Boys Blue

Singiel The Boys Blue z 1965 roku „Take a Heart”/„You Got What I Want” wywołał pewne zamieszanie wśród poważnych kolekcjonerów British Invasion. Niektórzy uważają, że grupa była pseudonimem lub wcześniejszą wersją The Sorrows, ponieważ obie piosenki również zostały nagrane przez The Sorrows. Ponadto obie piosenki zostały napisane przez Miki Dallon, a The Sorrows nagrali cztery piosenki Miki Dallon podczas swojego krótkiego istnienia.  

Okazuje się jednak, że Boys Blue to zupełnie inna brytyjska grupa, która nagrała kompozycje Dallon „Take a Heart” i „You Got What I Want” na singlu HMV z maja 1965 roku, który ukazał się, zanim Sorrows zrobili swoje wersje. W każdym razie utwory były doskonałymi, mocnymi fuzjami R&B/popu i chociaż Boys Blue wykonały je całkiem nieźle, wykonania Sorrows są doskonałe i ostateczne. 

Był to jedyny singiel zespołu Boys Blue, chociaż ich wokalista Jeff Elroy nagrał w 1966 roku singiel dla firmy Philips, który został przypisany Jeffowi Elroyowi i Boys Blue. Obydwa utwory zostały ponownie wydane na wielu składankach British Invasion.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
You Got What I Want/Take A Heart	Boys Blue	05.1965	-	-	HMV POP 1427	[written by Miki Dallon][produced by Miki Dallon]
Honey Machine/Three Women	Jeff Elroy And Boys Blue	12.1966	-	-	Philips BF 1533	[written by D. Thomas, E. Levitt]

Warriors

The Warriors byli jedną z setek brytyjskich grup beatowych założonych w Anglii w połowie lat 60-tych, wyróżniających się wówczas bliskimi sukcesami oraz osiągnięciami dwóch ich członków, Jona Andersona i Iana Wallace’a. Anthony Anderson, starszy z dwóch braci, jako pierwszy dołączył do grupy Accrington, a gdy inny członek odszedł, przyprowadził ze sobą swojego młodszego brata Jona Andersona (wówczas znanego jako John Anderson) jako wokalistę. Śpiewem zajmowali się dwaj bracia Anderson, Michael Brereton grał na gitarze prowadzącej, Rodney Hill na gitarze rytmicznej, David Foster na basie, a Ian Wallace był perkusistą. 

 

 Grupa specjalizowała się w coverach amerykańskiego R&B Wilsona Picketta, między innymi z okazjonalnymi piosenkami Beatlesów, takimi jak „I'm Down”. Grupa była bardzo dopracowana i dobrze przećwiczona, na tyle, aby przyciągnąć uwagę angielskiej wytwórni Decca wytwórni płytowej, która pozwoliła im nagrać jeden singiel „You Came Along” z „Don't Make Me Blue” pod okiem Ivora Raymonde’a. Żadna z piosenek nie znalazła się na listach przebojów, ale „You Came Along” pojawiło się później w Hard Up Heroes, a „Don't Make Me Blue” zostało wykorzystane w filmie zatytułowanym Just for You.  

 

Grupa zarabiała na życie i podobno rozważano ją nawet do roli głównej w filmie Powiększenie, ale nigdy jej się to nie udało. W 1967 roku, po trzech latach gry w lokalnych klubach w północnej Anglii i podróży do Niemiec jako jeden z najnowszych brytyjskich importerów, zerwali, gdy Jon Anderson zdecydował się odejść. Jego następnym przystankiem, po próbie kariery solowej, była Mabel Greer's Toyshop, grupa, w której składzie znaleźli się Chris Squire i Peter Banks, co doprowadziło do powstania Yes. 

 

Perkusista Ian Wallace został członkiem grupy the World, zanim został członkiem   King Crimson na albumie   Islands i towarzyszącej mu trasy koncertowej (która trzy dekady później zaowocowała niezwykłymi dokumentami na żywo), a następnie zaczął grać ze wszystkimi, od Alexisa Kornera po Boba. Dylana. David Foster pozostał współpracownikiem Andersona przy pisaniu piosenek przez kilka lat i udało mu się wystąpić niewymieniony w czołówce na gitarze i wokalu w dwóch piosenkach, których był współautorem, na albumie Yes  Time and a Word, zanim założył Badger, zespół rocka progresywnego, który stał się przystanią byłego klawiszowca Yes Tony  Kaye na jakiś czas.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
You Came Along/Don't Make Me Blue	Warriors	06.1964	-	-	Decca F 11926	[written by Mason, Reed][produced by Ivor Raymonde]

Paramounts

Zespół założony w 1961 r. w Southend, w hrabstwie Essex, Anglia, występujący początkowo pod nazwą The Raiders. W jego skład wchodzili: Gary Brooker (ur. 29.05.1945 r. w Southend; instrumenty klawiszowe, śpiew), Robin Trower (ur. 9.03.1945 r.; w Southend; gitara), Chris Copping (ur. 29.08.1945 r. w Southend; bas) oraz Mick Brownlee (perkusja), zastąpiony w 1963 r. przez Barriego (B.J.) Wilsona (ur. 18.03.1947 r. w Southend; zm. w 1989 r. w Oregonie). Grupa, uważana początkowo za ciekawą lokalną formację rhythm'n'bluesową, podpisała z końcem 1962 r. kontrakt z renomowaną wytwórnią EMI. Wkrótce potem Coppinga nie mogącego połączyć muzycznych obowiązków z nauką w college'u, zastąpił Diz Derrick, a zespół zadebiutował singlem "Poison Ivy", jedynym, który wszedł do brytyjskiej Top 40. Późniejsze nagrania wykorzystujące tamaty The Coasters, Jackie DeShannon i P.F.Sloana, mimo pochlebnych recenzji, nie sprostały wymogom rynku i grupa rozwiązała się w październiku 1966 r., akompaniując wcześniej Sandie Shaw i Chrisowi Andrewsowi.
W tym czasie Gary Brooker nawiązał współpracę z autorem tekstów Keithem Reidem, a jej efektem było powstanie zespołu Procol Harum. Pod koniec 1969 r., po licznych personalnych przegrupowaniach, w składzie sławnej formacji znaleź krótko wszyscy założyciele Paramounts.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Poison Ivy/I Feel Good All Over	Paramounts	12.1963	35[7]	-	Parlophone R 5093	[written by Jerry Lieber/Mike Stoller]
Little Bitty Pretty One/A Certain Girl	Paramounts	02.1964	-	-	Parlophone R 5107	[written by Robert Byrd]
I'm The One Who Loves You/It Won't Be Long	Paramounts	06.1964	-	-	Parlophone R 5155	[written by Curtis Mayfield]
Bad Blood/Do I	Paramounts	11.1964	-	-	Parlophone R 5187	[written by Jerry Lieber/Mike Stoller]
Blue Ribbons/Cuttin' It	Paramounts	03.1965	-	-	Parlophone R 5272	[written by Jackie DeShannon/Sharon Sheeley]
You Never Had It So Good/Don't Ya Like My Love	Paramounts	10.1965	-	-	Parlophone R 5351	[written by P.F.Sloan]

St. Louis Union

Zespół założony w Manchesterze w składzie: Tony Cassiday (śpiew), Keith Miller (gitara), Alex Kirby (saksofon tenorowy), John Nichols (bas) i Dave Webb (perkusja). Zwrócił na siebie uwagę jako zwycięzca festiwalu grup beatowych magazynu Melody Maker w 1965 r. Nagrodę stanowił kontrakt nagraniowy z Decca Records, którego pierwszym owocem była nowa wersja piosenki "Girl" z albumu Beatlesów Rubber Soul. Sekstet umieścił ten utwór w pierwszej trzydziestce brytyjskiej listy przebojów, pomimo współzawodnictwa z grupą The Truth.
Później zespół otrzymał rolę w filmie "The Ghost Goes Gear", w którym wystąpiła również formacja Spencer Davis Group. Jednak słabe pozycje singli "Behind The Door" i "East Side Story" doprowadziły krótką karierę zespołu do końca.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Girl/Respect	St. Louis Union	01.1966	11[10]	-	Decca F 12 318	[written by Lennon, McCartney][produced by Peter Sullivan][piosenka oryginalnie nagrana przez The Beatles]
Behind The Door/English Tea	St. Louis Union	04.1966	-	-	Decca F 12 386	[written by G.Gouldman][produced by Peter Sullivan]
East Side Story/Think About Me	St. Louis Union	10.1966	-	-	Decca F 12 508	[written by Seger][produced by Tony Clarke]

Peter and Gordon

Peterowi Asherowi (ur. 2.06.1944 r. w Londynie, Anglia) i Gordonowi Wallerowi (ur. 4.06.1945 r. w Braemar w hrabstwie Grampian, Szkocja) szczęście sprzyjało od kołyski. Synowie lekarzy poznali się w elitarnej szkole Westminster Boys, a jako duet zadebiutowali w londyńskim Piccadilly Club, gdzie kontrakt nagraniowy zaproponował im producent Norman Nowell. Już na starcie posiadali ważny atut; "chłopcem" siostry Petera Jane Asher (znanej z głównej roli w filmie "Na samym dnie", w reżyserii Jerzego Skolimowskicgo z muzyką Cata Stevensa ) był Paul McCartney. W 1964 r. jego kompozycja, "A World Without Love", stała się przebojem duetu w Anglii i w USA, a popularność zdobyły też single "Nobody I Know" i "I Don't Want To See You Again". McCartney, pod pseudonimem Bernard Webb, był też autorem lansowanej w 1965 r. piosenki "Woman". Oprócz tematów Paula duet promował z powodzeniem nowe wersje amerykańskich przebojów z lat pięćdziesiątych: "True Love Ways" Buddy'ego Holly i "To Know You Is To Love You" nowa wersja hitu "To Know Him Is To Love Him" tria The Teddy Bears.
Współpraca Wallera z brytyjskimi czasopismami o podejrzanej reputacji niezbyt pasowała do lirycznego repertuaru duetu, przyjmowanego wciąż entuzjastycznie w Stanach Zjednoczonych. W 1966 r. Peter i Gordon, bliscy rozstania, powrócili na listy przebojów serią piosenek utrzymanych w kabaretowo-plebejskiej tonacji: "Lady Godiva", "Knight In Rusty Armour", "Sunday For Tea". W 1967 r. duet rozpadł się. Waller próbował bez powodzenia szczęścia jako solista, Asher zaś zadebiutował jako wzięty menedżer i producent.

Single
Data wydania	Tytuł	UK Top 40	Billboard	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
28.02.1964	A World Without Love/If I Were You	1[2][14]	1[1][12] [27.04.1964]	Columbia DB 7255/Capitol 5175	[utwór ten bez powodzenia starał się wylansować w USA Bobby Rydell][written by Lennon-McCartney][produced by Norman Newell]
29.05.1964	Nobody I Know/You Don't Have To Tell Me	10[11]	12[9][15.06.1964]	Columbia DB 7292/Capitol 5211	[written by Lennon-McCartney][produced by Dave Dexter]
9.09.1964	I don' t want to see you again/I Would Buy You Presents	-	16[9] [21.09.1964]	Columbia DB 7356/Capitol 5272	[written by Lennon-McCartney]
20.11.1964	I Go To Pieces/Love Me Baby	-	9[11][12.1964]	Columbia DB 7407/Capitol 5335	[written by Del Shannon][produced by John Burgess]
04.65	True Love Ways/If You Wish	2[15]	14[11]	Columbia DB 7524/Capitol 5406	[hit Buddy Holly w USA 1960r ][written by Buddy Holly, Norman Petty]
11.06.1965	To Know You Is To Love You/I Told You So	5[10]	24[7]	Columbia DB 7617/Capitol 5461	[hit Teddy Bears w 1958 r][written by Phil Spector]
15.10.1965	Baby I'm Yours/When The Black Of Your Eyes Turns To Grey	19[9]	-	Columbia DB 7729/-	[written by Van McCoy][produced by Norman Newell]
10.1965	Don' t pity me/Crying In The Rain	-	83[4]	-/Capitol 5532	[written by Gordon Waller, Peter Asher]
11.02.1966	Woman/Wrong From The Start	28[7]	14[12][10.01.1966]	Columbia DB 7834/Capitol 5579	[written by Bernard Webb (Paul McCartney)]
05.1966	There's no living without your love/A Stranger With A Black Dove	-	50[7];B:130[1]	-/ Capitol 5650	[written by Jerry Harris]
06.1966	To show i love you/Don't Pity Me US side B:Start Trying Someone Else	-	98[2]	Columbia DB 7951/Capitol 5684	[written by Tony Hatch]
9.09.1966	Lady Godiva/Morning's Calling	16[11]	6[14]	Columbia DB 8003/Capitol 5740	[written by Mike Leander, Gordon Mills][produced by John Burgess]
11.66	Knight in rusty armour/The Flower Lady	-	15[9]	Columbia DB 8075/Capitol 5808	[written by Mike Leander, Gordon Mills][produced by John Burgess]
02.1967	Sunday for tea/Start Trying Someone Else US side B:Hurtin' Is Lovin'	-	31[6]	Columbia DB 8159/Capitol 5864	[written by John Carter][produced by John Burgess]
05.1967	The jokers/Red, Cream And Velvet (Version One)	-	97[1]	Columbia DB 8198/Capitol 5919	[written by Mike Leander, Gordon Mills][produced by John Burgess]
01.1968	Never Ever/Greener Days	-	-	-/Capitol 2071	[written by Gates][produced by John Burgess]
04.1968	I Feel Like Going Out/The Quest For The Holy Grail	-	-	Columbia DB 8398/-	[written by Peter Asher][produced by Peter Asher]
12.07.1968	You've Had Better Times/Sipping My Wine	-	118[1]	Columbia DB 8451/Capitol 2214	[written by Gordon Waller][produced by Peter Asher]
05.1969	I Can Remember (Not Too Long Ago)/Hard Time, Rainy Day	-	-	Columbia DB 8585/Capitol 2544	[written by March, Grasso, Illingworth][produced by Peter Asher]
EP's
08.1964	Just for you	20[1]	-	Columbia SEG 8337/-

Albumy
Data wydania	Tytuł	UK Top 40 /ilość tyg. na liście/	Billboard	Wytwórnia /UK/
5. 06.64	PETER AND GORDON	18 [1]	-	Columbia 33SX 1630/SCX 3518
15.06.64	A world without you	-	21[14]	Capitol 2115 [US]
12.64	I don' t want to see you again	-	95[11]	Capitol 2220 [US]
05.65	I go to pieces	-	51[15]	Capitol 2324 [US]
08.65	True love ways	-	49[13]	Capitol 2368 [US]
04.66	Woman	-	60[14]	Capitol 2477 [US]
07.66	The best of Peter and Gordon	-	72[12]	Capitol 2549 [US]
02.67	Lady Godiva	-	80[13]	Capitol 2664 [US]

Hollies

Zespół założony w 1962 r. w Manchesterze przez Allana Clarke'a (ur. 15.04.1942 r. w Salford w hrabstwie Lancashire, Anglia; śpiew) i Grahama Nasha (ur. 2.02.1942 r. w Blackpool w hrabstwie Lancashire, Anglia; śpiew, gitara). Twórcy znający się od dzieciństwa, debiutowali w miejscowych klubach jako The Guytones, The Two Teens i Ricky And Dane. Z czasem do duetu dołączyli Eric Haydock (ur. 16.09.1944 r. w Burnley w hrabstwie Lancashire, Anglia; bas) i Don Rathbone (perkusja).
W czteroosobowym składzie występowali jako The Fourtones i The Deltas, a nazwę Hollies przyjęli po zwerbowaniu z zespołu The Dolphins lokalnego "króla gitary" Tony'ego Hicksa (ur. 16.12.1943 r. w Nelson w hrabstwie Lancashire, Anglia). Wkrótce potem podpisali kontrakt ze znaną dzięki nagraniom Beatlesów wytwórnią Parlophone. Dwa pierwsze single "(Ain't That) Just Like Me" i "Searching" zawierały tematy amerykańskiej grupy The Coasters. Oba trafiły na listy przebojów i Hollies zaproponowano nagranie płyty długogrającej. Równocześnie Rathbone przejął funkcję kierownika tras, a na jego miejsce przyjęto Bobby'ego Elliotta (ur. 8.12.1942 r.) eks-członka grupy Shane Fenton (Alvin Stardust) And The Fentones.
Przyjmowane entuzjastycznie koncerty Hollies zapowiadały jedną z najdłuższych zespołowych karier w dziejach brytyjskiego rocka. Dwa pierwsze albumy, oparte głównie na repertuarze koncertowym, gościły długo na listach bestsellerów. Towarzyszyły im liczne single, dzięki którym godnie rywalizowali z Beatlesami i Rolling Stonesami w latach 1963-1974. "Just One Look" (znane z wykonania Doris Troy), "Here I Go Again", nastrojowe "Yes, I Will" ugruntowały markę zespołu łączącego chwytliwe tematy z perfekcyjną, wspartą rzetelną pracą w studio wokaliza.
Współbrzmienie głosów Clarke'a, Hicksa i Nasha jest do dziś punktem odniesienia w muzyce rockowej. Sukcesom płyt towarzyszył rozwój kompozytorskich talentów trójki liderów. Clarke, Hicks i Nash byli autorami większości drugich stron singli zespołu, opatrywanych zbiorowym pseudonimem L.Ransford. Ich talenty ujaw- niły się w pełni na trzecim albumie, The Hollies w utworze "Too Many People", jednym z pierwszych poruszających problem przeludnienia naszego globu.
Latem 1965 r. singel "I'm Alive" wszedł na szczyt brytyjskiej Top 20. Powodzeniem cieszył się też następny, nagrany w miesiąc później, z prostą i optymistyczną kompozycją Grahama Gouldmana "Look Through Any Window". Tuż przed Bożym Narodzeniem 1965 r. Hollies doznali jednak pierwszej porażki, "If I Needed Someone", wersja utworu George'a Harrisona z albumu Beatlesów "Rubber Soul" zaledwie musnęła Top 20, zbierając mało pochlebne recenzje. Hollies i John Lennon odreagowywali potem długo frustracje, wzajemnie oskarżając się o zmarnowanie beatlesowskiego tematu.
Z początkiem 1966 r. zespół powrócił jednak na szczyt list przebojów. W Top 30 — tygodnika "New Musical Express" - singel "I Can't Let Go" znalazł się wspólnie z utworem "The Sun Ain't Gonna Shine Anymore" tria The Walker Brothers. Temat współautorstwa Chipa Taylora, wykonywany przez zespół jeszcze w 1965 roku, uchodzi do dziś za jedno z najciekawszych nagrań Hollies, dzięki połączeniu "szybującej" wokalizy z ostrym, przyziemnym brzmieniem gitar.
  W kwietniu 1966 r. niezrównoważonego i sprawiającego kłopoty Haydocka zastąpił Bernie Calvert, były partner Tony Hicksa z The Dolphins. Zmiana nie przerwała sukcesów następnych singli: "Bus Stop" (kolejnej kompozycji Gouldmana), orientalnego "Stop! Stop! Stop!" (ze śmiałym, jak na owe czasy tekstem, opisującym doznania narratora podczas egzotycznego striptizu, wyrzucanego co tydzień z lokalu przez wykidajłę w scenie kulminacyjnej ) i trafiającego w gusty nastolatków "On A Carousel". Wszystkie znalazły się w pierwszej piątce brytyjskiej Top 20 i, co ważniejsze, utorowały wreszcie Hollies drogę na rynek amerykański. Zespół szybko podchwycił modę na ..flower power". Już ich album z 1966 r, For Certain Because wykazywał wpływy undergroundu.
Kolejny tego typu Evolution ukazał się w czasach, gdy egzotyczne kaftany i paciorki zdążyły się doszczętnie opatrzeć. Nagrany w 1967 r. album Butterfly zapowiadał kryzys w zespole. Z niezbyt jasnych przyczyn płyta nie spotkała się z uznaniem ani w Anglii, ani w USA. Muzyczne drogi zwartego dotąd teamu złożonego z Clarke'a, Nasha i Hicksa zaczynały się rozchodzić, co słychać w nagraniach. Łatwo odróżnić rękę Clarke'a w "Charley And Fred" od typowo Nashowskiej kompozycji tytułowej. Nasha interesowały ambitniejsze poszukiwania. Ich przejawem miał być nagrany pod koniec 1967 r. singlowy temat "King Midas In Reverse" (o człowieku zamieniającym, przeciwnie niż mitologiczny król, wszelkie złoto w proch ) z aranżacją wspomaganą blachą oraz smyczkami i poetyckim tekstem. Płyta dotarła tylko do 18. miejsca brytyjskiej Top 20, co, jak na Hollies, oznaczało klęskę.
W 1968 r., podczas negocjacji poprzedzających nagranie albumu Hollies Sing Dylan, Nash zapowiedział odejście z zespołu do grupy Crosby, Stills And Nash. Zastąpił go Terry Sylvester z The Escorts. Clarke, załamany odejściem starego przyjaciela, z którym współpracował przez ponad dwadzieścia lat, nagrał jeszcze z Hollies siedem przebojów (w tym "He Ain't Heavy He's My Brother"), po czym postanowił podjąć działalność solową. Zespół trwał nadal z pozyskanym, nie wiedzieć czemu ze Szwecji, wokalistą Mickaelem Rickforsem. W USA singel "Long Cool Woman (In A Black Dress)" rozszedł się w milionowym nakładzie i omal nie trafił na szczyt listy bestsellerów. Temat nagrano jeszcze z Clarkiem na dobrze przyjętym albumie Distant Lights .
Wokalista powrócił do zespołu po krótkotrwałych solowych próbach, których owocem były niezbyt udane albumy My Real Name Is 'Arold i Headroom oraz zapomniany, nagrany dla RCA singel "You're Loosing Me". Powrót uczczono światowym przebojem "The Air That I Breathe" autorstwa Alberta Hammonda.
Przez następne pięć lat Hollies gościli coraz rzadziej na listach przebojów, występując głównie w nocnych klubach i kabaretach. Płyty długogrające, mimo wysokiej klasy technicznej, były mało atrakcyjne i rozchodziły się kiepsko. W 1981 r. grupę opuścili Sylvester i Calvert. Wytwórnia EMI wyczuła, że zbliża się koniec i zaproponowała wydanie serii singli z kompilacją fragmentów ich najsłynniejszych nagrań. Pierwszy, "Holliedaze", stał się przebojem, a na promocję ściągnięto zza oceanu Grahama Nasha. Zjazd koleżeński zaowocował albumem What Goes Around. Pochodzący z niego dawny przebój The Supremes "Stop In The Name Of Love" zyskał wprawdzie uznanie wiernych fanów, ale krytyka niemiłosiernie schlastała album, który w USA rozszedł się tylko dzięki udziałowi Nasha w nagraniach.
Zniechęceni porażką Hollies wrócili na kabaretowe estrady. W 1988 r. temat "He Ain't Heavy, He's My Brother" wykorzystano w telewizyjnej reklamie piwa . Stary przebój powrócił na szczyt list przebojów jako pierwszy po blisko dwunastoletniej przerwie. Przyszłe pokolenia będą czerpać z obszernego katalogu nagrań Hollies, podobnie jak z tematów Beach Boys, Beatlesów i Kinks. Ich długowieczność gwarantuje warsztatowa perfekcja, a zwłaszcza strona wokalna stanowiąca ewenement w muzyce rozrywkowej połowy lat sześćdziesiątych.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [UK/US]

Komentarz

[Ain' t that] Just like me/Hey What's Wrong With Me

Hollies

05.1963

25[10]

-

Parlophone R 5030/-

[written by Earl Carroll,Billy Guy][produced by Ron Richards]

Searchin'/Whole World Over

Hollies

08.1963

12[14]

-

Parlophone R 5052/-

[written by Jerry Leiber,Mike Stoller][produced by Ron Richards][oryginalnie nagrany przez Coasters]

Stay/Now's The Time

Hollies

11.1963

8[16]

-

Parlophone R 5077/Liberty 55674

[Composers: Maurice Williams][produced by Ron Richards][61-US hit Maurice Williams]

Just one look/Keep Off That Friend Of Mine

Hollies

02.1964

2[13]

98[1]

Parlophone R 5104/Imperial 66 026

[written by Gregory Carroll and Doris Payne][produced by The Hollies][#10 in 63 US hit-Doris Troy]

Here i go again/Baby That's All side B:Lucille

Hollies

05.1964

4[12]

107[1]

Parlophone R 5137/Imperial 66 044

[Composers: Mort Shuman, Clive Westlake][produced by Ron Richards]

We' re through/Come On Back

Hollies

09.1964

7[11]

-

Parlophone R 5178/Imperial 66070

[Composers: L. Ransford][produced by Ron Richards]

Yes i will/Nobody

Hollies

01.1965

9[13]

-

Parlophone R 5232/Imperial 66099

[Composers: Gerry Goffin, Russ Titelman][produced by Ron Richards]

I' m alive/You Know He Did

Hollies

06.1965

1[3][14]

103[4]

Parlophone R 5287/Imperial 66 119

[Composers: Clint Ballard Jr.][produced by Ron Richards]

Look through any windows/So Lonely

Hollies

09.1965

4[11]

32[12]

Parlophone R 5322/Imperial 66 134

[Composers: Graham Gouldman, Charles Silverman][produced by Ron Richards]

If i needed someone/ I've Got A Way Of My Own

Hollies

12.1965

20[9]

-

Parlophone R 5392/-

[written by George Harrison][produced by George Martin]

I can' t let go/ Running Through The Night US side B:I've Got A Way Of My Own

Hollies

03.1966

2[10]

42[10]

Parlophone R 5409/Imperial 66 1586

[Composers: Chip Taylor, Al Gorgoni][produced by Ron Richards]

Bus stop/Don't Run And Hide

Hollies

06.1966

5[9]

5[14]

Parlophone R 5499/Imperial 66 186

[Composers: Graham Gouldman][produced by Ron Richards]

Stop stop stop/It's You

Hollies

10.1966

2[12]

7[10]

Parlophone R 5508/Imperial 66 214

[Composers: Graham Nash, Allan Clarke, Tony Hicks][produced by Ron Richards,Ron Richardson]

On a carousel/All The World Is Love

Hollies

02.1967

4[11]

11[13]

Parlophone R 5562/Imperial 66 231

[Composers: Graham Nash, Allan Clarke, Tony Hicks][produced by Ron Richards]

Pay you back with interest/Whatcha gonna do 'bout it

Hollies

06.1967

-

28[7]

-/Imperial 66 240

[Composers: Graham Nash, Allan Clarke, Tony Hicks][produced by Ron Richards]

Carrie -Anne/Signs That Will Never Change

Hollies

06.1967

3[11]

9[13]

Parlophone R 5602/Epic 10 180

[written by Allan Clarke, Graham Nash, and Tony Hicks][produced by Ron Richards]

Just one look/Running through the night [reissue]

Hollies

09.1967

-

44[7]

-/Imperial 66 258

[Composers: Doris Payne, Gregory Carrol]

King Midas in reverse/ Everything Is Sunshine US side B:Water on the brain

Hollies

10.1967

18[8]

51[5]

Parlophone R 5637/Epic 10 234

[Composers: Graham Nash, Allan Clarke, Tony Hicks][produced by Ron Richards]

Dear Eloise/When your lights turned on

Hollies

12.1967

-

50[8]

-/Epic 10 251

[Composers: Graham Nash, Allan Clarke, Tony Hicks][produced by Ron Richards],Hollies]

Jennifer eccles/Open Up Your Eyes US side B:Try it

Hollies

04.1968

7[11]

40[11]

Parlophone R 5680/Epic 10 298

[Composers: Graham Nash, Allan Clarke][produced by Ron Richards]

Do the best you can/Elevated observations

Hollies

09.1968

-

93[1]

-/Epic 10 361

[produced by Ron Richards]

Listen to me/Do The Best You Can side B:Everything is sunshine

Hollies

10.1968

11[11]

129[1]

Parlophone R 5733/Epic 10 400

[Composers: Tony Hazzard][produced by Ron Richards]

Sorry Suzanne/Not That Way At All

Hollies

03.1969

3[12]

56[8]

Parlophone R 5766/Epic 10 454

[Composers: Geoff Stephens, Tony Macaulay][produced by Ron Richards]

He ain' t heavy,he' s my brother/'Cos You Like To Love Me

Hollies

09.1969

3[15]

7[18]

Parlophone R 5806/Epic 10 532

[Composers: Bob Russell, Bobby Scott][produced by Ron Richards][oryginalnie nagrana przez Kelly Gordon]

I can' t tell the bottom from the top/Mad Professor Blyth

Hollies

04.1970

7[10]

82[4]

Parlophone R 5837/Epic 10 613

[Composers: Guy Fletcher, Doug Flett][produced by Ron Richards]

Gasoline alley bred/Dandelion Wine

Hollies

10.1970

14[7]

-

Parlophone R 5862/Epic 10677

[Composers: Roger Cook, Roger Greenaway, Tony Macaulay][produced by Ron Richards]

Hey Willy/ Row The Boat Together

Hollies

05.1971

22[7]

110[1]

Parlophone R 5905/Epic 10 754

[Composers: Roger Cook, Roger Greenaway, Allan Clarke][produced by Ron Richards]

Long cool woman in black dress/Cable Car US side B:Look what we've got

Hollies

09.1972

32[8]

2[15]

Parlophone R 5939/Epic 10 871

[platinum][Composers: Allan Clarke, Roger Cook, Roger Greenaway][produced by Ron Richards,Hollies]

The baby/Oh Granny

Hollies

02.1972

26[6]

-

Polydor 2058 199/Epic 10842

[Composers: Chip Taylor][produced by Ron Richards][oryginalnie nagrana przez Chipa Taylora]

Long dark road/Indian girl

Hollies

11.1972

-

26[11]

-/Epic 10 920

[oryginalnie nagrana przez Chipa Taylora][Composers: Tony Hicks, Kenny Lynch][produced by Hollies]

Magic Woman Touch / Indian Girl US side B:Blue in the morning

Hollies

11.1972

-

60[8]

Polydor 2058 289/Epic 10 951

[Composers: Waylon Jennings,Watt-Roy,Colin Horton-Jennings][produced by Hollies]

The day that curly billy shot crazy Sam McGee/Born A Man

Hollies

10.1973

24[6]

-

Polydor 2058 403/Epic 11051

[Composers: Allan Clarke][produced by Hollies]

The air that i breathe/No More Riders

Hollies

02.1974

2[13]

6[21]

Polydor 2058 435/Epic 11 100

[gold][Composers: Albert Hammond, Mike Hazelwood][produced by Ron Richards][oryginalnie nagrana przez Alberta Hammonda w 1972r]

Sandy (4th Of July, Asbury Park) / Second Hand Hang-Ups

Hollies

04.1975

-

85[2]

Polydor 2058 595/Epic 50 086

[written by Bruce Springsteen][produced by Mike Appel, Jim Cretecos]

Another night/Time Machine Jive

Hollies

06.1975

-

71[3]

-/Epic 50 110

[Composers: Allan Clarke, Terry Sylvester, Tony Hicks][produced by Ron Richards,Hollies]

I'm down/Look out Johnny

Hollies

10.1975

-

104[1]

-/Epic 50 144

[written by Allan Clarke, Terry Sylvester, Tony Hicks][produced by Ron Richards,Hollies]

[I will be your] Shadow in the street/The Passenger

Hollies

03.1978

-

41[10]

-/Atlantic 3459

Slipstream/Imagination's child

Allan Clarke

05.1980

-

70[4]

-/Elektra 46 617

Soldier' s song/Draggin' My Heels

Hollies

04.1980

58[3]

-

Polydor 2059 246/-

[written by Mike Batt][produced by Mike Batt]

Holliedaze/Holliepops

Hollies

08.1981

28[7]

-

EMI EMI 5229

[written by Graham Nash,Allan Clarke,Tony Hicks][produced by The Hollies]

Stop! In The Name Of Love / Musical Pictures

Hollies

06.1983

-

29[12]

WEA WEA U 9888/Atlantic 89 819

[written by Lamont Dozier,Brian Holland,Edward Holland]

He ain' t heavy,he' s my brother/Carrie

Hollies

09.1988

1[1][11]

-

EMI EM 74/-

The air that i breathe/We're Through / King Midas In Reverse / Just One Look 12"

Hollies

11.1988

60[5]

-

EMI EM 80/-

The woman i love/Purple Rain (Live)

Hollies

03.1993

42[2]

-

EMI EM 264/-

[written by Nik Kershaw][produced by Mike Moran,Tony Taverner]

EP's

The Hollies

Hollies

06.1964

6[8]

-

Parlophone GEP 8909/-

Just one look

Hollies

07.1964

10[8]

-

Parlophone GEP 8911/-

I'm alive

Hollies

09.1965

5[15]

-

Parlophone GEP 8942/-

I can't let go

Hollies

06.1966

9[2]

-

Parlophone GEP 8951/-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stay with The Hollies	Hollies	02.1964	2[25]	-	Parlophone PMC 1220	[produced by Ron Richards]
Hollies	Hollies	10.1965	8[14]	-	Parlophone PMC 1261	[produced by Ron Richards]
Hear! Here!	Hollies	02.1966	-	145[3]	Imperial 12 299 [US]
Would you believe	Hollies	07.1966	16[8]	-	Parlophone PCS 7008	[produced by Ron Richards]
Bus stop	Hollies	10.1966	-	75[11]	Imperial 12 330 [US]
For certain because	Hollies	12.1966	23[7]	-	Parlophone PCS 17 011	[produced by Ron Richards]
Stop! Stop! Stop!	Hollies	02.1967	-	91[8]	Imperial 12 339 [US]	[produced by Ron Richards]
Evolution	Hollies	06.1967	13[10]	43[14]	Parlophone PCS 7022	[produced by Ron Richards]
The Hollies' Greatest Hits	Hollies	06.1967	-	11[40]	Imperial 12 350 [US]
Hollies greatest	Hollies	08.1968	1[1][27]	-	Parlophone PCS 7057
Sing Dylan	Hollies	05.1969	3[7]	-	Parlophone PCS 7078	[produced by Ron Richards]
He ain' t heavy,he' s my brother	Hollies	04.1970	-	32[14]	Epic 26 538 [US]
Confessions of the mind	Hollies	11.1970	30[5]	-	Parlophone PCS 7116	[produced by John Burgess]
Moving finger	Hollies	02.1971	-	183[2]	Epic 30 255 [US]	[produced by John Burgess]
Distant light	Hollies	07.1972	-	21[21]	Epic 30 958 [US]	[produced by The Hollies]
Romany	Hollies	01.1973	-	84[12]	Epic 31 992 [US]
The Hollies' Greatest Hits	Hollies	10.1973	-	157[7]	Epic 32 061 [US]
The Hollies	Hollies	03.1974	38[3]	28[23]	Polydor 2383 262	[gold]
Another night	Hollies	03.1975	-	123[10]	Epic 33 387 [US]
Live hits	Hollies	03.1977	4[12]	-	Polydor 2383 428
20 golden greats	Hollies	07.1978	2[20]	-	EMI EMTV 11
What goes around	Hollies	07.1983	-	90[9]	WEA 25 0139 1
All the hits and more	Hollies	10.1988	51[5]	-	EMI EM 1301
The air that i breathe-The best of The Hollies	Hollies	04.1993	15[7]	-	EMI EMTV/CDEMTV 74
The Hollies Greatest Hits	Hollies	04.2003	21[10]	-	EMI UK 526 0912
Midas Touch: The Very Best of The Hollies	Hollies	02.2010	23[6]	-	EMI 6082272	-

Animals

Grupa powstała w Newcastle-upon-Tyne w Anglii w 1963 roku, gdy wokalista Eric Burdon (ur. 11.05.1941 r. w Walker-on-Tyne w Anglii) dołączył do miejscowej rhythm-and-bluesowej grupy The Alan Price Combo, występującej wcześniej jako The Pagabs. W skład The Animals weszli Alan Price (ur. 19.04.1942 r. w Fairfield w Anglii; fortepian), Hilton Valentine, (właśc. Hilton Stuart Patterson, ur. 22.05.1943 r. w North Shields w Anglii, gitara), John Steel (ur. 4.02.1941 r. w Gateshead, w Anglii; perkusja) oraz Chas Chandler (właśc. Bryan James Chandler, ur. 18.12.1938 r. w Heaton w Anglii; bas).
Valentine grał wcześniej z The Gamblers, natomiast Burdon i Steel wspólnie występowali w jazz-bandach uniwersyteckich; Burdon grał na puzonie, a Steel - na trąbce. Swymi hałaśliwymi i ekscytującymi występami zwrócili wkrótce uwagę kilku impresariów ze świata show-biznesu. Legenda rhythm and bluesa, Graham Bond, polecił ich swemu menedżerowi Ronanowi 0'Rahilly i wkrótce zespół stał się gwiazdą słynnego klubu A-Go-Go w Newcastle. Pewnego wieczoru wystąpili razem z Sonny Boy Williamsonem (album z nagraniem tego wystrzałowego koncertu ukazał się w 1977 r.).
Pod koniec 1963 roku przenieśli się do Londynu i stali się nieodłącznym elementem kolorytu klubów muzycznych, które mnożyły się tam jak grzyby po deszczu. Po podpisaniu kontraktu z producentem Mickiem Mostem zadebiutowali w kwietniu 1964 r. żywiołowym nagraniem "Baby Let Me Take You Home" (nową wersją bluesowego standardu Erica Von Schmidta "Baby Let Me Follow You Down" spopularyzowanego przez Boba Dylana), które stało się sporym przebojem.
Ich kolejna produkcja miała okazać się pamiętną i kontrowersyjną zarazem. Była to trwająca cztery i pół minuty piosenka o domu publicznym w Nowym Orleanie, którą wytwórnia płytowa Columbia wstępnie odrzuciła jako zbyt długą do prezentacji w radiu. "House Of The Rising Sun" (kompozycja Josha White'a) zaraz po wydaniu na singlu w czerwcu 1964 r. - dostał się na szczyty list przebojów na całym świecie i sprzedał w ilości kilku milionów egzemplarzy. Połączenie nieskomplikowanego wstępu na gitarze Valentine'a z przenikliwym dźwiękiem organów Price'a świetnie dopełniało bardzo dojrzały, burzący krew w żyłach wokal Burdona.
W ciągu następnych dwóch lat The Animals mieli siedem kolejnych dużych hitów po obu stronach Atlantyku. Warto w tym miejscu wspomnieć o pamiętnej, pełnej dramatyzmu wersji piosenki "Don't Let Me Be Misunderstood" spopularyzowanej przez Nine Simone, która ukazała się na singlu w styczniu 1965 r. Na stronie B znalazł się autobiograficzny utwór "Club A-Go-Go". Muzycy potrafili w sposób niezwykle trafny dobierać materiał na swoje płyty, a wiele z ich przebojów zawierało prowokujące do refleksji teksty, od pełnego bólu "I'm Crying" po oddającą frustrację i beznadziejność wielkiego miasta kompozycję Cynthii Weill i Barry'ego Manna "We Gotta Get Out Of This Place".
Ich albumy zawierały poruszające interpretacje klasycznych utworów Chucka Berry'ego, Sama Cooka, Jimmy'ego Reeda czy idola Burdona, Raya Charlesa. W listopadzie 1965 r., tuż po ukazaniu się singla "It's My Life" i koncercie w Polsce z grupy odszedł Price (rzekomo cierpiał na aerofobię), a zastąpił go Dave Rowberry (ur. 27.12.1943 r. w Newcastle w Anglii) z Mike Cotton Sound. Burdon do dziś utrzymuje, że odejście Price'a spowodowane było nabyciem przez niego lukratywnych praw do publikacji "House Of The Rising Sun", co dało mu zabezpieczenie finansowe.
Zespół w nowym składzie zadebiutował w lutym 1966 r. singlem "Inside Looking Out" (kompozycją Johna i Alana Lomaxow) po czym formację opuścił Steel, zastąpiony przez perkusistę The Nashville Teens - Barry'ego Jenkinsa (ur. 22.12.1944 r. w Leicester w Anglii). W 1967 roku Burdon i Valentine całkowicie pogrążyli się w psychodelii, zarówno muzycznie jak i chemicznie, co wyalienowało ich z reszty grupy (która preferowała stary dobry alkohol) i doprowadziło do jej rozpadu. Chandler odkrył fenomen Jimi'ego Hendrixa i został jego menedżerem. Burdon zachował prawo do nazwy zespołu i natychmiast pojawił się na rynku jako Eric Burdon And The Animals (później Eric Burdon and The New Animals).
Nowa formacja odniosła większy sukces w USA, gdzie osiadła na stałe. Zespół flirtował tam z brzmieniem Zachodniego Wybrzeża przejmując manierę miejscowych grup z tego okresu. Oddają to świetnie słowa piosenki "San Franciscan Nights": "Stroboskopowych świateł blask tworzy sny, ściany drżą i umysły też, w ciepłą noc w San Francisco". Swoje fascynacje Burdon zawarł też w piosence "Monterey", będącej zręczną apologia Festiwalu Muzyki Pop w Monterey w 1967 roku (na którym zagrała m.in. grupa The Animals). Wśród nowych współpracowników Burdona znalazło się wielu ciekawych muzyków: John Weider (ur. 21.04.1947 r. w Londynie; gitara, organy, skrzypce), Danny McCulloch (ur. 18.07.1945 r. w Londynie; bas, śpiew) i Tom Parker (organy), szybko zastąpiony przez Vica Briggsa (ur. 14.02.1945 r. w Twickenham; organy, bas, gitara, fortepian). W 1968 r. na miejscu Briggsa i McCullocha pojawili się Zoot Money (właśc. George Bruno, ur. 19.08.1942 r. w Bournemouth w Anglii; organy, bas, fortepian, śpiew) i Andy Summers (właśc. Andrew Somers, ur. 31.12.1942 r. w Poulton Le Flyde w hrabstwie Lancashire w Anglii; gitara) — późniejszy gitarzysta The Police.
Poskromiony Burdon pisał teraz introspektywne i refleksyjne teksty, choć wielu spośród jego dawnych fanów nie zaakceptowało nowego kierunku proponowanego przez muzyka. W czasie występów na żywo zaczęły pojawiać się długie improwizacje, których krótsze wersje można odnaleźć na albumach Winds Of Change, The Twain Shall Meet, Every One Of Us i Love Is. W grudniu 1968 r. zespół definitywnie rozpadł się.
Co ciekawe, grupa dwukrotnie reaktywowała się w pierwotnym składzie, w 1977 i 1983 r., by za każdym razem nagrać nowy album. Oba spotkały się jednak z obojętnością słuchaczy. W czasie retrospektywnego tournee 1983 roku donoszono, że Valentine gra na gitarze tak niepewnie, że trzeba było nająć nowego gitarzystę prowadzącego.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [UK/US]

Komentarz

Baby let me take you home/Gonna send you back to walker [side A in USA]

Animals

04.1964

21[8]

102[2]side B:57[3][09.64]

Columbia DB 7247/MGM 13 242

[Writers : Russell / Farrell ][Producer : Mickie Most ][side B:written by Jake Hammonds/Johnnie Matthews ][oryginalnie nagrana przez Boba Dylana w 1963r]

House of the rising sun/Talkin' bout you

Animals

06.1964

1[1][12]

1[3][11]

Columbia DB 7301/MGM 13 264

[silver-UK][original Josh White-1946r][Writer : Traditional – arrangement Alan Price ][Producer : Mickie Most ]

Boom boom/Blue feeling

Animals

11.1964

-

43[7]

-/MGM K 13 298

[oryginalnie nagrana przez Johna Lee Hookera w 1960r][written by John Lee Hooker][produced by Mickie Most,Giorgio Gomelsky]

I' m crying/Take it easy

Animals

09.1964

8[10]

19[9]

Columbia DB 7354/MGM 13 274

[written by Alan Price/Eric Burdon][Producer : Mickie Most ]

Don' t let me be misunderstood/Club A-Go-Go

Animals

02.1965

3[9]

15[10]

Columbia DB 7445/MGM 13 311

[written by Bennie Benjamin/Sol Marcus/Gloria Caldwell][Producer : Mickie Most ][oryginalnie nagrana przez Ninę Simone w 1964r]

Bring it on home to me/For Miss Caulker

Animals

04.1965

7[11]

32[6]

Columbia DB 7539/MGM 13 339

[written by Sam Cooke/ Charles Brown ][Producer : Mickie Most ]

We' ve gotta get out of this place/I can' t believe it

Animals

07.1965

2[12]

13[11]

Columbia DB 7639/MGM 13 382

[written by Barry Mann/Cynthia Weil][Producer : Mickie Most ]

It' s my life/I' m gonna change the world

Animals

10.1965

7[11]

23[12]

Columbia DB 7741/MGM 13 414

[written by Roger Atkins/Carl D'Errico][Producer : Mickie Most ]

Inside looking out/Outcast [You're on my mind-in US version]

Animals

02.1966

12[8]

34[7]

Decca K 13 468/MGM 13 468

[Writers : Alan Lomax / John Lomax / Eric Burdon / Chas Chandler ][produced by Tom Wilson]

Don' t bring me down/Cheating

Animals

06.1966

6[8]

12[10]

Decca F 12 407/MGM 13 514

[written by Gerry Goffin/Carole King][produced by Tom Wilson]

See see rider/She'll return it

Eric Burdon & Animals

09.1966

-

10[10]

-/MGM K 13 582

[#14 hit for Ma Rainey in 1925r][Written by: Ma Rainey][produced by Tom Wilson]

Help me girl/See see rider [That ain't where it's at-in US version]

Eric Burdon & Animals

10.1966

14[9]

29[9]

Decca F 12 503/MGM 13 636

[Writers : Laurence Weiss / Scott English ][produced by Tom Wilson]

When i was young/A girl named Sandoz

Eric Burdon & Animals

04.1967

45[3]

15[9]

MGM 1340/MGM 13 721

[written by D. Briggs/Eric Burdon/Barry Jenkins/Daniel McCulloch/John Weider][produced by Tom Wilson]

Good times/Ain' t that so

Eric Burdon & Animals

08.1967

20[11]

-

MGM 1344/-

[written by Vic Briggs/Eric Burdon/Barry Jenkins/Danny McCulloch/John Weider][produced by Tom Wilson]

San Franciscan night/Good times side B in UK:Gratefully dead

Eric Burdon & Animals

08.1967

7[10]

9[10]

MGM 1359/MGM K 13 769

[written by Vic Briggs/Eric Burdon/Barry Jenkins/Danny McCulloch/John Weider][produced by Tom Wilson]

Monterey/Ain't it so side B in UK:Anything

Eric Burdon & Animals

11.1967

-

15[9]

MGM 1412/MGM K 13 868 [US]

[written by Vic Briggs/Eric Burdon/Barry Jenkins/Danny McCulloch/John Weider][produced by Tom Wilson]

Sky pilot/[pt.2]

Eric Burdon & Animals

02.1968

40[3]

14[14]

MGM 1373/MGM 13 939

[written by Vic Briggs/Eric Burdon/Barry Jenkins/Danny McCulloch/John Weider][produced by Tom Wilson]

Anything/I'ts all meat

Eric Burdon & Animals

04.1968

-

80[4]

-/MGM K 13 917

[written by Vic Briggs/Eric Burdon/Barry Jenkins/Danny McCulloch/John Weider][produced by Tom Wilson]

White houses/River deep,mountain high

Eric Burdon & Animals

11.1968

-

67[8]

-/MGM K 14 013

[written by Eric Burdon][produced by Tom Wilson]

Ring of fire/I'm an animal

Eric Burdon & Animals

01.1969

35[5]

-

MGM 1461/-

[written by June Carter Cash/Merle Kilgore][produced by Tom Wilson]

River deep mountain high/Help me girl

Eric Burdon & Animals

05.1969

-

-

-/MGM 1481

[written by Jeff Barry/Ellie Greenwich/Phil Spector]

House of the rising sun/Don' t let me be misunderstood/I'm crying

Animals

09.1972

25[6]

-

RAK RR 1/-

House of the rising sun/Don' t let me be misunderstood/I'm crying [reissue]

Animals

09.1982

11[10]

-

RAK RR 1/-

-

The night/No John no

Animals

08.1983

-

48[10]

IRS PFP 1019/IRS 9920

[written by Eric Burdon/Don Evans/Sterling, Evans][produced by The Animals, Steve Lipson]

Eric Burdon & Jimmy Witherspoon

-

-

Soledad/Headin' for home

Eric Burdon & Jimmy Witherspoon

08.1971

-

-

UA UP 35 287

-

EP's

The Animals is here

Animals

01.1965

3[37]

-

Columbia SEG 8374

[produced by Mickie Most]

The Animals are back

Animals

10.1965

8[14]

-

Columbia SEG 8452

[produced by Mickie Most]

Animal tracks

Animals

09.1966

7[4]

-

Columbia SEG 8499

[produced by Mickie Most]

Albumy *237*
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Animals	Animals	11.1964	6[20]	7[27]	Columbia SX 1669	[produced by Mickie Most]
The Animals on tour	Animals	03.1965	-	99[9]	MGM SE 4281[US]	[produced by Mickie Most]
Animals track	Animals	05.1965	6[26]	57[25]	Columbia SX 1708	[produced by Mickie Most]
The best of The Animals	Animals	02.1966	-	6[113]	MGM SE 4324 [US]	[gold][produced by Mickie Most]
Most of the Animals	Animals	04.1966	4[23]	-	Columbia SX 6035	[produced by Mickie Most]
Animalisms	Animals	05.1966	4[17]	33[22]	Decca LK 4797	[produced by Tom Wilson]
Animalization	Animals	08.1966	-	20[30]	MGM SE 4384 [US]	[produced by Tom Wilson]
Eric is here	Eric Burdon & Animals	03.1967	-	121[13]	MGM SE 4433 [US]	[produced by Tom Wilson]
The best of Eric Burdon & The Animals.Vol.2	Eric Burdon & Animals	06.1967	-	71[24]	MGM SE 4454 [US]	-
Winds of change	Eric Burdon & Animals	09.1967	-	42[20]	MGM SE 4484 [US]	[produced by Tom Wilson]
The Twain shall meet	Eric Burdon & Animals	04.1968	-	79[29]	MGM SE 4537 [US]	[produced by Tom Wilson]
Every one of us	Eric Burdon & Animals	08.1968	-	152[8]	MGM SE 4553 [US]	-
Love is	Eric Burdon & Animals	01.1969	-	123[10]	MGM SE 4591-2 [US]	[produced by The Animals]
The greatest hits of Eric Burdon and The Animals	Eric Burdon & Animals	03.1969	-	153[6]	MGM SE 4602 [US]	-
Best of Animals	Animals	08.1973	-	188[2]	ABKCO 4226 [US]	-
Before we were so rudely interrupted	Animals	08.1977	-	70[11]	UA 770 [US]	[produced by Chas Chandler]
Ark	Animals	09.1983	-	66[10]	I.R.S. 70 037 [US]	[produced by Alan Price, Eric Burdon, John Steel]
Rip it to shreds-The Animals Greatest Hits Live!	Animals	09.1984	-	193[4]	I.R.S. 70 043 [US]	-