jako „dom nagranego mambo”. Pierwotnie należała do George'a Goldnera, a następnie została przejęta przez Morrisa Levy'ego i włączona do Roulette Records. Specjalizowała się w muzyce latynoskiej i odegrała znaczącą rolę w promowaniu takich artystów jak Ismael Rivera, Ray Barretto i Tito Puente.
Zdecydowanie większość płyt długogrających George'a Goldnera została wydana przez wytwórnię Tico, która była najwcześniejszą (założoną w 1948 roku) i najdłużej działającą z jego wytwórni. Pomimo faktu, że Goldner sprzedał swoje udziały w wytwórniach Roulette, Rama, Gee i Tico w 1957 roku, wyprodukował kilka nagrań dla Tico do końca lat 60-tych. Głównymi producentami nagrań Tico do 1974 roku byli Teddy Reig, Pancho Cristal, Miguel Estivill, Art Kapper i Joe Cain. Tico korzystał głównie z nowojorskich studiów A&R i Broadway. Jednym z ulubionych realizatorów dźwięku Tico był Fred Weinberg, znany ze sceny muzyki latynoskiej w Nowym Jorku.
Wytwórnia Tico Records powstała w Nowym Jorku w 1948 roku jako spółka George'a Goldnera i didżeja radiowego WLIB Arta „Pancho” Raymonda, a także kilku innych radiowców jako cichych wspólników, głównie po to, by ich płyty były grane w radiu. Dwoma z ich pierwszych nabytków byli perkusista Tito Puente i wokalista/perkusista Tito Rodriguez. W 1950 roku, po sukcesie latynoskich singli w Tico, Goldner i Raymond poważnie pokłócili się o pieniądze i o znienawidzoną „kierownictwo kreatywne”. Sesje nagraniowe stanęły w miejscu, a artyści Tico przenieśli się do płatnych prac gdzie indziej. Goldnerowi udało się w końcu wykupić udziały Raymonda rok później, dzięki nowemu wspólnikowi, właścicielowi klubu nocnego Joe Kolsky'emu.
Pod koniec 1951 roku Goldnerowi udało się w końcu ściągnąć z powrotem swoich artystów, co zaowocowało nieprzerwanym harmonogramem nagrań, który zaowocował wydaniem w latach 1951-1952 mnóstwa 10-calowych płyt winylowych. Wcześni artyści na Tico byli gigantami tego gatunku. Należeli do nich tak zwani „Królowie Mambo”: Tito Puente, Tito Rodriguez i Machito, wszyscy oni byli doświadczonymi liderami zespołów tanecznych, gdy zaczynali nagrywać dla Goldnera w początkach działalności. Tito Puente był wirtuozem multiinstrumentalistą, którego kariera koncertowa trwała pięć dekad. Był filarem wytwórni Tico przez pierwsze dziesięć lat, a następnie odszedł do RCA, by powrócić do Tico w latach 60-tych. Albumy, które Puente nagrał dla różnych wytwórni na przestrzeni lat, liczą ponad sto albumów. Zespół rockowy Santana wykonał cover utworu Puente „Oye Como Va” praktycznie nuta w nutę, co w 1971 roku zapewniło mu 13. miejsce na amerykańskich listach przebojów.
W 1974 roku została sprzedana wytwórni Fania Records, a w 1981 roku zaprzestała wydawania nowych wydawnictw; jednak obszerny katalog wytwórni nadal jest wznawiany pod nazwą Tico Records.Właściciel klubu nocnego, Goldner, założył Tico Records w latach 40-tych XX wieku, po tym jak zdał sobie sprawę, że nie istnieje wytwórnia płytowa poświęcona muzyce latynoskiej. W 2023 roku ukazał się album kompilacyjny „Hit The Bongo! The Latin Soul Of Tico Records”, upamiętniający 75. rocznicę istnienia wytwórni.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz