Mike Valvano

 Mike Valvano wychował się w Detroit i dorastał kochając muzykę. W 1960 roku, mając 17 lat, podpisał kontrakt z Motown ze swoją grupą Mike & the Modifiers. Ten krótkotrwały zespół podpisał kontrakt na siedem lat, ale wydał tylko jedno wydawnictwo „I Found Myself a Brand New Baby” w Gordy Records w 1962 roku. Mike jak przez mgłę pamięta Modifiers jako Roya Gasperadę, kuzyna Gasperady, faceta o imieniu Ralph i kolesia, którego nie pamięta. Śpiewał jako lider, a Modifiers wspierali go na klawiszach, perkusji i gitarach; rozpadli się, gdy płyta zbankrutowała.  

 

Wszyscy oprócz Valvano, który pozostał 17 lat i wykonał zbyt wiele zadań, aby je wymienić. Napisał „Pretty Little Angel” dla Edwina Starra wraz ze Steviem Wonderem i Clarencem Paulem oraz umieścił piosenki z Billym Eckstinem, Rustixem i innymi. Przygotowywał acetaty (płyty 45 obr./min) na spotkania kontroli jakości w Motown, podczas których zespół kreatywny głosował nad nowymi nagraniami. Berry Gordy nie pozwolił im słuchać piosenek na taśmie, ponieważ publiczność ich nie słyszała. Wszystko brzmi dobrze na taśmie dudniącej przez duże głośniki niskotonowe, w Motown oceniano je na podstawie winyli i małych głośników. Wiózł gwiazdy Motown w firmowej furgonetce, aby nagrywać , prowadził comiesięczne przesłuchania, podczas których był świadkiem słynnego przesłuchania dla Jackson 5, a podczas sesji klaskał w dłonie i potrząsał tamburynem; nadal ma swój oryginalny tamburyn. 

 

Valvano miło wspomina niektóre supergwiazdy Motown. (Diana Ross) „miała oko gwiazdy, wiedziałam, że będzie wielka”; (Smokey Robinson) „cholernie miły człowiek”; (Mary Wilson) „miała piękny głos, ale nikt nie docenił jej zasług”. Motown podpisało z członkami grupy indywidualne kontrakty, a Valvano nadal obowiązywał, chociaż był bez grupy. Clarence Paul (Five Royales) został wyznaczony do produkcji Valvano; nagrał dwa solowe albumy, które nigdy nie opuściły półki. Singiel z Hornets „Give Me a Kiss” ukazał się nakładem VIP Records w 1964 roku, ale przeszedł niezauważony. 

 

Valvano opisuje atmosferę w Motown jako twórczą i intensywną. „Były bójki, ale przypominały bójki rodzinne; robiliśmy pikniki i grille, a artyści pomagali sobie nawzajem przy nagraniach”. Jedyne rozstanie Valvano z Motown nastąpiło kilka lat przed oficjalnym wygaśnięciem jego kontraktów, ale Berry Gordy zwolnił go z najlepszymi życzeniami. Współpracował z wieloma artystami, w tym Barbarą Lewis, zespołem Pushcarts z Top Dog Records i był współautorem utworu Precisions „If This Is Love I'd Raczej Be Lonely” dla wytwórni Joe Browna Drew. The Precisions odnieśli niewielki sukces na listach przebojów z „Why Girl”, a jego następca był planowany do czasu, aż Mike, Cholly Bassoline i Martin Coleman (Valadiers) pokazali chłopakom nową piosenkę. Ćwiczyli to z grupą w studiu demonstracyjnym zlokalizowanym w piwnicy hotelu. Wszystkim się to podobało i Drew wypuścił go zamiast zaplanowanego wydania. Stało się najlepiej sprzedającą się płytą Precisions. 

 

 Po upadku Drew Mike wyprodukował dwa single Precision dla Atco Records, które zakończyły się klapą. Zdobył uznanie psychodeliczną wersją „House of the Rising Sun” zespołu Animals autorstwa Frijid  Pink , ale nie dostał zapłaty i włóczył się po Motown, narzekając - wciąż się kręcił- kiedy Berry wstawił się za pomocą kilku zgrabnych rzeczników, dzięki którym Valvano otrzymał pieniądze. Wrócił, aby produkować Stoney & Meatloaf i inne zespoły w wytwórni Rare Earth. 

 

 Motown przeniosło się do Los Angeles w latach 70-tych i szukało nowych talentów i dźwięków; zdobyli oba, podpisując kontrakt z Xit, indiańskim zespołem z Albuquerque w stanie Nowy Meksyk. Gordy wysłał Valvano do Albuquerque, aby nadzorował jego nowy występ, gdzie się zakochał, poślubił miejscową dziewczynę i pozostał przez 20 lat. Xit wydał dwa albumy w Rare Earth: Plight of the Redman w 1972 i Silent Warrior w 1973. Z każdego albumu wypadł singiel: „Nihaa Shil Hozho (I'm Happy About You)” i „Reservation of Education”. Muzyka Xit  składała się z brzmień rockowych z autentyczną muzyką rdzennych Amerykanów, w tym pieśniami i okrzykami wojennymi; Sound of America Records ponownie wydało oba na płycie CD.

 

  BMI wymienia 92 piosenki Valvano, który czasami używa w swoich kompozycjach J. Greer, panieńskiego nazwiska swojej żony. Wyprodukował album I'm a Winner po wydaniu Motown ze zmienionym składem Contours dla Rocket Records, co spowodowało komplikacje prawne z pierwotnymi członkami. Ian Levine nagrał Mike'a dla Motorcity Records jako Mike & the Modifiers. Valvano nadal jest aktywny muzycznie, mieszka w Mill City   i pracuje nad wielowątkową książką.

 

Kompozycje Mike Valvano na listach przebojów

[with Robert Szilagy] 08/1963 If You Love Her Barbara Lewis 131.US [with Johnny Powers,Fred Miller] 09/1967 Soulsation The Capreez 125.US [with Richard Drapkin] 01/1971 Now That I Have Found You Larry Santos 114.US [with Marty Coleman, Cholly Bassoline] 09/1967 If This Is Love (I'd Rather Be Lonely) The Precisions 60.US [with Patti Jerome] 05/1971 What You See Is What You Get Stoney & Meatloaf 71.US