Sons of Adam

Sons of Adam, sprytny zespół garażowy o korzeniach surfingowych,
istniał przez krótki okres w połowie lat 60-tych. Lider, gitarzysta i autor tekstów Randy Holden dołączył do Blue Cheer, a inni członkowie grali w zespołach swojej epoki, takich jak Love. Przed rozpadem wydali publicznie tylko kilka singli, w tym dwa single na winylu 45-calowym dla wytwórni Decca oraz cover utworu „Feathered Fish” Arthura Lee z 1966 roku. W 2022 roku ukazał się zbiór antologiczny „Saturday's Sons”, zawierający kompletne nagrania zespołu wraz z niewydanym materiałem z wcześniejszych wcieleń, niepublikowanymi demami i występami na żywo. 

Sons of Adam powstał w Baltimore w stanie Maryland latem 1963 roku, początkowo jako instrumentalny, surfrockowy zespół Fendermen, kierowany przez gitarzystę Randy'ego Holdena. Holden spędził kilka lat z gitarzystą Joe Kookenem i basistą Mike'em Portem, grając z różnymi perkusistami i rozwijając swój surfowy dźwięk, ostatecznie nagrywając kilka singli jako Fender IV. W 1965 roku przenieśli się do Los Angeles i zmienili nazwę na Sons of Adam, porzucając swoje surfingowe skłonności na rzecz brzmienia brytyjskiego rocka inwazyjnego, które w tym czasie ogarniało Stany Zjednoczone. Z Michaelem Stuartem mocno osadzonym na ich miejscu jako perkusista, zespół stale grał na zachodnim wybrzeżu, dzieląc rachunki z wieloma innymi zespołami ery, które zyskały sławę, gdy muzyka beatowa szybko przekształciła się w psychodeliczny rock. 

Wydali dwa single z Deccą, zanim Holden opuścił zespół w sierpniu 1966 roku, rzekomo odchodząc na miejscu podczas koncertu w San Francisco, gdzie zespół supportował Bo Diddleya, gdy Port krzyknął na niego, aby ściszył swój wzmacniacz. Następnego dnia Holdena zastąpił Craig Tarwater, ale nowa wersja zespołu nie trwała długo. Stuart odszedł z zespołu, by dołączyć do Love niecały miesiąc po dołączeniu Tarwatera. Choć Sons of Adam wydali jeszcze jeden singiel (ironicznie ich wersję utworu napisanego przez Arthura Lee z Love), swój ostatni koncert zagrali w czerwcu 1967 roku. 

Holden grał z The Other Half, zanim dołączył do Blue Cheer w 1969 roku, a pozostali członkowie zespołu pozostali aktywni na dynamicznie zmieniającej się scenie rocka psychodelicznego na Sunset Strip. Udokumentowane dziedzictwo Sons of Adam ograniczało się do singli, aż do wydania kompilacji Saturday's Sons z 2022 roku, która zebrała cały ich dorobek, w tym bogactwo materiału, który nigdy wcześniej nie został wydany.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Take My Hand / Tomorrow's Gonna Be Another Day	Sons of Adam	12.1965	-	-	Decca 31887	[written by Joe Kooken, Randy Holden][produced by Gary Usher]
Feathered Fish / Baby Show the World	Sons of Adam	.1966	-	-	Alamo 5473	[written by Arthur Lee]
You're a Better Man Than I / Saturday's Son	Sons of Adam	09.1966	-	-	Decca 31995	[written by Brian Hugg, Mike Hugg][produced by Gary Usher]

Frank Zappa

Właśc. Francis Vincent Zappa Jnr., ur. 21.12.1940 r. w Baltimore w stanie Maryland, zm. 4.12.1993 r. Fenomen muzyczny i społeczny. Ojciec Francis Vincent pochodzący z Sycylii, był nauczycielem w college'u; matka - Greczynka Rosemarie zajmowała się domem i czwórką dzieci. W 1950 r. cała rodzina przeniosła się do Kalifornii w poszukiwaniu lepszego życia. Już wtedy Frank zafascynowany był muzyką, na co niemały wpływ miał grający na gitarze ojciec. Jednak pierwszym instrumentem, na którym skoncentrował swą uwagę młody Frank, była perkusja. Jako trzynastolatek dołączył do szkolnego zespołu The Ramblers, w którym stanowił podporę sekcji rytmicznej. Z tego okresu datują się początki jego miłości do utworów Edgara Varese. Album Ionisation tego kompozytora wzbudził w młodym muzyku zainteresowanie eksperymentami rytmicznymi, które kultywował do końca życia. 

Kolejna fascynacja - gitara elektryczna - dała z kolei początek kolekcji płyt rhythm'n'bluesowych, na których znaleźć można było fascynujące solówki gitarowe. Do ulubionych wykonawców Franka na tym polu należeli Howlin' Wolf, Hubert Sumlin, Muddy Waters, Johnny ,,Guitar" Watson i Clarence „Gatemouth" Brown. Jego zainteresowania podzielał szkolny kolega Don Van Vliet (znany później jako Captain Beefheart). W latach 1954-58 Frank uczęszczał do Antelope Valley High School w Lancaster w stanie Kalifornia. Wtedy też założył swój pierwszy zespół, oktet The Blackouts. Lider grał w nim już na gitarze, a nie perkusji. Żywot formacji był krótki; została rozwiązana w 1960 r. tuż po wstąpieniu przez Zappę w związek małżeński. 

Pierwszą większą szansą dla muzyka stał się film „The World's Greatest Sinner", do którego miał napisać muzykę. W jej nagraniu wzięła udział orkiestra symfoniczna z Pomona Valley, 20-osobowa orkiestra kameralna i 8-osobowy zespół rock'n'rollowy. W 1962 r. skomponował ścieżkę dźwiękową do kolejnego obrazu - niskobudżetowego westernu „Run Home Slow". Za zarobione pieniądze wybudował własne studio Z w Cucamonga, w którym rejestrował muzykę do programów radiowych i telewizyjnych, a także utwory innych wykonawców (m.in. Dona Van Vlieta). 

Od samego początku swojej działalności Zappa nie stronił od szokujących przedsięwzięć. W 1962 r. zaprezentował Amerykanom w telewizyjnym programie „Cyklophonia" Steve'a Allena... koncert rowerowy, polegający na szarpaniu szprych, dmuchaniu w kierownicę, kręceniu pedałami i wypuszczaniu powietrza z dętek. Podstawowym zajęciem Franka była jednak nadal działalność w studiu Z. Część zarejestrowanego wówczas materiału zamieszczono później na legendarnym 12-płytowym bootlegu 20 Years Of Frank Zappa. W 1963 r. powstał zalążek przyszłego zespołu The Mothers Of Invention. Formację The Mothers (bo o niej mowa) tworzyli: Frank (gitara), Paul Woods (bas) i Les Papp (perkusja). Zappa równolegle zajmował się działalnością solową. Wraz z Van Vlietem napisali... operetkę „I Was A Teenage Maltshop". W 1964 r. obaj muzycy założyli kolejne zespoły: The Soots i Captain Glasspack And His Magic Mufflers. Oba miały niezwykle krótkotrwały żywot. Nieco wcześniej studio Z zostało zamknięte, a Frank otrzymał wyrok 10 dni więzienia (z zawieszeniem na trzy lata) za nagranie taśmy z nieprzyzwoitym damsko-męskim dialogiem, którą nieopatrznie wypożyczył sierżantowi miejscowej policji.

