środa, 16 marca 2016

Jim Jones


Joseph Guillermo Jones II, znany jest bardziej jako Jim Jones, a wcześniej Jimmy Jones to amerykański raper o korzeniach karaibsko-portorykańskich, który urodził się w 1976 roku w nowojorskim Harlemie. Jest jednym z oryginalnych członków formacji The Diplomats (inaczej Dipset), którą założy z Cam'ronem, Libanem Dineroandem i Juelzem Santaną.
Jim Jones na swojej artystycznej drodze nie unikał konfliktów, a wręcz je prowokował. Wśród jego oponentów znaleźli się między innymi Jay-Z, 50 Cent, Tru Life, Loon, Nas oraz Mase. Raper ma na koncie trzy albumy: "On My Way to Church" (2004), "Harlem: The Diary of a Summer" (2005) i "Hustler's P.O.M.E. (Product of My Environment)" (2006), z którego pochodzi największy dotychczasowych przebojów Jonesa - "We Fly High". Piosenka znalazła się na 1. miejscu listy najlepszych utworów rapowych Billboardu.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Certified GangstasJim Jones featuring Cam'ron and Jay Bezel07.2004--Diplomats 5777[written by Joseph Guillermo Jones,Cameron Giles,P. Corley III,Dwayne Holmes][produced by Dwayne Holmes][80[12].R&B Chart]
Crunk MuzikJim Jones featuring Juelz Santana and Cam'ron11.2004--Diplomats 5793[produced by The Blackout Movement][84[13].R&B Chart]
Baby Girl/Summer wit MiamiJim Jones featuring Max B07.2005--Diplomats 5843[written by Joseph Jones, Charly Wingate][produced by Zukhan-Bey][A:[58[9].R&B Chart][B:[78[7].R&B Chart]
What You Been Drankin On?Jim Jones featuring P. Diddy, Paul Wall and Jha Jha.2005--Diplomats 5830[106.R&B Chart]
We Fly HighJim Jones 10.2006-5[27]Diplomats 5964[platinum-US][written by Jim Jones/Zukhan Bey][produced by Zukhan Bey][4[30].R&B Chart]
I Love YouCheri Dennis featuring Jim Jones and Yung Joc.2006--Bad Boy[produced by Ryan Leslie][38.R&B Chart]
EmotionlessJim Jones featuring Juelz Santana04.2007--Koch 5938[produced by Chink Santana][91[2].R&B Chart]
Love Me No MoreJim Jones featuring Kobe.2008-- DipSet ‎ JJ-001 [103.R&B Chart]
The Good StuffJim Jones featuring NOE.2008---[103.R&B Chart]
That's RightThree 6 Mafia featuring Akon and Jim Jones08.2008--Columbia[produced by DJ Paul, Juicy J, Akon, Giorgio Tuinfort][97.R&B Chart]
Pop ChampagneJim Jones featuring Ron Browz and Juelz Santana10.2008-22[20]Ether Boy/Columbia[gold-US][written by Jim Jones/Ron Browz/L.James][produced by Ron Browz][3[27].R&B Chart]
My SwaggBig Chief featuring Jim Jones01.2009--Make Millions[84[9].R&B Chart]
Na Na Nana Na NaJim Jones featuring Bree-Beauty02.2009--Columbia[written by Duane Bridgeford, Brittney Taylor, Jed Cappelli, Matthew Friedman, Joseph Jones][produced by ILLFONICS][75[11].R&B Chart]
Dancin on MeJim Jones with DJ Webstar featuring Juelz Santana04.2009-104Scrilla Hill[written by Joseph Jones, Troy Ryan, LaRon James][produced by Remo Green & Webstar][45[20].R&B Chart]
I Love HerMarques Houston featuring Jim Jones05.2009--T.C.E.[written by Marques Houston, Joseph Jones][produced by Marques Houston, J Bynum][85[8].R&B Chart]
Perfect DayJim Jones featuring Chink Santana and Logic12.2010--E1[written by Joseph Jones, Andre Parker, Lamont Coleman][produced by Lamont "LOGiC" Coleman][66[4].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
On My Way to ChurchJim Jones09.2004-18[7]Diplomat 5770[produced by Bang!/Boola/Chad Hamilton/DJ S&S/Firemen/Heatmakerz/Jim Jones/Ryan Press/Shootie/T & J Sidekicks]
Harlem: Diary of a SummerJim Jones09.2005-5[9]Diplomat 5830[produced by Duke Da God/Jim Jones/Pete Rock/Tuneheadz]
Hustler's P.O.M.E. (Product of My Environment)Jim Jones11.2006-6[19]Koch 5964[produced by Big KO/Chink Santana/Jim Bond/Jim Jones/Joe Black/Karen Civil/Regena Ratcliffe]
Harlem's American GangsterJim Jones03.2008-20[4]Koch 5073[produced by I.N.F.O./NOVA/DJ Khalil/Chinky P/Chad beatz/Oneya/P Riot/Andreas Dombrowski/Pete Rock/Justa Beast/Feva/King James/Chink SantanaI.N.F.O./NOVA/DJ Khalil/Chinky P/Chad beatz/Oneya/P Riot/Andreas Dombrowski/Pete Rock/Justa Beast/Feva/King James/Chink Santana]
M.O.B.:The AlbumJim Jones & Byrd Gang07.2008-29[3]Asylum 100471[produced by Joe Black/Chink Santana]
Pray IV ReignJim Jones03.2009-10[6]Columbia 88697 19376 2[produced by Chink Santana/Ron Browz/Ryan Leslie]
CapoJim Jones04.2011-20[4]eOne ‎2020[produced by Chris Liggio/Chink Santana/Lamont Coleman/Regena Ratcliffe/Chris Lecky/Christopher Gholson/Dunlap/Triple A/Wyclef Jean/AraabMuzik/Marvino Beats]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , , ,

wtorek, 15 marca 2016

Pilot

Grupa założona w 1973 r. w Edynburgu w Szkocji. W jej pierwszym składzie znaleźli się: David Paton (ur. 29.10.1951 r. w Edynburgu; bas, śpiew), Billy Lyall (ur. 26.03.1953 r. w Edynburgu: syntezator, fortepian, flet. śpiew), były członek Bay City Rollers, i Stuart Tosh (ur. 26.09.1951 r. w Aberdeen w Szkocji: perkusja). Po zarejestrowaniu w Londynie kilku nagrań demo członkowie Pilot podpisali kontrakt z wytwórnia EMI Records. Jesienią 1974 r. do składu dokooptowano gitarzystę sesyjncgo Iana Bairnsona (nr. 3.08.1953 r. na Szetlandach, Szkocja). Po umieszczeniu w Top 20 brytyjskiej listy przebojów kompozycji "Magic" w 1975r ,Pilot trafili na szczyt zestawień z "January" prostą lecz perfekcyjnie opracowaną piosenką pop. Na listę przebojów trafiali jeszcze dwukrotnie, umieszczając tam utwory "Call Me Round" i "Just A Smile", ale lekki, beztroski styl zespołu zaczynał powoli blednąć i tracić popularność.
Niebawem Tosh opuścił kolegów, by dołączyć do 10cc, a Bairnson i Paton podjęli karierę muzyków sesyjnych, biorąc udział w nagraniach m.in. debiutanckiego albumu Kate Bush The Kick Inside (w 1978 r.) oraz współpracując z Alanem Parsonsem i Chrisem DeBurghem.
W latach 90. Paton występował w zespole towarzyszącym Fishowi. Billy Lyall zarejestrował album solowy, na którym zagrało kilku dawnych kolegów z zespołu, a później dołączył do formacji Dollar. W grudniu 1989 r. straszliwie wychudzony zmarł w wyniku infekcji wywołanej przez AIDS.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Magic/Just Let Me BePilot11.197411[11]5[20]EMI 2217[written by Lyall/Payton][produced by Alan Parsons]
January/Never Give UpPilot01.19751[3][10]87[6]EMI EMI 2255[written by Dave Patton][produced by Alan Parsons]
Call me round/Do Me GoodPilot04.197534[4]-EMI EMI 2287[written by Bairnson/Paton][produced by David Paton, Ian Bairnson]
Just a smile/Are You In LovePilot09.197531[4]90[5]EMI EMI 2338[written by Lyall/Payton][produced by Alan Parsons]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
PilotPilot05.1975-82[14]EMI 11 368[produced by Alan Parsons]
Second flightPilot05.197548[1]-EMI EMC 3075[produced by Alan Parsons]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Pimp C

Pimp C, właść. Chad Butler urodzony 29 Grudnia 1973 roku zmarły 4 grudnia 2007.Amerykański raper z południa.Razem z Bun B współtworzył grupę UGK.
Pimp C był współzałożycielem wytwórni Trill Entertainment. W 2002 roku został skazany na 8 lat więzienia,lecz został warunkowo zwolniony do 2009 roku.
Wielki rozgłos dał mu singiel "Pourin' Up" w którym gościnnie rapuje Bun B i Mike Jones.Dla słuchaczy "Brudnego południa" kawałek ten jest uznawany za "klasyke Dirty south'u"
Nagrywał z takimi raperami jak Mike Jones,Lil Keke,Bun B,Paul Wall,Weebie czy Twista.
4 Grudnia 2007 roku raper został znaleziony martwy w swoim pokoju hotelowym w Mondrian Hotel na Sunset Strip.Zmarł we śnie.Prawdopodobnie przedawkował leki.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
I Miss My HomiesMaster P featuring Silkk the Shocker and Pimp C09.1997-25No Limit 53 290[gold-US][produced by Beats By The Pound, Mo B. Dick & Odell][16[20].R&B Chart]
Is A PlayaPimp C featuring Bun B, Twista, and Z-Ro.2005-105Rap-A-Lot 4 Life 56756-
Get ThrowedBun B featuring Jay-Z, Pimp C, Z-Ro, and Young Jeezy01.2006--Rap-A-Lot 4 Life[produced by Mr. Lee][49[20].R&B Chart]
Pourin' UpPimp C featuring Mike Jones and Bun B.2006-103Rap-A-Lot 52059-
Knockin' Doorz DownPimp C featuring P.O.P. and Lil' Keke.2006-108 Rap-A-Lot 52065-
Love SongMissez featuring Pimp C05.2006--Fo' Real 006784[written by Tyrice Jones, Shanica Jones, Dorian Carter][produced by Tyrice Jones][53[20].R&B Chart]
D-Girl (DopeGirl)Brooke Valentine featuring Pimp C06.2006--Subliminal 61 601[produced by Deja][92[4].R&B Chart]
Top NotchZ-RO feat. Pimp C12.2008--J Prince62[15].R&B Chart]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
The Sweet James Jones StoriesPimp C03.2005-50[6]Rap-A-Lot 68 521[produced by N.O. Joe, Mr. Lee, Wendell Springer, Mike Dean][7[1].R&B Chart]
PimpalationPimp C07.2006-3Rap-A-Lot 68 634[gold-US][produced by Pimp C,J. Prince,Mr. Lee, Jazze Pha, Mike Dean, Beat Master Clay D, Myke Diesel, Salih Williams, Cory Mo, Mouse, Bangladesh][1[1][2].R&B Chart]
The Naked Soul of Sweet JonesPimp C10.2010-25[2]Rap-A-Lot 4400310330[produced by Pimp C, Steve Below, Big E, DJ B-Do, Mouse, Boi-1da, Scarface, Cory Mo, David Banner][15[2].R&B Chart]
Still PimpingPimp C07.2011-72[1] Rap-A-Lot 4 Life[produced by Pimp C, Steve Below, Beat Masta Wes, Josh Moore, Deja "The Great", Cory Mo, Mike Dean, V-Man, Big E, Mr. Lee, DJ B-Do][15[1].R&B Chart]
Long Live the PimpPimp C12.2012-96[1]Mass Appeal ‎ MSAP 0028 [produced by Chinara Butler, Delgado, Juicy J, Mr. Lee][17[1].R&B Chart]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , , , ,

Pinback

Pinback to indie rockowy duet z San Diego powstały w 1998 roku. W jego skład wchodzą multiinstrumentaliści Armistead Burwell "Zach" Smith IV (znany z Three Mile Pilot) i Rob Crow (znany z wielu projektów, m.in. Thingy, Heavy Vegetable, Optiganally Yours).
Na unikalny styl Pinbacka wpływa między innymi nietypowa technika gry i brzmienie gitary basowej wypracowane przez Zacha, oraz przenikające się harmonijne linie wokalu Roba i Zacha.
Skład zmieniał się dość często. Ponad dziesięć osób przewinęło się przez członkostwo, by ostatecznie uformować się jako duet.  Nazwa zespołu pochodzi od sierżanta Pinbacka, jednego z bohaterów filmu sci-fi Ciemna gwiazda. Produkcja opowiada historię astronautów w kosmosie, którzy jakby inaczej, mają misję by ocalić naszą kochaną planetę Ziemię. Przyznam, że filmu nie oglądałam, ale w końcu ja o muzyce mam pisać, więc nie będę odbiegać od tematu.
Pomimo wydania pięciu albumów studyjnych i innych mniejszych dobrodziejstw, Pinback nadal pozostaje raczej mało popularnym zespołem.

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Summer In AbaddonPinback10.2004-196[1]Touch & Go 20 937-
Autumn of the SeraphsPinback09.2007-69[1]Touch & Go TG300CD-
Information RetrievedPinback11.2012-71[1]Temporary Residence Limited TRR179-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , ,

Undertones

Znany i lubiany popowo-punkowy kwintet założony w Londonderry w Irlandii Północnej. W jego skład wchodzili: Feargal Sharkey (ur. 13.08.1958r; śpiew), John O 'Neil ur. 26.08.1957r; gitara), Damian O'Neil (gitara), Michael Bradley (bas) i Billy Doherty (perkusja), wszyscy z Londonderry.

 Debiutowali w miejscowych klubach i zainspirowani ruchem punk postanowili wykonywać własny repertuar . Wytwórnie Stiff, Chiswick i Radar odrzuciły ich nagrania demo i zespół przez pewien czas ograniczał się do estrady. W 1978 niezależna wytwórnia Good Vibrations z Belfastu zaproponowana im jednonagraniowy kontrakt.
 Czwórka „Teenage Kicks" zyskała uznanie wpływowego prezentera BBC Johna Peela, który zapewniał słuchaczy, że „rozpłakał się. słysząc tytułowe nagranie". Undertones nie mieli nadal menedżera i funkcję tę przejął Sharkey. Podpisał czteroletni kontrakt z Sire Records, co w przyszłości miało zaowocować jego
rolą promotora w Polydorze. Reedycja „Teenage Kicks " i  singiel „Jimmy Jimmy", a także ciekawe trasy koncertowe pozwoliły wypłynąć zespołowi na szersze wody, a pierwszy album The Undertones został uznany za jedną z najbardziej obiecujących płyt tego okresu.
 Undertones posiedli rzadką umiejętność łączenia tekstów o młodzieńczych   frustracjach i romansach z muzyką bliską sercu dorosłych fanów popu lat 60-tych. Na albumie Hypnotised znalazły się wysmakowane melodyjne przeboje „My Perfect Cousin" i „Wednesday Week"  z bystrym, ironicznym tekstem: „Mama kupiła mi syntetyzator bo czego nie zrobi kobieta dla Human League", Pomimo
intensywnej amerykańskiej trasy koncertowej niepowodzenia na rynku brytyjskim spowodowały wycofanie się Sire z kontraktu i założenie przez grupę własnej wytwórni Ardeck Records działającej w sieci EMI.

Longplay Positive Touch nagrano w 1981r w Holandii. Popularność zdobył singel „It's Going To Happen", ale bez echa przeszedł ciekawszy romantyczny „Julie Ocean". Dojrzałość Undertones była niedoceniana przez większość recenzentów tęskniących za ich wczesnym niewinno-infantylnym brzmieniem. Na  longplayu
The Sin Of Pride i singlu „The Love Parade" zespół zaprezentował sekcję blachy i pogłębione teksty.

Rozdarcie między komercją! ambicjami spowodowało rozwiązanie grupy w czerwcu 1983r. Wydana już potem kompilacyjna płyta długogrająca All Wrapped Up nawiązywała nawet okładką do rozdwojenia między punkiem i popem. Sharkey założył wraz z Vince'em Clarkiem efemeryczną formację Assembly,
a później rozpoczął udaną karierę solisty. Bracia O'Neil stworzyli ciekawą grupę That Petrol Emotion.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Teenage Kicks EP.Undertones10.197831[7]-Sire SIR 4007[produced by Undertones]
Get Over You/Really ReallyUndertones02.197957[4]-Sire SIR 4010[written by J. O'Neill][produced by Roger Bechirian, The Undertones]
Jimmy Jimmy/Mars BarsUndertones04.197916[10]-Sire SIR 4015[written by J. O'Neill][produced by Roger Bechirians]
Here Comes The Summer/One Way LoveUndertones07.197934[6]-Sire SIR 4022[written by J. O'Neill][produced by Roger Bechirian]
You've Got My Number (Why Don't You Use It!)/Let's Talk About GirlsUndertones10.197932[6]-Sire SIR 4024[written by J. O'Neill][produced by Roger Bechirian]
My Perfect Cousin/Hard Luck (Again)Undertones04.19809[10]-Sire SIR 4038[written by D. O'Neill, M. Bradley][produced by Roger Bechirian]
Wednesday Week/Told You SoUndertones07.198011[9]-Sire SIR 4042[written by J. O'Neill][produced by Roger Bechirian]
It's Going To Happen!/Fairly In The Money NowUndertones05.198118[9]-Ardeck ARDS 8[written by D. O'Neill, M. Bradley][produced by Roger Bechirian]
Julie Ocean/Kiss In The DarkUndertones07.198141[5]-Ardeck ARDS 9[written by J. O'Neill][produced by Dave Balfe, Hugh Jones]
The Love Parade/Like ThatUndertones01.198397[1]-Ardeck ARDS 11[written by D. O'Neill, M. Bradley][produced by Mike Hedges, The Undertones]
Got To Have You Back/Turning BlueUndertones03.198382[2]-Ardeck ARDS 12[written by I. Hunter, L. Ware, S. Bowden][produced by Mike Hedges]
Teenage Kicks [reissue]/Emergency CasesUndertones07.198360[2]-Ardeck ARDS 1[written by J. O'Neill][produced by The Undertones]
My Perfect Cousin/Hard LuckUndertones10.198388[1]-Ardeck ARDS 6[written by M. Bradley, D. O'Neill][produced by R. Bechirian]
Teenage Kicks [reissue]/Emergency CasesUndertones05.199491[1]-Dojo[written by J. O'Neill][produced by The Undertones]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
The UndertonesUndertones05.197913[21]-Sire SRK 6071[produced by Roger Bechirian]
HypnotisedUndertones04.19806[10]-Sire SRK 6088[produced by Roger Bechirian]
Positive TouchUndertones05.198117[6]-Ardeck ARD 103[produced by Roger Bechirian]
The Sin of PrideUndertones03.198346[5]-Ardeck ARD 104[produced by Mike Hedges, The Undertones]
All Wrapped UpUndertones11.198367[4]-Ardeck ARD 1654281/3-
Cher O'Bowlies – Pick of The UndertonesUndertones05.198696[1]-Ardeck EMS 1172[produced by Dave Balfe, Hugh Jones, Mike Hedges, Roger Bechirian, The Undertones]
The Best of the Undertones – Teenage KicksUndertones09.199345[3]-Castle Communications CTVCD 121-
True Confessions (Singles = A+B's)Undertones09.1999121[10]- Castle Music ESDCD 788-
Teenage Kicks – The Best of The UndertonesUndertones10.200335[3]-Sanctuary TVSAN 005-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , , , ,

poniedziałek, 14 marca 2016

Cuby & The Blizzards

26 września zmarł Harry „Cuby” Muskee,  lider legendarnej grupy Cuby & The Blizzards. Nazywano go „Ojcem holenderskiego bluesa”.
Urodził się 10.06.1941 r. w holenderskim mieście Assen. Jako młody chłopak przejawiał raczej zainteresowania sportowe. Jego muzyczna kariera rozpoczęła się na początku lat 60., kiedy to zaczął występować w zespole jazzu tradycyjnego The Old Fashioned Group jako wokalista i kontrabasista. 
Z bluesem zetknął się po raz pierwszy słuchając audycji zmarłego przed paru laty Willisa Conovera, nadawanej przez  Głos Ameryki -rozgłośnię, której program skierowany był  głównie... do krajów Europy Wschodniej.
W 1964 r. spotkał się z muzykami lokalnej grupy The Rocking Strings zafascynowanej brzmieniem The Shadows. Niedługo potem z gitarzystą grupy Eelco Gellingiem założyli swoją bluesową formację Cuby & The Blizzards. Grali zarówno kompozycje własne jak i standardy Johna Lee Hookera, Elmora Jamesa, Eddiego Boyda czy Lightnin’ Hopkinsa.
 Silny i bardzo oryginalny głos Harrego Muskee, stylowa gra Eelco Gellinga, ciekawe aranżacje a przede wszystkim świetne wyczucie bluesa stały się główną wizytówką młodej formacji. Na efekty nie trzeba było długo czekać. W 1966 r. wydali pierwszy album „Desolation”, nagrodzony  rok później nagrodą „Edisona„ – holenderską odpowiedniczką Grammy. Było to pierwsze uhonorowanie bluesa w historii tego wyróżnienia. Tego samego roku singiel z utworem Just For Fun opisującym sposób życia w małej holenderskiej osadzie Grollo (skąd zespół pochodził) trafił na holenderskie TOP 20 torując drogę kolejnym przebojom grupy. Potem były kolejne znakomite albumy „Groeten Uit Grollo” i „Trippin’ Thru’ A Midnight Blues”.
 Harry „Cuby” Muskee i koledzy stają się najlepszą eksportową bluesową kapelą w Holandii. Występują prawie w całej Europie obok takich gwiazd jak John Mayall, Fleetwood Mac, Frank Zappa, Small Faces, the Nice, Jimi Hendrix czy Jethro Tull. Zagrali też w Polsce w ramach cyklicznej imprezy „Musicorama” (1969 r.). W 1967 r. zespół dokonał nagrań z legendarnym Eddiem Boydem  (płyta „Praise The Blues”). Akompaniował też takim wykonawcom jak John Mayall, Van Morrison i Alexis Korner (wspólna płyta „Live at Dusseldorf”, wydana w  1973 r.). 
Ich rodzinne miasto w Grollo szybko stało się kultowym miejscem dla holenderskiego i międzynarodowego bluesa.  Na regularne jam sessions zjeżdżali się muzycy i fani z całej Holandii, a zdarzało się często, że uświetniali je swym udziałem Van Morrison, Alexis Korner, John Mayall czy Eddie Boyd.
Cuby & The Blizzards był jednym z najciekawszych, najbardziej wyrazistych zespołów w historii białego bluesa. Ich wersje standardów takich jak: Help Me, Black Snake, No Shoes czy King Of The World nie mają sobie równych. Także autorskie kompozycje: Somebody Will Know Someday, Window Of My Eyes, Too Blind To See czy Time Passed Me By, ze swoją urokliwą melodyką, do dzisiaj wywołują niepowtarzalny dreszczyk emocji. Na początku lat 70. zespół zakończył swą działalność.
Po trudnych dla bluesa latach 70. i 80. i początku lat 90. w których Cuby próbował w różny sposób przetrwać, jako solista i lider zespołów Muskee Gang i Muskee Band (w 1992 roku wystąpił na festiwalu Rawa Blues) w 1996 roku reaktywował skład Cuby & The Blizzard ku uciesze swoich wiernych fanów. Znowu zaczęli koncertować, nagrywać płyty. W 2003 roku wydali album „Boom Boom Bang” poświęcony pamięci Johna Lee Hookera. W 2010 roku ukazała się ostatnia, jak się okazało, płyta "Window of my Eyes".

 Żródło: http://www.twojblues.com
Single
Tytuł WykonawcaData wydania Holl US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Back Home/You Don't KnowCuby & The Blizzards09.196633[4]-Philips JF 333 586 [written by by E. Gelling, H. Muskee]
Another Day Another Road/Feeling Like A SuitcaseCuby & The Blizzards07.196720[7]-Philips JF 333 856 -
Distant Smile/Don't Know Which Way To GoCuby & The Blizzards12.196720[6]-Philips JF 333 902[written by by E. Gelling, H. Muskee][produced by Tony Vos]
Just For Fun/Things I RememberCuby & The Blizzards03.196734[4]-Philips JF 333 684[written by by E. Gelling, H. Muskee]
Nostalgic Toilet /116a QueenswayCuby & The Blizzards12.196837[2]-Philips JF 334 650[written by by E. Gelling, H. Muskee][produced by Tony Vos]
Window Of My Eyes/Checkin' Up On My Baby Cuby & The Blizzards09.196810[10]-Philips JF 334 543 [written by by H. Muskee, E. Gelling, H. Brood][produced by Tony Vos]
Appleknockers Flophouse /Because Of IllnessCuby & The Blizzards12.196812[9]-Philips JF 336 071[written by by E. Gelling, H. Muskee][produced by Anton Witkamp, Cuby + Blizzards]
Thursday Night/Wee Wee BabyCuby & The Blizzards05.197034[2]-Philips 6012 015 [written by by H. Muskee, H. van der Vegt]
Backstreet/Easy To Leave, Hard To ForgetCuby & The Blizzards05.197134[2]-Philips 6012 100[written by by E. Gelling, H. Muskee]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Holl US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Cuby's BluesCuby & The Blizzards09.196910[5]-Philips PPY 845040/041-
Appleknockers FlophouseCuby & The Blizzards12.19698[2]-Philips 849 016 PY[produced by Anton Witkamp, Cuby + Blizzards]
Too Blind To SeeCuby & The Blizzards08.19709[2]-Philips 6413 002[produced by Cuby & The Blizzards]
Travelling With The Blues - Live!Cuby & The Blizzards04.199791[5]-Munich Records MRCD 184[produced by Jan Schuurman]
Hotel GrollooCuby & The Blizzards05.200054[4]-Munich mrcd 205[produced by Henk Aa,Jan Lagendijk,John Sonneveld]
Cats LostCuby & The Blizzards05.200912[16]-Greytown Recordings 97061[produced by Daniël Lohues]
CollectedCuby & The Blizzards02.201018[14]-Universal Music 272 769-0-
Groeten uit Grollo - Deluxe EditionCuby & The Blizzards06.201134[15]---
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

niedziela, 13 marca 2016

Pepper and Salt

Pepper and Salt rozpoczął karierę jako zespół soulowy Pepper and Soul kierowany przez Johnny "Pepper" Tholensa w późnych latach sześćdziesiątych w Amsterdamie.
Kiedy Lindén opuścił zespół nazwa została zmieniona na Pepper and Salt. Członkowie zespołu: Johnny Tholens (Johnny Pepper) – wokal, Ger Veldhuijsen – klawisze, Henny de Boer – gitara, Henk Jansen – bass, Ton v/d Meer – saksofon, Peter Salentijn – perkusja,gdy Johnny Pepper opuścił zespół został zastąpiony przez Kennedy Franklina .
We wczesnych latach siedemdziesiątych zmienił nazwę ponownie na "Post Scriptum". Ich styl muzyczny również została zmieniony na hard rockowy.Ich najbardziej znane nagrania: Johnny Pepper – Groen Groen / Ik moet jou bekennen – 1964, Johnny Pepper – Messin' with the Kid / Soul Train –1967, Pepper & Soul – My Love love my Soul /You can have my Love-1968, Pepper & Soul – Have my Love / Love my Soul – 1969,Pepper & Soul –It was Yesterday Today / Just wait and See – 1969 ,Pepper & Soul – See the girl all around me / Bye to the High– 1970 ,Post Scriptum –You’re making me down-1971. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Have My Love / Love My SoulPepper & Soul04.1969----11[8]---Pink Elephant PE 22009Rozmiar: 15612 bajtów[written by John van Setten]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Luxuria

Luxuria, brytyjski duet. Howard Devoto (właśc. Howard Trafford; wg niektórych źródeł Howard Trotter) - voc, k z Manchesteru od 1975 do 1977 występował w słynnej grupie punkrockowej Buzzcocks, od 1977r do 1981r kierował ambitnym zespołem Magazine, a później działał jako solista (single Rainy Season i Cold Imagination ) oraz album ,,Jerky Visions Of The Dream" dla Virgin w 1983r). Noko -g, b, vla, k, voc z  Liverpoolu w połowie lat osiemdziesiątych był członkiem formacji The Umbrella.

Poznali się w 1986r. Wkrótce potem zdecydowali się na współpracę pod nazwą Luxuria, Nagrali razem dwie płyty. Współproducentem pierwszej był wraz z nimi Gavin Mackillop, drugiej Dave Formula (pianista wywodzący się z Magazine). W studiu towarzyszyli im m.in. Fomula - k, James Gardner - k, acc. Mark Sanderson - b i Simon Hoare -dr .
Devoto napisał pretensjonalne, poetyckie teksty na temat egzystencjalnych doświadczeń współczesnego człowieka (np. Redneck) i zbiorowej podświadomości społeczeństwa Zachodu (np. The Beast Box Is Dreaming, Beast Box, Against The Past, Our Curious Leader,Animal In The Mirror). Razem zilustrowali je muzyką ubogą formalnie, ale pomysłowo opracowaną, bardzo urozmaiconą pod względem  stylu i nastroju (od Our Curious Leader ballady przywołującej klimat twórczości  Boba Dylana, po Animal In The Mirror utwór przesycony aurą twórczości Genesis z połowy lat siedemdziesiątych; od I've Been Expecting You, kompozycji nawiązującej do canto flamenco i przebojów The Shadows, po Beast Box, piosenkę wzorowaną na elektronicznym disco.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Redneck/She's Your Lover Now #1Luxuria01.198885[2]-Beggars Banquet BEG 204[written by Devoto, Noko][produced by Gavin MacKillop, Luxuria]
Public Highway (Short Cut/Sickly Thug And ILuxuria05.1988--Beggars Banquet BEG 211-
Jezebel/Smoking MirrorLuxuria.1990--Beggars Banquet BEG 242[written by Wayne Shanklin][produced by Luxuria, Dave Formula]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Unanswerable LustLuxuria.1988--Beggars Banquet BEGA 90[produced by Gavin MacKillop, Luxuria]
Beast BoxLuxuria.1988--Beggars Banquet BEGA 106[produced by Dave Formula, Luxuria]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , , , ,

czwartek, 10 marca 2016

Hollies

Zespół założony w 1962 r. w Manchesterze przez Allana Clarke'a (ur. 15.04.1942 r. w Salford w hrabstwie Lancashire, Anglia; śpiew) i Grahama Nasha (ur. 2.02.1942 r. w Blackpool w hrabstwie Lancashire, Anglia; śpiew, gitara). Twórcy znający się od dzieciństwa, debiutowali w miejscowych klubach jako The Guytones, The Two Teens i Ricky And Dane. Z czasem do duetu dołączyli Eric Haydock (ur. 16.09.1944 r. w Burnley w hrabstwie Lancashire, Anglia; bas) i Don Rathbone (perkusja).
W czteroosobowym składzie występowali jako The Fourtones i The Deltas, a nazwę Hollies przyjęli po zwerbowaniu z zespołu The Dolphins lokalnego "króla gitary" Tony'ego Hicksa (ur. 16.12.1943 r. w Nelson w hrabstwie Lancashire, Anglia). Wkrótce potem podpisali kontrakt ze znaną dzięki nagraniom Beatlesów wytwórnią Parlophone. Dwa pierwsze single "(Ain't That) Just Like Me" i "Searching" zawierały tematy amerykańskiej grupy The Coasters. Oba trafiły na listy przebojów i Hollies zaproponowano nagranie płyty długogrającej. Równocześnie Rathbone przejął funkcję kierownika tras, a na jego miejsce przyjęto Bobby'ego Elliotta (ur. 8.12.1942 r.) eks-członka grupy Shane Fenton (Alvin Stardust) And The Fentones.
Przyjmowane entuzjastycznie koncerty Hollies zapowiadały jedną z najdłuższych zespołowych karier w dziejach brytyjskiego rocka. Dwa pierwsze albumy, oparte głównie na repertuarze koncertowym, gościły długo na listach bestsellerów. Towarzyszyły im liczne single, dzięki którym godnie rywalizowali z Beatlesami i Rolling Stonesami w latach 1963-1974. "Just One Look" (znane z wykonania Doris Troy), "Here I Go Again", nastrojowe "Yes, I Will" ugruntowały markę zespołu łączącego chwytliwe tematy z perfekcyjną, wspartą rzetelną pracą w studio wokaliza.
Współbrzmienie głosów Clarke'a, Hicksa i Nasha jest do dziś punktem odniesienia w muzyce rockowej. Sukcesom płyt towarzyszył rozwój kompozytorskich talentów trójki liderów. Clarke, Hicks i Nash byli autorami większości drugich stron singli zespołu, opatrywanych zbiorowym pseudonimem L.Ransford. Ich talenty ujaw- niły się w pełni na trzecim albumie, The Hollies w utworze "Too Many People", jednym z pierwszych poruszających problem przeludnienia naszego globu.
Latem 1965 r. singel "I'm Alive" wszedł na szczyt brytyjskiej Top 20. Powodzeniem cieszył się też następny, nagrany w miesiąc później, z prostą i optymistyczną kompozycją Grahama Gouldmana "Look Through Any Window". Tuż przed Bożym Narodzeniem 1965 r. Hollies doznali jednak pierwszej porażki, "If I Needed Someone", wersja utworu George'a Harrisona z albumu Beatlesów "Rubber Soul" zaledwie musnęła Top 20, zbierając mało pochlebne recenzje. Hollies i John Lennon odreagowywali potem długo frustracje, wzajemnie oskarżając się o zmarnowanie beatlesowskiego tematu.
Z początkiem 1966 r. zespół powrócił jednak na szczyt list przebojów. W Top 30 — tygodnika "New Musical Express" - singel "I Can't Let Go" znalazł się wspólnie z utworem "The Sun Ain't Gonna Shine Anymore" tria The Walker Brothers. Temat współautorstwa Chipa Taylora, wykonywany przez zespół jeszcze w 1965 roku, uchodzi do dziś za jedno z najciekawszych nagrań Hollies, dzięki połączeniu "szybującej" wokalizy z ostrym, przyziemnym brzmieniem gitar.
  W kwietniu 1966 r. niezrównoważonego i sprawiającego kłopoty Haydocka zastąpił Bernie Calvert, były partner Tony Hicksa z The Dolphins. Zmiana nie przerwała sukcesów następnych singli: "Bus Stop" (kolejnej kompozycji Gouldmana), orientalnego "Stop! Stop! Stop!" (ze śmiałym, jak na owe czasy tekstem, opisującym doznania narratora podczas egzotycznego striptizu, wyrzucanego co tydzień z lokalu przez wykidajłę w scenie kulminacyjnej ) i trafiającego w gusty nastolatków "On A Carousel". Wszystkie znalazły się w pierwszej piątce brytyjskiej Top 20 i, co ważniejsze, utorowały wreszcie Hollies drogę na rynek amerykański. Zespół szybko podchwycił modę na ..flower power". Już ich album z 1966 r, For Certain Because wykazywał wpływy undergroundu.
Kolejny tego typu Evolution ukazał się w czasach, gdy egzotyczne kaftany i paciorki zdążyły się doszczętnie opatrzeć. Nagrany w 1967 r. album Butterfly zapowiadał kryzys w zespole. Z niezbyt jasnych przyczyn płyta nie spotkała się z uznaniem ani w Anglii, ani w USA. Muzyczne drogi zwartego dotąd teamu złożonego z Clarke'a, Nasha i Hicksa zaczynały się rozchodzić, co słychać w nagraniach. Łatwo odróżnić rękę Clarke'a w "Charley And Fred" od typowo Nashowskiej kompozycji tytułowej. Nasha interesowały ambitniejsze poszukiwania. Ich przejawem miał być nagrany pod koniec 1967 r. singlowy temat "King Midas In Reverse" (o człowieku zamieniającym, przeciwnie niż mitologiczny król, wszelkie złoto w proch ) z aranżacją wspomaganą blachą oraz smyczkami i poetyckim tekstem. Płyta dotarła tylko do 18. miejsca brytyjskiej Top 20, co, jak na Hollies, oznaczało klęskę.
W 1968 r., podczas negocjacji poprzedzających nagranie albumu Hollies Sing Dylan, Nash zapowiedział odejście z zespołu do grupy Crosby, Stills And Nash. Zastąpił go Terry Sylvester z The Escorts. Clarke, załamany odejściem starego przyjaciela, z którym współpracował przez ponad dwadzieścia lat, nagrał jeszcze z Hollies siedem przebojów (w tym "He Ain't Heavy He's My Brother"), po czym postanowił podjąć działalność solową. Zespół trwał nadal z pozyskanym, nie wiedzieć czemu ze Szwecji, wokalistą Mickaelem Rickforsem. W USA singel "Long Cool Woman (In A Black Dress)" rozszedł się w milionowym nakładzie i omal nie trafił na szczyt listy bestsellerów. Temat nagrano jeszcze z Clarkiem na dobrze przyjętym albumie Distant Lights .
Wokalista powrócił do zespołu po krótkotrwałych solowych próbach, których owocem były niezbyt udane albumy My Real Name Is 'Arold i Headroom oraz zapomniany, nagrany dla RCA singel "You're Loosing Me". Powrót uczczono światowym przebojem "The Air That I Breathe" autorstwa Alberta Hammonda.
Przez następne pięć lat Hollies gościli coraz rzadziej na listach przebojów, występując głównie w nocnych klubach i kabaretach. Płyty długogrające, mimo wysokiej klasy technicznej, były mało atrakcyjne i rozchodziły się kiepsko. W 1981 r. grupę opuścili Sylvester i Calvert. Wytwórnia EMI wyczuła, że zbliża się koniec i zaproponowała wydanie serii singli z kompilacją fragmentów ich najsłynniejszych nagrań. Pierwszy, "Holliedaze", stał się przebojem, a na promocję ściągnięto zza oceanu Grahama Nasha. Zjazd koleżeński zaowocował albumem What Goes Around. Pochodzący z niego dawny przebój The Supremes "Stop In The Name Of Love" zyskał wprawdzie uznanie wiernych fanów, ale krytyka niemiłosiernie schlastała album, który w USA rozszedł się tylko dzięki udziałowi Nasha w nagraniach.
Zniechęceni porażką Hollies wrócili na kabaretowe estrady. W 1988 r. temat "He Ain't Heavy, He's My Brother" wykorzystano w telewizyjnej reklamie piwa . Stary przebój powrócił na szczyt list przebojów jako pierwszy po blisko dwunastoletniej przerwie. Przyszłe pokolenia będą czerpać z obszernego katalogu nagrań Hollies, podobnie jak z tematów Beach Boys, Beatlesów i Kinks. Ich długowieczność gwarantuje warsztatowa perfekcja, a zwłaszcza strona wokalna stanowiąca ewenement w muzyce rozrywkowej połowy lat sześćdziesiątych.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US] 		Komentarz
[Ain' t that] Just like me/Hey What's Wrong With MeHollies05.196325[10]-Parlophone R 5030/-[written by Earl Carroll,Billy Guy][produced by Ron Richards]
Searchin'/Whole World OverHollies08.196312[14]-Parlophone R 5052/-[written by Jerry Leiber,Mike Stoller][produced by Ron Richards][oryginalnie nagrany przez Coasters]
Stay/Now's The TimeHollies11.19638[16]-Parlophone R 5077/Liberty 55674[Composers: Maurice Williams][produced by Ron Richards][61-US hit Maurice Williams]
Just one look/Keep Off That Friend Of MineHollies02.19642[13]98[1]Parlophone R 5104/Imperial 66 026[written by Gregory Carroll and Doris Payne][produced by The Hollies][#10 in 63 US hit-Doris Troy]
Here i go again/Baby That's All side B:LucilleHollies05.19644[12]107[1]Parlophone R 5137/Imperial 66 044[Composers: Mort Shuman, Clive Westlake][produced by Ron Richards]
We' re through/Come On BackHollies09.19647[11]-Parlophone R 5178/Imperial 66070[Composers: L. Ransford][produced by Ron Richards]
Yes i will/NobodyHollies01.19659[13]-Parlophone R 5232/Imperial 66099[Composers: Gerry Goffin, Russ Titelman][produced by Ron Richards]
I' m alive/You Know He DidHollies06.19651[3][14]103[4]Parlophone R 5287/Imperial 66 119[Composers: Clint Ballard Jr.][produced by Ron Richards]
Look through any windows/So LonelyHollies09.19654[11]32[12]Parlophone R 5322/Imperial 66 134[Composers: Graham Gouldman, Charles Silverman][produced by Ron Richards]
If i needed someone/ I've Got A Way Of My OwnHollies12.196520[9]-Parlophone R 5392/-[written by George Harrison][produced by George Martin]
I can' t let go/ Running Through The Night US side B:I've Got A Way Of My OwnHollies03.19662[10]42[10]Parlophone R 5409/Imperial 66 1586[Composers: Chip Taylor, Al Gorgoni][produced by Ron Richards]
Bus stop/Don't Run And HideHollies06.19665[9]5[14]Parlophone R 5499/Imperial 66 186[Composers: Graham Gouldman][produced by Ron Richards]
Stop stop stop/It's YouHollies10.19662[12]7[10]Parlophone R 5508/Imperial 66 214[Composers: Graham Nash, Allan Clarke, Tony Hicks][produced by Ron Richards,Ron Richardson]
On a carousel/All The World Is LoveHollies02.19674[11]11[13]Parlophone R 5562/Imperial 66 231[Composers: Graham Nash, Allan Clarke, Tony Hicks][produced by Ron Richards]
Pay you back with interest/Whatcha gonna do 'bout itHollies06.1967-28[7]-/Imperial 66 240[Composers: Graham Nash, Allan Clarke, Tony Hicks][produced by Ron Richards]
Carrie -Anne/Signs That Will Never ChangeHollies06.19673[11]9[13]Parlophone R 5602/Epic 10 180[written by Allan Clarke, Graham Nash, and Tony Hicks][produced by Ron Richards]
Just one look/Running through the night [reissue]Hollies09.1967-44[7]-/Imperial 66 258[Composers: Doris Payne, Gregory Carrol]
King Midas in reverse/ Everything Is Sunshine US side B:Water on the brainHollies10.196718[8]51[5]Parlophone R 5637/Epic 10 234[Composers: Graham Nash, Allan Clarke, Tony Hicks][produced by Ron Richards]
Dear Eloise/When your lights turned onHollies12.1967-50[8]-/Epic 10 251[Composers: Graham Nash, Allan Clarke, Tony Hicks][produced by Ron Richards],Hollies]
Jennifer eccles/Open Up Your Eyes US side B:Try itHollies04.19687[11]40[11]Parlophone R 5680/Epic 10 298[Composers: Graham Nash, Allan Clarke][produced by Ron Richards]
Do the best you can/Elevated observationsHollies09.1968-93[1]-/Epic 10 361[produced by Ron Richards]
Listen to me/Do The Best You Can side B:Everything is sunshineHollies10.196811[11]129[1]Parlophone R 5733/Epic 10 400[Composers: Tony Hazzard][produced by Ron Richards]
Sorry Suzanne/Not That Way At AllHollies03.19693[12]56[8]Parlophone R 5766/Epic 10 454[Composers: Geoff Stephens, Tony Macaulay][produced by Ron Richards]
He ain' t heavy,he' s my brother/'Cos You Like To Love MeHollies09.19693[15]7[18]Parlophone R 5806/Epic 10 532[Composers: Bob Russell, Bobby Scott][produced by Ron Richards][oryginalnie nagrana przez Kelly Gordon]
I can' t tell the bottom from the top/Mad Professor BlythHollies04.19707[10]82[4]Parlophone R 5837/Epic 10 613[Composers: Guy Fletcher, Doug Flett][produced by Ron Richards]
Gasoline alley bred/Dandelion WineHollies10.197014[7]-Parlophone R 5862/Epic 10677[Composers: Roger Cook, Roger Greenaway, Tony Macaulay][produced by Ron Richards]
Hey Willy/ Row The Boat TogetherHollies05.197122[7]110[1]Parlophone R 5905/Epic 10 754[Composers: Roger Cook, Roger Greenaway, Allan Clarke][produced by Ron Richards]
Long cool woman in black dress/Cable Car US side B:Look what we've gotHollies09.197232[8]2[15]Parlophone R 5939/Epic 10 871[platinum][Composers: Allan Clarke, Roger Cook, Roger Greenaway][produced by Ron Richards,Hollies]
The baby/Oh GrannyHollies02.197226[6]-Polydor 2058 199/Epic 10842[Composers: Chip Taylor][produced by Ron Richards][oryginalnie nagrana przez Chipa Taylora]
Long dark road/Indian girlHollies11.1972-26[11]-/Epic 10 920[oryginalnie nagrana przez Chipa Taylora][Composers: Tony Hicks, Kenny Lynch][produced by Hollies]
Magic Woman Touch / Indian Girl US side B:Blue in the morningHollies11.1972-60[8]Polydor 2058 289/Epic 10 951[Composers: Waylon Jennings,Watt-Roy,Colin Horton-Jennings][produced by Hollies]
The day that curly billy shot crazy Sam McGee/Born A ManHollies10.197324[6]-Polydor 2058 403/Epic 11051[Composers: Allan Clarke][produced by Hollies]
The air that i breathe/No More RidersHollies02.19742[13]6[21]Polydor 2058 435/Epic 11 100[gold][Composers: Albert Hammond, Mike Hazelwood][produced by Ron Richards][oryginalnie nagrana przez Alberta Hammonda w 1972r]
Sandy (4th Of July, Asbury Park) / Second Hand Hang-UpsHollies04.1975-85[2]Polydor 2058 595/Epic 50 086[written by Bruce Springsteen][produced by Mike Appel, Jim Cretecos]
Another night/Time Machine JiveHollies06.1975-71[3]-/Epic 50 110[Composers: Allan Clarke, Terry Sylvester, Tony Hicks][produced by Ron Richards,Hollies]
I'm down/Look out JohnnyHollies10.1975-104[1]-/Epic 50 144[written by Allan Clarke, Terry Sylvester, Tony Hicks][produced by Ron Richards,Hollies]
[I will be your] Shadow in the street/The PassengerHollies03.1978-41[10]-/Atlantic 3459
Slipstream/Imagination's childAllan Clarke05.1980-70[4]-/Elektra 46 617
Soldier' s song/Draggin' My HeelsHollies04.198058[3]-Polydor 2059 246/-[written by Mike Batt][produced by Mike Batt]
Holliedaze/HolliepopsHollies08.198128[7]-EMI EMI 5229[written by Graham Nash,Allan Clarke,Tony Hicks][produced by The Hollies]
Stop! In The Name Of Love / Musical PicturesHollies06.1983-29[12]WEA WEA U 9888/Atlantic 89 819[written by Lamont Dozier,Brian Holland,Edward Holland]
He ain' t heavy,he' s my brother/CarrieHollies09.19881[1][11]-EMI EM 74/-
The air that i breathe/We're Through / King Midas In Reverse / Just One Look 12"Hollies11.198860[5]-EMI EM 80/-
The woman i love/Purple Rain (Live)Hollies03.199342[2]-EMI EM 264/-[written by Nik Kershaw][produced by Mike Moran,Tony Taverner]
EP's
The HolliesHollies06.19646[8]-Parlophone GEP 8909/-
Just one lookHollies07.196410[8]-Parlophone GEP 8911/-
I'm aliveHollies09.19655[15]-Parlophone GEP 8942/-
I can't let goHollies06.19669[2]-Parlophone GEP 8951/-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Stay with The HolliesHollies02.19642[25]-Parlophone PMC 1220[produced by Ron Richards]
HolliesHollies10.19658[14]-Parlophone PMC 1261[produced by Ron Richards]
Hear! Here!Hollies02.1966-145[3]Imperial 12 299 [US]
Would you believeHollies07.196616[8]-Parlophone PCS 7008[produced by Ron Richards]
Bus stopHollies10.1966-75[11]Imperial 12 330 [US]
For certain becauseHollies12.196623[7]-Parlophone PCS 17 011[produced by Ron Richards]
Stop! Stop! Stop!Hollies02.1967-91[8]Imperial 12 339 [US][produced by Ron Richards]
EvolutionHollies06.196713[10]43[14]Parlophone PCS 7022[produced by Ron Richards]
The Hollies' Greatest HitsHollies06.1967-11[40]Imperial 12 350 [US]
Hollies greatestHollies08.19681[1][27]-Parlophone PCS 7057
Sing DylanHollies05.19693[7]-Parlophone PCS 7078[produced by Ron Richards]
He ain' t heavy,he' s my brotherHollies04.1970-32[14]Epic 26 538 [US]
Confessions of the mindHollies11.197030[5]-Parlophone PCS 7116[produced by John Burgess]
Moving fingerHollies02.1971-183[2]Epic 30 255 [US][produced by John Burgess]
Distant lightHollies07.1972-21[21]Epic 30 958 [US][produced by The Hollies]
RomanyHollies01.1973-84[12]Epic 31 992 [US]
The Hollies' Greatest HitsHollies10.1973-157[7]Epic 32 061 [US]
The HolliesHollies03.197438[3]28[23]Polydor 2383 262[gold]
Another nightHollies03.1975-123[10]Epic 33 387 [US]
Live hitsHollies03.19774[12]-Polydor 2383 428
20 golden greatsHollies07.19782[20]-EMI EMTV 11
What goes aroundHollies07.1983-90[9]WEA 25 0139 1
All the hits and moreHollies10.198851[5]-EMI EM 1301
The air that i breathe-The best of The HolliesHollies04.199315[7]-EMI EMTV/CDEMTV 74
The Hollies Greatest HitsHollies04.200321[10]-EMI UK 526 0912
Midas Touch: The Very Best of The HolliesHollies02.201023[6]-EMI 6082272-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , , , , ,

Muzyka w Manchester

Dla Mancucunians dziedzictwo muzyki popularnej tego miasta będzie zawsze żródłem uzasadnionej dumy.Zróznicowanie etniczne mieszkańców miasta pozwoliło wykreować nowe trendy w muzyce powodując,że Manchester stał się jednym z ważniejszych miejsc na mapie muzycznego świata.
Mimo,że Manchester miał zespoły robiące duże wrażenie na muzycznej scenie przed 1976r [ The Hollies, The Bee Gees i 10cc],to kluczowym momentem w historii manchesterskiej sceny muzycznej stał się 4 czerwca 1976r ,gdy Sex Pistols na zaproszenie Howarda Devoto z Buzzcocks wystąpili w Lesser Free Trade Hall w Castlefield,dając legendarny koncert;legendarny ponieważ wśród publiczności było kilkadziesiąt osób,które w przyszłości miały odgrywać znaczące role:Tony Wilson,prezenter TV Granada,póżniejszy właściciel wytwórni Factory;Ian Curtis, Peter Hook, Bernard Sumner (z Joy Division i New Order), Morrissey - póżniej The Smiths , producent Martin Hannett, i Mick Hucknall z Simply Red.
Niedługo po tym Wilson zakłada Factory Records i podpisuje kontrakt z Joy Division.Zrywa z tradycyjnym obrazem miasta rewolucji przemysłowej,jako obrazu przemysłowej północy i świata glam rocka Andy Warhola.Podczas gdy podopieczni wytwórni A Certain Ratio i The Durutti Column wykuwają swoje brzmienie,członkowie Joy Division przykuwają uwagę jako typowi przedstawiciele klasy robotniczej The Fall,która stała się jedną z najbardziej inowacyjnych,oryginalnych i płodnych grup w następnych trzech dekadach.
New Order powstały na zgliszczach Joy Division łączył rock,pop i dance music ,szczycił się sprzedażą milionów płyt i uznaniem krytyki.Grupą ,którą można uznać za manchesterski zespół lat 80-tych to prowadzony przez Morrisey'a i Marra-The Smiths.Ich piosenki takie jak Rusholme Ruffians i Suffer Little Children stają się ikonami miasta podobnie jak obrazy L.S.Lowry'ego.
Koniec lat 80-tych to wybuch nowej energii,której paliwem były nowe cudowne tabletki-ecstazy.Nowa scena ogniskuje się wokół otwartego przez Factory klubu Hacienda, który szybko staje się legendą i Mekką dla ludzi pragnących doświadczyć nowych brzmień, które później przerodziły się w gatunek nazwany acid house'em,a zjawisko sceną Madchester,której przedstawicielami były takie grupy jak:Happy Mondays, The Inspiral Carpets,i The Stone Roses. To dzięki imprezom, na których grali znakomici didżeje, jak Mike Pickering, Graeme Park, Jon da Silva, Tom Wainwright i Dave Haslam, ukształtowała się brytyjska kultura klubowa.. Mimo paru błędnych biznesowo decyzji, Wilson stara się utrzymać firmę na powierzchni. Do czasu, gdy rynkiem zaczynają rządzić dilerzy narkotyków i staje się to coraz mniej realne.Historię muzycznej sceny Manchesteru tego okresu przedstawia najpełniej film Michaela Winterbottoma z 2002r "24 Hour Party People".
Po tym szalonym okresie,muzyczna scena traci swoją energię,ale ciągle działa tam wiele interesujących kapel jak chociażby Take That, 808 State, M People, Oasis, James, Badly Drawn Boy, Michael McGoldrick, Gold Blade ,Elbow, Mr Scruff i kontynujący swoją karierę Doves,Morrissey i The Fall.Wyjątkową karierę na brytyjskim rynku zrobił zespół Oasis,których koncerty obejrzało ponad 5mln widzów.
Najpopularniejszą areną koncertową miasta jest Manchester Evening News Arena,mieszcząca 20 tysięcy widzów,będącą największym tego typu obiektem w Europie.Innym znanym obiektem jest Northern Quarter uważany za kulturalne i muzyczne serce miasta.
[mt]

Brzmienie Manchester

Miasto w pn.-zach. Anglii, ważny ośrodek muzyki popularnej, w którym na początku lat 60. działały zespoły The Hollies i Herman's Hermits, udanie konkurujące z zespołami tzw. brzmienia z Liverpoolu.
Począwszy od 1982, kiedy to debiutował inny, znany zespół z tego ośrodka The Smiths stanowił ważne centrum brytyjskiej muzyki rockowej. Na przełomie lat 80. i 90 zespoły z Manchesteru zdecydowanie zdominowały Wielką Brytanię, zalewając listy przebojów piosenkami, będącymi połączeniem melodyjnego popu z acidhousowymi rytmami tanecznymi. W środowisku muzyków i fanów rocka przyjęła się na określenie tej stylistyki muzycznej nazwa Madchester.
Dominowały wówczas dwa style w muzyce popularnej: jeden reprezentował gitarowo-popowy zespół The Stone Roses, który nawiązywał w warstwie melodycznej do piosenek z lat 60. i zadebiutował pod kierunkiem wokalisty Iana Browna w 1985, drugi charakteryzował się nowocześniejszymi aranżacjami, jego głównym przedstawicielem był zespół Happy Mondays. W ich muzyce było więcej nowinek technicznych, np. sample, czyli elektroniczne cytaty z piosenek The Beatles czy LaBelle.
Niezależnie od różnic stylistycznych, oba zespoły utożsamiane były z psychodeliczną sceną rave'ową z Manchesteru. W ślad za The Stone Roses i Happy Mondays podążyli inni wykonawcy, m.in. The Charlatans oraz Inspiral Carpets, a w połowie lat 90. do tej stylistyki nawiązały popularne zespoły brytyjskie, jak Oasis, Pulp i Blur, będące czołowymi przedstawicielami britpopu, kierunku który rozwinął się na Wyspach w opozycji do amerykańskiego grunge'u.


[Ryszard Gloger,Wojciech Skrzydlewski-Ilustrowany leksykon muzyki popularnej [Kurpisz 2002]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Raveonettes

Duński duet grający alternatywnego rocka. Występują w składzie – Sune Rose Wagner (wokal, gitara) i Sharin Foo (wokal, bas). Wśród swoich muzycznych fascynacji wymieniają między innymi The Jesus and Mary Chain, My Bloody Valentine, The Velvet Underground i Sonic Youth i Beach Boys.
 
Grupa powstała w 2001 roku w Kopenhadze, z inicjatywy Foo i Wagnera. Niedługo potem dołączyli do nich – gitarzysta Manoj Ramdas i perkusista jazzowy Jakob Hoyer. W tym składzie nagrali swoją debiutancką Ep-kę „Whip It On”, która ukazała się w sierpniu następnego roku. Niedługo potem wystąpili na festiwalu SPOT, drugim, co do wielkości w Danii. Był to punkt zwrotny w ich karierze. Nie tylko zostali zauważeni przez publiczność, lecz także zwrócił na nich uwagę prestiżowy magazyn Rolling Stone. W marcu 2003 roku został uhonorowany nagrodą duńskiego przemysłu muzycznego (odpowiednikiem Grammy) w kategorii Najlepszy Album Roku. 
Pięć miesięcy później, wydali swój pierwszy longplay, "Chain Gang of Love”. Od strony producenckiej – obowiązkami dzielili się Wagner i Richard Gottehrer, odpowiedzialny choćby za debiutancki krążek Blondie. Niedługo potem ukazał się mini album „That Great Love Sound”.
Na początku maja 2005 roku swoją premierę miała ich druga płyta, „Pretty in Black”, z gościnnym udziałem między innymi Ronnie Spector (wokalistki The Ronettes), Maureen Tucker (perkusistki The Velvet Underground), czy Martina Rev (klawiszowca Suicide). W składzie pojawił się także dodatkowy muzyk - Anders Christiensen, grający na perkusji, klawiszach i basie (zamiast Foo). Wydawnictwo promował singiel „Love In A Trashcan”.
 Po zakończeniu promocyjnej trasy koncertowej, z formacją pożegnał się Ramdas, zasłaniając się potrzebą skupienia się na swym nowym zespole, SPEKTR.
Ich trzeci album – „Lust Lust Lust” trafił najpierw na rynek europejski (połowa listopada 2007 roku), a dopiero w drugiej kolejności ukazał się za Oceanem (luty następnego roku). Firmowali go oficjalnie tylko – Foo i Wagner.
We wrześniu następnego roku w sklepach pojawiły się dwie EP-ki formacji – „Sometimes They Drop By” oraz „The Raveonettes Remixed”, w październiku ukazała się ich mini płyta „Beauty Dies”, a dwa miesiące później solowy, duńskojęzyczny album gitarzysty The Raveonettes, zatytułowany po prostu „Sune Rose Wagner”.
Ich najnowszy krążek, „In and Out of Control”, ukazał się na początku października 2009 roku. Promował go singiel „Last Dance”.
Znakiem rozpoznawczym The Raveonettes jest tak zwany dwugłos, inspirowany legendarnymi The Everly Brothers i ogólnie, brzmieniem lat 50. i 60., a Foo bywa porównywana do takich wokalistek, jak Courtney Love (Hole), Joan Jett i Liz Phair.
Duński duet, odnosząc się wyraźnie do muzyki lat 50. i 60., ubarwia ją współczesnymi środkami ekspresji, brzmieniem opartym o pulsującą elektronikę, mocne bity, przesterowane gitary i doskonałe harmonie wokalne. Obrazu dopełniają wyraziste, mroczne teksty i temperament sceniczny Sharin Foo, obwołanej przez krytykę jedną z najgorętszych kobiet w historii rock & rolla. 

Do tej pory wydali 4 długogrające płyty, z których najlepiej sprzedającą okazała się Pretty in Black. Z tego albumu pochodzi największy hit The Raveonettes - Love in a Trashcan. Wyreżyserowany przez Pedera Pedersena teledysk do tego utworu nakręcony został w stylistyce lat 60-tych. Warto dodać, że ich debiutancki album Whip It On w Danii otrzymał nagrodę Grammy za rockowy album roku, a magazyny Rolling Stone i Q obwołały The Raveonettes jedną z największych nadziei światowej sceny. Singiel Dead Sound promujący album Lust, Lust, Lust szturmem zdobywa brytyjskie listy przebojów, a ostatni krążek grupy jest zatytułowany "Observator" i ukazał się we wrześniu 2012 roku
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Attack of the Ghost RidersRaveonettes12.200273[3]-Columbia 6733892[written by Sharin Foo, Sune Rose Wagner][produced by Sune Rose Wagner]
Beat CityRaveonettes05.200383[1]-Columbia RAVEON 002[written by Sune Rose Wagner][produced by Sune Rose Wagner]
That Great Love SoundRaveonettes08.200334[5]-Columbia RAVEON 005[written by Richard Gottehrer, Sune Rose Wagner][produced by Sune Rose Wagner,Richard Gottehrer]
Heartbreak StrollRaveonettes12.200349[2]-Columbia RAVEON 008[written by Sune Rose Wagner][produced by Richard Gottehrer,Sune Rose Wagner]
That Great Love Sound [remix]Raveonettes05.200452[2]-Columbia RAVEON 010[written by Richard Gottehrer, Sune Rose Wagner][produced by Sune Rose Wagner,Richard Gottehrer]
Ode To L.A.Raveonettes05.200578[3]-Columbia RAVEON 013[written by Sune Rose Wagner][produced by Richard Gottehrer,Sune Rose Wagner]
Love In A TrashcanRaveonettes07.200526[6]-Columbia RAVEON 017[written by Sune Rose Wagner][produced by Richard Gottehrer,Sune Rose Wagner]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Chain Gang of LoveRaveonettes08.200343[3]123[2]Columbia 5123782[produced by Richard Gottehrer, Sune Rose Wagner]
Pretty in BlackRaveonettes04.200571[3]152[2]Columbia 5194269[produced by Richard Gottehrer, Sune Rose Wagner]
Lust Lust LustRaveonettes11.2007-108[3] Fierce Panda NONG 053[produced by Sune Rose Wagner]
In and Out of ControlRaveonettes10.2009-126[2] Fierce Panda NONG 64[produced by Thomas Troelsen, Sune Rose Wagner]
Raven in the GraveRaveonettes04.2011-126[1] Vice VCA 800241 [US][produced by The Raveonettes]
ObservatorRaveonettes09.2012-110[1] Vice 80329-2 [US][produced by Richard Gottehrer, Sune Rose Wagner]
Pe'ahiRaveonettes07.2014-161[1] Beat Dies RAV 00004-1 [US][produced by The Raveonettes, Justin Meldal-Johnsen]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , , , , , , ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)