czwartek, 15 września 2016

Pepsi & Shirlie

Po rozpadnięciu się grupy Wham! w 1981 wokalistki Lawrie "Pepsi" Damacque (ur. 10.12.1958 w Paddington w Londynie, Anglia) i Shirlie Holliman (ur. 18.04.1962 w Watford w hr. Hertfordshire, Anglia) postanowiły pójść wspólną drogą. Decyzja zaowocowała popularnościąw kolorowej prasie dla nastolatków, a łączący pop i muzykę taneczną duet znalazł uznanie zwłaszcza wśród podmiejskiej klienteli. W 1987 duet nagrał dla wytwórni Polydor dwa przebojowe single "Heartache" i "Goodbye Stranger".
Późniejszym wiodło się gorzej, a na drugi longplay Change partnerki musiały czekać ponad trzy lata. Płyta zawierała wprawdzie kompozycję George'a Michaela "Someday", ale niewiele jej to pomogło. Również album Heartache z 1993 rozczarował zarówno recenzentów, jak i nabywców.

Singles
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Heartache / SurrenderPepsi & Shirlie01.19872[12]78[8]Polydor 885 470[written by Tambi Fernando,Iris Fernando][produced by Mike Stock,Matt Aitken,Pete Waterman][2[12].Hot Disco/Dance;Polydor 885929 12"]
Goodbye Stranger / Dreamin'Pepsi & Shirlie05.19879[7]-Polydor 887 579[written by T. Fernando, I. Fernando, Wayne Brown][produced by Pete Hammond,Tambi Fernando][26[6].Hot Disco/Dance;Polydor 887579 12"]
Can't Give Me LovePepsi & Shirlie09.198758[3]-Polydor POSPX 885 [UK][written by T. Fernando, I. Fernando, Wayne Brown][produced by Tambi Fernando]
All Right Now/Feels Like The First TimePepsi & Shirlie12.198750[2]66[6]Polydor 887 277[written by A. Fraser , P. Rodgers][produced by Gary Langham ]
Hightime/Lovers' RevolutionPepsi & Shirlie.1988--Polydor 887 605 [UK][written by Paul Gurvitz, Nia Peoples][produced by Tambi Fernando, Chris Porter]


Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
All Right NowPepsi & Shirlie11.198769[2]133[9]Polydor 833 724[produced by Tambi Fernando, Phil Fearon, Chris Porter, Gary Langham, Pete Hammond, Chris Cameron, Pepsi DeMacque, Shirlie Holliman]

Amanda Perez

Amanda Nicole Perez jest wokalistką r&b i producentem muzycznym  meksykańskiego pochodzenia. Dorastała w Fort Wayne, Indiana. Urodziła się w  Fort Wayne,Indiana gdzie uczęszczała do North Side High School. Spędziła swoje nastoletnie lata sprzedając narkotyki, aby zebrać pieniądze dla swojej rodziny. Boksowała się z chłopcami, by kształtować swoją osobowość twardej  persony ulicy.Amanda została odkryta w Ft. Wayne,  przez łowcę talentów i podpisała kontrakt z niezależną wytwórnią "Powerhowse / Silverstone Records" w 2001 roku.   Jej debiutancki album "Where U At?" został wydany w 2002 roku i obejmował single "Never" i "Angel". "Never" zadebiutował jako # 10 na Billboard Hot 100 , ale sama płyta nie odniosła   sukcesu, dopóki nie została ponownie wydana przez Virgin Records do szerszego obszaru dystrybucyjnego pod nowym tytułem "Angel".Jej najpopularniejszy singiel "Angel" zadebiutował jako # 20 na Hot 100 .

Mighty Mike Quinn z Silverstone / Powerhowse Records wyreżyserował i wyprodukował cztery teledyski dla Perez które były emitowane na antenie MTV, VH1 i BET. Perez miała umiarkowany sukces,odchodząc od oryginalnych producentów w 2005r. Następnie wzięła przerwę do opieki nad matką, która była z rozpoznaniem raka. W 2004 roku Silverstone / Powerhowse podjęła współpracę, aby wydać jej drugi album, tym razem z Virgin Records, jako wspólny wysiłek.

"I Pray" utwór tytułowy albumu był pierwszym singlem z albumu, a  autor piosenek i producent Mike Quinn współpracuje z gwiazdą z Fort Wayne na płycie. Drugi singiel "Dedicate (Remix)" z gościnnym udziałem  Layzie Bone z Bone Thugs pod kierunkiem Quinna. Wkrótce po jej wydaniu, Perez rozstała się ze swoją wytwórnią i producentem. Kolejny album Amandy, "The Hand of Fate" miał zostać wydany przezVirgin , ale wkrótce została zwolniona ze swojego kontraktu z powodu konfliktów prawnych i niechęci wytwórni do dotrzymania oryginalnych umów Quinna. W 2007 Upstairs Records wydała specjalny album, poświęcony śmierci  matki Amandy. Jedyny singiel z tego albumu, "Candy Kisses" nie wszedł na listy przebojów, ale miał sukces na Top 40/Rhythmic Chart osiągając   # 17.

W 2013 roku Amanda Perez i A-Hype Records wydali singiel "Freak For The Weekend", pierwszy singiel z albumu "Unexpected".

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
NeverAmanda Perez02.2002-79[16]Universal 015542[written by Amanda Perez][96[4].R&B Chart]
AngelAmanda Perez02.2003-20[20]Virgin 47 265[written by Amanda Perez][57[20].R&B Chart]
I PrayAmanda Perez05.2004-101[7]album cut
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
AngelAmanda Perez03.2003-73[15]Powerhouse 82 131[produced by Amanda Perez, Harold Road, Mike Quinn (Mike Q.), P. Tony]
I PrayAmanda Perez07.2004-90[4]Powerhouse 78 965[produced by Amanda Perez, Harold Road]