 Pod koniec 1964 r. Zappa znalazł się w rhythm'n' bluesowym zespole The Soul Giants, w którym występowali ponadto Roy Estrada (bas), Jim Carl Black (perkusja), Ray Collins (śpiew) i Dave Coronado (saksofon). Po zmianie nazwy na już znaną The Muthers i ostatecznie The Mothers Of Invention (dodatek ,,Of Invention" wymyśliła firma MGM, z którą grupa podpisała kontrakt; samo „The Mothers" uznano za zbyt prowokacyjne). W tym czasie w składzie formacji pojawił się drugi gitarzysta Elliot Ingber, równocześnie opuścił ją Dave Coronado. Dało to początek całej serii zmian powodujących, iż skład Matek stał się bardzo „płynny". Wkrótce mieli się w nim pojawić m.in. Denny Bruce, Van Dyke Parks, Del Ketcher, Dr. John, Kim Fowley, Don Preston, Bunk Gardner, Billy Mundi i Euclid „Motor-head" Sherwood. 

W 1965 r. The Mothers wystąpili w filmie „Mondo Hollywood", a w połowie następnego roku zaproponowali swoje pierwsze fonograficzne dzieło Freak Out. To zdumiewające dwupłytowe wydawnictwo grzmiące od szaleńczych dźwięków perkusji, zawierające podniosły protest song ,,Trouble Every Day" i dopracowane w najdrobniejszych szczegółach (informacje na okładce, dowcipy, parodie), wzbudziło natychmiastowe gorące zainteresowanie publiczności, która podchodziła doń z niemal kultową czcią. Muzycy naigrywali się ze swoich fryzur i ogólnego braku urody, co uczyniło z nich doskonałych bohaterów kontrkultury. W przeciwieństwie do pochodzącego ze wschodniego wybrzeża USA zespołu The Fugs, The Mothers mogli się poszczycić wysokimi umiejętnościami muzycznymi, co z kolei stanowiło doskonały instrument dla eklektycznych i pełnych wyobraźni idei Zappy. 

Wynikiem nowo zdobytej popularności były trasy  koncertowe i  kolejne albumy,  wśród  których wyróżniał się wydany w styczniu 1968 r. We're Only In It For The Money (z rewelacyjny parodią okładki albumu Sgt Pepper Beatlesów), bodący ostrą satyrą ruchu hippisów i reakcji, jakie budził w Stanach Zjednoczonych. Zanim płyta ujrzała światło dzienne Frank wraz z zespołem odwiedził Londyn, gdzie podczas koncertu 23.09.1967 r. w The Royal Albert Hall wspomagało ich  10 członków Królewskiej Orkiestry Symfonicznej, na których muzyka Zappy podziałała nader destrukcyjnie, gdyż po występie większość z nich dostała mdłości.  Bezpośrednio po  tym koncercie The Mothers  odbyli  pierwsze  europejskie   tournee. W grudniu 1967 r. formację opuścił Billy Mundi, a jego miejsce zajął Arthur Dyer Tripp III .Skład Matek przedstawiał się teraz następująco: Don Preston (instr. klawiszowe), Roy Estrada (bas), Jim Black (instr. perkusyjne), Ray Collins (śpiew), Bunk  Gardner  (trąbka),  Jim   Fielder  (gitara) i Arthur Dyer Tripp III (perkusja). 

Rok 1967 r. był dla Zappy ważny także z powodów osobistych. Po raz drugi stanął na ślubnym kobiercu, a jego wybranką została Gail Sloalman. Dochował się z nią czwórki dzieci: Dweezila, Ahmeta Emuukhy Rodana, Moon Unit i Divy. W maju 1968 r. na rynku ukazał się solowy album Franka Lumpy gravy z muzyką  orkiestrową napisana na zamówienie Capitol Records, a wykonaną przez Emuukha Electric Symphony Orchestra i kilku muzyków The Mothers. Listopad przyniósł longplay Cruising with Ruben & the Jets - wspaniały hołd złożony erze popularności stylu doo-wop. Frank pariodował na nim stare zespoły rodem z lat 50-tych i początku lat 60-tych. 

Po rozstaniu z firmą MGM Zappa przeszedł pod skrzydła Warner Brothers, gdzie zadebiutował płytą Uncle Meat (w kwietniu 1969 r.), ze ścieżką dźwiękowa do filmu o zespole The Mothers, który z przyczyn finansowych nigdy nic został ukończony Nieco wcześniej, bo w listopadzie 1968 r. skład The Mothers zasilił I.owell George. Jesienią 1969 r. Zappa rozwiązał The Mothers Of Invention; muzycy zajęli się działalnością solowa, Roy Estrada i Lowell George założyli grupę Little Feat. Po krótkim okresie pracy w charakterze producenta, Frank rozpoczął komponowanie i nagrywanie własnego albumu solowego.      Do     współpracy     zaprosił     m.in. Dona „Sugarcane" Harrisa (skrzypce), Shuggie Otisa    (bas),   Jean-Luc   Ponty'ego   (skrzypce), Captaina Beefhearta (śpiew), George'a Duke'a (instr.  klawiszowe) i Iana  Underwooda  (instr. klawiszowe i dęte), W tym składzie powstał doskonały jazz-rockowy longplay Hot Rats -   szczytowe osiągniecie epoki, z oszałamiającymi solówkami gitarowymi i popisowymi kompozycjami. Jeszcze w  tym  samym  roku Zappa zaproponował diametralnie odmienne płyty Weasels Ripped My Flesh i Burnt Weeny Sandwich .  

Także w 1970 r. muzyk zaczął poważnie myśleć o realizacji śmiałego projektu łączącego w ramach jednego koncertu zespół rockowy i orkiestrę symfoniczną  w  repertuarze klasycyzującym.  Swoje dzieło Zappa nazwał „200 Motels", a jego premiera odbyła się pod koniec maja w Los Angeles z udziałem  L.A.  Philharmonic Orchestra  pod dyrekcją Zubina Mehty oraz m.in. Aynsleya Dunbara (perkusja) i Howarda Kaylana (śpiew). Rok 1970 przyniósł jeszcze jedno solowe dzieło Franka Changa's Revenge, na którym towarzyszył mu nowy skład The Mothers z George'em Duke'em na instrumentach klawiszowych (zadomowił się u Zappy na następne 5 lat). W 1971 r. Matki nagrały dwa kolejne, koncertowe albumy,  Na Fillmore  East, June  1971 gościnnie występujący Flo (Howard Kaylan) i Eddie (Mark Volman) teraz mistrz ceremonii Frank wyśmiewali wszystkie możliwe grupy rockowe.   Na  drugim  Just Anuther Band From L.A., znalazł się m.in. prawdziwy magnum opus muzyka -    suita ,,Billy The Moutain"    - satyryczna opowieść o małżeństwie góry imieniem Billy i drzewa Ethel.

