Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Progressive Rock. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Progressive Rock. Pokaż wszystkie posty

sobota, 3 stycznia 2026

Muffins

Nazywani przez Freda Fritha „najlepszym progresywnym zespołem, jaki wydała Ameryka”,
waszyngtońscy Muffins nie przypominali żadnego amerykańskiego zespołu. Tworzyli ambitną, uparcie niezależną muzykę inspirowaną progresywnym rockiem, modalnym i free jazzem, fusion i nowoczesną kompozycją ze sceny Canterbury. Muffins istnieli w latach 1974-1981, a po długiej przerwie od 1998 do 2015 roku. Podczas swojej pierwszej inkarnacji nagrali w domu kilka albumów wyłącznie na kasetach, w tym „Chronometers” i „Air Fiction” z 1976 roku. Podpisali kontrakt z Random Radar Records na uznany album „Manna/Mirage” z 1978 roku., który ukazał się w 1981 roku, a następnie zespół się rozpadł. Podczas ich nieobecności Cuneiform wydali w 1985 roku „Open City”, zbiór niewydanych utworów, i zremasterował oraz wznowił album Chronometers w 1993 roku. 

Po ich reaktywacji, Cuneiform wydał w 2001 roku uznany album studyjny Bandwidth, a następnie w 2004 roku Double Negative. Musea wydała w 2010 roku album Palindrome, a Hobart Films and Music swój ostatni album studyjny Mother Tongue w 2012 roku. W 2022 roku Cuneiform wydał 13-płytowy box Baker's Dozen. Jego 12 płyt CD (i jedno DVD) zawierało głównie niewydany materiał studyjny i koncertowy zarejestrowany w latach 1975-2010.

 Zespół powstał w Waszyngtonie na początku lat 70-tych z inicjatywy Dave'a Newhouse'a (instrumenty klawiszowe), Billy'ego Swana (wokal, bas i gitara), Toma Scotta (instrumenty dęte drewniane) i Michaela Zentnera (gitara i skrzypce). Stuart Abramowitz grał na perkusji od sierpnia 1975 roku do lipca 2010 roku. 1976, ale najdłużej grającym perkusistą w zespole był Paul Sears, który dołączył pod koniec 1976 roku. Na Muffins w równym stopniu wpłynęła brytyjska muzyka progresywnego rocka Henry'ego Cow, National Health i Soft Machine, jak i współczesny amerykański jazz i artyści improwizujący, w tym Anthony Braxton, Art Ensemble of Chicago, Sun Ra i elektryczne zespoły Milesa Davisa. W początkowym okresie istnienia żyli we wspólnocie, komponowali, ćwiczyli i nagrywali w prowizorycznym domowym studiu, tworząc albumy na kasetach, które rozdawali radiowym DJ-om i fanom na koncertach. Nagrania te zaowocowały wczesnymi Chronometers i Air Fiction. 

Zentner i Abramowitz odeszli w lipcu 1976 roku. Perkusista Paul Sears dołączył w następnym miesiącu, przygotowując grunt pod najpopularniejszy okres w historii zespołu. W 1978 roku wydali Manna/Mirage nakładem Random Radar, wytwórni prowadzonej przez wieloletniego przyjaciela Steve'a. Feigenbaum (późniejszy założyciel Cuneiform Records) i wkrótce potem wydał limitowaną edycję koncertowego albumu „Air Fiction”. Zespół współpracował również z Fredem Frithem w studiu nad jego solowym albumem po Henrym Cow, „Gravity”. Usłyszał zespół po raz pierwszy w 1976 roku, kiedy Zentner wyjechał do Wielkiej Brytanii i puścił taśmę Chronometers dla Henry Cow i Virgin Records. Frith wyprodukował również kolejny album zespołu, „185”, pod koniec 1980 roku. The Muffins rozpadli się sześć miesięcy później. 

 Na początku lat 90-tych spotkali się ponownie wieczorem, aby zagrać na prywatnej imprezie. Koncert został nagrany, a jam „Hobart Got Burned” z tego występu ukazał się na płycie Cuneiform „Unsettled Scores” w 1995 roku. Dopiero w lipcu 1998 roku grupa - Tom Scott, Paul Sears, Billy Swan i Dave Newhouse - Formalnie zjednoczyli się ponownie, by zagrać koncert w Waszyngtonie. Formuła przyjęła się. Zespół grał na żywo w Stanach Zjednoczonych oraz na europejskich i kanadyjskich festiwalach muzycznych. W 2001 roku założyli wytwórnię Contorted, aby wydać Loveletter #1. Po tym wydarzeniu kontynuowali trasę koncertową, grając częściej za granicą, gdzie Muffins byli uważani za „jedyny amerykański zespół progresywny”. W 2002 roku wydali Bandwidth nakładem Cuneiform, co spotkało się z pochlebnymi recenzjami krytyków w publikacjach po obu stronach Atlantyku. W 2004 roku Muffins powrócili do wytwórni, aby wydać Double Negative, prawdopodobnie ich najbardziej uznane i innowacyjne nagranie. Album zawierał dodaną sekcję smyczkową oraz gościnne występy saksofonistów Marshalla Allena i Knoela Scotta z Sun Ra Arkestra. 

W następnym roku Muffins, Allen i  Scott wydali Loveletter #2: The Ra Sessions nakładem Hobart Films . Trasy koncertowe i komponowanie zajmowały większość ich czasu przez kolejne kilka lat - podczas gdy poszczególni członkowie zespołu realizowali również projekty zewnętrzne. Nie wydali kolejnego albumu studyjnego przez pięć lat, aż Palindrome pojawił się nakładem francuskiej wytwórni progresywnej i jazzowej Musea, zdobywając uznanie krytyków na całym świecie. Rygorystyczne trasy koncertowe, próby i komponowanie pozwoliły na jeszcze jedno nagranie studyjne: „Mother Tongue” ukazał się w 2012 roku nakładem Hobart Films & Records i zawierał kompozycje nagrane w studiu oraz improwizacje. Płyta nie była szeroko dystrybuowana, ale zebrała dobre recenzje. The Muffins spędzili kolejne kilka lat, koncertując z przerwami, zdobywając czołowe miejsca na kilku europejskich festiwalach muzycznych. Rozstali się polubownie w 2015 roku. W 2022 roku Cuneiform wydał „Baker's Dozen”, 13-płytowy retrospektywny box set Muffins, zawierający niemal wszystkie niewydane nagrania studyjne i koncertowe z lat 1975–2010. na 12 płytach CD, z płytą DVD z zapisem występu na żywo na festiwalu NEARfest w Bethlehem w Pensylwanii w 2005 r. 

76-stronicowa książeczka dołączona do zestawu zawiera całą historię zespołu, przekazywaną ustnie przez jego członków i współpracowników, zebraną przez Feigenbauma. Dodatkowo, zawiera dziesiątki rzadkich fotografii i wywiadów. 

 

 

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Manna/MirageMuffins.1978--Random Radar 003 -
Air FictionMuffins.1979--Fan Club/Promo,-
185Muffins.1981--Random Radar 010 [produced by Fred Frith]
Open CityMuffins.1985--Cuneiform Rune 5
ChronometersMuffins.1993--Cuneiform 55007
Loveletter #1Muffins.2001-- CoNtOrTeD 6[produced by The Muffins]
BandwidthMuffins.2002--Cuneiform Rune 161[produced by Paul Sears, Thomas Frasier Scott]
Double NegativeMuffins.2004-- Cuneiform Rune 199 [produced by The Muffins]
Loveletter #2 "The Ra Sessions"The Muffins With Marshall Allen & Knoel Scott.2005-- Hobart Films & Records 002 [produced by The Muffins, Thomas Scott]
PalindromeMuffins.2010-- Musea FGBG 4865 [Fra][produced by The Muffins]
Mother TongueMuffins.2012-- Hobart Films & Records 003 [produced by The Muffins]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

środa, 26 listopada 2025

Traffic

Słynna brytyjska grupa rockowa założona w 1967 r. w składzie: Steve Winwood
(ur. 12.05.1948 r. w Birmingham, Anglia; klawisze, gitara, bas, śpiew), Chris Wood (ur. 24.06. 1944 r. w Birmingham, Anglia, zm. 12.07. 1983 r. w Londynie; saksofon, flet), Jim Capaldi (ur. 24. 08. 1944 r. w Evesham w hrabstwie Herefordshire, Anglia; perkusja, śpiew) i Dave Mason (ur. 10.05. 1947 r. w Worcester, Anglia; gitara, śpiew). Początkowo w składzie znajdował się jeszcze jeden muzyk, brat Steve'a - Muff. Winwood wpadł na pomysł założenia zespołu i faktycznie sformował Traffic jeszcze przed swoim odejściem z The Spencer Davis Group.
 

Jako prekursorzy brytyjskiej psychodelii pod względem ubioru, stylu bycia i muzyki Traffic uprawiali różnorodne style muzyczne. Utwory ze społu powstawały w rodzinnej atmosferze komuny hipisowskiej w ich domu w Berkshire. Debiutancki singel Traffic "Paper Sun", ze wstępem granym na sitarze, był dużym przebojem. Podobnie jak opublikowane wkrótce kompozycje:"Hole In My Shoe" (numer 2 brytyjskiej listy bestsellerów, sparodiowany w 1984 r. przez Neila-hipisa w programie telewizji BBC "The Young Ones") i temat filmowy "Here We Go Round The Mulberry Bush". Pod koniec roku, wkrótce po ukazaniu się pierwszego albumu, Mr Fantasy, grupę opuścił Mason.
 

Od tego momentu Traffic zaczął zdobywać coraz większą popularność, szczególnie w USA. Kolejny longplay Traffic był już dziełem bardziej dojrzałym i świadczył o rozwoju grupy. Dave Mason na krótko powrócił do składu, a dwie napisane przez niego piosenki, "You Can All Join In" i "Feelin'Alright" (wykonywana później przez Joe Cockera), stały się klasykami w dyskografii formacji. W "Who Knows What Tomorrow Might Bring?" Winwood śpiewa: "Nie jesteśmy tacy, jak inni, możesz nas spotkać każdego dnia, przyłącz się do nas, usiądź, sztachnij się, zaśnij, nie musisz mieć nic do powiedzenia". Tekst ten znakomicie obrazuje hipisowską filozofię życia. Inna świetna kompozycja, "Forty Thousand Headmen" była połączeniem lirycznej, pełnej fantazji treści z ciekawym aranżem (flet i jazzowy rytm).
 

Podczas realizacji trzeciego albumu Last Exit po raz kolejny odszedł z zespołu Mason. Druga strona płyty zawierała tylko dwa utwory nagrane na żywo przez pozostałe trio. Winwood robił wszystko, by zespół istniał nadal. Sam grał na organach Hammonda, śpiewał i używał pedałów basowych, chcąc zrekompensować brak gitarzysty basowego w składzie. Jednak grupa zawiesiła działalność, a Winwood zasilił szeregi formacji Blind Faith. Jego pozostali koledzy razem z Davem Masonem powołali do życia zespół Wooden Frog (Mason, Capaldi, Wood i Frog; Frog to Wynder K. Frog - właśc. Mick Weaver). Obie formacje istniały jednak krótko.
 

Pierwsza z nich nagrała jeden bestsellerowy album, druga nie opublikowała żadnych nagrań. Po krótkim epizodzie w zespole Gingera Bakera, Airforce, Winwood postanowił poświęcić się karierze solowej, pod pseudonimem Mad Shadows. Poprosił o pomoc w realizacji swoich planów Wooda i Capaldiego, reaktywując w ten sposób grupę Traffic. Spotkało się to z entuzjastyczną reakcją prasy muzycznej. Efektem współpracy muzyków był dobrze przyjęty longplay John Barleycorn Must Die. Do składu dołączył również Rick Grech (poprzednio członek Family, Blind Faith i Airforce). W 1971 r. ukazała się chłodno przyjęta koncertowa płyta Welcome To The Canteen, w której nagraniu wziął udział, dołączywszy do Traffic po raz trzeci, Dave Mason. Znalazła się na niej m. in. przesadnie wydłużona wersja utworu "Gimme Some Lovin'", wywodząca się z okresu współpracy Winwooda z The Spencer Davis Group. Na ironię, dwa najlepsze nagrania pochodziły ze znakomitego solowego albumu Masona, Alone Together.
 

W 1971 r. nowymi członkami Traffic zostali: perkusista Jim Gordon (z Derek And The Dominos) i Reebop Kwaku Baah, a rolę frontmana przejął Capaldi. W tym składzie grupa opublikowała dwa świetne wydawnictwa: Low Spark Of The High Heeled Boys (w 1971 r.) i Shoot Out At The Fantasy Factory (w 1973 r.). Podczas nagrywania drugiego z nich miejsca Grecha i Gordona zajęli David Hood i Roger Hawkins. Oba longplaye zdobyły tytuł "złotych płyt" w USA. W czasie całej swojej burzliwej kariery formacja Traffic nie była zdolna odtworzyć na koncertach oryginalnych aranżów nagrywanych w studiu. Naoczni świadkowie zgodnie potwierdzają, że zespołowi zdarzały się podczas koncertów wpadki, co zostało uwiecznione na albumie On The Road (z 1973 r.).
 

Kolejna pozycja w dyskografii Traffic, płyta When The Eagle Flies z 1974 r., została przychylnie przyjęta przez krytykę i publiczność. W jej nagraniu wzięli udział basista Rosko Gee i "Gentleman" Jim Capaldi znów na perkusji. 12 lipca 1983 r. Chris Wood zmarł w Londynie, po długiej chorobie związanej z niewydolnością wątroby. Kiedy wydawało się, że zespół Traffic przeszedł do historii rocka jako prekursor nowatorskiego stylu i brzmienia, którego śladem podążyły następne pokolenia rockowych gigantów, powstał jak feniks z popiołów za sprawą Steve'a Winwooda i Jima Capaldiego. Nagrana przez nich płyta Far From Home okazała się jednym z najciekawszych wydawnictw 1994 r.  

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Paper sun/Giving to youTraffic05.19675[10]94[1]Island WIP 6002[written by Jim Capaldi, Steve Winwood][produced by Jimmy Miller]
Hole in my shoe/Smiling phasesTraffic08.19672[14]-Island WIP 6017[written by Dave Mason][produced by Jimmy Miller]
Here we go round the Mulberry Bush/Coloured rainTraffic11.19678[12]-Island WIP 6025[written by Jim Capaldi, Dave Mason, Steve Winwood, Chris Wood][produced by Jimmy Miller]
No name,no face,no number/Roamin' in the gloamin' with 40.000 headmen US Side B:Heaven is in your mindTraffic02.196840[4]-Island WIP 6030[written by Jim Capaldi, Steve Winwood][produced by Jimmy Miller]
Feelin' alright/Withering treeTraffic09.1968-123[3]Island WIP 6041[written by Dave Mason][produced by Jimmy Miller][#33 hit for Joe Cocker in 1972]
Empty pages/Stranger to himselfTraffic08.1970-74[8]UA 50 692 [US][written by Jim Capaldi, Steve Winwood][produced by Jimmy Miller]
Gimme some lovin' /Part.2Traffic10.1971-68[7]UA 50 841 [US][written by Steve Winwood, Spencer Davis ,Muff Winwood]
Rock & roll stew/Part.2Traffic01.1972-93[2]Island 1201 [US][written by R. Grech, J. Gordon][produced by Steve Winwood]
Here comes a man/Glad [live]Traffic06.199487[1]-Virgin VS 1494[written by Jim Capaldi, Steve Winwood][produced by Steve Winwood, Jim Capaldi]
Some kinda woman/Forty thousand headmen [live]Traffic09.199481[2]-Virgin VS 1506 [written by Jim Capaldi, Steve Winwood][produced by Steve Winwood]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US] 		Komentarz
Mr. FantasyTraffic12.19678[16]88[22]Island ILP 9061/UA 6651[produced by Jimmy Miller]
TrafficTraffic10.19689[8]17[26]Island ILPS 9081 T/UA 6676[produced by Jimmy Miller]
Last exitTraffic05.1969-19[22]Island ILP 9097/UA 6702[produced by Jimmy Miller]
Best of TrafficTraffic01.1970-48[14]Island ILPS 9112 /UA 5500[produced by Jimmy Miller]
John Barleycorn must dieTraffic08.197011[9]5[38]Island ILPS 9116/UA 5504[gold-US][produced by Chris Blackwell, Steve Winwood, Guy Stevens]
Welcome to the canteenTraffic10.1971-26[19]Island ILPS 9166/UA 5550[produced by Chris Blackwell, Steve Winwood]
The low spark of high heeled boysTraffic12.1971-7[30]Island ILPS 9180/Island 9306[platinum-US][produced by Steve Winwood]
Shoot out at The Fantasy FactoryTraffic02.1973-6[29]Island ILPS 9224/Island 9323[gold-US][produced by Steve Winwood]
On the roadTraffic11.197340[3]29[24]Island ISLD 1/Island ZCID 102[produced by Chris Blackwell]
When the eagle fliesTraffic09.197431[1]9[27]Island ILPS 9273/Asylum 7E 1020[gold-US][produced by Chris Blackwell]
Heavy TrafficTraffic05.1975-155[3]-/UA 421
More heavy TrafficTraffic09.1975-193[4]-/UA 526[produced by Chris Blackwell, Jimmy Miller, Steve Winwood]
Far from homeTraffic05.199429[4]33[9]Virgin V 2727/Virgin 39490[produced by Steve Winwood, Jim Capaldi]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

piątek, 7 listopada 2025

Supersister

 Supersister to holenderski zespół grający rock progresywny, założony w Hadze w Holandii w
1968 roku. Klasyczny skład tworzyli Robert Jan Stips (instrumenty klawiszowe, wokal), Sacha van Geest (flet), Marco Vrolijk (perkusja) i Ron van Eck (gitara basowa).Zespół przeszedł liczne zmiany składu w ciągu swojej historii, w tym po śmierci van Geesta i van Ecka. Ich pierwszym i największym hitem był utwór „She Was Naked” z 1970 roku. 

 Zespół powstał pierwotnie jako szkolny zespół pod nazwą The Blubs w 1965 roku. W jego początkowym składzie znaleźli się Stips, Vrolijk, van Geest, van Eck oraz krótko Rob Douw i Daniel Denis. The Blubs kontynuowali występy w lokalnych klubach przez kolejne trzy lata, a po odejściu Douwa i Denisa w 1968 roku, kwartet pozostał w składzie i zmienił nazwę na Supersister. Singiel „She Was Naked” okazał się ich największym jak dotąd hitem, docierając do listy przebojów w Holandii i zapewniając im kontrakt płytowy z wytwórnią Polydor Records w tym samym roku. W 1970 roku Polydor Records wydało swój pierwszy album „Present from Nancy” . 

W kolejnych dwóch latach ukazały się „To The Highest Bidder” oraz „Pudding and Gisteren”, po czym z zespołu odeszli van Geest i Vrolijk (zastąpieni odpowiednio przez Charly'ego Mariano i Hermana van Boeyena).W 1973 roku zespół zaczął wprowadzać do swojej muzyki więcej elementów jazzu fusion i rozpoczął nagrywanie albumu, który miał stać się ich czwartym albumem „Iskander”.  Po wydaniu albumu Mariano został zastąpiony przez Eltona Deana, a Stips opuścił zespół, by grać na klawiszach w innym holenderskim zespole, Golden Earring.

  Zespół zdecydował się na rozpad po wydaniu piątego albumu „Spiral Staircase” w 1974 roku, powołując się na malejące zainteresowanie jazzowo-fusionowym kierunkiem zespołu i mierne przyjęcie komercyjne. W 2000 roku odbył się reaktywacja w „klasycznym” składzie zespołu (Stips, van Geest, Vrolijk i van Eck) na Progfeście w Los Angeles. „Memories Are New”, pierwszy oficjalny album studyjny zespołu od 26 lat, został wydany dla upamiętnienia reaktywacji i zawierał nowy materiał z lat 1969–1973. Reaktywacja zakończyła się przedwcześnie, ponieważ Sacha van Geest niespodziewanie zmarł na zawał serca w 2001 roku.

  W 2010 roku trzej pozostali członkowie „klasycznego” składu spotkali się ponownie, aby wystąpić na VPRO. W 2011 roku Ron van Eck zmarł na raka, a Stips i Vrolijk postanowili definitywnie rozwiązać zespół. Prawie dekadę później, w 2019 roku, Robert Jan Stips ogłosił powstanie spin-offu o nazwie Supersister Projekt 2019, z dwoma nowymi członkami; Rinusem Gerritsenem i Leonem Klaasse. Nowy zespół kontynuował trasę koncertową przez kolejne lata, a w 2024 roku zespół wydał The Elton Dean Sessions, który zawiera sesje na żywo nagrane z tamtej ery z Eltonem Deanem. W 2025 roku zespół wydał album studyjny Nancy Never Knew, pierwszy album studyjny wydany pod oficjalną nazwą zespołu od dziesięcioleci.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania Hol US Wytwórnia
[Hol] 		Komentarz
She Was Naked/Spiral StaircaseSupersister06.197013[6]-Blossom 2103 002[written by R. J. Stips][produced by Hans van Oosterhout]
Fancy Nancy/Gonna Take EasySupersister08.1970--Polydor 2050 048[written by R. J. Stips][produced by Hans van Oosterhout]
A Girl Named You/ Missing LinkSupersister.1971--Polydor 2050 090[written by R. J. Stips][produced by Hans van Oosterhout]
No Tree Will Grow (On Too High A Mountain)/The Groupies Of The BandSupersister10.1971--Polydor 2050 141[written by R. J. Stips][produced by Hans van Oosterhout]
Radio/Dead DogSupersister05.197224[3]-Polydor 2050 182[written by R. J. Stips, R. van Eck, S. v. Geest, M. Vrolijk][produced by Hans van Oosterhout]
Wow/Drs. D.Supersister03.1973--Polydor 2050 244[written by R. J. Stips]
Bagoas/Memories Are NewSupersister09.197313[6]-Blossom Netherlands 2103 002[written by R. J. Stips][produced by Hans van Oosterhout]

tbody>
Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania Hol US Wytwórnia
[Hol] 		Komentarz
Present from NancySupersister.1970--Polydor 2441 016[produced by Hans van Oosterhout ]
To The Highest BidderSupersister.197110[2]-Polydor 2925 002[produced by Hans van Oosterhout ]
Pudding En GisterenSupersister.1972--Polydor 2925 007[produced by Hans van Oosterhout ]
IskanderSupersister.1973--Polydor 2925 021[produced by Georgio Gomelski]
Spiral StaircaseSupersister.1974--Polydor 2441 048[produced by Hans van Oosterhout ]
Memories Are NewSupersister.200-- Soss Music 55 23272[produced by Wolfgang Kunert ]
The Golden Years Of Dutch Pop MusicSupersister02.201671[1]- Universal Music 477 453-6-
Memories Are New - Complete Studio Album CollectionSupersister10.201862[1]- USM 673 638-4-
Retsis RepusSupersister Projekt 201903.201979[1]-Soss 8713748985776-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 30 października 2025

Gong

 W przeciwieństwie do swoich europejskich rówieśników Hawkwind, Neu! Can i Amon Düül II, ciągle rozwijający się kolektyw znany jako Gong nie był tak dobrze znany
ze swojego pionierskiego gatunku psychodelicznego space rocka z konceptualnymi pomysłami, które obejmowały kosmitów i alternatywne rzeczywistości. Byli również jednymi z pierwszych z tych zespołów, które przyjęły - i powitały - improwizację pod koniec lat 60. i 70-tych. 

Gong był tak wpływowy, że kilku jego jednorazowych (lub dwukrotnych) członków cieszyło się karierami prowadzącymi własne projekty, w tym Gilli Smyth, Steve Hillage, Didier Malherbe, Allan Holdsworth i Pip Pyle. Założony we Francji przez Daevida Allena (członka założyciela Soft Machine) i Smytha w 1967 roku, ich tripowa muzyka była pełna humoru i dadaistycznych pasaży przesiąkniętych labiryntowymi groove'ami, wyrafinowanymi wykresami i zdrową dawką improwizacji. Debiutancki album zespołu z 1969 roku, „Magick Brother”, został wydany przez francuską wytwórnię BYG, a gościnnie wystąpił na nim awangardowy basista jazzowy Barre Phillips. 

Album „Camembert Electrique” z 1971 roku jest powszechnie uważany za klasyk i odsłania bezgraniczność brzmienia zespołu. Choć członkowie zmieniali się na przestrzeni dekad -w tym Allen i Smyth- a zespół zrodził kilka odgałęzień, zdawali się odradzać z zaskakującą liczbą nowych współpracowników. Zainspirowali również takie odgałęzienia jak Pierre Moerlin's Gong, Mother Gong, Planet Gong, Gongmaison i inne. W latach 1973 i 1974 ich albumy „Flying Teapot”, „Angel's Egg” i „You” były koncepcyjnie połączone w trylogię „Radio Gnome Invisible”, wszystkie uważane są za klasykę awangardy progresywnej. 

Do 2009 roku koncepcja obejmowała sześć albumów, w tym „Shapeshifter” (1992), „Zero to Infinity” (2000) i „2032” (2009). Pierwotny zespół reaktywował się na trasy koncertowe w latach 1996-2001. Allen zmarł w 2015 roku, a Smyth rok później, ale Gong pozostaje wciąż aktywny jako kwintet.  

Banana Moon Gong powstał pod koniec lat 60-tych, kiedy australijski gitarzysta Daevid Allen (ex-Soft Machine) zaczął tworzyć muzykę ze swoją żoną, wokalistką Gilli Smyth, w zmieniającym się składzie muzyków wspierających. Albumy z tego okresu to „Magick Brother”, „Mystic Sister” (1969) oraz improwizowany jam session „Bananamoon” (1971) z udziałem Roberta Wyatta z Soft Machine, Gary’ego Wrighta ze Spooky Tooth i Maggie Bell. Stały skład, w którego skład wchodzili Francuz Didier Malherbe (saksofon i stroiki), Christian Tritsch (gitara basowa) i Pip Pyle (perkusja), a także Allen (gitara glissando, wokal) i Smyth (śpiew w stylu space whisper), oficjalnie przyjął nazwę Gong i pod koniec 1971 roku wydał Camembert Electrique. Zespół stworzył również ścieżkę dźwiękową do filmu „Continental Circus” oraz muzykę do albumu „Obsolete” francuskiego poety Dashiela Hedayata. 

 Camembert Electrique zawierał pierwsze oznaki mitologii zespołu, przedstawiającej spokojną Planetę Gong, zamieszkaną przez Radio Gnomes, Pothead Pixies i Octave Doctors. Te postacie, wraz z Zero the Hero, były głównym tematem trzech kolejnych albumów Gonga, trylogii Radio Gnome, składającej się z albumów „Flying Teapot” (1973), „Angel's Egg” (1974) i „You” (1975). Na tych albumach główny bohater, Zero the Hero, to kosmiczny podróżnik z Ziemi, który gubi się i odnajduje Planetę Gong. Gnomy, chochliki i Doktorowie Oktawy uczą go zasad panujących w tym świecie, a następnie zostaje wysłany z powrotem na Ziemię, by szerzyć wieść o tej mistycznej planecie. Członkowie zespołu przyjęli pseudonimy - Allen był Bertem Camembertem, czyli Dziewicą Dingo, Smyth Shakti Yoni, Malherbe Bloomdido Bad de Grasse, Tritsch Kapitanem Łodzi Podwodnej, a Pyle Heap. W trakcie trylogii Tritsch i Pyle odeszli, a ich miejsce zajęli Mike Howlett (gitara basowa) i Pierre Moerlen (perkusja). Do zespołu dołączyli nowi członkowie: Steve Hillage (gitara) i Tim Blake (syntezatory). 

 W trasie koncertowej wiosna 2000 Po You, Allen, Hillage i Smyth opuścili zespół z powodu różnic twórczych oraz zmęczenia. Do zespołu dołączył gitarzysta Allen Holdsworth, a zespół zaczął dryfować w stronę wirtuozowskiego, choć pozbawionego wyobraźni jazzu fusion. Hillage i Allen wydali po kilka solowych albumów, a Smyth założył Mothergong. Niemniej jednak, trylogia ponownie zjednoczyła się na kilka jednorazowych koncertów, w tym na koncercie we Francji w 1977 roku, udokumentowanym na znakomitym albumie „Gong Est Mort, Vive Gong”. Allen ponownie spotkał się z Malherbe i Pyle'em, a także innymi muzykami, z którymi współpracował przez lata, na albumie „Shapeshifter” z 1992 roku. Hillage występował również pod pseudonimem System 7, tworząc ambient-techno. 

Na przestrzeni lat istniało wiele zespołów związanych z Gongiem, w tym Mothergong, Gongzilla, Pierre Moerlin's Gong, NY Gong, Planet Gong i Gongmaison. W nowym tysiącleciu Gong kontynuował wydawanie materiałów, w tym albumu Live 2 Infinitea wydanego jesienią 2000 roku, a także licznych reedycji. Album „I Am Your Egg” ukazał się w 2006 roku nakładem United States of Distribution. W międzyczasie różne składy zespołu, w tym Allen i Smyth, kontynuowały występy i nagrania z przerwami, aż do ostatniego albumu „I See You”, wydanego w 2014 roku. Allen zmarł na raka w Australii 13 marca 2015 roku w wieku 77 lat. Smyth zmarł w 2016 roku na zapalenie płuc.  

Gong pozostaje kwintetem w składzie: Fabio Golfetti (gitara prowadząca); Dave Sturt (gitara basowa); Ian East (instrumenty dęte drewniane i stroiki); Kavus Torabi (gitara, wokal); oraz Cheb Nettles (perkusja). W 2019 roku wydali album „Universal Also Collapses” dla K-Scope.

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Magick BrotherGong03.1970-- Byg 529 305 [Fra][produced by Jean Georgakarakos, Jean-Luc Young]
Camembert ElectriqueGong10.1971--BYG 529.353 [Fra][produced by Pierre Lattès]
Continental Circus [OST]Gong04.1972--Philips 6332 033 [Fra][produced by Pierre Lattès]
Flying TeapotGong05.1973--Virgin V 2002[produced by Giorgio Gomelsky]
Angel's EggGong12.1973--BYG 529.353[produced by Gong, Giorgio Gomelsky]
You Gong10.1974--Virgin V 2019[produced by Simon Heyworth and Gong]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Khan

 Khan był angielskim zespołem rocka progresywnego, działającym na scenie Canterbury
w latach 1971-1972. Założony przez Steve'a Hillage'a z Uriel, początkowy skład stanowili: Steve Hillage (gitara), Nick Greenwood (gitara basowa, znany z The Crazy World of Arthur Brown), Dick Heninghem (organy) i Pip Pyle (perkusja). Pyle szybko przeszedł do Gong i zanim zespół zagrał swój pierwszy koncert w czerwcu 1971 roku, zastąpił go Eric Peachey. W październiku 1971 roku Dick Heninghem również odszedł, a na czas sesji nagraniowej do zespołu dołączył Dave Stewart.

  Album „Space Shanty” ukazał się w czerwcu 1972 roku, po czym zespół wyruszył w trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, promując Caravan, do której dołączył kanadyjski organista Val Stevens. Utwory takie jak „Stranded” i „Driving To Amsterdam” nawiązują do epickich ballad Uriah Heep (co rzadko zdarza się w bezpośredni i oddany sposób na scenie Canterbury -choć Kevin Ayers może być porównywalny, kluczową różnicą jest to, że teksty i kompozycje Hillage’a nie są oderwane od rzeczywistości ani ironiczne).

 Latem 1972 roku Hillage sformował nową wersję zespołu, zachowując Peachey'a, ale dodając Dave’a Stewarta na klawiszach i Nigela Griggsa na basie. Nowy materiał został napisany i przećwiczony, a kilka koncertów odbyło się we wrześniu-październiku 1972 roku, ale odmowa Decca dotycząca wydania drugiego albumu skłoniła Hillage’a do rozwiązania zespołu i dołączenia do zespołu Kevina Ayersa, a następnie Gong. Część materiału z pierwszego solowego albumu Steve’a Hillage’a, „Fish Rising”, była pierwotnie planowana na przerwany drugi album Khan. 

W Gong Hillage kontynuował pisanie riffów, ale szerszy wymiar muzyczny czerpał bardziej z psychodelicznych tekstów i koncepcji fabularnych Daevida Allena. Solowa twórczość Hillage'a również opiera się głównie na typowych dla Canterbury stylach jazz/prog (Caravan itp.), co sprawia, że ​​„Space Shanty” jest dość nietypowym, „jednorazowym” nagraniem.

Albums
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Space ShantyKhan 06.1972--Deram SDL-R 11[produced by Neil Slaven]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

wtorek, 14 października 2025

Warhorse

Warhorse to brytyjski zespół rockowy założony przez pierwszego basistę Deep Purple, Nicka
Simpera.
  Po zwolnieniu z Deep Purple w 1969 roku, Simper dołączył do zespołu towarzyszącego Marshy Hunt. Wkrótce potem Simper zastąpił  ją w zespole towarzyszącym Gedem Peckiem na gitarze i Macem Poole'em na perkusji. Kiedy Hunt zaszła w ciążę, zespół zaprzestał koncertowania, a Simper i Peck zreorganizowali grupę jako Warhorse. Ashley Holt została wokalistką zespołu, a oni zrekrutowali klawiszowca Ricka Wakemana. Kiedy w kwietniu 1970 roku nagrano ich pierwsze demo, Wakeman odszedł, aby dołączyć do Strawbs, a jego miejsce zajął Frank Wilson. 
 
 Warhorse podpisało kontrakt z Vertigo i wydało swój pierwszy album, Warhorse, w listopadzie 1970 roku. Menadżerem Warhorse był Ron Hire, pierwotnie członek HEC Enterprises, pierwotnych inwestorów Deep Purple. Zespół rozpoczął trasę koncertową, ale poczynił niewielkie postępy, a album nie znalazł się na listach przebojów. Wydano singiel „St. Louis”, który również nie znalazł się na listach przebojów (choć w 1971 roku osiągnął on „bubbling under” w Holandii). W 1971 roku, po kłótniach o styl, Peck odszedł i zaczął grać na gitarze klasycznej. Zastąpił go Pete Parks. 
 
 W czerwcu 1972 roku ukazał się ich kolejny album, „Red Sea”, ale wkrótce potem wytwórnia wycofała się z Warhorse. Mniej więcej w tym samym czasie Poole zdecydował się odejść z Warhorse na rzecz Gong. Zespół kontynuował działalność, a Poole'a zastąpił Barney James. Rick Wakeman pamiętał Ashleya Holta i Barneya Jamesa i zwerbował ich obu, zakładając zespół The English Rock Ensemble na potrzeby solowych albumów „Journey to the Centre of the Earth” i „The Myths and Legends of King Arthur and the Knights of the Round Table”.  
 
Ostatni koncert Warhorse'a w 1974 roku odbył się w Polhill College w Bedford. Muzycy Warhorse'a (Holt, Parks, Simper, Wilson i Poole) od tamtej pory grali razem kilkakrotnie, między innymi w 1985 i 2005 roku, ostatnio z okazji 60. urodzin perkusisty Poole'a.
Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
St Louis/No ChanceWarhouse02.1971--Vertigo 6059 027[written by Vanda, Young][produced by Warhorse, Ian Kimmet]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
WarhouseWarhouse11.1970--Vertigo 6360 015[produced by Warhorse, Ian Kimmet]
Red seaWarhouse03.1972--Vertigo 6360 066[produced by Warhorse, Ian Kimmet]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

czwartek, 25 września 2025

Zarathustra

Zarathustra to legendarna niemiecka formacja z Hamburga zalozona w 1969 roku. Jej członkami byli:
Ernst Herzner (lead vocals), Wolfgang Reimer (guitar, vocals, percussion), Michael Just (bass, vocals), Klaus Werner (organ) oraz Wolfgang Behrmann (drums, percussion).
 

Wyrożniajaca sie wśrod wielu grup zaliczanych do nurtu heavy-progressive rocka podpisała kontrakt z Metronome w 1971 roku i nagrała w listopadzie album, porównywany do dokonań Uriah Heep (utwór "Gypsy" często wykonywali na żywo), czy Deep Purple (ze wzgledu na Lordowskie brzmienie organow).Muzyka nie była stricte progresywna, raczej należy tu mówić o heavy-rocku. Wkrótce po nagraniu jedynego zresztą albumu wiosną 1972r grupa została rozwiązana. 

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
ZarathustraZarathustra.1972--Metronome MLP 15 421
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

poniedziałek, 3 lutego 2025

Jethro Tull

Jethro Tull został założony w 1967 r. w Luton (Anglia), kiedy to Ian Andersen (ur. 10.08.1947 r. w Edynburgu, Szkocja; śpiew, flet) i Glenn Cornick (ur. 24.04.1947 r. w Barrow-in-Furness, Cumbria, Anglia; bas), członkowie bluesowej grupy John Evan's Smash, poznali Micka Abrahamsa (ur. 7.04.1943 r. w Luton, Bedfordshire, Anglia; gitara, śpiew) i Clive'a Bunkera (ur. 12.12.1946 r. w Blackpool, Lancashire, Anglia; perkusja), kolegę Abrahamsa z prowincjonalnej grupy McGregor's Engine.

 

Kwartet zadebiutował w marcu następnego roku utworami "Sunshine Day" i "Aeroplane". Ten komercyjnie nastawiony singel, z błędem w nazwie zespołu na nalepce (Jethro Toe), był jedynie zapowiedzią tego, co miało nadejść. Regularne występy w słynnym londyńskim klubie Marquee oraz sensacyjny występ na Sunbury Blues Festival w lecie 1967 r. potwierdziły rosnącą reputację grupy. Równocześnie "Song For Jeffrey", pierwszy utwór kwartetu wydany przez wytwórnię Island, dał wyobrażenie o muzyce, jaką będzie proponował nowy zespół. Potoczyste, improwizowane solówki bluesowe Abrahamsa i charakterystyczny stylizowany głos Andersena łącząc się doskonale stworzyły zręb płyty This Was - dla wielu najlepszej w kolekcji Tull. Materiał na niej zawarty był raczej wtórny, jednak zaangażowanie muzyków i dynamiczna gra Andersena na flecie, wzorowana na stylu jazzmana Raahsana Rolanda Kirka, wyjątkowo przekonujące. Album dotarł do pierwszej dziesiątki listy bestsellerów w Anglii, głównie dzięki reputacji, jaką członkowie Jethro Tull zyskali poprzez swoje liczne i niezwykłe koncerty, na których prym wiódł ekstrawagancki wokalista. Jego przesadna gestykulacja, długie zjeżone włosy, wystrzępiony płaszcz oraz wyróżniający się sposób stania na jednej nodze, wykreowały przyciągającą osobowość sceniczną do tego stopnia, że dla wielu widzów Jethro Tull było pseudonimem tego oryginalnego lidera, a pozostali muzycy jedynie jego podwładnymi. Wrażenie to utwierdzało się na skutek wewnętrznych kłótni w zespole (w rzeczywistości Jethro Tull to imię i nazwisko osiemnasto-wiecznego brytyjskiego agronoma).
 

W listopadzie 1968 r. Mick Abrahams opuścił zespół i założył Blodwyn Pig. Kiedy okazało się, że charakter przyszłego gitarzysty, Black Sabbath Tony'ego Iommiego, uniemożliwia współpracę z nim, przyjęto do zespołu Martina Barre (ur. 17.11.1946), z którym nagrano Stand Up, drugi wybitny album, który zajął pierwsze miejsca na listach przebojów. Później grupa została wzmocniona przez Johna Evana (właśc. John Evans, ur. 28.03.1948 r., w Blackpool; klawisze), pierwszego z blackpoolowskich znajomych Andersena, który został zaproszony do przyłączenia się do zespołu.
 

Wkrótce ukazał się Benefit, ostatni zdecydowanie bluesowy album. a okres ten odznaczył się także trzema singlami,które znalazły się w angielskiej Top 10: "Living In The Past", "Sweet Dream" (oba w 1969 r.) i "The Witch's Promise" (1970 r.). Potem zespół opuścił Cornick i założył Wild Turkey, a do nagrania kolejnej płyty Aqualung zaproszony został Jeffrey Hammond-Hammond (ur. 30.07.1946 r.). Ten ambitny i prawdopodobnie najpopularniejszy album grupy zawierał rozważania Andersena na temat religii i zawierał kilka utworów, które przez długi czas zachowywały dużą popularność, m.in. "My God" i "Locomotive Breath".
 

Clive Bunker, ostatni z oryginalnych członków formacji poza Andersenem, porzucił zespół w maju 1971 r. Zastąpił go kolejny eks-praktykant z zespołu Johna Evana - Barriemore Barlow (ur. 10.09.1949 r.). Stało się to w momencie, gdy Jethro Tull wchodził w swój najbardziej kontrowersyjny okres. Chociaż longplay Thick As A Brick zajął pierwsze miejsce na amerykańskiej liście przebojów i osiągnął 5. pozycję w Anglii, krytycy zaczęli mieć zastrzeżenia do mętnych pomysłów, na jakich opierał się Andersen. 

Nawet jeśli prasa zachowała się wstrzemięźliwie w przypadku tej płyty, to na albumie A Passion Play nie zostawiła suchej nitki. Album został belitośnie skrytykowany jako pretensjonalny, niezrozumiały produkt egotysty i jego neofitów. Tak silna niechęć z pewnością musiała boleć. Andersen odciął się, ogłaszając swoje bezterminowe wycofanie się z życia artystycznego. Nadal jednak odnosił sukcesy w Ameryce, gdzie album ten jako drugi w historii Tull znalazł się na czele listy przebojów. To bez wątpienia musiało złagodzić gniew lidera.
 

Kolejny longplay War Child, wydany w 1974 roku, drugi na liście najpopularniejszych płyt długogrających w Stanach, ponownie nie zmieścił się na listach angielskich. Większą popularność zdobył album Minstrel In The Gallery, który ukazał się rok później. Wydanie w 1976 r. płyty Too Old To Rock 'N' Roll. Too Young To Die zbiegło się z odejściem Hammonda-Hammonda, którego zastąpił John GIascock (ur. w 1953 w Londynie, zm. 17.11.1979 r. w Londynie), poprzednio członek takich zespołów, jak The Gods, Toe Fat i Chicken Shack.
 

Kolejne longplaye - Songs From The Wood z 1977 r. i wydany kilka miesięcy po nim Heavy Horses - miały bardziej pastoralne brzmienie, jako że Andersen porzucił manieryczne podejście, charakterystyczne dla poprzednich albumów. David Palmer, który aranżował wszystkie - z wyjątkiem pierwszego - albumy Jethro Tull, dołączył do zespołu jako drugi członek grający na instrumentach klawiszowych. Miało to miejsce w okresie, gdy grupa wchodziła w kolejną wysoce pomyślną fazę swojego rozwoju, z punktem kulminacyjnym w listopadzie 1978 r., kiedy to koncert w nowojorskiej Madison Square Garden transmitowano na żywo poprzez satelitę na cały świat. Niestety, przedwczesna śmierć Glascocka w 1979 r. podczas operacji serca była zapowiedzią okresu niepewno ści, który zakończył się wewnętrznymi przetasowaniami.
 

W 1980 r. Andersen rozpoczął pracę nad planowanym albumem solowym, zatrzymując Barre'a, nowego gitarzystę basowego Dave'a Pegga (ur. 2.11.1967 r. w Birmingham, wcześniej w Fairport Cinvention) i dodając Eddiego Jobsona (dawniej Curved Air, Roxy Music i U.K.; klawisze, skrzypce) oraz Marka Craneya (perkusja). Długoletnia świta Barlow, Evan i Palmer musiała pójść dalej własnymi drogami.
 

Ukończony w tym składzie longplay został wreszcie wydany w 1980 r. pod szyldem Jethro Tull i zapoczątkował słabszy okres w historii zespołu. Wtedy to powstał m.in. bodaj najsłabszy okres w historii grupy album Under Wraps, zupełnie nietullowski, przesycony elektroniką i bardziej przypominający produkcje popularnych wówczas grup spod znaku new romantic, Ian Andersen w porę zrozumiał swój błąd i powrócił w 1987 r. doskonałym longplayem Crest Of A Knave, na którym po raz pierwszy objawiła się fascynacja Martina Barre'a grą... Marka Knopflera. 22 lutego 1989 r. Jethro Tull otrzymał nagrodę "Grammy" dla najlepszego zespołu heavymetalowego (!), dystansując m.in. Metallikę, co było niesamowitą wręcz sensacją.
 

Wyróżnienie zbiegło się z 20. rocznicą działalności grupy, uświetnioną wydaniem wspaniałego zestawu płyt z nagraniowymi rarytasami. W 1989 r. i 1991 r. formacja nagrała kolejne udane longplaye studyjne Rock Island i Catfish Rising, a w 1992 r. na albumie A Little Light Mucic zaprezentowała swoje najsłynniejsze utwory, zarejestrowane podczas nietypowego, akustycznego tournee po świecie. Jethro Tull mimo długiego stażu wciąż cieszy się zasłużoną popularnością, o czym świadczy duża liczba widzów na ich koncertach. 

Wiosną 1993 r. z okazji ćwierćwiecza istnienia na rynku ukazał się kolejny, pięknie wydany, okolicznościowy zestaw The 25th Anniversary Box Set uzupełniony jesienią tego samego roku zbiorem Night Cap. Warto też wiedzieć, że lider grupy jest uznanym przedsiębiorcą i właścicielem połaci ziemi na zachodnim wybrzeżu Szkocji oraz wysoce dochodowej przetwórni łososi Strathaird Salmon. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US] 		Komentarz
Sunshine Day / AeroplaneJethro Tull03.1968--MGM MGM 1384/-[written by Mick Abrahams][produced by Derek Lawrence]
A Song For Jeffrey / One For John GeeJethro Tull08.1968--Island WIP 6043/-[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Jethro Tull]
Love story/ A Christmas SongJethro Tull12.196829[8]-Island WIP 6048/Reprise 0815[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Jethro Tull]
Living in the past/ Driving SongJethro Tull05.19693[14]-Island WIP 6056/Reprise 0845[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Ian Anderson]
Sweet dream/ 17 Jethro Tull10.19697[11]-Chrysalis WIP 6070/Reprise 0886[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Ian Anderson]
Teacher /The witches promiseJethro Tull01.19704[9]-Chrysalis WIP 6077/Reprise 0899[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Ian Anderson]
Inside / Alive And Well And Living InJethro Tull05.1970--Island WIP 6081/Reprise 0927[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Hymn 43/Mother gooseJethro Tull08.1971-91[2]-/Reprise 1024 [written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Ian Anderson]
Life is a long song / Up The 'Pool Jethro Tull09.197111[8]-Chrysalis WIP 6106/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Thick as a brick/Hymn 43 Jethro Tull04.1972---/Chrysalis 1153[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Ian Anderson]
Living In The Past / Christmas SongJethro Tull10.1972-11[14]-/Chrysalis 2006[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Jethro Tull]
A passion play/A passion play [edit #9]Jethro Tull05.1973-80[5]-/Chrysalis 2012 [written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
A passion play [edit #10/A passion play [edit #6]Jethro Tull09.1973-105[3]-/Chrysalis 2017 [written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Bungle in the jungle/ Back-Door AngelsJethro Tull11.1974-12[16]Chrysalis CHS 2054/Chrysalis 2101[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Skating Away On The Thin Ice Of The New Day / SealionJethro Tull01.1974---/Chrysalis CRS 2103[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Minstrel in the gallery/ Summerday SandsJethro Tull10.1975-79[4]Chrysalis CHS 2075/Chrysalis 2106[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Locomotive breath/ Fat ManJethro Tull02.1976-62[8]-/Chrysalis CRS 2110[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson and Terry Ellis]
Too Old To Rock'N'Roll / Rainbow BluesJethro Tull03.1976--Chrysalis CHS 2086/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Too Old To Rock'N'Roll // Bad-Eyed And LovelessJethro Tull04.1976---/Chrysalis CRS 2114[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Ring out solstice bells EP.Jethro Tull12.197628[6]Chrysalis CXP 2/-
The Whistler/ Strip CartoonJethro Tull04.1977-59[6]Chrysalis CHS 2135/Chrysalis 2135 [written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Moths / Life Is A Long SongJethro Tull04.1978--Chrysalis CHS 2214/Chrysalis 2214 [written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
A Stitch In Time / Sweet DreamJethro Tull11.1978--Chrysalis CHS 2260/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
North Sea Oil / ElegyJethro Tull09.1979--Chrysalis CHS 2378/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Home /Warm SporranJethro Tull11.1979--Chrysalis CHS 2387/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson, Robin Black]
Working John, Working Joe / Fylingdale FlyerJethro Tull10.1980--Chrysalis CHS 2468/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson, Robin Black]
Fallen On Hard Times / Pussy WillowJethro Tull05.1982-108[2]Chrysalis CHS 2613/Chrysalis 2613[written by Ian Anderson][produced by Paul Samwell-Smith]
Broadsword / Fallen On Hard TimesJethro Tull05.1982--Chrysalis CHS 2616/-[written by Ian Anderson][produced by Paul Samwell-Smith]
Lap Of Luxury / AstronomyJethro Tull09.198470[2]-Chrysalis TULL 1/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Coronach / Jack Frost And The Hooded CrowJethro Tull06.1986--Chrysalis TULL 2/-[written by David Palmer][produced by David Palmer]
Steel Monkey / Down At The End Of Your RoadJethro Tull10.198784[4]-Chrysalis TULL 3/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Said She Was A Dancer / Dogs In The MidwinterJethro Tull12.198755[4]-Chrysalis TULL 4/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Another Christmas Song / Intro-A Christmas SongJethro Tull11.198995[2]-Chrysalis TULL 5/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
This Is Not Love / Night In The WildernessJethro Tull08.1991--Chrysalis TULL 6/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Rocks on the road/Jack-A-LynnJethro Tull03.199247[3]-Chrysalis TULL 7/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Living in the [Slightly more recent] pastJethro Tull05.199332[3]-Chrysalis CHS 3970/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Bends like a willowJethro Tull12.1999136[1]-Papillion BTFLYS 0001/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
The Christmas EP: Ring Out Solstice Bells / God Rest Ye Merry Gentlemen / SlipstreamJethro Tull12.200478[2]-R&M;/-

Albumy
*61*
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US] 		Komentarz
This was
1 My Sunday Feeling 3:42 2 Some Day The Sun Won't Shine For You 2:49 3 Beggar's Farm 4:20 4 Move On Alone 1:59 5 Serenade To A Cuckoo 6:11 6 Dharma For One 4:16 7 It's Breaking Me Up 5:05 8 Cat's Squirrel 5:44 9 A Song For Jeffrey 3:23 10 Round 0:49 		Jethro Tull25.10.196810[22]62[17]Island ILPS 9085/Reprise RS 6336[produced by Terry Ellis and Jethro Tull ]
Stand up
1 A New Day Yesterday 4:10 2 Jeffrey Goes To Leicester Square 2:12 3 Bourée 3:47 4 Back To The Family 3:48 5 Look Into The Sun 4:21 6 Nothing Is Easy 4:26 7 Fat Man 2:52 8 We Used To Know 4:00 9 Reasons For Waiting 4:06 10 For A Thousand Mothers 4:13 		Jethro Tull1.08.19691[5][29]20[40]Island ILPS 9103/Reprise RS 6360[silver-UK][gold-US][produced by Terry Ellis and Ian Anderson ]
Benefit
1 With You There To Help Me 6:17 2 Nothing To Say 5:12 3 Inside 3:49 4 Son 2:50 5 For Michael Collins, Jeffrey and Me 3:49 6 To Cry You A Song 6:12 7 A Time For Everything 2:43 8 Teacher 3:59 9 Play In Time 3:48 10 Sossity, You're A Woman 4:30 		Jethro Tull1.05.19703[13]11[41]Island ILPS 9123/Reprise RS 6400[gold-US][produced by Ian Anderson ]
Aqualung
1 Aqualung 6:31 2 Cross-Eyed Mary 4:09 3 Cheap Day Return 1:23 4 Mother Goose 3:52 5 Wond'ring Aloud 1:56 6 Up To Me 3:18 7 My God 7:10 8 Hymn 43 3:18 9 Slipstream 1:13 10 Locomotive Breath 4:25 11 Wind-Up 5:42 		Jethro Tull19.03.19714[21]7[76]Island ILPS 9145/Reprise MS 2036[gold-UK][3x-platinum-US][produced by Terry Ellis and Ian Anderson ]
Thick as a brick
1 Thick As A Brick (Part 1) 22:39 2 Thick As A Brick (Part 2) 21:05 		Jethro Tull10.03.19725[14]1[2][46]Chrysalis CHR 1003/Reprise MS 2072[gold-US][produced by Terry Ellis and Ian Anderson ]
Living in the past
1 Song For Jeffrey 3:24 2 Love Story 3:07 3 Christmas Song 3:09 4 Living In The Past 3:23 5 Driving Song 2:44 6 Bourée 3:47 7 Sweet Dream 4:06 8 Singing All Day 3:07 9 Teacher 3:59 10 Witch's Promise 3:49 11 Alive And Well And Living In 2:48 12 Just Trying To Be 1:36 13 By Kind Permission Of (live) 10:10 14 Dharma For One (live) 9:58 15 Wond'ring Again 4:16 16 Hymn 43 3:19 17 Life Is A Long Song 3:22 18 Up The 'Pool 3:15 19 Dr. Bogenbroom 3:01 20 For Later 2:08 21 Nursie 1:36 		Jethro Tull23.06.19728[11]3[31]Chrysalis CJT 1/Chrysalis MS 2106[silver-UK][gold-US][produced by Terry Ellis and Ian Anderson ]
A passion play
1 A Passion Play (Part 1) 23:04 2 A Passion Play (Part 2) 22:00 		Jethro Tull6.07.197313[8]1[1][32]Chrysalis CHR 1040/Chrysalis CHR 1040[silver-UK][gold-US][produced by Jethro Tull]
War child
1 War Child 4:34 2 Queen And Country 3:02 3 Ladies 3:19 4 Back-Door Angels 5:29 5 Sealion 3:38 6 Skating Away On The Thin Ice Of The New Day 3:58 7 Bungle In The Jungle 3:37 8 Only Solitaire 1:30 9 The Third Hoorah 4:51 10 Two Fingers 5:09 		Jethro Tull26.10.197414[4]2[31]Chrysalis CHR 1067/Chrysalis CHR 1067[gold-US][produced by Ian Anderson ]
Minstrel in the gallery
1 Minstrel In The Gallery 8:13 2 Cold Wind To Valhalla 4:21 3 Black Satin Dancer 6:53 4 Requiem 3:45 5 One White Duck/0^10 = Nothing At All 4:39 6 Baker St. Muse 16:42 7 Grace 0:37 		Jethro Tull5.09.197520[6]7[14]Chrysalis CHR 1082/Chrysalis CHR 1082[silver-UK][gold-US][produced by Ian Anderson ]
M.U. The best of Jethro Tull
1 Teacher 3:54 2 Aqualung 6:38 3 Thick As A Brick Edit #1 3:00 4 Bungle In The Jungle 3:40 5 Locomotive Breath 4:38 6 Fat Man 2:52 7 Living In The Past 3:25 8 A Passion Play Edit #8 3:30 9 Skating Away (On The Thin Ice Of The New Day) 4:01 10 Rainbow Blues 3:39 11 Nothing Is Easy 4:24 		Jethro Tull9.01.197644[5]13[23]Chrysalis CHR 1078/Chrysalis CHR 1078[gold-UK][platinum-US][produced by Terry Ellis and Ian Anderson ]
Too old to rock' n' roll too young to die
1 Quizz Kid 5:10 2 Crazed Institution 4:48 3 Salamander 2:52 4 Taxi Grab 3:56 5 From A Dead Beat To An Old Greaser 4:08 6 Bad-Eyed and Loveless 2:12 7 Big Dipper 3:38 8 Too Old To Rock 'n' Roll: Too Young To Die 5:42 9 Pied Piper 4:35 10 The Chequered Flag (Dead or Alive) 5:24 		Jethro Tull25.04.197625[10]14[21]Chrysalis CHR 1111/Chrysalis CHR 1111[produced by Ian Anderson ]
Songs from the wood
1 Songs From The Wood 4:55 2 Jack-In-The-Green 2:32 3 Cup Of Wonder 4:34 4 Hunting Girl 5:13 5 Ring Out, Solstice Bells 3:47 6 Velvet Green 6:05 7 The Whistler 3:31 8 Pibroch (Cap In Hand) 8:38 9 Fire At Midnight 2:27 		Jethro Tull11.02.197713[12]8[22]Chrysalis CHR 1132/Chrysalis CHR 1132[silver-UK][gold-US][produced by Ian Anderson ]
Repeat-The best of Jethro Tull-Vol.II
1 Minstrel In The Gallery 4:16 2 Cross-Eyed Mary 4:11 3 A New Day Yesterday 4:10 4 Bourée 3:45 5 Thick As A Brick Edit #4 3:27 6 War Child 4:36 7 A Passion Play Edit #9 3:32 8 To Cry You A Song 6:13 9 Too Old To Rock 'n' Roll: Too Young To Die 5:41 10 Glory Row 3:32 		Jethro Tull9.09.1977-94[6]Chrysalis CHR 1135/Chrysalis CHR 1135
Heavy horses
1 ...And The Mouse Police Never Sleeps 3:13 2 Acres Wild 3:26 3 No Lullaby 7:55 4 Moths 3:27 5 Journeyman 3:58 6 Rover 4:16 7 One Brown Mouse 3:23 8 Heavy Horses 8:59 9 Weathercock 4:03 		Jethro Tull21.04.197820[10]19[17]Chrysalis CHR 1175/Chrysalis CHR 1175[silver-UK][gold-US][produced by Ian Anderson ]
Live bursting out
1 No Lullaby 6:01 2 Sweet Dream 4:33 3 Skating Away On The Thin Ice Of The New Day 3:25 4 Jack-In-The-Green 2:49 5 One Brown Mouse 4:01 6 A New Day Yesterday 2:50 7 Flute Solo Improvisation/God Rest Ye Merry Gentlemen/Bourée 5:41 8 Songs From The Wood 2:36 9 Thick As A Brick 12:53 10 Hunting Girl 5:42 11 Too Old To Rock 'n' Roll: Too Young To Die 3:55 12 Conundrum 6:52 13 Minstrel In The Gallery 5:44 14 Cross-Eyed Mary 3:57 15 Quatrain 1:37 16 Aqualung 8:33 17 Locomotive Breath 6:38 18 The Dambusters March/Medley 2:19 		Jethro Tull22.09.197817[8]21[15]Chrysalis CJT 4/Chrysalis CH2 1201[silver-UK][gold-US][produced by Ian Anderson ]
Storm watch
1 North Sea Oil 3:11 2 Orion 3:58 3 Home 2:45 4 Dark Ages 9:14 5 Warm Sporran 3:35 6 Something's On The Move 4:27 7 Old Ghosts 4:23 8 Dun Ringill 2:42 9 Flying Dutchman 7:45 10 Elegy 3:34 		Jethro Tull14.09.197927[4]22[17]Chrysalis CDL 1238/Chrysalis CDL 1238[gold-US][produced by Ian Anderson and Robin Black ]
A
1 Crossfire 3:54 2 Fylingdale Flyer 4:36 3 Working John, Working Joe 5:04 4 Black Sunday 6:36 5 Protect and Survive 3:37 6 Batteries Not Included 3:53 7 Uniform 3:34 8 4.W.D. (Low Ratio) 3:42 9 The Pine Marten's Jig 3:28 10 And Further On 4:22 		Jethro Tull29.08.198025[5]30[12]Chrysalis CDL 1301/Chrysalis CDL 1301[produced by Ian Anderson and Robin Black ]
Broadsword and the beast
