison	07.1976	-	67[5]	Playboy 6077	[written by Ben Findon, G. Wilkens][produced by John D'Andrea]
Don't Fight The Hands (That Need You)/Get On The Bus	Hamilton, Joe Frank And Dennison	10.1976	-	72[8]	Playboy 6088	[written by Jimmy George, Robert Caldwell][produced by John D'Andrea]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hamilton, Joe Frank & Reynolds	Hamilton, Joe Frank & Reynolds	06.1971	-	59[15]	Dunhill/ABC 50 103	[produced by Steve Barri]
Hallway Symphony	Hamilton, Joe Frank & Reynolds	02.1972	-	191[4]	Dunhill/ABC 50 113	[produced by Steve Barri]
Fallin' in Love	Hamilton, Joe Frank & Reynolds	12.1975	-	82[14]	Playboy 407	[produced by Hamilton, Joe Frank & Reynolds]