Fuzzbox

We've Got a Fuzzbox and We're Gonna Use It!! lub po prostu Fuzzbox była angielską  grupą rocka alternatywnego. Założony w Birmingham w 1985 roku, całkowicie żeński kwartet pierwotnie składał się z Vix (Vickie Perks), Magz (Maggie Dunne), Jo Dunne i Tiny O'Neill. Nazwa zespołu została skrócona do Fuzzbox dla amerykańskiego wydania ich pierwszego albumu. Zespół rozwiązał się w 1990 roku, po wydaniu dwóch albumów studyjnych, a reaktywował się w 2010 roku na serię koncertów.
Pochodzący z Moseley, Sheldon i Acocks Green, przedmieść Birmingham,członkinie Fuzzbox spotkały się w 1985 roku. Ich nazwa została wybrana po tym jak kupili pedał fuzz do swoich gitar i Maggie Dunne stwierdziła: "Mamy fuzzbox i  wykorzystamy to! ".
Ich pierwsze wydawnictwo, z marca 1986 roku, było   singlem z "XX Sex" i "Rules And Regulations", z fuzzboxem w roli głównej,  osiągnęło nr 41 na brytyjskiej liście przebojów.To okazało się ogromnym sukcesem dla dziewczyn ; mimo nie osiągnięcia Top 40, nagranie  Vindaloo Records pozostawało na listach indie dwadzieścia pięć tygodni.To doprowadziło do turnee po Wielkiej Brytanii i Europie, a w grudniu tego roku został wydany ich debiutancki album, Bostin "Steve Austin,  (Geffen ponownie zatytułowała album We've Got A Fuzzbox and We're Gonna Use It dla wydania w USA). Ten album zrodził pierwszy Top 40 hit zespołu, "Love Is The Slug", i mniejszy   hit  "What's The Point".
W lecie 1986 roku zespół nawiązał współpracę z Vindaloo Records , nagrywając z The Nightingales i Tedem Chippingtonem singiel "Rocking With Rita (Head To Toe)". Singiel, sygnowany Vindaloo Summer Special, przedstawia Fuzzbox w takim klasyku jak "Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polka Dot Bikini" na stronie B singla. Dalsze peregrynacje doprowadziły do nagrania coveru przeboju Normana Greenbauma   "Spirit in the Sky " z wokalem  Magz (Maggie).
Zespół podpisał kontrakt z WEA i ich następny album  Big Bang! (1989), był miarą nagłej zmiany w zręczny dance -pop wokalnej grupy z Vickie Perks   w centrum uwagi jako symbol seksu. Piosenki "Pink Sunshine", "Fast Forward Futurama" oraz "International Rescue"  zostały wyprodukowane przez Andy Richardsa i napisane wspólnie z Liamem ​​Sternbergiem.
 Pierwsze trzy single z albumu, "International Rescue" (UK nr 11), "Pink Sunshine" (UK nr 14) i "Self!" (UK No. 24) wszystkie dotarły do UK Top 30, choć czwarty singiel z albumu, cover Yoko Ono " Walking on Thin Ice ", zadebiutował jako nr 76."Self! " został również singlem grupy na listach przebojów w Stanach Zjednoczonych, kiedy to zadebiutował jako numer 16 na liście  Modern Rock  Billboardu   i numer 35 na liście   Dance Music Club Play.

W 1990 roku zaczęli pracę nad nowym albumem zatytułowanym "Out Of This World", ale projekt został zatrzymany po wydaniu pierwszego singla "Your Loss, My Gain" z powodu "różnic muzycznych". Perks postanowiła kontynuować karierę solową pod nazwą Vix, podczas gdy pozostałe trzy członkinie opuściły przemysł muzyczny.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Rules and Regulations EP	Fuzzbox	04.1986	41[7]	-	Vindaloo UGH 11	[produced by Uncle Rob Lloyd]
Love Is the Slug EP	Fuzzbox	11.1986	31[5]	-	Vindaloo UGH 14	[written by Maggie Dunne,Jo Dunne,Vickie Perks,Tina O'Neill[produced by Uncle Rob Lloyd]
What's the Point	Fuzzbox	02.1987	51[2]	-	Vindaloo YZ 101	[written by Fuzzbox][produced by Uncle Rob Lloyd]
International Rescue	Fuzzbox	02.1989	11[10]	-	WEA YZ 347	[written by Liam Sternberg,Maggie Dunne,Jo Dunne,Victoria Perks,Tina O'Neil[produced by Andy Richards]
Pink Sunshine	Fuzzbox	05.1989	14[10]	-	WEA YZ 401	[written by Liam Sternberg,Maggie Dunne,Jo Dunne,Victoria Perks[produced by Andy Richards]
Self!	Fuzzbox	08.1989	24[6]	-	WEA YZ 408	[written by Fuzzbox[produced by Andy Richards]
Walking on Thin Ice	Fuzzbox	11.1989	76[2]	-	WEA YZ 435	[written by Yoko Ono][produced by Andy Richards]
Your Loss My Gain	Fuzzbox	06.1990	100[1]	-	WEA YZ 486	[written by J Dunne, M Dunne, C O'Neill, V Perks[produced by Leigh Gorman]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Big Bang	We've Got A Fuzzbox And We're Gonna Use It!	08.1989	5[6]	-	WEA WX 282	[produced by Andy Richards]

My Chemical Romance

My Chemical Romance - amerykańska grupa muzyczna. Spotyka się z różnymi określeniami muzyki grupy My Chemical Romance: rock i punk. Trudno jednak zaliczyć ten zespół do jednego gatunku muzycznego. Na muzycznej scenie New Jersey (przez niektórych określanej mianem "murder scene" czyli "morderczej sceny") My Chemical Romance pojawiło się w 2001 roku. Łączą oni w swojej muzyce elementy rocka, punku i gotyku. Zespół powstał w 2001r. z inicjatywy Gerarda Way'a i Matta Pelissier. W czasie wydarzeń z 11 września, Way zdecydował odmienić swoje życie. Pomimo, że był dobrze wykształconym rysownikiem komiksów i miał duże szanse na podpisanie kontraktu z Cartoon Network o wydanie własnej kreskówki (The Breakfast Money), postanowił poswięcić się muzyce. Razem z Mattem Pelissierem napisał piosenkę "Skylines and Turnstiles", gdzie inspiracją do niej była tragedia z 11 września. Następnie poprosili ich wspólnego przyjaciela, Raya Toro, by do nich dołączył. Na strychu domu Matt'a nagrali demo "Skylines and Turnstiles", a także dwie inne piosenki. Brat Gerarda, Mikey Way, był zachwycony tym, co robili, więc postanowił zostać w tym zespole basistą, porzucając jednocześnie naukę w college'u. To także Mikey wymyślił nazwę zespołu czerpiąc tytuł z książki Irvine Welsh, "Ecstacy: Three Tales of Chemical Romance". Ich demówkę przesłuchał też przyjaciel Raya, Frank Iero który grał wtedy w Pencey Prep. Po zakończeniu działalności muzycznej Pencey Prep Frank bardzo chciał wstąpić do My Chemical Romance. I udało się, gdyż zespół zaproponował mu zostanie ich gitarzystą.
Grupa zaczęła występować w klubach i barach w ich rodzinnym New Jersey. W tym samym czasie Mikey, który pracował w wytwórni Eyeball Records zdołał dostarczyć tam ich demo. W 2002r. podpisali kontrakt i wydali debiutancką płytę - mroczną, introspekcyjną i momentami chorobliwą - pt. "I Brought You My Bullets, You Brought Me Your Love". Ich producentem był wokalista zespołu Thursday, Geoff Rickley. Jego wkład pracy w połączeniu z talentem chłopaków z My Chemical Romance doprowadziły do powstania świetnego albumu. Płyta ta odniosła duży sukces na scenie undergroundowej, a duże wytwórnie zaczęły zasypywać ich ofertami podpisania kontraktu. Członkowie zespołu byli pełni obaw, bali się, że mogą utracić swobodę tworzenia, podpisali jednak kontrakt z Reprise Records.
W 2003r., po dwuletnim koncertowaniu zrobili przerwę na nagranie nowego albumu. Jesienią tego roku zmarła babcia Gerarda i Mikey'ego, a miała ona ogromny wpływ na artystyczny rozwój Gerarda. Ku jej pamięci powstała piosenka otwierająca album - Helena. Wydarzenie to w dużej mierze wpłynęło na nową płytę zespołu. W 2004r. światło dziennie ujrzał album pt. "Three Cheers for Sweet Revenge". Dzięki pierwszemu singlowi "I'm Not Okay (I Promise)" zyskali nowych fanów, piosenka zagościła w wielu stacjach radiowych - My Chemical Romance odniosło sukces. Mimo wszystko, w tym czasie w zespole miało miejsce wiele osobistych problemów. Gerard poprzez depresję popadł w alkoholizm i narkomanię. Ogrom swojego problemu uświadomił sobie podczas Summer Sonic Festival w Japonii. Po powrocie do New Jersey rzucił nałogi z pomocą swojego terapeuty. Wtedy też wyrzucono z zespołu Matt'a, mimo tego, że był jednym z założycieli grupy. Jego miejsce zajął Bob Bryar, który był dotychczas w ekipie koncertowej zespołu The Used.
Wbrew wszystkiemu, co się stało, zespół szybko zebrał siły i w Kalifornii nagrali teledysk do pierwszego singla "Im Not Okay (I Promise)". Następnie wszystko potoczyło się szybciej. Wydali kolejny singel - "Helena", nagrali teledysk. Koncerty, wywiady telewizyjne, wywiady do gazet, sesje zdjęciowe, wiele nagród i tłumy fanów na koncertach - liczba tego wszystkiego idealnie odzwierciedla rosnącą popularność My Chemical Romance. Dzięki "Helenie" podbili Europę. Mają wielu fanów w różnych europejskich krajach - zaczynając od Hiszpanii, a kończąc na Polsce. Pasmo sukcesów płyty "Three Cheers for Sweet Revenge" na tym się nie kończy. Wydali następny, trzeci singiel, pt. "The Ghost of You", który także zbiera magrody - sama piosenka, jak i klip do niej. Na sukcesach związanych z płytą minął cały rok 2004 i 2005. Początkiem 2006r. zespół powrócił do studia, aby nagrywać swój kolejny studyjny album. Płyta ma być ponoć bardziej rockowa niż punkowa - ma być w niej przede wszystkim więcej melodii. Efekty ich pracy będziemy mogli usłyszeć prawdopodobnie już latem tego roku. W miedzy czasie (bo 21.marca.2006r. ) zespół wydał 2-płytowe DVD pt: "Life on the murder scene" zawierające nagrania koncertów.
Dnia 31.08.2006 zespół My Chemical Romance po raz piewszy na antenie telewizji MTV zagrał piosenke "Welcome To The Black Parade" z nowej płyty "The Black Parade". Premiera odbyła się w czasie trwania Czerwonego Dywanu na gali MTV Video Music Award's. Chłopcy zagrali na dachu bardzo wysokiego wieżowca, na którym towarzyszyli im fani.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Honey This Mirror Isn't Big Enough For The Two Of Us	My Chemical Romance	12.2003	182[1]	-	Eyeball TWENTY 7S003	[written by My Chemical Romance][Producer: Geoff Rickly,Alex Saavedra]
Headfirst For Halos /Our Lady of Sorrows (live)	My Chemical Romance	04.2004	80[2]	-	Twenty-20 Recordings TWENTYCD S004	[written by My Chemical Romance][Producer: Geoff Rickly]
I'm Not Okay (I Promise)	My Chemical Romance	09.2004	19[30]	86[6]	Reprise W 653CD	[platinum-US][platinum-UK][written by My Chemical Romance][Producer: Howard Benson]
Thank You For The Venom	My Chemical Romance	12.2004	71[3]	-	Reprise W 661	[written by My Chemical Romance][Producer: Howard Benson]
Under Pressure	My Chemical Romance with The Used	04.2005	-	41[3]	Reprise	[Producer: Howard Benson][written by David Bowie, John Deacon, Brian May, Freddie Mercury, Roger Taylor]
Helena	My Chemical Romance	06.2005	20[21]	33[16]	Reprise W 671CD	[gold-US][silver-UK][written by My Chemical Romance][Producer: My Chemical Romance, Howard Benson]
The Ghost Of You	My Chemical Romance	09.2005	27[6]	84[1]	Reprise W 683CD2	[written by My Chemical Romance][Producer: Howard Benson]
Welcome To The Black Parade/Heaven Help Us	My Chemical Romance	10.2006	1[2][50]	9[26]	Reprise W 740	[5x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by My Chemical Romance][Producer: R.Cavallo, My Chemical Romance]
Famous Last Words	My Chemical Romance	01.2007	8[17]	88[7]	Reprise W 754X	[platinum-US][gold-UK][written by My Chemical Romance][ Producer - My Chemical Romance , Rob Cavallo]
Kill All Your Friends	My Chemical Romance	02.2007	191[1]	-	Reprise USRE 10603280	[Composer : My Chemical Romance][Producer: R.Cavallo, My Chemical Romance]
I Don't Love You	My Chemical Romance	03.2007	13[14]	-	Reprise W 758CD	[gold-US][silver-UK][written by My Chemical Romance][Producer: R.Cavallo, My Chemical Romance]
Teenagers	My Chemical Romance	06.2007	9[34]	67[9]	Reprise W 771CD	[4x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by My Chemical Romance][Producer: R.Cavallo, My Chemical Romance]
Desolation Row	My Chemical Romance	01.2009	52[5]	107[1]	Reprise W 815T	[written by Bob Dylan][Producer: My Chemical Romance]
The Only Hope for Me Is You	My Chemical Romance	10.2010	-	106[1]	Reprise	[written by My Chemical Romance][Producer: R.Cavallo,My Chemical Romance]
Na Na Na (Na Na Na Na Na Na Na Na Na)	My Chemical Romance	11.2010	31[7]	77[1]	Reprise W 823	[silver-UK][written by My Chemical Romance][Producer: R.Cavallo]
Sing	My Chemical Romance	01.2011	50[5]	58[15]	Reprise USR 11000889	[gold-US][written by Frank Iero, Ray Toro, Gerard Way and Mikey Way][Producer: R.Cavallo]
Planetary (Go!)	My Chemical Romance	04.2011	151[3]	-	Reprise	[written by Frank Iero, Ray Toro, Gerard Way and Mikey Way][Producer: R.Cavallo]
Boy Division/Tomorrow's Money	My Chemical Romance	11.2012	76[1]	-	Reprise USRE 11200305	[written by Gerard Way, Mikey Way, Ray Toro, Frank Iero & Bob Bryar]
Number Two	My Chemical Romance	12.2012	167[2]	-	Reprise	[written by Gerard Way, Mikey Way, Ray Toro, Frank Iero & Bob Bryar]
The World Is Ugly/The Light Behind Your Eyes	My Chemical Romance	12.2012	113[1]	-	Reprise	[written by Gerard Way, Mikey Way, Ray Toro, Frank Iero & Bob Bryar]
Kiss The Ring / Make Room!!!	My Chemical Romance	01.2013	111[1]	-	Reprise	[written by Gerard Way, Mikey Way, Ray Toro, Frank Iero & Bob Bryar]
Surrender The Night	My Chemical Romance	02.2013	101[1]	-	Reprise	[written by Gerard Way, Mikey Way, Ray Toro, Frank Iero & Bob Bryar]
Fake Your Death	My Chemical Romance	03.2014	63[1]	-	Reprise USRE 11300590	[written by Frank Iero,Ray Toro,Gerard Way,Mikey Way,James Dewees][Producer: R.Cavallo,My Chemical Romance,Doug McKean]
The Foundations of Decay	My Chemical Romance	05.2022	37[1]	102[1]	Warner USRE 12200285	[written by Gerard Way ,My Chemical Romance][Producer: Doug McKean, Gerard Way, Ray Toro]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Brought You My Bullets, You Brought Me Your Love	My Chemical Romance	06.2002	158[8]	-	Eyeball EB 022	[gold-UK][produced by Geoff Rickly]
Three Cheers for Sweet Revenge	My Chemical Romance	06.2004	34[91]	28[77]	Reprise 9362486152	[3x-platinum-UK][platinum-US][produced by Howard Benson]
Life on the Murder Scene	My Chemical Romance	03.2006	53[4]	30[4]	Reprise 9362494762	[gold-UK][produced by Howard Benson]
The Black Parade	My Chemical Romance	10.2006	2[78]	2[59]	Warner Bros. 9362444272	[3x-platinum-US][3x-platinum-UK][produced by Rob Cavallo, My Chemical Romance]
The Black Parade Is Dead!	My Chemical Romance	06.2008	12[7]	22[3]	Warner Bros. 9362499038	[silver-UK]
Danger Days: The True Lives of the Fabulous Killjoys	My Chemical Romance	11.2010	14[25]	8[15]	Reprise 9362497189	[gold-UK][gold-US][produced by Rob Cavallo, My Chemical Romance]
May Death Never Stop You	My Chemical Romance	03.2014	15[4]	9[4]	Reprise 9362494048	[gold-UK]
The Black Parade/Living with Ghosts	My Chemical Romance	10.2016	11[2]	9[4]	Reprise 0093624918561	[produced by Rob Cavallo, My Chemical Romance]

Major Organ and the Adding Machine

Major Organ and the Adding Machine jest grupą indie popową nagrywającą dla wytwórni Elephant 6, supergrupą na czele z nieuchwytnym i prawdopodobnie fikcyjną postacią Major Organ. Podczas występu na żywo w Holiday Surprise Tour, członkowie zespołu nosili papierowe maski dla utrzymania anonimowości.
Uważa się, że głównymi członkami ansamblu są Jeff Mangum, Julian Koster, Robert Schneider, i Kevin Barnes, którego wokal jest charakterystyczny na płycie, ale wielu innych muzyków Elephant 6 wspomaga zespół, w tym Olivia Tremor, Power Elf i Of Montreal.W 1997 roku, kiedy narodził się project Jeffa Manguma i Julian Kostera, nagrali cover Louisa Armstronga What a Wonderful World na kompilację świateczną Kindercore Records. W ciągu najbliższych kilku lat, nagrali debiutancki album i wydali go dla Orange Twin Records w 2001 roku.
Trailer filmu o Major Organ and the Adding Machine został pokazany w 40 Watt Club w dniu 5 maja 2007 r. i 11 sierpnia 2007. Film miał swoją premierę 7 października 2008 r. i przedstawiano go na każdym koncercie na Holiday Surprise Tour w następnych tygodniach.Rozszerzona wersja debiutanckiego albumu, w tym DVD z filmem, został wydany 14 września 2010, choć niektórzy konsumenci otrzymali kopie przed zapowiedzianą datą wydania.

Mogwai

Ich motto zdaje się brzmieć: żyj szybko, graj wolno, umrzyj młodo.

Zespół powstał w 1995 roku w Glasgow z inicjatywy niespełna 20 - letniego gitarzysty Stuarta Braithwaite'a i grającego na basie Dominika Aitchisona. Dołączyli do nich perkusista Martin Bulloch i drugi gitarzysta John Cummings. Wkrótce później, w marcu 1996, ukazał się singiel "Tuner/Love" wydany samodzielnie we własnej wytwórni "Rock Action".
W ciągu następnego roku Mogwai wydali kolejne trzy małe krążki dla różnych wytwórni. Nigdy nie ukrywali swoich ambicji - deklarowali, że chcą dorównać swoim poprzednikom - My Bloody Valentine, Velvet Underground, Joy Division czy Sonic Youth, jednocześnie obca im była wszelka pretensjonalność zespołów niezależnych. Stuart mówił: "Chcę by Mogwai znało jak najwięcej ludzi. Mam gdzieś pseudo etos independent".
W 1997 Mogwai, jeszcze własnymi siłami, wydają kompilację singli "Ten Rapid". Ich znakomite koncerty zjednują im coraz więcej fanów i spore zainteresowanie brytyjskiej prasy. Wkrótce podpisują kontrakt z Chemikal Underground, która wydaje EP-kę "4 Satin". Rozpoczynają pracę nad debiutanckim albumem - "Young Team". Płyta okazuje się być prawdziwym objawieniem na brytyjskiej scenie, a Melody Maker i NME uznają ją za jedną z najlepszych w 1997.
Występy Mogwai na żywo stawały się niemal legendarne (zmietli ze sceny Manic Street Preachers i Pavement) i w znacznej mierze to właśnie fenomenalna forma koncertowa stworzyła ogromne zaplecze fanatycznych niemal fanów podążających za grupą. W międzyczasie w barwach tanecznej wytwórni Eye Q ukazał się zbiór "Kicking A Dead Pig", na którym utwory Mogwai remiksują m.in. Hood, Kid Loco i Arab Strap.
W marcu 1999 ukazał się drugi pełnowymiarowy krążek "Come On Die Young", przyjęty równie entuzjastycznie jak debiut. Grupa promowała album objeżdżając niemal cały glob, po krótkim odpoczynku przystąpiła do pracy nad "Rock Action". Album nagrywany, jak poprzednio, w studio Tarbox producenta Dave'a Fridmanna, byłego członka Mercury Rev, odpowiedzialnego także za brzmienie "Deserter Songs". Oprócz Tarbox Studio, Mogwai szlifowali album w studiach w Nowym Jorku i Glasgow. Gościnnie w utworze "dial:revenge" zaśpiewał Gruff Rhys z Super Furry Animals. Stuart podkreślał, że po bardzo długich poprzednich albumach tym razem zależało im na skondensowanej formie. Choć "Rock Action" trwa niecałe 40 minut, niespodzianek i emocji jest tu tyle, że starczyłoby na kilka płyt innych artystów. To Mogwai nostalgicznie zadumany, a zarazem pełen furii i pasji. Te dwa przeciwstawne żywioły łączą oni jak nikt inny.
W październiku 2001 nakładem Chemikal Underground ukazały się dwie płyty Mogwai - zestaw remiksów "Kicking A Dead Pig" oraz zbiór trudnych do zdobycia nagrań z EP-ek grupy - "EP + 6".
W 2003 roku Szkoci zdecydowali zarejestrować utwory na czwartą płytę nazwaną ironicznie Happy Songs for Happy People. Pełen melancholii i depresyjnych klimatów album zebrał na świecie pochlebne recenzje, co otworzyło Mogwai drogę do koncertowania wraz z The Pixies oraz The Cure. W sierpniu 2003 roku zespół zagrał koncert w Warszawie w ramach trasy promującej najnowszą płytę. Był to pierwszy występ Mogwai przed polską publicznością.
Rok 2006 był pracowity dla zespołu. Po wydaniu płyty Mr. Beast grupa nagrała ścieżkę dźwiękową do filmu dokumentalnego Zidane: A 21st Century Portrait z muzyką ilustracyjną w typowym dla siebie stylu. Utwory z albumu Mr. Beast znalazły się na ścieżce dźwiękowej do filmu Miami Vice.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
4 satin EP.	Mogwai	05.1997	94[2]	-	Chemikal Underground CHEM 015	[produced by Andy Miller, Jamie Harley, Paul Savage]
Sweet leaf /Black Sabbath	Mogwai/ Magoo	03.1998	60[3]	-	Chemikal Underground NING 047	[written by Iommi, Butler, Osbourne, Ward]
Fear satan [remixes] EP.	Mogwai	04.1998	57[3]	-	Eye-Q EYEUK 032CD
No education=no future [fuck the curfew]	Mogwai	06.1998	68[4]	-	Chemikal Underground CHEM 026	[produced by Andy Miller,Geoff Allan]
Friend of the night	Mogwai	02.2006	38[4]	-	Pias PIASX 064	[written by John Cummings,Dominic Aitchison,Stuart Leslie Braithwaite,Martin Bulloch,Barry Burns][produced by John Cummings,Tony Doogan,Dominic Aitchison,Stuart Leslie Braithwaite,Martin Bulloch,Barry Burns]
Bat Cat (EP) / Stupid Prick Gets Chased By The Police And Loses His Slut Girlfriend / Devil Rides	Mogwai	09.2008	164[1]	-	Pias	[produced by Andy Millar, Garth Jones, Tony Doogan, Stuart Sullivan]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Mogwai young team	Mogwai	11.1997	62[2]	-	Chemikal Underground CHEM 018	[silver-UK[produced by Paul Savage, Andy Miller]
Kicking a dead pig	Mogwai	05.1998	99[1]	-	Eye-Q 019
Come on die young	Mogwai	03.1999	29[5]	-	Chemikal Underground CHEM 033	[produced by Dave Fridmann]
Rock action	Mogwai	04.2001	23[4]	-	Southpaw PAVLP 1	[produced by Dave Fridmann]
Happy songs for happy people	Mogwai	06.2003	47[4]	182[1]	Pias Recordings PIASX 035CD	[produced by Tony Doogan]
Government Commissions	Mogwai	03.2005	103[1]	-	PIAS PIASX 051DLP
Mr. Beast	Mogwai	03.2006	31[3]	128[1]	Pias Recordings PIASX 062CDLTD	[Producer - Mogwai , Tony Doogan ]
Zidane - A 21st Century Portrait (OST)	Mogwai	11.2006	149[1]	-	PIAS Wall Of Sound PIASX067
The Hawk Is Howling	Mogwai	09.2008	35[4]	97[1]	Wall Of Sound WOS 040CD	[Producer - Andy Miller]
Special Moves	Mogwai	08.2010	104[1]	-	Rock Action	[Producer - John Cummings]
Hardcore Will Never Die, But You Will	Mogwai	02.2011	25[4]	97[1]	Rock Action ROCKACT 55CDX	[Producer - Mogwai, Paul Savage]
Les Revenants OST	Mogwai	02.2013	42[3]	-	Rock Action ROCKACT 74CD	[Producer - Mogwai,Paul Savage,Andy Miller,Jamie Harley,Michael Brennan Jr.,Dave Fridmann,Tony Doogan,Geoff Allan ]
Rave Tapes	Mogwai	01.2014	10[3]	55[1]	Rock Action ROCKACT 80CD	[Producer - Paul Savage]
Central Belters	Mogwai	10.2015	40[1]	-	Rock Action ROCKACT 100CD	[Producer - Paul Savage]
Atomic OST	Mogwai	04.2016	20[2]	-	Rock Action ROCKACT 102CD	-
Every Country's Sun	Mogwai	09.2017	6[2]	-	Rock Action ROCKACT 108CD	[Producer - Dave Fridmann]
Kin OST	Mogwai	09.2018	44[1]	-	Rock Action ROCKACT 115CD	-
As the Love Continues	Mogwai	03.2021	1[1][2]	-	Rock Action ROCKACT 140CD	[Producer - Dave Fridmann]

Dragon

Dragon, obok Split Enz, uważany jest za jeden z najlepszych eksportowych zespołów rockowych z Nowej Zelandii. Grupa została założona w 1972 r. przez braci Marka i Todda Hunterów. Początkowo Dragon działał pod wpływem angielskich zespołów rockowych i wydał dwa albumy w Nowej Zelandii. Później jego członkowie wyemigrowali do Australii, a ich zainteresowania skierowały się w stronę komercyjnych utworów, z uduchowionymi tekstami Paula Hewsona. "April Sun In Cuba" i "Are You Old Enough" - osiągnęły środkowe miejsca na listach singli Top 10. Także albumy dotarły do wysokich pozycji w zestawieniach Top 20 w Australii. Byli bardzo popularni zarówno wśród nastolatków, jak i starszej publiczności. Nie mogli też narzekać na brak zainteresowania prasy, chętnie donoszącej o wszelkich ekscesach grupy i arogancji jej członków.
Pomimo śmierci Hewsona i perkusisty Neala Storeya, ofiar przedawkowania narkotyków, grupa nadal dużo koncertowała, lecz w końcu w 1979 r. rozpadła się na skutek licznych kłótni pomiędzy jej członkami. Mark Hunter wydał solowy album i popularny singel "Island Nights", które zachęciły go do założenia własnej grupy i wyruszenia w trasę promocyjną. W 1990 r. nagrał płytę zawierającą... jazzowe standardy. Todd Hunter rozpoczął współpracę z Johanne Piggott w zespołach XL Capris i Scribble, które zdobyły niewielką popularność.
Dragon reaktywował się w 1982 r. i wylansował kilka hitów, raz jeszcze udowadniając talent tworzących go muzyków. Od tego czasu sporadycznie daje znać o sobie, a jego skład opiera się na braciach Hunter, którzy dobierają współpracowników w zależności od potrzeb.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Rain / It's Too Late	Dragon	08.1984	-	88[4]	Polydor 817 292	[written by Todd Hunter,Marc Hunter,J. Pigot ][produced by Alan Mansfield]

Script

The Script - trio pochodzące z Dublina, które tworzą: Danny O’Donaghue (wokal, klawisze), Mark Sheehan (gitara) i Glen Power (perkusja).
Sami o sobie mówią, że ich muzyka jest wielogatunkową mieszanką stylów: hip-hop, pop, R’n’B, rock. Debiutancki singiel We Cry został wydany w kwietniu 2008 roku i zdobył dużą popularność najpierw w Irlandii i Wielkiej Brytanii, a później w innych krajach europejskich.

Premiera pierwszego albumu grupy, zatytułowanego po prostu "The Script", odbyła się 11 sierpnia 2008 roku. Pierwsza trasa koncertowa promująca ich debiutancki album rozpoczęła się 9 września 2010, a zakończyła się rok później 13 grudnia, trasa obejmowała 147 koncertów w różnych częściach świata.
Premiera drugiego albumu zatytułowanego Science & Faith odbyła się 10 września 2010r. Album był promowany 4 singlami. Na przełomie 2012/2013 główny wokalista zespołu Danny O'Donoghue  był trenerem w brytyjskiej wersji The Voice, lecz po drugiej edycji zrezygnował ponieważ chciał skupić się nad promocją nowego albumu zespołu.
 Premiera kolejnego albumu #3 miała miejsce 9 października 2012, album w Wielkiej Brytanii sprzedał się w nakładzie 300 tys. kopii i uzyskał status platynowej płyty. 27 Czerwca 2014 premierę miał film pt Mrs. Brown's Boys D'Movie w którym wykorzystano piosenkę zespołu hail rain or sunshine, piosenka była odnotowana na listach w Niemczech i Nowej Zelandii.
21 lipca odbyła się premiera singla pt. "Superheroes" promującego czwarty studyjny album zatytułowany No Sound Without Silence. 15 października odbyła się premiera singla "No Good In Goodbye", jest to drugi singiel promujący album.W Polsce singiel "Superheroes" zadebiutował 22 września na liście Global eski na 18 miejscu. Zespół otrzymał srebrną płytę za sprzedaż 60 tysięcy kopii albumu.
19 listopada 2014 roku na oficjalnym kanale zespołu odbyła się premiera teledysku do singla "No Good In Goodbye". 21 listopada na oficjalnym kanale na YouTube David Guetta udostępnił kawałek utworu pt. "Goodbye Friend" nagrany wspólnie z The Script, utwór był notowany między innymi na listach we Francji i w Niemczech^{[potrzebne źródło]}.16 stycznia rozpoczęła się nowa trasa koncertowa o nazwie No Sound Without Silence Tour,która promuje najnowszy album zespołu,trasa koncertowa cieszy się dużą popularnością i na ten moment obejmuje 55 koncertów na całym świecie,zakończenie trasy przewidywane jest na 20 czerwca bieżącego roku.Pierwszego lutego 2015 ogłoszono,że kolejnym singlem z albumu No Sound Without Silence jest Man on a Wire.16^{[potrzebne źródło]}8 Marca z okazji dnia kobiet zespół opublikował na swoim kącie na youtube teledysk do piosenki Man on a Wire.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
We Cry	Script	05.2008	15[28]	-	Phonogenic 88697291572	[written by Andrew Frampton, Danny O'Donoghue, Glen Power, Mark Sheehan, Steve Kipner][produced by Frampton, Kipner]
The Man Who Can't Be Moved/Anybody Ther	Script	08.2008	2[31]	86[5]	Phonogenic 88697350612	[platinum-UK][platinum-US][written by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Steve Kipner,Andrew Frampton][produced by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Steve Kipner,Andrew Frampton]
Breakeven	Script	10.2008	21[65]	12[43]	RCA 88697418472	[gold-UK][2x-platinum-US][written by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Steve Kipner,Andrew Frampton][produced by Steve Kipner,Andrew Frampton]
Talk You Down	Script	03.2009	47[7]	-	Phonogenic CATCO 145766613	[written by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue,Power][produced by Mark Sheehan]
Before the Worst	Script	06.2009	96[2]	-	Phonogenic 88697535207	[written by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue,Power][produced by Mark Sheehan]
For the First Time	Script	09.2010	4[23]	23[29]	Phonogenic CATCO 165072353	[gold-UK][platinum-US][written by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue][produced by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Andrew Frampton]
Nothing	Script	09.2009	42[11]	32[20]	Phonogenic CATCO 169342811	[gold-US][written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Steve Kipner, Andrew Frampton][produced by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Andrew Frampton, Steve Kipner]
You Won't Feel A Thing	Script	09.2009	113[1]	-	Phonogenic	[written by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Steve Kipner,Andrew Frampton,Glen Power,Ben Sargeant][produced by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Andrew Frampton, Steve Kipner]
If You Ever Come Back	Script	02.2011	115[3]	-	Phonogenic	[written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Steve Kipner, Andrew Frampton][produced by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Andrew Frampton, Steve Kipner]
Hall Of Fame	Script featuring will.i.am	09.2012	1[2][17]	46[6]	Epic/Phonogenic GB 1101200733	[platinum-UK][2x-platinum-US][written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, James Barry][produced by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Jimbo Barry]
Six Degrees of Separation	Script	09.2012	32[8]	-	Epic/Phonogenic GBARL 12011447	[written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Steve Kipner, Andrew Frampton][produced by Steve Kipner, Andrew Frampton]
If You Could See Me Now	Script	09.2012	20[12]	-	Epic/Phonogenic GBARL 1201145	[silver-UK][written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Steve Kipner, Andrew Frampton][produced by Steve Kipner, Andrew Frampton]
Millionaires	Script	06.2013	91[4]	-	Epic/Phonogenic GBARL 1201151	[written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Steve Kipner, Andrew Frampton][produced by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan]
It's Not Right for You	Script	08.2014	49[1]	-	Columbia GBARL 1400987	[written by James Barry,Mark Sheehan,Danny O'Donoghue][produced by Mark Sheehan,Danny O'Donoghue,Jimbo]
Superheroes	Script	09.2014	3[24]	73[6]	Columbia GBARL 1400978	[gold-UK][gold-US][written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Steve Kipner, Andrew Frampton][produced by Steve Kipner, Andrew Frampton]
No Good in Goodbye	Script	11.2014	26[5]	-	Columbia GBARL1400985	[written by James Barry, Danny O'Donoghue, Mark Sheehan][produced by James Barry, Danny O'Donoghue, Mark Sheehan]
Man on a Wire	Script	03.2015	150	-	Columbia	[written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan][produced by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Script	Script	08.2008	1[3][146]	64[49]	Phonogenic 88697361942	[4x-platinum-UK][produced by Steve Kipner,Danny O'Donoghue,Andrew Frampton]
Science & Faith	Script	09.2010	1[2][68]	3[40]	Phonogenic 88697754492	[2x-platinum-UK][produced by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Andrew Frampton, Steve Kipner]
#3t	Script	10.2012	2[57]	13[3]	Epic/Phonogenic 88725415472	[platinum-UK][produced by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan]
No Sound Without Silence	Script	09.2014	1[1][35]	10[1]	Columbia 88843097392	[platinum-UK][produced by James Barry, Andrew Frampton, Steve Kipner, Danny O'Donoghue, Mark Sheehan]

Sleeper

Na Wyspach pochód rockowych emancypantek trwa. Zbuntowane dziewczyny uzbrojone w gitary coraz częściej spychają w cień kolegów-muzyków. Poczynania Justine Frischmann z Elastiki, Sonii Aurory Madan z Echobelly czy Louise Wener z londyńskiej grupy Sleeper to brytyjska odpowiedź na działalność Courtney Love, Kristin Hersh, Tani Donnelly i innych - wciąż znacznie liczniejszych - wyemancypowcinych dam zza Oceanu.
Dwudziestosiedmioletnia Louise Jane Wener właściwie nie miała wyboru. Jeśli komponujesz melodyjne piosenki, piszesz ostre, ironiczne teksty, a ponadto dysponujesz wyglądem w rodzaju "najładniejsza dziewczyna w klasie" (ach, te oczy...), jesteś skazana na karierę. W wypadku liderki Sleepera droga do sławy rozpoczęła się na Manchester University, gdzie Miss Wener próbowała swoich sił w kilku studenckich zespołach. To było totalne gówno - ocenia dziś swoje artystyczne początki Louise. Śpiewałam cudze kawałki, wszystkie typu jesteśmy The Doors. Właśnie na studiach młoda kandydatka na gwiazdę poznała starszego o rok gitarzystę z Sheffield, Jonathana Davida Stewarta - przyszłego chłopaka i współzatożyciela Sleepera. Po ukończeniu nauki para Wener-Stewart przeniosła się do Londynu, aby po skompletowaniu składu własnej grupy (Kenadiid Osman - bas, Andy McClure - perkusja) ruszyć na podbój brytyjskiej sceny niezależnej.
Na początku 1994 roku kwartet zadebiutował singlem Alice in Vain nagranym dla londyńskiej wytwórni Indolent Records. Tytułowa kompozycja, budząca skojarzenia z dokonaniami PJ Harvey, spotkała się z przychylną reakcją prasy branżowej (dziewiąte miejsce na liście debiutów roku tygodnika "New Musical Express"). Następne single, Swallow oraz Delicious, również się podobały, przy czym dość śmiałe obyczajowo teksty Louise zagwarantowały grupie odpowiedni rozgłos. Jesienią ubiegłego roku Sleeper zaliczył dużą trasę koncertową jako dodatek do wyspiarskiej megagwiazdy Blur, a następnie, na przełomie 1994 i 1995, muzycy weszli do studia, gdzie powstał materiał na debiutancki album. W styczniu na rynku ukazał się pilotujący dużą płytę singel Inbetweener i dotarł nawet do brytyjskiej Top 40, zaś miesiąc później do sklepów trafił long-play Smart(lndolent, 1995). Płyta sprzedawała się nieźle (w pierwszym tygodniu szczyt listy niezależnych), choć tym razem recenzenci byli raczej powściągliwi w pochwałach. Ich chłodne reakcje nie zaszkodziły jednak popularności Sleepera - kolejny singel grupy, Vegas (nagrany z gościnnym udziałem gitarzysty Blur - Grahama Coxona), powtórzył sukces komercyjny Inbetweener.
Oczywiście formacji kierowanej przez Louise wciąż daleko jeszcze do sławy Suede, Oasis, czy wspomnianego wyżej Blur. Ale też propozycja artystyczna panny Wener i spółki idzie w nieco innym kierunku. Słuchając produkcji Sleepera trudno nie zauważyć, że w odróżnieniu od większości młodych brytyjskich zespołów grupa inspiruje się przede wszystkim muzyką amerykańską. Sama Louise nie ukrywała nigdy swej fascynacji dokonaniami Kim Deal (dawniej w Pixies, obecnie na czele The Breeders), co dla pamiętających The Breeders' Last Splash (4AD, 1994) będzie szczególnie oczywiste, jeśli posłuchają takich utworów, jak Poor Flying Man, Twisted albo zamykający album Sleepera Pyromania. Niektórzy krytycy zwrócili ponadto uwagę na wpływy innych rockujących Amerykanek: Blondie, Go-Go's, także Belly. Z drugiej jednak strony bardziej popowe kompozycje kwartetu mają w sobie wiele z muzyki angielskiej. Trochę tu The Pretenders (nie przypadkiem na stronie B singla Vegas znalazł się utwór pochodzący z repertuaru tej formacji -Hymn To Her), trochę PJ Harvey, chwilami słychać również... Blur (riff z Bedhead brzmi bliźniaczo podobnie do partii gitary Coxona z Coping czy Jubilee). "Wyspiarskość" Sleepera to także teksty Louise, niewątpliwie jedna z mocniejszych stron twórczości londyńskiego zespołu. Piosenki ze Smart z typowo angielską, ironiczną zjadliwością szkicują scenki z życia "typowego, szarego mieszczucha" (Inbetweener, Vegas), atakują feministyczny mit "kobiecej solidarności" (Alice In Vain), ale przede wszystkim stanowią pochwałę beztroskiego hedonizmu.
Bedhead, Lady Love Your Countryside czy Pyrotechnican można odczytać jako apologię "szybkiego życia bez hamulców", a singlowy Delicious, okrzyknięty przez prasę "hymnem na cześć kobiecego seksualizmu", wywołał nawet swojego czasu mały skandal, łącznie z oskarżeniami o seksizm i ignorowanie zagrożenia AIDS. Całkowite nieporozumienie - irytuje się Louise - to po prosto piosenka o tym co czujesz, gdy spotykasz kogoś i kompletnie tracisz gtowę. Wesoły papowy kawałek, wyrażający radość kobiety z seksu. Mężczyźni śpiewają podobne teksty od dawna i nie ma afery. Tymczasem otwartość, z jaką liderka Sleepera deklaruje swój alkoholowo-imprezowy światopogląd, nie mogła nie wywołać kontrowersji. Jeden z dziennikarzy nazwał pannę Wener nawet "Keithem Richardsem w spódnicy". Sama zainteresowana broni się przed wizerunkiem rock'n'rollowego demona: Nie jestem aż taką hedonistką. Raz w życiu próbowałam koki, ale następnego ranka obudziłam się niewiarygodnie przybita i wypluta. Jeszcze w college'u paliłam trochę trawkę, jednak po trawce trudno z kimkolwiek pogadać, wszyscy robią się beznadziejnie nudni. Przyznaję, mam słabość do alkoholu -w końcu to taka towarzyska" używka... A co z opinią sex-symbolu? Dajcie spokój! Może któregoś dnia spojrzę w lustro, zobaczę kogoś innego i powiem: "Hej, wszyscy na mnie lecą". Póki co, najbardziej seksowna jest myśl o sprzedaniu 17000 płyt w siedem dni od chwili wydania.
Podobne tłumaczenia nie zmienią faktu, że przez swój ostry język Louise Wener zdążyła już podpaść wszystkim na około (chyba tylko bracia Gallagherowie mniej liczą się z opinią). Politykom, bo wzywa do bojkotu wyborów; feministkom, bo nazywa je "głupimi histeryczkami nie mającymi pojęcia o mężczyznach"; zwolennikom teorii psychoanalizy Freuda, bo ich mistrza tytułuje określeniem "starego ch... pieprzącego głupoty"; wreszcie większości elit, bo nieustannie atakuje wszechwładną ideologię political correctness ("politycznej poprawności"). Stąd liderka Sleepera nie może narzekać na brak wrogów.
Jednak na pytanie dziennikarza, czy chciałaby kogoś za coś przeprosić odpowiada zdecydowanie: Nie. Przeprosiny nie mają sensu. Jeśli czegoś żałuję, to tylko paru wypowiedzi, które zostały kompletnie niezrozumiane. Ale tak to bywa. Kiedy piszesz listy, masz zawsze czas na poprawki. Wywiady idą od razu w świat. Tym sposobem Sleeper wyrósł na zespół, wokół którego co jakiś czas porządnie "szumi". Podczas gdy dla zdeklarowanych przeciwników są tylko kolejną kapelą z kobietą na czele, zwolennicy widzą w nim formację, która w twórczy sposób łączy w swej twórczości atmosferę amerykańskiego rocka lat dziewięćdziesiątych z wyspiarską ironią i angielskimi popowymi tradycjami. Gdy wrogowie widzą w pannie Wener "bezczelną, arogancką babę", dla fanów będzie zawsze "wyzwoloną dziewczyną z własnym zdaniem". Bez względu na to, kto ma rację, Louise i koledzy mogą spać spokojnie. Zła reputacja działa na ich korzyść...

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Alice [Alice in vain/Ha ha you' re dead/Big nurse]	Sleeper	11.1993	128	-	Indolent SLEEP 001	[written by Wener, Stewart][produced by Anjali Dutt]
Swallow /Twisted/One girl dreaming	Sleeper	02.1994	76[1]	-	Indolent SLEEP 002	[written by Wener, Stewart][produced by Anjali Dutt]
Delicious /Lady love your countryside/Bedside manners	Sleeper	05.1994	75[2]	-	Indolent SLEEP 003	[written by Ian Broudie][produced by Anjali Dutt]
Inbetweener /Little Annie	Sleeper	01.1995	16[7]	-	Indolent SLEEP 006	[written by Wener][produced by Paul Corkett, Sleeper]
Vegas /Hymn to her	Sleeper	03.1995	33[9]	-	Indolent SLEEP 008	[written by Wener, Stewart, Maclure, Osman][produced by Bruce Lampcov]
What do i do now?/Paint me	Sleeper	09.1995	14[9]	-	Indolent SLEEP 010	[written by Wener, Stewart, Maclure, Osman][produced by Stephen Street]
Sale of the century/Atomic	Sleeper	04.1996	10[11]	-	Indolent SLEEP 011	[written by L. Wener, A. Maclure][produced by Stephen Street]
Nice Guy Eddie/Inbetweener	Sleeper	07.1996	10[10]	-	Indolent SLEEP 013	[written by L. Wener][produced by Stephen Street]
Statesque /She' s a sweetheart	Sleeper	09.1996	17[11]	-	Indolent SLEEP 014	[written by L. Wener][produced by Stephen Street]
She' s a good girl/Come on come on	Sleeper	09.1997	28[11]	-	Indolent SLEEP 015	[written by L. Wener][produced by Stephen Street]
Romeo me/C**T London	Sleeper	11.1997	39[5]	-	Indolent SLEEP 017	[written by L. Wener][produced by Stephen Street]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Smart	Sleeper	02.1995	5[33]	-	Indolent SLEEP 007	[gold-UK][produced by Paul Crokett, Sleeper; Ian Broudie]
The it girl	Sleeper	05.1996	5[49]	-	Indolent SLEEP 012	[platinium-UK][produced by Stephen Street]
Pleased to meet you	Sleeper	10.1997	7[9]	-	Indolent SLEEP 016	[silver-UK][produced by Stephen Street]

Jason Derulo

Jason Derulo, właśc. Jason Joel Desrouleaux (ur. 21 września 1989r w Miramar – amerykański wokalista haitańskiego pochodzenia[4], producent muzyczny, tancerz, choreograf, aktor i autor tekstów. Od początku solowej kariery w 2009 r. sprzedał na całym świecie ponad 30 mln singli i ma na koncie 11 platynowych singli.

Rozpoczął występować w wieku pięciu lat, a trzy lata później napisał swoją pierwszą piosenkę, „Crush on You”. W młodości interesował się operą, teatrem i baletem. Ukończył Dillard High School for the Performing Arts w Fort Lauderdale na Florydzie, a naukę kontynuował w nowojorskiej The American Musical and Dramatic Academy.

W wieku 12 lat poznał swojego menedżera. Początkowo pisał teksty dla artystów, takich jak: Diddy, Lil Wayne, Danity Kane, Sean Kingston, Cassie, Lil’ Mama i Iyaz. Gdy miał 16 lat postanowił rozpocząć karierę solową. W międzyczasie występował również w sztukach teatralnych, w tym Ragtime i Smokey Joe’s Cafe. Derulo wygrał główną nagrodę w finałowym odcinku jednej z edycji Showtime at the Apollo. Derulo został odkryty przez producenta muzycznego J.R. Rotema, dzięki któremu podpisał kontrakt z wytwórniami Beluga Heights Records i Warner Bros. Records.

4 sierpnia 2009 wydał swój debiutancki singiel „Whatcha Say”. Utwór w dużym stopniu przypomina piosenkę Imogen Heap „Hide and Seek” . Pod koniec sierpnia 2009 piosenka zadebiutowała na 54. miejscu listy Billboard Hot 100 i trafiła na szczyt zestawienia w listopadzie 2009. To był pierwszy i jedyny hit Derulo. Teledysk do singla został wydany we wrześniu 2010r; po sukcesie singla Derulo rozpoczął pracę nad swoim debiutanckim albumem. Drugi singiel ze swojego albumu, „In My Head”, wydał 8 grudnia 2009. Zadebiutował na 63. miejscu listy Billboard Hot 100 i osiągnął 5. miejsce .

Debiutancki album, zatytułowany po prostu Jason Derülo, został wydany 2 marca 2010. Derulo po raz pierwszy znalazł się na pierwszej dziesiątce brytyjskich i irlandzkich list przebojów na początku marca 2010. Derulo pojawił się także w piosence Willa Rousha zatytułowanej „Turn it Up”, w której występują także Stat Quo i Young Buck. Współpracował także z brytyjską piosenkarką Pixie Lott nad piosenką zatytułowaną „Coming Home”.

W 2011 roku nagrał utwór z Demi Lovato zatytułowany „Together” do swojego albumu Unbroken. Jego drugi album studyjny, Future History, został wydany 27 września 2011 roku. Derulo szczegółowo opisał swoją podróż, nagrywając album za pośrednictwem serii odcinków internetowych opublikowanych na jego oficjalnej stronie internetowej. Jej główny singiel „Don’t Wanna Go Home” został wydany 20 maja 2011. Wylądował na pierwszym miejscu w Wielkiej Brytanii i pierwszej piątce w Australii. Derulo planował wyruszyć w ośmiodniową trasę koncertową po Wielkiej Brytanii w celu wsparcia albumu w lutym 2012, w tym koncert na Wembley Arena 1 marca. Jednak 3 stycznia 2012 r., Kiedy Derulo przygotowywał się do swojej trasy Future History Tour, złamał jeden z kręgów. W rezultacie odwołał wszystkie swoje trasy koncertowe.

28 marca 2012 pojawił się w American Idol, aby ogłosić, że pozwoli fanom pomóc mu dokończyć tekst do nowej piosenki zatytułowanej „Undefeated”, w ramach współpracy z American Idol i Coca-Cola. Fani mieli możliwość nadsyłania własnych tekstów, aby ukończyć piosenkę, a następnie zagłosowania na to, który tekst im się najbardziej spodobał. 5 maja 2012 ogłosił, że jego pierwszy występ telewizyjny po kontuzji szyi będzie w finale jedenastego sezonu American Idol, 22 maja 2012. W sierpniu 2012 roku Derulo został mistrzem tańca wraz z Kelly Rowland podczas pierwszego sezonu australijskiego pokazu talentów tanecznych Everybody Dance Now. Program został odwołany wkrótce po wyemitowaniu czwartego odcinka z powodu słabych ocen.

16 kwietnia 2013 wydał do radia swój singiel „The Other Side”. 4 lipca 2013 „The Other Side” osiągnął 18 miejsce na liście Billboard Hot 100. Derulo ogłosił na Twitterze, że jego trzeci album będzie nosił tytuł Tattoos. Album został wydany 24 września 2013. Drugi singiel albumu, „Talk Dirty”, został wydany na całym świecie 27 lipca 2013 roku (cyfrowo). „Talk Dirty” zajął trzecie miejsce na liście Billboard Hot 100.

„Marry Me” miał swoją premierę radiową w USA na antenie z Ryanem Seacrestem 26 sierpnia 2013. Planowano, że zostanie wydany dla wszystkich sprzedawców cyfrowych jako drugi i trzeci singiel na rynku amerykańskim tego samego dnia. 18 marca 2014 roku ogłosił, że wyda album z 4 nowo nagranymi piosenkami i 7 z Tattoos jako album w USA i że będzie miał inną oprawę graficzną i zostanie ponownie zatytułowany Talk Dirty. Talk Dirty został wydany 15 kwietnia 2014 roku. Tego samego dnia Jason Derulo wydał specjalne wydanie Tattoos w Wielkiej Brytanii, które zawierało 4 nowe piosenki z albumu Talk Dirty.

22 stycznia 2015 Dick Clark Productions ogłosił, że Derulo będzie sędzią w nadchodzącym 12. sezonie So You Think You Can Dance, wraz z nową sędzią Paulą Abdul i powracającym sędzią Nigelem Lythgoe. „Jestem naprawdę podekscytowany i z niecierpliwością czekam na dołączenie do obsady So You Think You Can Dance” – powiedział Derulo. „To jeden z najbardziej szanowanych i najdłużej trwających programów w telewizji sieciowej i mam nadzieję, że będę częścią nowego wzrostu i dalszego sukcesu”.

9 marca Derulo wydał pierwszy singiel ze swojego nadchodzącego czwartego albumu studyjnego Everything Is 4, zatytułowany „Want to Want Me”. „Want To Want Me” stał się najczęściej dodawanym utworem w historii Top 40 radia: został dodany do 156 monitorowanych stacji pop, co czyni go największą jak dotąd premierą w Top 40 w USA. Zadebiutował na piątym miejscu na liście Billboard Hot 100 i znalazł się na szczycie UK Singles Chart. Teledysk do jego drugiego singla, „Cheyenne”, został wydany 30 czerwca 2015 roku.

29 czerwca ogłosił wydanie swojego pierwszego albumu z największymi hitami, zatytułowanego Platinum Hits. Platinum Hits został wydany 29 lipca 2016 z zupełnie nową piosenką o nazwie „Kiss the Sky”. Album zawiera 11 singli z certyfikatem platyny. 24 lutego 2017 wydał nowy singiel zatytułowany „Swalla” z Nicki Minaj i Ty Dolla Sign. Na Billboard Music Awards 2017 21 maja Derulo ogłosił, że jego następny album studyjny będzie nosił tytuł 777 . Album został później przemianowany na 2Sides . Derulo wyjaśnia powód, dla którego zmienił nazwę albumu, mówiąc:

777 był etapem w moim życiu, a zrobienie tego albumu zajęło dużo czasu, ale ta nazwa, 2Sides, jest bardziej przejmująca na to, gdzie myślę, że teraz jestem w moim życiu i co wydaje mi się, że album emanuje - światło i ciemna strona tego, kim jestem - album jest tego przykładem na dwa sposoby. Ludzie nigdy nie widzieli miejskiej strony tego, co robię, więc zobaczą tę stronę po raz pierwszy. To album, który ma tak wiele różnych twarzy, więc 2Sides był bardziej odpowiednim tytułem . „Goodbye”, powstała we współpracy z Davidem Guettą, z udziałem Nicki Minaj i Willy’ego Williama, został wydany 24 sierpnia 2018. W 2019 roku Derulo wydał single „Let’s Shut Up & Dance” z Lay Zhang i NCT 127 22 lutego , „Mamacita” z udziałem Farruko, 5 lipca i „Too Hot” 27 sierpnia .
Side 1, pierwsza część 2Sides, została wydana 8 listopada 2019 roku; część 2 pojawi się w 2020 roku . Derulo występuje jako Rum Tum Tugger w filmie Koty, którego premiera miała miejsce 20 grudnia 2019 roku. Zagra także jako frontman Isley Brothers Ron Isley w nadchodzącym filmie biograficznym Spinning Gold .

W maju 2020 roku Derulo potwierdził, że po długich negocjacjach odszedł z kontraktu płytowego z Warner Bros. Records z powodu twórczych różnic. Opuszczając wytwórnię, Derulo również anulował wydanie 2Sides (Side 2), ale potwierdził, że nowa muzyka pojawi się później w 2020 roku . W czerwcu 2020 roku Derulo wywołał kontrowersje po tym, jak wydał piosenkę zatytułowaną „Savage Love”. Piosenka zadebiutowała na pierwszym miejscu w Wielkiej Brytanii, stając się piątym numerem jeden Derulo w kraju i pierwszym singlem Jawsh 685, który zajął pierwsze miejsce .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Whatcha Say	Jason Derülo	05.2009	3[19]	1[1][32]	Warner Bros CATCO 149227243	[5x-platinum-US][platinum-UK][written by Jason Derülo, Kisean Anderson, J-Lex, Jonathan Rotem, Imogen Heap][produced by J. R. Rotem, Addtl. production Fuego]
In My Head	Jason Derülo	12.2009	1[1][25]	5[24]	Warner Bros CATCO 155787538	[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Jason Derülo, Moe Faisal, Claude Kelly, J. R. Rotem][produced by J. R. Rotem, Moe Faisal]
Ridin' Solo	Jason Derülo	04.2010	2[35]	33[8]	Warner Bros. CATCO 160781716	[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Jason Derülo, Jonathan Rotem, Xavier Thomas][produced by J. R. Rotem]
What If	Jason Derülo	08.2010	12[15]	76[2]	Warner Music CATCO 164034360	[silver-UK][written by Jason Derülo, J-Lex, J. R. Rotem][produced by J. R. Rotem]
Coming Home	Pixie Lott featuring Jason Derulo	10.2010	51[1]	-	Mercury MIUCT 7372	[written by Pixie Lott ,Jason Derulo, Sirach Charles, Nicholas Van Eede][produced by J. R. Rotem]
The Sky's the Limit	Jason Derülo	11.2010	68[1]	-	Warner Bros MIUCT 5560	[written by Jason Derülo, J-Lex, J. R. Rotem][produced by J. R. Rotem]
Don't Wanna Go Home	Jason Derülo	07.2011	1[2][16]	14[13]	Warner Bros USWB 11101043	[platinum-US][gold-UK][written by Jason Desrouleaux, Chaz Mishan, David Delazyn, William Attaway, Irving Burgie, Allen George ,Fred McFarlane ][produced by The Fliptones, Tim Roberts, Heather Jeanette]
It Girl	Jason Derülo	10.2011	4[12]	17[22]	Warner Bros USWB 11102211	[platinum-US][platinum-UK][written by Jason Desrouleaux, Emanuel Kiriakou, E. Kidd Bogart, Lindy Robbins][produced by Emanuel Kiriakou]
Fight for You	Jason Derülo	11.2011	15[8]	83[1]	Warner Bros USWB 11102512	[written by Jason Desrouleaux ,Stevie Hoang, David Paich ,Jeff Porcaro][produced by RedOne ,BeatGeek ,Geo Slam]
Breathing	Jason Derülo	02.2012	112	-	Warner Bros USWB 11102509	[written by Jason Desrouleaux, Jacob Luttrell ,Lauren Christy, Julian Bunetta, Krassimir Tsvetano, Kurkchiyski, Shope Trad, Folksong Thrace][produced by DJ Frank E]
Undefeated	Jason Derülo	05.2012	-	90[1]	Warner Bros	[written by Jason Desrouleaux, Justin Franks, James 'JHart' Abrahart][produced by DJ Frank E]
The Other Side	Jason Derülo	06.2013	2[22]	18[21]	Warner Bros USWB 11301109	[platinum-US][platinum-UK][written by Jason Desrouleaux, Martin Johnson, Joshua Coleman ][produced by Ammo]
Talk Dirty	Jason Derülo featuring 2 Chainz	09.2013	1[2][25]	3[13]	Warner Bros USWB 11303120	[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Jason Derulo, 2 Chainz, Eric Frederic, Jason Evigan, Sean Douglas, Ori Kaplan, Tamir Muskat, Tomer Yosef][produced by Ricky Reed][2[33].R&B Chart]
Marry Me	Jason Derülo	10.2013	52[1]	26[11]	Warner Bros USWB 11302792	[platinum-US][written by Jason Desrouleaux, Jonas Jeberg ,“Hookman” Marlin Bonds, Andy Marvel][produced by Jonas Jeberg]
Trumpets	Jason Derülo	11.2013	4[25]	14[22]	Warner Bros USWB 11302794	[2x-platinum-US][platinum-UK][written by Jason Desrouleaux, Jon Bellion][produced by Jon Bellion]
Stupid Love	Jason Derülo	03.2014	54[3]	-	Warner Bros USWB b11303253	[written by Jason Derulo, Dwayne Carter Jr., RedOne ,Novel Jannusi, Aleena Gibson, Molly Sandén ,Rush, Jordan Sapp][produced by RedOne, Rush, BeatGeek]
Wiggle	Jason Derülo featuring Snoop Dogg	05.2014	8[26]	5[9]	Warner Bros USWB 11400672	[3x-platinum-US][platinum-UK][written by Jason Desrouleaux, Eric Frederic, Axident, Jacob Kasher, Sean Douglas, John Ryan, Joe Spargur, Calvin Broadus][produced by Ricky Reed, Axident ,John Ryan, Joe London][2[26].R&B Chart]
Want to Want Me	Jason Derülo	06.2015	1[4][24]	5[13]	Warner Bros USWB 11503046	[4x-platinum-US][3x-platinum-UK][written by Jason Desrouleaux, Ian Kirkpatrick, Samuel Denison Martin, Lindy Robbins, Mitch Allan][produced by Ian Kirkpatrick]
Cheyenne	Jason Derülo	08.2015	184	66[3]	Warner Bros	[written by Jason Desrouleaux, Ian Kirkpatrick, Samuel Denison Martin ,Lindy Robbins, Jason Evigan, Marcus Lomax, Stefan Johnson, Jordan Johnson, Robin Weisse][produced by The Monsters and the Strangerz, Ian Kirkpatrick]
Try Me	Jason Derülo featuring Jennifer Lopez and Matoma	10.2015	111	-	Warner Bros	[written by Jason Desrouleaux, Lindy Robbins, Shy Carter, Marvin Gaye, Odell Brown, David Ritz][produced by Matoma]
Get Ugly	Jason Derülo	01.2016	12[14]	52[12]	Warner Bros USWB 11504036	[gold-US][platinum-UK][written by Jason Desrouleaux,Jason Evigan,Eric Frederic,Sean Douglas][produced by Ricky Reed, Jarami]
Secret Love Song	Little Mix featuring Jason Derulo	01.2016	6[25]	-	Syco Music GBHMU 1500073	[2x-platinum-UK][written by Jez Ashurst,Emma Rohan,Rachel Furner,Jason Desrouleaux][produced by Jayson DeZuzio]
If It Ain't Love	Jason Derülo	04.2016	49[14]	67[8]	Warner Bros USWB 11600369	[silver-UK][written by Jason Desrouleaux,Stefan Johnson,Jordan K. Johnson,Marcus Lomax,Ian Kirkpatrick,Talay Riley,Lindy Robbins][produced by Kirkpatrick,The Monsters and the Strangerz]
Swalla	Jason Derülo featuring Nicki Minaj and Ty Dolla $ign	03.2017	6[31]	29[20]	Warner Bros USWB 11700239	[2x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Jason Desrouleaux,Onika Maraj,Tyrone Griffin Jr.,Eric Frederic,Gamal Lewis,Jacob Kasher Hindlin,Russell Jones,Robert Diggs][produced by Ricky Reed]
If I'm Lucky	Jason Derülo	09.2017	28[12]	5[9]	Warner Bros USWB 11701515	[silver-UK][written by Jason Desrouleaux,Justin Tranter,Mattias Larsson,Robin Fredriksson][produced by Mattman & Robin]
Tip Toe	Jason Derülo featuring French Montana	11.2017	5[30]	-	Warner Bros USWB 11702103	[gold-US][platinum-UK][written by Philip Kembo,Jason Desrouleaux,Soaky Siren,Karim Kharbouch,Tinashe Sibanda,Johnny Mitchell][produced by Pip Kembo,Bantu]
Colors	Jason Derülo with Maluma	06.2018	64[7]	-	Warner Bros USWB 11800449	[silver-UK][written by Jason Desrouleaux,Edgar Barrera,Ishmael Montague,Geoffrey Early,Jamie Sanderson,Nija Charles][produced by Sermstyle,ISM]
Goodbye	Jason Derülo with David Guetta featuring Nicki Minaj and Willy William	09.2018	26[15]	107[5]	Warner Bros USWB 11801760	[gold-UK][written by David Guetta,Phil Greiss,Willy William,David Saint Fleur,Art Beatz,Curtis Gray,Jean-Michel Sissoko,DJ Paulito,Jazelle Rodriguez,Christopher Tempest,Kinnda,Minaj,Derulo,Francesco Sartori,Lucio Quarantotto,Frank Peterson][produced by David Guetta,Phil Greiss,David Saint Fleur,Vodka,Art Beatz ,Curtis Gray]
Savage Love (Laxed – Siren Beat)	Jason Derülo with Jawsh 685 or BTS	06.2020	1[3][33]	1[1][31]	RCA USSM 12003798	[4x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Joshua Nanai, Jason Desrouleaux ,Jacob Kasher Hindlin ,Phil Greiss][produced by Jawsh 685]
Coño	Jason Derülo with Puri and Jhorrmountain	07.2020	55[9]	-	Warner Bros NLZ 542001080	[written by Jason Derulo, Julmar Simons, Jhorano Plet ,Gilian Chen, Akshe Puri, Shawn Charles][produced by Jason Derulo ,Jhorrmountain ,Puri]
Take You Dancing	Jason Derülo	08.2020	7[30]	57[8]	Atlantic USAT 22004479	[platinum-US][platinum-UK][written by Teemu Brunila ,Jason Desrouleaux,Emanuel "Eman" Kiriakou, Sarah Solovay ,Shawn Charles][produced by Teemu Brunila ,Emanuel "Eman" Kiriakou]
Love Not War (The Tampa Beat)	Jason Derülo with Nuka	12.2020	26[13]	-	Columbia/Robots & Humans GBARL 2001440	[silver-UK][written by Jacob Kasher ,Jason Desrouleaux ,Ridge Manuka Maukava, Shawn Charles][produced by Nuka]
Lifestyle	Jason Derülo featuring Adam Levine	02.2021	70[4]	71[5]	Atlantic USAT 22100035	[written by Jason Derulo,Adam Levine,Jacob Kasher,Amy Allen,Pablo Bowman,Casey Smith,Natalie Salomon,Kevin White,Michael Woods][produced by Rice N' Peas]
Acapulco	Jason Derülo	09.2021	65[14]	-	Atlantic USAT 22102812	[silver-UK][written by Jason Desrouleaux,Madison Love,Alex Oriet,David Phelan,John Morgan,Will Lansley,Henry Tucker][produced by Punctual,Saltwives]
Hello Friday	Flo Rida featuring Jason Derulo	03.2016	198	79[1]	Atlantic	[written by Tramar Dillard,Daniel Johnson,Justin Davey,Vinay Vyas,Jason Desrouleaux,Jeffrey Vaughn,Breyan Isaac,Thomas Troelsen][produced by Kane Beatz,TODAY]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Jason Derülo	Jason Derülo	03.2010	8[52]	11[18]	Warner Bros 9362496702	[[platinum-UK][platinum-US][produced by J. R. Rotem]
Future History	Jason Derülo	09.2011	7[7]	29[5]	Warner Bros 9362495596	[gold-UK][gold-US][produced by BeatGeek ,Jason Derulo , DJ Frank E, The Fliptones, Frank Harris, Heather Jeanette ,Claude Kelly, Emanuel "Eman" Kiriakou ,Jai Marlon, Carlos "Los" McKinney, Terius Nash ,The Outerlimits, RedOne, Tim Roberts ,Frank Romano, J. R. Rotem ,Geo Slam, Pat Thrall, JD Walker, Jai Marlon]
Tattoos	Jason Derülo	09.2013	5[31]	-	Warner Bros 9362494189	[gold-UK][produced by Ammo, TODAY ,BeatGeek, Jon Bellion ,Jason Desrouleaux , DJ Buddha, DJ Frank E, DJ Noodles, Carl Falk, Frank Harris,Jonas Jeberg ,Martin Johnson, Tearce "Kizzo", Jared Lee, Joe London, RedOne, Ricky Reed ,The Cataracs, Rami Yacoub ]
Talk Dirty	Jason Derülo	04.2014	-	4[63]	Warner Bros	[platinum-US][produced by Ammo ,Chloe Angelides, Jon Bellion ,The Cataracs, Cirkut, DJ Mustard ,Jim Beanz, Jonas Jeberg, Martin Johnson ,Jared Lee, RedOne, Ricky Reed ,Sam Sumser ,Timbaland]
Everything Is 4	Jason Derülo	06.2015	16[9]	4[36]	Warner Bros 0093624927617	[gold-US][silver-UK][produced by Ian Kirkpatrick, Charlie Puth, Ricky Reed, The Monsters and the Stranger, Cook Classics, Mr. Collipark, Hitmaka ,The Mekanics, Dreamstate ,Johan Carlsson ,Matoma ,Mag, @PopWansel, The Starr Island Group, @Oakwud, Danja, Heston Valley, Sonny Alves]
Platinum Hits	Jason Derülo	08.2016	46[71]	68[12]	Warner Bros 0093624918394	[platinum-UK][produced by J.R. Rotem,Ricky Reed,Ian Kirkpatrick,Axident,Honua Music,Jon Bellion,Fuego,Emanuel Kiriakou,Jonas Jeberg,Ammo,Heather Jeanette,Tim Roberts,The Fliptones,Thomas Troelsen,Thomas Eriksen]

