France Joli

France Joli   z domu Joly; ur. 2 lutego 1963 r.)  to kanadyjska wokalistka,
znana przede wszystkim z przebojów disco „Come to Me” i „Gonna Get Over You”. Gwiazda wśród nastolatków Urodzona jako France Joli w Montrealu w prowincji Quebec w Kanadzie, Joli dorastała w Dorion. Jej ojciec był handlarzem sprzętu, a matka nauczycielką. 

 Już w wieku czterech lat Joli występowała przed rodziną, układając usta do piosenek Barbry Streisand, a jednocześnie trzymając skakankę jak mikrofon; w wieku sześciu lat pojawiła się w telewizji. W wieku 11 lat Joli opuściła szkołę publiczną (matka udzielała jej korepetycji), aby skupić się na karierze scenicznej, regularnie występując w reklamach telewizyjnych i programach typu talent show. Wspólny znajomy zasugerował Joli spotkanie z muzykiem Tonym Greenem, którego Joli podeszła za kulisami po koncercie, proponując Greenowi objęcie stanowiska producenta muzycznego. Green nie traktował 13-letniej Joli poważnie: wspominał: „Aby się jej pozbyć, [powiedziałem] jej, żeby utrzymywała kontakt”.  

Według jednego ze źródeł, Joli ostatecznie odwiedziła dom Greena, aby dla niego zaśpiewać; podaje się również, że Green po raz pierwszy usłyszał Joli śpiewającą z widowni „koncertu kończącego rok szkolny”, w którym wystąpiła jesienią 1978 roku. Obie relacje są zgodne co do tego, że Green po raz pierwszy usłyszał Joli śpiewającą do płyty Streisand. Następnego dnia Green napisał dla Joli piosenkę „Come to Me”.  Kiedy producent, któremu Green pierwotnie zlecił nagranie Joli, wyraził chęć rozwinięcia Joli jako francuskojęzycznej piosenkarki, sam Green przejął obowiązki produkcyjne Joli. Utwory Joli nagrane z Greenem zostały przejęte przez Prelude i wydane 17 kwietnia 1979 roku jako album France Joli.

  Utwór „Come to Me” zyskał na popularności, gdy Joli wykonała go w ostatniej chwili jako zastępstwo za Donnę Summer na imprezie Beach '79, która odbyła się na Fire Island 7 lipca 1979 roku i zgromadziła 5000 gejów.„Come to Me” rozpoczęło trzytygodniowe panowanie na szczycie listy przebojów Billboard Hot Dance Club Play 22 września 1979 roku, a album France Joli dotarł do 26. miejsca. Na liście Billboard Hot 100. „Come to Me” osiągnął   15. miejsce 17 listopada 1979 roku. Joli zadebiutowała w telewizji 26 października 1979 roku w programie The Midnight Special, a 7 grudnia była współprowadzącą tego odcinka. Jej inne role telewizyjne obejmowały odcinki programów typu talk-show Mike'a Douglasa, Merva Griffina i Dinah Shore, a także specjalny program Boba Hope'a.

  W 1980 roku ukazał się drugi album Joli, „Tonight”, z balladą „This Time (I'm Giving All I've Got)” wydaną jako singiel, która przez dwa tygodnie utrzymywała się na szczycie listy przebojów, osiągając 103. miejsce. Ta próba zdobycia popularności na rynku mainstreamowym zakończyła się niepowodzeniem, a Joli zyskała wsparcie jedynie w klubach tanecznych, gdzie utwory „The Heart to Break the Heart” i „Feel Like Dancing” osiągnęły ex aequo 3. miejsce. „Tonight” znalazł się na 175. miejscu listy przebojów magazynu Billboard. 

