niedziela, 24 stycznia 2016

Charlie Sexton

Charles Wayne "Charlie" Sexton (urodzony 11 sierpnia 1968r), amerykański gitarzysta, wokalista i autor tekstów, najbardziej znany z przeboju z 1985 roku "Beat tak Lonely";i za to, że był gitarzystą zespołu muzycznego Boba Dylana od 1999 do 2002r, 2009 do 2012r,  i od 2013r do dzisiaj; jego piosenka "Tennessee Plates"  znalazła się na ścieżce dźwiękowej filmu z 1991 roku Thelma & Louise. Jego styl gry jest różny, a on jest związane z artystami  bluesowymi, folkowymi, rockowymi i generacji punk .
Gdy miał cztery lata, on i jego matka przenieśli się z San Antonio w Teksasie do Austin, gdzie działały kluby takie jak Armadillo World  Headquarters, Soap Creek Saloon i  zwłaszcza Split Rail i Antone's Blues Club   przyciagające go do muzyki popularnej. Po krótkim okresie życia poza Austin wraz z matką wrócił tam mając lat 12. W 1980 roku, Charlie i jego brat Will Sexton wciąż młodzi chłopcy,uczyli się gry na gitarze przez lokalną   legendę WC Clarka, znaną jako "Godfather of Austin Blues".

W czerwcu 1982 roku, używając pseudonimu "Little Charlie", grał około 16 koncertów z Joe Ely Band w zastępstwie po ich gitarzysty Jesse Taylorze,który  złamał kilka kości w ręku.

W 1983 roku, Sexton (pod ksywką "Guitar Charles Sexton") pojawił się na pięciu utworach EP-ki grupy Maxwell (aka Eager Beaver Boys). Wspomniana EP-ka,Juvenile Junk została nagrana przez następujących muzyków: Maxwell (wokal), Charles Sexton (gitara, chórki), Alex Buttersworth Napier (bas, chórki, marakasy) i Gary Muddkatt Smith (perkusja, chorki, ).

W 1985 roku ukazał się jego debiutancki album, Pictures for Pleasure. Nagrany w Los Angeles, kiedy miał 16 lat,  przyniósł   singel z  Top 20, "Beat's So Lonely". Pareles z New York Times opisał go jako idola nastolatek śpiewającego w stylu David  Bowie przez lata prezentowanego przez MTV.

W 1987 roku okazjonalnie otwierał występy   Davida Bowie na jego Glass Spider Tour. Gdy był jeszcze ciągle nastolatkiem, na jego umiejętności jako gitarzysty było duże zapotrzebowanie, a on stał się popularnym muzykiem sesyjnym, nagrywając z takimi artystami jak Ronnie Wood, Keith Richards, Don Henley, Jimmy Barnes i Bob Dylan. Następnie nagrał płytę Charlie Sexton, , gdy miał 20 lat.

W 1988 roku, Sexton pracował przez pewien czas z bratem, Willem Sextonem. Zespół, Will and the Kill, nagrał 38-minutowy album  z gościnnym udziałem Sextona i Jimmie Vaughana . Album został nagrany w Fire Station Studio i wyprodukowany przez Ely i wydany  przez MCA Records. Sexton później nagrał utwory do różnych soundtracków filmowych, w tym Prawdziwy romans i Air America, i zagrał scenę frontmana zespołu barowego w Thelma i Louise.

W 1992 roku, Sexton, wraz z Doyle Bramhallem II (synem Stevie Ray Vaughana ), Tommy Shannonem oraz Chrisem " Whipper " Laytonem (z Double Trouble) założyli  Arc Angels. Blues / rockowy zespół nagrał i wydał album zatytułowany Arc Angels dla Geffen  Records w tym samym roku.

Płyta została bardzo dobrze przyjęta przez fanów i krytyków, lecz z powodu wewnętrznych sporów, w tym braku komunikacji i  narkomanii (Bramhall), zespół rozpadł się w czasie krótszym niż trzy lata. Następnym był Charlie Sexton Sekstet w 1995 roku.Album Under The Wishing Tree został wydany MCA Records. Chociaż sprzedaż była rozczarowująca, płyta spotkała się z uznaniem krytyków. W międzyczasie, Sexton nadal wystepował z innymi artystami, pojawiając się na takich znanych albumach jak  Lucindy Williams Car Wheels on a Gravel Road i Shawna Colvina ,A Few Small Repairs,zwycięzcę Grammy.

W 1999 roku, Sexton został zatrudniony przez Boba Dylana, aby zastąpił Bucky Baxtera. Sexton wcześniej grał z Dylanem podczas jego koncertów w Austin w Teksasie,  w 1996 roku.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Beat's So Lonely/AttractionsCharlie Sexton12.1985-17[20]MCA 52 715[written by C. Sexton, K. Forsey][produced by Keith Forsey]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Pictures for PleasureCharlie Sexton11.1985-15[34]MCA 5629[produced by Keith Forsey]
Charlie SextonCharlie Sexton02.1989-104[9]MCA 6280[produced by Bob Clearmountain, Tony Berg]

sobota, 23 stycznia 2016

Foster the People

Foster the People – amerykański zespół indie popowy powstały w 2009 roku w Los Angeles. Grupę tworzą: Mark Foster (wokal, keyboard, pianino, gitara oraz miksy), Mark Pontius (perkusja), Cubbie Fink (gitara basowa), Isom Innis (marakasy i drugi wokal), Sean Cimino (gitara elektryczna i drugi wokal) i Phil Danyew (gitara klasyczna i drugi wokal).



  Grupa zaistniała na rynku muzycznym dzięki singlowi "Pumped Up Kicks", który zdobył 32 miejsce w australijskiej liście 100 najlepszych utworów w 2010 roku i który został wykorzystany w filmie "To Tylko Seks".

Lider zespołu, Mark Foster początkowo nadał im nazwę „Foster & the People” lecz tę słuchacze szybko przekręcili na „Foster the People”. Muzycy postanowili więc, że będą grać i wydawać pod tą nazwą.

23 maja 2011 roku muzycy wydali swój debiutancki album „Torches”, który promował dobrze przyjęty „Pumped Up Kicks”. Kolejne single to „Helena Beat”, "Don't Stop (Color on the Walls)", "Call It What You Want" oraz "Houdini".
 

 W 2011 roku zespół był nominowany do nagrody MTV Video Music Awards w dwóch kategoriach: „Najlepszy debiut” oraz „Najlepszy teledysk rockowy” za klip do „Pumped Up Kicks”.

Muzycy otrzymali dwie nominacje do Grammy za rok 2011, w kategoriach "Najlepszy występ popowy w duecie/grupie" za „Pumped Up Kicks”, oraz Najlepszy album alternatywny wokalny za „Torches”.

 Foster the People zaczął pisać materiał na swoją drugą płytę podczas trasy koncertowej, a przed wejściem do studia ułożyli utwory na przenośnej konfiguracji. Ich drugi album, wyprodukowany przez Paula Epwortha Supermodel , ukazał się w marcu 2014 roku. Album otrzymał średnie recenzje, ale wypadł lepiej niż jego poprzednik, osiągając trzecie miejsce na amerykańskiej liście albumów. Dwa single, „Coming of Age” i „Best Friend”, trafiły do pierwszej dziesiątki alternatywnej listy przebojów.  

W następnym roku Fink opuścił zespół, a reszta Foster the People wydała w grudniu singiel „The Unforeseeable Fate of Mr. Jones”. W 2016 roku grupa zadebiutowała na koncercie materiałem z nadchodzącego trzeciego albumu, a ostatecznie wydała trzy z tych utworów na EP-ce w kwietniu 2017 roku. W lipcu 2017 roku wydali pełnometrażowy Sacred Hearts Club, w którym eksplorowali funkowy, elektroniczny , klimat R&B w stylu lat 80-tych. 

 Wyprodukowany przez Fostera i klawiszowca Isoma Innisa wraz z Joshem Abrahamem, Larsem Stalforsem i Oligee, album zawierał single „Loyal Like Sid & Nancy” i „Sit Next to Me”, z których ten ostatni został zremiksowany w 2018 roku za pośrednictwem Nagrodzony Grammy zespół producencki R&B/hip-hop/dance The Stereotypes.  

W 2018 roku ukazał się także optymistyczny, jednorazowy singiel „Worst Nites”, a rok później kolejny samodzielny singiel „Style”. EP-ka „In the Darkest of Nights, Let the Birds Sing” ukazała się w grudniu 2020 roku.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Pumped Up KicksFoster the People07.201118[70]3[40]Columbia USSM 11002931[diamond-US][3x-platinum-UK][written by Mark Foster][produced by Mark Foster]
Helena BeatFoster the People07.2011-121[2]Columbia [written by Mark Foster][produced by Greg Kurstin]
Call It What You WantFoster the People12.2011139[8]-Columbia [written by Mark Foster][produced by Mark Foster,Paul Epworth]
Don't Stop (Color on the Walls)Foster the People01.2012-86[9]Columbia [gold-US][written by Mark Foster][produced by Rich Costey]
Coming of AgeFoster the People01.2014158[1]103[5]Columbia [written by Mark Foster, Isom Innis, Jacob Fink ,Sean Cimino ,Paul Epworth][produced by Mark Foster,Paul Epworth]
Best FriendFoster the People03.2014-119[1]Columbia[written by Mark Foster,Isom Innis][produced by Mark Foster,Paul Epworth]
Sit Next to MeFoster the People03.2018-42[20]Columbia 886446784915[2x-platinum-US][written by Mark Foster,Josh Abraham,Lars Stalfors,Johnny Newman,Oliver Goldstein][produced by Josh Abraham,Oligee]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
TorchesFoster the People05.201112[57]8[70]Columbia 88697744572[2x-platinum-US][gold-UK][produced by Paul Epworth/Greg Kurstin/Rich Costey/Mark Foster]
SupermodelLa Bouche03.201426[5]3[2]Columbia 88883777582[produced by Paul Epworth,Mark Foster]
Sacred Hearts ClubLa Bouche08.2017-47[6]Columbia 88985453672[produced by Mark Foster,Josh Abraham ,Austin Mensales, Oligee, Lars Stalfors ,Isom Innis ,John Hill, Rob Cohen, Frans Mernick]

High Tide

Brytyjska grupa High Tide została założona w roku 1969 przez gitarzystę Tony'ego Hilla, skrzypka Simona House, basistę Petera Pavli i perkusistę Rogera Haddena. Hill rozpoczął swą muzyczną karierę już we wczesnych latach sześćdziesiątych w beatowej formacji The Answers, z którą wydał dwa single. W 1966 dołączył do psychodelicznego amerykańskiego zespołu The Misunderstood. Po jego opuszczeniu utworzył High Tide i postarał się o umowę na nagrania z firmą Liberty, która właśnie do swojej stajni poszukiwała zepołów grających rock progresywny.
Wyróżnikiem High Tide stało się współbrzmienie elektrycznych skrzypiec i gitar, oraz przywodzący na myśl Jima Morrisona śpiew Tony'ego Hilla. Grupa zdobyła sobie pewną renomę na scenie undergroundowej, zwłaszcza na kontynencie, ale udało jej się nagrać jedynie dwa albumy: "Sea Shanties" i "High Tide". Oba są dziś bardzo poszukiwane przez kolekcjonerów i osiągają wysokie ceny. High Tide wystąpili także trzykrotnie w audycji Johna Peela "Top Gear", wykonując utwory z płyt długogrających oraz nieopublikowaną do dnia dzisiejszego piosenkę "Dilemma".
Zespół akompaniował jeszcze Denny'emu Gerrardowi na jego płycie "Sinister Morning", po czym rozpadł się. Peter Pavli podjął pracę muzyka sesyjnego (grał między innymi na albumach Michaela Moorcocka, Annette Peacock czy Roberta Calverta), a w 1979 roku dołączył do Tony'ego Hilla w Ronnie Paisley Band i wziął udział w rejestracji longplaya "Smoking Mirrors".
Simon House został przyjęty do Third Ear Band i zagrał na płycie "Macbeth" tejże grupy (1972), by ostatecznie na całe niemal lata siedemdziesiąte wylądować w Hawkwind. W okresie późniejszym współpracował z Davidem Bowie (albumy "Stage" i "Lodger") i Japan (LP "The Drum"). Tony Hill w latach osiemdziesiątych próbował kontynuować działalność pod szyldem High Tide, a w 1991 roku wydał w Niemczech solową płytę "Playing For Time".

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Sea shantesHigh Tide.1969--Liberty LST 7638[produced by Denny Gerrard]
High TideHigh Tide.1970--Liberty LBS 83 294[produced by High Tide]
Interesting TimesHigh Tide.1989-- Cobra CR/LS 003[produced by High Tide]

piątek, 22 stycznia 2016

Il Divo

 Il Divo to międzynarodowa grupa wokalna, utworzona przez producenta muzycznego i jurora programów "American Idol", czy "Britain's Got Talent" Simona Cowella, w skład której wchodzi czterech śpiewaków: hiszpański baryton Carlos Marín (ur. 13 października 1968 roku w Rüsselsheim-Niemcy, dorastał w Madrycie), tenor Urs Toni Bühler (ur. 19 lipca 1971 roku w Willisau, w Szwajcarii), amerykański tenor David Miller (ur. 14 kwietnia 1973 roku w San Diego, wychowywany był w Littleton, w stanie Kolorado) i francuski tenor Sébastien Izambard (ur. 7 marca 1973 w Paryżu). Wykorzystując swój talent oraz klasyczne techniki, prezentują popularne, romantyczne piosenki w symfoniczno-operowych interpretacjach.
Zespół nagrywał m.in. z takimi wykonawacami jak Céline Dion (przebój I Believe In You (Je Crois En Toi)), Toni Braxton (hiszpańską wersję jej hitu Unbreak My Heart - Regresa A Mí) i Barbrą Streisand. Kwartet wykonał wspólnie z Toni Braxton hymn "The Time of Our Lives" na rozpoczęcie oraz zakończenie mistrzostw świata w piłce nożnej w 2006 roku. Do tego utworu powstał teledysk, sceny z udziałem Il Divo nakręcone zostały na stadionie w Cardiff, Braxton nagrywała swoje partie w Los Angeles.


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Il DivoIl Divo11.20041[1][73]4[74]Syco 93 963 [US][5x-platinum-UK][platinum-US][produced by David Kreuger/Josef Larossi/Per Magnusson/Steve Mac]
AncoraIl Divo11.20051[1][52]1[1][31]Syco 82876731062 [3x-platinum-UK][gold-US][produced by David Kreuger/Per Magnusson/Steve Mac]
The Christmas CollectionIl Divo11.2005-10[54]Sony 97 715 [US][platinum-US][gold-UK][produced by Steve Mac]
SiempreIl Divo12.20062[53]6[22]Syco 88697015522 [2x-platinum-UK][platinum-US][produced by David Kreuger/Per Magnusson/Steve Mac]
The Complete CollectionIl Divo03.200732[5]-Syco 88697069432[produced by David Kreuger/Josef Larossi/Per Magnusson/Steve Mac]
The PromiseIl Divo11.20081[1][21]5[28]Syco 88697399682[platinum-UK][gold-US][produced by Steve Mac/Per Magnusson/David Kreuger]
Wicked GameIl Divo12.20116[12]10[10]Syco 88697964482[gold-UK][produced by Per Magnusson/David Kreuger/Richard Stannard/Ash Howes/David Armstrong]
The Greatest HitsIl Divo12.201217[28]-Syco 88725476042[produced by Ash Howes/Steve Mac/Per Magnusson/Alberto Quintero/Josef Larossi/David Kreuger/Richard Stannard]
A Musical AffairIl Divo12.20135[9]19[5]Syco 88883777452[gold-UK][produced by Barbra Streisand/Jay Landers/Nick Patrick]
A Musical Affair-Live In JapanIl Divo12.201420[4]-Syco 88843089142-
Amor & PasiónIl Divo12.201513[7]135[1]Syco 88875139062[silver-UK][produced by Julio Reyes Copello]
TimelessIl Divo08.201813[3]135[1]Decca 6768039[produced by Alberto Quintero]

La Bouche

„Alaska pojawia się na parkiecie!" Ten nagłówek pojawił się w prasie z powodu męskiej połowy
duetu La Bouche - D. Lane McCraya, Jra, który pochodzi z najzimniejszego miasta Anchorage na
Alasce. Podczas służby w Siłach Powietrznych USA został przeniesiony do Niemiec w 1991 r. Poza spełnianiem „zaszczytnego obowiązku" u Uncle Sama , ten muzyczny maniak występował
w kilku zespołach jako wokalista i tancerz.
 Druga połowa La Bouche - Melanie Thornton - amerykańska dziewczyna z Południa (ur. w Charleston, Karolina Południowa) przybyła do Frankfurtu pod koniec lat 80-tych. Lekcji śpiewu udzielali jej rodzice.
Rozpoczęła je w wieku sześciu lat. Uczyła się również gry na klarnecie, fortepianie, dyrygowania,
aktorstwa i tańca. Melanie chciała uciec od anonimowości w USA. a jej siostra zaoferowała jej dach  nad głową i trzy posiłki dziennie, więc Melanie zdecydowała się wyjechać do Niemiec. Rezultatem była mała trasa koncertowa w charakterze wokalistki z jazzowymi i bluesowyrm zespołami
w całych Niemczech, Szwajcarii i Hiszpanii. Dzięki temu spotkała frankfurcki zespół producencki
Ulli Brenner i Amira Sarafa.
Ulli pracował przez 16 lat jako DJ, w tym wiele lat w słynnym klubie „Dorian Grey"; był jednym z tych, którzy wpłynęli na „brzmienie z Frankfurtu". Obaj producenci mogą wskazać na swój udział w sukcesie takich grup, jak History, Le Click lub Club X.
 Słynni producenci zainteresowali się utalentowaną Melanie. Zaprosili ją do FAR-Studios, należących do dobrze znanego twórcy przebojów Franka Fariana. który od tego momentu stał się doradcą La Bouche. Pierwsze próby upewniły wszystkich, że Melanie doskonale nadaje się na wokalistkę La Bouche (po francusku „usta"). Brakowało jednak głosu męskiego „Znałam tylko jedną osobę, która pasowałaby - Lane McCray, z którym pracowałam w tamtym czasie
w  zespole Groovin' Affairs" - wspomina Melanie.

Melanie nie musiała przekonywać Ulliego i Amira o wokalnych umiejętnościach Lane'a, k'óry miał
już na koncie kilka sukcesów. W USA grał role w takich musicalach, jak „West Side Story" ,
„A Chorus Line" i „Guys and Dolls". Później, po zaciągnięciu się do armii USA, stał się obiecującym raperem. „Jestem dumny, że pojawiłem się obok tak znanych nazwisk, jak Bob Hopkins. Dolly Parton i Boyz II Men. Ale Melanie zasugerowała, że świetnie nadawałbym się do La Bouche.

 Przez poprzednie osiem miesięcy pracowałem dla Sił Powietrznych, a weekendy spędzałem w studiu, wieczorami natomiast występowałem na licznych trasach. Potrzebowałem czasu, by zdecydować się na przystąpienie do La Bouche. Teraz już nic nas nie może powstrzymać" - mówi Lane.
Odpowiednia atmosfera, która jest niezbędna na początku istnienia każdej nowej grupy dance, najlepiej zilustrowana jest wielkim przebojem jakim był pierwszy singel „Sweet Dreams". Natychmiast dostał się na listy europejskie i szybko zdobył też wymagającą listę niemiecką, przynosząc grupie zasłużenie, pierwszą złotą płytę. Następnym singlem był „Be My Lover", który także dostał się wysoko na listy przebojów.
 W 1996 r. La Bouche powrócili na listy przebojów singlem „Bolingo". który jednak nie znalazł się na drugim albumie grupy z remiksami ich największych przebojów wydanych
w grudniu 1996 r.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Sweet Dreams (Ola Ola E)La Bouche09.199462[2]13[32]Bell 74321223912[written by Robert Haynes, Mehmet Sönmez,Melanie Thornton][produced by Frank Farian,Uli Brenner,Gerd Amir Saraf]
Be My LoverLa Bouche07.199527[10]6[38]Arista 74321265402[gold-US][written by Melanie Thornton, Uli Brenner, Gerd Amir Saraf, Lane McCray][produced by Frank Farian,Uli Brenner,Gerd Amir Saraf]
Fallin' in LoveLa Bouche09.199543[5]111[5]Arista 74321305102[written by Dan Hamilton, Ann Marie Hamilton][produced by D. C. Montez][3[14].Hot Disco/Dance;Logic 59 018 12"]
Be My Lover [remix]La Bouche03.199625[6]-Arista 74321339822[written by Melanie Thornton, Uli Brenner, Gerd Amir Saraf, Lane McCray][produced by Frank Farian,Uli Brenner,Gerd Amir Saraf][1[2][13].Hot Disco/Dance;RCA 64 445 12"]
Sweet Dreams (Ola Ola E)La Bouche09.199644[4]-Arista 74321398542[written by Robert Haynes, Mehmet Sönmez,Melanie Thornton][produced by Frank Farian,Uli Brenner,Gerd Amir Saraf][3[13].Hot Disco/Dance;RCA 64 504 12"]
Fallin' in LoveLa Bouche03.1997-114[3]Logic 59 018 [US][written by Dan Hamilton, Ann Marie Hamilton][produced by D. C. Montez]
You Won't Forget MeLa Bouche06.1998-48[20]RCA 65428 [US][written by Franz Reuther,Peter Bischof-Fallenstein,Lane McCray][produced by Frank Farian][29[10].Hot Disco/Dance;RCA 65 427 12"]
In Your LifeLa Bouche02.2003---[written by Frank Farian,Melanie Thornton,Gerd Amir Saraf,Lane McCray][9[13].Hot Disco/Dance;Logic 98 814 12"]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Sweet DreamsLa Bouche02.1996-28[55]RCA 66 759[platinum-US][produced by FM Production]
S.O.S.La Bouche07.1998-194[1]RCA 67 439

Mars Volta

Wydając płytę taką jak "De-Loused In The Comatorium", Cedric Bixler i Omar Rodriguez mieli szansę zerwać z dziedzictwem, znakomitego skądinąd, At The Drive-In i zdobyć uznanie już jako muzycy w pełni samodzielni. Wypuszczając na rynek swój drugi album "Frances The Mute" udowodnili, że sztuka tam już im się udała. Debiutancki longplay pokazał, że nie tylko mają przeogromny potencjał, ale potrafią też zaprząc do roboty takie sławy jak Flea czy John Frusciante, które na ich pierwszym albumie nie zajmują całego firmamentu, a wręcz przeciwnie, są doskonałym tłem dla stylistycznej żonglerki rozpościerającej się od hardcore’a aż po free jazz. Podobnie zresztą jak i na najnowszym, jeszcze gorącym drugim dzielie tego niesamowitego duetu.
Zanim jednak doszło do zawiązania się The Mars Volta musiał nastąpić rozpad wspomnianego wcześniej At The Drive-In. Ta jedna z najoryginalniejszych grup w Stanach Zjednoczonych przestała istnieć zanim zaczęły na nią spływać zasłużone laury i słowa uznania. I oto kiedy po sześciu latach istnienia ATDI wydali w 2000 r. znakomity album "Relationship Of Command" w ślad za jego przychylnymi recenzjami pojawiły się informacje o rozpadzie grupy. Co prawda wcześniej muzycy doświadczyli kilku upokorzeń (np. na ich koncert w Los Angeles przyszło tylko... dziewięciu fanów) a krótka historia grupy daleka była od spaceru alejką różaną, ale entuzjastyczne przyjęcie longplaya mogło raczej zwiastować błyskotliwą karierę niż szybki krach, tym bardziej, że wiadomość o zakończeniu działalności i podziale składu na dwie nowe grupy: The Mars Volta (Cedric Bixler, Omar Rodriguez) i Sparta (Paul Hinojos, Jim Ward, Tony Hajjar), spadła jak grom z jasnego nieba.
Na szczęście muzycy nie schowali instrumentów do garażu, ale natychmiast wręcz rozpoczęli prace nad nowym materiałem. Jeśli za stoper uznać zainteresowanie mediów postępami obu zespołów na pierwsze miejsce w tym biegu zdecydowanie wysunął się skład The Mars Volta, złożony z muzyków lokujących się na tym skrzydle ATDI, którym bliżej było do emo, improwizacji nierzadko ocierającej się o free jazz i w ogóle niczym nie skrępowanych konstrukcji muzycznych.
Dobierając do składu swoich przyjaciół Ikeya Owensa związanego z The Long Beach Dub All-Stars i Jeremy’ego Michaela Warda (obaj uczestniczyli też w projekcie De Facto), Bixler i Rodriguez nagrali w 2002 roku EPkę "Tremulant", którą zainteresowali samych Red Hot Chili Peppers. Ci wzięli Teksańczyków ze sobą w trasę promującą ich ostatni album "By The Way".
Na sukcesy The Mars Volta cieniem położyła się śmierć keyboardzisty zespołu Jeremy’ego Michaela Warda, który 25 maja br. zmarł prawdopodobnie na skutek przedawkowania narkotyków w wieku 27 lat. Stało się to podczas zaledwie kilkudniowej przerwy między dwiema częściami wspólnej trasy z RHCP.
W tym samym czasie zespół rozpoczął prace nad debiutanckim albumem zatytułowanym "De-Loused In The Comatorium", koncept albumem poświęconym pamięci przyjaciela, który po wyjściu ze śpiączki popełnił samobójstwo. Posadę basisty objął na nim Flea, a w utworze "Cicatriz ESP" swoje partie gitary dograł sam John Frusciante. W efekcie wyszło dzieło skończone, o którym pisać to je obrażać. Tego po prostu nie wypada nie znać.
Nie minęły dwa lata a The Mars Volta wracają z kolejnym albumem "Frances The Mute", na którym co prawda Frusciante i Flea znowu zaznaczają swoją obecność, ale nie zasłaniają bohaterów tego spektaklu jakim nowy LP The Mars Volta z pewnością jest. To kolejny etap wyprawy, w którą, chcąc nie chcąc, wyruszymy zanurzając się w pierwsze dźwięki najnowszej propozycji The Mars Volta. Szczęśliwej podróży.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Inertiatic ESPMars Volta10.200342[2]-Universal MCSTD 40332[written by Omar A. Rodriguez-Lopez][produced by Rick Rubin]
TelevatorsMars Volta03.200441[2]-Universal MCSTD 40352[written by Omar A. Rodriguez-Lopez][produced by Rick Rubin]
The widow/Frances the MuteMars Volta03.200520[5]95[2]Universal MCSTD 40408 [written by Omar A. Rodriguez-Lopez][produced by Omar Rodríguez-López]
L'Via L'ViaquezMars Volta07.200553[4]-Universal MCSTD 40420[written by Omar A. Rodriguez-Lopez][produced by Omar Rodríguez-López]

Albumy
>
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
De-Loused in the crematoriumMars Volta07.200343[12]39[11]Universal 9860460[silver-UK][produced by Rick Rubin, Omar Rodríguez-López]
Frances the muteMars Volta03.200523[6]4[20]Universal 2103977[gold-US][produced by Omar Rodríguez-López]
ScubdatesMars Volta11.2005-76[1]Strummer 005644 [US][produced by Omar Rodríguez-López]
AmputechtureMars Volta09.200649[2]9[5]Universal 1702802[produced by Omar Rodríguez-López]
The Bedlam in GoliathMars Volta01.200842[1]3[7]Island 1758443[produced by Omar Rodríguez-López]
OctahedronMars Volta06.200964[1]12[5]Mercury 2705593[produced by Omar Rodríguez-López]
NoctourniquetMars Volta03.201251[1]15[3]Warner Bros 9362495184[produced by Omar Rodríguez-López]
The Mars VoltaMars Volta10.2022-83[1] Clouds Hill CH 300[produced by Omar Rodríguez-López]

czwartek, 21 stycznia 2016

Stevie Wonder

Urodził się o cztery tygodnie za wcześnie. Przeżył ten miesiąc w inkubatorze, nadmiar tlenu na zawsze pozbawił go jednak wzroku. Mówi:
- Dziewczynka, która kilka minut później przyszła na świat w tym samym szpitalu i również została umieszczona w inkubatorze, zmarła po kilku dniach. Staram się pamiętać o tym i nawet w chwilach bardzo trudnych cieszyć się życiem, powtarzać sobie, że jestem szczęśliwcem.
NIGDY nie widział i nigdy nie zobaczy zamków na piasku, dziewczęcych uśmiechów i słońca,o których tak chętnie śpiewa w swych piosenkach. Twierdzi jednak:
- W wyobraźni widzę i słońce, /' fale morskie, i drzewa, i motyle. Widzę też twarze ludzi, których kocham. Widzę je na swój sposób.
Urodził się 13 maja 1950 roku w Saginaw, niewielkim mieście w amerykańskim stanie Michigan. Naprawdę - po ojcu - nazywa się Steveland Judkins, choć używał też nazwisk matki z późniejszych małżeństw - Hardaway i Morris.
Muzyka już w dzieciństwie pełniła w jego życiu szczególną rolę - zastępowała świat, którego nie mógł zobaczyć. Słuchał murzyńskich rozgłośni radiowych z Detroit, gdzie dorastał, zwłaszcza W.C.H.B., która odegrała dużą rolę w popularyzacji bluesa. Uwielbiał wykonywane w zmysłowy, żarliwy sposób przeboje Clyde'a McPhattera, Jackiego Wilsona, Mary Wells i zespołu THE DRIFTERS.
Pokochał muzykę B.B. Kinga i Raya Charlesa.
A ponieważ nieustannie podśpiewywał ulubione przeboje, jego fascynacje muzyczne w krótkim czasie poznali nie tylko rodzice, ale też wszystkie sąsiadki. Jedna z nich, pewna samotna starsza pani, postanowiła dać mu w prezencie stare pianino, którego od lat nie używała.
Gdy po raz pierwszy dotknąłem chłodnej, gładkiej klawiatury
- wspomina -poczułem się tak, jakby wszystkie radosne chwile mego siedmioletniego życia stopfty się w moment niewyobrażalnego szczęścia.
Szybko opanował podstawy gry na instrumencie. W wieku ośmiu czy dziewięciu lat zaczął też śpiewać w chórze chłopięcym kościoła baptystów w Detroit. Wśród kolegów z chóru znalazł pierwszego serdecznego przyjaciela - Johna Glovera. Spotkanie to zaważyło na jego przyszłości, w domu Gloverów poznał bowiem spokrewnionego z nimi Ronniego White'a, członka popularnej grupy wokalnej THE MIRACLES, i tak w 1960 roku, w wieku dziesięciu lat, stanął przed Berrym Gordym, twórcą i właścicietem pierwszej murzyńskiej firmy płytowej w Stanach Zjednoczonych - Tamla.
Zachwycił rzutkiego biznesmena swym silnym chłopięcym głosem, muzykalnością, ekspresyjną grą na harmonijce ustnej i fortepianie, doskonałym poczuciem rytmu. Tydzień później matka podpisała w jego imieniu wieloletni kontrakt nagraniowy. Była tak podniecona, że nie ośmieliła się zapytać o warunki finansowe przewidziane w umowie. Aż do ukończenia dwudziestego pierwszego roku życia Wonder miał nagrywać za groszowe honoraria, bez prawa doboru repertuaru.
- Może i lepiej, że tak się stafo - wspomina, - Mimo wielu przebojów, mimo popularności, byłem nadal tym samym ubogim chłopcem z murzyńskiej dzielnicy Detroit.
Gdybym dorastał w luksusie, pozostałbym, być może, przeciętnym wykonawcą piosenek Raya Charlesa, Boba Dylana czy grupy THE BEATLES. Życiowe trudy mobilizowały mnie do intensywnej pracy nad sobą. przyśpieszyły dojrzewanie moje i mojej muzyki.
Pierwsza piosenka, jaką utrwalił na taśmie, nosiła tytuł "You Made A Vow", była to błaha, sentymentalna ballada w tradycyjnym stylu. Nagranie nie spodobało się kierownictwu firmy Tamla, tak jak kilka czy kilkanaście późniejszych.
Dopiero zagrana przez Steviego na harmonijce radosna kompozycja instrumentalna "Fingertips Part 2" zachwyciła wszystkich i stała się wielkim przebojem 1963 roku.
Na początku lat sześćdziesiątych Gordy umieścił Steviego w szkole specjalnej dla dzieci niewidomych w Lansing; utalentowany chłopiec nie miał jednak zbyt wiele czasu na naukę rachunków czy biologii. Po sukcesie singla z utworem "Fingertips Part 2" posypały się bowiem propozycje koncertów na całym świecie, publiczność oczekiwała też kolejnych nagrań, kolejnych przebojów.
Wonder nie potrafił jednak zdobytej popularności wykorzystać. Posłuszny opiekunom wykonywał z towarzyszeniem orkiestry rozrywkowej ckliwe piosenki twórców związanych z firmą Tamla, m. in. Rona Millera - "For Once In My Life","Yester-Me, Yester-You, Yesterday" czy "Heaven Help Us".
Pod pseudonimem Eivets Rednow nagrywał bezbarwnie aranżowaną muzykę instrumentalną. Sporadycznie sięgał po utwory Boba Dylana (..Blowin' In The Wind", "Mr. Tambourine Man"), zespołu THE BEATLES ("We Can Work It Out") czy grupy THE DOORS ("Light My Fire").
Podejmował też nieśmiałe próby kompozytorskie Proponował bezpretensjonalne piosenki wzorowane na przebojach THE SUPREMES czy THE FOUR TOPS. np. "Uptight" albo "Ain't That Asking For Trouble". Wśród utworów, jakie przedstawił po roku 1967, było już jednak kilka porywających, ekspresyjnych kompozycji soulowych, np. "I Was Made To Love Her" czy "Signed, Sealed, Delivered (I'm Yours)", zaśpiewanych w zaskakująco dojrzały, zmysłowy sposób.
Nadszedł jednak moment oczekiwany od dawna. 13 maja 1971 roku Stevie ukończył dwadzieścia jeden lat i tym samym uzyskał niezależność artystyczną. Zażądał od Gordy'ego zwrotu zaległych honorariów w wysokości ponad miliona dolarów, zapowiedział też, że nie odnowi kontraktu z firmą, która wykorzystywała go przez jedenaście lat.
-Byli zaskoczeni - wspomina - rozgoryczeni. Berry Gordy nazwał mnie niewdzięcznikiem, a Ewarl Abner, jeden z jego zastępców - szaleńcem. Uznali jednak moje racje.
Ostatecznie Wonder podpisał nową umowę z Tamla, postawił kierownictwu jednak własne warunki. Zażądał gwiazdorskich honorariów. zapewnił sobie także całkowitą swobodę działania. Wraz z Syreetą Wright, młodziutką piosenkarką, którą rok wcześniej poślubił, utworzył firmę produkcyjną Taurus oraz wydawnictwo muzyczne Black Bull. Kupił dom, w którym zorganizował nowoczesne studio wyposażone m.in. w rzadko jeszcze używany sprzęt.
Wśród utworów skomponowanych i nagranych przez Wondera po 1971 roku są dynamiczne przeboje w rytmie funky, takie jak "Superstition", "Higher Ground", "You Haven't Done Nothing" czy "Boogie On Reggae Woman"; były też piękne, wysmakowane piosenki liryczne, np. "You Are The Sunshine Of My Life", "Lookin' For Another Pure Love", "Don't You Worry' bout A Thing" albo wykonana z akompaniamentem harfy "If It's Love".
W pisanych przez siebie tekstach starał się ustosunkować do najtrudniejszych problemów murzyńskiej społeczności Stanów Zjednoczonych. ("Living For The City", "Big Brother", "Village Ghetoo Land"). Podstępnie zamordowanemu bojownikowi murzyńskiemu, pastorowi Martinowi Lutherowi Kingowi, dedykował kompozycję "Happy Birthday".
Przedstawił też utwory poświęcone ciemnoskórym muzykom - Duke'owi Ellingtonowi ("Sir Duke") i Bobowi Marleyowi ("Master Blaster"). Zaproponował zarazem piosenki bardzo osobiste, refleksyjne.
Nieudane, jak się okazało, małżeństwo z Syreetą spuentował ballada "All In Love Is Fair".
W lata dzieciństwa sięgał pamięcią w "I Wish"; z egzaltacja witał dziecko przychodzące na świat w "Isn't She Lovely?".
Powiększała się kolekcja jego złotych płyt oraz prestiżowych nagród i wyróżnień. Wydłużała się też lista jego wielkich światowych przebojów. Nadszedł jednak dzień, kiedy szczęście przestało mu sprzyjać.
6 sierpnia 1973 roku Stevie Wonder wybrał się w podróż z Greenville, małej miejscowości w Karolinie Południowej, do Ralegh, stolicy Karoliny Północnej. Auto prowadził jego kuzyn Jon Harris. W chwili, gdy próbował wyminąć samochód wiozący do tartaku długie na kilkanaście metrów, grube pnie drzew, kierowca ciężarówki nagle zahamował. Łańcuchy przytrzymujące ładunek puściły i ogromne ciężkie kłody przysypały kabriolet, w którym siedział nieświadomy niebezpieczeństwa piosenkarz. Z poważnymi obrażeniami Wonder przewieziony został do szpitala w Winston-Salem. Stracił przytomność, zapadł w sen, z którego mógł się już nigdy nie obudzić. Był tak pokancerowany
-wspomina Ira Tucker, jedna z jego najbliższych współpracowniczek - że nie mogłam go rozpoznać.
Wonder odzyskał przytomność po dziesięciu dniach. Powoli wracał też do zdrowia, Wtedy, podczas rekonwalescencji, skomponował wiele pięknych piosenek i pieśni. Niektórym, np, "Heaven Is Ten Million Light Years Away" czy "Have A Talk With God", nadał formę religijnych hymnów.
Po 1976 roku Wonder ograniczył pracę w studio.Nagrał "Hotter Than July" (1980), "In Square Circle" (1985) i "Characters" (1987), a także "Journey Through The Secret Life Of Plants" (1979) i "The Woman In Red" (1984) z muzyką filmową. Mimo kolejnych przebojów (m.in. "I Just Called To Say I Love You", "Part-Time Lover" i "Overjoyed"), mimo wspólnych nagrań z Michaelem Jacksonem ("Get it") czy Julio Iglesiasem ("My Love") artysta utracił tytuł najwybitniejszego, najbardziej inspirującego twórcy i wykonawcy muzyki soul.
Płyta "Characters", jaką firmował swoim nazwiskiem, potwierdza, że Stevie nadal przeżywa kryzys twórczy, Obok kilku nowych piosenek znalazły się na niej bowiem utwory skomponowane i nagrane bardzo dawno, kilkanaście lat temu, wówczas przez samego artystę odrzucone, odszukane jednak i po nieznacznych poprawkach udostępnione publiczności (np. "Free", "Cryin' Through The Night", "My Eyes Don't Cry").
Mimo twórczych rozterek Wonder pozostaje ekscytującym, przykuwającym uwaaę publiczności wykonawcą estradowym. Jego występ w Warszawie, na Stadionie Dziesięciolecia, był też dużym wydarzeniem.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Fingertips Pt.2/Pt.1Little Stevie Wonder06.1963-1[3][15]Tamla 54 080[written by Clarence Paul,Henry Cosby][produced by Berry Gordy, Jr.][1[6][15].R&B Chart]
I call it pretty music,but the old people call it the blues Pt.1/Pt.2Little Little Stevie Wonder08.1963-101[1]Tamla 54 061[written by B. Gordy, C. Paul][produced by Clarence Paul]
Workout Stevie,workout/Monkey talkLittle Stevie Wonder10.1963-33[6]Tamla 54 086[written by Henry Crosby,Clarence Paul][produced by Clarence Paul]
Castles in the sand/Thank you for loving me all the wayLittle Stevie Wonder02.1964-52[9]Tamla 54 090[written by Stevie Wonder,Hal Davis,Marc Gordon,Clarence Paul,Frank Wilson,Mary M. O'Brien][produced by Hal Davis,Henry Cosby,Marc Gordon,Clarence Paul][6[10].R&B Chart]
Hey harmonica man/This little girlStevie Wonder06.1964-29[8]Tamla 54 096[written by Stevie Wonder,Henry Cosby,Marty Cooper,Lou T. Josie][produced by Hal Davis,Henry Cosby,Marc Gordon,Clarence Paul][5[13].R&B Chart]
High heel sneakers/Music talkStevie Wonder08.1965-59[7]Tamla 54 119[written by Robert Higginbotham][produced by Clarence Paul][30[4].R&B Chart]
Uptight [Everything' s alright]/Purple rain dropsStevie Wonder12.196514[10][02.66]3[14]Tamla 54 124[written by Stevie Wonder, Sylvia Moy, Henry Cosby][produced by Mickey Stevenson, Clarence Paul][1[5][15].R&B Chart]
Nothing' s too good for my baby/With a child's heartStevie Wonder04.1966-20[7] ;side B:131[1]Tamla 54 130[written by Stevie Wonder, Sylvia Moy, Henry Cosby][produced by Mickey Stevenson, Clarence Paul][4[11].R&B Chart][B:8[8].R&B Chart][B:#50 hit for Michael Jackson in 1973]
Blowin' in the wind/Ain't that asking for troubleStevie Wonder07.196636[5]9[10]Tamla 54 136[written by Bob Dylan][produced by Mickey Stevenson, Clarence Paul,Henry Cosby][utwór Boba Dylana][1[1][12].R&B Chart]
A place in the sun/SylviaStevie Wonder11.196620[5]9[11]Tamla 54 139[written by Ron Miller,Bryan Wells][produced by Clarence Paul,Henry Cosby][3[13].R&B Chart]
Travelin' man/Hey loveStevie Wonder03.1967-32[7] side B:90[6]Tamla 54 147[written by Ron Miller,Bryan Wells][produced by Clarence Paul][31[6].R&B Chart;B:9[9].R&B Chart]]
I was made to love her/Hold meStevie Wonder06.19675[15]2[15]Tamla 54 151[written by Stevie Wonder, Lula Mae Hardaway, Henry Cosby, Sylvia Moy][produced by Henry Cosby][1[4][15].R&B Chart]
I' m wondering/Every time i see you i go wildStevie Wonder10.196722[8]12[8]Tamla 54 157[written by Stevie Wonder,Henry Cosby, Sylvia Moy][produced by Henry Cosby][4[11].R&B Chart]
Shoo -be-doo-be-doo-da-day/Why don't you lead me to loveStevie Wonder04.196846[4]9[13]Tamla 54 165[written by Stevie Wonder, Sylvia Moy, Henry Cosby][produced by Stevie Wonder][1[1][12].R&B Chart]
You met your match/My girlStevie Wonder07.1968-35[7]Tamla 54 168[written by Stevie Wonder,Don Hunter,Lula Hardaway][produced by Don Hunter][2[10].R&B Chart]
Alfie/More than a dreamAs Eivets Rednow10.1968-66[6]Gordy 7076[written by B.Bacharach & H.David][produced by Henry Cosby]
For once in my life/Angie girlStevie Wonder11.19683[13]2[14]Tamla Motown 54 174[written by Ron Miller,Orlando Murden][produced by Henry Cosby][2[13].R&B Chart][67 US hit-Tony Bennett]
My cherie amour/I don't know whyStevie Wonder05.19694[26]4[14] side B:39[7]Tamla 54 180[written by Stevie Wonder, Henry Cosby, Sylvia Moy][produced by Henry Cosby][4[13].R&B Chart][B:16[6].R&B Chart]
Yester- me,Yester-you,Yesterday/I'd be a fool right nowStevie Wonder10.19692[13]7[13]Tamla 54 188[silver-UK][written by Ron Miller and Bryan Wells][produced by Harvey Fuqua,Johnny Bristol][5[11].R&B Chart]
Never had a dream come true/Somebody knows,somebody caresStevie Wonder02.19706[12]26[7]Tamla 54 191[written by Stevie Wonder,Henry Cosby,Sylvia Moy][produced by Henry Cosby][11[9].R&B Chart]
Signed ,sealed delivered [I' m yours]/I'm more than happy [I'm satisfied]Stevie Wonder06.197015[9]3[14]Tamla 54 196[written by Stevie Wonder, Lee Garrett, Syreeta Wright, Lula Mae Hardaway][produced by Stevie Wonder][1[6][15].R&B Chart]
Heaven help us all/I gotta have a songStevie Wonder10.197029[11]9[11]Tamla 54 200[written by Ron Miller][produced by Ron Miller,Tom Baird][2[12].R&B Chart]
We can work it out/Never dreamed you'd leave in summerStevie Wonder03.197127[7]13[11] side B:78[4]Tamla 54 202[written by John Lennon,Paul McCartney][produced by Stevie Wonder][3[12].R&B Chart]
If you really love me/Think of me as your soldierStevie Wonder08.197120[7]8[13]Tamla 54 208[written by Stevie Wonder,Syreeta Wright][produced by Stevie Wonder][4[12].R&B Chart]
Superwoman[Where were you when i needed you]/I love every little thing about youStevie Wonder05.1972-33[11]Tamla 54 216[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][13[9].R&B Chart]
Keep on running/EvilStevie Wonder09.1972-90[3]Tamla 54 233[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][36[5].R&B Chart]
Superstition/You've got it bad girlStevie Wonder11.197211[9]1[1][16]Tamla 54 226[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][1[3][17].R&B Chart]
You are sunshine of my life/Tuesday heartbreakStevie Wonder03.19737[11]1[1][17]Tamla 54 232[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][3[11].R&B Chart][1[2].Adult Contemporary Chart]
Higher ground/Too highStevie Wonder08.197329[5]4[14]Tamla 54 235[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][1[1][15].R&B Chart]
Living for the city/VisionsStevie Wonder11.197315[9]8[17]Tamla 54 242[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][1[2][16].R&B Chart]
Don' t you worry ' bout a thing/Blame it on the sunStevie Wonder04.1974-16[15]Tamla 54 245[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][2[16].R&B Chart]
You haven' t done nothin'/Big brotherStevie Wonder feat Jackson Five08.197430[5]1[1][19]Tamla 54 252[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][1[2][16].R&B Chart]
Boogie on reggae woman/Seems so longStevie Wonder11.197412[8]3[17]Tamla 54 254[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][1[2][17].R&B Chart]
He' s mistra know it all/You Can’t Judge a Book by its CoverStevie Wonder04.197410[9]-Tamla Motown TMG 892 [UK][written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder]
I wish/You and IStevie Wonder12.19765[10]1[1][17]Tamla 54 274[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][1[5][18].R&B Chart]
Sir Duke/He's misstra know-it-allStevie Wonder04.19772[9]1[3][17]Tamla 54 281[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][1[1][14].R&B Chart]
Another star/Creepin'Stevie Wonder08.197729[5]32[10]Tamla 54 286[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][18[11].R&B Chart]
As/ConfusionStevie Wonder11.1977-36[14]Tamla 54 291[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][36[11].R&B Chart]
Pops ,we love youMarvin Gaye,Diana Ross,Smokey Robinson &Stevie Wonder01.197966[5]59[8]Motown 1455[written by Pam Sawyer,Marilyn McLeod][produced by Pam Sawyer,Marilyn McLeod][26[11].R&B Chart]
Send one your loveStevie Wonder11.197952[3]4[18]Tamla 54 303[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][5[15].R&B Chart][1[4].Adult Contemporary Chart]
Black OrchidStevie Wonder01.198063[3]-Tamla Motown [written by Stevie Wonder,Yvonne Wright][produced by Stevie Wonder]
Outside my window/Same old storyStevie Wonder03.198052[4]52[7]Tamla 54 308[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][56[7].R&B Chart]
Master blasterStevie Wonder09.19802[10]5[23]Tamla 54 317[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][1[7][24].R&B Chart]
I ain' t gonna stand for it/Knocks me off my feetStevie Wonder12.198010[10]11[19]Tamla 54 320[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][4[18].R&B Chart]
Lately/It it's magicStevie Wonder04.19813[13]64[7]Tamla 54 323[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][29[11].R&B Chart]
Did I Hear You Say You Love Me/As If you read my mindStevie Wonder08.1981--Tamla 54 328[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][74[5].R&B Chart]
That girl/All i doStevie Wonder01.198239[6]4[18]Tamla 1602[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][1[9][21].R&B Chart]
Happy birthdayStevie Wonder07.19812[11]-Tamla Motown TMG 1235 [UK][written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][tribute to Martin Luther King]
Ebony and ivory/Rainclouds [Paul McCartney]Paul McCartney & Stevie Wonder04.19821[3][10]1[7][19]Columbia 02860[gold][written by Paul McCartney][produced by George Martin][8[19].R&B Chart][1[5].Adult Contemporary Chart]
Do i do/Rocket loveStevie Wonder05.198210[7]13[14]Tamla 1612[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][2[18].R&B Chart]
Ribbon in the sky/Black orchidStevie Wonder09.198245[4]54[7]Tamla 1639[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][10[12].R&B Chart]
Used to be/I want to come back as a song [Charlene]Stevie Wonder & Charlene10.1982-46[11] Motown 1650[written by Ron Miller,Ken Hirsch][produced by Ron Miller][35[10].R&B Chart]
FrontlineStevie Wonder 01.198394[2]- Motown TMG 1289 [UK][written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder]
I just called to say i love youStevie Wonder08.19841[6][26]1[3][26]Motown 1745[gold][written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][1[3][20].R&B Chart][piosenka z filmu "The woman in red"]
Love light in flight/It's more than youStevie Wonder12.198444[5]17[16]Motown 1769[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][4[16].R&B Chart][piosenka z filmu "The woman in red"]
Don't Drive Drunk Stevie Wonder12.198462[3]- Motown 4527[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder]
Part- time loverStevie Wonder09.19853[12]1[1][21]Tamla 1808[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][1[6][20].R&B Chart]
Go homeStevie Wonder11.198567[2]10[17]Tamla 1817[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][2[17].R&B Chart][1[1].Adult Contemporary Chart]
OverjoyedStevie Wonder02.198617[8]24[13]Tamla 1832[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder]8[15].R&B Chart][1[2].Adult Contemporary Chart]
Land of la laStevie Wonder06.1986-86[3]Tamla 1846[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][19[13].R&B Chart]
Stranger On The Shore Of Love/Did i hear you say you love meStevie Wonder01.198755[3]-Tamla Motown WOND T2 [UK][written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder]
SkeletonsStevie Wonder10.198759[3]19[16]Motown 1907[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][1[2][16].R&B Chart]
You will knowStevie Wonder02.198877[2]77[6]Motown 1919[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][1[1][12].R&B Chart]
Get itStevie Wonder & Michael Jackson05.198837[4]80[6]Motown 1930[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][4[11].R&B Chart]
My loveJulio Iglesias & Stevie Wonder05.19885[11]80[5]Columbia 07781[written by Stevie Wonder][produced by Humberto Gatica][88[4].R&B Chart]
My Eyes Don't CryStevie Wonder09.198892[2]-Motown 1946[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][6[13].R&B Chart]
With Each Beat of My HeartStevie Wonder01.1989--Motown 1953[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][28[10].R&B Chart]
Free/Happy birthdayStevie Wonder05.198949[5]-Tamla Motown 42 855[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder]
Keep Our Love AliveStevie Wonder10.199077[2]-Motown 1990[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][24[14].R&B Chart]
Gotta have you/Feeding off the love of the landStevie Wonder07.1991-92[3]Motown 2081[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][3[16].R&B Chart]
Fun dayStevie Wonder10.199163[1]-Motown 2127[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][6[14].R&B Chart]
These Three WordsStevie Wonder11.1991--Motown 2143[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][7[16].R&B Chart]
We Didn't KnowWhitney Houston & Stevie Wonder05.1992--Arista 12 420[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][20[12].R&B Chart]
For your loveStevie Wonder03.199523[10]53[14]Motown 0290 [written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][11[23].R&B Chart]
Tomorrow Robins Will SingStevie Wonder07.199571[2]-Motown 0356[written by Stevie Wonder,Edley Shine][produced by Stevie Wonder][60[10].R&B Chart]
Treat MyselfStevie Wonder10.1995--Motown 0436[written by Stevie Wonder,Stephanie Andrews][produced by Stevie Wonder][92[3].R&B Chart]
How come, how longBabyface feat Stevie Wonder07.199710[5]47[11].Airplay ChartEpic[written by Stevie Wonder,Babyface][produced by Babyface][45[10].R&B Chart]
True To Your Heart98 Degrees feat Stevie Wonder10.199851[1]- Motown 860883-2 [UK][written by Matthew Wilder,David Zippel][produced by Matthew Wilder]
Signed sealed delivered i' m yoursBlue featuring Angie Stone & Stevie Wonder12.200311[12]-Innocent[written by Stevie Wonder,Lee Garrett,Syreeta Wright,Lula Hardaway][produced by Martin Harrington,Ash Howes]
So what the fuss Stevie Wonder 03.200519[12]96[1]Motown[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][34[20].R&B Chart]
Positivity Stevie Wonder feat Aisha Morris12.200554[4]- Motown 988 783-2 [UK][written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder]
From the Bottom of My HeartStevie Wonder07.2005101[2]-Motown 004964[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][52[20].R&B Chart]
Shelter in the RainStevie Wonder11.2005--Motown 005699[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][93[5].R&B Chart]
Never Give You UpRaphael Saadiq featuring Stevie Wonder & CJ Hilton03.2009--Columbia[written by Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder][26[26].R&B Chart]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
12 year old geniusStevie Wonder05.1963-1[1][20]Tamla 240[produced by Berry Gordy]
Up-tight everything' s alrightStevie Wonder05.1966-33[25]Tamla 268[produced by Henry Cosby, William "Mickey" Stevenson, Clarence Paul, Brian Holland & Lamont Dozier]
Down to earthStevie Wonder01.1967-92[7]Tamla 272[produced by Clarence Paul, Henry Cosby]
I was made to love herStevie Wonder09.1967-45[13]Tamla 279[produced by Clarence Paul, Henry Cosby]
Stevie Wonder' s greatest hitsStevie Wonder03.196825[10]37[29]Tamla 282
For once in my lifeStevie Wonder12.1968-50[18]Tamla 291[produced by Henry Cosby, Don Hunter, Stevie Wonder]
My cherie amourStevie Wonder09.196917[2]34[20]Tamla 296[produced by Stevie Wonder]
Stevie Wonder liveStevie Wonder03.1970-81[15]Tamla 298
Signed ,sealed and deliveredStevie Wonder08.1970-25[16]Tamla 304[produced by Stevie Wonder, Henry Cosby, Ron Miller, Steve Marcel Bega]
Where i' m coming fromStevie Wonder04.1971-62[27]Tamla 308[produced by Stevie Wonder]
Stevie Wonder' s greatest hits Vol.2Stevie Wonder11.197130[4]69[12]Tamla 313
Music of my mindStevie Wonder02.1972-21[35]Tamla 314 [produced by Malcolm Cecil, Robert Margouleff, Stevie Wonder]
Talking bookStevie Wonder11.197216[48]3[109]Tamla 319 [gold-UK][produced by Stevie Wonder, Robert Margouleff, Malcolm Cecil]
InnervisionsStevie Wonder07.19738[55]4[89]Tamla 326 [gold-UK][produced by Stevie Wonder, Robert Margouleff, Malcolm Cecil]
Fulfillingness' first finaleStevie Wonder07.19745[16]1[2][65]Tamla 332[gold-UK][produced by Stevie Wonder, Robert Margouleff, Malcolm Cecil]
Songs in the key of lifeStevie Wonder09.19762[54]1[14][80]Tamla 340 [platinum-UK][diamond-US][produced by Stevie Wonder]
Looking backStevie Wonder12.1977-34[13]Motown 804[produced by Clarence Paul, William Stevenson, Henry Cosby, Stevie Wonder]
Journey through the secret life of plantsStevie Wonder01.19798[15]4[22]Tamla 371 [gold-UK][produced by Stevie Wonder]
Hotter than JulyStevie Wonder10.19802[55]3[40]Tamla 373 [platinum-UK][platinum-US][produced by Stevie Wonder]
Stevie Wonder' s Original Musiquarium 1Stevie Wonder05.19828[17]4[28]Tamla 6002 [gold-UK][gold-US][produced by Stevie Wonder]
The woman in red [OST]Stevie Wonder07.19842[19]4[40]Motown 6108 [platinum-UK][platinum-US][produced by Stevie Wonder, Gary Olazabal]
Love songs-16 greatest hitsStevie Wonder11.198420[10]-Telstar STAR 2251 [UK][gold-UK]
In square circleStevie Wonder10.19855[16]5[50]Motown 6134 [2x-platinum-US][gold-UK][produced by Stevie Wonder]
CharactersStevie Wonder10.198733[4]17[31]Motown 6248 [platinum-US][gold-UK][produced by Stevie Wonder]
Jungle fever [OST]Stevie Wonder06.199156[1]24[21]Motown ZL 71 750 [UK][gold-US][produced by Stevie Wonder, Nathan Watts]
Conversation peaceStevie Wonder06.19958[4]16[15]Motown 0238[gold-US][produced by Stevie Wonder]
Song review-A greatest hits collectionStevie Wonder11.199619[12]-Polygram 530760[Producers: George Martin , Johnny Bristol , Henry Cosby , Harvey Fuqua , Paul Riser ]
The definitive collectionStevie Wonder11.200216[113]35[94]Motown 066164[platinum-US][3x-platinum-UK][Producers: Henry Cosby , Berry Gordy, Jr. , Clarence Paul , William "Mickey" Stevenson , Stevie Wonder]
A time to loveStevie Wonder11.200524[3]5[10]Motown 002402[gold-US][silver-UK][Producers: Bonnie Raitt , Tom Corwin , Kirk Franklin , Stevie Wonder]
Number Ones Stevie Wonder10.200723[2]- Island 1747320 [UK][Producers: Bonnie Raitt , Tom Corwin , Kirk Franklin , Stevie Wonder]

Matthew Wilder

Matthew Wilder amerykański muzyk i producent muzyczny urodzony w 1953 roku w Nowym Jorku. Artysta najbardziej znany przeboju z 1983 roku "Break My Stride".

Wilder był połową duetu folk z Greenwich Village ,Matthew & Peter w 1970 roku. W 1978 roku przeniósł się do Los Angeles,   śpiewał do reklam telewizyjnych i jako wokalista towarzyszący Rickie Lee Jones i Bette Midler.

Debiutancki album Wildera "I Don't Speak the Language", osiągnął 49 miejsce na liście Billboard 200, promowany przez kawałek "Break My Stride", który dotarł na 5 miejsce na liście Billboard Hot 100. Kolejny album Wildera, "Bouncin' Off the Walls" z 1984 roku nie odniósł sukcesu poprzedniego.
Pomimo załamania solowej kariery, Wilder kontynuował karierę w przemyśle muzycznym jako autor tekstów oraz producent muzyczny dla takich artystów i zespołów jak: No Doubt, 702, Christina Aguilera, Kelly Clarkson, Joanna Pacitti.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Break My StrideMatthew Wilder08.19834[18]5[29]Private I ZS4 04113[silver-UK][written by M. Wilder, G. Prestopino][produced by Peter Bunetta, Rick Chudacoff, Bill Elliott]
The Kid's American/Ladder Of LoversMatthew Wilder02.198493[1]33[13]Private I ZS4 04363[written by M. Wilder][produced by Peter Bunetta, Rick Chudacoff, Bill Elliott]
Bouncin' Off The Walls/Love Of An AmazonMatthew Wilder09.1984-52[9]Private I ZS4 04617[written by M. Wilder][produced by Peter Bunetta, Rick Chudacoff]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I Don't Speak the Language Matthew Wilder01.1984-49[16]Private I 39 112[produced by Bill Elliott/Peter Bunetta/Rick Chudacoff]

 

Matthew Wilder jako producent

Thinking Over	Dana Glover	05.2003	38.UK
Rain 	Dana Glover	08.2003	168.UK
G.N.O. (Girl's Night Out)	Miley Cyrus	06.2007	 	91.US
Can't nobody hold me down	Puff Daddy feat Mase	01.1997	19.UK/1.US
Beautiful Disaster	Kelly Clarkson	11.2011	124.UK
True To Your Heart	98 Degrees feat Stevie Wonder	10.1998	51.UK
Just A Girl No Doubt  .1995  23.US/3.UK
Spiderwebs No Doubt  .1995  16.UK
Don't Speak No Doubt  .1996  1.UK

Dorado Records


Data założenia:
1992                                                                   

Siedziba:
Londyn
Styl:
rock
Odziały:
Filter, Minimal Records

Eklektyczna londyńska firma fonograficzna, której płyty łatwo można rozpoznać po niebiesko-złotych okładkach. Od samego początku jej katalog był niezwykle zróżnicowany. Początkowo uważano ją za jednego z najważniejszych brytyjskich wydawców jazz fusion, ze skłonnością do dźwięków o proweniencji klubowej.
Wytwórnię założył na początku 1992 r. Ollie Buckwell, który był jednocześnie menedżerem kilku zespołów i wlaścicielem klubu oraz Charlie Lexton, nagrywający jako Cool Breeze i Cool 2; szybko osiągnęła ona sporą renomę wśród miłośników gatunku, szczególnie poza Wielką Brytanią.
Pierwszą płytą firmy był singel "Ain't No Fun" grupy Monkey Business, którego nakład (l 500 sztuk) zo stał rozwieziony przez Buckwella po redakcjach i sklepach muzycznych Londynu. Pozytywne recenzje w "Mixmag Update" i "Record Mirror" wpłynęły na podpisanie kontraktu dystrybucyjnego z firmą Revolver. Najlepiej znani wykonawcy związani z Dorado to Matt Cooper, niezwykle utalentowany młody muzyk, który pisze teksty, komponuje i aranżuje własny materiał (działa pod kryptonimem Outside), grupa D*Note nie mniej utalentowanego Marta Wienevskiego (Buckwell był jego menedżerem) i Jhelisa Andersen (ex-Soul Family Sensation i The Shamen).
"Lubię sobie myśleć, że Dorado jest bardziej progresywne"-mówi Buckwell -"Taka druga fala,
Talkin' Loud i Acid Jazz doprowadziły do przełomu, a my staramy się rozwijać rynek, posuwać się naprzód".
Pod koniec 1992 r. ukazała się kompilacja pierwszych siedmiu EP-ek, której niespodziewana olbrzymia popularność spowodowała, że wlaściciele wytwórni zaczęli myśleć o wydawaniu albumów. Babel D*Note i Almost In Outside pojawiły się w sklepach niewiele później.
W 1994 r. wydano kolejny singel Outside "Kaleidoscopic Summer" (techno/dub), który poszerzył grono odbiorców nagrań firmy. We wrześniu pojawił się debiutancki album Jhelisy Andersen Galaclu'a Rush i okazał się najlepiej ze wszystkich dotychczasowych sprzedawanym wydawnictwem wytwórni.
Wyjątkowo pracowitym był rok 1995 - ukazały się nowe albumy D*Note. Cool Breeze, Outside i nowego nabytku wytwórni A.P.R. Nie licząc wcześniejszych doświadczeń ze sceną breakbeat i jungle (np. D*Note współpracował z Ronim Sizem i Geraldem Simpsonem) Charlie Lexton i Ron Alien założyli filię Dorado, Filter Communications, która zajęła się tego rodzaju muzyką.
Już pierwsze single zwróciły uwagę krytyków na kilku interesujących nowych artystów, np. Kid Loops, Box Saga, D.J.Q., Local Zero, Sunship. Także w macierzystej wytwórni Dorado zaczęły się pojawiać nagrania spod znaku drum'n'bass. Na nowym singlu Outside, nagranie "Moodswing" zmiksował Aquasky.
Singel Project 23 (jego członkiem jest m.in. Cleveland Watkins. współpracownik Goldiego, Fabia i Grooveridera) "Pleasure And Pain" zmiksował z kolei Peshay.

 Single na UK Singles Chart 

 D*Note Waiting Hopefully 1997 46 (4)
 D*Note Lost & Found 1997 59 (3)
 Jhelisa Friendly Pressure 1995 75 (3)