 Koniec 1971 r. nie okazał się jednak najszczęśliwszy w karierze Zappy. 4 grudnia podczas koncertu w Montreux spłonął cały sprzęt zespołu (wydarzenie to dokumentuje słynny utwór Deep Purple „Smoke On The Water"), a niedługo potem sam Frank został zepchnięty ze sceny w londyńskim Rainbow Theatre.   Wyszedł z  tego  z pogruchotaną  krtanią (w wyniku czego głos obniżył mu się o jedna trzecią) i uszkodzonym kręgosłupem, spędzając na wózku inwalidzkim długie tygodnie. Na pocieszenie, Boże Narodzenie zbiegło się z premiera filmowej wersji „200 Motels" (wcześniej ukazała się też wersja płytowa), w której role Zappy zagrał sam Ringo Starr. Rok 1972 przyniósł film „Billy The Moutain" oraz kolejny jazz-rockowy longplay Waka/Jawaka . Jednak już w 1971 r. Zappa powrócił płytą Over-Nite Sensation, sięgającą do korzeni rocka. Znalazła się na niej bodaj najbardziej sprośna ballada, jaką kiedykolwiek napisał -   ,,Dinah-Moe Humm". Muzyk w tym okresie   sporo   koncertował.   Towarzyszyli   mu m.in.  Dave Parlato i  Tom  Folwer (bas), Jim Gordon, Ralph Humphrey i Chester Thompson (perkusja), Tony Durand (gitara), Glenn Ferris i Bruce Fowler (puzon, saksofony), Gary Barone i Malcolm McNab (trąbki), George Duke (instr klawiszowe), Ruth Underwood (instr. perkusyjne  i Napoleon Murphy Brock (instr. dęte, śpiew).

 W 1974 r. Zappa napisał ścieżkę dźwiękową do filmu Bruce'a Bickforda z animowanymi kukiełkami. Nagrał też kolejny longplay Apostrophe który odniósł olbrzymi sukces i pozostaje do dziś jedną z najpopularniejszych płyt muzyka. Przedstawiła ona talent narracyjny Franka w najlepszym stylu Lorda Buckleya i dużą inwencją improwizatorską Jacka Bruce'a w utworze tytułowym. Inna kompozycja „Cosmic Debris", wydana na singlu, dotarła do 2. miejsca listy „Billboardu". W tym samym roku Zappa i The Mothers zaproponowali jeszcze podwójny koncertowy album Roxy And Elsewhere, który doskonale oddał atmosferę występów zespołu, w czasie których muzycy łączyli diabolicznic ciężką muzykę (np. „Echidna's Arf" i „Bebop Tango") z zaraźliwic wielkim poczuciem humoru. Nie docenione arcydzieło One Size Fits All wypełniały kompozycje o niezwykle złożonej budowie. Utwór ,,Andy" opowiadał o kowbojach występujących w westernach klasy „B", „Florentine Pogen" i „Inca Roads" wyróżniały się z kolei skomplikowanymi muzycznie pomysłami. 

W 1975 r. w czasie tournee, Zappie towarzyszył Captain Beefheart, który pomimo wcześniejszych niesnasek (sobie przypisywał autorstwo tytułu płyty Hot Rats) zaśpiewał na płycie Bongo Fury. Obu muzyków połączył niesmak w stosunku do przesłodzonych obchodów 200-lecia Stanów Zjednoczonych. Wydany w 1976 r. album Zoot Allures był głównie dziełem współpracy Zappy i perkusisty Terry'ego Bozzio, a sam Zappa dograł później ścieżki pozostałych instrumentów. Eksperymentował też z czymś, co nazywał ,,xenochrocity". Polegało to na łączeniu nie powiązanych ze sobą ścieżek muzycznych, by w efekcie otrzymać fragment asynchronicznej muzyki. Najlepszym przykładem tych muzycznych eksperymentów stał się utwór „Friendly Little Finger". Z kolei kompozycja tytułowa przeniosła koncepcję gry na gitarze „sleaze" na zupełnie nowe obszary muzyczne (podobnie jak jęki ekstazy w „The Torture Never Stops"), a „Black Napkins" dał niezrównane pole do popisów gitarowych. Jeśli obecnie Zoot Allures wydaje się być bezpośrednią reakcją na muzykę punkową, nie wolno zapominać o tym, że Zappie nieobce były pełne rozmachu wydarzenia w najlepszym stylu wielkiego show biznesu. Seria koncertów w Nowym Jorku zorganizowana w okolicy święta Halloween (31.10.) w 1976 r. zgromadziła wielkie tłumy, które z zapartym tchem przysłuchiwały się opowieściom o barach dla samotnych, spotkaniach z diabłem i wirtuzowskim popisom braci Breckerów. Wydarzenia te upamiętnił album Live In New York, który poróżnił Zappę z firmą Warner Brothers i doprowadził do zerwania kontraktu. Powodem stał się fakt ocenzurowania płyty i nieumieszczenia na niej utworu ,,Punky's Whips" (opowiadającego o występkach Edwina Meadowsa, gitarzysty amerykańskiej nowofalowej grupy Angel). Na domiar złego Warner Brothers wydała później trzy doskonałe instrumentalne albumy z „nie autoryzowanymi okładkami" (które później Zappa - o dziwo- wykorzystał wydając wersje kompaktowe tych płyt): Studio Tan, Sleep Dirt i Orchestral Favorites. 

Nastrojona wyłącznie na muzykę punk prasa rockowa nie bardzo wiedziała, co począć z muzyką, która pariodowała Miklosa Roszę, łączyła jazz z komiksowymi partyturami, wyśmiewała rock'n'rollową histerię i prowadziła fusion prosto w XXI wiek. Nie przejmując się faktem, że wielu widzi w nim nadal hippisa, którym wcale nie był (na albumie We're Only In It For The Money powiedział swoje ostatnie słowo dotyczące „lata miłości" jeszcze w jego trakcie!), Zappa nadal odbywał liczne koncerty. Jego gra na gitarze zaczynała nabierać zupełnie nowych wymiarów: w utworze „Yo' Mama" z albumu Sheik Yerbouti z 1979 r. dał przedsmak ekstrawagancji, która miała z czasem pojawić się na dobre. W osobie Ike'a Willisa odnalazł wokalistę, który rozumiał jego potrzebę łączenia dystansu z intymnością. W rezultacie Willis zaprezentował w pełni swoje umiejętności na świetnym 3-płytowym wydawnictwie Joe's Garage. 

Po zainteresowaniu koncepcjami filozoficznymi i erze zespołowych żartów, w drugiej połowie lat 70-tych muzykę Zappy zdominowała bardziej polityka. Albumy Tinseltown Rebellion i You Are What You Is komentowały rosnącą popularność fundamentalnej prawicy. W 1982 r. Zappa zanotował na swoim koncie spory przebój „Valley Girl", w którym jego córka Moon Unit parodiowała akcent „złotej młodzieży" z Hollywood. W tym samym roku artysta przygotował i wyprodukował nowojorski koncert muzyki Edgara Varese. Tytułowy utwór albumu Ship Arriving Too Late To Save A Drowning Witch wskazywał, że zainteresowanie Zappy długimi kompozycjami bynamniej nie zmalało; znalazło to swe potwierdzenie również na wydanym w 1983 r. albumie z poważną muzyką orkiestrową. 

Rok 1984 okazał się niezwykle płodnym w karierze tego niezwykłego artysty; najpierw odkrył on XVIII-wiecznego kompozytora Francesco Zappę i nagrał jego dzieła na synclavier, zarejestrował album rockowy Them Or Us, na którym zaprezentował jak zwykle pełną inwencji grę na gitarze, wreszcie znany i szanowany francuski kompozytor Pierre Boulez dyrygował utworami Zappy na płycie The Perfect Stranger. Dwa zestawy: Shut Up 'N Play Yer Guitar i Guitar udowodniły, że gra Zappy na gitarze jest prawdziwie unikatowa, a płyta Jazz From Hell prezentowała instrumentalne kompozycje na synclavier, czerpiące inspirację z twórczości Goniona Nancarrowa. 

