Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Lancashire. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Lancashire. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 25 stycznia 2026

Ian Levine

Ian Geoffrey Levine (ur. 22 czerwca 1953 r.) to brytyjski autor tekstów piosenek,
producent i DJ. Popularyzator muzyki northern soul   Wielkiej Brytanii i twórca stylu hi-NRG, współtworzył i współprodukował płyty, których sprzedaż przekroczyła 40 milionów egzemplarzy

  Ian Geoffrey Levine urodził się 22 czerwca 1953 r. w Blackpool w hrabstwie Lancashire w Anglii. Jego rodzice byli właścicielami i prowadzili kompleks „Lemon Tree” w Blackpool, w tym kasyno i klub nocny.Levine jest otwarcie homoseksualny. W lipcu 2014 r. doznał poważnego udaru, w wyniku którego ma poważne ograniczenia ruchomości lewej strony ciała. Levine pokonał również raka nosa, raka pęcherza moczowego, sepsę i sarkoidozę.Levine spędził dekady na odnalezieniu 3000 swoich krewnych. Przez lata zorganizował kilka spotkań z setkami członków rodziny, które były relacjonowane przez media. Levine napisał książki o swoich poszukiwaniach genealogicznych.

   Dj Levine zaczął kolekcjonować płyty Motown w wieku 13 lat, budując kolekcję w sklepach z płytami w Wielkiej Brytanii oraz w tych, które jego rodzina odwiedzała podczas wakacji w USA. Później stał się zapalonym kolekcjonerem soulu, R&B i muzyki Northern soul. Po tym, jak jego rodzice wyemigrowali na Karaiby w 1979 roku, Levine sprzedał większość swoich płyt, aby sfinansować zakup domu w Londynie. Uczestnicząc w pierwszych nocnych imprezach Northern soul w klubie nocnym „The Twisted Wheel” w Manchesterze z DJ-em Lesem Cokellem], po ukończeniu szkoły w 1971 roku został didżejem w Blackpool Mecca z Tonym Jebbem. Levine wraz z innymi DJ-ami udał się do Stoke-on-Trent, aby wziąć udział w nocnym klubie Northern soul „Torch”. Impreza została szybko zamknięta, ale była prekursorem wydarzeń w Wigan Casino, na których Levine był DJ-em podczas trzeciej nocy.  

Współpracując z innym DJ-em, Colinem Curtisem, para ta była odpowiedzialna za odwrócenie sceny Northern soul od polityki skupiającej się wyłącznie na starych przebojach, w stronę nowoczesnego soulu i disco. W rezultacie DJ John Peel z BBC Radio 1 udał się do Blackpool, aby przeprowadzić wywiad z Levine’em. Po otwarciu 6 grudnia 1979 roku Levine został pierwszym rezydentem klubu, który w swojej siedzibie, w londyńskiej gejowskiej dyskotece Heaven, pozostał tam przez prawie całe lata 80-te. Ostatecznie odszedł w 1989 roku. Levine był również pierwszym DJ-em urodzonym w Wielkiej Brytanii, który miksował płyty. 

 W 1973 roku Levine zwrócił na siebie uwagę, gdy utwór Roberta Knighta „Love on a Mountain Top” trafił do pierwszej dziesiątki brytyjskich list przebojów. W kolejnym roku asystował Dave'owi McAleerowi w kompilacji albumu „Solid Soul Sensations”, który został wydany przez brytyjską wytwórnię Disco Demand i osiągnął 30. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. Dzięki wsparciu ojca, Levine udał się do Nowego Jorku i współprodukował płytę „Reaching for the Best” z dziewczęcym zespołem Exciters, która osiągnęła 31. miejsce na brytyjskiej liście przebojów, sprzedając 80 000 płyt. To pozwoliło Levine’owi na wyjazd do Chicago, gdzie odbył przesłuchania i podpisał kontrakty z trzema nieznanymi wokalistkami: Postmanem L.J. Johnsonem, Barbarą Pennington i Evelyn Thomas.  

 Debiutanckie płyty Thomas i Johnson znalazły się na brytyjskiej liście Top 30, zapewniając im występ w programie „Top of the Pops” 19 lutego 1976 roku. Barbara Pennington odniosła sukces disco w Stanach Zjednoczonych w następnym roku dzięki piosence „24 Hours a Day” (4. miejsce na liście Billboard Disco Charts), podobnie jak James Wells, którego „My Claim to Fame” osiągnął tę samą pozycję w 1978 roku. Po serii albumów pod koniec 1979 roku, produkcja płyt Levine'a ustała, gdy cztery jego kontrakty płytowe upadły z powodu upadku disco, co pozostawiło go w długach z powodu wysokich kosztów produkcji.

 Według Levine'a, w 1983 roku londyński sklep z płytami Record Shack zaoferował Levine'owi 2000 funtów za założenie nowej, wspólnej wytwórni płytowej Record Shack Records, chociaż Record Shack dystrybuował płyty już od 1980 roku Dzięki przyjacielowi Jean-Philippe'owi Iliesco, wykorzystał on swoje Trident Studios i po trzyletniej przerwie w nagrywaniu wznowił współpracę z Fiachrą Trenchem w zakresie pisania piosenek. Pierwszym albumem tej wytwórni był „So Many Men, So Little Time” Miquel  Brown ,  który sprzedał się w dwóch milionach egzemplarzy i dotarł do drugiego miejsca na liście przebojów American Dance Club Songs.

 Szybko pojawił się „High Energy” Evelyn Thomas, największy hit Levine’a, który sprzedał się w ponad 7 milionach egzemplarzy na całym świecie.Po nim nastąpiło kilka kolejnych singli tanecznych, zanim współpraca z Record Shack zakończyła się w 1985 roku. Po kilku kolejnych wydawnictwach w różnych wytwórniach w 1986 roku, Levine założył w grudniu własną wytwórnię Nightmare Records, która w ciągu kolejnych trzech lat wydała 90 singli Hi-NRG Zmiksował również liczne hity dance-popowe dla różnych artystów, w tym Pet Shop Boys, Bucks Fizz, Erasure, Kim Wilde, Bronski Beat, Amanda Lear, Bananarama, Tiffany, Dollar i Hazell Dean.

 W okresie współpracy z wytwórnią Nightmare Records Levine nawiązał współpracę z byłą wokalistką Motown, Kim Weston, w 1987 roku. Współpraca ta doprowadziła do nagrania przez Levine'a kilku innych byłych artystów Motown, w tym Mary Wilson z The Supremes, Jimmy'ego Ruffina i Brendy Holloway. Po spotkaniu 60 gwiazd Motown, w tym Edwina Starra i Leviego Stubbsa, na dachu hotelu Pontchartrain, niedaleko oryginalnego budynku Hitsville USA, Motorcity Records zostało uruchomione jako wytwórnia płytowa. Początkowo dystrybuowana przez PRT, następnie Pacific, Charly i w końcu Total/BMG, wytwórnia zakończyła działalność w 1992 roku z powodu poważnych strat finansowych.Nagrano 750 utworów, a kolejne 107 zostało dodanych pod koniec lat 90-tych przez Pat Lewis i Brendę Holloway. Wytwórnia miała na swoim koncie tylko jeden przebój popowy - „Footsteps Following Me”, który w 1991 roku znalazł się w pierwszej dwudziestce brytyjskiej listy przebojów, autorstwa Frances Nero. 

 Po finansowej porażce Motorcity Records Levine współtworzył i współprodukował single oparte na hi-NRG dla różnych zespołów, w tym Take That (współprodukował trzy utwory na ich debiutanckim albumie, w tym cover utworu „Could It Be Magic”, który zdobył nagrodę dla najlepszego brytyjskiego singla na Brit Awards w 1993 roku, a także współtworzył z Billym Griffinem ich hit „I Found Heaven”, który znalazł się w pierwszej dwudziestce listy przebojów) oraz The Pasadenas (współprodukował z Billym Griffinem trzy utwory na ich albumie „Yours Sincerely” z 1992 roku, w tym przebój numer 4 w Wielkiej Brytanii „I'm Doing Fine Now”) Po rozstaniu z Take That Management, Levine założył w 1993 roku zespół Bad Boys Inc., który wydał 6 singli w Wielkiej Brytanii i album, który znalazł się w pierwszej dwudziestce, a następnie kolejne hity z „Upside Down”, „Gemini” i „Optimistyc”. Amerykańska wytwórnia Hot Productions od 1993 roku wznawiała na płytach CD cały katalog Levine'a z lat 70. i 80-tych, a także znaczną część jego katalogu „Motorcity”, zanim zakończyła działalność w 1998 roku.

 Levine był również współautorem i współproducentem muzyki przewodniej do programu telewizyjnego Donny Summer „Discomania” z 2004 roku. W 2010 roku Levine założył nowy boysband o nazwie Inju5tice. Po komercyjnym niepowodzeniu debiutanckiego „A Long Long Way from Home” wydanie albumu zostało anulowane, a zespół i Levine się rozstali.

  Do 1998 roku Levine odnalazł w Stanach Zjednoczonych 179 byłych wokalistów soulowych z Northern soul na potrzeby swojego czterogodzinnego filmu dokumentalnego „The Strange World of Northern Soul” . Po wydaniu w 2006 roku albumu „Solid Ground” (nazwanego tak na cześć jego współpracy z Sidneyem Barnesem w 2001 roku, która stała się ulubionym albumem na scenie Northern soul), Levine założył w 2007 roku wytwórnię Centre City Records specjalnie po to, by nagrać serię albumów z muzyką soul szytą na miarę. W latach 2007–2012 wydał dziewięć albumów, każdy po 24 utwory.

  Po 12-letniej przerwie Levine wydał w tej wytwórni swój dziesiąty album, „Northern Soul 2024”, w marcu 2024 roku na którym wznowił współpracę z Fiachrą Trench, swoim poprzednim współpracownikiem z lat 70. i 80-tych. Levine jest fanem serialu science fiction BBC „Doktor Who”i twierdzi, że w 1978 roku wstrzymał niszczenie starych odcinków, a także przywrócił brakujące odcinki.W połowie lat 80. członkowie zespołu produkcyjnego przez pewien czas konsultowali się z Levine'em w sprawie ciągłości serialu, ale tylko nieoficjalnie. W 1985 roku, kiedy BBC ogłosiło osiemnastomiesięczną przerwę w emisji serialu, a plotki o jego anulowaniu były szeroko rozpowszechnione, Levine był mocno zaangażowany w protest medialny, potajemnie zorganizowany przez producenta serialu Johna Nathana-Turnera. Wystąpił w programie „News at One” stacji ITN, sprzeciwiając się tej decyzji, i wraz z kierownikiem produkcji serialu, Garym Downie, zebrał grupę aktorów z serialu, aby nagrać „Doktor w potrzebie”. Singiel został powszechnie skrytykowany.[44] Levine zorganizował również prywatny projekt odtworzenia nieukończonej historii Doktora Who z 1979 roku, pt. Shada, z animacją i nowo nagranymi dialogami wielu żyjących członków obsady. Levine miał nadzieję, że projekt zostanie wydany na DVD, ale redaktor zlecający serię DVD Doktora Who nie wykorzystał animacji Levine'a w wydaniu DVD Ukończona wersja Levine'a pojawiła się na stronach torrentowych prawie dwa lata później, 12 października 2013 roku. Levine był odpowiedzialny za produkcję wielu materiałów dodatkowych do wydań DVD Doktora Who: dokumenty Over the Edge i Inside the Spaceship znalazły się na trzypłytowym zestawie The Beginning, a Genesis of a Classic pojawił się na wydaniu Genesis of the Daleks. Był również współautorem muzyki przewodniej do K-9 and Company, odcinka pilotażowego proponowanego spin-offu Doktora Who z udziałem psa-robota i Sarah Jane Smith.


Kompozycje Iana Levine na listach przebojów


 
  [with  Herb Rooney]
10/1975 Reaching for the Best The Exciters 31.UK 


[with   Paul Wilson]
01/1976 Weak Spot Evelyn Thomas 26.UK

[with Danny Leake]
02/1976 Your Magic Put a Spell on Me L.J. Johnson 27.UK
04/1976 Doomsday Evelyn Thomas 41.UK
02/1977 Twenty-Four Hours a Day Barbara Pennington 107.US
11/1992 24 Hours a Day Nomad 61.UK

[with  Fiachra Trench]
06/1983 So Many Men, So Little Time Miquel Brown 107.US
04/1984 High Energy Evelyn Thomas 85.US/5.UK
08/1984 Masquerade Evelyn Thomas 60.UK
12/1984 Heartless Evelyn Thomas 95.UK
06/1985 Sorry Wrong Number Evelyn Thomas 100.UK
02/1986 Cold Shoulder Evelyn Thomas 81.UK
11/2003 High Energy Axwell 113.UK


[with  Steven Wagner]
07/1989 All Over the World Chuck Jackson 97.UK
10/1992 All Over the World Junior 74.UK

[with  Ivy Jo Hunter & Steven Wagner]
04/1991 Footsteps Following Me Frances Nero 17.UK

[with  Billy Griffin]
08/1992 I Found Heaven Take That 15.UK
08/1992 Moving in the Right Direction The Pasadenas 49.UK

[with  Desmond Dyer & Clive Scott]
12/1993 Walking on Air Bad Boys Inc 24.UK 

[with  Nigel Stock, John Reid & Graham Wilson]
05/1994 More to This World Bad Boys Inc 8.UK
06/1994 Lead Me On Milan 82.UK
07/1994 Take Me Away (I'll Follow You) Bad Boys Inc 15.UK
09/1994 Caught Up in My Heart Optimystic 49.UK
09/1994 Love Here I Come Bad Boys Inc 26.UK
01/1996 Change Your Mind Upside Down 11.UK
02/1996 Steal Your Love Away Gemini 37.UK


[with  Darren Pearce, Fiachra Trench
& Steve McCutcheon]
09/1994 Lifting Me Higher Gems for Jem 28.Uk


[with Clive Scott, Nigel Stock]
06/1996 Never Found a Love Like This Before Upside Down  19.UK


[with  Dean Marriott, Neil Hinde, Loleatta Holloway,
Manu Dibango, James Roach, George Morel, Ralph Tee, Steve Wagner]
08/1996 Do That to Me The Lisa Marie Experience 33.UK

[with  Clive Scott ]
05/2003 Tabloid Queen Jamie Pearce 126.UK


[with  Brian Dogg, Clive Scott,Jacques Offenbach]
12/2004 Do the Can Can Skandi Girls 38.UK

[with  Glenn Keiles, Matt Baldwin]
10/2010 Long Long Way from Home Inju5tice 179.UK


czwartek, 11 grudnia 2025

David John and the Mood

 Choć w połowie lat 60-tych wydali zaledwie kilka singli, brawurowa wersja brytyjskiego R&B Davida Johna i The Mood sprawiła, że ​​w kolejnych dekadach stali się kultowymi artystami. Te single - „Pretty Thing” z 1964 roku oraz „Bring It to Jerome” i „Diggin' for Gold” z 1965 roku -charakteryzowały się zarówno przenikliwym, chrapliwym tenorem Johna, jak i surowym atakiem zespołu, inspirowanym amerykańskimi bohaterami, takimi jak Bo Diddley i Jimmy Reed, a ukształtowanym przez producentów takich jak Shel Talmy i Joe Meek.  

Choć nie odnieśli wielkiego sukcesu komercyjnego w trakcie swojej działalności (a problemy z zarządzaniem nie sprzyjały), ich skromny dorobek był tak wciągający, że w latach 70-tych ich single były poszukiwanymi przedmiotami kolekcjonerskimi, a ich utwory pojawiały się na kompilacjach takich jak „Pebbles, Vol 6: The Roots of Mod”. David John & the Mood w końcu doczekali się należnego im uznania dzięki wydanemu w 2023 roku albumowi „Diggin' for Gold: Joe Meek's Tea Chest Tapes”, zbiorowi ich nagrań, skupiającemu się na czasie spędzonym z tym wyjątkowym producentem. 

 Urodzony w Preston w hrabstwie Lancashire, David John Smith zakochał się w rock'n'rollu jako nastolatek w latach 50-tych i często pomagał lokalnym artystom, takim jak Bobcats, w rozstawianiu sprzętu na koncertach. Jedną z największych pomocy, jakiej udzielił zespołowi, było pod koniec 1962 roku, kiedy napisał do BBC z sugestią, aby stacja nadawcza umieściła w telewizji zespół, którego widział w przerwie obiadowej. Tym zespołem byli Beatlesi, a kampania Smitha z pisaniem listów zaowocowała pierwszym ogólnokrajowym zainteresowaniem mediów nadchodzącym zespołem. Paul McCartney zaprzyjaźnił się ze Smithem, nadając mu pseudonim sceniczny David John (wcześniej Smith używał pseudonimu Miffy). W tym czasie David John zaczął śpiewać z dwoma czołowymi zespołami rockowymi Preston, Thunderbeats i Falcons, i wniósł do muzyki obu grup wpływy Johna Lee Hookera, Jimmy'ego Reeda i Bo Diddleya. Ostatecznie David John & the Mood - nazwany tak ze względu na porywający wpływ wokalisty na publiczność - został założony przez członków obu zespołów: basistę/wokalistę Johna Brierleya i gitarzystę rytmicznego Petera Atkinsona (Thunderbeats) oraz gitarzystę prowadzącego/harmonijkarza Petera Illingwortha i perkusistę Freda Isherwooda (The Falcons). 

 Po sfinalizowaniu składu zespołu na początku 1964 roku, David John & the Mood zasłynęli jako zespół koncertowy, grając na żywo w takich miejscach jak Queens Hall w Preston. Eric Easton, jeden z ówczesnych menedżerów The Rolling Stones, wraz z Andrew Loog Oldhamem, zainteresował się Davidem Johnem & the Mood i zlecił im nagranie debiutanckiego singla. Pracując w londyńskim studiu Regent Sound z producentem Shelem Talmym (i Mickiem Jaggerem na marakasy), nagrali wersję utworu „Pretty Thing” Diddleya. Strona B, „To Catch That Man”, była oryginalnym utworem zespołu, który zespół przypisywał W.C. Charnleyowi (Charnley to nazwa ulicy, przy której znajdowało się biuro ich menedżera; W.C. oznaczało „water clot”). „Pretty Thing”/„To Catch That Man”
ukazało się w maju 1964 roku nakładem wytwórni Decca Vocalion, mniej więcej w tym samym czasie, gdy wytwórnia wydała debiutancki singiel Davida Bowiego „Liza Jane” (jako Davie Jones & the King Bees), co przez wiele lat prowadziło do wniosku, że David John to kolejny pseudonim Bowiego.
David John & the Mood wsparli singiel, dołączając do zorganizowanej trasy koncertowej z The Stones i Peter & Gordon, gdzie zagrali własne sety i akompaniowali innej artystce z listy, wokalistce Julie Grant.  

Chociaż współpraca z Eastonem pozwoliła im grać przed tysiącami widzów i występować w telewizji, grupa czuła się traktowana jako zespół towarzyszący, a nie pełnoprawni artyści, i po zakończeniu trasy opuściła Eric Easton Organisation. Współpracując z menedżerem Captainem Kevinem Beerym, David John & the Mood kontynuowali występy w londyńskich klubach, takich jak Crawdaddy i Eel Pie Island, a także występowali z Hookerem, Yardbirds i Sonnym Boyem Williamsonem. Beery załatwił im występ w roli supportu dla P.J. Proby'ego, ale gdy Proby był niezadowolony ze swojej części pieniędzy z premierowego wieczoru trasy, nie pojawił się na drugim koncercie i zażądał zapłaty z góry za trzeci koncert; trasa została odwołana. Beery przedstawił następnie zespół menedżerowi Yardbirds, Giorgio Gomelsky'emu, który zapewnił im występy w wpływowym klubie Ricky Tick, a także w innych londyńskich klubach. Gomelsky chciał, aby David John & the Mood nagrali z nim płytę, ale zamiast tego zdecydowali się na współpracę z przełomowym producentem Joe Meekiem - decyzja, która doprowadziła do faktycznego zakazu ich obecności w londyńskich klubach. 

Pracując w studiu Meeka przy Holloway Road 304, zespół wykorzystał kilka jego nietypowych technik: kolejny cover Diddleya, „Bring It to Jerome”, charakteryzował się dodatkowym, perkusyjnym uderzeniem, pochodzącym z upuszczenia łańcucha z toalety na puszkę po ciasteczkach. Ukazany w marcu 1965 roku nakładem Parlophone, „Bring It to Jerome”/„I Love to See You Strut” stał się najlepiej sprzedającym się singlem zespołu, ale nie trafił na listy przebojów. Nie mogąc dostać koncertu w Londynie, David John & the Mood wrócili do Lancashire i zapłacili za rozwiązanie kontraktu z Gomelskym.  

Występ w Ballroom doprowadził do kolejnej umowy menedżerskiej z właścicielami lokalu, Nelson Imperial Agency. Grając lokalne koncerty, kontynuowali nagrywanie z Meekiem w Londynie. Ich trzeci singiel, „Diggin' for Gold”/„She's Fine”, został wydany przez Parlophone w lipcu 1965 roku; choć był emitowany w ówczesnej pirackiej stacji radiowej Radio Caroline i wykorzystany w amerykańskim serialu telewizyjnym, nie odniósł większego sukcesu. Brak wsparcia ze strony menedżerów pogłębił frustrację zespołu, a David John & the Mood rozpadł się na początku 1966 roku. 

 Po rozpadzie zespołu większość jego członków odeszła z branży muzycznej: Brierley wstąpił do policji, Isherwood do Marynarki Handlowej, a Atkinson zajął się handlem detalicznym. David John kontynuował karierę muzyczną przez jakiś czas, współpracując z gitarzystą Dave'em Millinem w studiu/wytwórni/kolektywie Holyground przy limitowanej edycji albumu „Astral Navigations” z 1971 roku. Illingworth odniósł największy sukces po odejściu z Mood. Występował z hard psych-rockowym zespołem Purple Haze, który zmienił nazwę na Little Free Rock i wydał album o tym samym tytule w 1969 roku (w 2015 roku ukazał się zbiór wcześniej niepublikowanego materiału, Nirvanating Nervesounds). 

Z biegiem czasu reputacja Davida Johna & the Mood jako jednego z najodważniejszych brytyjskich zespołów R&B lat 60-tych rosła, a ich single pojawiły się na kompilacjach, takich jak „English Freakbeat, Vol. 6”, „Trans-World Punk, Vol. 2” i „Pebbles, Vol. 6: The Roots of Mod”. Ostateczny dokument twórczości zespołu ukazał się w lipcu 2023 roku wraz z albumem Cherry Red  „Diggin' for Gold: Joe Meek's Tea Chest Tapes”, jednym z pierwszych tomów materiału odkrytego w ogromnej kolekcji nieedytowanych sesji nagraniowych, którą wytwórnia zakupiła w 2020 roku. Oprócz trzech singli Davida Johna & the Mood, kolekcja zawierała niepublikowany materiał, a także instrumentalne i alternatywne wersje ich twórczości. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Pretty Thing/To Catch That ManDavid John and the Mood05.1964--Vocalion V 9220[written by McDaniel][produced by Sounds Commercial]
Bring It To Jerome/I Love To See You StrutDavid John and the Mood03.1965--Parlophone R 5255[written by Green][produced by Meeksville Sound]
Diggin' For Gold/She's FineDavid John and the Mood07.1965--Parlophone R 5301[written by P. Dake, S. Ross][produced by Meeksville Sound]

poniedziałek, 17 listopada 2025

Diana Vickers

Diana Vickers to wokalistka, modelka, aktorka i autorka tekstów, urodzona 30 lipca 1991 roku
w Blackburn w Wielkiej Brytanii. Sławę zyskała dzięki udziałowi w piątej edycji programu "The X Factor".
Vickers dorastała w Blackburn, początkowo planując studia w szkole teatralnej. Śpiewem zajmowała się amatorsko już od jedenastego roku życia, nie widząc w tym sposobu na dalsze życie. W 2008 roku Diana zgłosiła się na casting do brytyjskiego programu "The X Factor", śpiewając w fazie eliminacyjnej utwór "The Blowers Daughter" Damiena Rice’a, pochodzący ze ścieżki dżwiękowej do filmu "Bliżej". Zyskując uznanie wśród jurorów i publiczności, została okrzyknięta prawdziwą perł± piątej edycji programu.
 

Swój debiut aktorski Vickers zaliczyła 8 pażdziernika 2009 roku, grając w londyńskim teatrze Vaudeville rolę w spektaklu "The Rise and Fall of Little Voice". W realizację sztuki włączył się także angielski piosenkarz Mark Owen, lider grupy Take That, który specjalnie dla Diany napisał kilka piosenek.
W kwietniu 2010 roku na rynkach muzycznych pojawił się debiutancki krążek artystki, zatytułowany "Songs from the Tainted Cherry Tree". Na albumie znalazło się trzynaście kompozycji, a na singiel promujący wybrano utwór "Once". Płyta stała się absolutnym hitem, docierając do pierwszego miejsca najlepszych sprzedaży w Wielkiej Brytanii, a także na czwarte w Europie i piętnaste w Korei Południowej. Za jeden z singli, "Hero", młoda artystka była także nominowana do nagrody BRIT Award. Longplay został także dobrze przyjęty wśród dziennikarzy muzycznych, którzy docenili wokalistkę za sprawne łączenie folku z popem.  

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
OnceDiana Vickers04.20101[1][11]-RCA 88697680272[silver-UK][written by Cathy Dennis, Eg White][produced by Mike Spencer]
The Boy Who Murdered LoveDiana Vickers07.201036[5]-RCA 88697743452[written by Diana Vickers, Chris Braide]
My Wicked Heart/The Way You Say ItDiana Vickers10.201013[5]-RCA 88697805362[written by Diana Vickers, Dee Adam][produced by Diana Vickers, James Earp]
CinderellaDiana Vickers08.201376[1]-So Recordings GBAJC 1300173[written by Diana Vickers, Miranda Cooper ,Simen Eriksrud ,Simone Larson][produced by Simen Eriksrud]
Ice CreamDiana Vickers08.2025177--[written by Diana Vickers,Dee Adams, James Earp][produced by Dee Adams,James Earp]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Songs from the Tainted Cherry TreeDiana Vickers04.20101[1][17]-RCA 88697653682[gold-UK][produced by Chris Braide, Guy Sigsworth, Mike Spencer, Andy Chatterley, Devonté Hynes, Starsmith, Ellie Goulding, Cass Lowe, Nerina Pallot]
Music to Make Boys CryDiana Vickers09.201337[1]-So Recordings SOAK 040[produced by Simen Eriksrud,David Gamson,Ant Whiting]

poniedziałek, 3 lutego 2025

Jethro Tull

Jethro Tull został założony w 1967 r. w Luton (Anglia), kiedy to Ian Andersen (ur. 10.08.1947 r. w Edynburgu, Szkocja; śpiew, flet) i Glenn Cornick (ur. 24.04.1947 r. w Barrow-in-Furness, Cumbria, Anglia; bas), członkowie bluesowej grupy John Evan's Smash, poznali Micka Abrahamsa (ur. 7.04.1943 r. w Luton, Bedfordshire, Anglia; gitara, śpiew) i Clive'a Bunkera (ur. 12.12.1946 r. w Blackpool, Lancashire, Anglia; perkusja), kolegę Abrahamsa z prowincjonalnej grupy McGregor's Engine.

 

Kwartet zadebiutował w marcu następnego roku utworami "Sunshine Day" i "Aeroplane". Ten komercyjnie nastawiony singel, z błędem w nazwie zespołu na nalepce (Jethro Toe), był jedynie zapowiedzią tego, co miało nadejść. Regularne występy w słynnym londyńskim klubie Marquee oraz sensacyjny występ na Sunbury Blues Festival w lecie 1967 r. potwierdziły rosnącą reputację grupy. Równocześnie "Song For Jeffrey", pierwszy utwór kwartetu wydany przez wytwórnię Island, dał wyobrażenie o muzyce, jaką będzie proponował nowy zespół. Potoczyste, improwizowane solówki bluesowe Abrahamsa i charakterystyczny stylizowany głos Andersena łącząc się doskonale stworzyły zręb płyty This Was - dla wielu najlepszej w kolekcji Tull. Materiał na niej zawarty był raczej wtórny, jednak zaangażowanie muzyków i dynamiczna gra Andersena na flecie, wzorowana na stylu jazzmana Raahsana Rolanda Kirka, wyjątkowo przekonujące. Album dotarł do pierwszej dziesiątki listy bestsellerów w Anglii, głównie dzięki reputacji, jaką członkowie Jethro Tull zyskali poprzez swoje liczne i niezwykłe koncerty, na których prym wiódł ekstrawagancki wokalista. Jego przesadna gestykulacja, długie zjeżone włosy, wystrzępiony płaszcz oraz wyróżniający się sposób stania na jednej nodze, wykreowały przyciągającą osobowość sceniczną do tego stopnia, że dla wielu widzów Jethro Tull było pseudonimem tego oryginalnego lidera, a pozostali muzycy jedynie jego podwładnymi. Wrażenie to utwierdzało się na skutek wewnętrznych kłótni w zespole (w rzeczywistości Jethro Tull to imię i nazwisko osiemnasto-wiecznego brytyjskiego agronoma).
 

W listopadzie 1968 r. Mick Abrahams opuścił zespół i założył Blodwyn Pig. Kiedy okazało się, że charakter przyszłego gitarzysty, Black Sabbath Tony'ego Iommiego, uniemożliwia współpracę z nim, przyjęto do zespołu Martina Barre (ur. 17.11.1946), z którym nagrano Stand Up, drugi wybitny album, który zajął pierwsze miejsca na listach przebojów. Później grupa została wzmocniona przez Johna Evana (właśc. John Evans, ur. 28.03.1948 r., w Blackpool; klawisze), pierwszego z blackpoolowskich znajomych Andersena, który został zaproszony do przyłączenia się do zespołu.
 

Wkrótce ukazał się Benefit, ostatni zdecydowanie bluesowy album. a okres ten odznaczył się także trzema singlami,które znalazły się w angielskiej Top 10: "Living In The Past", "Sweet Dream" (oba w 1969 r.) i "The Witch's Promise" (1970 r.). Potem zespół opuścił Cornick i założył Wild Turkey, a do nagrania kolejnej płyty Aqualung zaproszony został Jeffrey Hammond-Hammond (ur. 30.07.1946 r.). Ten ambitny i prawdopodobnie najpopularniejszy album grupy zawierał rozważania Andersena na temat religii i zawierał kilka utworów, które przez długi czas zachowywały dużą popularność, m.in. "My God" i "Locomotive Breath".
 

Clive Bunker, ostatni z oryginalnych członków formacji poza Andersenem, porzucił zespół w maju 1971 r. Zastąpił go kolejny eks-praktykant z zespołu Johna Evana - Barriemore Barlow (ur. 10.09.1949 r.). Stało się to w momencie, gdy Jethro Tull wchodził w swój najbardziej kontrowersyjny okres. Chociaż longplay Thick As A Brick zajął pierwsze miejsce na amerykańskiej liście przebojów i osiągnął 5. pozycję w Anglii, krytycy zaczęli mieć zastrzeżenia do mętnych pomysłów, na jakich opierał się Andersen. 

Nawet jeśli prasa zachowała się wstrzemięźliwie w przypadku tej płyty, to na albumie A Passion Play nie zostawiła suchej nitki. Album został belitośnie skrytykowany jako pretensjonalny, niezrozumiały produkt egotysty i jego neofitów. Tak silna niechęć z pewnością musiała boleć. Andersen odciął się, ogłaszając swoje bezterminowe wycofanie się z życia artystycznego. Nadal jednak odnosił sukcesy w Ameryce, gdzie album ten jako drugi w historii Tull znalazł się na czele listy przebojów. To bez wątpienia musiało złagodzić gniew lidera.
 

Kolejny longplay War Child, wydany w 1974 roku, drugi na liście najpopularniejszych płyt długogrających w Stanach, ponownie nie zmieścił się na listach angielskich. Większą popularność zdobył album Minstrel In The Gallery, który ukazał się rok później. Wydanie w 1976 r. płyty Too Old To Rock 'N' Roll. Too Young To Die zbiegło się z odejściem Hammonda-Hammonda, którego zastąpił John GIascock (ur. w 1953 w Londynie, zm. 17.11.1979 r. w Londynie), poprzednio członek takich zespołów, jak The Gods, Toe Fat i Chicken Shack.
 

Kolejne longplaye - Songs From The Wood z 1977 r. i wydany kilka miesięcy po nim Heavy Horses - miały bardziej pastoralne brzmienie, jako że Andersen porzucił manieryczne podejście, charakterystyczne dla poprzednich albumów. David Palmer, który aranżował wszystkie - z wyjątkiem pierwszego - albumy Jethro Tull, dołączył do zespołu jako drugi członek grający na instrumentach klawiszowych. Miało to miejsce w okresie, gdy grupa wchodziła w kolejną wysoce pomyślną fazę swojego rozwoju, z punktem kulminacyjnym w listopadzie 1978 r., kiedy to koncert w nowojorskiej Madison Square Garden transmitowano na żywo poprzez satelitę na cały świat. Niestety, przedwczesna śmierć Glascocka w 1979 r. podczas operacji serca była zapowiedzią okresu niepewno ści, który zakończył się wewnętrznymi przetasowaniami.
 

W 1980 r. Andersen rozpoczął pracę nad planowanym albumem solowym, zatrzymując Barre'a, nowego gitarzystę basowego Dave'a Pegga (ur. 2.11.1967 r. w Birmingham, wcześniej w Fairport Cinvention) i dodając Eddiego Jobsona (dawniej Curved Air, Roxy Music i U.K.; klawisze, skrzypce) oraz Marka Craneya (perkusja). Długoletnia świta Barlow, Evan i Palmer musiała pójść dalej własnymi drogami.
 

Ukończony w tym składzie longplay został wreszcie wydany w 1980 r. pod szyldem Jethro Tull i zapoczątkował słabszy okres w historii zespołu. Wtedy to powstał m.in. bodaj najsłabszy okres w historii grupy album Under Wraps, zupełnie nietullowski, przesycony elektroniką i bardziej przypominający produkcje popularnych wówczas grup spod znaku new romantic, Ian Andersen w porę zrozumiał swój błąd i powrócił w 1987 r. doskonałym longplayem Crest Of A Knave, na którym po raz pierwszy objawiła się fascynacja Martina Barre'a grą... Marka Knopflera. 22 lutego 1989 r. Jethro Tull otrzymał nagrodę "Grammy" dla najlepszego zespołu heavymetalowego (!), dystansując m.in. Metallikę, co było niesamowitą wręcz sensacją.
 

Wyróżnienie zbiegło się z 20. rocznicą działalności grupy, uświetnioną wydaniem wspaniałego zestawu płyt z nagraniowymi rarytasami. W 1989 r. i 1991 r. formacja nagrała kolejne udane longplaye studyjne Rock Island i Catfish Rising, a w 1992 r. na albumie A Little Light Mucic zaprezentowała swoje najsłynniejsze utwory, zarejestrowane podczas nietypowego, akustycznego tournee po świecie. Jethro Tull mimo długiego stażu wciąż cieszy się zasłużoną popularnością, o czym świadczy duża liczba widzów na ich koncertach. 

Wiosną 1993 r. z okazji ćwierćwiecza istnienia na rynku ukazał się kolejny, pięknie wydany, okolicznościowy zestaw The 25th Anniversary Box Set uzupełniony jesienią tego samego roku zbiorem Night Cap. Warto też wiedzieć, że lider grupy jest uznanym przedsiębiorcą i właścicielem połaci ziemi na zachodnim wybrzeżu Szkocji oraz wysoce dochodowej przetwórni łososi Strathaird Salmon. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
Sunshine Day / AeroplaneJethro Tull03.1968--MGM MGM 1384/-[written by Mick Abrahams][produced by Derek Lawrence]
A Song For Jeffrey / One For John GeeJethro Tull08.1968--Island WIP 6043/-[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Jethro Tull]
Love story/ A Christmas SongJethro Tull12.196829[8]-Island WIP 6048/Reprise 0815[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Jethro Tull]
Living in the past/ Driving SongJethro Tull05.19693[14]-Island WIP 6056/Reprise 0845[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Ian Anderson]
Sweet dream/ 17 Jethro Tull10.19697[11]-Chrysalis WIP 6070/Reprise 0886[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Ian Anderson]
Teacher /The witches promiseJethro Tull01.19704[9]-Chrysalis WIP 6077/Reprise 0899[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Ian Anderson]
Inside / Alive And Well And Living InJethro Tull05.1970--Island WIP 6081/Reprise 0927[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Hymn 43/Mother gooseJethro Tull08.1971-91[2]-/Reprise 1024 [written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Ian Anderson]
Life is a long song / Up The 'Pool Jethro Tull09.197111[8]-Chrysalis WIP 6106/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Thick as a brick/Hymn 43 Jethro Tull04.1972---/Chrysalis 1153[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Ian Anderson]
Living In The Past / Christmas SongJethro Tull10.1972-11[14]-/Chrysalis 2006[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Jethro Tull]
A passion play/A passion play [edit #9]Jethro Tull05.1973-80[5]-/Chrysalis 2012 [written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
A passion play [edit #10/A passion play [edit #6]Jethro Tull09.1973-105[3]-/Chrysalis 2017 [written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Bungle in the jungle/ Back-Door AngelsJethro Tull11.1974-12[16]Chrysalis CHS 2054/Chrysalis 2101[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Skating Away On The Thin Ice Of The New Day / SealionJethro Tull01.1974---/Chrysalis CRS 2103[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Minstrel in the gallery/ Summerday SandsJethro Tull10.1975-79[4]Chrysalis CHS 2075/Chrysalis 2106[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Locomotive breath/ Fat ManJethro Tull02.1976-62[8]-/Chrysalis CRS 2110[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson and Terry Ellis]
Too Old To Rock'N'Roll / Rainbow BluesJethro Tull03.1976--Chrysalis CHS 2086/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Too Old To Rock'N'Roll // Bad-Eyed And LovelessJethro Tull04.1976---/Chrysalis CRS 2114[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Ring out solstice bells EP.Jethro Tull12.197628[6]Chrysalis CXP 2/-
The Whistler/ Strip CartoonJethro Tull04.1977-59[6]Chrysalis CHS 2135/Chrysalis 2135 [written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Moths / Life Is A Long SongJethro Tull04.1978--Chrysalis CHS 2214/Chrysalis 2214 [written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
A Stitch In Time / Sweet DreamJethro Tull11.1978--Chrysalis CHS 2260/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
North Sea Oil / ElegyJethro Tull09.1979--Chrysalis CHS 2378/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Home /Warm SporranJethro Tull11.1979--Chrysalis CHS 2387/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson, Robin Black]
Working John, Working Joe / Fylingdale FlyerJethro Tull10.1980--Chrysalis CHS 2468/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson, Robin Black]
Fallen On Hard Times / Pussy WillowJethro Tull05.1982-108[2]Chrysalis CHS 2613/Chrysalis 2613[written by Ian Anderson][produced by Paul Samwell-Smith]
Broadsword / Fallen On Hard TimesJethro Tull05.1982--Chrysalis CHS 2616/-[written by Ian Anderson][produced by Paul Samwell-Smith]
Lap Of Luxury / AstronomyJethro Tull09.198470[2]-Chrysalis TULL 1/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Coronach / Jack Frost And The Hooded CrowJethro Tull06.1986--Chrysalis TULL 2/-[written by David Palmer][produced by David Palmer]
Steel Monkey / Down At The End Of Your RoadJethro Tull10.198784[4]-Chrysalis TULL 3/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Said She Was A Dancer / Dogs In The MidwinterJethro Tull12.198755[4]-Chrysalis TULL 4/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Another Christmas Song / Intro-A Christmas SongJethro Tull11.198995[2]-Chrysalis TULL 5/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
This Is Not Love / Night In The WildernessJethro Tull08.1991--Chrysalis TULL 6/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Rocks on the road/Jack-A-LynnJethro Tull03.199247[3]-Chrysalis TULL 7/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Living in the [Slightly more recent] pastJethro Tull05.199332[3]-Chrysalis CHS 3970/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Bends like a willowJethro Tull12.1999136[1]-Papillion BTFLYS 0001/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
The Christmas EP: Ring Out Solstice Bells / God Rest Ye Merry Gentlemen / SlipstreamJethro Tull12.200478[2]-R&M;/-

Albumy
*61*
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
This was
1 My Sunday Feeling 3:42 2 Some Day The Sun Won't Shine For You 2:49 3 Beggar's Farm 4:20 4 Move On Alone 1:59 5 Serenade To A Cuckoo 6:11 6 Dharma For One 4:16 7 It's Breaking Me Up 5:05 8 Cat's Squirrel 5:44 9 A Song For Jeffrey 3:23 10 Round 0:49
Jethro Tull25.10.196810[22]62[17]Island ILPS 9085/Reprise RS 6336[produced by Terry Ellis and Jethro Tull ]
Stand up
1 A New Day Yesterday 4:10 2 Jeffrey Goes To Leicester Square 2:12 3 Bourée 3:47 4 Back To The Family 3:48 5 Look Into The Sun 4:21 6 Nothing Is Easy 4:26 7 Fat Man 2:52 8 We Used To Know 4:00 9 Reasons For Waiting 4:06 10 For A Thousand Mothers 4:13
Jethro Tull1.08.19691[5][29]20[40]Island ILPS 9103/Reprise RS 6360[silver-UK][gold-US][produced by Terry Ellis and Ian Anderson ]
Benefit
1 With You There To Help Me 6:17 2 Nothing To Say 5:12 3 Inside 3:49 4 Son 2:50 5 For Michael Collins, Jeffrey and Me 3:49 6 To Cry You A Song 6:12 7 A Time For Everything 2:43 8 Teacher 3:59 9 Play In Time 3:48 10 Sossity, You're A Woman 4:30
Jethro Tull1.05.19703[13]11[41]Island ILPS 9123/Reprise RS 6400[gold-US][produced by Ian Anderson ]
Aqualung
1 Aqualung 6:31 2 Cross-Eyed Mary 4:09 3 Cheap Day Return 1:23 4 Mother Goose 3:52 5 Wond'ring Aloud 1:56 6 Up To Me 3:18 7 My God 7:10 8 Hymn 43 3:18 9 Slipstream 1:13 10 Locomotive Breath 4:25 11 Wind-Up 5:42
Jethro Tull19.03.19714[21]7[76]Island ILPS 9145/Reprise MS 2036[gold-UK][3x-platinum-US][produced by Terry Ellis and Ian Anderson ]
Thick as a brick
1 Thick As A Brick (Part 1) 22:39 2 Thick As A Brick (Part 2) 21:05
Jethro Tull10.03.19725[14]1[2][46]Chrysalis CHR 1003/Reprise MS 2072[gold-US][produced by Terry Ellis and Ian Anderson ]
Living in the past
1 Song For Jeffrey 3:24 2 Love Story 3:07 3 Christmas Song 3:09 4 Living In The Past 3:23 5 Driving Song 2:44 6 Bourée 3:47 7 Sweet Dream 4:06 8 Singing All Day 3:07 9 Teacher 3:59 10 Witch's Promise 3:49 11 Alive And Well And Living In 2:48 12 Just Trying To Be 1:36 13 By Kind Permission Of (live) 10:10 14 Dharma For One (live) 9:58 15 Wond'ring Again 4:16 16 Hymn 43 3:19 17 Life Is A Long Song 3:22 18 Up The 'Pool 3:15 19 Dr. Bogenbroom 3:01 20 For Later 2:08 21 Nursie 1:36
Jethro Tull23.06.19728[11]3[31]Chrysalis CJT 1/Chrysalis MS 2106[silver-UK][gold-US][produced by Terry Ellis and Ian Anderson ]
A passion play
1 A Passion Play (Part 1) 23:04 2 A Passion Play (Part 2) 22:00
Jethro Tull6.07.197313[8]1[1][32]Chrysalis CHR 1040/Chrysalis CHR 1040[silver-UK][gold-US][produced by Jethro Tull]
War child
1 War Child 4:34 2 Queen And Country 3:02 3 Ladies 3:19 4 Back-Door Angels 5:29 5 Sealion 3:38 6 Skating Away On The Thin Ice Of The New Day 3:58 7 Bungle In The Jungle 3:37 8 Only Solitaire 1:30 9 The Third Hoorah 4:51 10 Two Fingers 5:09
Jethro Tull26.10.197414[4]2[31]Chrysalis CHR 1067/Chrysalis CHR 1067[gold-US][produced by Ian Anderson ]
Minstrel in the gallery
1 Minstrel In The Gallery 8:13 2 Cold Wind To Valhalla 4:21 3 Black Satin Dancer 6:53 4 Requiem 3:45 5 One White Duck/0^10 = Nothing At All 4:39 6 Baker St. Muse 16:42 7 Grace 0:37
Jethro Tull5.09.197520[6]7[14]Chrysalis CHR 1082/Chrysalis CHR 1082[silver-UK][gold-US][produced by Ian Anderson ]
M.U. The best of Jethro Tull
1 Teacher 3:54 2 Aqualung 6:38 3 Thick As A Brick Edit #1 3:00 4 Bungle In The Jungle 3:40 5 Locomotive Breath 4:38 6 Fat Man 2:52 7 Living In The Past 3:25 8 A Passion Play Edit #8 3:30 9 Skating Away (On The Thin Ice Of The New Day) 4:01 10 Rainbow Blues 3:39 11 Nothing Is Easy 4:24
Jethro Tull9.01.197644[5]13[23]Chrysalis CHR 1078/Chrysalis CHR 1078[gold-UK][platinum-US][produced by Terry Ellis and Ian Anderson ]
Too old to rock' n' roll too young to die
1 Quizz Kid 5:10 2 Crazed Institution 4:48 3 Salamander 2:52 4 Taxi Grab 3:56 5 From A Dead Beat To An Old Greaser 4:08 6 Bad-Eyed and Loveless 2:12 7 Big Dipper 3:38 8 Too Old To Rock 'n' Roll: Too Young To Die 5:42 9 Pied Piper 4:35 10 The Chequered Flag (Dead or Alive) 5:24
Jethro Tull25.04.197625[10]14[21]Chrysalis CHR 1111/Chrysalis CHR 1111[produced by Ian Anderson ]
Songs from the wood
1 Songs From The Wood 4:55 2 Jack-In-The-Green 2:32 3 Cup Of Wonder 4:34 4 Hunting Girl 5:13 5 Ring Out, Solstice Bells 3:47 6 Velvet Green 6:05 7 The Whistler 3:31 8 Pibroch (Cap In Hand) 8:38 9 Fire At Midnight 2:27
Jethro Tull11.02.197713[12]8[22]Chrysalis CHR 1132/Chrysalis CHR 1132[silver-UK][gold-US][produced by Ian Anderson ]
Repeat-The best of Jethro Tull-Vol.II
1 Minstrel In The Gallery 4:16 2 Cross-Eyed Mary 4:11 3 A New Day Yesterday 4:10 4 Bourée 3:45 5 Thick As A Brick Edit #4 3:27 6 War Child 4:36 7 A Passion Play Edit #9 3:32 8 To Cry You A Song 6:13 9 Too Old To Rock 'n' Roll: Too Young To Die 5:41 10 Glory Row 3:32
Jethro Tull9.09.1977-94[6]Chrysalis CHR 1135/Chrysalis CHR 1135
Heavy horses
1 ...And The Mouse Police Never Sleeps 3:13 2 Acres Wild 3:26 3 No Lullaby 7:55 4 Moths 3:27 5 Journeyman 3:58 6 Rover 4:16 7 One Brown Mouse 3:23 8 Heavy Horses 8:59 9 Weathercock 4:03
Jethro Tull21.04.197820[10]19[17]Chrysalis CHR 1175/Chrysalis CHR 1175[silver-UK][gold-US][produced by Ian Anderson ]
Live bursting out
1 No Lullaby 6:01 2 Sweet Dream 4:33 3 Skating Away On The Thin Ice Of The New Day 3:25 4 Jack-In-The-Green 2:49 5 One Brown Mouse 4:01 6 A New Day Yesterday 2:50 7 Flute Solo Improvisation/God Rest Ye Merry Gentlemen/Bourée 5:41 8 Songs From The Wood 2:36 9 Thick As A Brick 12:53 10 Hunting Girl 5:42 11 Too Old To Rock 'n' Roll: Too Young To Die 3:55 12 Conundrum 6:52 13 Minstrel In The Gallery 5:44 14 Cross-Eyed Mary 3:57 15 Quatrain 1:37 16 Aqualung 8:33 17 Locomotive Breath 6:38 18 The Dambusters March/Medley 2:19
Jethro Tull22.09.197817[8]21[15]Chrysalis CJT 4/Chrysalis CH2 1201[silver-UK][gold-US][produced by Ian Anderson ]
Storm watch
1 North Sea Oil 3:11 2 Orion 3:58 3 Home 2:45 4 Dark Ages 9:14 5 Warm Sporran 3:35 6 Something's On The Move 4:27 7 Old Ghosts 4:23 8 Dun Ringill 2:42 9 Flying Dutchman 7:45 10 Elegy 3:34
Jethro Tull14.09.197927[4]22[17]Chrysalis CDL 1238/Chrysalis CDL 1238[gold-US][produced by Ian Anderson and Robin Black ]
A
1 Crossfire 3:54 2 Fylingdale Flyer 4:36 3 Working John, Working Joe 5:04 4 Black Sunday 6:36 5 Protect and Survive 3:37 6 Batteries Not Included 3:53 7 Uniform 3:34 8 4.W.D. (Low Ratio) 3:42 9 The Pine Marten's Jig 3:28 10 And Further On 4:22
Jethro Tull29.08.198025[5]30[12]Chrysalis CDL 1301/Chrysalis CDL 1301[produced by Ian Anderson and Robin Black ]
Broadsword and the beast
1 Beastie 3:58 2 Clasp 4:18 3 Fallen On Hard Times 3:13 4 Flying Colours 4:40 5 Slow Marching Band 3:40 6 Broadsword 5:03 7 Pussy Willow 3:56 8 Watching Me Watching You 3:41 9 Seal Driver 5:10 10 Cheerio 1:10
Jethro Tull10.04.198227[19]19[17]Chrysalis CDL 1380/Chrysalis CDL 1380[silver-UK][produced by Paul Samwell-Smith ]
Under wraps
1 Lap Of Luxury 3:36 2 Under Wraps #1 4:03 3 European Legacy 3:23 4 Later, That Same Evening 3:53 5 Saboteur 3:32 6 Radio Free Moscow 3:42 7 Astronomy 3:37 8 Tundra 3:39 9 Nobody's Car 4:09 10 Heat 5:37 11 Under Wraps #2 2:15 12 Paparazzi 3:48 13 Apogee 5:29 14 Automotive Engineering 4:05 15 General Crossing 4:02
Jethro Tull7.09.198418[5]76[12]Chrysalis CDL 1461/Chrysalis CDL 1461[produced by Ian Anderson]
Original masters
1 Living In The Past 3:18 2 Aqualung 6:34 3 Too Old To Rock 'N' Roll: Too Young To Die 5:39 4 Locomotive Breath 4:23 5 Skating Away On The Thin Ice Of The New Day 3:27 6 Bungle In The Jungle 3:36 7 Sweet Dream 4:01 8 Songs From The Wood 4:52 9 Witches Promise 3:48 10 Thick As A Brick 3:00 11 Minstrel In The Gallery 7:48 12 Life's A Long Song 3:19
Jethro Tull21.10.198563[3]-Chrysalis JTTV 1/Chrysalis CHR 1515[silver-UK][platinum-US]
Crest of a knave
1 Steel Monkey 3:40 2 Farm On The Freeway 6:31 3 Jump Start 4:55 4 Said She Was A Dancer 3:43 5 Dogs In The Midwinter 4:38 6 Budapest 10:05 7 Mountain Men 6:20 8 The Waking Edge 4:50 9 Raising Steam 4:06
Jethro Tull11.09.198719[10]32[28]Chrysalis CDL 1590/Chrysalis VK 41 590[gold-UK][gold-US][Production: Ian Anderson ]
20 years of Jethro Tull
Disc 1: 1 Song For Jeffrey 2:51 2 Love Story 2:49 3 Fat Man 2:58 4 Bourée 4:04 5 Stormy Monday Blues 4:07 6 A New Day Yesterday 4:19 7 Cold Wind To Valhalla 1:31 8 Minstrel In The Gallery 2:11 9 Velvet Green 5:54 10 Grace 0:42 11 Jack Frost And The Hooded Crow 3:21 12 I'm Your Gun 3:18 13 Down At The End Of Your Road 3:32 14 Coronach 3:51 15 Summerday Sands 3:44 16 Too Many Too 3:27 17 March The Mad Scientist 1:48 18 Pan Dance 3:26 19 Strip Cartoon 3:17 20 King Henry's Madrigal 3:00 21 A Stitch In Time 3:38 22 17 3:07 23 One For John Gee 2:05 24 Aeroplane 2:17 25 Sunshine Day 2:25 Disc 2: 1 Lick Your Fingers Clean 2:46 2 The Chateau D'Isaster Tapes 11:12 3 Beltane 5:20 4 Crossword 3:36 5 Saturation 4:20 6 Jack-A-Lynn 4:40 7 Motoreyes 3:38 8 Blues Instrumental (Untitled) 5:17 9 Rhythm In Gold 3:07 10 Part Of The Machine 6:55 11 Mayhem, Maybe 3:05 12 Overhang 4:27 13 Kelpie 3:31 14 Living In These Hard Times 3:10 15 Under Wraps #2 2:15 16 Only Solitaire 1:30 17 Salamander 2:51 18 Moths 3:26 19 Nursie 1:34 Disc 3: 1 Witch's Promise 3:49 2 Bungle In The Jungle 3:36 3 Farm On The Freeway (live) 6:48 4 Thick As A Brick (live) 6:39 5 Sweet Dream (live) 4:35 6 The Clasp (live) 3:31 7 Pibroch (Pee Break)/Black Satin Dancer (Instrumental) (live) 4:02 8 Fallen On Hard Times (live) 4:00 9 Cheap Day Return 1:22 10 Wond'ring Aloud (live) 1:54 11 Dun Ringill (live) 3:05 12 Life's A Long Song 3:18 13 One White Duck/0^10 = Nothing At All 4:36 14 Songs From The Wood (live) 4:30 15 Living In The Past (live) 4:07 16 Teacher 4:48 17 Aqualung (live) 7:44 18 Locomotive Breath (live) 6:00
Jethro Tull27.06.198878[1]97[15]Chrysalis TBOX 1/Chrysalis V3K 41 653
Rock island
1 Kissing Willie 3:32 2 The Rattlesnake Trail 4:02 3 Ears Of Tin 4:55 4 Undressed To Kill 5:25 5 Rock Island 6:54 6 Heavy Water 4:12 7 Another Christmas Song 3:32 8 The Whaler's Dues 7:53 9 Big Riff and Mando 5:58 10 Strange Avenues 4:10
Jethro Tull21.08.198918[6]56[18]Chrysalis CHR 1708/Chrysalis F2 218 08[silver-UK][Production: Ian Anderson ]
Catfish rising
1 This Is Not Love 3:57 2 Occasional Demons 3:50 3 Roll Yer Own 4:26 4 Rocks On The Road 5:33 5 Sparrow On The Schoolyard Wall 5:23 6 Thinking Round Corners 3:32 7 Still Loving You Tonight 4:32 8 Doctor To My Disease 4:35 9 Like A Tall Thin Girl 3:38 10 White Innocence 7:54 11 Sleeping With The Dog 4:26 12 Gold-Tipped Boots, Black Jacket and Tie 3:42 13 When Jesus Came To Play 5:03
Jethro Tull23.09.199127[3]88[5]Chrysalis CHR 1886/Chrysalis F2 218 63[Production: Ian Anderson ]
A little light music
1 Someday The Sun Won't Shine For You 3:59 2 Living In The Past 5:08 3 Life Is A Long Song 3:37 4 Under Wraps 2:30 5 Rocks On The Road 7:05 6 Nursie 2:27 7 Too Old To Rock: Roll Too Young To Die 4:44 8 One White Duck 3:15 9 A New Day Yesterday 7:34 10 John Barleycorn 6:34 11 Look Into The Sun 3:46 12 A Christmas Song 3:46 13 From A Dead Beat To An Old Greaser 3:51 14 This Is Not Love 3:53 15 Bourée 6:06 16 Pussy Willow 3:32 17 Locomotive Breath 5:52
Jethro Tull14.09.199234[2]150[2]Chrysalis CHR 1954/Chrysalis F2 219 54[Production: Ian Anderson ]
Roots to branches
1 Roots To Branches 5:12 2 Rare And Precious Chain 3:35 3 Out Of The Noise 3:25 4 This Free Will 4:05 5 Valley 6:08 6 Dangerous Veils 5:35 7 Beside Myself 5:51 8 Wounded, Old And Treacherous 7:50 9 At Last, Forever 7:55 10 Stuck In The August Rain 4:06 11 Another Harry's Bar 6:22
Jethro Tull4.09.199520[4]114[1]Chrysalis CHR 6109/Chrysalis F2 35 418[Production: Ian Anderson ]
J-Tull Dot Com
1 Spiral 3:53 2 Dot Com 4:26 3 Awol 5:21 4 Nothing @ All 0:57 5 Wicked Windows 4:43 6 Hunt By Numbers 4:03 7 Hot Mango Flush 3:52 8 El Nino 4:43 9 Black Mamba 4:59 10 Mango Surprise 1:17 11 Bends Like A Willow 4:54 12 Far Alaska 4:08 13 The Dog-Ear Years 3:35 14 A Gift Of Roses silence bonus: The Secret Language Of Birds 3:54 0:59 4:37
Jethro Tull23.08.199944[4]161[1]Papillon/Fuel 2000 FLD 1043[Production: Ian Anderson ]
The Very Best Of
1 Living In The Past 3:39 2 Aqualung 6:35 3 Sweet Dream 4:02 4 The Whistler 3:28 5 Bungle In The Jungle 3:35 6 The Witch's Promise 3:49 7 Locomotive Breath 4:24 8 Steel Monkey 3:36 9 Thick As A Brick 3:00 10 Bourée 3:44 11 Too Old To Rock'N'Roll: Too Young To Die (Edited version) 3:54 12 Life Is A Long Song 3:16 13 Songs From The Wood 4:51 14 A New Day Yesterday 4:08 15 Heavy Horses (Edited version) 3:19 16 Broadsword 4:59 17 Roots To Branches 5:11 18 A Song For Jeffrey 3:17 19 Minstrel In The Gallery (Edited version) 3:49 20 Cheerio 1:10
Jethro Tull14.05.2001133[2]-Chrysalis:EMI/-[gold-UK][Production: Ian Anderson ]
The Strings QuartetsJethro Tull04.201756[1]-BMG 538257472/--
50 for 50Jethro Tull06.201873[1]-Parlophone 0190295659295/--
The Zealot GeneJethro Tull02.20229[1]-Century Media 19439927162/-[Production: Ian Anderson ]
RökFlöteJethro Tull05.202317[1]-Century Media 19658776882/-[Production: Ian Anderson ]
The Jethro Tull Christmas AlbumJethro Tull12.202473[1]-Century Media 19802818352/-[Production: Ian Anderson ]

piątek, 8 listopada 2024

Julie Grant

Jedna z popularniejszych wokalistek brytyjskich początku lat 60-tych obok Patsy Ann Noble i Tanyi Day. Nagrała kilka udanych singli w wytwórni Pye Records. Jej charakterystyczną fryzurę i makijaż oczu można było często oglądać w brytyjskich programach telewizyjnych. Regularnie koncertowała w Wielkiej Brytanii, a jej menedżerem był Eric Easton, który przez krótki okres prowadził Rolling Stones. Z zespołem tym Grant wystąpiła podczas jego pierwszej dużej trasy koncertowej.
 

Jej wersja przeboju The Drifters „Up On The RooP z 1962 r. weszła na brytyjską listę bestsellerów, ale niemal jednocześnie utwór len nagrał także Kenny Lynch i w tym wykonaniu cieszył się większą popularnością. Kolejnym przebojem Grant była piosenka „Count On Me", która dotarła do 24. miejsca w zestawieniach będąc jej największym (i przedostatnim) sukcesem singlowym. 

W 1964 r. nagrała ognistą balladę „Come To Me", która często gościła w programie BBC Light Programme i krążyła wokół 30. miejsca listy przebojów. Julie Grant nie powtórzyła już później poprzednich sukcesów i powoli została zapomniana.
 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Up On The Roof/When You Ask About LoveJulie Grant01.196333[3]-Pye 7N 15483[written by Gerry Goffin / Carole King]
Count On Me/Then, Only ThenJulie Grant04.196324[9]-Pye 7N 15508[written by Tony Hatch]
Come To Me/Can't Get You Out Of My MindJulie Grant09.196431[5]-Pye 7N 15684[written by John Beveridge / Charles Pryor]

czwartek, 11 kwietnia 2024

The Rockin' Vickers

 The Rockin' Vickers to angielski zespół rock and rollowy z Blackpool, działający od 1963 do 1968r. Odbyli trasę koncertową po Wielkiej Brytanii i Europie kontynentalnej oraz wydali cztery single w trakcie swojego istnienia. Zespół jest jednak najlepiej pamiętany z powodu zapoczątkowania kariery Iana „Lemmy’ego” Kilmistera z Motörhead, znanego wówczas jako Ian Willis. Pierwotnie nazywali się Rev Black and the Rockin' Vicars, później skrócili ją do Rockin' Vicars, ale aby uzyskać więcej koncertów lub chociaż szansę na kontrakt płytowy, zmienili nazwę na „Rockin' Vickers”.
 

 
Ich ostatni singiel „Dandy”, będący coverem piosenki Kinks, został wyprodukowany przez Shel Talmy. 
 
  Założony w 1963 roku zespół zbudował swoją reputację, podobnie jak wiele innych grup beatowych tamtej epoki, wykonując standardy R&B i beat, ale wkrótce stał się znany dzięki niezwykle intensywnym występom na żywo i dziwacznym kostiumom scenicznym, przebieranym za pastorów. Chociaż Vicars byli popularni głównie jako lokalny zespół w okolicach Blackpool w Anglii, The Vicars koncertowali także w Europie kontynentalnej, będąc jednym z pierwszych brytyjskich zespołów rockowych, który wystąpił w państwie komunistycznym, kiedy grali w Jugosławii latem 1965 roku.  
 
Byli szczególnie popularni w Finlandii, gdzie nagrali singiel, rockową wersję Zing! Went the Strings of My Heart. Wydali cztery single. Zespół rozpadł się w 1968 roku. Lemmy grał na gitarze w zespole (podobnie jak w kolejnej grupie, do której dołączył, Sam Gopal), a grę na gitarze basowej zaczął grać dopiero, gdy dołączył do Hawkwind w 1971 roku.  
 
W 1967 roku muzyk z Blackpool na emigracji Dave Rossall (ex-Bruce & the Spiders), kontynuując tradycję angielskiego zespołu, założył własny australijski zespół Rev Black and the Rockin' Vicars (1967–1969). Australijski zespół wydał następnie cztery single, odbył intensywne trasy koncertowe po Australii i znalazł się na liście Top 40 w Brisbane.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
I Go Ape / Someone Like YouRockin' Vickers10.1964--Decca F 11993[written by Greenfield & Sedaka ][produced by Tony Hiller]
It's Alright / Stay By MeRockin' Vickers03.1966--CBS 202 051[written by Pete Townshend][produced by Glyn Johns]
Dandy/I Don't Need Your KindRockin' Vickers10.1966--CBS 202241[written by Ray Davies][produced by Shel Talmy]

niedziela, 4 lutego 2024

Chumbawamba

 Założona w Burnley w Anglii w 1982 roku anarchistyczna grupa popowa Chumbawamba odniosła bardzo nieprawdopodobny sukces w mainstreamie. Po ponad dekadzie we względnym zapomnieniu, spędzanej głównie na atakowaniu samego pojęcia sławy, zespół podpisał kontrakt z wytwórnią major w 1997 roku i szybko zdobył międzynarodowy hit dzięki hałaśliwemu singlowi „Tubthumping”. Singiel okazał się komercyjnym szczytem zespołu, mimo że Chumbawamba w pierwszej dekadzie XXI wieku nadal wydawał albumy o świadomości politycznej (wiele z nich kładło większy nacisk na muzykę ludową).
 

Chumbawamba składała się pierwotnie z byłego frontmana Men in a Suitcase Dunstana Bruce'a, dawnej perkusistki Ow My Hair's on Fire Alice Nutter i technika komputerowego Lou Wattsa. Po nagraniu piosenki na składankę trio połączyło siły z Harrym Hamerem i Mavis Dillon - członkami jednego z innych autorów LP, Passion Killers - i skład Chumbawamba był kompletny. Zespół szybko stał się cierniem w boku brytyjskich konserwatystów, organizując serię koncertów charytatywnych na rzecz różnych celów i kampanii przeciwko Thatcher; wkrótce stali się także przedmiotem częstych nalotów policji. 

  Wydany w szczytowym okresie dobrej woli ery Live Aid, debiutancki album Chumbawamby, Pictures of Starving Children Sell Records: Starvation, Charity and Rock…, ukazał się w 1986 roku, brutalnie atakując zasady bycia w centrum uwagi mediów i wspierania kariery, które postrzegali jako sedno imprezę charytatywną. (Temat powrócił w 1987 r., kiedy po sławnym coverze utworu „Let It Be” przygotowanego w celu zbiórki pieniędzy dla ofiar katastrofy promu pojawił się singiel Chumbawamby „Scab Aid” nagrany pod pseudonimem Scum.) Never Mind the Ballots… „Here's the Rebel Songs 1391-1914” zostało wydane w pośpiechu w 1987 r., aby zbiegło się z tegorocznymi wyborami powszechnymi, natomiast następna EPka z 1989 r., English Rebel Songs 1391-1914, zawierała głównie autentyczne XIV-wieczne pieśni protestacyjne przeciwko pogłównym. Wraz z wydaniem Slap! z lat 90-tych Chumbawamba zaczął eksperymentować z samplowaniem; następca, zatytułowany Jesus H. Christ , został zakazany w przeddzień premiery po tym, jak zespołowi nie udało się uzyskać prawa do coverów piosenek Kylie Minogue, Paula McCartneya i ABBA. (W związku z tym w 1992 r. „Shhh” skupiała się na cenzurze.).Z antyfaszyzmową tyradą „Enough Is Enough” z 1993 roku Chumbawamba stworzył swój największy jak dotąd niezależny hit, a wydany w 1994 roku album Anarchy również odniósł sukces. 

Po wydanym na żywo albumie Showbusiness! z 1995 roku, grupa powróciła w następnym roku z albumem koncepcyjnym Swingin' with Raymond o mężczyźnie z wytatuowanym słowem „LOVE” na kostkach jednej ręki i „HATE” wytatuowanym na drugiej. Wszystko wydawało się przebiegać normalnie, dopóki nie ogłoszono, że Chumbawamba podpisał kontrakt z EMI, co rozgniewało i zdezorientowało wielu fanów, którzy podzielali antykorporacyjne ideały zespołu. Niemniej jednak ich debiut w wytwórni major w 1997 roku, Tubthumper, odniósł ogromny sukces dzięki zaraźliwemu „Tubthumping”, hitowi, który znalazł się w pierwszej dziesiątce w USA i całej Europie. Drugi singiel „Amnesia” również odniósł sukces.  

Ich nowo odkryta popularność pozwoliła także grupie dotrzeć ze swoim anarchistycznym przesłaniem do nowej publiczności- Nutter znalazła się nawet w środku poważnego skandalu, kiedy pojawiła się w amerykańskim programie panelowym Politically Incorrect, w którym opowiadała się za kradzieżami w sklepach w głównych sieciach płytowych, co skłoniło niektórych sprzedawców detalicznych do wycofywania płyt Chumbawamby ze swoich półek.  

The ABCs of Anarchy, wspólna EP-ka wydana wspólnie z Negativlandem, ukazała się w 1999 roku, a wiosną 2000 roku grupa powróciła na scenę wydając What You See Is What You Get.  Obawiając się reakcji opinii publicznej na teksty, które były krytyczne wobec wielkiego biznesu i mediów, EMI zdecydowało się porzucić grupę.  

Przez pewien czas w zespole było wyjątkowo cicho, ale reżyser Alex Cox wkrótce zwrócił się do nich z prośbą o muzykę do Revenger's Tragedy, a oni natychmiast skorzystali z okazji. Dokument o zespole Well Done, Now Sod Off! ukazał się w 2001 roku. W tym samym roku zespół zwrócił na siebie uwagę, udzielając licencji na utwory określonym firmom, które odpowiadają ich standardom politycznym.  

Pojawili się ponownie w 2002 roku  i tego lata wydali Readymades, po czym odbyło się drugie tłoczenie albumu (poszerzonego o dodatkową zawartość i przemianowanego na Readymades and then Some) w październiku 2003 roku nakładem Koch Records. Następny na liście wydawniczej był Shhhlap!, który stanowił kompilację wczesnych wydawnictw Chumby Shhh i Slap!, a w czerwcu 2004 roku ukazało się UN, które opierało się na folktronicznym brzmieniu Readymades i było ideologicznie zadziorne jak zawsze. 

  Jednak zmiany wisiały w powietrzu w Chumbawambie wkrótce po wydaniu UN, gdy grupa podpisała kontrakt z No Masters Cooperative i wydała okrojony akustyczny album zatytułowany Singsong and a Scrap. Wydany w 2006 roku album porzucił elektroniczne, klubowe brzmienie poprzedniej twórczości zespołu i zamiast tego skupił się na bujnych harmoniach wokalnych i tradycyjnych irlandzkich instrumentach ludowych. 

Chumbawamba wydał swój drugi album we współpracy z No Masters Co-operative w 2007 roku,równie skromny album zatytułowany Get on with It: Live, który powrócił w 2008 roku z folkowym albumem studyjnym zatytułowanym The Boy Bands Have Won. Po ABCDEFG w 2010 roku Chumbawamba została rozwiązana w 2012 roku; ich ostatni koncert został wydany jako koncertowe DVD Going, Going.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Enough Is Enough Chumbawamba and Credit to the Nation09.199356[2]-One Little Indian 79TP7CD[written by Chumbawamba, Matthew David Hanson][produced by Chumbawamba, Credit To The Nation]
Timebomb Chumbawamba12.199359[1]-One Little Indian 89TP7CD[written by Chumbawamba, Neil Ferguson][produced by Chumbawamba, Neil Ferguson]
Homophobia Chumbawamba06.199479[2]-One Little Indian 119TP7CDL[written by Chumbawamba][produced by Boff Whalley, Harry Hamer, Neil Ferguson]
Ugh! Your Ugly Houses! Chumbawamba10.199584[1]-One Little Indian 139TP7CD[written by Chumbawamba][produced by Chumbawamba]
Tubthumping Chumbawamba08.19972[22]6[31]EMI CDEM 486[platinum-UK][written by Chumbawamba][produced by Chumbawamba]
Amnesia Chumbawamba01.199810[5]60[5]EMI CDEMS 498[written by Chumbawamba, Matthew David Hanson][produced by Chumbawamba, Neil Ferguson]
Top of the World (Olé, Olé, Olé) Chumbawamba06.199821[4]-EMI CDEM 511[written by Chumbawamba][produced by Chumbawamba, Neil Ferguson]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
AnarchyChumbawamba05.199429[3]144[5]One Little Indian TPLP 46CD[produced by Chumbawamba, Neil Ferguson]
Swingin' with RaymondChumbawamba11.199570[1]-One Little Indian TPLP 66CDS[produced by Chumbawamba]
TubthumperChumbawamba09.199719[8]3[43]EMI CDEMC 3773[3x-platinum-US][produced by Chumbawamba, Neil Ferguson]