1 Beastie 3:58 2 Clasp 4:18 3 Fallen On Hard Times 3:13 4 Flying Colours 4:40 5 Slow Marching Band 3:40 6 Broadsword 5:03 7 Pussy Willow 3:56 8 Watching Me Watching You 3:41 9 Seal Driver 5:10 10 Cheerio 1:10 		Jethro Tull10.04.198227[19]19[17]Chrysalis CDL 1380/Chrysalis CDL 1380[silver-UK][produced by Paul Samwell-Smith ]
Under wraps
1 Lap Of Luxury 3:36 2 Under Wraps #1 4:03 3 European Legacy 3:23 4 Later, That Same Evening 3:53 5 Saboteur 3:32 6 Radio Free Moscow 3:42 7 Astronomy 3:37 8 Tundra 3:39 9 Nobody's Car 4:09 10 Heat 5:37 11 Under Wraps #2 2:15 12 Paparazzi 3:48 13 Apogee 5:29 14 Automotive Engineering 4:05 15 General Crossing 4:02 		Jethro Tull7.09.198418[5]76[12]Chrysalis CDL 1461/Chrysalis CDL 1461[produced by Ian Anderson]
Original masters
1 Living In The Past 3:18 2 Aqualung 6:34 3 Too Old To Rock 'N' Roll: Too Young To Die 5:39 4 Locomotive Breath 4:23 5 Skating Away On The Thin Ice Of The New Day 3:27 6 Bungle In The Jungle 3:36 7 Sweet Dream 4:01 8 Songs From The Wood 4:52 9 Witches Promise 3:48 10 Thick As A Brick 3:00 11 Minstrel In The Gallery 7:48 12 Life's A Long Song 3:19 		Jethro Tull21.10.198563[3]-Chrysalis JTTV 1/Chrysalis CHR 1515[silver-UK][platinum-US]
Crest of a knave
1 Steel Monkey 3:40 2 Farm On The Freeway 6:31 3 Jump Start 4:55 4 Said She Was A Dancer 3:43 5 Dogs In The Midwinter 4:38 6 Budapest 10:05 7 Mountain Men 6:20 8 The Waking Edge 4:50 9 Raising Steam 4:06 		Jethro Tull11.09.198719[10]32[28]Chrysalis CDL 1590/Chrysalis VK 41 590[gold-UK][gold-US][Production: Ian Anderson ]
20 years of Jethro Tull
Disc 1: 1 Song For Jeffrey 2:51 2 Love Story 2:49 3 Fat Man 2:58 4 Bourée 4:04 5 Stormy Monday Blues 4:07 6 A New Day Yesterday 4:19 7 Cold Wind To Valhalla 1:31 8 Minstrel In The Gallery 2:11 9 Velvet Green 5:54 10 Grace 0:42 11 Jack Frost And The Hooded Crow 3:21 12 I'm Your Gun 3:18 13 Down At The End Of Your Road 3:32 14 Coronach 3:51 15 Summerday Sands 3:44 16 Too Many Too 3:27 17 March The Mad Scientist 1:48 18 Pan Dance 3:26 19 Strip Cartoon 3:17 20 King Henry's Madrigal 3:00 21 A Stitch In Time 3:38 22 17 3:07 23 One For John Gee 2:05 24 Aeroplane 2:17 25 Sunshine Day 2:25 Disc 2: 1 Lick Your Fingers Clean 2:46 2 The Chateau D'Isaster Tapes 11:12 3 Beltane 5:20 4 Crossword 3:36 5 Saturation 4:20 6 Jack-A-Lynn 4:40 7 Motoreyes 3:38 8 Blues Instrumental (Untitled) 5:17 9 Rhythm In Gold 3:07 10 Part Of The Machine 6:55 11 Mayhem, Maybe 3:05 12 Overhang 4:27 13 Kelpie 3:31 14 Living In These Hard Times 3:10 15 Under Wraps #2 2:15 16 Only Solitaire 1:30 17 Salamander 2:51 18 Moths 3:26 19 Nursie 1:34 Disc 3: 1 Witch's Promise 3:49 2 Bungle In The Jungle 3:36 3 Farm On The Freeway (live) 6:48 4 Thick As A Brick (live) 6:39 5 Sweet Dream (live) 4:35 6 The Clasp (live) 3:31 7 Pibroch (Pee Break)/Black Satin Dancer (Instrumental) (live) 4:02 8 Fallen On Hard Times (live) 4:00 9 Cheap Day Return 1:22 10 Wond'ring Aloud (live) 1:54 11 Dun Ringill (live) 3:05 12 Life's A Long Song 3:18 13 One White Duck/0^10 = Nothing At All 4:36 14 Songs From The Wood (live) 4:30 15 Living In The Past (live) 4:07 16 Teacher 4:48 17 Aqualung (live) 7:44 18 Locomotive Breath (live) 6:00 		Jethro Tull27.06.198878[1]97[15]Chrysalis TBOX 1/Chrysalis V3K 41 653
Rock island
1 Kissing Willie 3:32 2 The Rattlesnake Trail 4:02 3 Ears Of Tin 4:55 4 Undressed To Kill 5:25 5 Rock Island 6:54 6 Heavy Water 4:12 7 Another Christmas Song 3:32 8 The Whaler's Dues 7:53 9 Big Riff and Mando 5:58 10 Strange Avenues 4:10 		Jethro Tull21.08.198918[6]56[18]Chrysalis CHR 1708/Chrysalis F2 218 08[silver-UK][Production: Ian Anderson ]
Catfish rising
1 This Is Not Love 3:57 2 Occasional Demons 3:50 3 Roll Yer Own 4:26 4 Rocks On The Road 5:33 5 Sparrow On The Schoolyard Wall 5:23 6 Thinking Round Corners 3:32 7 Still Loving You Tonight 4:32 8 Doctor To My Disease 4:35 9 Like A Tall Thin Girl 3:38 10 White Innocence 7:54 11 Sleeping With The Dog 4:26 12 Gold-Tipped Boots, Black Jacket and Tie 3:42 13 When Jesus Came To Play 5:03 		Jethro Tull23.09.199127[3]88[5]Chrysalis CHR 1886/Chrysalis F2 218 63[Production: Ian Anderson ]
A little light music
1 Someday The Sun Won't Shine For You 3:59 2 Living In The Past 5:08 3 Life Is A Long Song 3:37 4 Under Wraps 2:30 5 Rocks On The Road 7:05 6 Nursie 2:27 7 Too Old To Rock: Roll Too Young To Die 4:44 8 One White Duck 3:15 9 A New Day Yesterday 7:34 10 John Barleycorn 6:34 11 Look Into The Sun 3:46 12 A Christmas Song 3:46 13 From A Dead Beat To An Old Greaser 3:51 14 This Is Not Love 3:53 15 Bourée 6:06 16 Pussy Willow 3:32 17 Locomotive Breath 5:52 		Jethro Tull14.09.199234[2]150[2]Chrysalis CHR 1954/Chrysalis F2 219 54[Production: Ian Anderson ]
Roots to branches
1 Roots To Branches 5:12 2 Rare And Precious Chain 3:35 3 Out Of The Noise 3:25 4 This Free Will 4:05 5 Valley 6:08 6 Dangerous Veils 5:35 7 Beside Myself 5:51 8 Wounded, Old And Treacherous 7:50 9 At Last, Forever 7:55 10 Stuck In The August Rain 4:06 11 Another Harry's Bar 6:22 		Jethro Tull4.09.199520[4]114[1]Chrysalis CHR 6109/Chrysalis F2 35 418[Production: Ian Anderson ]
J-Tull Dot Com
1 Spiral 3:53 2 Dot Com 4:26 3 Awol 5:21 4 Nothing @ All 0:57 5 Wicked Windows 4:43 6 Hunt By Numbers 4:03 7 Hot Mango Flush 3:52 8 El Nino 4:43 9 Black Mamba 4:59 10 Mango Surprise 1:17 11 Bends Like A Willow 4:54 12 Far Alaska 4:08 13 The Dog-Ear Years 3:35 14 A Gift Of Roses silence bonus: The Secret Language Of Birds 3:54 0:59 4:37 		Jethro Tull23.08.199944[4]161[1]Papillon/Fuel 2000 FLD 1043[Production: Ian Anderson ]
The Very Best Of
1 Living In The Past 3:39 2 Aqualung 6:35 3 Sweet Dream 4:02 4 The Whistler 3:28 5 Bungle In The Jungle 3:35 6 The Witch's Promise 3:49 7 Locomotive Breath 4:24 8 Steel Monkey 3:36 9 Thick As A Brick 3:00 10 Bourée 3:44 11 Too Old To Rock'N'Roll: Too Young To Die (Edited version) 3:54 12 Life Is A Long Song 3:16 13 Songs From The Wood 4:51 14 A New Day Yesterday 4:08 15 Heavy Horses (Edited version) 3:19 16 Broadsword 4:59 17 Roots To Branches 5:11 18 A Song For Jeffrey 3:17 19 Minstrel In The Gallery (Edited version) 3:49 20 Cheerio 1:10 		Jethro Tull14.05.2001133[2]-Chrysalis:EMI/-[gold-UK][Production: Ian Anderson ]
The Strings QuartetsJethro Tull04.201756[1]-BMG 538257472/--
50 for 50Jethro Tull06.201873[1]-Parlophone 0190295659295/--
The Zealot GeneJethro Tull02.20229[1]-Century Media 19439927162/-[Production: Ian Anderson ]
RökFlöteJethro Tull05.202317[1]-Century Media 19658776882/-[Production: Ian Anderson ]
The Jethro Tull Christmas AlbumJethro Tull12.202473[1]-Century Media 19802818352/-[Production: Ian Anderson ]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)