Z kolei potrójny album Thing-Fish zawierał „broadwayowski musical" opowiadający o AIDS, homofobii i rasizmie. Następny wielki projekt artysty'doczekał się realizacji w 1988 r.: 12-osobowy zespół grał nowe wersje starszych utworów, kompozycje instrumentalne i nowe utwory o politycznym zabarwieniu. Dokonania te zebrano odpowiednio na trzech albumach: The Best Band You Never Heard In Your Life, Make A Jazz Noise Here i Broadway The Hard Way. Muzycy odbywali próby przez trzy miesiące, a osiągnięta przez nich precyzja wykonawcza dosłownie zapierała dech w piersiach. Tym większa szkoda, że rozstali się już podczas pierwszej wspólnej trasy. 

Obok retrospektywnej serii You Can't Do That On Stage Anymore, w ramach kampanii „bij pirata!" Zappa wydał piętnaście swoich najpopularniejszych bootlegów. W Czechosłowacji, gdzie od dawna cieszył się sławą bohatera kulturowego undergroundu, został mianowany Kulturalnym Łącznikiem z Zachodem, a w 1991 r. ogłosił, że jako kandydat niezależny będzie startował w wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych w 1992 r. (natychmiast też otrzymał kilka listów, zawierających groźby pozbawienia go życia). Frank Zappa nigdy nie przestawał zdumiewać i zaskakiwać, zarówno jako muzyk jak i kompozytor. Zdążył też stworzyć dzieła będące rockowym dziedzictwem najbliższym twórczości Duke'a Ellingtona. 

W listopadzie 1991 r. córka artysty potwierdziła pogłoski o jego zmaganiach z rakiem prostaty. Walkę tę Zappa przegrał 4.12.1993 r. Z perspektywy czasu cała kariera Franka Zappy ukazuje muzycznego perfekcjonistę, który hołdował tylko najwyższym standardom i najwyższej technice nagraniowej. Wznowienia jego płyt w wersji kompaktowej podkreślają niezwykłą jakość oryginalnych taśm-matek i idealizm Zappy. Co więcej, obecnie w pełni zasłużenie traktowany jest jako jeden z największych gitarzystów naszych czasów. Mimo że większą część jego dokonań można łatwo odrzucić jako zbyt lekką i mało istotną, historia z pewnością dostrzeże w Zappie wyszukanego, poważnego kompozytora. Fakt, że wszystko co robił przyprawiał szczyptą niezwykłego poczucia humoru, można mu tylko poczytać za dodatkową zasługę.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Don't Eat The Yellow Snow/Cosmik Debris	Frank Zappa	10.1974	-	86[4]	DiscReet 1312	[written by Frank Zappa][produced by Frank Zappa]
Disco Boy/ Ms. Pinky	Frank Zappa	03.1977	-	105[4]	Warner Bros. 8342	[written by Frank Zappa,Jeff Simmons][produced by Frank Zappa]
Dancin' Fool/Baby Snakes	Frank Zappa	04.1979	-	45[8]	Zappa 10	[written by Frank Zappa][produced by Frank Zappa]
I Don't Wanna Get Drafted/Ancient Armaments	Frank Zappa	05.1980	-	106[6]	Zappa 1001	[written by Frank Zappa][produced by Frank Zappa]
Valley Girl/You Are What You Is	Frank Zappa	07.1982	-	32[12]	Barking Pumpkin 02972	[written by Frank Zappa, Moon Zappa][produced by Frank Zappa]
Cheap thrills	Frank Zappa	05.1998	83[5]	-	Rykodisc RCD 10579	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Freak Out!	The Mothers of Invention	02.1967	-	130[23]	Verve 5005	[produced by Tom Wilson]
Absolutely Free	The Mothers of Invention	07.1967	-	41[22]	Verve 5013	[produced by Tom Wilson]
We're Only in It for the Money	The Mothers of Invention	03.1968	-	30[19]	Verve 5045	[produced by Frank Zappa]
Lumpy Gravy	Frank Zappa with Abnuceals Emuukha Electric Symphony Orchestra	06.1968	-	159[5]	Verve 8741	[produced by Nick Venet]
Cruising with Ruben & the Jets	The Mothers of Invention	12.1968	-	110[12]	Verve 5055	[produced by Frank Zappa]
Mothermania	The Mothers of Invention	04.1969	-	151[9]	Verve 5068	[produced by Frank Zappa]
Uncle Meat	The Mothers of Invention	05.1969	-	43[11]	Bizarre 2024	[produced by Frank Zappa]
Hot Rats	Frank Zappa	11.1969	9[29]	173[6]	Bizarre 6356	[produced by Frank Zappa]
Burnt Weeny Sandwich	The Mothers of Invention	03.1970	17[3]	94[8]	Bizarre 6370	[produced by Frank Zappa]
Weasels Ripped My Flesh	The Mothers of Invention	09.1970	28[4]	189[3]	Bizarre 2028	[produced by Frank Zappa]
Chunga's Revenge	Frank Zappa	11.1970	43[1]	119[14]	Bizarre 2030	[produced by Frank Zappa]
Fillmore East – June 1971	The Mothers	08.1971	-	38[15]	Bizarre 2042	[produced by Frank Zappa]
200 Motels	Frank Zappa	10.1971	-	59[13]	United Artists 9956	[produced by Frank Zappa]
Just Another Band from L.A.	The Mothers of Invention	04.1972	-	85[9]	Bizarre 2075	[produced by Frank Zappa]
Waka/Jawaka	Frank Zappa	09.1972	-	157[7]	Reprise 2094	[produced by Frank Zappa]
Over-Nite Sensation	The Mothers	10.1973	-	32[50]	DiscReet 2149	[gold-US][produced by Frank Zappa]
Apostrophe (')	Frank Zappa	04.1974	-	10[43]	DiscReet 2175	[gold-US][produced by Frank Zappa]
Roxy & Elsewhere	Frank Zappa / The Mothers	10.1974	-	27[18]	DiscReet 2202	[produced by Frank Zappa]
One Size Fits All	The Mothers of Invention	07.1975	-	26[12]	DiscReet 2216	[produced by Frank Zappa]
Bongo Fury	Frank Zappa and The Mothers with Captain Beefheart	11.1975	-	66[8]	DiscReet 2234	[produced by Frank Zappa]
Zoot Allures	The Mothers of Invention	11.1976	-	61[13]	Warner 2970	[silver-US][produced by Frank Zappa]
Zappa in New York	Frank Zappa	04.1978	55[1]	57[8]	DiscReet 2290	[produced by Frank Zappa]
Studio Tan	Frank Zappa	10.1978	-	57[8]	DiscReet 2291	[produced by Frank Zappa]
Sleep Dirt	Frank Zappa	02.1979	-	175[4]	DiscReet 2292	[produced by Frank Zappa]
Sheik Yerbouti	Frank Zappa	03.1979	32[7]	21[23]	Zappa 1501	[produced by Frank Zappa]
Orchestral Favorites	Frank Zappa	06.1979	-	168[4]	DiscReet 2294	[produced by Frank Zappa]
Joe's Garage Act I	Frank Zappa	09.1979	62[3]	27[25]	Zappa 1603	[produced by Frank Zappa]
Joe's Garage Acts II & III	Frank Zappa	12.1979	75[1]	53[12]	Zappa 1502	[produced by Frank Zappa]
Tinsel Town Rebellion	Frank Zappa	05.1981	55[4]	66[11]	Barking Pumpkin 37 366	[produced by Frank Zappa]
You Are What You Is	Frank Zappa	10.1981	51[2]	93[7]	Barking Pumpkin 37 537	[produced by Frank Zappa]
Ship Arriving Too Late to Save a Drowning Witch	Frank Zappa	06.1982	61[4]	23[22]	Barking Pumpkin 38 066	[produced by Frank Zappa]
The Man from Utopia	Frank Zappa	04.1983	87[1]	153[5]	Barking Pumpkin 38 403	[produced by Frank Zappa]
Them or Us	Frank Zappa	10.1984	53[2]	-	EMI FZD 1 [UK]	[produced by Frank Zappa]
Frank Zappa Meets the Mothers of Prevention	Frank Zappa	01.1986	-	153[6]	Barking Pumpkin 74 203	[produced by Frank Zappa]
Guitar	Frank Zappa	04.1988	82[2]	-	Zappa ZAPPA 6 [UK]	[produced by Frank Zappa]
Strictly Commercial	Frank Zappa	09.1995	45[3]	-	Rykodisc RCD 40600 [UK]	[produced by Tom Wilson]

Logic

 Logic, właśc. Sir Robert Bryson Hall II (ur. 22 stycznia 1990 r. w Rockville) - amerykański raper, producent muzyczny i autor tekstów oraz piosenkarz.

Sir Robert Bryson Hall II urodził się 22 stycznia 1990 w Rockville w stanie Maryland. Jego ojciec, Robert Bryson Hall, jest Afroamerykaninem z Maryland, a matka jest Amerykanką. Logic spędził większość swojej młodości w dzielnicy West Deer Park w Gaithersburg w tym stanie. Jego ojciec był uzależniony od kokainy, a matka cierpiała na alkoholizm. Mimo że jego ojciec początkowo nie interesował się synem, Logic był w stanie nawiązać z nim kontakt ze względu na jego rosnącą karierę rapową. W dzieciństwie, Logic był świadkiem, jak jego bracia produkują i rozprowadzają kokainę do „uzależnionych w całym bloku”, w tym do jego ojca. Logic twierdzi, że dokładnie wie, jak wytwarzać kokainę po tym jak to zobaczył. Uczęszczał do gimnazjum w Gaithersburg, jednak go nie ukończył i wkrótce został wydalony po tym, jak zaczął opuszczać zajęcia w dziesiątej klasie. Logic skomentował wyrzucenie ze szkoły, stwierdzając: „Zacząłem źle się zachowywać i nie zdałem każdej kolejnej klasy, oprócz angielskiego, więc wyrzucili mnie ze szkoły.

W wieku 13 lat Logic spotkał Solomona Taylora, który stał się jego mentorem. Logic zainteresował się rapem po przesłuchaniu soundtracka do filmu Kill Bill w reżyserii Quentina Tarantino. Ścieżka dźwiękowa została wyprodukowana przez RZA, członka grupy hip-hopowej Wu-Tang Clan. Po tym, Logic zaczął słuchać grupy i bardzo spodobał mu się hip hop. Logic kupił album grupy The Roots Do You Want More?!!!??!, później tego samego roku, Taylor dał Logicowi wiele płyt zawierających instrumentale, aby napisał do nich teksty. W 2009 r. Logic wystąpił pod pseudonimem „Psychological”, opisując tę nazwę jako „jedno imię, które naprawdę lubię. Po prostu kochałem to słowo, ponieważ dotyczyło ono umysłu i wiedziałem, że jest to to, na czym chciałem, żeby moja muzyka składała się z czegoś, co naprawdę nakłania do myślenia”. Wydał nieoficjalny mixtape zatytułowany Psychological - Logic: The Mixtape pod swoim oryginalnym pseudonimem. Mixtape zyskał uznanie dużej ilości artystów takich jak Pitbull, EPMD, Method Man, Redman i Ludacris. Później raper skrócił „Psychological” do „Logic”.

Logic wydał swój pierwszy oficjalny mixtape, Young, Broke & Infamous, 15 grudnia 2010 roku. Mixtape został dobrze przyjęty przez krytyków. Chris Zarou, prezes Visionary Music Group, usłyszał mixtape i podpisał kontrakt z raperem. Logic stwierdził w wywiadzie: „Visionary Music Group jest jak Roc-A-Fella, Damon Dash, lubię widzieć siebie jako Jaya, w żaden sposób nie jestem arogancki ani zarozumiały, zrobili to tak, jak chcieli” . Mixtape zostały pobrany ponad 250 000 razy ze strony DatPiff. Logic wydał swój drugi mixtape, Young Sinatra, w 2011 roku. Jest to pierwsza część chronologii Young Sinatra, a mixtape zyskał uznanie krytyków. Teledysk do „All I Do”, wydany na YouTube, zyskał ponad milion wyświetleń w tydzień po wydaniu.

Po sukcesie poprzednich dwóch projektów, Logic wypuścił swój trzeci mixtape Young Sinatra: Undeniable 30 kwietnia 2012 roku. Mixtape ten różni się od innych, Logic porusza w nim tematy związane z jego przeszłością, zażywaniem narkotyków przez ojca, wydaleniem ze szkoły oraz ugodzenie jego matki nożem. Mówiąc o mixtape, Logic powiedział: „Fani mają tendencję do myślenia, jeśli lubią artystę. Sam stworzyłem wszystkie utwory od samego początku, więc nigdy nie możesz powiedzieć, że się zmieniam”. Skomentował aspekty związane miksowaniem, stwierdzając: „Są tam rzeczy dla ludzi, którzy nie zwracają uwagi na tekst i po prostu chcą się dobrze bawić, ale każda linia tekstu jest tak skonstruowana, że każdy ma tam coś do posłuchania”. Po wydaniu Young Sinatra: Undeniable, Logic zakończył swoją pierwszą krajową trasę koncertową, Visionary Music Group Tour.

Na początku 2013 roku Logic pojawił się na okładce XXL, jako część corocznej publikacji „Top 10 Freshmen List”, wraz z artystami: Travisem Scottem, Trinidadem Jamesem, Dizzy Wrightem, Actionem Bronsonem, Joeyem Badassem, Angel Haze’em, Ab-Soulem, Chief Keefem, Kirko Bangzem i Schoolboyem Q. Logic ukończył swoją pierwszą trasę po Europie w marcu 2013 r. i potwierdził, że jego czwarty mixtape, Young Sinatra: Welcome to Forever, zostanie wydany 7 maja 2013 r. Zapowiedział swoją drugą, dwumiesięczną krajową trasę koncertową Welcome to Forever Tour, promujący projekt. Mixtape odniósł duży sukces, a krytycy chwalili projekt. Mixtape został pobrany ponad 700 000 razy na DatPiff.

15 kwietnia ogłoszono, że Logic podpisał kontrakt z Def Jam Recordings, z producentem No I.D. pełni funkcję producenta wykonawczego jego debiutanckiego albumu. Logic wydał publiczne oświadczenie na ten temat: „Jestem podekscytowany podjęciem kolejnego kroku w mojej karierze - niesamowite jest to, że Def Jam i Visionary Music Group współpracują ze sobą, Możliwość współpracy jest bezcenna, jestem bardzo zadowolony, że staje się częścią najbardziej kultowej wytwórni hip-hopowej wszech czasów”. Logic odbył trasę koncertową z Kid Cudim, Big Seanem oraz Tylerem.

5 listopada Logic wyjawił, że, No I.D., były producent GOOD Music Hit-Boy, 6ix i C-Sick będą producentami na jego debiutanckim albumie, w tym No I.D. i 6ix pełniący rolę producentów wykonawczych albumu. 27 stycznia 2014 roku Visionary Music Group wydało utwór „24 Freestyle”. Piosenka została wydana z okazji urodzin Logica. 11 lutego Logic ogłosił, że będzie koncertował wraz z zespołem Krewella, podczas 2014 Verge Campus Spring Tour. 8 kwietnia, Logic wydał utwór „Now”, który pierwotnie miał pojawić się na jego nadchodzącej, bezpłatnej EP-ce zatytułowanej When You Wait. Logic rozpoczął miesięczną trasę „When You Wait Tour” wraz z członkiem Visionary Music Group, QuESt. 22 kwietnia, wydał „Alright", trzecią piosenkę z projektu While You Wait z gościnnym udziałem rapera Big Seana. Logic, wydał „Finding Forever” 7 maja 2014 r.

Latem 2014 r. Logic ogłosił, że na jego debiutanckim albumie nie pojawią się żadni artyści, dzięki czemu będzie on „osobisty i skupiony tylko na mnie”. 27 sierpnia Logic wydał „Driving Ms. Daisy” z udziałem Childish Gambino. We wrześniu pojawiły się ogłoszenia o tytule i dacie wydania albumu. Utwór tytułowy, służący jako główny singiel albumu, został wydany 15 września. 14 października Logic wydał drugi singiel zatytułowany „Buried Alive”. 21 października Logic wypuścił Under Pressure, sprzedając ponad 70 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu po debiucie na 2 miejscu listy Billboard Top Hip-Hop/R&B Char.

8 września Logic wydał zwiastun nadchodzącego drugiego albumu, ogłaszając, że album ukaże się jesienią 2015 roku. Historia, która ma miejsce około roku 2100, zaczyna się od tego, że Ziemia nie nadaje się do zamieszkania z powodu poważnych zmian dokonanych przez człowieka. Pierwotne postacie zaczynają podróżować na nową planetę zwaną „Paradise”, a podczas podróży grają w The Incredible True Story. Do głównych bohaterów należą Logic, Steven Blum (jako Thomas), Kevin Randolph (jako Kai) i Anna Elyse Palchikoff (jako Thalia), a obsada wzięła udział w New York Comic Con, promując tym samym album. Logic, Blum, Randolph i 6ix powrócili do New York Comic Con w 2016 roku, aby omówić „życie po The Incredible True Story”.

22 września 2015 r. Logic wydał „Young Jesus”, pierwszy singiel z tego albumu, z długoletnim przyjacielem Big Lenbo. „Like Woah” i „Fade Away”, drugi i trzeci singiel z albumu, ukazały się kolejno 14 października i 5 listopada. The Incredible True Story został wydany 13 listopada 2015 roku, debiutując na 3 miejscu na Billboard 200, z łączną sprzedażą 135 000 w pierwszym tygodniu. Płyta znalazła się na szczycie listy Billboard Top Hip-Hop/R&B Chart. Był to również drugi komercyjny projekt Logica, który zyskał szerokie uznanie krytyków. Logic ogłosił The Incredible World Tour, która odbyła się wiosną 2016 roku[33]. Po zakończeniu The Incredible World Tour ujawniona została informacja, że Logic i raper G-Eazy będą współprowadzącymi The Endless Summer Tour latem 2016 a raperzy YG i Yo Gotti będą wspierającymi trasę. Dwa tygodnie przed rozpoczęciem trasy, Logic wydał „Flexicution”, piosenkę, którą zapowiadał w mediach społecznościowych od miesięcy.

1 lipca 2016 r. Logic wypuścił mixtape zatytułowany Bobby Tarantino. To szósty mixtape Logica od czasu Young Sinatra: Welcome to Forever, z 2013 roku, który został wydany niespodziewanie za pośrednictwem konta Twittera Logica. Na mixtape'ie znajdują się single „Flexicution” (który stał się jego pierwszym singlem, który znalazł się na Billboard Hot 100) oraz „Wrist” z gościnnym udziałem Pusha T, a za produkcję odpowiadają głównie Logic i 6ix. 3 października 2016 roku Logic ujawnił tytuł swojego trzeciego albumu studyjnego, który brzmiał AfricAryaN.

29 marca 2017 roku Logic ujawnił nowy tytuł swojego albumu zatytułowanego Everybody. Wiadomość o jego trzecim albumie została udostępniona w jego mediach społecznościowych, wraz z oficjalną okładką albumu zaprojektowaną przez Sam Spratt. Album został wydany 5 maja 2017 r. W wywiadzie dla Genius Logic powiedział, że jego czwarty album będzie prawdopodobnie jego ostatnim.

Everybody zadebiutował na 1 miejscu listy Billboard 200 łącznie ze sprzedażą 247 000 egzemplarzy albumu w pierwszym tygodniu. W drugim tygodniu, zaledwie w 8 000 kopii. Singiel „1-800-273-8255”, uzyskał certyfikat potrójnej platyny od RIAA. W sierpniu 2017 roku Logic wystąpił w animowanym serialu komediowym Rick and Morty, występując jako główny bohater festiwalu. W listopadzie 2017 roku Logic wydał piosenkę „Broken People” jako część ścieżki dźwiękowej do filmu Bright.

23 lutego 2018 roku Logic wydał singiel „44 More”. Była to kontynuacja piosenki „44 Bars” z mixtape'u Bobby Tarantino . Utwór uplasował się na 22 miejscu Billboard Hot 100 . Kolejny singiel, „Overnight”, został wydany cztery dni później. 2 marca wypuścił kolejny singiel „Everyday”, przy współpracy z producentem muzycznym Marshmello . 7 marca wydał film, promujący jego szósty mixtape Bobby Tarantino II, który został wydany dwa dni później, za pośrednictwem Def Jam i Visionary Music Group . Na mixtape'ie wystąpili gościnnie 2 Chainz, Big Sean, Wiz Khalifa. 30 marca wystąpił w pierwszym odcinku oryginalnego serialu dokumentalnego Netflixa, Rapture.

28 września 2018 roku Logic wydał swój czwarty album studyjny zatytułowany YSIV. Przed wydaniem projektu Logic wydał trzy single: „One Day” z udziałem Ryana Teddera, „The Return” i „Everybody Dies”. Na płycie znajduje się utwór „Wu Tang Forever”, na którym znajdują się wszyscy żyjący członkowie Wu Tang Clan. Logic ogłosił również album Ultra 85, który obecnie nie ma daty premiery. Zapowiedział także, że napisał nowelę zatytułowaną Supermarket. Planuje też zagrać we własnym filmie, nad którym zaczął pracować.

Na początku 2019 roku Logic wydał utwór „Keanu Reeves”, a 22 marca „Confessions of a Dangerous Mind”. Jego debiutancka książka Supermarket, ukazała się 26 marca 2019 r. wraz z oficjalną ścieżką dźwiękową o tej samej nazwie. 3 maja, Logic udostępnił kolejny utwór z tej płyty, „Homicide” w którym gościnnie wystąpił Eminem. Confessions of a Dangerous Mind został wydany 10 maja i zajął pierwsze miejsce na liście Billboard 200.

