Z archiwum...rocka : Kentucky

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kentucky. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 3 lutego 2025

Stealin' Horses

Na początku lat 80-tych popularny zespół z Kentucky Radio Café zyskał sławę grając weekendy w klubach i na imprezach na Środkowym Zachodzie i Południowym Wschodzie. Kiedy nadszedł czas, aby podjąć decyzję o pełnoetatowym poświęceniu się muzyce, tylko wokalistka/autorka tekstów Kiya Heartwood i perkusista Kopana Terry zobowiązali się do zajęcia miejsca na ringu. Para zmieniła nazwę zespołu na Stealin' Horses, na cześć indiańskiego rytuału plemiennego, a wkrótce potem przeniosła się do Nashville, podpisując umowę produkcyjną z Castle Studios.

Studio zorganizowało szereg regionalnych pokazów dla zainteresowanych wytwórni, podczas gdy Heartwood i Terry nagrywali utwory, które miały stać się ich debiutanckim albumem, zdobywając umowę z Arista Records. Nagrane utwory nie spełniły jednak oczekiwań wytwórni, a zespół udał się do Los Angeles, aby współpracować z producentem Gregiem Ladanyi i garstką muzyków studyjnych, w tym gitarzystą Waddym Wachtelem i klawiszowcem Jai Windingiem. Podczas sesji Neil Young wpadł, aby dodać harmonijkę do kilku piosenek, a debiutancki album zespołu o tym samym tytule został wydany w 1988 roku i spotkał się z uznaniem krytyków.

Rekrutując byłego gitarzystę Roman Holiday Briana Bonhama i basistę Jona Dumo, Stealin' Horses ruszyli w trasę przez większą część dwóch lat, aby promować swój debiutancki album, koncertując z takimi artystami jak Del Lords, Smithereens i Lemon Drops. Kiedy Arista porzuciła zespół w 1990 roku, Bonham i Dumo również odeszli; brytyjscy muzycy nigdy nie czuli się komfortowo z folk-rockowymi skłonnościami Heartwood. Heartwood i Terry poprosili przyjaciela z Kentucky, Kelly'ego Richeya, aby zastąpił ją na gitarze, a trio koncertowało na południowym wschodzie przez rok, pracując nad nowymi piosenkami. Richey opuścił zespół, aby rozpocząć karierę solową, a Heartwood i Terry przenieśli się do Oklahomy, gdzie nawiązali współpracę z gitarzystą Kevinem Clarkiem, basistą Stevem Kirkpatrickiem i multiinstrumentalistą Timem Gilliamem, aby w 1991 roku nagrać swój drugi album, Mesas and Mandolins.

Stealin' Horses rozpadł się na dobre rok później; w 1993 roku Heartwood nagrał solowy album country, True Frontiers. Heartwood połączył się z Miriam Davidson, aby założyć folkowy duet Wishing Chair w 1995 roku. Były członek zespołu Stealin' Horses, Kopana Terry, dołączył do Wishing Chair w 2001 roku.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stealin' Horses	Stealin' Horses	06.1988	-	146[12]	Arista 8520	[produced by Greg Ladanyi]

wtorek, 3 grudnia 2024

Rugbys

Rugbys to zespół rockowy z Louisville w stanie Kentucky, najbardziej znany z przeboju „You, I” z pierwszej czterdziestki w USA.

Zespół powstał w 1965 roku w Louisville i wykonywał głównie covery. Jednak wraz ze wzrostem konkurencji między grupami z Louisville w pisaniu i nagrywaniu oryginalnej muzyki, Rugbys nagrali i wydali dwa single w 1968 roku: „Walking the Streets Tonight” napisany przez Douga Sahma z Sir Douglas Quintet, później umieszczony na albumie kompilacyjnym Highs in the Mid-Sixties, Volume 8, oraz „Stay with Me” napisany przez Steve'a McNicola. Oba utwory zostały wydane lokalnie i grane w stacjach radiowych Louisville WAKY i WKLO.

Zespół odniósł sukces później w 1968 roku, kiedy zdecydował się wydać stronę B utworu „Stay with Me”, zatytułowanego „You, I”, również napisanego przez McNicola. „You, I” wspiął się na pierwsze miejsce w obu lokalnych stacjach radiowych. Następnie podpisali kontrakt z wytwórnią płytową Shelby Singleton z Nashville w stanie Tennessee, Amazon Records, która ponownie wydała singiel „You, I” w 1969 roku, a piosenka stała się krajowym hitem, wspinając się na 24 miejsce na liście Billboard Hot 100, 22 miejsce na liście przebojów magazynu Cash Box i 18 miejsce na liście przebojów Record World.

„You, I” został również wydany na całym świecie przez wytwórnie z Hiszpanii (Exit Records), Włoch (Akarma Records), Anglii (Polydor Records) i Tajlandii (Thai Records). Akarma wydała również album „Hot Cargo” na płycie CD w limitowanej edycji, co jest bardzo rzadkie i trudne do znalezienia w Internecie.Utwór „You, I” został również coverowany przez kilka innych międzynarodowych grup (The Pepper Smelter Group z Peru i Climax z Belgii).

Drugą część 1969 roku i cały 1970 rok spędzili na trasie koncertowej po środkowym zachodzie i północnym wschodzie, grając na tym samym rachunku z artystami takimi jak Bob Seger, Grand Funk Railroad, James Gang i wieloma innymi. Później w 1969 roku zespół wydał swój jedyny album, Hot Cargo, który odniósł jedynie umiarkowany sukces z powodu całkowitego braku krajowej promocji i niepowodzenia Shelby'ego Singletona w latach 1969–70 w rozpoznaniu wzrostu popularności radia FM.

„Wendegahl the Warlock” był kolejnym singlem po „You, I”, ale nie odniósł takiego sukcesu, zajmując 122 miejsce na listach przebojów Cash Box i 84 miejsce na Record World. Hot Cargo później został wydany na płycie CD wraz z albumem grupy o nazwie Lazarus na tej samej płycie, zatytułowanym The Rugbys meet Lazarus. Niedawno, w 2007 roku, wytwórnia Gear Fab Records wydała album antologiczny z niepublikowanym wcześniej oryginalnym materiałem McNicol i Rugbys, zatytułowany The Lost Sessions.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
You, I/Stay With Me	Rugbys	08.1969	-	24[11]	Amazon 1	[written by Steve McNicol][produced by Steve McNicol]

piątek, 29 listopada 2024

Wynonna

Prawdziwe nazwisko Wynonna Ellen Judd. Amerykańska piosenkarka country. Połowa zespołu "The Judds". Wielokrotna laureatka platynowych płyt. Najlepiej sprzedająca się artystka lat 90-tych.
Przyszła na świat w Ashland, 30 maja 1964 roku. Po wielu ekscesach rodzinnych, w tym rozwodzie rodziców, wspólnie z mamą osiedliła się w Kentucky. Obie zamieszkały w domu w górach bez dostępu do telewizji i telefonu. Główną ich rozrywką było słuchanie muzyki country w radiu. To wtedy nauczyła się gry na gitarze. Kiedy była nastolatką - jej talent muzyczny objawił się w pełni.

W 1979 roku rodzina przeprowadziła się do Nashville próbując szczęścia w biznesie muzycznym. Naomi z córką podpisały kontrakt z RCA w 1983 roku i przez resztę lat 80-tych należały do najlepiej sprzedającego się duetu w historii muzyki country. Łącznie wydały 7 albumów, 26 singli, z których 14 osiągnęło szczyt list przebojów.
W 1991r wykryto u matki zapalenie wątroby typu C, co było przyczyną rozpadu zespołu i przejścia Naomi na emeryturę. Wynonna nie chciała zrezygnować z muzyki, postanowiła więc rozpocząć solową karierę. Podpisała wówczas kontrakt z MCA.

Jej pierwszy własny album "Wynonna" wydany został w 1992 roku. Krążek natychmiast osiągnął niebagatelną sprzedaż 3 milionów egzemplarzy i dotarł na listę TOP country, zajmując 5. miejsce. Jej pierwsze trzy solowe single -"She Is his only Need", "I swa the Light" i "No one else on Earth " stały się numerem 1. na listach przebojów.

W 1993 r. nagrała drugi album - "Tell Me why", który okrył się platyną i trafił na listę Top Country. Nieoczekiwanie pojawiła się przeszkoda z karierze Judd, ujawniono bowiem, że ma nieślubne dziecko. To wywołało sporo kontrowersji. Tabloidy atakowały ją, twierdząc, że jest niemoralnym przykładem dla swoich fanów. Naciski ze strony prasy, a także rodziny spowodowały, że Judd poślubiła ojca swojego dziecka - Arch Kelly’ego. W tym samym roku, w którym odbył się ślub Wynonna wydała trzeci album "Relevations" a także urodziła kolejne dziecko.

Czwartym a zarazem ostatnim albumem Wynonny dla MCA był krążek "The other Side". W odróżnieniu od poprzednich krążków, ta płyta w warstwie brzmieniowej zawierała więcej elementów bluesa i tak zwanych "kołyszących" brzmień. Co prawda płyta nie sprzedała się tak dobrze, jak wcześniejsze albumy, ale udało jej się zdobyć złoty certyfikat. W tym samym roku zerwała także umowę z MCA na korzyść współpracy z Mercury Records.

W 2000 r. Wynonna powróciła na scenę muzyczną ze swoją matką. Wspólnie zagrały na noworocznym koncercie. Miesiąc póżniej wydały album "New Day Dawning". Rok póżniej pojawił się krążek "What the World Leeds Now Is Love", który pozostawał w klimatach country. Potem nagrała album "Scenes From a Lifetime", plasując się na szczytowych miejscach Top Country.

Jej ostatnia płyta "Sing: Chapter 1" ukazała się w 2009 roku i jest składanką piosenek country.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
She Is His Only Need	Wynonna Judd	02.1992	-	-	Curb/MCA	[1[1][16].Country Chart][written by Dave Loggins][produced by Tony Brown]
I Saw the Light	Wynonna Judd	05.1992	-	-	Curb/MCA	[1[3][18].Country Chart][written by Andrew Gold,Lisa Angelle][produced by Tony Brown]
No One Else on Earth	Wynonna Judd	10.1992	-	83[12]	Curb/MCA 54 449	[1[4][17].Country Chart][written by Jill Colucci/Stewart Harris/Sam Lorber ][produced by Tony Brown]
My Strongest Weakness	Wynonna Judd	02.1992	-	119[3]	Curb/MCA 54 516	[4[14].Country Chart][written by Naomi Judd,Mike Reid][produced by Tony Brown]
A Bad Goodbyey	Clint Black With Wynonna	06.1993	-	43[11]	RCA 62 503	[written by Clint Black ][produced by James Stroud ]
Tell Me Why	Wynonna Judd	07.1993	-	83[4]	Curb/MCA 54 606	[3[14].Country Chart][written by Karla Bonoff ][produced by Tony Brown]
Only Love	Wynonna Judd	09.1993	-	102[11]	Curb/MCA 54 689	[3[14].Country Chart][written by Roger Murrah, Marcus Hummon][produced by Tony Brown]
Is It Over Yet	Wynonna Judd	11.1993	-	-	Curb/MCA	[6[14].Country Chart][written by Billy Kirsch][produced by Tony Brown]
Rock Bottom	Wynonna Judd	02.1994	-	-	Curb/MCA	[2[15].Country Chart][written by J.R. Cobb, Buddy Buie][produced by Tony Brown]
Girls with Guitars	Wynonna Judd	06.1994	-	-	Curb/MCA	[10[11].Country Chart][written by Mary Chapin Carpenter][produced by Tony Brown]
Healing	Wynonna Judd & Michael English	01.1995	-	120[4]	Curb 76 928	[piosenka z filmu "Silent Fall"]
To Be Loved by You	Wynonna	01.1996	-	-	Curb/MCA	[1[1][18].Country Chart][written by Gary Burr,Mike Reid][produced by Tony Brown]
Heaven Help My Heart	Wynonna	05.1996	-	-	Curb/MCA	[14[14].Country Chart][written by Tina Arena, David Tyson, Dean McTaggart][produced by Tony Brown]
When Love Starts Talkin	Wynonna	10.1997	-	98[2]	Curb/Universal 56 095	[13[11].Country Chart][written by Brent Maher/Gary Nicholson/Jamie O'Hara ][produced by Brent Maher ]
Come Some Rainy Day	Wynonna	01.1998	-	-	Curb/Universal	[14[15].Country Chart][written by Billy Kirsch,Bat McGrath][produced by Brent Maher]
Can't Nobody Love You (Like I Do)	Wynonna	01.2000	-	65[1]	Curb/Mercury 72 141	[31[9].Country Chart]
What the World Needs	Wynonna	07.2003	-	70[8]	Curb	[14[16].Country Chart][written by Billy Kirsch,Bat McGrath][produced by Brent Maher]
Heaven Help Me	Wynonna	11.2003	-	-	Asylum-Curb	[37[3].Country Chart]
Flies on the Butter (You Can't Go Home Again)	Wynonna with Naomi Judd	03.2004	-	-	Asylum-Curb	[33[9].Country Chart]
Attitude	Wynonna	12.2005	-	-	Asylum-Curb	[40[1].Country Chart]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Wynonna	Wynonna Judd	03.1992	-	4[86]	Curb/MCA 10 529	[5x-platinum-US][produced by Tony Brown]
Tell Me Why	Wynonna Judd	05.1993	-	5[54]	Curb/MCA 10 882	[platinum-US][produced by Tony Brown]
Revelations	Wynonna	02.1996	-	9[26]	Curb/MCA 11 090	[platinum-US][produced by Tony Brown]
Collection	Wynonna	04.1997	-	72[10]	Curb/MCA 11 583	[produced by Tony Brown, Don Potter]
The Other Side	Wynonna	10.1997	-	38[19]	Curb 53 061	[gold-US][produced by John Berry, Brent Maher, David Pack, Billy Joe Walker, Jr.]
New Day Dawning	Wynonna	02.2000	-	40[7]	Curb 541067	[produced by Wynonna Judd, Gary Nicholson, James Stroud]
What the World Needs Now Is Love	Wynonna	08.2003	-	8[19]	Curb 78 811	[produced by Dann Huff, Wynonna Judd, Gordon Kennedy, Wayne Kirkpatrick, Narada Michael Walden]
Her Story: Scenes from a Lifetime	Wynonna	09.2005	-	25[6]	Curb 78 920	[produced by Dann Huff]
Sing: Chapter 1	Wynonna	02.2009	-	37[1]	Asylum-Curb	[produced by Brent Maher, Don Potter]
Love Heals	Wynonna	05.2010	-	32[2]	Cracker Barrel	-

sobota, 12 października 2024

Tinashe

Tinashe Jorgensen Kachingwe (ur. 6 lutego 1993r), znana pod pseudonimem Tinashe, jest amerykańską wokalistką, autorką tekstów piosenek, tancerką i aktorką. Urodzona w Lexington w stanie Kentucky, Tinashe przeprowadziła się do Pasadeny w Kalifornii jako dziecko, gdzie zajęła się pracą w branży rozrywkowej. Jej godne uwagi role obejmują występ w technice motion-capture w filmie animowanym The Polar Express (2004), Robin Wheeler w serialu telewizyjnym Cartoon Network Out of Jimmy's Head (2007–2008) oraz powtarzającą się rolę w serialu CBS Two and a Half Men (2008–2009). Od 2007 do 2011 roku była członkinią girlsbandu The Stunners.

Po ich rozwiązaniu Tinashe wydała swój pierwszy projekt muzyczny, alternatywny mixtape w stylu R&B In Case We Die (2012), który spotkał się z pozytywnym przyjęciem krytyków, a wkrótce potem podpisała kontrakt z RCA Records. Jej drugi i trzeci mixtape, Reverie (2012) i Black Water (2013), spotkały się z kolejnymi pochwałami. Tinashe odniosła sukces dzięki debiutanckiemu singlowi z 2014 roku, „2 On” (z udziałem Schoolboya Q). Piosenka osiągnęła 24. miejsce na liście Billboard Hot 100 i była głównym singlem jej debiutanckiego albumu studyjnego Aquarius (2014), który spotkał się z umiarkowanym przyjęciem krytyków i komercyjnym. W 2015 roku wystąpiła gościnnie u boku Chance'a the Rappera w singlu Snakehips „All My Friends” - który znalazł się w pierwszej dziesiątce australijskich, nowozelandzkich i brytyjskich list przebojów - i pojawiła się w singlu Britney Spears „Slumber Party” - który znalazł się na szczycie listy przebojów Dance Club Songs magazynu Billboard.

Jej drugi i trzeci album studyjny, Nightride (2016) i Joyride (2018), znalazły się w pierwszej dziesiątce listy Top R&B/Hip-Hop Albums. Po odejściu z RCA Tinashe wydała trzy albumy niezależnie - Songs for You (2019), 333 (2021) i BB/Ang3l (2023) - ciesząc się nieustającym uznaniem. Jej singiel z 2024 roku, „Nasty”, stał się jej pierwszym od dekady wpisem na listę Billboard Hot 100 jako głównej artystki, a także jej pierwszą solową piosenką, która znalazła się na liście; poprzedzał jej siódmy album, Quantum Baby (2024).

Tinashe to współczesna artystka R&B, która porusza się z łatwością- a czasami zaciera granicę - między zmysłowymi, wolnymi improwizacjami a popowymi utworami tanecznymi. Ugruntowawszy swoją pozycję jako aktorka i modelka, w 2014 r. dokonała komercyjnego przełomu dzięki porywającemu „2 On”, platynowemu hitowi Top 40 we współpracy z producentem Mustardem i gościnnym raperem ScHoolboyem Q. Doprowadziło to do powstania trzech pełnometrażowych projektów dla RCA, w tym Aquarius (2014) i Nightride (2016), z których oba znalazły się w pierwszej dziesiątce R&B/hip-hopu. Wystąpiła w nominowanym do nagrody Emmy Rent: Live i znalazła się na listach przebojów dzięki swoim pierwszym dwóm niezależnym płytom, Songs for You (2019) i 333 (2021), zanim wydała BB/ANG3L (2023) i Quantum Baby (2024), powiązane krótkie albumy zawierające niektóre z jej najpopularniejszych singli, w tym hit Hot 100 „Nasty”.

Zanim zadebiutowała jako solowa artystka, piosenkarka, autorka tekstów i producentka Tinashe Jorgensen Kachingwe była znana z aktorstwa i modelingu. Pochodząca z Lexington w stanie Kentucky, na początku XXI wieku przeprowadziła się do Los Angeles, gdzie rozpoczęła karierę aktorską. Pod koniec tej dekady dołączyła do Stunners, krótkotrwałej młodzieżowej grupy popowej, która nagrywała dla Columbia i Republic oraz supportowała Justina Biebera. Po rozpadzie grupy w 2011 roku Tinashe rozpoczęła karierę solową, grając współczesne R&B w kameralnym stylu, wydała parę mixtape'ów z 2012 roku i ostatecznie podpisała kontrakt z dużą wytwórnią RCA. W 2013 roku współpracowała z Jacques'em Greene'em przy jednorazowym utworze „Painted Faces” i pod koniec roku wydała swój trzeci mixtape, Black Water.

Joyride Tinashe zadebiutowała w RCA i odniosła komercyjny sukces w styczniu 2014 r. Singiel „2 On” został wydany w tym samym miesiącu i osiągnął 24. miejsce na liście Billboard Hot 100. Zajął również piąte miejsce na liście R&B/hip-hop i ostatecznie uzyskał status platynowej płyty. W maju pojawiła się na „Innocence Lost” Erika Hassle'a i „Doctor” RZA. Jej debiutancki album Aquarius ukazał się w październiku, zadebiutował na 17. miejscu i otrzymał dodatkowy impuls dzięki certyfikowanej złotem współpracy Stargate i Iggy Azalea „All Hands on Deck”.

Samodzielnie wydane mixtape'y Amethyst i Nightride wydane przez RCA, wraz z licznymi gościnnymi występami i singlami w roli głównej, poprzedziły drugi właściwy album Tinashe. Chwaląc się listą gości, na której znaleźli się Offset, Ty Dolla $ign i Future, Joyride pojawił się w kwietniu 2018 roku i wszedł na listę R&B/hip-hop na 29. miejscu. Po występie w nominowanym do nagrody Emmy Rent: Live, Tinashe podpisała umowę menedżerską z Roc Nation i stała się niezależna z Songs for You, wydanym w listopadzie 2019 roku.

W 2020 roku ukazała się świąteczna EP-ka Comfort & Joy. Następnie Tinashe ujawniła szereg singli, w tym zwiewny „Bouncin'” i współpracę z Buddym „Pasadena”, zanim wydała pełnometrażowy 333 w 2021 roku. Edycja deluxe albumu z 2022 roku zawierała singiel „Naturally”. Tinashe była gościem w singlu Calvina Harrisa „New to You” wraz z Offsetem i Normanim, a także pojawiła się dodatkowo w utworach Snakehips, Gryffin, Shygirl i KYLE. Ukradkowe „Talk to Me Nice” Tinashe i buzujące „Needs”, odpowiednio współprodukowane przez duety Nosaj Thing i Scoop DeVille oraz Royce David i Jonny Made It, zapowiadały BB/ANG3L, 20-minutowy album, który ukazał się w 2023 roku.

W ciągu roku powróciła z Quantum Baby, kolejnym zestawem o podobnej długości. Zamykający utwór „Nasty”, współpraca z Rickym Reedem i Zackiem Sekoffem, stał się drugim singlem piosenkarki z Hot 100, zanim rozpoczęła światową trasę koncertową w latach 2024-2025 nazwaną Match My Freak, nazwaną na cześć refrenu piosenki.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
2 On	Tinashe featuring ScHoolboy Q	05.2014	122	24[24]	RCA	[platinum-US][gold-UK][written by Tinashe Kachingwe, Bobby Brackins, Dijon McFarlane ,Jon Redwine, Brendon Waters, Quincy Hanley, Cezar Cunningham ,Sean Henriques ,Steven Marsden ,Delano Thomas, Michael Jarrett, Craig Serani Marsh][produced by DJ Mustard ,Redwine, DJ Marley Waters][5[30].R&B Chart]
Body Language	Kid Ink Featuring Usher & Tinashe	10.2014	46[15]	72[18]	RCA USRC 11402051	[platinum-US][silver-UK][written by Brian Collins, Ryon Lovett, Tinashe Kachingwe, Magnus Høiberg ,Mikkel S. Eriksen, Tor Erik Hermansen][produced by Stargate, Cashmere Cat][21[20].R&B Chart]
Pretend	Tinashe featuring A$AP Rocky	10.2014	122	117[1]	RCA	[written by Tinashe Kachingwe, Noel Fisher, Brian Soko, Rasool Diaz, André Proctor ,Lyrica Anderson, Rakim Mayers][produced by Detail ,The Order][34[10].R&B Chart]
All Hands on Deck	Tinashe Featuring Iggy Azalea	04.2015	156	101[12]	RCA	[written by Tinashe Kachingwe, Mikkel Storleer, Eriksen Tor ,Erik Hermansen, Magnus August Høiberg, Bleta Rexha][produced by Stargate, Cashmere Cat][33[12].R&B Chart]
Player	Tinashe Featuring Chris Brown	10.2015	85[1]	103[9]	RCA USRV 81500861	[written by Tinashe Kachingwe,Myron Birdsong,Chris Brown,Lukas Loules,Alexander Kronlund,Chloe Angelides][produced by Lulou,Kronlund][39[11].R&B Chart]
All My Friends	Snakehips Featuring Tinashe & Chance The Rapper	02.2016	5[33]	103[12]	Hoffman West GBARL 1501370	[platinum-US][2x-platinum-UK][written by Snakehips,Cass Lowe,Chance the Rapper][produced by Snakehips,Cass Lowe][34[12].R&B Chart]
Watch Me Work	Tinashe	02.2016	-	105[1]	RCA	[34[1].R&B Chart]
Duele el Corazón	Enrique Iglesias Feat. Wisin or Tinashe & Javada	07.2016	-	82[8]	Sony Latin	[written by Enrique Iglesias,Patrick Ingunza,Silverlo Lozada,Juan Luis Moreira,Servando Primera,Hasibur Rahman,Francisco Saldaña][produced by Carlos Paucar,Francisco "Luny" Saldaña][34[12].R&B Chart]
Just Say	KDA featuring Tinashe	11.2016	88[2]	-	Ministry Of Sound GBCEN 1602571	[silver-UK][written by Kris Di Angelis][produced by KDA]
Slumber Party	Britney Spears Featuring Tinashe	12.2016	-	86[1]	RCA	[written by Mattias Larsson,Robin Fredriksson,Julia Michaels,Justin Tranter][produced by Mattman & Robin]
No Drama	Tinashe Featuring Offset	02.2018	-	123[1]	RCA	[written by Tinashe Kachingwe, Kiari Cephus, Mikkel Storleer Eriksen, Tor Erik Hermansen][produced by Stargate]
Nasty	Tinashe	06.2024	66[5]	61[16]	Tinashe Music USLD 91757578	[written by Tinashe Kachingwe, Eric Burton Frederic][produced by Ricky Reed, Zack Sekoff][15[19].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Aquarius	Tinashe	10.2014	78[1]	17[3]	RCA 88843094752	[produced by Blood Diamonds ,Boi-1da ,Jasper Cameron Cashmere Cat ,Evian Christ ,DJ Dahi, Detail, Legacy, Dijon "DJ Mustard" McFarlane, Michel,Mike Will Made It ,Nic Nac, Osinachi Nwaneri ,The Order, Redwine, Ritz Reynolds, Stargate ,SykSense ,Tinashe, DJ Marley Waters]
Nightride	Tinashe	11.2016	-	89[1]	RCA 0886446201443	[produced by Tinashe ,Allen Ritter,Atu,Boi-1da,Brent Reynolds,Joel Compass,Devonte Hynes,Dpat,Illangelo,King Kachingwe,Metro Boomin,Sango,Stephen Spencer,The Beat Bully,The-Dream,Vinylz]
Joyride	Tinashe	04.2018	78[1]	58[1]	RCA 88875184952	[produced by Trevor Jerideau ,Mike Nazzaro,Ali Nazzaro ,Floyd "A1" Bentley, Allen Ritter, BLWYRMND, Brilliance, Dre Moon ,Felix Snow, Hitmaka, Mario Luciano, J. White Did It, Joel Compass, Reckless, Ritz Reynolds, Soundz, Stargate, T-Minus, Wavy]
Songs for You	Tinashe	12.2019	-	147[1]	Tinashe Music Inc. GRV-TINASHE-01	[produced by Tinashe ,BongoByTheWay ,Boston ,Darion Javon, Go Grizzly, Hit-Boy ,Hitmaka, KINGDOM, Killah B, MAKJ ,Myles Morgan, Oliver Malcolm ,Oz, Poo Beatz, Connor McDonough, Smash David, Styalz Fuego ,Todd Prichard ,Trackside, Turn Me Up Josh, Wax Motif]
333	Tinashe	08.2021	-	175[1]	Equity Distribution 0192641784224	-
Quantum Baby	Tinashe	08.2024	-	199[1]	Nice Life 0808391249103	[produced by John Alexis ,Billy Lemos ,Liohn, Nosaj Thing, Jorgen Odegard, Phoelix, Ricky Reed, sdtroy, Zack Sekoff, Z3N]

sobota, 22 czerwca 2024

Midnight Star

Midnight Star to amerykańska grupa muzyczna, która w latach 80-tych wydała wiele hitowych płyt. Grupa została założona w 1976 roku na Uniwersytecie Stanowym Kentucky przez trębacza Reggiego Callowaya, wokalistkę Belindę Lipscomb,gitarzystę/perkusistę/wokalistę Melvina Gentry’ego, basistę Kennetha Ganta, multiinstrumentalistę Billa Simmonsa, klawiszowca/wokalistę Bo Watsona oraz gitarzystę/klawiszowca Jeff Cooper jako samodzielna grupa. Później dołączył do zespołu puzonista spoza KSU, Vincent Calloway (młodszy brat Reginalda).

Prezentacja w Nowym Jorku w 1978 roku zainspirowała szefa SOLAR Records Dicka Griffeya do podpisania kontraktu z grupą. Wydali swój debiutancki album The Beginning (1980) z kilkoma muzykami studyjnymi. W 1981 roku ich drugi album, wydany przez Solar Records, Standing Together, osiągnął 54. pozycję na amerykańskiej liście przebojów R&B.W 1982 roku wydali album Victory. Wykorzystując umiejętności produkcyjne wybranego lidera zespołu Reggiego Callowaya, Midnight Star trafił na amerykańskie listy przebojów R&B dzięki wczesnym singlom „Hot Spot” i „I've Been Watching You”. Perkusista Bobby Lovelace dołączył do grupy pod koniec 1982 roku, umożliwiając Gentry'emu wyłącznie śpiewanie i grę na gitarze.

Czwarty album Midnight Star, No Parking on the Dance Floor, ukazał się w 1983 roku i okazał się ich przełomem. Zawierający mieszankę R&B i funku z wokalem wokodera, album zajął 2. miejsce na liście Top Black Albums magazynu Billboard i 27. miejsce na liście Billboard Top LPs & Tape, a w USA pokrył się podwójną platyną. Pierwszy singiel „Freak-A-Zoid” zajął 2. miejsce na liście przebojów Black Singles w USA J. D. Considine z „Washington Post” argumentuje, że piosenka ta posłużyła do „ustalenia tożsamości stylistycznej grupy” i „umieściła Midnight Star na mapie muzyki pop, ponieważ tak doskonale łączyła tendencje grupy do technopopu z jej korzeniami R&B”.Single z albumu obejmowały „Wet My Whistle” i utwór tytułowy. Wszystkie trzy single z albumu znalazły się na listach przebojów magazynu Billboard Hot 100, Black Singles i na listach przebojów tanecznych. a utwory z albumu „Slow Jam” (współautorem jest Kenneth „Babyface” Edmonds) i „Electricity” były często emitowane na antenie.

Planetary Invasion miało to samo „podstawowe brzmienie… od gadającego elektronicznego pulsu po gadatliwy wokoder Vincenta Callowaya”, co poprzednie wydawnictwo zespołu, i także pokryło się platyną.„Operator”, pierwszy singiel, znalazł się w pierwszej dwudziestce i zajął pierwsze miejsce na liście przebojów R&B; pozostaje jak dotąd jedynym hitem zespołu na liście Top 40 magazynu Billboard. W 1985 roku Kool & the Gang, Midnight Star, Shalamar i Klymaxx wystąpili w Marriott Convention Center w Oklahoma City. Zespół kontynuował koncerty w San Antonio i Little Rock. W 1986 roku zespół wydał Headlines, który był ich trzecim albumem, który sprzedał się co najmniej w złocie. To miał być ich ostatni występ z braćmi Calloway. Z powodu niemożliwych do pogodzenia różnic z pozostałymi członkami, Reggie opuścił grupę, a Vincent wkrótce potem odszedł.

Największy sukces odnieśli w Wielkiej Brytanii dzięki „Midas Touch”, który zajął 8. miejsce, oraz „Headlines”, który wcześniej w tym samym roku zajął 16. miejsce.Bez Calloways, którzy utworzyli grupę Calloway i wydali album, z którego w 1990 roku powstał hitowy singiel „I Wanna Be Rich”, Midnight Star nagrała dwa kolejne albumy, zatytułowane Midnight Star i Work It Out. Te dwa albumy nie okazały się tak popularne jak ich poprzednie trzy wydawnictwa, ale single „Don't Rock the Boat” i „Snake in the Grass” dotarły do pierwszej dziesiątki list przebojów singli R&B.

Grupa miała długą przerwę, choć nigdy oficjalnie się nie rozpadła. Grupa ponownie połączyła siły w 2000 roku z wieloma pierwotnymi członkami (w tym ze wszystkimi wokalistami), a dwa lata później wydała album 15th Avenue.Od tego czasu grupa sporadycznie koncertowała, ostatnio w składzie, w którym znaleźli się Belinda Lipscomb, Kenneth Gant, Melvin Gentry, Bo Watson i Bobby Lovelace, a czasami dołączał także Bill Simmons.

Poza Midnight Star kilku członków zespołu brało udział w innych projektach. Bo Watson jest współautorem kilku piosenek dla piosenkarki Toni Braxton. Jest współautorem duetu Babyface „Give U My Heart” i „Love Shoulda Brought You Home” ze ścieżki dźwiękowej Boomerang, a także piosenki „Spending My Time with You” z debiutanckiego albumu Braxton . Watson pomagał także w pisaniu innych piosenek, takich jak „Turn Down the Lights” dla Shanice, „Rock Steady” dla The Whispers i „Meeting in the Ladies' Room” dla Klymaxx.

Reggie i Vincent Calloway produkowali nagrania dla Teddy Pendergrassa i Deele. Belinda Lipscomb pojawia się na albumie Reflection Eternal Revolutions Per Minute z 2010 roku w utworze „Long Hot Summer”, a także w drugim singlu „In This World”. Lipscomb wniósł także dodatkowy wokal w tle do utworu „Toyz N Da Hood” z albumu Snoop Dogga Doggumentary z 2011 roku. Belinda Liscomb napisała także utwór „Let's Keep Dacin'” Carrie Lucas na jej ostatni album „Horsin' Around”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Make It Last/Follow The Path	Midnight Star	04.1980	-	-	Solar 11903	[written by B. Watson][produced by Leon Sylvers][85[4].R&B Chart]
I've Been Watching You/ Open Up To Love	Midnight Star	07.1981	-	-	Solar 47933	[written by B. Watson][produced by Leon Sylvers][36[11].R&B Chart]
Tuff/I Got What You Need	Midnight Star	11.1981	-	-	Solar 47948	[written by R. Calloway, V. Calloway, J. Cooper, K. Gant, M. Gentry, B. Lipscomb, W. Simmons, B. Watson][produced by Leon Sylvers][60[9].R&B Chart]
Hot Spot/I Won't Let You Be Lonely	Midnight Star	09.1982	-	108[2]	Solar 48 012	[written by Bo Watson, Reginald Calloway, Melvin Gentry, Vincent Calloway, Belinda Lipscomb][produced by Reginald Calloway, Midnight Star][35[12].R&B Chart]
Victory/Love Is Alive	Midnight Star	11.1982	-	-	Solar 69932	[written by Reginald Calloway, Melvin Gentry, Bo Watson][produced by Reginald Calloway, Midnight Star][83[4].R&B Chart]
Freak-A-Zoid/Move Me	Midnight Star	08.1983	-	66[8]	Solar 69828	[written by Vincent Calloway, Reggie Calloway, Bill Simmons][produced by Reggie Calloway][2[20].R&B Chart][44[12].Hot Disco/Dance;Solar 67 919 12"]
Wet My Whistle/You Can't Stop Me	Midnight Star	10.1983	-	61[11]	Solar 69790	[written by Reggie Calloway][produced by Reggie Calloway][8[18].R&B Chart][15[11].Hot Disco/Dance;Solar 69 790 12"]
No Parking (On The Dance Floor)/Feels So Good	Midnight Star	03.1984	-	81[8]	Solar 69753	[written by Bill Simmons, Bobby Lovelace, Vincent Calloway][produced by Reggie Calloway][43[13].R&B Chart][44[8].Hot Disco/Dance;Solar 4970 12"]
Operator/Playmates	Midnight Star	12.1984	66[3]	18[17]	Solar 69684	[written by Bo Watson, Reggie Callaway, Belinda Lipscomb][produced by Reggie Calloway][1[5][17].R&B Chart][15[12].Hot Disco/Dance;Solar 66 931 12"]
Scientific Love/Make Time (To Fall In Love)	Midnight Star	03.1985	-	80[7]	Solar 69659	[written by Belinda Lipscomb, Bo Watson, Melvin Gentry, Kenneth Gant, Vincent Calloway][produced by Reggie Calloway][16[12].R&B Chart][19[9].Hot Disco/Dance;Solar 5035 12"]
Body Snatchers/Curious	Midnight Star	06.1985	B:92[2]	-	Solar 69638	[written by Vincent Calloway, Reggie Calloway, Bill Simmons, Bo Watson, Melvin Gentry][produced by Reggie Calloway ][31[10].R&B Chart]
Headlines	Midnight Star	06.1986	16[8]	69[7]	Solar 69547	[written by Bill Simmons, Vincent Calloway, Belinda, Reggie Calloway, Melvin Gentry, Bobby Lovelace][produced by Reggie Calloway, Midnight Star][3[18].R&B Chart][34[6].Hot Disco/Dance;Solar 66 851 12"]
Midas Touch/ Searching For Love	Midnight Star	09.1986	8[10]	42[14]	Solar 69525	[written by Bo Watson, June Watson Williams][produced by Reggie Calloway, Midnight Star][7[18].R&B Chart]
Engine No. 9/Searching For Love	Midnight Star	12.1986	64[3]	-	Solar 69501	[written by Gentry, Lovelace, Gentry][produced by Reggie Callaway, Midnight Star ][11[15].R&B Chart]
Wet My Whistle/Curious	Midnight Star	04.1987	60[5]	-	Solar MCA 1127 [UK]	[written by Reggie Calloway][produced by Reggie Calloway]
Don't Rock The Boat	Midnight Star Featuring Ecstacy Of Whodini	09.1988	-	-	Solar 70027	[written by Bill Simmons][produced by Midnight Star ][3[19].R&B Chart]
Snake In The Grass	Midnight Star	12.1988	-	-	Solar 44284	[written by B. Lovelace, Belinda, M. Gentry, B. Watson, B. Simmons, J. Cooper, K. Gant][produced by Midnight Star][10[14].R&B Chart]
Love Song	Midnight Star	07.1989	-	-	Solar 68961	[written by J. Cooper, B. Simmons, K. Cooper, S. Gant, Belinda][produced by Midnight Star][55[8].R&B Chart]
Do It (One More Time)	Midnight Star	05.1990	-	-	Solar 74602	[written by B. Simmons, B. Lovelace, M. Gentry, B. Lipscomb, King C][produced by Midnight Star][12[14].R&B Chart]
Luv-U-Up	Midnight Star	09.1990	-	-	Solar 74 520	[written by B. Lipscomb, B. Simmons, B. Watson, B. Lovelace, B. McFerrin, K. Gant, M. Gentry][produced by Midnight Star][58[7].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
No Parking on the Dance Floor	Midnight Star	07.1983	-	27[96]	Solar 60 241	[2x-platinum-US][produced by Reggie Calloway]
Planetary Invasion	Midnight Star	12.1984	85[2]	32[32]	Solar 60 384	[gold-US][produced by Reggie Calloway]
Headlines	Midnight Star	06.1986	42[4]	56[27]	Solar 60 241	[gold-US][produced by Reggie Calloway]
Midnight Star	Midnight Star	11.1988	-	96[15]	Solar 72 564	[produced by Midnight Star]

piątek, 17 maja 2024

David Matthews

David Matthews (urodzony 4 marca 1942r) to amerykański klawiszowiec, pianista i aranżer muzyczny. Matthews urodził się jako David Richard Matthews w Sonora w stanie Kentucky. Uzyskał tytuł licencjata w dziedzinie kompozycji na Uniwersytecie Cincinnati.

Matthews skomponował ścieżki dźwiękowe dla telewizji i albumy z Manhattan Jazz Orchestra. Jest liderem Manhattan Jazz Quintet.Matthews był także liderem grupy muzycznej Grodeck Whipperjenny. W 1970 roku rozpoczął pracę zarówno jako aranżer, jak i lider zespołu Jamesa Browna. Matthews współpracował z różnymi muzykami, w tym z Bonnie Raitt, Buddy Rich, Idrisem Muhammadem i Starland Vocal Band.

W połowie lat 70-tych był aranżerem w wytwórni CTI Records Creeda Taylora, pracując nad albumami dla takich artystów jak George Benson, Esther Phillips, Grover Washington Jr., Hank Crawford i Idris Muhammad. W 1977 roku jako jeden z pierwszych artystów zadedykował całą kompozycję Dune Franka Herberta, wydając album o tym samym tytule. W 1978 Matthews zaaranżował smyczki i orkiestrę oraz grał na pianinie na albumie Niny Simone Baltimore. Muzyka Matthewsa była intensywnie samplowana przez wielu artystów hiphopowych, takich jak The Notorious B.I.G., Nas, MF DOOM, Method Man, Redman i Large Professor i innych.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Dune	David Matthews	09.1977	-	169[7]	CTI 5005	[produced by Creed Taylor]

poniedziałek, 4 marca 2024

Debbie Dean

Debbie Dean-piosenkarka soul.Miała długą karierę,choć nie towarzyszyły jej duże sukcesy.
Urodziła się jako Reba Jeanette Smith 1.02.1928 roku w Corbin w stanie Kentucky,w miasteczku poniżej 10 tysięcy mieszkańców,pomiędzy Knoxville a Lexington.

Nagrywała początkowo jako Debbie Stevens dla ABC Paramount w 1959 r. i Roulette.W 1960 r Berry Gordy podpisał z nią kontrakt dla Motown jako pierwszą białą artystką.
Ta blond-rudawa piosenkarka zadebiutowała singlem "Itty bitty Pity love/But i' m afraid" z 25.08.1961 roku.Ale nie miała większej szansy przebicia,gdyż Gordy był bardziej zainteresowany lansowaniem swojego faworyta -Smokeya Robinsona ze swoją grupą The Miracles.
Jej jedyny przebój odnotowany w dolnych rejestrach Hot 100 Billboard to "Don' t let him shop around" ,będący odpowiedzią na hit The Miracles -"Shop around".

Kolejny trzeci singiel "Everybody' s talking about me/I cried all night" z 11.03.1962 roku przepadł na rynku.Debbie emigruje do Kalifornii i próbuje zmienić swój image [ma wtedy 34 lata], stosownie do zmieniającej się wówczas mody ,na pełną temperamentu blondynkę częstą bywalczynię pokazów mody i klubów.W jednym z nich poznała Ike'a i Tinę Turner ,którzy obiecali jej pomoc w podpisaniu kontraktu z wytwórnią Sue.

Tam jako Debra Dion wydała "Don' t bug me baby/I want to know if your love is real" w 1964 roku.Kolejne nagranie ,które przepadło na listach przebojów.Do 1966 roku nic nie nagrywa,kiedy to jako Debra Dion znów próbuje szczęścia w Treva Records,singlem "Take my hands",jednak znów bez powodzenia.

Pomagała Deke Richardsowi [The Clan,The Corporation] podczas jego występów w klubie i na trasach z jego zespołem Deke and The Deacons,który był supportem występów Ike'a and Tiny Turner.Richards ,który był uznanym artystą ,producentem i kompozytorem na usługach Motown,po wspólnych występach zaproponował jej odnowienie współpracy z tą wytwórnią ,już jako spółki autorskiej.

Ich najbardziej znane piosenki to -"I can' t dance to that music you' re playing" [Martha & The Vandellas],"Honey Bee" [Supremes],"Why did you leave me" [Temptations].Jako Debbie Dean nagrywała także single produkowane przez Richardsa,takie jak "Stay my love/Why am i loving you" dla VIP.
Zmarła 17.02.2001 roku w Ojai w Kalifornii.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
These Things We'll Share / Love Me	as Penny Smith	12.1956	-	-	Kahill 1018	[written by Kummerle, Donna]
I Sit And Cry / Billy Boy's Tune	as Debbie Stevens	07.1959	-	-	ABC-Paramount 10034	[written by Fred Carter]
If You Can't Rock Me / What Will I Tell My Heart	as Debbie Stevens	01.1959	-	-	Apt 25027	[written by W. Jacobs]
Don' t let him shop around/A New Girl	Debbie Dean	02.1961	-	92[2]	Motown 1007	[written by L. Wakefield, B. Gordy, W. Robinson][produced by Berry Gordy Jr]
Itsy, Bitty, Pity Love / But I'm Afraid	Debbie Dean	08.1961	-	-	Motown 1014	[written by Bradford, Wylie][produced by Janard]
Everybody's Talking About My Baby / I Cried All Night	Debbie Dean	03.1962	-	-	Motown 1025	[written by Berry Gordy Jr.][produced by Berry Gordy Jr.]
Why Am I Lovin' You / Stay My Love	Debbie Dean	02.1968	-	-	V.I.P. 25044	[written by Dean, Lussier][produced by D. Lussier]

czwartek, 15 lutego 2024

Joe "Fingers" Carr

Joe "Fingers" Carr [właściwie Louis Ferdinand Busch]-ur. 18.07.1910r Louisville,Kentucky-zm. 19.09.1979r Camarillo, California-pianista,aranżer,szef orkiestry,kompozytor.

Najbardziej znany jako pianista honky-tonk nagrywający pod swoim pseudonimem Joe "Fingers" Carr.Zaczynał bardzo wcześnie prowadząc swój własny band mając 12 lat.Cztery lata póżniej opuszcza rodzinny dom pracując jako profesjonalny muzyk.Grał w big bandach proponujących tzw. "sweet music";min.Clyde McCoy'a, Henry'ego Busse, i George Olsona,z przerwą na studia w konserwatorium w Cincinnati .Największe sukcesy odnosi grając z orkiestrą Hala Kempa w latach 30-tych.W tym czasie poślubia Janet Blair,śpiewaczkę z tego samego bandu,pierwszą z kilku jego żon.Po tym jak główny aranżer big bandu John Scott Trotter w 1936r opuszcza zespół,Carr wraz z Halem Mooney'em zostają nadwornymi aranżerami.Gdy Kemp w 1940r ginie w katastrofie samochodowej,przenosi się do Los Angeles i zaczyna pracę jako muzyk sesyjny,ale wybuch II wojny światowej i służba wojskowa z nią związana wymusza trzyletnią przerwę w działalności muzycznej.

Po powrocie do Los Angeles zahacza się dzięki Johnny'emu Mercerowi w raczkującej wytwórni Capitol,gdzie pracuje w kierownictwie A&R.Okazjonalnie; bierze udział jako pianista w sesjach nagraniowych towarzysząc Kay Starr, Tennessee Ernie Fordowi, Deanowi Martinowi.W 1950r przedstawia wytwórni projekt nagrania ragtimów,przybierając pseudonim Joe "Fingers" Carr podczas inauguracyjnej sesji.Jego drugi singiel-"Sam's Song" ląduje na 7 pozycji listy Billboard. Jego wersja instrumentalna piosenki Del Wooda "Down yonder" trafia na 14 miejsce listy bestsellerów w 1951r.Mimo,że Capitol nieco karykaturalnie przedstawia Carra,nawiązując w jego wizerunku do lat 20-tych,sam Carr traktuje sprawę poważnie pisząc wiele własnych ragtimów i inspirując młodych muzyków ,długo przed falą zainteresowania tym gatunkiem w latach 70-tych zeszłego stulecia.

Wydano też kilka singli pod szyldem Lou Busch and his Orchestra;jeden z nich "Zambesi",adaptacja płd afrykańskiej piosenki stał się hitem po obu stronach Atlantyku.Jego jedyny przebój w W.Brytanii jako Joe Carr-"Portuguese Washerwoman" trafił do Top20 brytyjskiej listy.W końcu lat 50-tych przenosi się do Warner Brothers,gdzie znowu pracuje jako wykonawca i członek szefostwa wytwórni.Odnosił wiele sukcesów jako promotor talentów,lansując min. Allana Shermana,popularnego komika,nagrywającego wiele udanych płyt.Busch ginie w wypadku samochodowym w 1979r.

Single

Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sam's song/Ivory rag	Joe "Fingers" Carr and The Carr-Hops	06.1950	-	7[13]	Capitol F 962	[#94 hit for Dean Martin & Sammy Davis Jr in 1962][written by Jack Elliott/Lew Quadling]
Down yonder//Ivory rag	Joe "Fingers" Carr	10.1951	-	14[17]	Capitol F 1777	[#5 hit for Ernest Hare & Billy Jones in 1921;#48 hit for Johnny & The Hurricanes in 1960][written by L.Wolfe Gillbert]
Until sunrise/Humoresque	Joe "Fingers" Carr And His Ragtime Band	04.1954	-	24[3]	Capitol 2730	[written by Fine, Moss, Collins]
Zambezi/Rainbow's end	Lou Busch and His Orch	12.1955	-	75[6]	Capitol 3272	[written by Nico Carstens, Anton DeWaal ]
11th memory melody/The charming mademoiselle from Paris,France	Lou Busch and His Orch	02.1956	-	35[11]	Capitol 3349	[written by King, Palmer, Carl Sigman]
Portugese washerwomen/Lucky Pierre	Joe "Fingers" Carr	05.1956	20[5]	19[16]	Capitol 3418	[written by Popp, Lucchesi]

piątek, 8 grudnia 2023

Mary Travers

Secondary, 2 of 8 Mary Allin Travers (ur. 9 listopada 1936r-zm. 16 września 2009r) była amerykańską piosenkarką i autorką tekstów, znaną z członkostwa w słynnym folkowym trio z lat 60-tych Peter, Paul and Mary, wraz z Peterem Yarrowem i Paulem Stookeyem. Travers dorastała wśród rozwijającej się sceny folkowej w Greenwich Village w Nowym Jorku i wydała pięć solowych albumów. Śpiewała w zakresie kontraltowym.

Mary Travers urodziła się w 1936 r. w Louisville w stanie Kentucky jako córka Roberta Traversa i Virginii Coigney, dziennikarzy i aktywnych organizatorów związku zawodowego The Newspaper Guild. W 1938 roku rodzina przeniosła się do Greenwich Village w Nowym Jorku. Mary uczęszczała do postępowej szkoły Little Red School House, gdzie poznała ikony muzyki, takie jak Pete Seeger i Paul Robeson. Robeson śpiewał jej kołysanki. Travers opuściła szkołę w 11. klasie i została członkiem folkowej grupy Song Swappers.

The Song Swappers śpiewali w chórkach dla Pete'a Seegera na czterech wznowionych albumach w 1955 roku, kiedy Folkways Records ponownie wydało zbiór prozwiązkowych piosenek ludowych Seegera, Talking Union. Travers traktowała swój śpiew jako hobby (pracowała na pełny etat jako technik dentystyczny) i wstydziła się tego, ale inni muzycy go zachęcali. Była także w obsadzie przedstawienia na Broadwayu The Next President.

Grupa Peter, Paul and Mary powstała w 1961 roku i odniosła natychmiastowy sukces. Mieli wspólnego menadżera Alberta Grossmana z Bobem Dylanem. Ich sukces z „Don't Think Twice, It's All Right” Dylana pomógł w umieszczeniu albumu Dylana Freewheelin' w pierwszej trzydziestce w USA cztery miesiące po wydaniu. Peter, Paul i Mary zerwali w 1970 roku, wkrótce po wydaniu swojego największego brytyjskiego hitu, ballady piosenkarza i autora tekstów Johna Denvera „Leaving on a Jet Plane” (pierwotnie zatytułowanej „Babe I Hate To Go”) (nr 2 w Wielkiej Brytanii, luty 1970) ). Piosenka, która w grudniu 1969 roku znalazła się na szczytach list przebojów US Billboard i Cash Box, była jedynym hitem numer jeden grupy.

Następnie Travers kontynuowała karierę solową i nagrał pięć albumów: Mary (1971), Morning Glory (1972), All My Choices (1973), Circles (1974) i It's in Every of Us (1978). Grupa spotkała się ponownie na jedną noc w czerwcu 1972 roku, aby wziąć udział w specjalnym koncercie zbierającym fundusze w Madison Square Garden dla kandydata na prezydenta, senatora George'a McGoverna. Peter, Paul i Mary reaktywowali się w 1978 roku, intensywnie koncertowali i wydali wiele nowych albumów aż do śmierci Travers. W 1999 roku zespół został wprowadzony do Galerii Sław .

Travers była mężatką cztery razy. Jej pierwszy krótki związek z Johnem Fillerem zaowocował starszą córką Eriką w 1960 r. W 1963 r. wyszła za mąż za Barry'ego Feinsteina, wybitnego niezależnego fotografa muzyków i celebrytów. W 1966 roku urodziła się jej młodsza córka Alicia, a rok później para rozwiodła się. W latach 70-tych wyszła za mąż za Geralda Taylora, wydawcę National Lampoon. Po zakończeniu małżeństwa z Taylor Travers przez kilka lat była w związku z prawnikiem Richardem Ben-Veniste, wychowując swoje córki w Nowym Jorku. W 1991 roku wyszła za mąż za restauratora Ethana Robbinsa i do końca życia mieszkała z nim w małym miasteczku Redding w stanie Connecticut.

W 2004 roku u Traversa zdiagnozowano białaczkę. Przeszczep szpiku kostnego przeprowadzony w 2005 r. spowodował tymczasową remisję, ale zmarła 16 września 2009 r. w szpitalu Danbury w Connecticut z powodu powikłań związanych z przeszczepem szpiku i innymi metodami leczenia.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Follow Me/I Guess He'd Rather Be In Colorado	Mary Travers	05.1971	-	56[11]	Warner Bros. 7481	[written by John Denver][produced by Milton Okun ]
Too Many Mondays/That Year There Was No Winter	Mary Travers	03.1973	-	122[3]	Warner Bros. 7675	[written by Barry Mann, Cynthia Weil][produced by Milton Okun ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Mary	Mary Travers	04.1971	-	71[29]	Warner 1907	[produced by Milton Okun]
Morning Glory	Mary Travers	04.1972	-	157[5]	Warner 2609	[produced by Milton Okun]
All My Choices	Mary Travers	02.1973	-	169[6]	Warner 2677	[produced by Milton Okun]
Circles	Mary Travers	07.1974	-	200[1]	Warner 2795	[produced by Terry Cashman, Tommy West]
It's In Everyone Of Us	Mary Travers	03.1978	-	186[5]	Chrysalis 1168	-

sobota, 4 czerwca 2022

Jack Harlow

Jackman Thomas Harlow (ur. 13 marca 1998r w Louisville) - amerykański raper, piosenkarz i autor tekstów. Podpisał kontrakt z wytwórnią Don Cannona i DJ Dramy Generation Now oraz Atlantic Records. Jest także założycielem własnego kolektywu muzycznego Private Garden. Najbardziej znany jest ze swojego singla „Whats Poppin” z 2020 roku, który zadebiutował na ósmym miejscu na liście Billboard Hot 100.

Harlow urodził się i wychował w Louisville w stanie Kentucky, gdzie rozpoczął karierę rapera. Wychował się na farmie koni. Jest pochodzenia francuskiego i irlandzkiego. Harlow zaczął rapować w wieku 12 lat. On i jego przyjaciel Sharath używali mikrofonu z gry Guitar Hero i starego laptopa do nagrywania piosenek. Zrobili płytę zatytułowaną Rippin 'and Rappin', sprzedawali jej egzemplarze w swojej szkole (Highland Middle School). Kiedy był w siódmej klasie, Harlow nabył profesjonalny mikrofon i nagrał swój pierwszy mixtape, Extra Credit, używając pseudonimu „Mr. Harlow”. Podczas edukacji w liceum był członkiem szkolnej drużyny piłkarskiej juniorów. Z przyjaciółmi założył kolektyw „Moose Gang”; w tym samym czasie pracował nad dwoma mixtape'ami, które ostatecznie nigdy nie zostały wydane, nazywały się: „Moose Gang” i „Music for the Deaf”.

14 listopada 2015 roku Jack Harlow wydał swoją pierwszą komercyjną EP-kę zatytułowaną The Handsome Harlow. Została wydana przez wytwórnie sonaBLAST! Gilla Hollanda. W szkole średniej często grał koncerty w Louisville.

W czerwcu 2016 roku, niecały miesiąc po ukończeniu szkoły średniej (Atherton High School), wydał mixtape o nazwie 18.

Latem 2017 roku Harlow wydał singiel „Routine”. W październiku tego roku wydał kolejny singiel „Dark Knight” z towarzyszącym mu teledyskiem. "Dark Knight" stał się głównym singlem z mixtape'a Gazebo, który został wydany w listopadzie 2017r.

Po przeprowadzce do Atlanty Harlow pracował w Georgia State Cafeteria, aby zwiększyć swoje dochody. Miesiąc po pracy w kafeterii poznał się z DJ Drama w Mean Street Studio.

W sierpniu 2018 roku ogłoszono, że Harlow podpisał kontrakt z DJ Dramą i jego wytwórnią Generation Now ktróra współpracuje z Atlantic Records. Wydał także teledysk do swojego singla „Sundown”. 17 sierpnia Harlow wydał mixtape Loose. W listopadzie 2018 r. Harlow wyruszył w trasę koncertową wspierającą mixtape Loose, która zakończyła się w grudniu. W tym miesiącu wydał także teledysk do piosenki „PickYourPhoneUp” z udziałem K Campa. Loose został nominowany do nagrody BET Hip Hop Awards 2019 w kategorii najlepszy mixtape. 21 sierpnia 2019 roku Harlow wydał singiel „Thru the Night”, w którym wystąpił Bryson Tiller. Następnie wydał 12-ścieżkowy mixtape o nazwie Confetti.

W styczniu 2020 roku wydał singiel „Whats Poppin”. Piosenka była dużo razy udostępniana na platformie TikTok, a teledysk wyprodukowany przez Cole Bennetta przekroczył próg 125 milionów wyświetleń. W urodziny Harlowa, 13 marca 2020 r., wydał 7-utworowy projekt o nazwie Sweet Action.

W maju Harlow wydał singiel „Moana” z G-Eazy. Harlow wydał oficjalny remiks utworu „Whats Poppin” z udziałem DaBaby'ego, Tory Laneza i Lil Wayne'a, który zajął drugie miejsce na liście Hot 100. W dniu 11 sierpnia Harlow wziął udzał w XXL Fresham Class 2020.

22 października 2020 r. Harlow wydał singiel „Tyler Herro”. Piosenkę chwalono za charyzmę słów i przekaz Harlowa. 2 grudnia 2020 roku Harlow ogłosił swój debiutancki album, That's What They All Say. Album składa się z 15 utworów, w tym „Tyler Herro”, „Whats Poppin” i remiks „Whats Poppin”. Singel "Way Out" z Big Seanem został wydany 9 grudnia 2020 roku, a album 11 grudnia.

Harlow wskazuje szereg wpływów z wielu gatunków muzycznych, w tym między innymi takich artystów jak: Eminem, Drake, Jay-Z, Lil Wayne, Outkast, Paul Wall, Willie Nelson, Johnny Cash, Hall and Oates i Jesse McCartney.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Whats Poppin	Jack Harlow	04.2020	25[26]	2	Atlantic USAT 22000162	[6x-platinum-US][platinum-UK][written by Jackman Harlow, Tahj Morgan, Darryl Clemons, John Lucas, Carlos Goodwin Jr., Nathan Ward II][produced by JetsonMade, Pooh Beatz, LosTheProducer]
Face of My City	Jack Harlow featuring Lil Baby	.2020	-	107	-	-
Moana	G-Eazy x Jack Harlow	05.2020	-	123	RCA 88644843590	[written by Xavier Dotson,Gerald Gillum,Jack Harlow][produced by Zaytoven]
Tyler Herro	Jack Harlow	10.2020	-	34	Generation Now / Atlantic 075679799128	[platinum-US][written by Jack Harlow, Jahaan Sweet ,Matthew Samuels ,Scott Storch, Sean Seaton][produced by Boi-1da, Storch, Neenyo Sweet]
Way Out	Jack Harlow feat. Big Sean	12.2020	-	74	Generation Now / Atlantic 075679795014	[gold-US][written by Jackman Harlow, Sean Anderson ,Tahj Morgan, Jasper Harris, Everett Romano][produced by JetsonMade ,Harris, Heavy Mellow]
Already Best Friends	Jack Harlow feat. Chris Brown	03.2021	-	119	Generation Now / Atlantic	[written by Jackman Harlow ,Christopher Maurice Brown][produced by JetsonMade, Ye Ali ,Christopher Bivins, Joe Hodges ,Rance]
Killer (Remix)	Jack Harlow	06.2021	77[1]	62	Interscope	[written by Marshall Mathers, D.A. Doman, Ezemdi Chikwendu][produced by D.A. Got That Dope, Lonestarrmuzik]
Industry Baby	Lil Nas & Jack Harlow	08.2021	3[37]	1	Lil Nas X USSM 12105360	[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Montero Hill ,Jackman Harlow, Mark Williams, Raul Cubina, Roy Lenzo, Denzel Baptiste, David Biral, Kanye West ,Nick Lee][produced by Take a Daytrip ,Kanye West]
SUVs (Black on Black)	Jack Harlow & Pooh Shiesty	08.2021	-	67	Generation Now / Atlantic	[gold-US][written by Jackman Harlow, Lontrell Williams, Kevin Price, Samuel Jimenez][produced by Go Grizz, Smash David]
Nail Tech	Jack Harlow	03.2022	55[26]	18	Atlantic USAT 22200223	[written by Jackman Harlow ,Matthew Samuels, Rogét Chahayed ,Jahaan Sweet ,Scotty Coleman, José Velazquez, Amir Sims, Douglas Ford ,Montez Jones][produced by Boi-1da ,Chahayed, Sweet Coleman, BabeTruth, Fierce]
First Class	Jack Harlow	04.2022	2[8]	2	Atlantic USAT 22203024	[silver-UK][written by Jackman Harlow, Jasper Harris, Douglas Ford, Rogét Chahayed, José Velazquez, Micaiah Raheem, Nickie Jon Pabón ,Ryan Vojtesak, Stacy Ferguson, Jamal Jones, Will Adams ,Elvis Williams, Christopher Bridges][produced by Rogét Chahayed ,Jack Harlow ,Charlie Handsome, Jasper Harris]
Dua Lipa	Jack Harlow	05.2022	33[2]	21	Atlantic USAT 22203495	-
Talk of the Town	Jack Harlow	.2022	-	106	Generation Now / Atlantic	-
Young Harleezy	Jack Harlow	.2022	-	97	Generation Now / Atlantic	-
I'd Do Anything to Make You Smile	Jack Harlow	.2022	-	88	Generation Now / Atlantic	-
Side Piece	Jack Harlow	.2022	-	103	Generation Now / Atlantic	-
Movie Star	Jack Harlow featuring Pharrell Williams	.2022	-	101	Generation Now / Atlantic	-
Lil Secret	Jack Harlow	.2022	-	110	Generation Now / Atlantic	-
I Got a Shot	Jack Harlow	.2022	-	104	Generation Now / Atlantic	-
Churchill Downs	Jack Harlow feat. Drake	05.2022	19[4]	23	Atlantic USAT	-
Like a Blade of Grass	Jack Harlow	.2022	-	107	Generation Now / Atlantic	-
Parent Trap	Jack Harlow featuring Justin Timberlake	.2022	-	109	Generation Now / Atlantic	-
Poison	Jack Harlow featuring Lil Wayne	.2022	-	99	Generation Now / Atlantic	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Thats What They All Say	Jack Harlow	12.2020	73[1]	5	Atlantic 67523720	[platinum-US][produced by 1st Class, Ayo the Producer, Boi-1da, BRYVN, Carlos Homs ,Chef Boya Dru, Cubeatz, Danny McKinnon, DJ Dahi ,EY ,Fabio Aguilar, Foreign Teck ,Go Grizzly, Harry Fraud, Heavy Mellow, Hit-Boy, Jack LoMastro, Jahaan Sweet, Jasper Harris, Jenius, JetsonMade, J.LBS, Keanu Beats, Khirye Tyler, LosTheProducer, Mantiz, Mike Wavvs, Nami, Neeko Baby, Neenyo, Paul Blanco, Pooh Beatz, Quintin Gulledge, Rance ,Scott Storch, Squat Beats, The Trak Starz, VinnyForGood, Skrillex, Wallis Lane, Buddafly Wolf, Joseph Hodges, Jr.]
Come Home the Kids Miss You	Jack Harlow	05.2022	4[4]	5	Atlantic 0075678635892 [UK]	[produced by 2fo’ or Woyne/2forWoyne, Ace G ,Audi, BabeTruth, Bedrm, Bobby Kritical ,Boi-1da ,Charlie Handsome, Clay Harlow ,Coleman, Dutchboi, Fede Vindver ,Fierce, FnZ ,Foreign Teck ,Frankie Bash, Hollywood Cole ,Jack Harlow, Jahaan Sweet, Jasper Harris, JetsonMade, John Mayer ,Leon Thomas III, Lophiile, Marco, Mikewavvs, Nemo Achida, Nickie Jon Pabón, Oz, Pharrell Williams, Pooh Beatz ,Rogét Chahayed ,Timbaland, Tobias Wincorn, WallisLane]