Jane Olivor

Olivor urodziła się jako Linda Cohen w Brooklynie w Nowym Jorku i podobno dorastała,
słuchając muzyki folkowej, choć przyznała, że ​​jej największym autorytetem byli Johnny Mathis i Gene Pitney; ten drugi pojawił się na jej albumie z 2000 roku, Love Decides. 

Wśród gejów i innych fanów tradycyjnego popu, przekształcając piosenki takie jak „Some Enchanted Evening” z broadwayowskiego musicalu „South Pacific” i hit Fleetwoodsów z 1959 roku „Come Softly to Me” w osobiste wypowiedzi w takich miejscach jak klub nocny Reno Sweeney's w Greenwich Village i klub kolacyjny The Ballroom w Garment District. Przyciągnęła na tyle uwagi, że Columbia Records podpisała z nią kontrakt, wydając w 1976 roku jej debiutancki album „First Night”. Płyta nie znalazła się na listach przebojów pomimo pozytywnych recenzji krytyków, ale „Some Enchanted Evening” z opóźnieniem stała się drugoplanowym singlem na listach przebojów tuż przed wrześniową premierą jej drugiego albumu „Chasing Rainbows” we wrześniu 1977 roku, który dotarł do setki bestsellerów, utrzymując się na listach przebojów przez trzy miesiące. Dzięki temu Olivor zaczęła występować w największych salach koncertowych w całym kraju. 

 Stay the Night Płyta Stay the Night, wydana wiosną 1978 roku, zawierała kolejny, niewielki utwór na listach przebojów - cover Olivor przeboju The Chiffons z 1963 roku „He's So Fine”, który nieznacznie poprawił jej statystyki. Następnie zaśpiewała w duecie z Johnnym Mathisem utwór „The Last Time I Felt Like This”, będący tematem przewodnim filmu „Same Time Next Year” z 1978 roku. Nagranie znalazło się w pierwszej dwudziestce list przebojów, a kiedy zostało nominowane do Oscara w kategorii „Najlepsza Piosenka”, Mathis i Olivor zaśpiewali je podczas ceremonii wręczenia Oscarów.  

W tym czasie Olivor występowała już w Greek Theatre w Los Angeles, Carnegie Hall w Nowym Jorku i innych prestiżowych miejscach. Jej czwarty album, „The Best Side of Goodbye”, wydany zimą 1980 roku, był jej dotychczas najwyżej notowanym albumem na listach przebojów. W grudniu 1981 roku nagrała koncerty w Berklee School of Music w Bostonie, które wiosną 1982 roku ukazały się jako jej piąty album, „In Concert”. Obawy związane z tempem rozwoju kariery i nieprzyjemne doświadczenia w branży muzycznej sprawiły, że Olivor postanowiła zrobić sobie roczną przerwę w występach. Wyszła za mąż, ale wkrótce potem u jej męża zdiagnozowano raka; porzuciła karierę, by się nim opiekować, ale zmarł w 1986 roku. W międzyczasie popadła w spór z wytwórnią Columbia o pieniądze, które uważała za należne. 

Do występów powróciła dopiero w 1993 roku, kiedy to przekonała się, że ma lojalnych fanów w całym kraju. Stopniowo stawała się coraz bardziej aktywna i jesienią 2000 roku wydała swój pierwszy od ponad 20 lat nowy album studyjny, „Love Decides”, w wytwórni Varèse Sarabande Records. Jesienią 2001 roku wydała świąteczny zbiór piosenek zatytułowany Songs of the Season. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Some Enchanted Evening (From The Musical "South Pacific")/One More Ride On The Merry-Go-Round	Jane Olivor	09.1977	-	91[3]	Columbia 10527	[written by O. Hammerstein, R. Rodgers][produced by Charlie Calello]
He's So Fine/Turn Away	Jane Olivor	05.1978	-	77[9]	Columbia 10724	[written by R. Mack][produced by Jason Darrow]
Don't Let Go Of Me/Vagabond	Jane Olivor	04.1980	-	108[3]	Columbia 11223	[written by R. Edelman][produced by Louie Shelton]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Chasing Rainbows	Jane Olivor	10.1977	-	86[8]	Columbia 34 917	[produced by Tom Catalano]
Stay the Night	Jane Olivor	07.1978	-	108[12]	Columbia 35 437	[produced by Jason Darrow]
The Best Side of Goodbye	Jane Olivor	02.1980	-	58[12]	Columbia 36 355	[produced by Louie Shelton,Michael Masser,Jason Darrow]
Jane Olivor in Concert	Jane Olivor	05.1982	-	144[8]	Columbia 37 938	-