16 lipca 2020, Logic poprzez swoje media społecznościowe poinformował, że 24 lipca wyda album No Pressure, który będzie jego ostatnim albumem w jego muzycznej karierze.

Aby Logic mógł dostatecznie poświęcić się muzyce, zakończył pięcioletni związek w 2009 roku. Następnie stwierdził: „Możesz umieścić wszystko w związku, ale to nie znaczy, że dostaniesz to wszytko z powrotem. Kiedy stworzyłem swój pierwszy mixtape, zdałem sobie sprawę, że wszystko, co włożyłem w ten projekt – godziny pisania tekstu, spędzony czas, ból, pot, krew, łzy – to odzyskałem. Chodzi o to, że czuję się tak jak wielu artystów, no może nie do końca artystów, ale wiele ludzi myśli, że mogą ot tak rapować. Nie rozumieją, że wszystko, co robię i chcę robić, to rymowanie... Myślę, że dosłownie poświęciłem całe swoje życie dla relacji z moimi przyjaciółmi i rodziną”.

22 października 2015 r. Logic poślubił swoją dziewczynę Jessicę Andreę, którą poznał dwa lata wcześniej. 20 marca 2018 roku ogłosił, że po dwóch latach małżeństwa on i Andrea oficjalnie są w separacji. Raper złożył wniosek o rozwód 19 kwietnia 2018 r. Mimo rozwodu, pozostali przyjaciółmi.

Logic w jednym z wywiadów powiedział: „Podczas dorastania byłem głupi: „Nie piję i nie palę. Kiedy byłem młodszy, paliłem. Może wypiję kieliszek szampana od czasu do czasu”. Logic miał poważne uzależnienie od papierosów, o czym mówi w utworze „Nikki” z albumu Under Pressure. Zobowiązał się nie wypalić żadnego papierosa, po wydaniu tego albumu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Fade Away	Norah Jones with Logic	12.2015	-	125[1]	Def Jam	[platinum-US][written by Sir Robert Hall II, Gene Puerling, Steven Blum ,Kevin Randolph, Anna Palchikoff, Sean Anderson][produced by Logic][44[1].R&B Chart]
I Am the Greatest	Logic	12.2015	-	-	Def Jam	[gold-US][50[1].R&B Chart]
Flexicution	Logic	07.2016	-	100[1]	Def Jam	[platinum-US][written by Sir Robert Hall II,Arjun Ivatury][produced by 6ix][33[2].R&B Chart]
Wrist	Logic Featuring Pusha T	07.2016	-	120[1]	Def Jam	[gold-US][written by Sir Robert Hall II, Terrence Thornton, Arjun Ivatury, Courtney Milburn][produced by Logic, 6ix][44[1].R&B Chart]
Sucker for Pain	Lil Wayne, Wiz Khalifa & Imagine Dragons With Logic & Ty Dolla $ign Feat. X Ambassadors	05.2017	11[22]	15[22]	Atlantic USAT 21601891	[3x-platinum-US][platinum-UK][written by Dwayne Carter Jr., Cameron Thomaz, Dan Reynolds ,Daniel Platzman, Wayne Sermon, Benjamin McKee, Sir Robert Bryson Hall II, Tyrone Griffin Jr., Sam Harris ,Alexander Grant][produced by Alex da Kid][3[20].R&B Chart]
Everybody	Logic	04.2017	-	59[2]	Def Jam	[2x-platinum-US][written by Bobby Hall II,Arjun Ivatury][produced by Logic,6ix,PSTMN][27[4].R&B Chart]
America	Logic Featuring Black Though, Chuck D, Big Lenbo & NO I.D.	05.2017	-	124[1]	Def Jam	[written by Kevin McKenzie,Shawn McKenzie,Tarik Trotter,Carlton Ridenhour,Ernest Wilson,Paul Mitchell,Sir Robert Bryson Hall II,Leon Ressalam][produced by Logic, No ID,6ix][108.R&B Chart]
Take It Back	Logic	05.2017	-	107[1]	Def Jam	[gold-US][written by Sir Robert Bryson Hall II,Arjun Ivatury,Bobby Campbell][produced by 6ix,Bobby Campbell][101[1].R&B Chart]
Hallelujah	Logic	05.2017	-	114[1]	Def Jam	[written by Sir Robert Bryson Hall II,Arjun Ivatury][produced by 6ix, Logic][103.R&B Chart]
Killing Spree	Logic Featuring Ansel Elgort	05.2017	-	104[1]	Def Jam	[written by Sir Robert Bryson Hall II,Arjun Ivatury][produced by Vontae Thomas,Logic, 6ix][48[1].R&B Chart]
Confess	Logic Featuring Killer Mike	05.2017	-	116[1]	Def Jam	[written by Michael Render,Sir Robert Bryson Hall II,Diondria Thornton,Arjun Ivatury,Chris Thornton][produced by 6ix, Logic][105.R&B Chart]
1-800-273-8255	Logic Featuring Alessia Cara & Khalid	05.2017	9[23]	3[42]	Virgin USUM 71702778	[8x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Sir Robert Bryson Hall II ,Dylan Wiggins ,Arjun Ivatury, Alessia Caracciolo, Khalid Robinson, Drew Taggart][produced by Logic,6ix][2[33].R&B Chart]
Pray	Sam Smith Featuring Logic	10.2017	-	55[2]	Capitol	[written by Larrance Dopson, Darryl Pearson, Sam Smith, Timothy Mosley, Jose Velazquez, James Napier][produced by Timbaland, Steve Fitzmaurice, Jimmy Napes]
44 More	Logic	03.2018	75[2]	22[5]	Def Jam USUM 71801135	[platinum-US][written by Sir Robert Bryson Hall II, Arjun Ivatury, Joshua Luellen, Eduardo Earle, Ramon Ibanga, Jr.][produced by 6ix ,Illmind][13[5].R&B Chart]
Overnight	Logic	03.2018	-	68[1]	Def Jam	[gold-US][written by Sir Robert Bryson Hall II,Arjun Ivatury][produced by 6ix][32[1].R&B Chart]
Indica Badu	Logic Featuring Wiz Khalifa	03.2018	-	56[1]	Def Jam	[gold-US][26[1].R&B Chart]
Midnight	Logic	03.2018	-	74[1]	Def Jam	[gold-US][37[1].R&B Chart]
Wizard Of Oz	Logic	03.2018	-	103[1]	Def Jam	[101.R&B Chart]
State Of Emergency	Logic Featuring 2 Chainz	03.2018	-	104[1]	Def Jam	[102.R&B Chart]
Warm It Up	Logic Featuring Young Sinatra	03.2018	-	98[1]	Def Jam	[49[1].R&B Chart]
Yuck	Logic	03.2018	-	87[1]	Def Jam	[42[1].R&B Chart]
Grandpa's Space Ship	Logic	03.2018	-	122[1]	Def Jam	[110.R&B Chart]
Boomtrap Protocol	Logic	03.2018	-	97[1]	Def Jam	[48[1].R&B Chart]
Contra	Logic	03.2018	84[1]	60[1]	Def Jam USUM 71802492	[gold-US][28[1].R&B Chart]
Wassup	Logic Featuring Big Sean	03.2018	83[1]	-	Def Jam	[40[1].R&B Chart]
Everyday	Logic & Marshmello	03.2018	46[8]	29[13]	Def Jam USUM 71802155	[2x-platinum-US][silver-UK][written by Sir Robert Bryson Hall II,Christopher Comstock][produced by Marshmello,6ix][16[15].R&B Chart]
One Day	Logic Featuring Ryan Tedder	08.2018	99[1]	80[1]	Def Jam USUM 71810248	[written by Sir Robert Bryson Hall II, Ryan Tedder, Arjun Ivatury, Kevin Randolph][produced by Logic, 6ix,Kevin Randolph][31[1].R&B Chart]
The Return	Logic	09.2018	-	111[1]	Def Jam	[101[1].R&B Chart]
Everybody Dies	Logic	09.2018	-	122[2]	Def Jam	[109.R&B Chart]
Wu Tang Forever	Logic Featuring Ghostface Killah, Raekwon, RZA, Method Man, Inspectah Deck, Cappadonna, Jackpot	10.2018	-	101[1]	Def Jam	[produced by 6ix,NAZ][102.R&B Chart]
YSIV	Logic	10.2018	-	110[1]	Def Jam	[105.R&B Chart]
ICONIC	Logic	10.2018	-	121[1]	Def Jam	-
Keanu Reeves	Logic	02.2019	86[1]	38[3]	Def Jam USUM 71900414	[platinum-US][written by Sir Robert Bryson Hall II, Arjun Ivatury, Lakshmikanth][produced by AG, 6ix][18[4].R&B Chart]
Confessions of a Dangerous Mind	Logic	04.2019	-	78[1]	Def Jam	[gold-US][written by Sir Robert Bryson Hall II,Arjun Ivatury][produced by 6ix][31[1].R&B Chart]
Homicide	Logic Featuring Eminem	05.2019	15[7]	5[6]	Def Jam USUM 71908268	[2x-platinum-US][gold-UK][written by Sir Robert Bryson Hall II ,Marshall Mathers, Dillan Beau Ballard, Donnell Stephens III, Jeremy Alexander Uribe, Tim Schoegje][produced by Bregma, Shroom][2[9].R&B Chart]
Commando	Logic Featuring G-Eazy	05.2019	-	122[1]	Def Jam	[written by Gerald Gillum,Sir Robert Bryson Hall II,Arjun Ivatury][produced by 6ix]
Icy	Logic Featuring Gucci Mane	05.2019	-	104[1]	Def Jam	[written by Radric Davis,Sir Robert Bryson Hall II,Arjun Ivatury,Arkae Tuazon][produced by Logic,6ix,Kajo][43[1].R&B Chart]
ISIS	Joyner Lucas Featuring Logic	06.2019	42[2]	59[2]	Joyner Lucas QM6N 21911820	[platinum-US][silver-UK][written by Gary Lucas, Jr.,Sir Robert Bryson Hall II,Matthew Samuels,Brian Eisner,Joel Puente][produced by Boi-1da,Nox Beatz,Rocktee][24[4].R&B Chart]
Perfect	Logic	08.2020	-	95[1]	Def Jam	[gold-US][written by Sir Robert Bryson Hall II ,Arjun Ivatury, Michael Mule, Isaac De Boni, Keanu Torres][produced by 6ix,FnZ ,Keanu Beats][38[1].R&B Chart]
No Pressure Intro	Logic	08.2020	-	104[1]	Def Jam	[48[1].R&B Chart]
Hit My Line	Logic	08.2020	-	105[1]	Def Jam	[50[1].R&B Chart]
GP4	Logic	08.2020	-	111[1]	Def Jam	-
Soul Food II	Logic	08.2020	-	117[1]	Def Jam	-
Self Medication	Logic Featuring Seth MacFarlane, Redman & Statik Selektah	03.2023	-	125[1]	Def Jam	[49[1].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Under Pressure	Logic	11.2014	88[1]	4[72]	Def Jam 0602547054012	[platinum-US][silver-UK][produced by 6ix, Alkebulan, Arthur McArthur, DJ Dahi ,DJ Khalil ,Dun Deal ,Frank Dukes, Jake One, Logic, M-Phazes, No I.D., Rob Knox ,S1, Skhye Hutch, Swiff D, Tae Beast]
The Incredible True Story	Logic	12.2015	47[1]	3[48]	Def Jam 0602547630407	[platinum-US][produced by 6ix, C-Sick ,DJ Dahi, DJ Khalil ,Logic, Oz, Sir Dylan ,Stefan Ponce, Syk Sense, Tae Beast]
Bobby Tarantino	Logic	07.2016	47[1]	12[26]	Def Jam	[gold-US][produced by 6ix, Logic]
Everybody	Logic	05.2017	20[2]	1[1][60]	Virgin 5759046	[platinum-US][produced by 6ix ,Bobby Campbell, C-Sick, Deats, DJ Khalil, Logic, No I.D. ,PSTMN, Vontae Thomas, Wallis Lane]
Bobby Tarantino II	Logic	03.2018	13[6]	1[1][31]	Def Jam 602567438557	[gold-US][produced by 6ix,AG, BLWYRMND, DJ Khalil, Frank Dukes, Illmind, Kevin Randolph, Logic, Marshmello, Nico Chiara, OZ, Tariq Beats, Tee-WaTT, Vontae Thomas
YSIV	Logic	10.2018	19[3]	2[6]	Virgin 6799249	[produced by 6ix,Cubeatz, Logic, Izaiah, Kajo, Matthew Crabtree, NAZ., Rascal, Ryan Tedder, Sunny Norway, Vontae Thomas]
Supermarket	Logic	04.2019	-	56[2]	Def Jam 00602577632969	[produced by 6ix , Logic, Juto, Mac DeMarco ,Tomo Milicevic]
Confessions of a Dangerous Mind	Logic	05.2019	12[2]	1[1][15]	Def Jam 0602577874710	[gold-US][produced by 6ix , AG ,Andre Hotbox, Bregma, Cubeatz, DJ Khalil ,Dreamlife, Frank Dukes, G Koop, Haze, Illmind, J.LBS, Kajo ,Keanu Beats, Logic,Shroom ,STACKTRACE ,Tee-WaTT, Timmy Holiday]
No Pressure	Logic	08.2020	11[2]	2[10]	Def Jam 0602507496494	[produced by 6ix, Alkebulan, Arthur McArthur, DJ Dahi ,DJ Khalil ,Dun Deal ,Frank Dukes, Jake One, Logic, M-Phazes, No I.D., Rob Knox ,S1, Skhye Hutch, Swiff D, Tae Beast]
YS Collection Vol. 1	Logic	07.2021	-	56[1]	Def Jam 21UMGIM55464	-
Bobby Tarantino III	Logic	08.2021	91[1]	26[1]	Def Jam 0602438610686	[produced by 6ix, Beat Butcha, Coop the Truth ,Fabio Aguilar, FnZ, Keanu Beats, Logic, MTK ,PSTMN, Tyler Murphy ,VIG]
Vinyl Days	Logic	07.2022	-	12[2]	Def Jam 0035928	[produced by 6ix, Logic, T-Minus, PSTMN, Donte Perkins, The Kount ,Tedd Boyd, Mario Luciano, Steve Wyreman, JRB, Vig, DJ Khalil, ALFIii]
College Park	Logic	03.2023	-	21[3]	Three Oh One Productions 538881612	[produced by 6ix, Boi-1da ,Conor Albert, Eugene ,Jahaan Sweet ,Kaelin Ellis, Kal Banks, Keanu Beats, Logic, Monte Booker ,PSTMN, Soundtrakk, Travis Stacey]