Garage Psych

Rock garażowy, którego początki sięgają wczesnych lat 60-tych,
był głównie amerykańskim ruchem, w którym występowały zespoły garażowe inspirowane R&B, grające na gitarach elektrycznych i organach. Był to głównie domena niewykształconych nastolatków, zafascynowanych efektami dźwiękowymi, takimi jak wah-wah i fuzz, i opierających się w dużej mierze na riffach. Muzyka później zlała się w psychodelię.

 

 Amerykańskie zespoły garażowe zachowały surowość i energię rocka garażowego, jednocześnie włączając do swoich wersji muzyki psychodelicznej jego zastosowanie ciężkich przesterów, sprzężeń zwrotnych i warstwowych efektów dźwiękowych, co dało początek wczesnym przykładom „acid rocka”.Bisport i Puterbaugh, którzy zdefiniowali acid rock jako intensywną lub surową formę psychodelii, zaliczają „garażową” psychodelię do etykiety „acid rocka” częściowo ze względu na jej „energię i sugestię psychicznego przeciążenia”.[ Do przykładowych zespołów grających garażowo-psychodeliczny gatunek należą Blues Magoos, the Electric Prunes i the Music Machine.

 

  Utwór Count Five „Psychotic Reaction”, jeden z pierwszych udanych utworów acid (lub psychodelicznego) rocka, zawierał cechy, które miały zdefiniować acid rock: wykorzystanie sprzężenia zwrotnego i przesterowania, zastępujących bardziej melodyjne gitary elektryczne z wczesnego rocka. Najwcześniejsze znane użycie terminów „garażowy punk” lub „garażowy rock” pojawiło się w notatkach Lenny'ego Kaye'a do utworu po utworze na składance antologicznej Nuggets: Original Artyfacts from the First Psychedelic Era, 1965-1968 z 1972 roku, gdzie opisywał on utwór zespołu Shadows of Knight jako „klasyczny garażowy punk”. W tamtym czasie termin „punk rock” odnosił się do garażowego rocka lat 60-tych XX wieku, a notatki na okładce kompilacji zawierają jedno z najwcześniejszych znanych zastosowań tego terminu.

 

 Muzykolog Simon Frith podaje, że Nuggets to przykład garażowej psychodelii lat 60-tych XX wieku, a kompilacja stanowi uosobienie przenikania się garażowego rocka lat 60-tych z wczesną psychodelią. Zespoły takie jak Count Five z singlem „Psychotic Reaction” z 1966 roku zawierały niektóre z najwcześniejszych cech, które później zdefiniowały acid rock, takie jak podkreślenie sprzężenia zwrotnego i przesterowania gitary nad tradycyjną instrumentacją rockową.Inna grupa uwzględniona na albumie Nuggets, 13th Floor Elevators z Austin w Teksasie, zaczynała jako zespół grający rock garażowy, zanim stała się jednym z oryginalnych wczesnych zespołów acid rockowych i pionierów rocka psychodelicznego w ogóle, z brzmieniem składającym się z efektów gitarowych, piskliwego wokalu i „okazjonalnie szalonych” tekstów. Ich debiutancki album, The Psychedelic Sounds of the 13th Floor Elevators, zawierający garażowy rockowy hit „You're Gonna Miss Me”, był jednym z pierwszych albumów rocka psychodelicznego.

 

  W tym samym czasie nowojorski Blues Magoos nazywał swój zawodzący garażowy i bluesowy rock „muzyką psychodeliczną”, która coraz częściej była również określana jako „acid rock”.

Krytyk muzyczny Lester Bangs w eseju „Protopunk: The Garage Bands” z 1981 roku zauważył, że w połowie lat 60-tych amerykańskie zespoły rocka garażowego, takie jak Count Five, Seeds, Standells, Music Machine i Electric Prunes, zaczęły czerpać inspiracje z wczesnej sceny muzyki psychodelicznej: „Kolejna faza protopunku zbiegła się z rozwojem psychodelii i upadkiem folk rocka w 1966 roku. Teraz zespoły garażowe wkroczyły w swoją złotą erę, ponieważ nowe osiągnięcia techniczne, takie jak fuzztone i 12-strunowa gitara elektryczna, otworzyły naprawdę niesamowite możliwości brzmieniowe w zasięgu nawet najbardziej ograniczonych muzyków. Co więcej, mniej więcej w tym samym czasie, gdy odkrywali acid, wszyscy ci goście odkryli natychmiastowe ragi: aby przybliżyć brzmienia mistycznego Wschodu, wystarczyło grać gamy w górę i w dół na gryfie”.

Garage psych (lub „garażowy psychedelic rock”) to styl łączący rock psychodeliczny i garażowy, który pojawił się w połowie lat 60-tych XX wieku w Stanach Zjednoczonych, jako część krótkotrwałego, wczesnego rozwoju amerykańskiej psychodelii. Garażowy psych został zapoczątkowany przez zespoły garażowe, takie jak The Seeds, The Electric Prunes i The 13th Floor Elevators, które zaczęły odchodzić od dominującego stylu Frat Rock, włączając wpływy rozwijającego się ruchu psychodelicznego. Garażowi psych artyści zaczęli eksperymentować z surrealistycznym liryzmem, mniej konwencjonalnymi strukturami utworów, dysonansami, efektami fuzz, tanimi organami i różnymi efektami psychodelicznymi, zachowując jednocześnie proste, chwytliwe melodie i surową energię garażowego rocka, a także jego nacisk na format popowy. 

 

Zespoły takie jak The Seeds, The 13th Floor Elevators, The Music Machine i Count Five zadebiutowały w 1966 roku, na wczesnym etapie rozwoju amerykańskiej psychodelii (i przed premierami bardziej znanych amerykańskich zespołów, takich jak The Doors i Jefferson Airplane). W tym samym roku producenci Michael Lloyd i Kim Fowley pospieszyli z wykorzystaniem trendu garażowej psychodelii, szybko tworząc zespół studyjny o nazwie The Fire Escape, wymyślając fikcyjną historię, która przedstawiała go jako prawdziwy zespół garażowy, i wydając płytę długogrającą Psychotic Reaction, na której znalazły się covery kilku czołowych zespołów garażowej psychodelii tamtych czasów. Wśród nich znaleźli się Count Five (z utworem „Psychotic Reaction”, który stał się również tytułowym utworem albumu), The Music Machine, The Seeds oraz Question Mark i The Mysterians. Płyta zawierała również kilka autorskich kompozycji, w tym utwór Fowleya „The Trip”. 

 

Garażowa psychoterapia straciła na znaczeniu, gdy bardziej modne, psychodeliczne zespoły z Zachodniego Wybrzeża (zwłaszcza te ze sceny San Francisco Sound) zaczęły zyskiwać na popularności. Jednak już w 1972 roku ukazał się wpływowy album kompilacyjny „Nuggets: Original Artyfacts From the First Psychedelic Era 1965-1968” (skompilowany przez Lenny'ego Kaye'a z Patti Smith Group). Choć jego zakres wykraczał poza samą garażową psychikę, to zawierał on również utwory czołowych postaci tego gatunku - w tym The Electric Prunes, The Seeds, The 13th Floor Elevators, Count Five, The Chocolate Watchband i Nazz - przyczyniając się do ustanowienia kanonu garażowego psycho lat 60-tych. Kompilacja ta jest najbardziej znana z tego, że wywarła ogromny wpływ na punk rocka, ale od momentu wydania była również ważnym czynnikiem w odrodzeniu garażowego psycho, mimo że początkowo miała niewielki wpływ. 

 

 Wśród garażowych zespołów psychodelicznych XXI wieku znaleźli się Osees, Ty Segall, Black Lips, Allah-Las, King Gizzard & The Lizard Wizard i wielu innych. W 2012 roku King Gizzard & The Lizard Wizard wzięli udział w albumie w hołdzie Nuggets, „Nuggets: Antipodean Interpolations of the First Psychedelic Era”, na którym wystąpiło kilka współczesnych australijskich zespołów inspirowanych tą kompilacją.