Chad Mitchell Trio

 Chad Mitchell Trio, później znane jako The Mitchell Trio, było amerykańskim zespołem
wokalnym, którego szczytowe lata przypadły na lata 60-te XX wieku. Wykonywali tradycyjne pieśni ludowe oraz niektóre z wczesnych kompozycji Johna Denvera. Szczególnie znani byli z wykonywania utworów satyrycznych, krytykujących bieżące wydarzenia z czasów zimnej wojny, ruchu na rzecz praw obywatelskich i wojny w Wietnamie. 

 Pierwotny zespół został założony w 1958 roku przez Williama Chadbourne'a „Chada” Mitchella (z Portland w stanie Oregon, urodzonego 5 grudnia 1936 r.), Mike'a Kobluka (z Trail w Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie, urodzonego 10 grudnia 1937 r.) i Mike'a Pugha (z Pasco w stanie Waszyngton), gdy byli studentami i członkami chóru na Uniwersytecie Gonzaga w Spokane w stanie Waszyngton w Stanach Zjednoczonych. Zachęcił ich do tego ksiądz katolicki ze Spokane, Reinard W. Beaver, który zaprosił całą trójkę do podróży z nim do Nowego Jorku latem 1959 roku i spróbowania swoich sił na rozwijającej się scenie muzyki folkowej. Kluczowymi osobami, które pomogły triu, byli aranżer muzyczny Milton Okun oraz gwiazdor muzyki i wokalista Harry Belafonte. Okun zapewnił im profesjonalny szlif, co pomogło im zdobyć zarówno kluczową rolę w nowojorskim klubie Blue Angel, jak i występy radiowe z Arthurem Godfreyem oraz telewizyjne z Patem Boone'em. Belafonte zaprezentował zespół na swoim koncercie w Carnegie Hall w maju 1960 roku i podpisał z nim kontrakt z firmą zarządzającą Belafonte Enterprises. 

Latem 1960 roku Pugh opuścił zespół, aby wrócić na studia. Po przesłuchaniach ponad 150 wokalistów, grupa wybrała Joe Fraziera (urodzonego w Lebanon w Pensylwanii 14 stycznia 1937 roku) na następcę Pugha. Po nagraniu głównie konwencjonalnych piosenek folkowych, trio wydało wówczas śmiałą satyrę na John Birch Society, która udowodniła ich zdolność do wykonywania bardziej kontrowersyjnego materiału. Odejście z Belafonte Enterprises w 1962 roku, a następnie przeniesienie się do Mercury Records w 1963 roku, dało im większą swobodę w dodawaniu agresywnych utworów politycznych do swojego dorobku folkowego, miłosnego i world music. Występowali w wielu amerykańskich programach telewizyjnych, w tym w „The Bell Telephone Hour” i „Hootenanny”. 

 Mitchell opuścił trio w 1965 roku, aby rozpocząć solową karierę wokalną. W kolejnym procesie przesłuchań zastąpił go młody (i nieznany) piosenkarz i autor tekstów John Denver. Grupa zachowała nazwę „Mitchell Trio”, a Denver napisał niektóre utwory grupy. Odejście Fraziera z tria w 1966 roku spowodowało nadejście Davida Boise'a. Po ostatnim albumie koncertowym Kobluk odszedł; Denvera i Boise zastąpili Kobluk z  Michaelem Johnsonem (który później nagrał „Bluer Than Blue” jako artysta solowy), a ze względu na wymogi kontraktowe, które zabraniały używania nazwy „Mitchell” po odejściu ostatniego oryginalnego członka, nazwa została zmieniona na „Denver, Boise and Johnson”. Wkrótce potem, w 1969 roku, grupa się rozpadła.

  Mike Kobluk, Joe Frazier i David Boise opuścili później branżę muzyczną; Chad Mitchell wydał kilka solowych albumów, zanim przeszedł na emeryturę; czas spędzony z Denverem w trio stał się trampoliną do jego udanej kariery solowej. Michael Johnson nagrał ponad 15 albumów jako artysta solowy; Zmarł w swoim domu w Minneapolis 25 lipca 2017 roku. Frazier został księdzem Kościoła Episkopalnego.Trio Mitchell/Kobluk/Frazier i John Denver połączyli siły w 1987 roku na kilka koncertów, niektóre transmitowane przez stację PBS. Są to jedyne nagrania całej czwórki śpiewającej razem. Trio Mitchell/Kobluk/Frazier zjednoczyło się ponownie w 2005 roku na krótki program, w ramach koncertu w Minneapolis w stanie Minnesota, w którym wystąpili również Tom Paxton i obecny skład The Kingston Trio. Mitchell/Kobluk/Frazier spotkali się ponownie na jednodniowy występ 6 października 2007 roku w Spokane, siedzibie ich macierzystej uczelni, gdzie Mitchell i Kobluk mieszkają około dwóch przecznic od siebie. 

Przez kilka lat kontynuowali trasę koncertową z takimi artystami jak Tom Paxton i wystąpili dla prezydenta Obamy podczas obchodów 40. rocznicy w Waszyngtonie, na cześć kongresmena Dave'a Obeya, który jest fanem zespołu. Koncerty w 2009 roku były częścią trasy z okazji 50. rocznicy, której kulminacją był koncert charytatywny w Big Bear Lake w Kalifornii w grudniu. Joe Frazier zmarł we śnie 28 marca 2014 roku w wieku 77 lat. Chad Mitchell, Mike Kobluk i basista zespołu Ron Greenstein zagrali swój pożegnalny koncert 15 listopada 2014 roku w Bethesda Blues & Jazz w Bethesdzie w stanie Maryland.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Lizzie Borden/Super Skier	Chad Mitchell Trio	01.1962	-	44[8]	Kapp 439	[written by Michael Brown]
The John Birch Society/Golden Vanity	Chad Mitchell Trio	05.1962	-	99[1]	Kapp 457	[written by Michael Brown]
The Marvelous Toy/The Bonny Streets Of Fyve-Io	Chad Mitchell Trio	11.1963	-	43[9]	Mercury 72197	[written by Tom Paxton]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Mighty Day on Campus	Chad Mitchell Trio	03.1962	-	39[21]	Kapp 3262	[produced by Bob Bollard]
The Chad Mitchell Trio At The Bitter End	Chad Mitchell Trio	09.1962	-	81[9]	Kapp 3281	[produced by Bob Bollard]
Blowin' In The Wind	Chad Mitchell Trio	04.1963	-	87[30]	Kapp 3313	[produced by Bob Bollard]
The Best Of	Chad Mitchell Trio	09.1963	-	63[28]	Kapp 3334	[produced by Bob Bollard]
Singin' Our Mind	Chad Mitchell Trio	11.1963	-	39[22]	Mercury 60 838	[produced by Frank Fried]
Reflecting	Chad Mitchell Trio	03.1964	-	29[30]	Mercury 60 891	[produced by Franklin Fried]
The Slightly Irreverent Mitchell Trio	The Mitchell Trio	11.1964	-	128[11]	Mercury 60 944	-
Typical American Boys	The Mitchell Trio	05.1965	-	130[3]	Mercury 60 992	-