W 1981 roku trzeci album Joli, Now - wyprodukowany przez Raya Reida i Williama Andersona z Crown Heights Affair, a nie przez Tony'ego Greena  - nie osiągnął nawet niskich pozycji na listach przebojów. Sukces ujawnił się dopiero po kolejnym hicie klubów tanecznych, utworze „Gonna Get Over You”, który przez dwa tygodnie utrzymywał się na drugim miejscu na amerykańskich listach przebojów. Jednak Joli, o czym świadczy jej support przed Commodores podczas ich amerykańskiej trasy koncertowej w 1981 roku, nadal była postrzegana jako gwiazda: opuściła wytwórnię Prelude, zorientowaną na muzykę taneczną, i przeszła do Epic Records. 

 Utwór „Your Good Lovin'” został zaaranżowany i wyprodukowany przez stałych bywalców Prelude, Erica Matthew i Darryla Payne'a.  „Gonna Get Over You” osiągnął 43. miejsce na francuskiej liście przebojów.  Debiutancki album Joli w Epic, Attitude (1983), został wyprodukowany przez Pete'a Bellotte'a; Giorgio Moroder został wymieniony jako producent wykonawczy. W skład zespołu albumu weszli Martin Page na gitarze elektrycznej, Brian Fairweather, sideman Page'a z Q-Feel, na basie elektrycznym, oraz Richie Zito na basie elektrycznym i gitarze elektrycznej. Zito zajął się również aranżacją.  

Wśród utworów znalazł się oryginalny utwór Joli „Dumb Blond” (napisany wspólnie z Danielem Vailem) oraz remake utworu „Standing in the Shadows of Love” zespołu Four Tops, w którym wystąpił zespół The Pips, akompaniujący Gladys Knight; ten ostatni odniósł umiarkowany sukces klubowy, podobnie jak utwory „Girl in the 80s” i „Blue Eyed Technology”, ale pomimo występu Joli na płycie Solid Gold, singiel „Girl in the 80s” - napisany przez Jaya Fergusona i Deborah Neal- nie zyskał wyraźnego zainteresowania. 

 Kolejnym wydawnictwem Joli na płycie Epic był „Witch of Love” (1985)[2], wyprodukowany przez George’a Duke’a: przed premierą albumu Joli wykonała utwór Duke’a „Party Lights” na Yamaha Music Festival w 1984 roku i zdobyła Grand Prix. Tytułowy utwór „Wich of Love” był kompozycją Joli i Vaila, podobnie jak utwór „What About Me”. Jednak, podobnie jak w przypadku Attitude, wybór singla padł na kompozycję Fergusona i Neala: dość osobliwy „Does He Dance”, który ponownie nie odniósł sukcesu w amerykańskim radiu - choć stał się hitem kanadyjskiej rozgłośni - stając się jednocześnie umiarkowanym hitem klubowym, wzmocnionym remiksem Shepa Pettibona. 

Komercyjne niepowodzenie obu jej albumów Epic doprowadziło do tego, że wytwórnia porzuciła Joli, która przez następne dziesięć lat skupiała się na występach, a nie na nagrywaniu. 

 W 1996 roku Joli ponownie połączyła siły z Tonym Greenem, wydając singiel „Touch” w Popular Records. Pierwotne wydanie singla było wydane na płycie CD z remiksami w stylu Eurodance/Hi-NRG, przeznaczone do radia, ale miało ograniczony zasięg. Utwór z opóźnieniem stał się hitem w klubach, osiągając 24. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music/Club Play, kiedy to nowe remiksy Darrina „Spike’a” Friedmana zostały wydane na 12-calowym winylu. Wydano również dwa oddzielne 12-calowe single, każdy z innym remiksem Darrina Friedmana, a także pozostałe miksy z płyty CD, podzielone na oba albumy. Utwór stał się regionalnym hitem w aglomeracji nowojorskiej, a także ulubionym utworem DJ-ów takich jak Jonathan Peters i Junior Vasquez podczas ich cotygodniowych rezydencji. 