John Dahlbäck

Szwedzki DJ oraz producent muzyki house i techno. Nagrywa techno pod pseudonimami – Hug oraz Hugg&PPPP (razem z kuzynem i producentem Jesperem Dahlbäckiem). Często też remiksuje – najsłynniejsze jego produkcje to „Longing for Lullabies” Kleerupa i „Underneath” Alanis Morisette. 

John Dahlbäck urodził się w Sztokholmie, w Szwecji w 1985 roku. W dzieciństwie wraz z rodzicami przeniósł się do malej miejscowości niedaleko stolicy. Obecnie mieszka w Londynie. Znakomita większość jego rodziny, na czele z matką i ojcem jest uzdolniona muzycznie. Razem ze swoim kuzynem, Jesperem Dahlbäckiem od najmłodszych lat przejawiali muzyczne zainteresowania, które już w sszkole ukierunkowały się na produkcję muzyczną. John bardzo szybko zaczął przekładać teorię na praktykę.

Pierwszą kompozycję wydał w wytwórniach - Router i Deep4life w 2002 roku. Później nagrywał w Dessous Recordings, Morris Audio, Tangent Beats, Affected Music, a w końcu dla Shva Muzik, Immigrant czy Deeplay.
Korzystając z tych doświadczeń, razem z nierozłącznym kuzynem – założyli własną wytwórnię - Dahlbäck Records.
W lutym 2005 roku wydał kolejny krążek - „Shades of a Shadow”, a w grudniu tego samego roku – „Man from the Fall”.
Kolejne wydanictwa ukazują się z coroczną precyzją - „At the Gunshow” (2006). „Pickadoll's” (2007) i najnowszy „Winners & Fools” z wiosny 2008 roku.
Na początku października 2008 roku pojawił się gościnnie ze swoim setem „The Essentials Mix” Pete’a Tonga w BBC Radio 1, a jego „Don’t Speak” DJ Tiesto umieścił na swoim albumie „In Search of Sunrise6: Ibiza”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Holl	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Blink	John Dahlbäck	02.2008	30[21]	80[3]	541 / N.E.W.S. N01.2064.124	[written by John Dahlbäck][produced by John Dahlbäck]
Pyramid	John Dahlbäck	09.2008	-	48[10]	541 / N.E.W.S. N01.2646.124	[written by John Dahlbäck][produced by John Dahlbäck]

Dave Stewart

David Lloyd "Dave" Stewart (ur. 30 grudnia 1950r) to angielski klawiszowiec i kompozytor, który współpracował z piosenkarką Barbarą Gaskin od 1981r. Grał w zespołach progresywnego rocka  Uriel, Egg, Khan, Hatfield and the North, National Health,i Bruford. Stewart debiutował w 1967 wraz ze Steve'em Hillage'em w zespole Uriel, a po jego rozwiązaniu założył z Clive'em Brooksem i Montem Campbellem formację Eggs znaną z kilku wydanych na przełomie lat 60. i 70-tych albumów. Równocześnie uczestniczył jako keyboardzista w nagraniach Hillage'a i jego nowej grupy Khan. W 1973 zastąpił Davida Sinclaira w Hatfield And The North, w skład którego wchodziła też żeńska sekcja wokalna Northettes: Barbara Gaskin z folk-rockowej grupy Spirogyra (bez związku ze sławnym amerykańskim jazzowym zespołem), Amanda Parsons i Ann Rosenthal. W 1975 Hatfield And The North przekształcili się w National Health, a później zawiesili działalność.
Stewart założył własną wytwórnię płytową Broken Records, w której nagrał stary przebój Jimmy'ego Ruffina "What Becomes Of The Broken Heartaches" z weteranem brytyjskiego beatu Colinem Blunstonem w roli wokalisty. Singlem zainteresowała się firma Stiff i wprowadziła go na brytyjską Top 20. Do kolejnych nagrań Stewart zaprosił wokalistki Northettes Barbarę Gaskin i Amandę Parsons, z których pierwsza była wtedy jego nie tylko muzyczną wybranką.
Singel "It's My Party" trafił na szczyt brytyjskiej listy przebojów. Następnym wiodło się różnie. "Johnny Rocco", "Siamese Cat Song" z filmu Walta Disneya "Lady And Tramp" przeszły bez echa, a "Busy Doing Nothing" z Connecticut Yankee In The Court Of King Arthur (na motywach powieści Marka Twaina "Jankes'na dworze Króla Artura" ) trafiło do pierwszej brytyjskiej pięćdziesiątki. Niepowodzeniem były też "Leipzig" i "I'm A Different World", a wydaną w 1986 wersję "Locomotion" Little Evy również trudno było uznać za sukces.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
What Becomes of the Broken Hearted / There Is No Reward	Dave Stewart with Colin Blunstone	03.1981	13[10]	-	Broken BROKEN 1	[written by Dean/Weatherspoon , Riser][produced by Dave Stewart ]
It's My Party/Waiting In The Wings	Dave Stewart & Barbara Gaskin	09.1981	1[4][13]	72[8]	Broken BROKEN 2	[written by Wally Gold,John Gluck jr.,Herbert Wiener,Cy Crane][produced by Dave Stewart ]
Busy Doing Nothing/The World Spins So Slow	Dave Stewart	08.1983	49[4]	-	Broken BROKEN 5	[produced by Dave Stewart ][oryginalnie nagrana przez Binga Crosby w 1948r]
The Locomotion /Make Me Promises	Dave Stewart & Barbara Gaskin	06.1986	70[3]	-	Broken BROK IT 8	[written by Gerry Goffin, Carole King][produced by Dave Stewart ]