Billy Preston

Ur. 9.09.1946 r. w Houston w stanie Teksas. Burzliwą i mocno zagmatwaną karierę muzyczną Preston rozpoczynał, gdy grając na organach towarzyszył śpiewającej utwory gospel Mahalii Jackson. Wystąpił też w filmie "St Louis Blues" w roli młodego W.C. Handy'ego. Jako nastolatek współpracował z Samem Cookem i Little Richardem.
W 1962 r. w czasie odbywanej wspólnie z tym drugim artystą europejskiej trasy Billy poznał członków The Beatles, by później także z nimi nawiązać współpracę. Sławę zdobył jako utalentowany instrumentalista, dokonujący od czasu do czasu własnych nagrań, z których największą popularnością cieszyła się dynamiczna kompozycja "Billy's Bag". Często występował również jako muzyk towarzyszący w amerykańskim programie telewizyjnym "Shindig". Po przeprowadzce do Wielkiej Brytanii wraz z zespołem Raya Charlesa, w 1969 r. podpisał kontrakt z wytwórnią Apple. George Harrison był producentem jego brytyjskiego przeboju "That's The Way God Planned It", a sam Preston zagrał na instrumentach klawiszowych w utworze Beatlesów "Get Back" i na albumie Let It Be (do kompozycji "Get Back" powrócił w 1978 r., kiedy to zaśpiewał ją jako legendarny Sierżant Pepper w powszechnie krytykowanym filmie "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" z udziałem m.in. The Bee Gees).
W 1970 r. wziął udział w słynnym koncercie na rzecz mieszkańców Bangla Deszu. Zmieniwszy wytwórnię na A&M, zanotował na swoim koncie całą serię przebojów, m.in. "Outa-Space" (z 1972 r.), amerykański numer 1. w 1973 r. "Will It Go Round In Circles", "Space Race" (z 1973 r.) i "Nothing From Nothing", który w 1974 r. również trafił na szczyt zestawień w USA.
Talent kompozytorski Prestona dał o sobie znać w pięknej balladzie "You Are So Beautiful", która w wykonaniu Joe Cockera uplasowała się w Top 10 amerykańskich notowań. Tymczasem sam Preston kontynuował karierę jako muzyk towarzyszący, występując głównie z formacją Sly And The Family Stone, a w 1975 r. biorąc udział w amerykanskiem tournee Rolling Stonesów. W 1980 r. wielkim międzynarodowym przebojem stał się nagrany w duecie z Syreetą utwór "With You Fm Born Again".
W 1989 r. Preston odbył trasę koncertową z All Starr Band Ringo Starra, a w latach 1990-1991 nagrywał dla należącej do Iana Levine'a Motor City, dla której zarejestrował m.in. kilka dalszych duetów z Syreetą. Pod koniec 1991 r. aresztowano go w Stanach Zjednoczonych pod zarzutem obrazy moralności.
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Get Back / Don't Let Me Down Beatles with Billy Preston04.19691[6][17]-Apple 2490[written by John Lennon,Paul McCartney][produced by George Martin]
That's the Way God Planned It / What About You?Billy Preston08.196911[10]62[6]Apple 1808[written by Billy Preston][produced by George Harrison,Billy Preston]
All That I've Got (I'm Gonna Give It to You) / As I Get OlderBilly Preston03.1970-108[2]Apple 1817[written by Billy Preston, Doris Troy][produced by George Harrison]
My Sweet Lord /Little girlBilly Preston02.1971-90[3]Apple 1826[written by George Harrison][produced by George Harrison,Billy Preston][23[8].R&B Chart]
The Bus / Should've Known BetterBilly Preston04.1972--A&M 1340[written by Billy Preston][produced by Quincy Jones][43[2].R&B Chart]
Outa-Space/I Wrote a Simple SongBilly Preston04.197244[3]2[17];B:77[5]A&M 1320[gold][written by Billy Preston,Joe Green][produced by Quincy Jones,Billy Preston][1[1][15].R&B Chart]
That's the Way God Planned It / What About You?Billy Preston07.1972-65[10]Apple 1808[written by Billy Preston][produced by George Harrison,Billy Preston]
Slaughter / God Loves YouBilly Preston09.1972-50[8]A&M 1380[written by Billy Preston][produced by Billy Preston][17[10].R&B Chart][tytułowa piosenka z filmu]
Will It Go Round in Circles / BlackbirdBilly Preston03.1973-1[2][22]A&M 1411[gold][written by Billy Preston,Bruce Fisher][produced by Billy Preston][10[16].R&B Chart]
Space Race / We're Gonna Make ItBilly Preston09.1973-4[18]A&M 1463[gold][written by Billy Preston][produced by Billy Preston][1[1][15].R&B Chart]
You're So Unique / How Long Has the Train Been GoneBilly Preston01.1974-48[8]A&M 1492[written by Billy Preston][produced by Billy Preston][1[1][15].R&B Chart]
Nothing From Nothing / My Soul Is a WitnessBilly Preston07.1974-1[1][18]A&M 1544[gold][written by Billy Preston,Bruce Fisher][produced by Billy Preston][8[17].R&B Chart]
Struttin' / You Are So BeautifulBilly Preston12.1974-22[10]A&M 1644[written by Billy Preston,Bruce Fisher,George Johnson][produced by Billy Preston][11[14].R&B Chart]
Fancy Lady / Song of JoyBilly Preston10.1975-71[4]A&M 1735[written by Billy Preston,Syreeta Wright][produced by Robert Margouleff,Malcolm Cecil,Billy Preston][23[10].R&B Chart]
Do it while you can/ Song of JoyBilly Preston12.1975--A&M 1768[written by Billy Preston,Bruce Fisher][produced by Robert Margouleff,Malcolm Cecil,Billy Preston][58[7].R&B Chart]
Get Back / Don't Let Me Down Beatles with Billy Preston04.197628[5]-Apple 2490[written by John Lennon,Paul McCartney][produced by George Martin]
I've Got the Spirit / Do What You WantBilly Preston02.1977--A&M 1892[written by Billy Preston,Doug Jones][produced by Robert Margouleff, Billy Preston][48[7].R&B Chart]
Girl/EcstasyBilly Preston04.1977--A&M 1925[written by Billy Preston,Bruce Fisher][produced by Robert Margouleff,Billy Preston][44[12].R&B Chart]
Wide Stride / Whole New ThingBilly Preston11.1977--A&M 1980[written by Billy Preston][produced by Truman Thomas,Billy Preston][33[13].R&B Chart]
I'm really gonna miss you/AttitudesBilly Preston04.1978--A&M 2012[written by Billy Preston][produced by Truman Thomas,Billy Preston][59[9].R&B Chart]
Get Back / Space RaceBilly Preston10.1978-86[2]A&M 2071[written by John Lennon,Paul McCartney][produced by George Martin]
Go for it/With you I'm born againBilly Preston & Syreeta05.1979-108[1]Motown 1460[piosenka z filmu "Fast break"][80[1].Hot Dance/Disco;Motown 00016 12"]
With You I'm Born Again/All I wanted was youBilly Preston & Syreeta12.19792[11]4[29]Motown 1477[written by David Shire,Carol Connors][produced by David Shire,James Di Pasquale,Billy Preston][86[3].R&B Chart][piosenka z filmu "Fast break"]
It Will Come in Time/All I Wanted Was YouBilly Preston & Syreeta03.198047[4]-Motown TMG 1175 [UK][written by Billy Preston][produced by Suzanne de Passe,Tony Jones,Billy Preston]
One More Time For Love / Dance For Me ChildrenBilly Preston & Syreeta06.1980-52[10]Tamla 54 312[written by Jerry Peters][produced by Jerry Peters][72[7].R&B Chart]
Searchin'/Hey youBilly Preston & Syreeta08.1981-106[1]Motown 1520[produced by Ollie Brown]
I'm Never Gonna Say Goodbye/I love you soBilly Preston09.1982-88[3]Motown 1625[produced by Artie Butler][64[9].R&B Chart]
And dance/Kick-itBilly Preston06.1984--Megatone 124[written by Billy Preston,Ralph Benatar,Galen Senogles][produced by Billy Preston,Bruce Fischer][55[6].Hot Disco/Dance]
Get Back / Don't Let Me Down Beatles with Billy Preston04.198974[1]-Apple 2490[written by John Lennon,Paul McCartney][produced by George Martin]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Most Exciting Organ EverBilly Preston06.1965-143[3]Vee-Jay 1123[produced by Steve Douglas]
Wildest Organ in Town!Billy Preston07.1966-118[6]Vee-Jay 2532[produced by Steve Douglas]
I Wrote a Simple SongBilly Preston01.1972-32[38]A&M 3507[produced by Billy Preston]
That's The Way God Planned ItBilly Preston06.1972-127[12]Apple 3359[produced by George Harrison and Ray Charles]
Music Is My LifeBilly Preston12.1972-32[35]A&M 3516[produced by Billy Preston]
Everybody Likes Some Kind of MusicBilly Preston10.1973-52[19]A&M 3526[produced by Billy Preston]
The Kids & MeBilly Preston09.1974-17[14]A&M 3645[produced by Billy Preston]
It's My PleasureBilly Preston07.1975-43[14]A&M 4532[produced by Billy Preston, Robert Margouleff, Malcolm Cecil]
Late At NightBilly Preston03.1980-49[18]Motown 925[produced by Billy Preston;David Shire & James Di Pasquale ]
Billy Preston & SyreetaBilly Preston & Syreeta08.1981-127[9]Motown 958[produced by Michael Masser,David Shire,Carol Connors , Ollie E. Brown ]

Ann Peebles

Ur. 27.04.1947 r. w East St. Louis w stanie Missouri. Przypadkowy występ w Rosewood Club w Memphis doprowadził do podpisania przez Ann kontraktu nagraniowego. Szef zespołu Gene Miller przedstawił młodą piosenkarkę producentowi Williemu Mitchellowi, który z wielkim talentem opracował debiutancki singel artystki "Walk Away" (z 1969 r.). Styl wokalny Ann nabrał pełniejszych barw w 1970 r. podczas pracy nad kolejną małą płytką, na której zamieszczono niezwykle interesującą interpretację utworu autorstwa Claya Hammonda "Part Time Love". Nadzieje wiązane z karierą wokalistki potwierdziły oryginalne utwory "Slipped Tripped And Fell In Love" (z 1972 r.) i "I'm Gonna Tear Your Playhouse Down" (z 1973 r.), nagrane później przez Paula Younga i Grahama Parkera.
Pełną dojrzałość zaprezentowała Peebles w doskonałym utworze "I Can't Stand The Rain", który zdefiniował brzmienie prezentowane przez wytwórnię Hi Records i zapewnił wykonawczyni nie przemijającą sławę. Donald Bryant, mąż Ann i utalentowany twórca piosenek, napisał ten klasyczny już utwór, jak również "99 Ibs" (z 1971 r.).
Późniejsze kompozycje "(You Keep Me) Hangin' On" i "Do I Need You" stały się również sporymi przebojami, ale ustalona od lat formuła zaczęła powoli ograniczać możliwości wokalistki i sprzedaż płyt Peebles znacznie zmalała. "If You Got The Time (I've Got The Love)" (z 1979 r.) był ostatnim rhythm'n'bluesowym przebojem piosenkarki, ale jej wcześniejsze dokonania na trwałe zapisały się w kanonie muzyki soul lat 70.
Singles
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Walk Away / I Can't Let You GoAnn Peebles04.1969--Hi 2157[written by Oliver Sain][produced by Willie Mitchell][22[7].R&B Chart]
Give Me Some Credit/ / Solid FoundationAnn Peebles09.1969--Hi 2165[written by Carl Smith][produced by Carl Smith, Willie Mitchell][45[3].R&B Chart]
Part Time Love / I Still Love YouAnn Peebles10.1970-45[11]Hi 2178[written by Clay Hammond][produced by Willie Mitchell][7[13].R&B Chart]
I Pity The Fool / Heartaches, Heartaches Ann Peebles03.1971-85[4]Hi 2186[written by Deadric Malone][produced by Willie Mitchell][18[7].R&B Chart]
Slipped, Tripped And Fell In Love / 99 LbsAnn Peebles09.1971-113[1]Hi 2198[written by George Jackson][produced by Willie Mitchell][42[2].R&B Chart][#84 hit for Clarence Carter in 1971]
Breaking Up Somebody's Home / Trouble, Heartaches And SadnessAnn Peebles02.1972-101[12]Hi 2205[written by Al Jackson,Matthews][produced by Willie Mitchell][13[12].R&B Chart][#91 hit for Albert King in 1973]
Somebody's On Your Case / I've Been There BeforeAnn Peebles08.1972-117[2]Hi 2219[written by Earl Randle][produced by Willie Mitchell][32[8].R&B Chart]
I Can't Stand The Rain / I've Been There BeforeAnn Peebles09.197341[3]38[21]Hi 2248[written by Donald Bryant,Bernard Miller][produced by Willie Mitchell][6[18].R&B Chart]
I'm Gonna Tear Your Playhouse Down / One Way StreetAnn Peebles02.1973-111[4]Hi 2232[written by Earl Randle][produced by Willie Mitchell][31[9].R&B Chart][#13 hit for Paul Young in 1985]
(You Keep Me) Hangin' On / Heartaches, Heartaches Ann Peebles05.1974-102[6]Hi 2265[written by B. Mize,I. Allen][produced by Willie Mitchell][37[11].R&B Chart][#25 hit for Joe Simon in 1968]
Do I Need You /A Love VibrationAnn Peebles07.1974--Hi 2271[written by Donald Bryant, Ann Peebles, Darryl Carter, Gail Arendt][produced by Willie Mitchell][57[8].R&B Chart]
Beware / You've Got To Feed The FireAnn Peebles04.1975--Hi 2284[written by Earl Randle, Darryl Carter][produced by Willie Mitchell][69[10].R&B Chart]
Come To Mama / I'm Leaving YouAnn Peebles10.1975--Hi 2294[written by Willie Mitchell,Earl Randle][produced by Willie Mitchell][62[14].R&B Chart]
Dr. Love Power/ I Still Love YouAnn Peebles02.1976--Hi 2302[written by Gene Anderson, Doc Oliver][produced by Willie Mitchell][57[8].R&B Chart]
Fill This World With Love / It Was JealousyAnn Peebles12.1976--Hi 2320[written by Don Bryant/Ann Peebles][produced by Willie Mitchell][96[5].R&B Chart]
If This Is Heaven / When I'm In Your ArmsAnn Peebles07.1977--Hi 77 502[written by Willie Mitchell,Earl Randle][produced by Willie Mitchell][64[8].R&B Chart]
Old Man With Young Ideas / A Good Day For Lovin'Ann Peebles03.1978--Hi 78 509[written by G. Jackson, R. Moore][produced by Willie Mitchell][54[15].R&B Chart]
I Didn't Take Your Man / Being Here With YouAnn Peebles07.1978--Hi 78 518[written by Eart Randis, Pat Barnes][produced by Willie Mitchell][55[10].R&B Chart]
If You Got The Time (I've Got The Love) / Let Your Lovelight ShineAnn Peebles03.1979--Hi 79 528[written by Raymond Moore][produced by Willie Mitchell][95[4].R&B Chart]


Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Part Time LoveAnn Peebles.1970--Hi 32 059[40.R&B Chart]
Straight From the HeartAnn Peebles04.1972-188[3]Hi 32 065[42.R&B Chart]
I Can't Stand the RainAnn Peebles03.1974-155[7]Hi 32 079[25.R&B Chart][produced by Willie Mitchell]
Tellin' ItAnn Peebles.1975--Hi 32 091[produced by Willie Mitchell][41.R&B Chart]

środa, 14 września 2016

The Alan Price Set

Ur. 19.04.194Ir. w Fairfield w okręgu Durham, Anglia. W dzieciństwie opanował jako samouk grę na fortepianie, gitarze i basie. Szybko zadebiutował w lokalnych zespołach, przez które przewinęli się również późniejsi członkowie The Animals. Pierwsza kierowana przez Price'a grupa występowała kolejno jako The Kansas City Five (również Seven i Nine), The Kontours, The Pagans, a ostatecznie pod nazwą Alan Price Rhythm And Blues Combo.
Zespół dostrzeżony w Newcastle przez Grahama Bonda został zarekomendowany menedżerowi Ronanowi 0'Rahilly'emu i zmienił nazwę na The Animals przed debiutem na londyńskiej scenie rhythm'n'bluesowej. Price, najbardziej uzdolniony muzycznie członek grupy, z trudem godził artystyczne aspiracje z ciągłymi koncertowymi trasami. Obdarzony introwertyczną naturą i wykraczającą poza styl zespołu twórczą wyobraźnią szybko znużył się Animalsami, których opuścił w maju 1965 r. Jako oficjalny powód odejścia podano wprawdzie lęk Price'a przed podróżami lotniczymi, jednak odejście z zespołu u szczytu sławy i komercyjnych sukcesów uznano za profesjonalne samobójstwo.
W tym samym roku pojawił się w głośnym filmowym dokumencie D. A. Pennebakera, "Don't Look Band", w brytyjskim orszaku Boba Dylana. Wkrótce potem założył własną grupę The Alan Price Set, która w sierpniu 1965 r. zadebiutowała singlem "Any Day Now". Utwór nie był przebojem, ale wzbudził spore oczekiwania, potwierdzone kolejnym nagraniem: ekspresyjną wersją bluesowego standardu Screamin' Jay Hawkinsa, "I Put A Spell On You". Słuchaczy urzekły szybkie organowe arpeggia muzyka, a zaskoczeniem były jego wokalne umiejętności. Kolejne single prezentowały typowo popowe inspiracje. W 1967 r. przebojami stały się dwie piosenki autorstwa Randy'ego Newmana: "Simon Smith And His Amazing Dancing Bear" i "The House That Jack Built" (a wcześniej "Hi-Lili Hi-Lo" — temat Bronisława Kapera z filmu "Lili" w reż. Charlesa Waltersa z 1953 r.).
W 1970 r. założył wraz z Georgiem Famem duet wokalno-fortepianowy Fame And Price Together, znany z typowo rozrywkowego przeboju "Rosetta". W tym samym roku napisał muzykę do spektaklu teatralnego "Home", autorstwa Davida Storeya i reżyserii Lindsaya Andersona, oraz własnego musicalu "The Brass Band Man". W 1973 r. za muzykę do filmu Andersona "Szczęśliwy człowiek" (O Lucky Man!) otrzymał prestiżową nagrodę BAFTA oraz Oscara.
Poważne podejście do muzyki, a także ostentacyjnie nobliwy wygląd i sposób bycia sprawiły, że Price trzymał się z dala od kręgów hippiesowskich, w których brylował jego dawny kolega z Animals, Erie Burdon. Wodewilowy styl gry na fortepianie ściągał na koncerty muzyka również publiczność w podeszłym wieku. W 1974 r. przypomniał sobie o swych proletariackich korzeniach, wprowadzając na listy przebojów temat "Jarrow Song", dedykowany miastu sławnemu z robotniczej demonstracji w 1936 r. Tematyka społeczna dominowała też na ciekawym autobiograficznym albumie Between Today And Yesterday nagranym w tym samym roku. Sukces płyty zaowocował współpracą z telewizją BBC i muzyką do dokumentalnego serialu "World's End". W 1975 r. za rolę w musicalu "Alfie Darling" otrzymał nagrodę dla najciekawszego brytyjskiego debiutanta roku. Na przełomie 1978 i 79 r. na listy przebojów wszedł singel Price'a "Just For You", którego kilka egemplarzy wytłoczono w kształcie czerwonego serca z winylu. Price jako artysta był więc prawdziwie "szczęśliwym człowiekiem".
Oprócz częstych występów w telewizji i koncertów ściągających do dziś tłumy publiczności, powodzeniem cieszyły się jego kolejne musicale: "Andy Capp" i "Who's A Lucky Boy?". Uzupełnieniem solowej kariery były występy wraz z Animalsami reaktywowanymi na krótko w 1977 i 1983 r.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
I Put a Spell on You / Iechyd-DaThe Alan Price Set04.19669[10]80[3]Decca F 12367[written by Jay Hawkins][produced by Alan Price]
Hi-Lili Hi-Lo / Take Me HomeThe Alan Price Set07.196611[12]-Decca F 12442[written by Helen Deutsch,Bronislaw Kaper][produced by Alan Price]
Simon Smith and His Amazing Dancing Bear / Tickle Me The Alan Price Set03.19674[11]-Decca F 12570[written by Randy Newman][produced by Alan Price]
The House That Jack Built / Who CaresThe Alan Price Set08.19674[10]-Decca F 12641[written by Alan Price][produced by Alan Price]
Shame / Don't Do That AgainThe Alan Price Set11.196745[2]-Decca F 12691[written by Alan Price][produced by Alan Price]
Don't Stop the Carnival / The Time Has Come The Alan Price Set02.196813[8]-Decca F 12731[written by Sonny Rollins][produced by Alan Price]
Rosetta / John and MaryFame & Price05.1971-3[11]CBS 7108[written by Mike Snow][produced by Mike Smith]
Jarrow Song / Look at My FaceAlan Price05.19749[10]-Warner Bros. K 16372 [written by Alan Price][produced by Alan Price]
Just for You / I'm a GamblerAlan Price04.197843[7]-Jet UP 36358[written by Alan Price][produced by Alan Price,Alan O'Duffy]
Baby of Mine / Just for YouAlan Price02.197932[3]-Jet JET 135[written by Alan Price][produced by Alan Price,Alan O'Duffy]
Changes / Vegetable (Come and Get It)The Alan Price Set04.198854[4]-Ariola 109911[written by Alan Price][produced by Alan Price]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
O Lucky Man!Alan Price08.1973-117[14]Warner 2710-
Between Today & YesterdayAlan Price06.19749[10]-Warner Bros. BS 2783[produced by Alan Price]
Alan PriceAlan Price11.1977-187[3]Jet 809-

Alan Parsons Project

Inżynier nagrań w wytwórni EMI, ur. 20.12.1948 r. Po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę współpracując przy powstawaniu ostatniego albumu Beatlesów Abbey Road. Swoje umiejętności wykorzystał potem w pracy nad kilkoma wczesnymi albumami grupy Wings.
 Sławę przyniósł mu jednak wkład do powstania superbestsellera Pink Floyd Dark Side Of The Moon i współpraca produkcyjna z Pilot, Cockney Rebel i Alem Stewartem. Zainspirowany „koncepcyjnym" po-
dejściem do muzyki, Parsons nawiązał współpracę z twórcą piosenek Erikiem Woolfsonem, z którym
powołał do życia The Alan Parsons Project.
Debiutancki album duetu Tales Of Mystery And Imagination, będący muzyczną adaptacją twórczości Edgara Allana Poe, przygotował grunt dla następnych propozycji, z których każda zajmowała się jednym tematem, m.in. science fiction (I Robot) i mistycyzmem (Pyramid). Zapraszając do współpracy grono utalentowanych muzyków sesyjnych i występujących gościnnie artystów (m.in. Arthura Browna, Gary'ego Brookera, eks- członka Scarlet Party - Grahama Dye'a i Colina Blunstone'a).
 Parsons i Woolfson stworzyli udane, acz nieco sterylne w brzmieniu albumy. Jednak pomimo umieszczenia w 1982 r. singla „Eye In The Sky" (zainspirowanego powieścią Philipa K. Dicka) w Top 3 amerykańskiej listy przebojów, dalsze nagrania The Project nie powtórzyły sukcesu wcześniejszych propozycji.
Muzycy formacji The Alan Parsons Project utworzyli w 1984 r. krótko istniejącą grupę Keats, która nagrała zaledwie jeden mało udany album. Ostatnią propozycją Parsonsa jest koncertowa płyta Alan Parsons Live, nagrana podczas jednego z bardzo nielicznych tournee formacji. Podczas tego ostatniego liderowi towarzyszyli:Ian Bairnson (gitara), Stuart Elliot (perkusja), Andrew Powell (instr, klawiszowe), Richard Cotlle (instr. klawiszowe, saksofon), Jeremy Meek (bas, śpiew), Chris Thompson (śpiew) i Gary Howard (śpiew).
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
[The system of] Doctor Tarr and Professor Fether/A dream within a dreamAlan Parsons Project07.1976-37[10]20th Century 2297[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
The raven/Prelude to the fall of the house of UsherAlan Parsons Project10.1976-80[4]20th Century 2308[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
To one in paradise/Cask of AmontiliadoAlan Parsons Project01.03.1977-108[1]20th Century 2333
I wouldn' t want to be like you/NucleusAlan Parsons08.1977-36[13]Arista 0260[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Don' t let it show/I robotAlan Parsons Project12.1977-92[4]Arista 0288[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
What goes up/In the lap of the godsAlan Parsons Project09.1978-87[3]Arista 0352[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Damned if i do/If i could change your mindAlan Parsons Project09.1979-27[17]Arista 0454[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
You won' t be there/Secret gardenAlan Parsons Project01.02.1980-105[4]Arista 0491
Games people play/The ace of swordsAlan Parsons Project12.1980-16[23]Arista 0573[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Time /The gold bugAlan Parsons Project04.1981-15[23]Arista 0598[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Snake eyes/I don' t wanna go homeAlan Parsons Project10.1981-67[5]Arista 0635[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Eye in the sky/GeminiAlan Parsons Project07.1982-3[25]Arista 0696[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Psychobabble /Children of the moonAlan Parsons Project11.1982-57[10]Arista 1029[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Old and wise/Children of the moonAlan Parsons Project01.01.198374[1]-Arista ARIST 494 [UK][written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
You don' t believe/LuciferAlan Parsons Project11.1983-54[10]Arista 9108[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Don' t answer me/Don' t let it showAlan Parsons Project03.198458[3]15[15]Arista 9160[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Prime time/The gold bugAlan Parsons Project05.1984-34[11]Arista 9208[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Let' s talk about me/HawkeyeAlan Parsons Project02.1985-56[10]Arista 9282[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Days are numbers [The traveller]/Somebody out thereAlan Parsons Project04.1985-71[5]Arista 9349[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Stereotomy/UrbaniaAlan Parsons Project02.1986-82[4]Arista 9443[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Tales of mystery and imagination-Edgar Allan PoeAlan Parsons Project05.197656[1]38[46]20 th Century 508[produced by Alan Parsons]
I robotAlan Parsons Project07.197730[1]9[54]Arista 7002[platinum-US][produced by Alan Parsons]
PyramidAlan Parsons Project07.197849[4]26[25]Arista 4180[gold-US][produced by Alan Parsons]
EveAlan Parsons Project09.197974[1]13[27]Arista 9504[gold-US][produced by Alan Parsons]
The turn of a friendly cardAlan Parsons Project11.198038[4]13[58]Arista 9518[platinum-US][produced by Alan Parsons]
Eye in the skyAlan Parsons Project06.198227[11]7[41]Arista 9599[platinum-US][produced by Alan Parsons]
The best of The Alan Parsons ProjectAlan Parsons Project11.198399[1]53[29]Arista 8193[gold-US][produced by Alan Parsons]
Ammonia AvenueAlan Parsons Project03.198424[8]15[26]Arista 8204[gold-US][produced by Alan Parsons]
Vulture cultureAlan Parsons Project03.198540[5]46[19]Arista 8263[produced by Alan Parsons]
StereotomyAlan Parsons Project02.1986-43[18]Arista 8384[produced by Alan Parsons]
GaudiAlan Parsons Project02.198766[2]57[14]Arista 8448[produced by Alan Parsons]
Try anything onceAlan Parsons11.1993-122[4]Arista 18 741[produced by Alan Parsons]

A Perfect Circle

A Perfect Circle: poboczny projekt Maynarda - powie ktoś... i popełni podwójny błąd!
Bo po pierwsze - nie Maynarda. To w całości projekt Billy'ego — deklarował Keenan na łamach "Guitar Worid", a chodzi o śpiewającego gitarzystę i klawiszowca Billy'ego Howerdela. Napisałem słowa, napisałem większość melodii. Jednak muzyka, produkcja i nagrywanie są jego zasługą. Po drugie - wcale nie taki znów poboczny projekt. Był okres, kiedy APC zabierało Maynardowi więcej czasu, co jego macierzysta formacja... Zespół został w istocie założony przez pana nazwiskiem Howerdel (choć przy trudnym do przecenienia wkładzie wokalisty Tool). Muzyk ten był wcześniej znany, ale raczej jako postać drugiego planu. Przyszły gitarzysta A Perfect Circle zaczynał bowiem jako techniczny gitarowy -współpracował chociażby z Nine Inch Nails, Guns N'Roses, The Smashing Pumpkins, Davidem Bowie, Fishbone czy Toolem właśnie -i był ponoć geniuszem w swym fachu. Później w środowisku muzycznym zasłynął jako ekspert od Pro Tools (dla niewtajemniczonych - najpopularniejszy i prawdopodobnie najlepszy program do komputerowego miksowania i obróbki dźwięku).
Howerdel zaprzyjaźnił się z Keenanem podczas trasy Tool z Fishbone w 1993 roku (niektóre źródła podają rok 1992). A w 1996 roku, w okresie prac nad Aemma, został przez zespół poproszony o pomoc w studiu. I zaprezentował Maynardowi swoje własne nagrania demo. Rzeczy, które Billy postrzegał jako "muzykę filmową" a do tego raczej z żeńskim śpiewem tak zachwyciły Keenana, że uparł się aby pracować Howerdelem. I dopiął swego, choć w wyniku innych zobowiązań gitarzysty zespół wystartował dopiero w 1999 roku (debiut estradowy - 15 sierpnia w Los Angeles).
Początkowo pracowali we dwóch, nagrywając w garażu Billy'ego, za namową Keenana skompletowano jednak pełny, rockowy skład. Znalazła się w nim basistka i skrzypaczka Paz Lenchantin, a w końcu, po pewnych przetasowaniach personalnych, były gitarzysta Failure -Troy Van Leeuwen i perkusista Josh Freese (z The Yandals, a także współpracownik Devo, Guns N'Roses czy Suicidal Tendencies).
Taka grupa oczywiście szybko zwróciła uwagę wytwórni i równie szybko podpisała kontrakt - z Virgin. Debiutancki album zatytułowany Mer De Noms ujrzał światło dzienne w maju 2000 - i zadebiutował na czwartym miejscu listy przebojów "Billboardu". Zespół pojechał na koncerty, między innymi u boku Nine Inch Nails. Zaczęli w kwietniu 2000 roku i trwało to blisko rok.
Jest nas pięciu ludzi, którzy spotkali się, aby razem coś stworzyć, muzycznie się uzupełniając i tworząc krąg doskonały - tłumaczył znaczenie nazwy zespołu Keenan w wywiadzie dla serwisu "NYROCK". A okrąg jest odbiciem nieskończoności... Nie uchroniło to jednak zespołu od zmian w składzie. Lenchantin odeszła, aby z Billym Corganem grać w Zwan -zastąpił ją Jeordie White alias Twiggy Ramirez, były członek grupy Marilyn Manson. Z kolei Van Leeuwen zasilił szeregi Queens Of The Słone Age, a na jego miejsce wszedł James Iha, były gitarzysta... Billy'ego Corgana (jeden krąg muzyczny - może więc nazwa zespołu nie jest całkiem od rzeczy?).
16 września 2003 na rynek trafił drugi album A Perfect Circie, zatytułowany Thirteenth Step, nagrany we wspomnianym składzie. Jednak podczas nagrań między Maynardem a Howerdelem rodziły się spięcia, atmosfera w grupie się popsuła. Niemniej zespół był ciągle aktywny koncertowo. Już w lipcu ruszył z Lollapaloozą, a występy promujące nowy album odbywały się do czerwca 2004. Bardzo szybko, bo w listopadzie 2004 światło dzienne ujrzała kolejna płyta sygnowana nazwą grupy - będąca dopełnieniem zobowiązań kontraktowych wobec Virgin. Na album eMOTIVe, poza dwoma kompozycjami oryginalnymi, trafiły przeróbki. Płyta miała być komentarzem do sytuacji politycznej w Stanach (ukazała się w dniu wyborów prezydenckich), a w nagraniach uczestniczyli różni muzycy - zespół nie miał już stałego składu. Później wszyscy członkowie rozeszli się do swoich zajęć.
Ostatnim wydawnictwem grupy było aMOTION- DVD uzupełnione płytą CD z remiksami - z 16 listopada 2004. Według najnowszych doniesień (z ostatniego numeru francuskiego magazynu "Rock Hard") Maynard uważa, że A Perfect Circle to już zamknęta historia.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
JudithA Perfect Circle09.2000153[1]105[16]Virgin 7243 8 96811 2 3[ Written By - Billy Howerdel , Maynard James Keenan][ Producer - Billy Howerdel ]
The hollowA Perfect Circle11.200072[2]-Virgin VUSCD 181[written by Billy Howerdell/Maynard James Keenan][produced by Billie Howerdell]
3 LibrasA Perfect Circle01.200149[3]-Virgin VUSDX 184[written by Billy Howerdell][produced by Billy Howerdell/Maynard James Keenan]
Weak and PowerlessA Perfect Circle09.2003-61[18]Virgin 38 888 [US][written by Billy Howerdell/Maynard James Keenan][produced by Andy Wallace]
The Outsider/Bikini Bandits and The Golden RodA Perfect Circle05.2004-79[5]Virgin 99 583 [US][written by Billy Howerdell/Maynard James Keenan][produced by Billy Howerdel]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Mer De NomsA Perfect Circle06.200055[15]4[51]Virgin 49 253[platinum-US][ Producer - Billy Howerdel]
Thirteenth stepA Perfect Circle09.200337[4]2[37]Virgin 80 918[platinum-US][ Producer - Billie Howerdell/Danny Lohner]
EmotiveA Perfect Circle11.200480[2]2[24]Virgin 66 687[gold-US][ Producer - Billy Howerdel, Maynard James Keenan]
aMOTIONA Perfect Circle12.2004-57[2]Virgin 44 115[ Producer - Billy Howerdel, Maynard James Keenan]

J. Cole

J. Cole, właśc. Jermaine Lamar Cole (ur. 28 stycznia 1985r) - amerykański raper i producent muzyczny. Aktywny na scenie muzycznej od 2007 roku. W 2009, jako pierwszy artysta, dołączył do wytwórni Roc Nation. Jednak dopiero dwa lata później ukazał się jego debiutancki album zatytułowany Cole World: The Sideline Story.
Odniósł sukces, zadebiutował na najwyższym miejscu notowań Billboard 200 i Top R&B/Hip-Hop Albums. Uzyskał wynik 217.000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu. Otrzymał nominację w kategorii Best New Artist, czyli "najlepszego nowego artysty", na 54. gali rozdania Grammy. 18 czerwca 2013 ukazał się drugi studyjny album rapera zatytułowany Born Sinner z którego pochodzą single takie jak Power Trip, Crooked Smile, She Knows i Forbidden Fruit.
Cole urodził się 28 stycznia 1985 roku. Ojciec rapera służył w Armii Stanów Zjednoczonych. Mając niecały rok, przeniósł się do Fayetteville, gdzie był wychowywany bez ojca. Uczęszczał do Terry Sanford High School, którą ukończył w 2003 roku. Przeniósł się do Nowego Jorku, do prywatnej uczelni St. John's University, którą również ukończył, ale z wyróżnieniem.

Z muzyką zetknął się w wieku 13 lat. Wtedy to też zaczął rapować. Dzięki pomocy kuzyna, który przedstawił mu podstawy rymowania, inspirowany Canibusem i Tupakiem Shakurem rozpoczął nagrywanie. W wieku 15 lat miał już kilka tekstów, jednak nie miał warunków do nagrywania. Wtedy to matka zakupiła mu Roland TR-808, by mógł produkować muzykę. Dwa lata później pod pseudonimem "Therapist" - "terapeuta" jego piosenki były dostępne w sieci.

W 2007 roku wydał swój pierwszy mixtape pt. The Come Up, na którym spośród 21 utworów, Cole wyprodukował 14. Wśród producentów znalazł się także Kanye West. Mixtape trwał ponad godzinę.


W 2009 roku, raper wydał swój drugi mixtape. Nazwał go The Warm Up. Album zebrał pozytywne recenzje. 21 czerwca jeszcze tego samego roku odbyła się premiera teledysku do pierwszego singla "Who Dat" w programie telewizyjnym 106 & Park. W międzyczasie raper opublikował trzy utwory: "Wet Dreams", "Won't Be Long", i "Never Told", które miały znaleźć się na jego debiutanckim albumie.

12 listopada 2010 r. opublikowano trzeci mixtape zatytułowany Friday Night Lights. Tak jak poprzednie produkcje, tak i ta zebrała poztywne oceny. Od Jacques Morel otrzymał maksymalną liczbę gwiazdek (10 na 10). Gościnnie wystąpili między innymi Drake, Wale, Kanye West czy Big Sean. Natomiast produkcją zajęli się oprócz Cole, to Kanye West, Timbaland czy James Yancey.

W 2009 roku wystąpił u boku Jaya Z, w piosence "A Star Is Born" pochodzącej z albumu The Blueprint 3. Pojawił się także obok Wale w utworze "Beautiful Bliss", z albumu Attention Deficit. W styczniu 2010, pojawił się u boku Jay Electronica i Mos Defa, duetu Reflection Eternal, w piosence "Just Begun". Gościł na mixtapie May 25th, autorstwa B.o.B, w utworze "Gladiators".

Cole, od 5-21 stycznia 2011 roku, występował przed Drake'em, na trasie koncertowej Light Dreams and Nightmares, w Wielkiej Brytanii.

22 maja 2011 r. raper wydał utwór "Return of Simba", będący trzecią częścią serii "Simba", po "Simba" i "Grown Simba". Kilka miesięcy później ukazał się teledysk do pierwszego oficjalnego singla "Work Out". Natomiast 22 sierpnia ukazała się okładka debiutanckiego albumu, zaprojektowana przez Alexa Haldiego. 13 września 2011 r. ukazał się drugi utwór promujący pt. "Can't Get Enough" w którym gościnnie wystąpił Trey Songz. Dwa tygodnie później ukazał się pierwszy solowy album zatytułowany Cole World: The Sideline Story. Promowany kilkoma singlami odniósł sukces. Zadebiutował na szczycie notowania Billboard 200 ze sprzedażą 218.000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu. 2 grudnia 2011 roku, album zyskał wynik 500.000 egzemplarzy, które przyczyniły się do uzyskania statusu złotej płyty. Certyfikat został przyznany przez organizację Recording Industry Association of America. Do maja 2012 r. sprzedano ponad 600.000 kopii albumu. W podstawowej wersji płyty znajduje się 16 utworów, natomiast na iTunes jest ich 18. Wśród gości wystąpili Jay Z, Missy Elliott, Drake i Trey Songz. Spośród 16 piosenek, 12 sam wyprodukował J. Cole. Raper przy tym korzystał z sampli takich artystów jak: Dexter Wansel, Milton Nascimento, Bone Thugs-n-Harmony, Mariah Carey, Kanye West czy Paula Abdul. Krytycy oceniali album wysoko; David Jeffries z portalu Allmusic ocenił płytę czterema na pięć gwiazdek.

9 grudnia 2014 wydał trzeci album 2014 Forrest Hills Drive.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Who DatJ. Cole06.2010-93[1]Roc Nation[written by Jermaine Cole/Andre Benjamin/Antwan Patton/Patrick Brown][produced by Jermaine Cole/A.Parrino][32[8].R&B Chart]
A Star Is BornJay Z featuring J. Cole05.2010--Roc Nation[written by Shawn Carter, Dion Wilson, Jermaine Cole, Kanye West, Maurice Jordan][produced by Kanye West, Kenoe, No I.D.][91.R&B Chart]
All I Want Is YouMiguel featuring J. Cole10.2010-58[14]Black It[written by Miguel Pimentel/Jermaine Cole/Salaam Remi][produced by Salaam Remi][19[13].R&B Chart]
In the MorningJ. Cole featuring Drake11.2010-117[1]Roc Nation[written by Jermaine Cole, Aubrey Graham, Leslie Merceron, Xavier Smith][produced by L&X Music][57.R&B Chart]
Feel LoveSean Garrett featuring J. Cole02.2011--Bet I Penned It Music[written by Garrett Hamler, Kennard Garrett, Jermaine Lamarr Cole][produced by Sean Garrett, Clubba Langg][49.R&B Chart]
Work OutJ. Cole07.2011158[3]13[27]Roc Nation[2x-platinum-US][written by Joe Coleman/Kanye West/Sameka Rainey/Miri Ben-Ari/Bosko Kante/John Legend/Elliot Wolff][produced by Joe Coleman][10[34].R&B Chart]
Only Wanna Give It to YouElle Varner featuring J. Cole08.2011-- J Records[written by Elle Varner, Jermaine Lamarr Cole, Andrew "Pop" Wansel, Warren "Oak" Felder, Frankie Storm][produced by Pop & Oak][20.R&B Chart]
Mr. Nice WatchJ. Cole featuring Jay Z10.2011-119[1]Roc Nation[87.R&B Chart]
TroubleBei Maejor featuring J. Cole11.2011-113[6] Jive[written by Brandon Green, Jermaine Cole][produced by Bei Maejor][34.R&B Chart]
Can't Get EnoughJ. Cole featuring Trey Songz12.2011169[2]52[20]Roc Nation[platinum-US][written by Jermaine Cole/Ibrahim Kouyate/Emil Soumah][produced by Brian Kidd][7[25].R&B Chart]
This TimeMelanie Fiona featuring J. Cole02.2012-- SRC][written by E. Wilson, Johnta Austin, Steve Wyreman, Kevin Randolph, J. Cole][produced by No I.D.][89.R&B Chart]
Nobody's PerfectJ. Cole featuring Missy Elliott06.2012-61[19]Roc Nation[written by J.Cole/Curtis Mayfield][produced by J.Cole][3[10].R&B Chart]
Miss AmericaJ. Cole12.2012-120[1]Roc Nation][written by Jermaine Lamar Cole, Brookln Dekker][produced by J. Cole][34[1].R&B Chart]
Power TripJ. Cole03.201346[15]19[29]Roc Nation[platinum-US][written by Jermaine Cole/Hubert Laws][produced by J Cole][27.R&B Chart][5[1].R&B Chart]
Crooked SmileJ. Cole featuring TLC07.2013114[2]27[20]Roc Nation[platinum-US][written by J Cole/Meleni Smith/Ken Lewis/Pete Whitfield][produced by J Cole/Elite][7[1].R&B Chart]
Forbidden FruitJ. Cole featuring Kendrick Lamar08.2013--Roc Nation[written by Jermaine Cole,Ronnie Foster][produced by J. Cole, Ron Gilmore][46.R&B Chart]
She KnowsJ. Cole featuring Amber Coffman12.2013-105[3]Columbia[written by Jermaine Cole, Madeline McKenna, Ryan Mattos][produced by J. Cole][24[4].R&B Chart]
ApparentlyJ. Cole12.2014-58[13]Columbia[written by Jermaine Cole, Filippo Trecca][produced by J. Cole][17[1].R&B Chart]
PlanesJeremih featuring J. Cole01.2015-44 Def Jam[platinum-US][written by Jeremih Felton, Jermaine Cole, Anderson Hernandez, Kia Jeffries, Adam Woods ,Regi Hargis][produced by Vinylz, Frank Dukes][15.R&B Chart]
Wet DreamzJ. Cole04.2015-61[17]Columbia[platinum-US][written by Jermaine Cole, C. Simmons, R. Hammond][produced by J. Cole][16[16].R&B Chart]
No SleeepJanet Jackson featuring J. Cole06.2015-63Rhythm Nation[written by Janet Jackson, James Harris III, Terry Lewis][produced by Janet Jackson, Jimmy Jam and Terry Lewis][18.R&B Chart]
No Role ModelzJ. Cole08.2015-36[2]Roc Nation[platinum-US][written by Jermaine Cole, Kurtis Figueroa, Darius Barnes, M. Whitemon, Paul Beauregard, Jordan Houston, Tenina Stevens, Earl Stevens, D. Stevens, B. Jones][produced by Phonix Beats, J. Cole][27[1].R&B Chart]
Love YourzJ. Cole02.2016--Columbia[written by Jermaine Cole, Ramon Ibanga, Jr. ,Carl "Cardiak" McCormick, Calvin "CritaCal" Price][produced by Illmind, Cardiak, CritaCal][41[3].R&B Chart]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Cole World: The Sideline StoryJ. Cole10.201125[13]1[1][37]Roc Nation[platinum-US][silver-UK][produced by J Cole/No I.D./Brian Kidd/The University/L&X Music/Canei Finch/Ron Gilmore]
Born SinnerJ. Cole06.20137[13]1[1][22]Roc Nation[platinum-US][silver-UK][produced by J Cole/Christian Rich/DJ Dummy/Elite/Irvin Washington/Jake One/Ken Lewis/Nate Jones/Ron Gilmore/Syience]
2014 Forest Hills DriveJ. Cole12.2014271[17]Roc Nation[2x-platinum-US][silver-UK][produced by J. Cole , Mark Pitts ,Illmind ,Phonix Beats, Vinylz, Willie B ,Pop Wansel, Ron Gilmore, Jproof, Cardiak, CritaCal, Nick Paradise, Dré Charles]
Forest Hills Drive: Live From Fayetteville, NCJ. Cole01.2016-71[2]Roc Nation-

środa, 7 września 2016

A House

A House, grupa irlandzka. Powstała w kwietniu 1985r w Dublinie. Pierwszy skład: Dave Couse - voc, g, Fergal Bunbury - g, Martin Healy - b, Dermot Wylie - dr.W 1991r odszedł Wylie. Niebawem współpracę z nią nawiązał Dave Dawson - dr, David Morrissey - k i Susan Kavanagh - voc.
Zwróciła na siebie uwagę koncertując u boku The Waterboys. Pierwsze single - Kick Me Again Jesus/When I Change z marca 1987r i Snowball Down/Y.O.U. z czerwca tego roku - nagrała i wydała własnym kosztem (z nalepką R.I.P.).

 Dostrzeżona przez firmę blanco y negro, już dla niej zrealizowała następne płyty: single Heart Happy/Pretty
Something
z listopada 1987r i Call Me Blue/Freak Out z czerwca tego roku,I'll Always Be Grateful/Funny Man z września 1988r i I Think I'm Going Mad/I Want Too Much z kwietnia 1990 oraz albumy „On Our Big Fat Merry-Go- Round" z października 1988r i „I Want Too Much" z maja 1990r.
Zaprezentowała się w zgrabnym, chwytliwym, ale chwilami pełnym niepokoju, intrygującym pod względem
literackim repertuarze rockowym z naleciałościami popowymi i folkowymi, porównywanym do dokonań U2, np. Call Me Blue, That's Not The Truth,I Want To Kill Something, The Patron Saint Of Mediocrity, I Think I'm Going Mad.
Niestety nie odniosła większego sukcesu i w 1990r jej umowa z blanco y negro wygasła. Związała się wtedy
z matą niezależną firmą Setanta. Pierwszymi owocami współpracy z nią były czwórki „Doodle" z listopada 1990r i „Bingo Spinster" z września 1991r.
 Ale dopiero następne płyty, nagrane przy pomocy Edwyna Collinsa jako producenta lub współproducenta, przyniosły jej pewną popularność. Były to albumy "I Am The Greatest" z października 1991r i "Wide Eyed And Ignorant" z lipca 1994r oraz towarzyszące im single You're Too Young/Take It Easy On Me ze stycznia 1992r,Endless Art/More Endless Art z czerwca,Take It Easy On Me/Love You z sierpnia i When I first Saw You/I Want To kill Something/Second Wind  z września tego roku oraz Why Me/I Hope I'm Wrong/My Heart Bleeds For You z czerwca 1994r i Here Come The Good Times/ChiIdren Of The Revolution (przeróbka przeboju T. Rex)// Feel Love (przeróbka przeboju Donny Summer) z września tego roku.
 W okresie późniejszym jej kariera się załamała - płyta „No More Apologies" z września 1996r nie zdobyła uznania słuchaczy.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Endless Art/Slipping AwayA House06.199246[3]-Setanta AHOU 1[written by A House (Dave Couse/Fergal Bunbury/Martin Healy)][produced by Edwyn Collins]
Take It Easy On Me/I Love YouA House08.199255[2]-Setanta AHOU 2[written by A House (Dave Couse/Fergal Bunbury/Martin Healy)][produced by Edwyn Collins]
Why Me?A House06.199452[2]-Parlophone AHOU 4 [written by A House (Dave Couse/Fergal Bunbury/Martin Healy)][produced by Phil Thornalley]
Here Come the Good Times (Part 1)A House10.199437[2]-Setanta AHOUS 5[written by A House (Dave Couse/Fergal Bunbury/Martin Healy)][produced by Phil Thornalley]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Wide-Eyed and IgnorantA House.1994150[1]- EMI 7243 829355 2 0 [produced by Edwyn Collins]

Bill Monroe

Bill Monroe urodził się na farmie w pobliżu Rosine, w stanie Kentucky, w 1911 roku. Jego matka i jej brat dużo w domu śpiewali i grali na banjo i gitarze, tak że Bill wyrastał wśród ludowej muzyki. Ponieważ był najmłodszy spośród 8-mio osobowego rodzeństwa, starsi zagospodarowali "lepsze" instrumenty i jemu pozostała mandolina. Monroe wspominał, że starsi bracia wymontowali mu cztery struny gdyż jego mandolina była za głośna. Mama zmarła gdy miał 10 lat, wychowywał się u wuja, który grał na skrzypcach, akompaniując mu na lokalnych potańcówkach. W 1929 roku Bill wraz z dwoma braćmi wyjechał do Indiany do pracy w rafinerii. Założyli tam zespół Monroe Brothers, grając gdzie się da. W 1936 roku podpisali kontrakt z RCA Victor, dla której nagrywali przez dwa lata.
W 1939 roku Bill wyjechał do Atlanty gdzie powołał do życia Blue Grass Boys, już bez braci w składzie. Początkowo nagrywali typowe utwory, krótkie i w szybkim tempie. Później Monroe zaczął eksperymentować ze składem i sposobem gry. W 1946 i 1947 roku nagrywał z zespołem w Columbia Records. Te nagrania stały się wzorem stylu bluegrass. Kilka z nich stało się klasykami: "Toy Heart," "Blue Grass Breakdown," "Molly and Tenbrooks," "Wicked Path of Sin," "My Rose of Old Kentucky," "Little Cabin Home on the Hill,".

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Kentucky Waltz / Rocky Road BluesBill Monroe & His Bluegrass Boys03.1946-3[6].Country ChartColumbia 36 907[written by Bill Monroe]
Footprints in the Snow/True Life BluesBill Monroe & His Bluegrass Boys12.1946-5[4].Country ChartColumbia 37 151[written by Bill Monroe]
Sweetheart You Done Me Wrong/My Old Rose of KentuckyBill Monroe & His Bluegrass Boys06.1948-11[1].Country ChartColumbia 38 172[written by Lester Flatt/Bill Monroe]
Wicked path of sinBill Monroe & His Bluegrass Boys11.1948-13[1].Country ChartColumbia 20 503[written by Bill Monroe]
Little community ChurchBill Monroe & Blue Grass Quartet11.1948-11[5].Country ChartColumbia 20 488[written by Lester Flatt/Bill Monroe]
Toy Heart / Blue Grass BreakdownBill Monroe & His Bluegrass Boys04.1949-12[2].Country ChartColumbia 20 552[written by Bill Monroe]
When you are lonelyBill Monroe & His Bluegrass Boys08.1949-12[1].Country ChartColumbia 20 526[written by Lester Flatt/Bill Monroe]
Scotland / Panhandle CountryBill Monroe11.1958-27[1].Country ChartDecca 30 739[written by Bill Monroe]
Gotta Travel On / No One but My Darlin'Bill Monroe & His Bluegrass Boys03.1959-15[6].Country ChartDecca 30 809[written by Paul Clayton]

czwartek, 1 września 2016

Monster Magnet

Monster Magnet, grupa amerykańska. Utworzona w 1989r w Red Bank w New Jersey. Z początku posługiwała się kolejno różnymi nazwami, jak Heroin Mule, World Of Pills, The Grinning Gibbon, Nipple Tank.W końcu użyła nazwy popularnej zabawki z lat sześćdziesiątych - Monster Magnet. Pierwszy skład: Dave Wyndorff - voc, g, John McBain - g, Joe Calandra - b, Jon Kleiman - dr. W 1992r McBaina zastąpił Ed Mundell - g. Piątym jej członkiem jest Tim Cronin, odpowiedzialny za oprawę świetlną koncertów.


W roku 1989 zespół nagrał dwie taśmy demo. Były to Forget About Life, I'm High on Dope i I'm Stoned, What Ya Gonna Do About It?. Pierwszym wydawnictwem winylowym zespołu był singel Lizard Johnny wydany przez niezależną wytwórnię Cirquit Records, następnym był MLP Monster Magnet nagrany dla niemieckiej wytwórni Glitterhouse Records w roku 1990. W roku 1991 zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Caroline Records. Pod tym właśnie szyldem Monster Magnet wydali swój pierwszy pełnometrażowy album - Spine of God.
 Kolejne wydawnictwo Monster Magnet - Tab - to EP zawierające 4 utwory. McBain wkrótce potem, w wyniku konfliktów z Dave'em Wyndorfem, opuścił zespół. Nowym gitarzystą zespołu został gitarzysta Atomic Bitchwax - Ed Mundell. W 1992 ukazał się maxi SP Evil a w następnym roku maxi SP Cage Around The Sun promujące nowy album.

W 1993r ukazał się album Superjudge. Album został nagrany dla wytwórni A&M Records. Mimo że wśród fanów jest to jeden z najbardziej lubianych albumów, nie sprzedał się najlepiej.
 Kolejnym albumem był Dopes to Infinity. Tak jak poprzednie wydawnictwo nie odniósł on dużego sukcesu komercyjnego.

Do zespołu w 1998 dołączył gitarzysta Phil Cavaino. Wyndorf przeprowadził się do Las Vegas i przystąpił do pracy nad kolejnym albumem Powertrip. Album był wielkim przełomem. Zmienił się styl zespołu. Monster Magnet odeszli od stoner rocka o przytłumionym brzmieniu. Pojawiło się więcej charakterystycznych gitarowych fragmentów, perkusja stała się cięższa. Space Lord, pierwszy singel, stał się przebojem w dużych rozgłośniach radiowych. Zespół zaczął organizować trasy koncertowe z takimi zespołami jak Aerosmith, Metallica i Marilyn Manson.

God Says No wydany w 2000 roku był ostatnim pod szyldem A&M Records. W tym samym roku zespół, w wyniku konfliktów wewnętrznych, opuścili Joe Calandra i Jon Kleiman

W roku 2003 Monster Magnet podpisali kontrakt z europejską wytwórnią SPV. Owocem tego był wydany na początku 2004 roku album Monolithic Baby!. W marcu 2005, po siedmiu latach współpracy, zespół opuścił Phil Cavaino. 6 listopada 2007 Monster Magnet wydali nowy album 4-Way Diablo.
Zafascynowana twórczością Jimiego Hendrixa, The Doors, MC5, Blue Óyster Cult, Hawkwind, stworzyła podobną muzykę -  zazwyczaj długie kompozycje rozwijające się w improwizacyjny sposób, przesycone narkotyczną atmosferą, np. Lord 13, Twenty Five, PhiI Shovel, Nod Scene, Medicine, You Got It, Superjudge, Cyclops Revolution, Twin Earth, Black Balloon.
 Przedstawiła też przeróbki, np. Sin's A Good Man's Brother Grand Funk, Brainstorm Hawkwind, a także standardu bluesowego Evil. Teksty, mimo religijnej symboliki, wyrażały rozczarowanie religią. Zaliczana do fali zespołów z Seattle (m.in. ze względu na związek z tamtejszą firmą Sub Pop, która wydała w Europie album Spine of God).

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Negasonic Teenage WarheadMonster Magnet03.199549[4]- A&M 580 981[written by Dave Wyndorf][produced by Dave Wyndorf,Steve Rosenthal]
Dopes To InfinityMonster Magnet05.199558[5]- A&M 581 032[written by Dave Wyndorf][produced by Dave Wyndorf,Steve Rosenthal]
PowertripMonster Magnet01.199939[4]- A&M 582823[written by Dave Wyndorf][produced by Dave Wyndorf,Matt Hyde]
Space LordMonster Magnet03.199945[4]- A&M 563277[written by Dave Wyndorf][produced by Dave Wyndorf,Matt Hyde]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Dopes to InfinityMonster Magnet03.199549[4]-A&M 540 315[produced by Dave Wyndorf]
PowertripMonster Magnet06.199865[1]97[23]A&M 540 908 [US][gold-US][produced by Dave Wyndorf & Matt Hyde]
God Says NoMonster Magnet04.200194[2]153[1]A&M A&M 490 783[produced by Dave Wyndorf & Matt Hyde]
Monolithic Baby!Monster Magnet05.200491[2]-Steamhammer SPV 085-6943A [Ger][produced by Dave Wyndorf & Scott Humphrey]
MastermindMonster Magnet10.2010192[1]142Napalm NPR336[produced by Dave Wyndorf & Matt Hyde]
Last PatrolMonster Magnet10.2013102[1]188Napalm NPR 490[produced by Dave Wyndorf & Phil Caivano]