 Kolejny singiel „Breakaway” zawierał remiksy nastawione na kluby undergroundowe. Wydano dwa różne single CD z utworem „Breakaway” - część 1 i część 2. Część 1 zawierała miksy „Breakaway” Juniora Vasqueza i Eddiego Baeza, a część 2 zawierała dodatkowe remiksy „Breakaway”, w tym remiks Andy'ego the Lamboya, a także jeden z miksów „Touch” Darrina Friedmana i wcześniej niepublikowany miks „Touch” Juniora Vasqueza. Zarówno „Touch”, jak i „Breakaway” znalazły się na pierwszym od 13 lat albumie Joli, „If You Love Me” (1998). 

W ostatnich latach  Joli występowała w klubach i na imprezach prywatnych, głównie w okolicach Nowego Jorku: wielokrotnie pojawiała się na dorocznym balu KTU Disco Ball w Trump Plaza w Atlantic City w stanie New Jersey. Utwór Joli „Come to Me” jest prezentowany w filmie dokumentalnym „When Ocean Meets Sky” (2003), przedstawiającym 50-letnią historię społeczności Fire Island Pines. Film - którego telewizyjna premiera odbyła się 10 czerwca 2006 roku - zawiera wiele wcześniej niepublikowanych materiałów archiwalnych, ale występ Joli z lipca 1979 roku z utworem „Come to Me” jest przedstawiony jedynie na fotografiach z podkładem muzycznym, co sugeruje, że nie istnieje żaden materiał filmowy z tego wydarzenia. Sekwencja zawierała wywiady z osobami, które pamiętają występ Joli na Fire Island w 1979 roku. „When Ocean Meets Sky” jest okazjonalnie emitowany na kanale Logo. Ponadto, utwór ten pojawił się również w filmie „54” ​​z 1998 roku, przedstawiającym wydarzenia w Studio 54 w Nowym Jorku. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Come To Me/Let Go	France Joli	09.1979	-	15[16]	Prelude 8001	[written by Tony Green][produced by Tony Green][36[10].R&B; Chart]
Come To Me/Don't stop dancing/Playboy	France Joli	08.1979	-	-	-	[written by Tony Green][produced by Tony Green][1[3][20].Hot Disco/Dance;Prelude 12 170 LP]
The Heart To Break The Heart/Feel Like Dancing	France Joli	06.1980	-	-	Prelude 8016	[written by Tony Green][produced by Tony Green][3[21].Hot Disco/Dance;Prelude 12 179 LP]
This Time (I'm Giving All I've Got)/Tough Luck	France Joli	07.1980	-	103[2]	Prelude 8013	[written by S. Minsky, D. Springer][produced by Tony Green]
Gonna Get Over You	France Joli	06.1981	-	-	Prelude 8030	[written by William Anderson][produced by Raymond Reid, William Anderson][2[17].Hot Disco/Dance;Prelude 610 12"]
Your Good Lovin'/Can We Fall in Love Again	France Joli	04.1982	-	-	-	[written by E. Matthew, D. Payne][produced by Darryl Payne, Eric Matthew][53[7].Hot Disco/Dance;Prelude 14 103 LP]
Girl in the 80's/Standing in the shadows of love	France Joli	11.1983	-	-	-	[written by William Anderson][produced by Raymond Reid, William Anderson][46[8].Hot Disco/Dance;Epic 38 829 LP]
Blue Eyed Technology/Inside My Mind	France Joli	01.1984	-	-	Epic 04254	[written by P. Bellotte, R. Zito][produced by Pete Bellotte][61[4].Hot Disco/Dance;Epic 04255 12"]
Does He Dance/Attitude	France Joli	06.1985	-	-	Epic 04863	[written by D. Neal, J. Ferguson][produced by George Duke][40[5].Hot Disco/Dance;Epic 05191 12"]
Touch/td>	France Joli	01.1997	-	-	-	[written by Tony Green][produced by Tony Green][24[12].Hot Disco/Dance;Popular 26 035 12"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
France Joli	France Joli	09.1979	-	26[17]	Prelude 12 170	[produced by Tony Green]
Tonight	France Joli	06.1980	-	175[3]	Prelude 12 179	[produced by Tony Green]