Queens of the Stone Age

Queens of the Stone Age wyłonili się ze stonerowego undergroundu lat 90-tych,
stając się jednym z czołowych zespołów heavy rockowych XXI wieku. Przemianę zapoczątkowało wydanie ich debiutanckiego albumu „Rated R” w 2000 roku. Mroczne zanurzenie w chemicznym nadmiarze, album pokazał kunszt QOTSA w łączeniu , brudnych gitar ze zmienną psychodelią-połączenie idealne dla pustyni, którą frontman Josh Homme nazywał domem. Przez lata Homme pozostawał jedyną stałą w zmiennym składzie QOTSA, będąc filarem zespołu, gdy członkowie i goście przemieszczali się po studiu i scenie.  

 

Obecność Dave'a Grohla na perkusji na albumie „Songs for the Deaf” z 2002 roku pomogła zespołowi dotrzeć do szerszej publiczności w Ameryce, stawiając go w awangardzie hard rocka. Skład QOTSA ustabilizował się po wydaniu „…Like Clockwork” z 2013 roku, albumu, który przywrócił im status niezależnego zespołu, a jednocześnie zapewnił im pierwsze miejsce na liście Billboardu. Homme kontynuował ten sam kwintet na wyprodukowanych przez Marka Ronsona „Villains” oraz „In Times New Roman...”, albumie z 2023 roku, na którym odkrywali nowe odcienie i tekstury w swojej palecie. 

 

 Queens of the Stone Age ma swoje korzenie w Kyuss, zespole stoner rockowym, którego Josh Homme przewodził na początku lat 90-tych. Po rozpadzie Kyuss w 1995 roku, Homme był gitarzystą wspierającym na trasie koncertowej Screaming Trees, a następnie postanowił założyć nowy zespół o nazwie Gamma Ray. EP-ka o tym samym tytule ukazała się w 1996 roku, zanim niemiecki zespół metalowy Gamma Ray zagroził pozwem sądowym z powodu tej nazwy. Biorąc przykład z pseudonimu nadanego grupie przez producenta Chrisa Gossa, Homme postanowił zmienić nazwę swojego raczkującego zespołu na Queens of the Stone Age, ujawniając ten przydomek na składance Roadrunner, stworzonej przez różnych artystów, Burn One Up! Music for Stoners w 1997 roku. 

 

Później tego samego roku, split EP Kyuss/Queens of the Stone Age - zawierający stare utwory tego drugiego i nowy materiał pierwszego - potwierdził przejście między dwoma zespołami Homme'a. Homme współprodukował debiutancki album Queens of the Stone Age z 1998 roku, zatytułowany po prostu „Queens of the Stone Age”, z Joe Barresim, który ukazał się w Loosegroove, niezależnym wydawnictwie Stone'a Gossarda i Regana Hagara z Pearl Jam. Z Alfredo Hernandezem na perkusji, Homme zagrał na wszystkich gitarach oraz większości basu i instrumentów klawiszowych na płycie, ale wkrótce rozszerzył QOTSA na zespół koncertowy, w którym wystąpił były basista Kyuss, Nick Oliveri, oraz gitarzysta Dave Catching; Ten ostatni grał na pierwszym albumie zmieniającego kształt wspólnego projektu Homme'a, „Desert Sessions”, który ukazał się w 1997 roku. Grupa nie była jednak w żadnym wypadku pewna swojej pozycji. Kiedy QOTSA weszło do studia, aby nagrać swój debiutancki album dla dużej wytwórni „Rated R”, Hernandeza już nie było w zespole; Nick Lucero i Gene Trautmann podzielili się rolami perkusisty na płycie. Współprodukowany przez Homme'a i Gossa, a wydany nakładem Interscope, album „Rated R” błyskawicznie zyskał popularność QOTSA. „The Lost Art of Keeping a Secret” zapewnił zespołowi miejsce w pierwszej czterdziestce listy przebojów w Wielkiej Brytanii. Występy na żywo na Ozzfest oraz z Foo Fighters i Hole pomogły im poszerzyć grono fanów, a wydarzenia takie jak aresztowanie Oliveriego za występ nago na festiwalu Rock in Rio w 2001 roku przyczyniły się do powstania nagłówków gazet. Cały ten szum osiągnął punkt kulminacyjny, gdy lider Foo Fighters - i były perkusista Nirvany -Dave Grohl, został tymczasowym członkiem QOTSA na trasę Songs for the Deaf z 2002 roku i towarzyszącą jej trasę koncertową w 2022 roku, w której udział wzięli Homme, Oliveri, Grohl, były wokalista Screaming Trees, Mark Lanegan, oraz gitarzysta i klawiszowiec A Perfect Circle, Troy Van Leeuwen.  

 

Dzięki singlom „No One Knows” i „Go with the Flow”, Songs for the Deaf wyniosło Queens of the Stone Age do czołówki współczesnych zespołów rockowych, stanowiąc ciężki, psychodeliczny odpowiednik dominującego neo-garażowego rocka z początku XXI wieku. Grohl opuścił zespół po zakończeniu trasy Songs for the Deaf, wracając do regularnego występu w Foo Fighters; zastąpił go Joey Castillo, który wcześniej grał na perkusji w Danzig. W ślad za sukcesem QOTSA, Homme zaangażował się w szereg koncertów poza zespołem, między innymi grając na dwóch albumach Marka Lanegana i współpracując z Jesse Hughesem przy „Peace, Love, Death Metal”, pierwszym albumie ich zespołu Eagles of Death Metal.  

 

Kiedy nadszedł czas na reaktywację QOTSA w celu nagrania kontynuacji „Songs for the Deaf”, zespół zrezygnował z Nicka Oliveriego; Homme zwolnił go z powodu problemów osobistych basisty. Gdy Alain Johannes zastąpił Oliveriego, grupa zakończyła nagrywanie „Lullabies to Paralyze”, robiąc miejsce na gościnne występy Billy'ego Gibbonsa z ZZ Top i Shirley Manson. Po singlu „Little Sister”, „Lullabies to Paralyze” ukazało się w marcu 2005 roku, po którym nastąpiła trasa koncertowa, podczas której Lanegan okazjonalnie występował na ostatnich koncertach z zespołem. 

 

 Chris Goss powrócił, by współprodukować album Era Vulgaris z 2007 roku, u boku Homme'a. Gościnnie wystąpiło mniej osób niż zwykle - Julian Casablancas z The Strokes pojawił się w singlu „Sick, Sick Sick”, Lanegan zaśpiewał w jednym utworze - Era Vulgaris wystąpił w „Ju”.

 

W 2007 roku zespół zakończył kontrakt z Interscope. Po trasie koncertowej z basistą Michaelem Shumanem i klawiszowcem Deanem Fertitą- od tego momentu para ta stała się stałymi członkami QOTSA - zespół popadł w okres nieaktywności, ponieważ Homme przez kolejne kilka lat realizował inne projekty. Najważniejszym z nich był Them Crooked Vultures, trio z Dave'em Grohlem i basistą Led Zeppelin, Johnem Paulem Jonesem, który wydał album o tym samym tytule w 2009 roku. W kolejnym roku ukazało się luksusowe wznowienie albumu „Rated R”, a w 2011 roku zespół wznowił swój trudny do zdobycia debiutancki album i odbył krótką trasę koncertową promującą to luksusowe wydanie. 

 

Queens of the Stone Age rozpoczęli nagrywanie nowego albumu w 2012 roku, przechodząc z perkusisty Joeya Castillo na jego następcę, Jona Theodore'a, podczas sesji. Na płycie QOTSA ponownie zaangażowało Grohla, a także zapewniło miejsce dla Marka Lanegana, Trenta Reznora, Alexa Turnera, Jake'a Shearsa i Eltona Johna, a także Nicka Oliveriego, który po raz pierwszy od dekady pojawił się na albumie QOTSA. Z gotowym albumem w ręku, Queens of the Stone Age podpisało kontrakt z Matador w 2013 roku, a album „...Like Clockwork” ukazał się w czerwcu tego samego roku. Wspierany singlami „My God Is the Sun” i „I Sat by the Ocean”, album „...Like Clockwork” znalazł się na szczycie listy Billboard 200, a także na listach przebojów Alternative, Digital, Hard Rock, Independent i Top Rock. Po sukcesie „...Like Clockwork”, Homme i inni członkowie Queens wzięli udział w projekcie dokumentalnym „Sound City” oraz albumie Iggy'ego Popa „Post Pop Depression” z 2016 roku i trasie koncertowej.  

 

Przy „Villains”, siódmym albumie zespołu, QOTSA współpracowało z Markiem Ronsonem i zaprosiło do studia gościnnie Nikkę Costę i Matta Sweeneya. Z singlami „The Way You Used to Do” i „The Evil Has Landed”, album Villains zadebiutował na trzecim miejscu listy Billboardu po premierze w sierpniu 2017 roku. Po trasie koncertowej Villains, Queens of the Stone Age zrobili sobie dłuższą przerwę, powracając w czerwcu 2023 roku z „In Times New Roman…”, trzecim albumem wydanym przez Matador. Był to pierwszy album QOTSA wyprodukowany przez zespół i bez udziału gości. Przyniósł on zespołowi dwie nominacje do nagrody Grammy w kategoriach Najlepszy Album Rockowy i Najlepsza Piosenka Rockowa za „Emotion Sickness”. 

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The lost art of keeping a secret/Ode to Clarissa	Queens Of The Stone Age	08.2000	31[5]	-	Interscope 4973912	[written by Josh Homme, Nick Oliveri][produced by Josh Homme, Chris Goss]
No one knows	Queens Of The Stone Age	11.2002	15[13]	51[20]	Interscope 4978082IMP	[2x-platinum-UK][written by Joshua Homme, Mark Lanegan][produced by Joshua Homme, Eric Valentine]
Go with the flow/No one knows	Queens Of The Stone Age	04.2003	21[10]	116[6]	Interscope 4978702	[gold-UK][written by Josh Homme, Nick Oliveri][produced by Joshua Homme]
First it Giveth	Queens Of The Stone Age	08.2003	33[6]	-	Interscope 9810505	[written by Josh Homme, Nick Oliveri][produced by Joshua Homme,Eric Valentine]
Little sister	Queens Of The Stone Age	03.2005	18[21]	88[9]	Interscope 9880670	[silver-UK][written by Joey Castillo,Joshua Homme,Troy Van Leeuwen][produced by Joshua Homme,Joe Barresi]
In My Head	Queens Of The Stone Age	07.2005	44[5]	-	Interscope 9883541	[ written by Alain Johannes , Joey Castillo , Josh Freese , Troy Van Leeuwen][produced by Joshua Homme, Joe Barresi]
Sick, Sick, Sick	Queens Of The Stone Age	06.2007	165[1]	-	Interscope 0602517353787	[ written by Joey Castillo,Chris Goss,Josh Homme,Troy Van Leeuwen][produced by Chris Goss and Josh Homme]
3's And 7's	Queens Of The Stone Age	06.2007	19[3]	-	Interscope 1735379	[ written by Joey Castillo,Josh Homme,Troy Van Leeuwen][produced by Chris Goss and Josh Homme]
Make It wit Chu	Queens Of The Stone Age	12.2007	101[2]	-	Interscope 1753953	[silver-UK][ written by Alain Johannes,Michael Melchiondo,Josh Homme][produced by Chris Goss and Josh Homme]
My God Is the Sun	Queens Of The Stone Age	04.2013	118	-	Matador	[ written by Josh Homme, Troy Van Leeuwen ,Michael Shuman, Dean Fertita][produced by Josh Homme, Troy Van Leeuwen, Michael Shuman, Dean Fertita]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Queens Of The Stone Age	Queens Of The Stone Age	10.1998	54[11]	-	Interscope 4906832	[silver-UK][produced by Joe Barresi, Josh Homme]
Rated R	Queens Of The Stone Age	06.2000	54[29]	-	Interscope 4906832	[gold-UK][produced by Chris Goss, Joshua Homme]
Songs for the deaf	Queens Of The Stone Age	09.2002	4[79]	17[50]	Interscope 4934352	[gold-US][2x-platinum-UK][produced by Adam Kasper, Joshua Homme,Eric Valentine]
Lullabies to paralyze	Queens Of The Stone Age	04.2005	4[24]	5[12]	Interscope 9880297	[gold-UK][produced by Joe Barresi, Josh Homme]
Over the Years and Through the Woods	Queens Of The Stone Age	11.2005	-	186[1]	Rekords 005719 [US]	[produced by Randi Wilens, Josh Homme]
Era Vulgaris	Queens Of The Stone Age	06.2007	7[8]	14[4]	Interscope 1736526	[gold-UK][produced by Josh Homme, Chris Goss]
Queens Of The Stone Age	Queens Of The Stone Age	03.2011	48[1]	-	Rekords Rekords REK 001CD	[produced by Joe Barresi, Josh Homme]
...Like Clockwork	Queens Of The Stone Age	06.2013	2[18]	1	Matador OLE 10402	[gold-UK][produced by Josh Homme,Queens of the Stone Age,James Lavelle]
Villains	Queens Of The Stone Age	09.2017	1[1][11]	3	Matador OLE 11252	[gold-UK][produced by Mark Ronson]
Queens Of The Stone Age	Queens Of The Stone Age	11.2022	42[1]	-	Matador OLE 1768LP	[produced by Joe Barresi, Josh Homme]
In Times New Roman...	Queens Of The Stone Age	06.2023	2[3]	9	Matador OLE 1947CD	[produced by Queens of the Stone Age]

S.O.U.L. S.Y.S.T.E.M.

 S.O.U.L. S.Y.S.T.E.M. to zespół R&B/dance z lat 90-tych, założony przez producentów
muzycznych Roberta Clivillésa i Davida Cole'a z C&C Music Factory. W skład zespołu wchodzili Michelle Visage (wokalistka girlsbandu Seduction), Octavia Lambertis, Gary Michael Wade i Jamal Alicea. 

Grupa powstała w wyniku umowy produkcyjnej zawartej z Michelle Visage przez założyciela i prezesa Arista Records, Clive'a Davisa. Przed powstaniem, Octavia prowadziła w latach 80-tych umiarkowanie udaną karierę solową. W 1992 roku wydali swój debiutancki singiel, cover utworu Billa Withersa z 1976 roku „Lovely Day” zatytułowany „It’s Gonna Be a Lovely Day” w Arista Records. Utwór przez 3 tygodnie w grudniu tego samego roku utrzymywał się na szczycie listy przebojów Hot Dance Music\Club Play magazynu Billboard, utrzymując się na niej przez 14 tygodni. Znalazł się również na ścieżce dźwiękowej do filmu „Bodyguard”. Utwór osiągnął również 34. miejsce na liście Billboard Hot 100, 17. miejsce na liście U.K. Singles, 36. miejsce na liście Billboard Top 40 Mainstream, 13. miejsce na liście Billboard Rhythmic Top 40 oraz 44. miejsce na liście Billboard Hot R&B Singles, utrzymując się na niej przez 14 tygodni. 

Debiutancki album zespołu S.O.U.L. S.Y.S.T.E.M., „Anything Goes!”, miał ukazać się w pierwszym kwartale 1993 roku; Jednak według Michelle Visage, producenci Clivillés i Cole z nieznanych przyczyn nie dostarczyli oryginalnych taśm-matek albumu (ukończonych na początku 1993 roku) do Arista Records. Ponieważ taśmy-matki ich debiutanckiego albumu nigdy nie zostały dostarczone do ich wytwórni, album nigdy nie został wydany, a grupa została z niej usunięta, ostatecznie rozwiązując się w 1993 roku. 

W kolejnych latach Michelle Visage została prowadzącą programy telewizyjne i radiowe. Obecnie znana jest jako jurorka reality show „RuPaul’s Drag Race”. Octavia Lambertis kontynuowała wokale dla kilku innych artystów w latach 90-tych i 2000. Obecnie (według badań) wygląda na to, że nadal śpiewa. Gary Michael Wade mieszka w Brooklynie w Nowym Jorku i publikuje muzykę na swojej stronie w serwisie Soundcloud. Jamal Alicea jest solowym artystą muzyki tanecznej występującym pod pseudonimem Shane the Golden Voice.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
It's Gonna Be A Lovely Day	S.O.U.L. S.Y.S.T.E.M. Introducing Michelle Visage	11.1992	17[5]	34[16]	Arista 12 486	[written by Bill Withers, David Cole, Michelle Visage, Robert Clivillés, Skip Scarborough, Tommy Never][produced by Clivillés & Cole][44[14].R&B; Chart][1[3][14].Hot Disco/Dance;Arista 12 485 12"][piosenka z filmu "Bodyguard"]

Quartz

Quartz to angielski zespół heavymetalowy działający w okresie nowej fali brytyjskiego
heavy metalu. Ich początki sięgają połowy lat 70-tych XX wieku. 

 Początki zespołu Quartz sięgają 1974 roku, kiedy to znany był pod nazwą Bandy Legs. Przed założeniem Quartz, Hopkins grał w Wages of Sin, krótkotrwałym zespole z Birmingham, który w 1970 roku koncertował jako zespół towarzyszący Catowi Stevensowi. Po rozwiązaniu zespołu, dwóch jego kolegów z zespołu, kanadyjscy emigranci Ed i Brian Pilling, wróciło do Kanady i założyło zespół Fludd; Hopkins na krótko dołączył do tego zespołu w 1972 roku, zastępując gitarzystę-założyciela Micka Walsha, ale odszedł pod koniec roku po tym, jak zespół został usunięty z pierwotnej wytwórni płytowej.

  Bandy Legs podpisało kontrakt z Jet Records w 1976 roku i supportowało Black Sabbath i AC/DC. Zespół zmienił nazwę na Quartz na swoim debiutanckim albumie z 1977 roku, zatytułowanym Quartz. Album został wyprodukowany przez Tony'ego Iommiego, a Quartz koncertował z Black Sabbath, promując to wydawnictwo. Gitarzysta Queen, Brian May, zaproponował wykonanie edycji utworu „Circles” w stylu „Queen”, ale po kilku próbach przyznał, że uważa, że ​​oryginalna wersja jest wciąż lepsza; w której również Ozzy Osbourne zaśpiewał w chórkach, ale jego wkład został wycięty z ostatecznego miksu przez Iommiego. Utwór ten nie znalazł się na albumie, ale został wydany jako strona B singla „Stoking the Fires of Hell” oraz jako utwór bonusowy przy wznowieniu albumu „Stand Up & Fight” na płycie CD w 2004 roku przez Majestic Rock. 

 W tym czasie Quartz koncertował, grając trzykrotnie na Reading Festival (1977, 1978 i 1980) i promując większe zespoły hardrockowe: Iron Maiden, Saxon, UFO, Gillan i Rush.W 1979 roku Geoff Nicholls odszedł z zespołu, aby dołączyć do Black Sabbath.  Grał na klawiszach i komponował w tym zespole od albumu „Heaven and Hell” z lat 80-tych do 2004 roku.

  Zespół Quartz wydał swój drugi album studyjny „Stand Up and Fight” w 1980 roku, a trzeci „Against All Odds” w 1983 roku, zanim rozpadł się w 1984 roku.

  W 2004 roku doom metalowy zespół Orodruin wykonał cover utworu „Stand Up and Fight” na swoim albumie „Claw Tower”. Zespół Quartz reaktywował się w 2011 roku, grając reaktywujący koncert 16 grudnia 2011 roku w The Asylum w Birmingham w Anglii. W składzie znaleźli się Geoff Nicholls, Mike Hopkins, Derek Arnold, Malcolm Cope i były wokalista David Garner. Pierwotny wokalista zespołu, Mike „Taffy” Taylor, zmarł 27 września 2016 roku.Geoff Nicholls zmarł w wieku 68 lat na raka płuc 28 stycznia 2017 roku. 

W lipcu 2014 roku zespół ogłosił, że pracuje nad nowym albumem i kompilacją, „zawierającymi niepublikowany wcześniej materiał studyjny z lat 80-tych, który ukaże się jeszcze w tym roku nakładem Skol Records. Album „Quartz: Too Hot To Handle” ukazał się ostatecznie 31 stycznia 2015 roku. W 2022 roku Quartz wydał swój piąty album studyjny, „On the Edge of No Tomorrow”. 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sugar Rain/Street Fighting Llady	Quartz	08.1977	-	-	UA UP 36290	[written by Quartz][produced by Tony Iommi ]
Street Fighting Lady/Mainline Riders	Quartz	10.1977	-	-	UA UP 36317	[written by Quartz][produced by Tony Iommi ]
Nantucket Sleighride/Wildfire	Quartz	02.1980	-	-	Reddingtons DAN 1	[written by Pappalardi, Collins ][produced by Quartz]
Satans Serenade/Bloody Fool/Roll Over Beethoven	Quartz	.1980	-	-	Sound For Industry SFI 549	[written by Quartz][produced by Quartz]
Stoking Up The Fires Of Hell/Circle	Quartz	08.1980	-	-	MCA MCA 642	[written by Quartz][produced by Derek Lawrence]
Stand Up And Fight/Charlie Snow	Quartz	01.1981	-	-	MCA MCA 661	[written by Quartz][produced by Derek Lawrence]
Tell Me Why/Streetwalker	Quartz	12.1983	-	-	Heavy Metal HEAVY 17	[written by Quartz][produced by Quartz, Robin George]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Quartz	Quartz	.1977	-	-	UA UAG 30081	[produced by Tony Iommi]
Live	Quartz	.1980	-	-	Reddingtons REDD 001	[produced by Danny Reddington, Quartz]
Stand up and fight	Quartz	.1980	-	-	MCA MCF 3080	[produced by Derek Lawrence]
Against all odds	Quartz	.1983	-	-	Heavy Metal HMRLP 9	[produced by Quartz]
Fear No Evil	Quartz	01.2018	-	-	Under The Dark Soil Soil 008	-
On The Edge Of No Tomorrow	Quartz	.2022	-	-	HNE Recordings Ltd HNECD167	-

Jean Knight

Jean Audrey Knight (z domu Caliste; ur. 26 stycznia 1943r - ur. 22 listopada 2023)
była amerykańską piosenkarką R&B i soul pochodzącą z Nowego Orleanu w Luizjanie. Rozpoczynając karierę zawodową w połowie lat 60--tych, Knight była najbardziej znana z przeboju z 1971 roku „Mr. Big Stuff”, wydanego przez Stax Records.

 

  Jean Audrey Caliste urodziła się 26 stycznia 1943 roku w Nowym Orleanie. Po ukończeniu szkoły średniej zaczęła śpiewać w Laura's Place, barze swojego kuzyna, i zwróciła na siebie uwagę wielu zespołów, które chętnie jej towarzyszyły. W 1965 roku nagrała demo coveru utworu Jackie Wilsona „Stop Doggin' Me Around”.  Jej demo przyciągnęło uwagę producenta muzycznego Hueya Meaux, który podpisał z nią kontrakt płytowy z wytwórniami Jetstream/Tribe. 

 

 Wkrótce potem przyjęła pseudonim artystyczny „Jean Knight”, ponieważ uważała, że ​​jej nazwisko Caliste jest zbyt trudne do wymówienia. Knight nagrała cztery single, zyskując lokalną sławę, ale nie udało jej się zdobyć rozgłosu w całym kraju. Pod koniec lat 60-tych stało się oczywiste, że kariera Knight nie spełnia jej wysokich oczekiwań, więc podjęła pracę jako piekarka w kawiarni St. Mary's Dominican College w Nowym Orleanie. Wychowała się w wierze katolickiej.  Sukces w Stax Na początku 1970 roku Knight została odkryta przez autora tekstów piosenek Ralpha Williamsa, który chciał, aby nagrywała piosenki.  

 

Dzięki kontaktom Williamsa Knight nawiązała kontakt z producentem muzycznym Wardellem Quezergue. W maju tego roku Knight udała się do Malaco Studios w Jackson w stanie Missisipi na sesję nagraniową, podczas której nagrała „Mr. Big Stuff”. Po zakończeniu sesji utwór został zaprezentowany producentom z kilku krajowych wytwórni, którzy jednak go odrzucili. Jednak kiedy na początku 1971 roku przebój King Floyda „Groove Me” (również nagrany w Malaco Studios) stał się przebojem numer 1 na listach przebojów R&B, producent ze Stax Records, pamiętając nagranie „Mr. Big Stuff” przez Knight, wydał je. Utwór również okazał się natychmiastowym hitem w 1971 roku, osiągając 2. miejsce na liście przebojów i stając się przebojem numer 1 na listach przebojów R&B.  

 

Utwór uzyskał podwójną platynę i nominację do nagrody Grammy w kategorii „Najlepszy wokalny występ R&B, kobieta”; przegrał z wersją „Bridge Over Troubled Water” Arethy Franklin. Sprzedał się w ponad dwóch milionach egzemplarzy i został nagrodzony złotą płytą przez R.I.A.A. Knight wykonała przebój w programie Soul Train. Album o tym samym tytule okazał się sporym sukcesem. Potem pojawiło się kilka mniejszych hitów, ale nieporozumienia z producentem i wytwórnią zakończyły współpracę Knight ze Stax.

 

 Po odejściu ze Stax, Knight nagrywała piosenki dla różnych małych wytwórni, ale nie udało jej się zdobyć większego uznania  i ostatecznie występowała i koncertowała w lokalnych klubach z przebojami. Sytuacja zmieniła się w 1981 roku, kiedy Knight poznała lokalnego producenta Isaaca Boldena, który podpisał z nią kontrakt z wytwórnią Soulin'. Wspólnie stworzyli piosenkę zatytułowaną „You Got the Papers but I Got the Man”, będącą odpowiedzią na płytę Richarda „Dimplesa” Fieldsa „She's Got Papers On Me”; utwór ten został wydzierżawiony wytwórni Atlantic Records do wydania w całym kraju. Wkrótce Knight zaczęła regularnie koncertować. 

 

W 1985 roku Knight zyskała jeszcze większe uznanie, wykonując cover hitu zydeco Rockin' Sidney'a „My Toot Toot” i walcząc o listy przebojów z wersją Denise LaSalle. Podczas gdy wersja LaSalle dotarła do pierwszej dziesiątki w Wielkiej Brytanii, wersja Knight odniosła większy sukces w Stanach Zjednoczonych, osiągając 50. miejsce na liście przebojów. Knight otrzymała szansę wykonania utworu w telewizyjnym programie rozrywkowym „Solid Gold”. Utwór stał się również jedynym hitem Knight w RPA, osiągając 3. miejsce. Chociaż Knight czekała dwanaście lat na wydanie kolejnego nagrania, kontynuowała trasy koncertowe i występy na całym świecie, szczególnie w stanach południowych. 

 

 W 2003 roku Knight wykonała swój największy przebój, „Mr. Big Stuff”, w specjalnym programie stacji PBS „Soul Comes Home”. Knight kontynuowała trasy koncertowe i występy na żywo, często z takimi artystami jak Gloria Gaynor. W październiku 2007 roku Louisiana Music Hall of Fame uhonorowała Knight za jej wkład w muzykę Luizjany, wprowadzając ją do Galerii Sław Muzyki Luizjany. Piosenka Knight „Do Me” znalazła się na ścieżce dźwiękowej filmu Supersamiec z 2007 roku. 

 

 Knight była co najmniej dwukrotnie zamężna i miała co najmniej jedno dziecko. Knight wyszła za mąż za Thomasa Commedore'a i razem mieli syna. Na początku lat 70-tych wyszła za mąż za dokera z Nowego Orleanu, Earla Harrisa.  Knight zmarła w szpitalu w Tampie na Florydzie 22 listopada 2023 roku w wieku 80 lat. Jej rodzina wydała oświadczenie: „Poza trasami koncertowymi i studiami nagraniowymi, pani Knight uwielbiała gotować pyszne dania kreolskie dla rodziny i przyjaciół, świętować Mardi Gras z kilkoma lokalnymi krewes i z dumą zasiadać w Komisji Muzycznej Luizjany.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Mr. Big Stuff/Why I Keep Living These Memories	Jean Knight	05.1971	-	2[16]	Stax 0088	[2x-platinum-US][silver-UK][written by Joseph Broussard,Carrol Washington,Ralph George Williams][produced by Wardell Quezergue][1[5][16].R&B; Chart]
You Think You're Hot Stuff/Don't Talk About Jody	Jean Knight	10.1971	-	57[5]	Stax 0105	[written by Joe Broussard, Ralph Williams, Carrol Washington][produced by Wardell Quezergue][19[7].R&B; Chart]
Carry On/Call Me Your Fool (If You Want To)	Jean Knight	03.1972	-	-	Stax 0116	[written by Maria Tynes, Wardell Quezergue][produced by Wardell Quezergue][44[1].R&B; Chart]
You Got The Papers (But I Got The Man)/Anything You Can Do (I Can Do As Well As You)	Jean Knight And Premium	08.1981	-	57[5]	Cotillion 46020	[written by Isaac Bolden, J. Harris][produced by Isaac Bolden][56[7].R&B; Chart]
My Toot Toot/My Heart Is Willing (And My Body Is Too)	Jean Knight	05.1985	-	50[15]	Mirage 99643	[written by Sidney Simien][produced by Isaac Bolden][59[6].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Mr. Big Stuff	Jean Knight	08.1971	-	60[11]	Stax 2045	[produced by Wardell Quezergue]
My Toot Toot	Jean Knight	08.1985	-	180[4]	Mirage 90 282	[produced by Isaac Bolden]

The Roots

 The Roots to amerykański zespół hiphopowy założony w 1987 roku w Filadelfii przez wokalistę
Tariqa „Black Thought” Trottera i perkusistę Ahmira „Questlove” Thompsona. The Roots występują jako zespół domowy w programie NBC „The Tonight Show Starring Jimmy Fallon”, a w latach 2009–2014 pełnili tę samą funkcję w programie „Late Night with Jimmy Fallon”. Stałymi członkami The Roots w programie „The Tonight Show” są: Captain Kirk Douglas (gitara), Mark Kelley (gitara basowa), James Poyser (instrumenty klawiszowe), Ian Hendrickson-Smith (saksofon), Damon „Tuba Gooding Jr.” Bryson (sousaphone), Stro Elliot (instrumenty klawiszowe i perkusja), Dave Guy (trąbka), Kamal Gray (instrumenty klawiszowe) i Raymond Angry (instrumenty klawiszowe). 

 The Roots znani są z jazzowego i eklektycznego podejścia do hip-hopu, wykorzystującego żywe instrumenty muzyczne, a twórczość grupy niezmiennie spotyka się z uznaniem krytyków. ThoughtCo umieścił zespół na 7. miejscu na liście 25 najlepszych zespołów hip-hopowych wszech czasów, nazywając ich „pierwszym pełnoprawnym zespołem hip-hopowym”. Poza muzyką, kilku członków The Roots angażuje się w projekty poboczne, w tym produkcję płyt, aktorstwo oraz regularne występy gościnne na albumach i koncertach innych muzyków.

Wielokrotnie nagradzany amerykański zespół hip-hopowy. Styl grupy, oprócz hip-hopu, silnie związany jest z muzyką jazzową i rockową.

Wśród artystów pojawiających się gościnnie na albumach grupy są m.in. Steve Coleman, Cassandra Wilson, Bahamadia, Raphael Saadiq, Common, D’Angelo, Q-Tip, DJ Jazzy Jeff, Mos Def, Erykah Badu, Nelly Furtado, Talib Kweli, Alicia Keys, Jill Scott, Wale, Monsters of Folk, Fatboy Slim, Joanna Newsom, John Legend, Sufjan Stevens oraz Big K.R.I.T.

Członkowie The Roots współpracowali z organizacją PETA, walczącej o prawa zwierząt i promującej wegetariański styl życia, w ramach jej kampanii Stop the Violence  (Stop Przemocy).

Zespół założyli Black Thought i Questlove, którzy poznali się jeszcze w czasach szkolnych. Wczesne nazwy grupy to Radio Active, Black to the Future oraz Square Roots. Na początku swojej działalności występowali na ulicach Filadelfii. Wkrótce do grupy dołączył kontrabasista Josh Abrams oraz raper Kenyatta „Crumbs” Warren. Poznani w czasie występów Richarda Nicholsa (do dzisiaj menadżer oraz producent wykonawczy zespołu) oraz Joe „AJ Shine” Simmons umożliwili grupie nagranie pierwszych utworów: „Pass the Popcorn”, „Anti-Circle” i „Popcorn Revisited”. Wkrótce potem na miejsce Abramsa, a także Warrena do grupy dołączyli Leonard „Hub” Hubbard i Malik B. oraz klawiszowiec Scott Storch. Dzięki znajomości Malika z jazzmanem Jamaaladeenem Tacumą, The Roots (już pod tą nazwą) wyjechali do Niemiec na festiwal jazzowy w Moers. Wcześniej nagrali niezależny album Organix, aby móc sprzedawać jego kopie podczas trasy.


Po powrocie z Niemiec The Roots zaczęli się starać o umowę z wytwórnią płytową. Po odrzuceniu przez wytwórnie muzyczną Def Jam, grupa ostatecznie podpisała umowę z Geffen Records. W międzyczasie ich minialbum From the Ground Up został wydany w Europie przez znanego DJ-a Gilles’a Petersona i jego wydawnictwo Talking Loud.

Przed nagranym bez sampli, na żywo w studio, albumie Do You Want More?!!!??! do grupy dołączyli Kamal Gray (zastąpił osobę Storcha, który poświęcił się karierze producenckiej) oraz beatboxer Rahzel, odkryty przez Richarda Nicholsa w nowojorskiej Lyricist Lounge. The Roots wystąpili potem m.in. na festiwalach Lollapalooza oraz Montreux. Podobnie jak następny album grupy, Illadelph Halflife, Do You Want More?!!!??! został dobrze przyjęty przez krytyków, ale nie odniósł znaczącego sukcesu komercyjnego. W intro do późniejszego albumu Rising Down zostało wykorzystane nagranie rozmowy telefonicznej z 1995 roku, podczas której przerażony Black Thought opowiada Questlove’owi, że w jakiejś dyskotece ludzie przestali tańczyć, kiedy DJ puścił ich „Distortion to Static”.

Wydany w 1996 r., album Illadelph Halflife był brzmieniem bliższy mainstreamowi, ale w dużej mierze podzielił los poprzednika. Oba albumy zostały sprzedane tylko w ilości ok. 300 000 sztuk. Przed jego nagraniem do The Roots dołączył drugi beatboxer, Scratch.

Satyryczny utwór „What They Do”, obnażający stereotypowe motywy klipów hip-hopowych, wywołał negatywną reakcję ze strony rapera Notorious B.I.G.-a, który do tego momentu promował The Roots we własnym środowisku. Zanim Questlove i Richard Nichols zdążyli opublikować w magazynie The Source odpowiedź na zarzuty Biggie’ego, ten został zamordowany.

Po wydaniu Illadelph Halflife kontrakt The Roots został przeniesiony z Geffen do należącej do tej wytwórni MCA. Tam został wydany Things Fall Apart, pierwszy album grupy, który odniósł komercyjny sukces (w połowie 2013 roku osiągnął status platynowej płyty). Jego tytuł został zapożyczony od afrykańskiego autora Chinua Achebe. Things... zostało wydane w tym samym dniu co produkcja The Slim Shady LP, rapera Eminema.

Utwór „You Got Me”, napisany przez The Roots wspólnie z Jill Scott, aczkolwiek pod naciskiem MCA nagrany z Eryką Badu (na koncertach partie wokalne śpiewa najczęściej Scott), został nagrodzony jako najlepszy utwór wykonany przez duo lub grupę w ramach rozdania nagród Grammy w 2000 roku.

