Na długo przed tym, jak stał się jedną z kluczowych postaci powojennego chicagowskiego bluesa,
potężnie zbudowany Willie Dixon eksperymentował - w ramach swojego zespołu Big Three Trio – z brzmieniem opartym na płynnych harmoniach wokalnych, przystępniejszym dla szerszej publiczności. Urodzony 1 lipca 1915 roku w Vicksburgu w stanie Missisipi, „wielki Willie” dysponował głosem równie niskim i donośnym, co jego gra na kontrabasie. Zanim w 1936 roku przybył do Chicago z zamiarem zrobienia kariery w boksie wagi ciężkiej, pisał piosenki i śpiewał muzykę gospel. Jego przygoda z boksem nie trwała jednak długo; szczęśliwym zrządzeniem losu poznał gitarzystę Leonarda „Baby Doo” Castona, który przekonał go, że muzyka będzie lepszym wyborem.
W 1939 roku Willie i „Baby Doo” założyli grupę The Five Breezes, której bluesowe kompozycje wzbogacone były o łagodne harmonie wokalne; rok później zespół zadebiutował w wytwórni Bluebird. Po odbyciu kary za uchylanie się od poboru w czasie wojny, Willie wraz z byłym członkiem The Five Breezes, Gene’em Gilmore’em, stworzył formację The Four Jumps Of Jive, która w 1945 roku nagrała dwie płyty (zapisane na płytach szelakowych 78 obr./min) dla wytwórni Mercury. Następnie, w 1946 roku, Dixon ponownie połączył siły z „Baby Doo” (tym razem grającym na pianinie) oraz gitarzystą Bernardo Dennisem, tworząc The Big Three Trio.
Zespół nagrał dwa single dla wytwórni Bullet z Nashville, należącej do Jima Bulleita - w tym pikantny utwór Dixona „Signifying Monkey” - po czym Dennisa zastąpił Ollie Crawford. W 1947 roku The Big Three Trio podpisało kontrakt z wytwórnią Columbia. Sesje nagraniowe zespołu prowadził zazwyczaj Lester Melrose, który w tamtym czasie kontrolował niemal całą scenę bluesową w Chicago. „Lester Melrose był jednym z pierwszych ludzi, z którymi nagrywaliśmy” – wspominał Dixon, dodając, że sprzedawali mu swoje piosenki za niewielkie kwoty, rzędu 10 czy 15 dolarów.
W 1948 roku utwór „You Sure Look Good To Me” w wykonaniu tria trafił do pierwszej dziesiątki zestawienia R&B wytwórni Columbia. Caston zaśpiewał w nim własną kompozycję „After Awhile” - żywy, energiczny utwór zarejestrowany 3 września 1947 roku, w którym na perkusji zagrał Charles Saunders, a Dixon wydobywał dźwięki ze swojego kontrabasu z takim samym zapałem, z jakim śpiewał.
Choć zespół The Big Three Trio przetrwał aż do 1951 roku, Dixon z powodzeniem rozwijał swoją karierę jako sesyjny basista bluesowy oraz niezwykle płodny autor piosenek. W latach 50. i 60-tych był prawdziwym bardem chicagowskiego bluesa - stworzył przełomowe przeboje dla takich artystów jak Muddy Waters, Howlin’ Wolf, Little Walter, Otis Rush czy Koko Taylor (którą sam odkrył). Pracował również jako niezastąpiony łowca talentów (A&R) dla wytwórni Chess i Cobra. Zmarł 29 stycznia 1992 roku.
|
Single | ||||||
| Tytuł | Wykonawca | Data wydania | UK | US | Wytwórnia [US] |
Komentarz |
| You Sure Look Good To Me/88 Boogie | Big Three Trio | 04.1948 | - | - | Columbia 38093 | [written by Leonard Caston][10[2].R&B Chart] |

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz