Ocean Colour Scene

Łącząc w równym stopniu klasyczne struktury popowych piosenek i gitarowe improwizacje,
Ocean Colour Scene zdefiniował najlepsze cechy brytyjskiego tradycyjnego rocka, który pojawił się w drugiej połowie lat 90-tych po sukcesie Oasis. Ocean Colour Scene był pionierem w łączeniu pomysłowej melodyjności Small Faces z odurzającą eksploracją Traffic na Moseley Shoals, albumu z 1996 roku, który utorował drogę zespołowi. Z utworami „The Riverboat Song”, „You've Got It Bad” i „The Day We Caught the Train”, Moseley Shoals pokrył się potrójną platyną w Wielkiej Brytanii, a sukces ten wzmocnił wydany w 1997 roku album „Marchin' Already” z przebojami „Hundred Mile High City” i „Travellers Tune”. 

 

Te dwa melodyjne, energiczne albumy ustanowiły wzorzec, którym grupa podążała przez kolejne dekady. Gdy boom na brit-pop wygasł na początku XXI wieku, Ocean Colour Scene podtrzymywał płomień klasycznego rocka, kontynuując regularne nagrywanie i koncertowanie aż do lat 20-tych XXI wieku. 

 

 Przed powstaniem w 1990 roku członkowie - Steve Cradock (gitara prowadząca, instrumenty klawiszowe, wokal), Simon Fowler (wokal prowadzący, gitara), Damon Minchella (gitara basowa) i Oscar Harrison (perkusja) -grali w wielu innych zespołach. Pod koniec lat 80-tych Cradock grał w zespole The Boys, grającym w stylu mod revival. Chociaż wydali niezależną EP-kę zatytułowaną Happy Days i supportowali byłego frontmana Small Faces, Steve'a Marriotta, zespół nigdy nie zdobył dużej popularności. W tym samym czasie, gdy działali The Boys, Fowler i Minchella byli członkami inspirowanej Velvet Underground grupy Fanatics, która w pierwszej połowie 1989 roku wydała EP-kę Suburban Love Songs w niezależnej wytwórni Chapter 22. Po wydaniu singla, pierwotną perkusistkę zespołu, Caroline Bullock, zastąpił Harrison, który wcześniej grał  w zespole reggae/soul Echo Base. Wkrótce po tym, jak Harrison dołączył do Fanatics, grupa się rozpadła. Kilka miesięcy po rozpadzie, Fowler, Minchella i Harrison założyli Ocean Colour Scene z Cradockiem, którego poznali na koncercie Stone Roses. Co ciekawe, OCS początkowo pozostawał pod silnym wpływem Stone Roses.  

 

Po kilku koncertach grupa zyskała niewielką rzeszę fanów i podpisała kontrakt z lokalną niezależną wytwórnią !Phfft. Wkrótce po podpisaniu kontraktu brytyjska prasa muzyczna okrzyknęła Ocean Colour Scene „kolejnym hitem”, a ich koncerty i debiutancki singiel „Sway” zebrały pozytywne recenzje w pierwszej połowie 1990 roku. Na początku 1991 roku udali się do studia, aby nagrać swój debiutancki album z Jimmym Millerem, który pracował nad klasycznymi albumami The Rolling Stones z końca lat 60-tych i początku 70-tych, ale nie poszło im dobrze. Zespół za dużo pił, co zaowocowało serią nierównych nagrań. Niezadowoleni z nagrań, wrócili do studia z Hugo Nicolsonem, który wcześniej współpracował z Primal Scream. Zanim ukończyli płytę, !Phfft zostało przejęte przez Fontana Records, która kupiła wytwórnię niezależną z zamiarem nabycia praw do OCS. Pomimo entuzjazmu dla zespołu, szef A&R wytwórni, Dave Bates, odrzucił pierwszą próbę grupy i poprosił ich o ponowne wejście do studia, aby nagrać większość albumu z innym producentem, Timem Palmerem, który wcześniej współpracował z Tin Machine. Palmer zremiksował również pozostałe utwory, co zaowocowało efektownym debiutanckim albumem, który ukazał się z opóźnieniem wiosną 1992 roku. W tym czasie prasa muzyczna zignorowała scenę Madchester, którą zrodzili Stone Roses, i w zamian zbagatelizowała powrót OCS. Publiczność również nie kupiła płyty w dużych ilościach.  

 

Zespół poczynił pewne postępy podczas amerykańskiej trasy koncertowej, ale napięcie z Fontaną narastało przez cały rok. Wild Wood OCS wrócił do Anglii w połowie roku, planując szybkie nagranie nowego albumu, ale Bates odrzucił ich nowy materiał. Zespół pozwał wytwórnię, aby rozwiązać kontrakt z Fontaną. Zanim sprawa została rozstrzygnięta na początku 1993 roku, grupa była winna wytwórni setki tysięcy funtów i ponownie znalazła się na zasiłku. OCS kontynuował próby, często wspierany przez swojego menedżera (i ojca Steve'a), Chrisa Cradocka, który zaciągnął kredyt hipoteczny na dom rodzinny. Zespół przekształcił salę prób w studio i zaczął regularnie nagrywać, ale przełom nastąpił dopiero na początku 1993 roku, gdy zagrali koncert supportujący nowy zespół Paula Wellera. Weller był pod wrażeniem gry Steve'a Cradocka i poprosił go o zagranie w swoim nadchodzącym singlu „The Weaver”. Cradock stopniowo dołączył do zespołu akompaniującego Wellerowi, grając na dużej części jego drugiego solowego albumu, „Wild Wood”. Gitarzysta nie porzucił jednak OCS -wszystkie zarobione pieniądze inwestował w zespół, a Fowlerowi zapewnił rolę wokalisty wspierającego. Pod koniec 1993 roku Cradock, Fowler i Minchella grali już w zespole Wellera. Kolejny przełom dla OCS nastąpił w 1994 roku, kiedy Noel Gallagher, lider Oasis, usłyszał taśmę zespołu w biurze swojej wytwórni płytowej. Gallagher zaoferował OCS support podczas przełomowej trasy koncertowej Oasis pod koniec 1994 roku, która zapewniła grupie bardzo potrzebną popularność.  

 

Wkrótce grupa stała się obiektem wojny licytacyjnej między kilkoma dużymi wytwórniami, z których każda chciała zmiany nazwy zespołu. Ostatecznie podpisali kontrakt z MCA w 1995 roku; byli oni jedną z niewielu wytwórni, które nie nalegały na zmianę nazwy. Na początku 1996 roku wokół OCS zaczęło narastać zamieszanie, gdy Gallagher w kilku wywiadach ogłosił ich najlepszym zespołem w Wielkiej Brytanii, a Chris Evans, DJ w BBC Radio 1, nieustannie odtwarzał singiel powrotu OCS, „The Riverboat Song”, wykorzystując go praktycznie jako swój motyw przewodni. „The Riverboat Song” trafił na listy przebojów na 15. miejscu na początku 1996 roku. „Moseley Shoals”, drugi album zespołu, ukazał się w kwietniu 1996 roku, niespodziewanie wchodząc na drugie miejsce. Był stałym punktem brytyjskiej listy przebojów Top Ten przez cały 1996 rok, spędzając łącznie sześć miesięcy w górnych rejonach list przebojów. Dwa kolejne single z płyty, „You've Got It Bad” i „The Day We Caught the Train”, dotarły do ​​pierwszej dziesiątki, a album sprzedawał się świetnie przez cały 1996 rok, uzyskując status multiplatyny w Wielkiej Brytanii. OCS stał się również popularną atrakcją koncertową w Wielkiej Brytanii, wyprzedając wszystkie bilety podczas trasy promującej album. Album „Moseley Shoals” został wydany w Ameryce, ale nie odniósł tam większego sukcesu. 

 

W trakcie pracy nad trzecim albumem, OCS wydał w marcu 1997 roku składankę z rarytasami „B-Sides: Seasides & Freerides”. Do czerwca ukończyli album i wydali singiel „Hundred Mile City”, który zadebiutował na drugim miejscu brytyjskich list przebojów. „Marchin' Already”, trzeci album OCS, ukazał się we wrześniu 1997 roku i zadebiutował na pierwszym miejscu w Wielkiej Brytanii, spychając z pierwszego miejsca „Be Here Now” zespołu Oasis. One From The Modern przybył w 1999 roku, po nim Mechanical Wonder i kolekcja największych hitów Songs for the Front Row: The Very Best of Ocean Colour Scene w 2001. 

 

Damon Minchella opuścił zespół po wydaniu North Atlantic Drift w 2003 roku. Cradock grał na basie w lwiej części Hyperactive Workout for the Flying Squad z 2005 roku, podczas gdy grupa rozszerzyła się o basistę Dana Sealeya i gitarzystę Andy'ego Bennetta po wydaniu On the Leyline w 2007 roku. W lutym 2010 roku, aby uczcić 21. rocznicę zespołu, OCS wydało zupełnie nową kolekcję nagrań studyjnych zatytułowaną Saturday, po której później w tym samym roku ukazał się retrospektywny box set 21. 

 

OCS spędziło sporą część 2011 roku świętując 15. rocznicę Moseley Shoals - ich przełomu z 1996 roku, który zaowocował dwupłytowym reedycją deluxe w 2011 roku - i w W następnym roku rozpoczęli pracę nad nowym albumem zatytułowanym „Painting”, który ukazał się w lutym 2013 roku.  Ocean Colour Scene spędził kolejną dekadę celebrując swoją przeszłość poprzez reedycje i trasy koncertowe. Luksusowa edycja „Marchin' Already” ukazała się w 2014 roku, podczas gdy w 2016 roku koncertowali w Wielkiej Brytanii, świętując 20. rocznicę Moseley Shoals. W tym samym roku Raymond Meade dołączył do OCS jako ich etatowy basista. Grupa zaoferowała zagorzałym fanom, którzy uczestniczyli w ich koncertach świątecznych w 2018 roku, możliwość zakupu winylowej EP-ki zawierającej ich pierwsze autorskie utwory od 2013 roku. Simon Fowler i Oscar Harrison wydali dwa cyfrowe single, „Argyle Street” i „The Fortress”, w 2022 roku, w tym samym roku, w którym OCS wydało album „Live at the Roundhouse”. Na początku 2023 roku Ocean Colour Scene zebrał zdecydowaną większość swojego materiału nagranego w obszernym zestawie pudełkowym Yesterday, Today 1992-2018. 

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Yesterday today/Another's girl name/Fly me	Ocean Colour Scene	03.1991	49[2]	-	!Phffft FIT 2	[written by Ocean Colour Scene][produced by Ocean Colour Scene,Neil Brockbank,Dave Anderson]
Sway/My brother Sarah	Ocean Colour Scene	02.1992	88	-	Fontana OCSS 1	[written by Ocean Colour Scene][produced by Hugo Nicolson]
Giving it all away/Third shade of green	Ocean Colour Scene	04.1992	83	-	Fontana OCSS 2	[written by Simon Fowler,Oscar Harrison,Damon Minchella,Steve Cradock][produced by Hugo Nicolson]
Do yourself a favour/The seventh floor	Ocean Colour Scene	05.1992	-	-	Fontana OCSS 3	[written by Stevie Wonder Syreeta Wright][produced by Tim Palmer]
The riverboat song/So sad	Ocean Colour Scene	02.1996	15[12]	-	MCA MCS 40 021	[gold-UK][written by Simon Fowler,Oscar Harrison,Damon Minchella,Steve Cradock][produced by Brendan Lynch]
You' ve got it bad/I wanna stay alive with you	Ocean Colour Scene	03.1996	7[13]	-	MCA MCSTD 40 036	[written by Damon Minchella/Simon Fowler/Oscar Harrison/Steve Cradock][produced by Brendan Lynch]
The day we caught the train/The clock struck 15 hours ago	Ocean Colour Scene	06.1996	4[15]	-	MCA MCSTD 40 046	[platinum-UK][written by Damon Minchella/Simon Fowler/Oscar Harrison/Steve Cradock]
The circle/Mr Jones	Ocean Colour Scene	09.1996	6[17]	-	MCA MCSTD 40 077	[written by Damon Minchella/Simon Fowler/Oscar Harrison/Steve Cradock][produced by Brendan Lynch]
Hundred mile high city/The face smiles back easily	Ocean Colour Scene	06.1997	4[13]	-	MCA MCS 40 133	[silver-UK][written by Damon Minchella/Simon Fowler/Oscar Harrison/Steve Cradock][produced by Brendan Lynch]
Travellers tune/Song for the front row	Ocean Colour Scene	08.1997	5[13]	-	MCA MCS 40 144	[written by Damon Minchella/Simon Fowler/Oscar Harrison/Steve Cradock][produced by Brendan Lynch]
Better day/The best bet on Chinaski	Ocean Colour Scene	11.1997	9[13]	-	MCA MCS 40 151	[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
It' s a beautiful thing/Mariners way	Ocean Colour Scene feat P.P.Arnold	02.1998	12[11]	-	MCA MCS 40 157	[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
Profit in peace/If you get your way	Ocean Colour Scene	08.1999	13[11]	-	Island IS 757	[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
So low/Hoping you're making it too	Ocean Colour Scene	11.1999	34[6]	-	Island IS 759	[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
July /I am the news	Ocean Colour Scene	07.2000	31[6]	-	Island IS 763	[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
Up on the down side/These are the ones	Ocean Colour Scene	04.2001	19[5]	-	Island IS 774	[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
Mechanical wonder/Fire on the wind	Ocean Colour Scene	07.2001	49[2]	-	Island IS 779	[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
Crazy lowdown ways/Best friends and lovers	Ocean Colour Scene	12.2001	64[2]	-	Island IS 774	[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
I just need myself	Ocean Colour Scene	07.2003	13[5]	-	Sanctuary SANSE159	[written by Ocean Colour Scene][produced by Martin 'Max' Hayes]
Make the deal	Ocean Colour Scene	09.2003	35[2]	-	Sanctuary SANSE 219	[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
Golden gate bridge	Ocean Colour Scene	01.2004	40[3]	-	Sanctuary SANX D244	[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
Free My Name	Ocean Colour Scene	03.2005	23[2]	-	Sanctuary SANXD 344	[written by Ocean Colour Scene][produced by Dave Eringa]
This Day Should Last Forever	Ocean Colour Scene	07.2005	53[3]	-	Sanctuary SANXS 380	[written by Ocean Colour Scene][produced by Dave Eringa]
I Told You So	Ocean Colour Scene	04.2007	34[1]	-	Moseley Shoals CDOCS 1	[written by Ocean Colour Scene]
I Just Got Over You	Ocean Colour Scene	07.2007	112[1]	-	Moseley Shoals CDOCS 2	[written by Ocean Colour Scene]
Magic Carpet Days	Ocean Colour Scene	02.2010	190[1]	-	Cooking Vinyl CATCO 158201296	-

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ocean Colour Scene 1. "Talk On" 2. "How About You" 3. "Giving it All Away" 4. "Do Yourself A Favour" 5. "Third Shade of Green" 6. "Sway" 7. "Penny Pinching Rainy Heaven Days" 8. "One of Those Days" 9. "Is She Coming Home" 10. "Blue Deep Ocean" 11. "Reprise"	Ocean Colour Scene	03.1996	54[16]	-	Fontana 5122692	[silver-UK][produced by Brendan Lynch]
Moseley shoals 1. "The Riverboat Song" (4:54) 2. "The Day We Caught the Train" (3:06) 3. "The Circle" (3:43) 4. "Lining Your Pockets" (3:36) 5. "Fleeting Mind" (5:09) 6. "40 Past Midnight" (4:01) 7. "One for the Road" (3:43) 8. "It's My Shadow" (4:23) 9. "Policemen and Pirates" (4:03) 10. "The Downstream" (5:32) 11. "You've Got It Bad" (4:26) 12. "Get Away" (7:55)	Ocean Colour Scene	04.1996	2[127]	-	MCA MCD 60008	[3x-platinum-UK][produced by Brendan Lynch]
B-sides,seasides & freesides 1. "Huckleberry Grove" (2:59) 2. "The Day We Caught the Train" (acoustic) (3:21) 3. "Mrs Jones" (2:59) 4. "Top Of The World" (3:48) 5. "Here In My Heart" (3:01) 6. "I Wanna Stay Alive With You" (3:36) 7. "Robin Hood" (3:35) 8. "Chelsea Walk" (3:12) 9. "Outside of a Circle" (3:06) 10. "The Clock Struck 15 Hours Ago" (3:06) 11. "Alibis" (3:01) 12. "Chicken Bones And Stones" (3:35) 13. "Cool Cool Water" (2:40) 14. "Charlie Brown Says" (2:55) 15. "Day Tripper" (live) (4:23) 16. "Beautiful Losers" (2:38)	Ocean Colour Scene	03.1997	4[37]	-	MCA MCD 60034	[gold-UK][produced by Brendan Lynch]
Marchin' already 1. "Hundred Mile High City" – 3:58 2. "Better Day" – 3:45 3. "Travellers Tune" – 3:41 4. "Big Star" – 3:11 5. "Debris Road" – 3:09 6. "Besides Yourself" – 3:14 7. "Get Blown Away" – 4:42 8. "Tele He's Not Talking" - 3:01 9. "Foxy's Folk Faced" - 2:10 10. "All Up" - 2:48 11. "Spark and Cindy" - 4:00 12. "Half a Dream Away" - 4:21 13. "It's a Beautiful Thing" – 6:30	Ocean Colour Scene	09.1997	1[1][60]	-	MCA 60048	[platinum-UK][produced by Brendan Lynch][3x-platinum-UK]
One from the modern 1. "Profit in Peace" (4:14) 2. "So Low" (3:54) 3. "I Am the News" (4:03) 4. "No-one at All" (3:34) 5. "Families" (3:11) 6. "Step by Step" (2:34) 7. "July" (2:56) 8. "Jane She Got Excavated" (3:35) 9. "Emily Chambers" (2:40) 10. "Soul Driver" (3:44) 11. "The Waves" (6:08) 12. "I Won't Get Grazed" (2:51)	Ocean Colour Scene	09.1999	4[23]	-	Island/UMC 848091	[gold-UK][produced by Brendan Lynch]
Mechanical wonder 1. "Up on the Downside" 2. "In my Field" 3. "Sail on my Boat" 4. "Biggest Thing" 5. "We Made it More" 6. "Give me a Letter" 7. "Mechanical Wonder" 8. "You Are Amazing" 9. "If I Gave You My Heart" 10. "Can't Get Back To The Baseline" 11. "Something For Me" (UK Bonus Track)	Ocean Colour Scene	04.2001	7[7]	-	Island ILPS 8104	[silver-UK][produced by Martin 'Max' Heyes]
Songs for the front row-The Best Of 1. "The Riverboat Song" 2. "The Day We Caught the Train" 3. "One for the Road" 4. "The Circle" 5. "You've Got It Bad" 6. "Hundred Mile High City" 7. "Better Day" 8. "Traveller's Tune" 9. "Get Blown Away" 10. "It's a Beautiful Thing" (radio edit) 11. "Profit in Peace" 12. "So Low" 13. "July" (single version) 14. "Up on the Downside" (radio edit) 15. "Mechanical Wonder" 16. "Huckleberry Grove" 17. "Robin Hood" (live at the Royal Albert Hall) 18. "Crazy Lowdown Ways"	Ocean Colour Scene	11.2001	16[20]	-	Island CID 8111	[platinum-UK][produced by Brendan Lynch]
North Atlantic drift 1. "I Just Need Myself" 2. "Oh Collector" 3. "North Atlantic Drift" 4. "Golden Gate Bridge" 5. "Make the Deal" 6. "For Every Corner" 7. "On My Way" 8. "Second Hand Car" 9. "She's Been Writing" 10. "The Song Goes On" 11. "When Evil Comes"	Ocean Colour Scene	07.2002	14[8]	-	Sanctuary SANCD 160	[silver-UK][produced by Martin 'Max' Hayes, Ocean Colour Scene]
Anthology Disk 1 1. "One of Those Days" – 4:12 2. "Sway" – 3:42 3. "Yesterday Today" – 3:17 4. "Giving It All Away" – 4:10 5. "Do Yourself a Favour" (Wonder/Wright) – 3:47 6. "The Riverboat Song" – 4:57 7. "You've Got It Bad" – 4:26 8. "The Day We Caught the Train" – 3:11 9. "The Circle" – 3:43 10. "Hundred Mile High City" – 3:57 11. "Travellers Tune" – 3:40 12. "Better Day" – 3:46 13. "It's a Beautiful Thing" – 3:38 14. "Profit in Peace" – 3:36 15. "So Low" – 3:54 16. "July" – 3:28 17. "I Am the News" – 3:48 18. "Up on the Down Side" – 5:02 19. "Mechanical Wonder" – 4:28 20. "Crazy Lowdown Ways" – 3:40 Disk 2 (B-Sides) 1. "Another Girls Name" – 3:25 2. "My Brother Sarah" – 2:42 3. "Mona Lisa Eyes" – 3:41 4. "The Seventh Floor" – 5:02 5. "Robin Hood" – 3:36 6. "The Face Smiles Back Easily" – 3:21 7. "Falling to the Floor" – 3:56 8. "Hello Monday" – 3:41 9. "Song for the Front Row" – 3:01 10. "On the Way Home" (Young) – 2:22 11. "The Best Bet on Chinaski" – 2:48 12. "On and On" – 2:13 13. "Mariners Way" – 3:18 14. "Expensive Chair" – 3:45 15. "If You Get Your Way" – 3:07 16. "Flood Tide Rising" – 3:36 17. "Free on the Wind" – 3:21 18. "I Was" – 2:59 19. "Come Home" – 3:18 20. "Best Friends & Lovers" – 2:45 Disk 3 (Bonus) 1. "You've Got It Bad" – 3:47 2. "Men of Such Opinion" – 3:22 3. "Going Nowhere for a While" – 3:33 4. "The Inheritors" – 4:14 5. "July" – 4:09 6. "These Are the Ones" – 2:56 7. "Take You Back" – 4:08 8. "Anyway, Anyhow, Anywhere" (Daltrey/Townshend) – 2:12 9. "Travellers Tune" – 3:55 10. "Better Day" – 3:59	Ocean Colour Scene	09.2003	75[2]	-	Island 077360
Live-One for the road 1. "Riverboat Song" 2. "You've Got It Bad" 3. "The Circle" 4. "Oh Collector" 5. "Golden Gate Bridge" 6. "I Just Need Myself" 7. "Wham Bam Thank You Mam" 8. "North Atlantic Drift" 9. "This Day Should Last Forever" 10. "Mechanical Wonder" 11. "I Love You" 12. "Foxy Folk Face" 13. "Travellers Tune" 14. "Profit In Peace" 15. "It's My Shadow" 16. "One For The Road" 17. "Hundred Mile High City" 18. "The Day We Caught The Train" 19. "Robin Hood"	Ocean Colour Scene	10.2004	99[1]	-	Sanctuary SMRCD 305
A hyperactive workout for the flying squad 1. "Everything Comes at the Right Time" 2. "Free My Name" 3. "Wah Wah" (George Harrison) 4. "Drive Away" 5. "I Love You" 6. "This Day Should Last Forever" 7. "Move Things Over" 8. "Waving Not Drowning" 9. "God's World" 10. "Another Time to Stay" 11. "Have You Got the Right" 12. "Start of the Day" (Anthony & Chris Griffiths of The Real People) 13. "My Time" (Keith Anderson)	Ocean Colour Scene	04.2005	30[6]	-	Sanctuary SANCD332	[produced by Dave Eringa]
Live Acoustic At The Jam House 1. "Second Hand Car" 2. "She's Been Writing" 3. "The Word" 4. "This Day Should Last Forever" 5. "Beautiful Thing" 6. "Won't Get Grazed" 7. "Great Man In Waiting" 8. "Here In My Heart" 9. "Matilda's England" 10. "God's World" 11. "Foxy's Folk Face" 12. "Make The Deal" 13. "Still Trying" 14. "My Time" 15. "Fleeting Mind"	Ocean Colour Scene	05.2006	73[2]	-	Moseley Shoals OCSCD 2	[produced by Ocean Colour Scene]
On the Leyline 1. "I Told You So" - 2:12 2. "On The Leyline, Waiting" - 2:24 (Steve Cradock) 3. "For Dancers Only" - 3:43 (Paul Weller) 4. "Man In The Middle" - 4:40 (Dan Sealey) 5. "I Just Got Over You" - 3:40 6. "Go To Sea" - 5:22 7. "These Days I'm Tired" - 2:54 (Steve Cradock) 8. "You'll Never Find Me" - 2:24 (Strings arranged and played by John Rivers) 9. "Don't Get Me" - 3:28 10. "Loneliest Girl In The Whole World" - 2:42 11. "Mr. Brown" - 2:30 12. "Two Lovers" - 2:11 13. "Daylight" - 1:32 14. "Jimmy Wonder"- (Bonus track- Japanese release only)	Ocean Colour Scene	05.2007	37[2]	-	Moseley Shoals OCSCD 5	[produced by John Rivers]
Saturday	Ocean Colour Scene	02.2010	35[2]	-	Cooking Vinyl COOKCD 511	[produced by Gavin Monaghan]
Painting	Ocean Colour Scene	02.2013	49[1]	-	Demon 5014797906143	[produced by Gavin Monaghan]
21	Ocean Colour Scene	10.2010	181[1]	-	Universal UMC 5330775	[silver-UK]-

Soul Central

 Soul Central to brytyjski duet producencki, w którego skład wchodzą Matt Mckillop
i Paul Timothy. Zespół, pierwotnie założony przez Andy'ego Warda i Paula Timothy'ego, od ponad dwóch dekad ma na swoim koncie niezliczone klubowe hity i koncertuje na całym świecie. 

Z nominacjami do nagrody Grammy i albumami na szczytach list przebojów w wielu gatunkach, od house'u, melodic house'u i techno po nu disco, funk i downtempo, zespół nadal kształtuje i wpływa na globalną scenę muzyki elektronicznej. Dzięki ekskluzywnym edycjom wyłącznie na winylu i stałemu napływowi wydawnictw cyfrowych w wiodących światowych wytwórniach, takich jak Glitterbox Recordings, Defected, MN2S, Strictly Rhythm, Hacienda Records, Tru Thoughts, Vicious Recordings, Be Yourself Music, Quantize Recordings, Tropical Disco i CENTRL Music, ich twórczość odzwierciedla zarówno jakość, jak i spójność. 

Reinterpretacja ich niezwykle popularnego utworu „Strings of Life / Un Amore Supremo” szybko stała się jednym z ich najtrwalszych dzieł do tej pory, prezentując inspirowane Ibizą podejście, które łączy ponadczasową melodię z nowoczesną energią parkietu. Utwór ten został szczególnie wyróżniony przez Jamiego Jonesa jako jego ostatni utwór w [UNVRS], słynnym superklubie na Ibizie, który został ponownie otwarty latem 2025 roku. Wcześniej uznany za największy klub nocny na świecie w Księdze Rekordów Guinnessa, odrodzenie tego miejsca stanowiło przełomowy moment dla nowej ery Ibizy, a włączenie utworu do tak przełomowego zestawu jeszcze bardziej ugruntowało jego miejsce w kulturze współczesnej muzyki tanecznej. 

Balearyjska wersja utworu zadebiutowała w BBC Radio 1, ujawniając mniej znaną stronę ich brzmienia i prezentując ich wszechstronny kunszt muzyczny. Tymczasem wykonanie utworu „The Destroyer” przez orkiestrę na żywo w Royal Albert Hall stanowiło przełomowy moment w ich artystycznej podróży, podkreślając ich zdolność do łączenia elektronicznej innowacji z klasyczną wielkością. Pierwotnie odniósł sukces w 2005 roku dzięki utworowi „Strings of Life (Stronger on My Own)” na brytyjskiej liście przebojów, będącemu coverem utworu „Strings of Life” Derricka Maya. Utwór osiągnął również 1. miejsce na brytyjskiej liście przebojów tanecznych. Utwór zawierał wokal wokalistki house Kathy Brown, a jego producentami byli Andy Ward i Paul Timothy, osiągając 6. miejsce na liście przebojów wydany przez Defected Records. Reedycja Danny'ego Krivitta znalazła się również na składance Ministry of Sound, The Annual 2005.

 Kolejny singiel „Need You Now” był instrumentalny i nie dorównał sukcesowi poprzedniego singla, osiągając 109. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. W maju 2006 roku Soul Central wydało singiel „In-Ten-City”, promowany przez Pete'a Tonga w jego audycji w BBC Radio 1. Utwór został wydany przez wytwórnię płytową Soul Heaven/Defected, a Billie zaśpiewała w nim. Tytuł utworu zdawał się być hołdem dla pochodzącego z Chicago w stanie Illinois zespołu R&B i house „Ten City” (od słowa intensity), który pod koniec lat 80-tych i na początku lat 90-tych miał na swoim koncie wiele klubowych hitów i miejskich przebojów radiowych. 

 W sierpniu 2007 roku ukazał się utwór „Time After Time” (z udziałem Abigail Bailey). Nie pojawił się on na brytyjskiej liście przebojów, ale zadebiutował na 11. miejscu na brytyjskiej liście indie. W 2008 roku Soul Central zremiksował „Glitter”, przebój numer jeden japońskiej piosenkarki Ayumi Hamasaki. Remiks pojawił się na jej albumie „Ayu-mi-x 6: Gold”. W 2019 roku Soul Central wydało „Un Amore Supremo”, balearski singiel, którego produkcją i autorami byli Paul Timothy i Matt Mckillop, pochodzący z brytyjskiego zespołu house'owego Deep City Soul. Obaj mają na swoim koncie wieloletnie, uznane wydawnictwa soulowe. 

 W 2020 roku Soul Central oficjalnie ogłosiło nowego członka, Matta Mckillopa, którego zmiana i przeprowadzka zapewniły dalszy rozwój zespołu. Kolejne utwory wydane cyfrowo i na winylu to „The Destroyer”, zaprezentowany przez Graeme'a Parka w transmisji na żywo „Hacienda House Party 2” z udziałem Kevina Saundersona, Arthura Bakera i Louie Vegi. „Pimp Life EP” był debiutanckim wydawnictwem duetu na winylu dla nowo powstałej wytwórni Electric Shrine, dostępnej wyłącznie dla Juno music. Po nich pojawiły się cyfrowe oryginały, takie jak „Ice Queen” i „What Ya Gonna Do”, uzupełniające ich remiks utworu Ken 45 - Your Body. 

 W kolejnych latach zespół wykonał niezliczone klubowe hymny, w tym koncert orkiestrowy „The Destroyer”, a jednocześnie kontynuował występy na najważniejszych festiwalach i w światowych klubach, takich jak Café Del Mar i Pikes Ibiza, w kultowej serii Back To Mine, u boku innych legendarnych artystów. W 2023 roku Soul Central otrzymał nominację do nagrody Grammy za wydawnictwo wydane przez Quantize Recordings DJ-a Spena, we współpracy z Crystal Waters i Robin S przy utworze „Love One Another”. Wraz z rozwojem zespołu, ewoluuje również jego globalna publiczność i brzmienie, wykraczając daleko poza swoje pierwotne korzenie house'owe, by objąć bogatszą i bardziej zróżnicowaną tożsamość muzyczną.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Strings of Life	Soul Central	11.2004	86[2]	-	Defected DFTD 094DJ	[written by Derrick May, Michael James][produced by Mayday, Mike Slade]
Strings of Life (Stronger on My Own)	Soul Central featuring Kathy Brown	01.2005	6[7]	-	Defected DFTD 094DJ	[written by Derrick May, Michael James][produced by Mayday, Mike Slade]
Need You Now	Soul Central	01.2006	109[4]	-	Defected DFTD 120	[written by Ward, Bisiach, Hornbostel, Ferrucci, Timothy][produced by Andy Ward, Timmy Vegas]

Quartz

Quartz to angielski zespół heavymetalowy działający w okresie nowej fali brytyjskiego
heavy metalu. Ich początki sięgają połowy lat 70-tych XX wieku. 

 Początki zespołu Quartz sięgają 1974 roku, kiedy to znany był pod nazwą Bandy Legs. Przed założeniem Quartz, Hopkins grał w Wages of Sin, krótkotrwałym zespole z Birmingham, który w 1970 roku koncertował jako zespół towarzyszący Catowi Stevensowi. Po rozwiązaniu zespołu, dwóch jego kolegów z zespołu, kanadyjscy emigranci Ed i Brian Pilling, wróciło do Kanady i założyło zespół Fludd; Hopkins na krótko dołączył do tego zespołu w 1972 roku, zastępując gitarzystę-założyciela Micka Walsha, ale odszedł pod koniec roku po tym, jak zespół został usunięty z pierwotnej wytwórni płytowej.

  Bandy Legs podpisało kontrakt z Jet Records w 1976 roku i supportowało Black Sabbath i AC/DC. Zespół zmienił nazwę na Quartz na swoim debiutanckim albumie z 1977 roku, zatytułowanym Quartz. Album został wyprodukowany przez Tony'ego Iommiego, a Quartz koncertował z Black Sabbath, promując to wydawnictwo. Gitarzysta Queen, Brian May, zaproponował wykonanie edycji utworu „Circles” w stylu „Queen”, ale po kilku próbach przyznał, że uważa, że ​​oryginalna wersja jest wciąż lepsza; w której również Ozzy Osbourne zaśpiewał w chórkach, ale jego wkład został wycięty z ostatecznego miksu przez Iommiego. Utwór ten nie znalazł się na albumie, ale został wydany jako strona B singla „Stoking the Fires of Hell” oraz jako utwór bonusowy przy wznowieniu albumu „Stand Up & Fight” na płycie CD w 2004 roku przez Majestic Rock. 

 W tym czasie Quartz koncertował, grając trzykrotnie na Reading Festival (1977, 1978 i 1980) i promując większe zespoły hardrockowe: Iron Maiden, Saxon, UFO, Gillan i Rush.W 1979 roku Geoff Nicholls odszedł z zespołu, aby dołączyć do Black Sabbath.  Grał na klawiszach i komponował w tym zespole od albumu „Heaven and Hell” z lat 80-tych do 2004 roku.

  Zespół Quartz wydał swój drugi album studyjny „Stand Up and Fight” w 1980 roku, a trzeci „Against All Odds” w 1983 roku, zanim rozpadł się w 1984 roku.

  W 2004 roku doom metalowy zespół Orodruin wykonał cover utworu „Stand Up and Fight” na swoim albumie „Claw Tower”. Zespół Quartz reaktywował się w 2011 roku, grając reaktywujący koncert 16 grudnia 2011 roku w The Asylum w Birmingham w Anglii. W składzie znaleźli się Geoff Nicholls, Mike Hopkins, Derek Arnold, Malcolm Cope i były wokalista David Garner. Pierwotny wokalista zespołu, Mike „Taffy” Taylor, zmarł 27 września 2016 roku.Geoff Nicholls zmarł w wieku 68 lat na raka płuc 28 stycznia 2017 roku. 

W lipcu 2014 roku zespół ogłosił, że pracuje nad nowym albumem i kompilacją, „zawierającymi niepublikowany wcześniej materiał studyjny z lat 80-tych, który ukaże się jeszcze w tym roku nakładem Skol Records. Album „Quartz: Too Hot To Handle” ukazał się ostatecznie 31 stycznia 2015 roku. W 2022 roku Quartz wydał swój piąty album studyjny, „On the Edge of No Tomorrow”. 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sugar Rain/Street Fighting Llady	Quartz	08.1977	-	-	UA UP 36290	[written by Quartz][produced by Tony Iommi ]
Street Fighting Lady/Mainline Riders	Quartz	10.1977	-	-	UA UP 36317	[written by Quartz][produced by Tony Iommi ]
Nantucket Sleighride/Wildfire	Quartz	02.1980	-	-	Reddingtons DAN 1	[written by Pappalardi, Collins ][produced by Quartz]
Satans Serenade/Bloody Fool/Roll Over Beethoven	Quartz	.1980	-	-	Sound For Industry SFI 549	[written by Quartz][produced by Quartz]
Stoking Up The Fires Of Hell/Circle	Quartz	08.1980	-	-	MCA MCA 642	[written by Quartz][produced by Derek Lawrence]
Stand Up And Fight/Charlie Snow	Quartz	01.1981	-	-	MCA MCA 661	[written by Quartz][produced by Derek Lawrence]
Tell Me Why/Streetwalker	Quartz	12.1983	-	-	Heavy Metal HEAVY 17	[written by Quartz][produced by Quartz, Robin George]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Quartz	Quartz	.1977	-	-	UA UAG 30081	[produced by Tony Iommi]
Live	Quartz	.1980	-	-	Reddingtons REDD 001	[produced by Danny Reddington, Quartz]
Stand up and fight	Quartz	.1980	-	-	MCA MCF 3080	[produced by Derek Lawrence]
Against all odds	Quartz	.1983	-	-	Heavy Metal HMRLP 9	[produced by Quartz]
Fear No Evil	Quartz	01.2018	-	-	Under The Dark Soil Soil 008	-
On The Edge Of No Tomorrow	Quartz	.2022	-	-	HNE Recordings Ltd HNECD167	-