3 lata po Things Fall Apart, The Roots wydali bardzo eklektyczny album zatytułowany Phrenology, który odniósł sukces podobny do poprzednika (ok. 800 tys. sprzedanych egzemplarzy; 2013 r.). Był jedyny album grupy nagrany z Benem Kenneyem, późniejszym gitarzystą Incubus, i jednocześnie pierwszy album po odejściu Malika B., który miał w tym czasie problemy narkotykowe (poświęcony mu został 10-minutowy psychodeliczny utwór „Water”). Singlami do Phrenology zostały adaptacja piosenki Cody’ego ChesnuTTa, „Seed (2.0)”, oraz „Break You Off”. Część materiału pochodzi z niedokończonego debiutu solowego Black Thoughta (Masterpiece Theatre). Album został opublikowany tuż przed rozpadem MCA.

Po rozpadzie MCA kontrakt The Roots ponownie został przeniesiony wewnątrz Geffen, tym razem do Interscope. Kolejny album grupy, The Tipping Point (tytuł książki Malcolma Gladwella), powstał pod dużym wpływem szefa Interscope, Jimmy’ego Iovine’a, oraz związanego z tym wydawnictwem Scotta Storcha. W zamierzeniu miał być bliższy reprezentowanemu przez Interscope mainstreamowi i odnieść podobny sukces, miał jednak słabe recenzje i niską sprzedaż. Powszechnie uchodzi za najsłabszy obok amatorskiego Organix album w dorobku The Roots. Po jego opublikowaniu grupa opuściła Geffen i związała się z Def Jam.

W 2005 roku The Roots planowali nagranie nowej płyty w Nowym Orleanie, wspólnie z tamtejszym To Be Continued Brass Band. Z powodu zniszczenia miasta przez huragan Katrina plany te nie zostały zrealizowane.

Na początku 2006 roku grupa podpisała kontrakt z Def Jam Recordings. Pod wpływem ówczesnego szefa Def Jam, Jay-Z, zespół zdecydował się na nagranie albumu bez względu na trendy i perspektywy komercyjnego sukcesu. Tematem przewodnim Game Theory były ówczesne wojny gangów w Filadelfii, rodzinnym mieście członków grupy. Dodatkowo płyta była formą trybutu dla zmarłego na początku 2006 roku J Dilli. Oba aspekty wpłynęły na mroczną atmosferę wydawnictwa.

W 2008 roku ukazał się album Rising Down, zainspirowany postrzeganą jako rasistowska kampanią przeciwko ówczesnemu kandydatowi na prezydenta Stanów Zjednoczonych Barackowi Obamie. Na okładce płyty znajduje się pochodzący z 1896 roku rasistowski plakat ostrzegający białych przed „rządami Murzynów”. Wśród innych tematów poruszanych na dobrze przyjętym przez krytyków Rising Down są m.in. mass media, kryzys gospodarczy, globalne ocieplenie, narkotyki. Ze względu na spójność materiału popowy singiel „Birthday Girl” został usunięty z amerykańskiej wersji albumu.

W 2009 roku The Roots zostali house bandem w Late Night with Jimmy Fallon stacji NBC. W ramach tej współpracy powstała część kolejnego albumu grupy, How I Got Over. Płyta została wydana w 2010 roku. Tego samego roku opublikowany został album Wake Up!, pierwszy z serii wspólnych projektów zrealizowanych przez The Roots z solowymi artystami. Zainspirowane zmianami w społeczeństwie amerykańskim oraz wyborem Baracka Obamy na prezydenta USA wydawnictwo powstało jako współpraca The Roots z wokalistą neo soulowym Johnem Legendem. Następne wspólne projekty tego typu to Betty Wright: The Movie z piosenkarką soulową Betty Wright (2011) oraz Wise Up Ghost z Elvisem Costello (2013).

W 2011 roku ukazał się konceptualny album undun[4], będący opowiedzianą „od tyłu” fikcyjną historią młodego czarnoskórego mężczyzny, Redforda Stevensa. W poszukiwaniu lepszego życia protagonista płyty wiąże się ze światkiem przestępczym i zostaje zastrzelony.  

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Distortion to Static	The Roots	10.1994	-	-	DGC 19 272	[written by The Roots][produced by Richard Nichols,A.J. Shine][96[1].R&B; Chart]
Proceed	The Roots	02.1995	-	123[1]	DGC 19 380	[written by The Roots][produced by Richard Nichols,A.J. Shine][79[7].R&B; Chart]
Clones	The Roots featuring Dice Raw & M.A.R.S.	07.1996	-	105[7]	DGC 19 402	[written by Tariq Trotter, Smart Abdul-Basit, Karl Jenkins, Phillip Blenman & Kelo Williams][produced by The Grand Negaz][62[13].R&B; Chart]
What They Do	The Roots featuring Raphael Saadiq	01.1997	-	34[15]	DGC 19 407	[written by Brown,Raphael Saadiq,Ahmir Thompson,Leonard Hubbard,Tariq Trotter,Jimmy Grey][produced by The Grand Negaz][21[20].R&B; Chart]
Adrenaline!	The Roots featuring Dice Raw & Beanie Sigel	12.1998	-	-	MCA 55 514	[written by Scott Storch,Tarik Trotter,Ahmir Thompson M. Abdul-Basit,C. Jenkins,D. Segal][produced by Scott Storch,The Grand Wizzards][73[3].R&B; Chart]
You Got Me	The Roots featuring Erykah Badu and Eve	02.1999	-	39[14]	MCA 55539	[silver-UK][written by Ahmir Thompson,Tariq Trotter,Kamal Gray,Rahzel Brown,Karl Jenkins,Kyle Jones,Leonard Hubbard,Scott Storch,Jill Scott][produced by The Grand Wizzards ,Scott Storch][11[20].R&B; Chart]
What You Want	The Roots featuring Jaguar Wright	10.1999	-	-	Columbia 79 288	[written by Ahmir "?uestlove" Thompson, Jaguar Wright, Mike Lowe, Scott Storch & Tariq Trotter][82[8].R&B; Chart]
Break You Off	The Roots featuring Musiq Soulchild	04.2002	59[2]	99[1]	MCA 113 971	[written by Tariq Trotter, Ahmir Thompson, Leonard Hubbard, James Gray, Kyle Jones, Ben Kenney, Karl Jenkins, Taalib Johnson & Jill Scott][produced by The Grand Wizzards][55[20].R&B; Chart]
The Seed (2.0)	The Roots featuring Cody ChesnuTT	04.2003	33[2]	-	MCA MCSTD 40316	[written by Tarik Trotter,Cody Chesnutt][produced by The Grand Wizzards]
Don't Say Nuthin'	The Roots	01.2005	97[1]	-	Geffen 9862844	[written by Scott Storch,Tarik Trotter][produced by Scott Storch][66[20].R&B Chart]
I Don't Care	The Roots featuring Dom	10.2004	92[1]	-	Geffen MCSTD 40386 [UK]	[written by Tarik Trotter,Waalker,Jenkins,Anthony Tidd,Ahmir Thompson,Leonard Hubbard,Captain Kirk Douglas,Kamiah Gray][produced by Anthony Tidd,Richard Nichols, Frank Walker]
Wake Up Everybody	John Legend & The Roots feat. Common & Melanie Fiona	08.2010	179	-	MCA 113 971	[written by Victor Carstarphen ,Gene McFadden, John Whitehead][produced by The Roots][53[10].R&B; Chart]
Shine	John Legend & The Roots	09.2010	-	-	Columbia	[written by John Stephens][produced by James Poyser,John Legend,Ahmir "?uestlove" Thompson][64[13].R&B; Chart]
Let It Be	Jennifer Hudson Featuring The Roots	02.2010	97[1]	-	MTV Networks MIUCT 5628	[written by John Lennon,Paul McCartney]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Do You Want More?!!!??!	The Roots	02.1995	-	104[10]	DGC 24 708	[gold-US][produced by A.J. Shine,Black Thought,Kelo,Questlove,Rachel Graham,Rahzel,Sista Urban,The Grand Negaz]
Illadelph Halflife	The Roots	10.1996	-	21[16]	DGC 24 972	[produced by Black Thought,Chaos,Kelo,L.A. Jay,Q-Tip (The Ummah),Questlove,Rahzel,Raphael Saadiq,Scott Storch,Scratch,Slimkid3,The Grand Negaz]
Things Fall Apart	The Roots	03.1999	84[1]	4[18]	MCA 11 948	[platinum-US][silver-UK][produced by A.J. Shine,Black Thought,Kelo,Questlove,Rachel Graham,Rahzel,Sista Urban,The Grand Negaz]
The Roots Come Alive	The Roots	11.1999	-	50[3]	MCA 11 2059	-
Phrenology	The Roots	12.2002	112[9]	28[38]	MCA 11 2996	[gold-US][silver-UK][produced by Cody Chesnutt,DJ Scratch,Kamal Gray,Kamiah Gray,Karreem Riggins,Kelo Saunders,Omar the Scholar,Questlove,Scott Storch,Tahir Jamal,The Grand Wizzards,Zoukhan Bey]
The Tipping Point	The Roots	07.2004	71[1]	4[13]	Geffen 002 573	[produced by Anthony Tidd,Frank "Knuckles" Walker,Melvin "Chaos" Lewis,Questlove,Robert "LB" Dorsey,Richard Nichols,Scott Storch,Tahir Jamal,the Grand Wizzards,Zoukan]
Home Grown! The Beginners Guide to Understanding The Roots, Vol. 1	The Roots	12.2005	-	161[1]	Geffen 005 673	[produced by Grand Negaz, The Grand Wizzards]
Home Grown! The Beginners Guide to Understanding The Roots, Vol. 2	The Roots	12.2005	-	187[1]	Geffen 005 672	-
Game Theory	The Roots	09.2006	76[1]	9[7]	Def Jam 1706204 [UK]	[produced by The Roots,Adam Blackstone,Ahmir "Questlove" Thompson,Brook D'Leau,Darryl Robinson,J Dilla,John McGlinchey,Kamal Gray,Kevin Hanson,Khari Mateen,Omar Edwards,Owen Biddle,Pedro Martinez,Richard Nichols,Tahir Jamal,the Randy Watson Experience]
Rising Down	The Roots	05.2008	95[1]	6[9]	Def Jam 1768292 [UK]	[produced by L.A. Reid ,Richard Nichols,the Roots,Black Thought,James Poyser,Khari Mateen,Pedro Martinez,Questlove,Radji Mateen,Ritz Reynolds,Shane Clark,Tahir Jamal]
How I Got Over	The Roots	07.2010	111[1]	6[15]	Def Jam 0013086	[produced by The Roots,Ahmir Thompson,Alectrick.Kom,Jeremy Grenhart,Karl Jenkins,Pedro Martinez,Ray Angry,Richard Nichols,Rick Friedrich,Thomas Pentz]
How I Got Over	The Roots	07.2010	111[1]	6[15]	Def Jam 0013086	[produced by The Roots,Ahmir Thompson,Alectrick.Kom,Jeremy Grenhart,Karl Jenkins,Pedro Martinez,Ray Angry,Richard Nichols,Rick Friedrich,Thomas Pentz]
Wake Up!	John Legend & The Roots	10.2010	26[2]	8[14]	Good Music 88697772492 [UK]	[produced by John Legend, The Roots]
Betty Wright: The Movie	The Roots	12.2011	-	197[1]	S-Curve 0731519012	[produced by Ahmir "Questlove" Thompson,Betty Wright,Angelo Morris]
Undun	The Roots	12.2011	-	17[8]	Def Jam 0016282	[produced by Ahmir "Questlove" Thompson,Ray Angry,Brent "Ritz" Reynolds,D.D. Jackson,Hot Sugar,James Poyser,Khari Mateen,Richard Nichols,Rick Friedrich,Sean C & LV,Sufjan Stevens]
Wise Up Ghost	Elvis Costello And The Roots	10.2013	28[2]	16[4]	Blue Note 3744054 [UK]	[produced by Elvis Costello,Questlove,Steven Mandel]
...And Then You Shoot Your Cousin	The Roots	06.2014	111	11[3]	Def Jam 0020754	[produced by Black Thought,D.D. Jackson,Damion Ward,Joseph Simmons,Karl Jenkins,Mike Jerz,Richard Nichols,Ray Angry,Trapzillas,Questlove,The Wurxs]