i Paul Timothy. Zespół, pierwotnie założony przez Andy'ego Warda i Paula Timothy'ego, od ponad dwóch dekad ma na swoim koncie niezliczone klubowe hity i koncertuje na całym świecie.
Z nominacjami do nagrody Grammy i albumami na szczytach list przebojów w wielu gatunkach, od house'u, melodic house'u i techno po nu disco, funk i downtempo, zespół nadal kształtuje i wpływa na globalną scenę muzyki elektronicznej. Dzięki ekskluzywnym edycjom wyłącznie na winylu i stałemu napływowi wydawnictw cyfrowych w wiodących światowych wytwórniach, takich jak Glitterbox Recordings, Defected, MN2S, Strictly Rhythm, Hacienda Records, Tru Thoughts, Vicious Recordings, Be Yourself Music, Quantize Recordings, Tropical Disco i CENTRL Music, ich twórczość odzwierciedla zarówno jakość, jak i spójność.
Reinterpretacja ich niezwykle popularnego utworu „Strings of Life / Un Amore Supremo” szybko stała się jednym z ich najtrwalszych dzieł do tej pory, prezentując inspirowane Ibizą podejście, które łączy ponadczasową melodię z nowoczesną energią parkietu. Utwór ten został szczególnie wyróżniony przez Jamiego Jonesa jako jego ostatni utwór w [UNVRS], słynnym superklubie na Ibizie, który został ponownie otwarty latem 2025 roku. Wcześniej uznany za największy klub nocny na świecie w Księdze Rekordów Guinnessa, odrodzenie tego miejsca stanowiło przełomowy moment dla nowej ery Ibizy, a włączenie utworu do tak przełomowego zestawu jeszcze bardziej ugruntowało jego miejsce w kulturze współczesnej muzyki tanecznej.
Balearyjska wersja utworu zadebiutowała w BBC Radio 1, ujawniając mniej znaną stronę ich brzmienia i prezentując ich wszechstronny kunszt muzyczny. Tymczasem wykonanie utworu „The Destroyer” przez orkiestrę na żywo w Royal Albert Hall stanowiło przełomowy moment w ich artystycznej podróży, podkreślając ich zdolność do łączenia elektronicznej innowacji z klasyczną wielkością. Pierwotnie odniósł sukces w 2005 roku dzięki utworowi „Strings of Life (Stronger on My Own)” na brytyjskiej liście przebojów, będącemu coverem utworu „Strings of Life” Derricka Maya. Utwór osiągnął również 1. miejsce na brytyjskiej liście przebojów tanecznych. Utwór zawierał wokal wokalistki house Kathy Brown, a jego producentami byli Andy Ward i Paul Timothy, osiągając 6. miejsce na liście przebojów wydany przez Defected Records. Reedycja Danny'ego Krivitta znalazła się również na składance Ministry of Sound, The Annual 2005.
Kolejny singiel „Need You Now” był instrumentalny i nie dorównał sukcesowi poprzedniego singla, osiągając 109. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. W maju 2006 roku Soul Central wydało singiel „In-Ten-City”, promowany przez Pete'a Tonga w jego audycji w BBC Radio 1. Utwór został wydany przez wytwórnię płytową Soul Heaven/Defected, a Billie zaśpiewała w nim. Tytuł utworu zdawał się być hołdem dla pochodzącego z Chicago w stanie Illinois zespołu R&B i house „Ten City” (od słowa intensity), który pod koniec lat 80-tych i na początku lat 90-tych miał na swoim koncie wiele klubowych hitów i miejskich przebojów radiowych.
W sierpniu 2007 roku ukazał się utwór „Time After Time” (z udziałem Abigail Bailey). Nie pojawił się on na brytyjskiej liście przebojów, ale zadebiutował na 11. miejscu na brytyjskiej liście indie. W 2008 roku Soul Central zremiksował „Glitter”, przebój numer jeden japońskiej piosenkarki Ayumi Hamasaki. Remiks pojawił się na jej albumie „Ayu-mi-x 6: Gold”. W 2019 roku Soul Central wydało „Un Amore Supremo”, balearski singiel, którego produkcją i autorami byli Paul Timothy i Matt Mckillop, pochodzący z brytyjskiego zespołu house'owego Deep City Soul. Obaj mają na swoim koncie wieloletnie, uznane wydawnictwa soulowe.
W 2020 roku Soul Central oficjalnie ogłosiło nowego członka, Matta Mckillopa, którego zmiana i przeprowadzka zapewniły dalszy rozwój zespołu. Kolejne utwory wydane cyfrowo i na winylu to „The Destroyer”, zaprezentowany przez Graeme'a Parka w transmisji na żywo „Hacienda House Party 2” z udziałem Kevina Saundersona, Arthura Bakera i Louie Vegi. „Pimp Life EP” był debiutanckim wydawnictwem duetu na winylu dla nowo powstałej wytwórni Electric Shrine, dostępnej wyłącznie dla Juno music. Po nich pojawiły się cyfrowe oryginały, takie jak „Ice Queen” i „What Ya Gonna Do”, uzupełniające ich remiks utworu Ken 45 - Your Body.
W kolejnych latach zespół wykonał niezliczone klubowe hymny, w tym koncert orkiestrowy „The Destroyer”, a jednocześnie kontynuował występy na najważniejszych festiwalach i w światowych klubach, takich jak Café Del Mar i Pikes Ibiza, w kultowej serii Back To Mine, u boku innych legendarnych artystów. W 2023 roku Soul Central otrzymał nominację do nagrody Grammy za wydawnictwo wydane przez Quantize Recordings DJ-a Spena, we współpracy z Crystal Waters i Robin S przy utworze „Love One Another”. Wraz z rozwojem zespołu, ewoluuje również jego globalna publiczność i brzmienie, wykraczając daleko poza swoje pierwotne korzenie house'owe, by objąć bogatszą i bardziej zróżnicowaną tożsamość muzyczną.
|
Single | ||||||
| Tytuł | Wykonawca | Data wydania | UK | US | Wytwórnia [UK] |
Komentarz |
| Strings of Life | Soul Central | 11.2004 | 86[2] | - | Defected DFTD 094DJ | [written by Derrick May, Michael James][produced by Mayday, Mike Slade] |
| Strings of Life (Stronger on My Own) | Soul Central featuring Kathy Brown | 01.2005 | 6[7] | - | Defected DFTD 094DJ | [written by Derrick May, Michael James][produced by Mayday, Mike Slade] |
| Need You Now | Soul Central | 01.2006 | 109[4] | - | Defected DFTD 120 | [written by Ward, Bisiach, Hornbostel, Ferrucci, Timothy][produced by Andy Ward, Timmy Vegas] |

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz